Relaties
alle pijlers
Stieftopic
woensdag 30 augustus 2023 om 10:11
Een meeschrijftopic voor iedere stiefouder, bonusfiguur of hoe we ons ook willen noemen. Voor iedereen die door een relatie betrokken is bij een gezin met kinderen van een ander. Daarom relatiepijler en niet de kinderenpijler.
Zelf heb ik sinds ruim 8 maanden een LAT-langeafstandsrelatie met een man (49) met 3 kinderen. 2 jongens van 11 en een meisje van 8. Hij heeft co-ouderschap. Zelf (39) heb ik geen kinderen. Ook geen kinderwens (meer). Al vrij snel na het kennismaken en wat meer optrekken met zijn kinderen (zie mijn vorige topic) liep ik al tegen vanalles aan. Hoewel het contact goed loopt, de kinderen mij zeker leuk lijken te vinden en enthousiast reageren als ik er ben blijft het ingewikkeld. Mezelf als “bezoeker” in een gezin, me verwonderen over sommige dingen, en ja ook al enige frustratie opgelopen. Aandacht moeten delen. Kids die niet van jou zijn maar die (terecht!) wel op 1 staan voor je partner. Hoe gaat dit in de toekomst verder? Moet je dat wel willen? Welke rol is voor je weggelegd? En hoe neem je zelf de ruimte in die je nodig hebt? Omdat dit voor mij allemaal nieuw en onbekend terrein is merkte ik hoe fijn het was om hier ervaringen en meningen van anderen te lezen. Een stukje support. Maar ook een kritische spiegel.
Toevoeging: iedereen die op wat voor manier ook met “stiefsituaties” te maken heeft, voel je welkom om mee te schrijven.
Zelf heb ik sinds ruim 8 maanden een LAT-langeafstandsrelatie met een man (49) met 3 kinderen. 2 jongens van 11 en een meisje van 8. Hij heeft co-ouderschap. Zelf (39) heb ik geen kinderen. Ook geen kinderwens (meer). Al vrij snel na het kennismaken en wat meer optrekken met zijn kinderen (zie mijn vorige topic) liep ik al tegen vanalles aan. Hoewel het contact goed loopt, de kinderen mij zeker leuk lijken te vinden en enthousiast reageren als ik er ben blijft het ingewikkeld. Mezelf als “bezoeker” in een gezin, me verwonderen over sommige dingen, en ja ook al enige frustratie opgelopen. Aandacht moeten delen. Kids die niet van jou zijn maar die (terecht!) wel op 1 staan voor je partner. Hoe gaat dit in de toekomst verder? Moet je dat wel willen? Welke rol is voor je weggelegd? En hoe neem je zelf de ruimte in die je nodig hebt? Omdat dit voor mij allemaal nieuw en onbekend terrein is merkte ik hoe fijn het was om hier ervaringen en meningen van anderen te lezen. Een stukje support. Maar ook een kritische spiegel.
Toevoeging: iedereen die op wat voor manier ook met “stiefsituaties” te maken heeft, voel je welkom om mee te schrijven.
anoniem_66da9c8962792 wijzigde dit bericht op 30-08-2023 11:17
Reden: Toevoeging gedaan
Reden: Toevoeging gedaan
4.75% gewijzigd
woensdag 11 februari 2026 om 14:47
Haha Lori, inderdaad huilt de baby altijd als we gaan eten. Stiefkind is juist heel erg gefocust of baby als ze er is, want dat is niet heel vaak. In het weekend laat ik haar dan ‘s ochtends wel op mijn plek liggen als de baby net heeft gedronken. Dan kan ik lekker douchen en liggen ze met z’n drietjes gezellig. Dus ik heb soms ook net meer mijn handen vrij.
En dat is bijzonder van ex, dat ze wel geboortekaartje heeft staan. Ik denk dat daar hier ook best wat pijn bij zit, qua nog een zusje wat ze zelf ook graag gewild had. Dus ik vind het knap dat ze dat opzij zet en gewoon oprecht blij is, ook als dat pijn doet. Hoewel ik natuurlijk niet weet wat ze zegt als wij er niet bij zijn, haha. Nee, weet vrij zeker dat ze positief is. Vriend heeft het in begin ook wel uitgesproken naar dochter dat hij ook snapt dat het moeilijk is voor haar moeder.
En dat is bijzonder van ex, dat ze wel geboortekaartje heeft staan. Ik denk dat daar hier ook best wat pijn bij zit, qua nog een zusje wat ze zelf ook graag gewild had. Dus ik vind het knap dat ze dat opzij zet en gewoon oprecht blij is, ook als dat pijn doet. Hoewel ik natuurlijk niet weet wat ze zegt als wij er niet bij zijn, haha. Nee, weet vrij zeker dat ze positief is. Vriend heeft het in begin ook wel uitgesproken naar dochter dat hij ook snapt dat het moeilijk is voor haar moeder.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
