Relaties
alle pijlers
Te afhankelijk
donderdag 28 oktober 2010 om 23:53
Hallo iedereen,
Ik heb onlangs een leuke jongen ontmoet, we kennen elkaar nu bijna twee maanden. Hartstikke leuk samen.
Een probleem voor mij is echter dat ik merk dat ik te veel op hem ga leunen, ik word te afhankelijk. En dit is niet echt gewenst in zo'n korte periode dat je elkaar kent. Hij kan het namelijk nog steeds afkappen en dan zou ik werkelijk gebroken zijn.
Laat ik mijn situatie even schetsen, ik woon iets langer dan twee maanden op mezelf. Ik ken nog vrij weinig mensen in de buurt die ik werkelijk kan vertrouwen en mijn familie woont niet bepaald in de buurt. Natuurlijk kan ik vrienden en familie altijd bellen, maar het is toch anders dan dat ik daadwerkelijk ze een avondje kan zien of iets dergelijks.
Wel nu, ik merk dat als hij een keertje afzegt, (met een goede reden) ik ontzettend verdrietig ben. Nu wordt het zelfs zo erg dat ik het moeilijk vind een avondje alleen te zijn en dit eigenlijk sinds ik hem ken. Telkens wanhopig om mijn mobiel kijken of hij heeft gesmst.
Ik weet niet wat ik met mezelf aanmoet, ik herken mezelf haast niet! Misschien dat het te maken heeft met mijn vorige 'relatie'. Heeft iemand misschien zo'n zelf ervaring, tips of iets?
Bedankt alvast!
Ik heb onlangs een leuke jongen ontmoet, we kennen elkaar nu bijna twee maanden. Hartstikke leuk samen.
Een probleem voor mij is echter dat ik merk dat ik te veel op hem ga leunen, ik word te afhankelijk. En dit is niet echt gewenst in zo'n korte periode dat je elkaar kent. Hij kan het namelijk nog steeds afkappen en dan zou ik werkelijk gebroken zijn.
Laat ik mijn situatie even schetsen, ik woon iets langer dan twee maanden op mezelf. Ik ken nog vrij weinig mensen in de buurt die ik werkelijk kan vertrouwen en mijn familie woont niet bepaald in de buurt. Natuurlijk kan ik vrienden en familie altijd bellen, maar het is toch anders dan dat ik daadwerkelijk ze een avondje kan zien of iets dergelijks.
Wel nu, ik merk dat als hij een keertje afzegt, (met een goede reden) ik ontzettend verdrietig ben. Nu wordt het zelfs zo erg dat ik het moeilijk vind een avondje alleen te zijn en dit eigenlijk sinds ik hem ken. Telkens wanhopig om mijn mobiel kijken of hij heeft gesmst.
Ik weet niet wat ik met mezelf aanmoet, ik herken mezelf haast niet! Misschien dat het te maken heeft met mijn vorige 'relatie'. Heeft iemand misschien zo'n zelf ervaring, tips of iets?
Bedankt alvast!
vrijdag 29 oktober 2010 om 01:03
Ken het hoor. Toen ik net alleen ging wonen aan de andere kant van nederland heb ik me vast geklampt aan 1 meisje omdat ik die kende van de introductie dagen. Het liefst wilde ik elke avond samen eten, samen sporten, samen dat cafeetje gaan bekijken enz. Omdat zij mijn houvast was in iets nieuws.
Jij hebt ergens een beetje de pech dat je dat gevonden hebt in een jongen die mogelijk relatiemateriaal is. Want bij hem kan het snel benauwend en afhankelijk gaan overkomen.
En je zegt dat je dit niet eerder zo gehad hebt, dus concludeer ik, misschien nu heel kort door de bocht, dat je geen type bent om een vriendje een invulling te laten zijn.
Het is logisch dat je je vriendje vaker spreekt en ziet dan je vrienden, maar je wereldje wordt heel snel, heel klein als hij je enige contact is daar.
Ik weet hoe eng het kan zijn om ergens overnieuw te beginnen, maar nieuwe vrienden gaat in het studentenleven sneller dan je denkt.
Nogmaals vindt het echt niet raar dat hij nu de veilige keus is en dat je daarom het liefst je aandacht daar aan besteed en niet in het onderbouwen van veel nieuwe relaties met nieuwe mensen, maar op langere termijn zal je meer contacten nodig hebben.
Oh en tip. Plan een avond bewust alleen. Film, chocolade, maskertje, kasten opnieuw indelen, veel op viva forum kijken en de avond vliegt voorbij!!
Jij hebt ergens een beetje de pech dat je dat gevonden hebt in een jongen die mogelijk relatiemateriaal is. Want bij hem kan het snel benauwend en afhankelijk gaan overkomen.
En je zegt dat je dit niet eerder zo gehad hebt, dus concludeer ik, misschien nu heel kort door de bocht, dat je geen type bent om een vriendje een invulling te laten zijn.
Het is logisch dat je je vriendje vaker spreekt en ziet dan je vrienden, maar je wereldje wordt heel snel, heel klein als hij je enige contact is daar.
Ik weet hoe eng het kan zijn om ergens overnieuw te beginnen, maar nieuwe vrienden gaat in het studentenleven sneller dan je denkt.
Nogmaals vindt het echt niet raar dat hij nu de veilige keus is en dat je daarom het liefst je aandacht daar aan besteed en niet in het onderbouwen van veel nieuwe relaties met nieuwe mensen, maar op langere termijn zal je meer contacten nodig hebben.
Oh en tip. Plan een avond bewust alleen. Film, chocolade, maskertje, kasten opnieuw indelen, veel op viva forum kijken en de avond vliegt voorbij!!
vrijdag 29 oktober 2010 om 01:12
Fijn om te horen brocoli.
Hoezo concludeer je dat ik geen type ben om een vriendje een invulling te laten zijn? Tja, het komt misschien doordat ik veel contact heb met deze jongen, dat ik me anders naar hem opstel. We smsen soms ontzettend veel. Als dit dan niet gebeurd ga ik twijfelen en onzeker worden. Bij mijn vorige relatie zag ik hem 1 keer in de week en spraken we elkaar weinig..
Misschien is het logisch dat je je vriendje meer ziet.. maar als ik dan hoor dat hij drie avonden bij zijn vrienden zit... dan vind ik nog niet dat we op het punt in onze 'relatie' zijn om daar wat van te zeggen. Maar dan denk ik wel: kun je geen van die avonden met mij doorbrengen?
Oh ik vind hem trouwens niet echt de veilige keus. :/ Hij kan het nog steeds afkappen zo maar he.
Dankje voor je reactie!
Hoezo concludeer je dat ik geen type ben om een vriendje een invulling te laten zijn? Tja, het komt misschien doordat ik veel contact heb met deze jongen, dat ik me anders naar hem opstel. We smsen soms ontzettend veel. Als dit dan niet gebeurd ga ik twijfelen en onzeker worden. Bij mijn vorige relatie zag ik hem 1 keer in de week en spraken we elkaar weinig..
Misschien is het logisch dat je je vriendje meer ziet.. maar als ik dan hoor dat hij drie avonden bij zijn vrienden zit... dan vind ik nog niet dat we op het punt in onze 'relatie' zijn om daar wat van te zeggen. Maar dan denk ik wel: kun je geen van die avonden met mij doorbrengen?
Oh ik vind hem trouwens niet echt de veilige keus. :/ Hij kan het nog steeds afkappen zo maar he.
Dankje voor je reactie!
vrijdag 29 oktober 2010 om 01:49
Waarom ik dat concludeerde.. Weet ik eigenlijk ook niet. Dat gevoel kreeg ik van je post. Kan er natuurlijk naast zitten, maar nu je ook je vorige relatie omschrijft lijkt het me dat je ooit wel wist hoe je je avonden moest vullen.
Of zat je vooral met mams en paps op de bank?
En met veilige keus bedoel ik dat je bij hem wel ergens weet dat hij wel met je wilt afspreken. Alleen voor het eerst naar een sportclub gaan kan heel eng zijn, of iemand uitnodigen om bij jou te komen eten, of ergens afspreken voor een feestje, of de lunchpauze van je nieuwe baantje. En die gezonde spanning is normaal, maar je moet er wel even doorheen de eerste keer.
Al je sociale energie gaat nu naar hem. Gemiddeld stuur je bijvoorbeeld 10 smsjes per dag. Nu gaan ze allemaal naar hem en lijkt dat heel veel. Maar over maand ofzo zijn 5 daarvan maar voor hem en 1 voor je mams, 1 voor bevestigen van eetafspraak, 1 voor sportavond, 1 om samen te fiesten naar je werk.. enz... En dan ben jij ook 3 avonden per week niet beschikbaar!! Prima toch?
Denk dat het jullie relatie alleen maar gaat bevorderen. Hij gaat namelijk nooit jou in zn planning meenemen als jij toch wel altijd beschikbaar bent. En dat betekent niet dat hij nu niets om je geeft, maar zo is het vooral gemakkelijk voor hem nu. En het betekent ook niet dat je relatie spelletjes gaat spelen door express minder beschikbaar te zijn, maar gewoon dat jij ook een leven hebt!! En dan is het ineens helemaal niet boeiend dat hij 3 avonden bij zn vrienden zit. Zitten namelijk nog meer avonden in een week. En ook nog mogelijkheden tot lunch, ontbijt, theetje enz.
Met hem en zonder hem heb je anderen nodig. Als, in het ergste geval je straks hem niet meer in je leven hebt, dan nog heb je vrienden nodig.
Als je straks burgelijk jaren verliefd bent, dan nog heb je vrienden en andere activiteiten nodig. En als hij je echt leuk vindt dan ben je hem niet ineens kwijt omdat jij ook eens een avondje afzegt.
Waar je nu tegenaan loopt is dat je hele sociale leven hem betreft. En daardoor ga je daar veel te veel de focus opleggen. Je gaat zijn gedrag ontleden en misschien zelfs de roze bril iets te dik maken? Maar dat zie je nu al in, dus zeker niet te laat om daar iets aan te doen.
Komt echt wel goed. Nieuwe omgeving heeft gewoon wat tijd voor wennen nodig. Over maand kom je tijd tekort.
Of zat je vooral met mams en paps op de bank?
En met veilige keus bedoel ik dat je bij hem wel ergens weet dat hij wel met je wilt afspreken. Alleen voor het eerst naar een sportclub gaan kan heel eng zijn, of iemand uitnodigen om bij jou te komen eten, of ergens afspreken voor een feestje, of de lunchpauze van je nieuwe baantje. En die gezonde spanning is normaal, maar je moet er wel even doorheen de eerste keer.
Al je sociale energie gaat nu naar hem. Gemiddeld stuur je bijvoorbeeld 10 smsjes per dag. Nu gaan ze allemaal naar hem en lijkt dat heel veel. Maar over maand ofzo zijn 5 daarvan maar voor hem en 1 voor je mams, 1 voor bevestigen van eetafspraak, 1 voor sportavond, 1 om samen te fiesten naar je werk.. enz... En dan ben jij ook 3 avonden per week niet beschikbaar!! Prima toch?
Denk dat het jullie relatie alleen maar gaat bevorderen. Hij gaat namelijk nooit jou in zn planning meenemen als jij toch wel altijd beschikbaar bent. En dat betekent niet dat hij nu niets om je geeft, maar zo is het vooral gemakkelijk voor hem nu. En het betekent ook niet dat je relatie spelletjes gaat spelen door express minder beschikbaar te zijn, maar gewoon dat jij ook een leven hebt!! En dan is het ineens helemaal niet boeiend dat hij 3 avonden bij zn vrienden zit. Zitten namelijk nog meer avonden in een week. En ook nog mogelijkheden tot lunch, ontbijt, theetje enz.
Met hem en zonder hem heb je anderen nodig. Als, in het ergste geval je straks hem niet meer in je leven hebt, dan nog heb je vrienden nodig.
Als je straks burgelijk jaren verliefd bent, dan nog heb je vrienden en andere activiteiten nodig. En als hij je echt leuk vindt dan ben je hem niet ineens kwijt omdat jij ook eens een avondje afzegt.
Waar je nu tegenaan loopt is dat je hele sociale leven hem betreft. En daardoor ga je daar veel te veel de focus opleggen. Je gaat zijn gedrag ontleden en misschien zelfs de roze bril iets te dik maken? Maar dat zie je nu al in, dus zeker niet te laat om daar iets aan te doen.
Komt echt wel goed. Nieuwe omgeving heeft gewoon wat tijd voor wennen nodig. Over maand kom je tijd tekort.
vrijdag 29 oktober 2010 om 12:42
Ik... weet eerlijk gezegd niet zo goed meer hoe ik mijn avonden vulde toen ik nog bij mijn ouders woonde. Vreemd.
Ik denk wel dat je gelijk hebt in dat hij me niet in zijn planning meeneemt. Ik heb namelijk het gevoel alsof hij geen tijd voor me wilt vrijmaken. Alsof ik geen aanvulling in zijn leven ben. Dit heb ik wel als ik bij hem ben, maar als hij dan weer weg is...
En dan loop ik weer te stressen dat hij niet antwoordt op mijn smsje. Onmiddelijk komen er onzekerheden naar boven, zou hij twijfels hebben? Vind hij me te opdringerig? Liegt hij tegen mij?
Ik vind het namelijk nu normaal geworden dat ik wel af en toe op de dag wat hoor. Maar dit doet hij niet bijvoorbeeld als hij bij vrienden is of wat dan ook. Dat begrijp ik helemaal, maar ik kan daaraantegen dan best een paar seconden uittrekken om hem ff te smsen.
Ik weet dan dat ik gewoon es moet wachten tot HIJ smst. Maar dat is zo moeilijk...
Ik denk wel dat je gelijk hebt in dat hij me niet in zijn planning meeneemt. Ik heb namelijk het gevoel alsof hij geen tijd voor me wilt vrijmaken. Alsof ik geen aanvulling in zijn leven ben. Dit heb ik wel als ik bij hem ben, maar als hij dan weer weg is...
En dan loop ik weer te stressen dat hij niet antwoordt op mijn smsje. Onmiddelijk komen er onzekerheden naar boven, zou hij twijfels hebben? Vind hij me te opdringerig? Liegt hij tegen mij?
Ik vind het namelijk nu normaal geworden dat ik wel af en toe op de dag wat hoor. Maar dit doet hij niet bijvoorbeeld als hij bij vrienden is of wat dan ook. Dat begrijp ik helemaal, maar ik kan daaraantegen dan best een paar seconden uittrekken om hem ff te smsen.
Ik weet dan dat ik gewoon es moet wachten tot HIJ smst. Maar dat is zo moeilijk...
vrijdag 29 oktober 2010 om 13:49
Heey LoxorBeetroots,
Ik denk dat het inderdaad door de samenloop van beide dingen is. Hij heeft daar al zijn leven en jij hebt nog niet echt je leven daar. Dat heeft tijd nodig en het is goed dat je inziet dat je ook dingen voor jezelf moet gaan doen. Nu je ook nog verliefd bent gaat het natuurlijk dubbelop dat je hem wilt zien en dat je nog wat onzeker bent over hoe het verder met jullie zal gaan.
Heel begrijpelijk allemaal. Ik zou je vriend vertellen dat je bezig bent om daar wat mensen te leren kennen. Wie weet heeft hij nog leuke dingen die hij je kan laten zien in de stad waar jullie wonen. Of kun je ook mee naar dingen waar hij heen gaat. Natuurlijk moet je ook dingen van jezelf doen maar dit zou ook een opstapje kunnen zijn. Ik kan bijvoorbeeld erg goed overweg met een vriendin van een vriend van mijn vriend. We zijn nu echt vriendinnen en doen ook wel eens wat buiten de vriendengroep om.
Ik heb ook met mijn beste vriendin samengewoond en zij leunde een beetje op mij omdat ze zelf niet erg veel contacten en bezigheden had. Nu is ze voor een studie verhuist en daar moet ze het helemaal zelf doen. Dit gaat hartstikke goed en dar ben ik heel erg blij om! Dus je moet toch blijven bedenken dat je zelf overal iets van moet maken.
Zelf heb ik het nu ook wel eens met mijn vriend. We zijn al 3 jaar samen maar ik heb door omstandigheden nu geen werk/studie en sport(ik had het altijd erg druk hiermee en alles is nu weggevallen). Dit opzich is al moeilijk voor mij. Daardoor ga ik me ook wat meer richten op mijn vriend (en ook anderen)maar hij heeft het dus wel druk en plannen we nu vooral weer om zijn werkschema. Dit geeft gewoon een beetje een ongelijkwaardig gevoel ook al is het heel logisch. We kunnen nu in ieder geval wel makkelijker afspreken dan voorheen toen we beide zo druk druk druk.. dat is wel een pluspuntje
Succes!
Ik denk dat het inderdaad door de samenloop van beide dingen is. Hij heeft daar al zijn leven en jij hebt nog niet echt je leven daar. Dat heeft tijd nodig en het is goed dat je inziet dat je ook dingen voor jezelf moet gaan doen. Nu je ook nog verliefd bent gaat het natuurlijk dubbelop dat je hem wilt zien en dat je nog wat onzeker bent over hoe het verder met jullie zal gaan.
Heel begrijpelijk allemaal. Ik zou je vriend vertellen dat je bezig bent om daar wat mensen te leren kennen. Wie weet heeft hij nog leuke dingen die hij je kan laten zien in de stad waar jullie wonen. Of kun je ook mee naar dingen waar hij heen gaat. Natuurlijk moet je ook dingen van jezelf doen maar dit zou ook een opstapje kunnen zijn. Ik kan bijvoorbeeld erg goed overweg met een vriendin van een vriend van mijn vriend. We zijn nu echt vriendinnen en doen ook wel eens wat buiten de vriendengroep om.
Ik heb ook met mijn beste vriendin samengewoond en zij leunde een beetje op mij omdat ze zelf niet erg veel contacten en bezigheden had. Nu is ze voor een studie verhuist en daar moet ze het helemaal zelf doen. Dit gaat hartstikke goed en dar ben ik heel erg blij om! Dus je moet toch blijven bedenken dat je zelf overal iets van moet maken.
Zelf heb ik het nu ook wel eens met mijn vriend. We zijn al 3 jaar samen maar ik heb door omstandigheden nu geen werk/studie en sport(ik had het altijd erg druk hiermee en alles is nu weggevallen). Dit opzich is al moeilijk voor mij. Daardoor ga ik me ook wat meer richten op mijn vriend (en ook anderen)maar hij heeft het dus wel druk en plannen we nu vooral weer om zijn werkschema. Dit geeft gewoon een beetje een ongelijkwaardig gevoel ook al is het heel logisch. We kunnen nu in ieder geval wel makkelijker afspreken dan voorheen toen we beide zo druk druk druk.. dat is wel een pluspuntje
Succes!
vrijdag 29 oktober 2010 om 13:58
Daarom moet jij dus ook andere activiteiten gaan zoeken!!
Een half uur naar je telefoon kijken en jezelf gek denken met onzekere gedachten is niet heel handig. Als je zelf wat te doen hebt, vliegt de tijd voorbij. Net zoals dat voor hem nu waarschijnlijk zo is.
In dat half uur dat jij jezelf gek denkt, heeft hij misschien net een level gespeeld van dat nieuwe computerspelletje en is zich (terecht) van geen kwaad bewust.
Een nieuwe omgeving is een onzekere tijd, maar projecteer die onzekerheid niet op hem. Hij zit jou juist als aanvulling en jij hem nog teveel als invulling. Daar zit het verschil!
Een half uur naar je telefoon kijken en jezelf gek denken met onzekere gedachten is niet heel handig. Als je zelf wat te doen hebt, vliegt de tijd voorbij. Net zoals dat voor hem nu waarschijnlijk zo is.
In dat half uur dat jij jezelf gek denkt, heeft hij misschien net een level gespeeld van dat nieuwe computerspelletje en is zich (terecht) van geen kwaad bewust.
Een nieuwe omgeving is een onzekere tijd, maar projecteer die onzekerheid niet op hem. Hij zit jou juist als aanvulling en jij hem nog teveel als invulling. Daar zit het verschil!
vrijdag 29 oktober 2010 om 15:29
Je geeft aan dat je te afhankelijk voelt in de relatie met je vriend. Misschien is het boek Het assepoestercomplex van Colette Dowling wat voor jou. Dit boek gaat in op afhankelijkheid in relaties, die volgens de schrijfster wordt veroorzaakt door een verborgen angst voor onafhankelijkheid. Het boek is uit de jaren tachtig, dus niet meer in de boekhandel te koop, maar wel goedkoop tweedehands te vinden op bol of marktplaats.
zaterdag 30 oktober 2010 om 00:50
bedankt voor de reacties!
MRINL, ik kan natuurlijk wel meer met hem dingen gaan doen. Ik heb bijvoorbeeld als eens voorgesteld samen uit te gaan. Maar dit kan ik ook tot maar zo'n ver punt pushen, we kennen elkaar nog niet zo lang. Je weet maar nooit.
Je verhaal over dat je nu geen studie/werk hebt, snap ik. Ik heb nu vakantie, dus dan heb ik al helemaal weinig te doen. Als ik weer aan de slag ga, dan heb ik vast minder een eenzaam gevoel als ik s'avonds alleen ben. Ik vond het in ieder geval fijn om jouw verhaal te lezen.
Je hebt gelijk brocoli, ik ga morgen ook allerlei dingetjes doen dus ik denk dat ik me wel beter ga voelen. Ik moet me gewoon bezig proberen te houden, ook al is vriendschappen maken op dit moment een beetje moeilijk...
Ik ben alleen bang dat het van kwaad naar erger gaat. Ik begin mijn ouders nu ook te missen omdat ik ze eigenlijk haast nooit kan zien.
MRINL, ik kan natuurlijk wel meer met hem dingen gaan doen. Ik heb bijvoorbeeld als eens voorgesteld samen uit te gaan. Maar dit kan ik ook tot maar zo'n ver punt pushen, we kennen elkaar nog niet zo lang. Je weet maar nooit.
Je verhaal over dat je nu geen studie/werk hebt, snap ik. Ik heb nu vakantie, dus dan heb ik al helemaal weinig te doen. Als ik weer aan de slag ga, dan heb ik vast minder een eenzaam gevoel als ik s'avonds alleen ben. Ik vond het in ieder geval fijn om jouw verhaal te lezen.
Je hebt gelijk brocoli, ik ga morgen ook allerlei dingetjes doen dus ik denk dat ik me wel beter ga voelen. Ik moet me gewoon bezig proberen te houden, ook al is vriendschappen maken op dit moment een beetje moeilijk...
Ik ben alleen bang dat het van kwaad naar erger gaat. Ik begin mijn ouders nu ook te missen omdat ik ze eigenlijk haast nooit kan zien.
zaterdag 30 oktober 2010 om 20:52
dat boek wat kookwekker noemt ga ik eens even naar op zoek!
Klinkt als biebelien
ik ben nu een week en een dag vrijgezel en de muren komen op me af!
Toen mn relatie nog aan was kon ik best een avond lekker alleen thuis zijn en niks doen/tv kijken/forummen/lezen whatever.
(had dan wel telefoon in de buurt en had ook altijd wel even de gerusstelling van een smsje nodig)
en ineens merk ik nu dat mn vriendinnengroep wat is uitgedund en degene met wie ik wat afgesproken had moest afzeggen (kreeg onverwacht de kinderen eerder terug van ex)
en dan.....
Tis toch te gek voor woorden dat ik dan met mn ziel onder mn arm thuiszit.
(en TO dus ook...wie de schoen past enzo....)
Klinkt als biebelien
ik ben nu een week en een dag vrijgezel en de muren komen op me af!
Toen mn relatie nog aan was kon ik best een avond lekker alleen thuis zijn en niks doen/tv kijken/forummen/lezen whatever.
(had dan wel telefoon in de buurt en had ook altijd wel even de gerusstelling van een smsje nodig)
en ineens merk ik nu dat mn vriendinnengroep wat is uitgedund en degene met wie ik wat afgesproken had moest afzeggen (kreeg onverwacht de kinderen eerder terug van ex)
en dan.....
Tis toch te gek voor woorden dat ik dan met mn ziel onder mn arm thuiszit.
(en TO dus ook...wie de schoen past enzo....)
zondag 31 oktober 2010 om 17:17
Wat vervelend biebelien! Maar ik begrijp hoe je je voelt. Vooral die gerustelling van een smsje is altijd wel heel fijn.
Mijn vriend gaat het heel druk krijgen de komende twee weken.. volgens mij mag ik van geluk spreken als ik hem 1 keer in de week ga zien. Vervelend, maar ja.
Laat je horen hoe het boek bevalt ?
Mijn vriend gaat het heel druk krijgen de komende twee weken.. volgens mij mag ik van geluk spreken als ik hem 1 keer in de week ga zien. Vervelend, maar ja.
Laat je horen hoe het boek bevalt ?
