Stel ik me aan? Help
zaterdag 16 juni 2018 om 08:08
Ik heb een lat relatie met een man die aan de andere kant van Nederland woont. Wij zien elkaar iedere week wel een paar dagen.
Woensdag was hij bij mij en hebben we ruzie gekregen over een kleinigheid, maar we kwamen er niet uit. Zijn reactie hierop was om weg te gaan.
Ik heb toen gezegd (in tranen) ga nu niet weg, nu ben je hier en kunnen we het uitpraten straks moet het weer via de app of telefoon. Maar hij is gegaan terwijl ik huilend op de bank zat.
Dagen erop ging het allemaal stroef, ik verloor mezelf in verdriet, onzekerheid, lag nachten wakker, het ging gewoon niet.
Gistermorgen heb ik hem geappt, dat het echt niet goed ging met mij dat ik me verloor in onzekerheid dat ik dingen niet meer helder zag enz. Heb om hulp gevraagd want ook na 2 nachten niet slapen zat ik er volledig doorheen.
Dat werd een enorme discussie want hij vindt het een keuze van mij om mik te laten meeslepen in onzekerheid en als ik dan bijv fotos bekijk van hem en ex op fb en me dan nog rotter voel dan is dat een keuze en doe ik dat mezelf aan.
Uiteindelijk nog een hele discussie /ruzie gehad omdat hij met iets kwam aanzetten wat ik niet wist dus daar was ik weer boos over.
Hij zegt ik weet niet wat ik kan doen om er voor je te zijn, want niks helpt. Toe hrb ik gezegd kom alsjeblieft gewoon hierheen. Hier voor de deur staan dat helpt. Ondertussen was ik echt volkomen overstuur, lag alleen maar huilend in bed.
Toen zei ie, je moet niet denken dat iedere keer als jij overstuur bent ik naar je toe kom (dit is de 2e keer in een jaar denk ik) ik heb geen budget voor benzine en het is je eigen keuze dat je je zo overstuur maakt.
Uiteindelijk heb ik hem gesmeekt te komen, 50 euro overgemaakt voor benzine.
Omdat ik zo "zeurde" werd hij boos rb is hij naar bed gegaan (hij slaapt dan altijd gelijk)
Vervolgens is hij 4.5 uur onbereikbaar geweest en ben ik in die tijd helema geflipt en door het lint gegaan.
Ik had hem nodig, heb m gevraagd te komen omdat het echt niet goed ging. En het is niet alleen dat hij niet komt, hij laat bewust zijn telefoon beneden en gaat naar bed terwijl hij wist hoe diep ik zat en hoe ik eraan toe was.
Zijn uitleg is trouwens dat hij ook boos en overstuur was en geen zin had om hierheen te komen om ruzie te maken.
Voor mij is mijn vertrouwen in hem weg. Ik voel me enorm in de steek gelaten. Ik weet niet of ik meer boos of verdrietig ben, maar zo ga je niet met elkaar om.
Mijn vertrouwen is enorm beschaamd. Ik had hem nodig, heb on hulp gevraagd en ben letterlijk en figuurlijk alleen gelaten.
Hoe kijken jullie hier tegenaan? Hoe zou je dit uitpraten of overheen komen?
Woensdag was hij bij mij en hebben we ruzie gekregen over een kleinigheid, maar we kwamen er niet uit. Zijn reactie hierop was om weg te gaan.
Ik heb toen gezegd (in tranen) ga nu niet weg, nu ben je hier en kunnen we het uitpraten straks moet het weer via de app of telefoon. Maar hij is gegaan terwijl ik huilend op de bank zat.
Dagen erop ging het allemaal stroef, ik verloor mezelf in verdriet, onzekerheid, lag nachten wakker, het ging gewoon niet.
Gistermorgen heb ik hem geappt, dat het echt niet goed ging met mij dat ik me verloor in onzekerheid dat ik dingen niet meer helder zag enz. Heb om hulp gevraagd want ook na 2 nachten niet slapen zat ik er volledig doorheen.
Dat werd een enorme discussie want hij vindt het een keuze van mij om mik te laten meeslepen in onzekerheid en als ik dan bijv fotos bekijk van hem en ex op fb en me dan nog rotter voel dan is dat een keuze en doe ik dat mezelf aan.
Uiteindelijk nog een hele discussie /ruzie gehad omdat hij met iets kwam aanzetten wat ik niet wist dus daar was ik weer boos over.
Hij zegt ik weet niet wat ik kan doen om er voor je te zijn, want niks helpt. Toe hrb ik gezegd kom alsjeblieft gewoon hierheen. Hier voor de deur staan dat helpt. Ondertussen was ik echt volkomen overstuur, lag alleen maar huilend in bed.
Toen zei ie, je moet niet denken dat iedere keer als jij overstuur bent ik naar je toe kom (dit is de 2e keer in een jaar denk ik) ik heb geen budget voor benzine en het is je eigen keuze dat je je zo overstuur maakt.
Uiteindelijk heb ik hem gesmeekt te komen, 50 euro overgemaakt voor benzine.
Omdat ik zo "zeurde" werd hij boos rb is hij naar bed gegaan (hij slaapt dan altijd gelijk)
Vervolgens is hij 4.5 uur onbereikbaar geweest en ben ik in die tijd helema geflipt en door het lint gegaan.
Ik had hem nodig, heb m gevraagd te komen omdat het echt niet goed ging. En het is niet alleen dat hij niet komt, hij laat bewust zijn telefoon beneden en gaat naar bed terwijl hij wist hoe diep ik zat en hoe ik eraan toe was.
Zijn uitleg is trouwens dat hij ook boos en overstuur was en geen zin had om hierheen te komen om ruzie te maken.
Voor mij is mijn vertrouwen in hem weg. Ik voel me enorm in de steek gelaten. Ik weet niet of ik meer boos of verdrietig ben, maar zo ga je niet met elkaar om.
Mijn vertrouwen is enorm beschaamd. Ik had hem nodig, heb on hulp gevraagd en ben letterlijk en figuurlijk alleen gelaten.
Hoe kijken jullie hier tegenaan? Hoe zou je dit uitpraten of overheen komen?
zondag 17 juni 2018 om 13:15
Herken iets in jouw reactie uit het verleden, alleen heb ik dat altijd bij mezelf gehouden, nooit geëist dat hij naar me toe moest komen.
Op een gegeven moment kwam bij mij ook het besef dat het met verlatingsangst te maken had en begon ik me af te vragen wat nou het ergste was dat kon gebeuren.
Ik kreeg ook minder de neiging om er alles aan te willen doen het weer goed te maken. Inderdaad, gewoon in zijn sop laten gaarkoken. Dit lukt misschien niet van de één op de andere dag, maar is iets wat je met professionele hulp kunt leren.
Op een gegeven moment kwam bij mij ook het besef dat het met verlatingsangst te maken had en begon ik me af te vragen wat nou het ergste was dat kon gebeuren.
Ik kreeg ook minder de neiging om er alles aan te willen doen het weer goed te maken. Inderdaad, gewoon in zijn sop laten gaarkoken. Dit lukt misschien niet van de één op de andere dag, maar is iets wat je met professionele hulp kunt leren.
maandag 18 juni 2018 om 18:24
Ik zou trouwens niet samen willen zijn met een man, die ik 50 euro moet geven om mij te komen zien.
[/quote]
Hij wilde rust ( logisch), hij vroeg er dus niet om. Het kwam niet in haar op dat hij geen zin had, enkel dat hij misschien wel wilde maar geen geld had. Dus maakte ze geld over onder het motto " Nou moet hij wel komen?"
Over manipuleren gesproken. Had die 50 euro gebruikt om zelf naar hem toe te gaan....of voelde je jezelf daar te goed voor?
[/quote]
Hij wilde rust ( logisch), hij vroeg er dus niet om. Het kwam niet in haar op dat hij geen zin had, enkel dat hij misschien wel wilde maar geen geld had. Dus maakte ze geld over onder het motto " Nou moet hij wel komen?"
Over manipuleren gesproken. Had die 50 euro gebruikt om zelf naar hem toe te gaan....of voelde je jezelf daar te goed voor?
maandag 18 juni 2018 om 18:34
Dit.redbulletje schreef: ↑16-06-2018 08:10Als ik hem was zou ik jou blokken en nooit meer terugkomen. Wat gedraag jij je als 'n enorme dramaqueen zeg.