sterfdatum schoonvader (schoonfamilietopic deel 1332241)
woensdag 1 oktober 2008 om 20:55
17 oktober aanstaande is het 2 jaar geleden dat mijn schoonvader is overleden. Nu hebben we vorig jaar met de hele familie een bloemetje op zijn graf gelegd. De kinderen van mijn schoonzus en zwager hebben al de puberleeftijd, mijn kinderen zijn nog klein (4 en 1). Ik heb al voorgesteld om de familie bij ons thuis te laten komen en dat we dan van daaruit naar het graf gaan. Als de kinderen dan vervelend worden dan kunnen ze zo op bed. Schoonmoeder was akkoord. Vanavond kreeg ik te horen dat schoonmoeder toch wilde dat iedereen bij haar kwam. Zo rond half 6 dan bij haar thuis, eerst naar het graf en daarna iets bestellen bij de chinees of shoarma. Ik zie dat gewoon niet zitten met 2 kleine kinderen en heb gezegd dat ik dan niet bleef eten. Mijn man vindt dat het zo is opgelost, maar als ik erover begin dan reageert ie geirriteerd en zegt ie dat het gebruikelijk is dat je een overleden ouder van uit het ouderlijk huis herdenkt. Ik voel me dus niet gesteund in mijn beslissing om niet te komen. Bestaat er eigenlijk zoiets als een etiquette voor het herdenken van een overleden ouder? Hoe gaat zoiets? Mijn schoonvader een beetje kennende zou ie het niet erg gevonden hebben als ik op een later tijdstip een bloemetje zou leggen.
woensdag 1 oktober 2008 om 20:59
woensdag 1 oktober 2008 om 21:02
Wij komen altijd bij mijn moeder thuis op de sterfdatum van mijn vader. (ook op zijn geboortedatum overgens)
We komen dan gewoon een bakje koffie drinken.
Iedereen die naar het graf wil gaan, doet dat wanneer hij/zij zelf wil, we gaan nooit met zijn allen.
Samen eten doen we trouwens ook nooit hoor.
Het is gewoon even langs gaan bij mijn moeder.
Maar mijn vader is inmiddels al 12 jaar overleden.
Ik kan me voorstellen dat het voor jou schoonfamilie (moeder) nog erg pril en verdrietig is en dat ze het graag samen zou willen doen met de hele familie.
Wij hebben dat echter nooit gedaan.
We komen dan gewoon een bakje koffie drinken.
Iedereen die naar het graf wil gaan, doet dat wanneer hij/zij zelf wil, we gaan nooit met zijn allen.
Samen eten doen we trouwens ook nooit hoor.
Het is gewoon even langs gaan bij mijn moeder.
Maar mijn vader is inmiddels al 12 jaar overleden.
Ik kan me voorstellen dat het voor jou schoonfamilie (moeder) nog erg pril en verdrietig is en dat ze het graag samen zou willen doen met de hele familie.
Wij hebben dat echter nooit gedaan.
woensdag 1 oktober 2008 om 21:03
Gedenken van een overleden schoonvader, vriend, kind, moeder of wat dan ook doe je op de manier die JIJ wilt en passend vindt, daar is geen etiquette voor.
Wat mij betreft doe ik dat ook niet op 'verplichte dagen' zoals een sterfdatum oid, maar op een dag dat ik dat zo voel.
Maar da's persoonlijk...
Wat mij betreft doe ik dat ook niet op 'verplichte dagen' zoals een sterfdatum oid, maar op een dag dat ik dat zo voel.
Maar da's persoonlijk...
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
woensdag 1 oktober 2008 om 21:06
Ik kan me best voorstellen dat jij het niet zo ziet zitten, maar ik kan me ook voorstellen dat je schoonfamilie graag in het ouderlijk is én dat je man jou en jullie kids graag bij zich heeft op zo'n moment. Je pa herdenken is geen kattenpis, ook niet na 2 jaar.
Is het voor één keer dan zo erg dat je dochter te laat naar bed gaat?
Is het voor één keer dan zo erg dat je dochter te laat naar bed gaat?
Je hoeft me geen gelijk te geven, ik heb het al. Vraag maar aan dangeensuus.
woensdag 1 oktober 2008 om 21:09
Himalaya ik ben het met je eens. Tegelijkertijd heb je ook te maken met de gevoelens van anderen. Je kunt niet zomaar om je schoonmoeder heen toch? Als zij het graag zo wil dan is het toch een kleine moeite?
Voor jou voelt het verplicht, voor de ander kan het enorm betekenisvol zijn, waarom diegen dan niet tegemoet komen en je eigen ideeën etc even opzij zetten? Dat hoort ook bij het leven.
Voor jou voelt het verplicht, voor de ander kan het enorm betekenisvol zijn, waarom diegen dan niet tegemoet komen en je eigen ideeën etc even opzij zetten? Dat hoort ook bij het leven.
Je hoeft me geen gelijk te geven, ik heb het al. Vraag maar aan dangeensuus.
woensdag 1 oktober 2008 om 21:09
quote:HoiPippiLangkous schreef op 01 oktober 2008 @ 21:06:
Is het voor één keer dan zo erg dat je dochter te laat naar bed gaat?Op zich niet, maar ze houdt het gewoon niet vol als ze te laat naar bed gaat. Dan gaat ze huilen, vervelend doen en dan wil ze niets meer. Zeker voor haar is regelmaat heel belangrijk. Daarin verschilt ze weer heel erg van mijn zoon. Die was veel makkelijker op die leeftijd
Is het voor één keer dan zo erg dat je dochter te laat naar bed gaat?Op zich niet, maar ze houdt het gewoon niet vol als ze te laat naar bed gaat. Dan gaat ze huilen, vervelend doen en dan wil ze niets meer. Zeker voor haar is regelmaat heel belangrijk. Daarin verschilt ze weer heel erg van mijn zoon. Die was veel makkelijker op die leeftijd
woensdag 1 oktober 2008 om 21:11
Dit zijn wel gevoelige dingen, dus ik zou dit niet tever doortrekken, wat je er zelf ook van vindt. Ik zou me voor dit keer aanpassen aan de wensen van de familie, voor wie dit allemaal vast nog vers in het geheugen staat.
Ik vind dit in ieder geval geen onderwerp om nu een strijd over aan te gaan. De discussie over hoe jullie verschillen in de momenten waarop jullie met dit verlies omgaan, zou ik uitstellen tot een moment waarop dit minder gevoelig is, iig niet op/rond de sterfdatum.
Ik vind dit in ieder geval geen onderwerp om nu een strijd over aan te gaan. De discussie over hoe jullie verschillen in de momenten waarop jullie met dit verlies omgaan, zou ik uitstellen tot een moment waarop dit minder gevoelig is, iig niet op/rond de sterfdatum.
woensdag 1 oktober 2008 om 21:14
quote:HoiPippiLangkous schreef op 01 oktober 2008 @ 21:11:
Dan ga je toch naar huis op het moment dat ze het echt niet meer trekt?En dat is nou net het punt. Iedereen werkt op die dag. Ikzelf ook. Als we naar het kerkhof gaan, dan zal het zo rond een uur of 6 zijn en dan moet er nog eten besteld worden. Mijn dochter ligt meestal zo rond een uur of half 7 op bed.
Dan ga je toch naar huis op het moment dat ze het echt niet meer trekt?En dat is nou net het punt. Iedereen werkt op die dag. Ikzelf ook. Als we naar het kerkhof gaan, dan zal het zo rond een uur of 6 zijn en dan moet er nog eten besteld worden. Mijn dochter ligt meestal zo rond een uur of half 7 op bed.
woensdag 1 oktober 2008 om 21:15
Dignity, ik zou de discussie niet eens aangaan. In dergelijke gevallen moeten mensen zich gewoon schikken naar de nabestaanden.
(Ik snap best dat je dochtertje zich niet echt kan aanpassen hoor, ik bedoel dat het dan voor haar een keertje vervelend is dat ze niet op tijd naar bed kan)
(Ik snap best dat je dochtertje zich niet echt kan aanpassen hoor, ik bedoel dat het dan voor haar een keertje vervelend is dat ze niet op tijd naar bed kan)
Je hoeft me geen gelijk te geven, ik heb het al. Vraag maar aan dangeensuus.
woensdag 1 oktober 2008 om 21:15
quote:traincha2 schreef op 01 oktober 2008 @ 21:07:
Zo voel ik het dus ook. Wij wonen vlakbij het kerkhof, dus ik kan ieder moment van de dag heengaan als ik daar de behoefte toe voel, maar mijn schoonfamilie (en mijn man dus kennelijk ook) denkt daar anders over.Ja, hallo, het is toch ook zijn vader? Ik vind dat je wel heel makkelijk over zijn gevoelens heen stapt, je doet net alsof het probleem bij je schoonmoeder ligt maar je hebt het wel over je mans vader. Ik snap sowieso niet dat JIJ een planning voor die dag maakt, in plaats van HIJ.
Zo voel ik het dus ook. Wij wonen vlakbij het kerkhof, dus ik kan ieder moment van de dag heengaan als ik daar de behoefte toe voel, maar mijn schoonfamilie (en mijn man dus kennelijk ook) denkt daar anders over.Ja, hallo, het is toch ook zijn vader? Ik vind dat je wel heel makkelijk over zijn gevoelens heen stapt, je doet net alsof het probleem bij je schoonmoeder ligt maar je hebt het wel over je mans vader. Ik snap sowieso niet dat JIJ een planning voor die dag maakt, in plaats van HIJ.
Am Yisrael Chai!
woensdag 1 oktober 2008 om 21:16
quote:traincha2 schreef op 01 oktober 2008 @ 21:14:
[...]
En dat is nou net het punt. Iedereen werkt op die dag. Ikzelf ook. Als we naar het kerkhof gaan, dan zal het zo rond een uur of 6 zijn en dan moet er nog eten besteld worden. Mijn dochter ligt meestal zo rond een uur of half 7 op bed.Dan of oppas of een keer een huilend kind voor lief nemen
[...]
En dat is nou net het punt. Iedereen werkt op die dag. Ikzelf ook. Als we naar het kerkhof gaan, dan zal het zo rond een uur of 6 zijn en dan moet er nog eten besteld worden. Mijn dochter ligt meestal zo rond een uur of half 7 op bed.Dan of oppas of een keer een huilend kind voor lief nemen
Je hoeft me geen gelijk te geven, ik heb het al. Vraag maar aan dangeensuus.
woensdag 1 oktober 2008 om 21:18
woensdag 1 oktober 2008 om 21:18
Ik snap dat je uit praktische overweging liever bij jou thuis bij elkaar was gekomen en dat je nu eerder naar huis gaat. Ook ben ik het wel eens met Himalaya.
Maar de reactie van je man kan ik me ook goed voorstellen. Als het voor hem en zijn moeder zo belangrijk is je schoonvader op die manier te gedenken, en het betekent veel voor hen om dat met het hele gezin te doen, zou ik me daar in schikken. Het is immers nog maar kort geleden, voor je man voelt het misschien toch alsof hij je steun die dag (deels) mist. Dat jij "gillend gek" wordt en je dochter moe, daar komen jullie toch wel overheen?
Als bij mij en mijn vriend iets dergelijks zou voordoen op de sterfdag van mijn vader (een paar jaar geleden veel te jong overleden), zou ik het hem denk ik ook kwalijk nemen dat hij "mijn belang" hier niet op de eerste plaats zet (maar ik zou hem dat gewoon zeggen).
Maar de reactie van je man kan ik me ook goed voorstellen. Als het voor hem en zijn moeder zo belangrijk is je schoonvader op die manier te gedenken, en het betekent veel voor hen om dat met het hele gezin te doen, zou ik me daar in schikken. Het is immers nog maar kort geleden, voor je man voelt het misschien toch alsof hij je steun die dag (deels) mist. Dat jij "gillend gek" wordt en je dochter moe, daar komen jullie toch wel overheen?
Als bij mij en mijn vriend iets dergelijks zou voordoen op de sterfdag van mijn vader (een paar jaar geleden veel te jong overleden), zou ik het hem denk ik ook kwalijk nemen dat hij "mijn belang" hier niet op de eerste plaats zet (maar ik zou hem dat gewoon zeggen).
woensdag 1 oktober 2008 om 21:19
T, ik wil niet lullig doen hoor, maar mss vinden je man en schoonma het juist wel heel fijn als hun (klein)kids erbij zijn? Want het gaat nu even niet om je kids, die zijn sowieso te klein om te begrijpen of het om een feestje of een herdenking gaat toch?
Je hoeft me geen gelijk te geven, ik heb het al. Vraag maar aan dangeensuus.
woensdag 1 oktober 2008 om 21:20
quote:HoiPippiLangkous schreef op 01 oktober 2008 @ 21:09:
Himalaya ik ben het met je eens. Tegelijkertijd heb je ook te maken met de gevoelens van anderen. Je kunt niet zomaar om je schoonmoeder heen toch? Als zij het graag zo wil dan is het toch een kleine moeite?
Voor jou voelt het verplicht, voor de ander kan het enorm betekenisvol zijn, waarom diegen dan niet tegemoet komen en je eigen ideeën etc even opzij zetten? Dat hoort ook bij het leven.Precies wat ik bedoel, maar jij weet het korter (en sneller, je posting stond er net nog niet) onder woorden te brengen.
Himalaya ik ben het met je eens. Tegelijkertijd heb je ook te maken met de gevoelens van anderen. Je kunt niet zomaar om je schoonmoeder heen toch? Als zij het graag zo wil dan is het toch een kleine moeite?
Voor jou voelt het verplicht, voor de ander kan het enorm betekenisvol zijn, waarom diegen dan niet tegemoet komen en je eigen ideeën etc even opzij zetten? Dat hoort ook bij het leven.Precies wat ik bedoel, maar jij weet het korter (en sneller, je posting stond er net nog niet) onder woorden te brengen.