Relaties
alle pijlers
Te snel denken
donderdag 5 juli 2012 om 20:13
Ik maak zelf al erg snel een plaatje in m'n hoofd over wat ik wil zeggen, wat ik voel.
Dat levert nogal eens wat problemen op, ook op dit forum.
Ik ben hoogbegaafd: nee niet trots op: het is eerder een handicap. Ik heb enorm moeite om uit te leggen wat ik bedoel en ik stuit vaak op onbegrip.
Herkent iemand dit?
Dat levert nogal eens wat problemen op, ook op dit forum.
Ik ben hoogbegaafd: nee niet trots op: het is eerder een handicap. Ik heb enorm moeite om uit te leggen wat ik bedoel en ik stuit vaak op onbegrip.
Herkent iemand dit?
Ik ben een man, derhalve reageer ik kort. 
vrijdag 6 juli 2012 om 09:18
quote:waarbij schreef op 06 juli 2012 @ 09:12:
Venijnig...
Ah... geen onkunde maar onwil
Gewoon een botte hork bij tijd en wijle dus. Heb ik nou nooit last van. Subtiel is my middle name.
Jup.
Als ik voor het Rode Kruis werk en er komt weer 's zo'n (semi-)prof fotograaf foto's maken van het slachtoffer is het 'opflikkeren'.
Dat kun je dus niet zeggen met een uniform aan.
Venijnig...
Ah... geen onkunde maar onwil
Gewoon een botte hork bij tijd en wijle dus. Heb ik nou nooit last van. Subtiel is my middle name.
Jup.
Als ik voor het Rode Kruis werk en er komt weer 's zo'n (semi-)prof fotograaf foto's maken van het slachtoffer is het 'opflikkeren'.
Dat kun je dus niet zeggen met een uniform aan.
Ik ben een man, derhalve reageer ik kort.
vrijdag 6 juli 2012 om 09:20
PwH ( PeeWee Herman?) ik denk dat jij er vooral voor moet waken in relaties dat je niet als autoritair overkomt. Je houding kan mensen heel onzeker maken, en er voor zorgen dat je partner/vrienden/familie zich enorm stom voelen vergeleken bij jou.
Iets onconventioneel brengen om een shock effect te verkrijgen is niet de manier om met mensen om te gaan. Het heeft juist het tegenovergestelde effect uiteindelijk ,en dat is dat mensen alleen nog maar de toon mee krijgen ipv de daadwerkelijke boodschap.
Mensen nemen je juist niet serieus meer als jij anderen ook niet serieus neemt ( door dingen met opzet onconventioneel te brengen , omdat jij het effect op mensen zo grappig vindt. )
Iets onconventioneel brengen om een shock effect te verkrijgen is niet de manier om met mensen om te gaan. Het heeft juist het tegenovergestelde effect uiteindelijk ,en dat is dat mensen alleen nog maar de toon mee krijgen ipv de daadwerkelijke boodschap.
Mensen nemen je juist niet serieus meer als jij anderen ook niet serieus neemt ( door dingen met opzet onconventioneel te brengen , omdat jij het effect op mensen zo grappig vindt. )
vrijdag 6 juli 2012 om 09:23
quote:waarbij schreef op 06 juli 2012 @ 09:20:
PwH ( PeeWee Herman?) ik denk dat jij er vooral voor moet waken in relaties dat je niet als autoritair overkomt. Je houding kan mensen heel onzeker maken, en er voor zorgen dat je partner/vrienden/familie zich enorm stom voelen vergeleken bij jou.
Iets onconventioneel brengen om een shock effect te verkrijgen is niet de manier om met mensen om te gaan. Het heeft juist het tegenovergestelde effect uiteindelijk ,en dat is dat mensen alleen nog maar de toon mee krijgen ipv de daadwerkelijke boodschap.
Mensen nemen je juist niet serieus meer als jij anderen ook niet serieus neemt ( door dingen met opzet onconventioneel te brengen , omdat jij het effect op mensen zo grappig vindt. )
Haha nee, wat letters uit personalia.
Ik heb wel eens gehoord dat ik autoritair overkom inderdaad, dat wil ik zeker niet en dat probeer ik ook zeker te vermijden.
Het is niet zo dat ik juist om het shock-effect onconventionele oplossingen bedenk, alleen als het nodig is. De verbaasde blikken die erbij horen zijn grappig.
PwH ( PeeWee Herman?) ik denk dat jij er vooral voor moet waken in relaties dat je niet als autoritair overkomt. Je houding kan mensen heel onzeker maken, en er voor zorgen dat je partner/vrienden/familie zich enorm stom voelen vergeleken bij jou.
Iets onconventioneel brengen om een shock effect te verkrijgen is niet de manier om met mensen om te gaan. Het heeft juist het tegenovergestelde effect uiteindelijk ,en dat is dat mensen alleen nog maar de toon mee krijgen ipv de daadwerkelijke boodschap.
Mensen nemen je juist niet serieus meer als jij anderen ook niet serieus neemt ( door dingen met opzet onconventioneel te brengen , omdat jij het effect op mensen zo grappig vindt. )
Haha nee, wat letters uit personalia.
Ik heb wel eens gehoord dat ik autoritair overkom inderdaad, dat wil ik zeker niet en dat probeer ik ook zeker te vermijden.
Het is niet zo dat ik juist om het shock-effect onconventionele oplossingen bedenk, alleen als het nodig is. De verbaasde blikken die erbij horen zijn grappig.
Ik ben een man, derhalve reageer ik kort.
vrijdag 6 juli 2012 om 09:24
quote:pwh21 schreef op 06 juli 2012 @ 09:23:
[...]
Haha nee, wat letters uit personalia.
Ik heb wel eens gehoord dat ik autoritair overkom inderdaad, dat wil ik zeker niet en dat probeer ik ook zeker te vermijden.
Het is niet zo dat ik juist om het shock-effect onconventionele oplossingen bedenk, alleen als het nodig is. De verbaasde blikken die erbij horen zijn grappig.Laat je dat ook blijken? Dat je dat grappig vindt? Of is dat iets voor jezelf?
[...]
Haha nee, wat letters uit personalia.
Ik heb wel eens gehoord dat ik autoritair overkom inderdaad, dat wil ik zeker niet en dat probeer ik ook zeker te vermijden.
Het is niet zo dat ik juist om het shock-effect onconventionele oplossingen bedenk, alleen als het nodig is. De verbaasde blikken die erbij horen zijn grappig.Laat je dat ook blijken? Dat je dat grappig vindt? Of is dat iets voor jezelf?
vrijdag 6 juli 2012 om 09:26
vrijdag 6 juli 2012 om 09:30
quote:pwh21 schreef op 06 juli 2012 @ 09:26:
[...]
Soms lach ik uit een soort van schaamte, anders is het een binnenpretje.Dat moet je dus afleren. Dat maakt dus dat mensen je een autoritair persoon kunnen vinden. Omdat je door te lachen mensen het gevoel geeft dat ze stom zijn en jij beter bent als zij zijn. En dat is misschien ook wel zo, dat je beter en slimmer bent, maar er mee pronken is gewoon niet heel slim.
[...]
Soms lach ik uit een soort van schaamte, anders is het een binnenpretje.Dat moet je dus afleren. Dat maakt dus dat mensen je een autoritair persoon kunnen vinden. Omdat je door te lachen mensen het gevoel geeft dat ze stom zijn en jij beter bent als zij zijn. En dat is misschien ook wel zo, dat je beter en slimmer bent, maar er mee pronken is gewoon niet heel slim.
vrijdag 6 juli 2012 om 09:30
quote:dubbelvla schreef op 06 juli 2012 @ 09:28:
[...]
Dat dan weer niet Maar wel de branche (ik werk fulltime), toen ik naar school ging bestond die opleiding nog niet eens (en zo oud ben ik nou ook niet).Ok. Het is vrij nieuw inderdaad. Het mooie is dat het erg afwisselend is waardoor ik me hopelijk niet snel verveel.
[...]
Dat dan weer niet Maar wel de branche (ik werk fulltime), toen ik naar school ging bestond die opleiding nog niet eens (en zo oud ben ik nou ook niet).Ok. Het is vrij nieuw inderdaad. Het mooie is dat het erg afwisselend is waardoor ik me hopelijk niet snel verveel.
Ik ben een man, derhalve reageer ik kort.
vrijdag 6 juli 2012 om 09:32
quote:pinkie_pie schreef op 05 juli 2012 @ 21:45:
edit:
ooh, er is ineens een hoop bijgepost. Ga even bijlezen.
Wat ik me nu afvraag: hoe weten jullie zo zeker dat anderen dat niet ook hebben?
Ik herken het stukje dat je vaak al aan voelt komen wat er gezegd gaat worden. Maar voor mijn gevoel is dat vrij normaal, zeker als iemand veel woorden gebruikt voor zijn verhaal. Grinniken om de clue voordat die komt, omdat het overduidelijk is waar er heen gegaan wordt, of dat je wilt dat een ander opschiet met z'n verhaal, omdat je al lang 'weet' wat hij wil zeggen.
Maar ik geloof niet dat anderen dat merken. Dus hoe weet je nu zeker dat je werkelijk zo veel sneller denkt dan een ander?
En hoe weet je dat een ander niet 10 stappen vooruit denkt? Misschien denk jij 10 stappen naar links, en hij 10 stappen naar rechts. In sommige situaties (waarin bepaalde logica vereist is) zal dat misschien niet op gaan. Maar als er bijvoorbeeld een oplossing gezocht wordt voor een probleem, dan kun je natuurlijk meerdere richtingen op denken. Hoe weet je dan dat je vérder denkt, en niet dat je prioriteiten anders zijn?
Ik bedoel het niet aanvallend, voor de duidelijkheid! Ik vraag het me af, omdat ik voorbeelden voorbij zie komen waar ik me in herken (tot een bepaalde mate), maar die voor mijn gevoel 'normaal' of in ieder geval niet storend zijn.
Heb ik dan misschien de verkeerde situaties voor me?
Pinkie_pie, het is natuurlijk ook niet zo dat ik altijd al weet wat er gezegd gaat worden. Het is alleen zo dat ik een hoofd hebt dat heel snel associatief denkt. Die schakelingen gaan gewoon heel snel. Niet anders dan bij andere mensen, maar gewoon sneller. Vaak lopen gesprekken een beetje op dezelfde manier. Mensen maken dezelfde associaties als jij maar doen daar alleen langer over. En als ze dat dan ook nog eens allemaal uit gaan spreken dan heb ik echt geen geduld meer. Dan ga ik liever allang weer over op een ander onderwerp.
Overigens laat ik dit niet zo merken hoor. Misschien op mijn werk als we zitten te filosoferen over een bepaald onderwerp en als ik mijn collega's wat vaker onderbreek. Maar anders niet echt. Qua uiterlijk vertoon ben ik juist heel rustig (maar ze moesten eens weten).
PS door ziekte is mijn iq denk ik wel gehalveerd, dus nu gaat dat principe sowieso niet meer zo op en denk juist vaak heel traaaaag.
edit:
ooh, er is ineens een hoop bijgepost. Ga even bijlezen.
Wat ik me nu afvraag: hoe weten jullie zo zeker dat anderen dat niet ook hebben?
Ik herken het stukje dat je vaak al aan voelt komen wat er gezegd gaat worden. Maar voor mijn gevoel is dat vrij normaal, zeker als iemand veel woorden gebruikt voor zijn verhaal. Grinniken om de clue voordat die komt, omdat het overduidelijk is waar er heen gegaan wordt, of dat je wilt dat een ander opschiet met z'n verhaal, omdat je al lang 'weet' wat hij wil zeggen.
Maar ik geloof niet dat anderen dat merken. Dus hoe weet je nu zeker dat je werkelijk zo veel sneller denkt dan een ander?
En hoe weet je dat een ander niet 10 stappen vooruit denkt? Misschien denk jij 10 stappen naar links, en hij 10 stappen naar rechts. In sommige situaties (waarin bepaalde logica vereist is) zal dat misschien niet op gaan. Maar als er bijvoorbeeld een oplossing gezocht wordt voor een probleem, dan kun je natuurlijk meerdere richtingen op denken. Hoe weet je dan dat je vérder denkt, en niet dat je prioriteiten anders zijn?
Ik bedoel het niet aanvallend, voor de duidelijkheid! Ik vraag het me af, omdat ik voorbeelden voorbij zie komen waar ik me in herken (tot een bepaalde mate), maar die voor mijn gevoel 'normaal' of in ieder geval niet storend zijn.
Heb ik dan misschien de verkeerde situaties voor me?
Pinkie_pie, het is natuurlijk ook niet zo dat ik altijd al weet wat er gezegd gaat worden. Het is alleen zo dat ik een hoofd hebt dat heel snel associatief denkt. Die schakelingen gaan gewoon heel snel. Niet anders dan bij andere mensen, maar gewoon sneller. Vaak lopen gesprekken een beetje op dezelfde manier. Mensen maken dezelfde associaties als jij maar doen daar alleen langer over. En als ze dat dan ook nog eens allemaal uit gaan spreken dan heb ik echt geen geduld meer. Dan ga ik liever allang weer over op een ander onderwerp.
Overigens laat ik dit niet zo merken hoor. Misschien op mijn werk als we zitten te filosoferen over een bepaald onderwerp en als ik mijn collega's wat vaker onderbreek. Maar anders niet echt. Qua uiterlijk vertoon ben ik juist heel rustig (maar ze moesten eens weten).
PS door ziekte is mijn iq denk ik wel gehalveerd, dus nu gaat dat principe sowieso niet meer zo op en denk juist vaak heel traaaaag.
vrijdag 6 juli 2012 om 09:36
quote:waarbij schreef op 06 juli 2012 @ 09:14:
Ik kan me dat niet voorstellen Paek, dat mensen dat niet weten. Als ze het serieus niet weten, dan zou ik JUIST wel iets terugzeggen, en daarbij de boodschap "heb je wel in de gaten hoe je overkomt?"
De opmerking: "Het je wel in de gaten hoe je overkomt", lijkt een mooie zin om te gebruiken. Maar dan uit moeten gaan leggen wat hun woorden precies inhouden is soms echt ondoenlijk.
Zo kan je in één zin een hoop achterliggende gedachten zien. Maar die naar voren brengen is nog niet zo makkelijk. Zoals pwh ook zegt. Dat is juist het probleem. Je bedenkt je bij 1 kleine zin soms wel 100 dingen. En vervolgens moet je daar voor de ander een hapklare brok van maken.
Doe je dat met te weinig woorden, dan komt het niet bij de ander aan. Doe je dat met teveel woorden raakt de ander de draad kwijt. Het is een voortdurende afweging.
Ik kan me dat niet voorstellen Paek, dat mensen dat niet weten. Als ze het serieus niet weten, dan zou ik JUIST wel iets terugzeggen, en daarbij de boodschap "heb je wel in de gaten hoe je overkomt?"
De opmerking: "Het je wel in de gaten hoe je overkomt", lijkt een mooie zin om te gebruiken. Maar dan uit moeten gaan leggen wat hun woorden precies inhouden is soms echt ondoenlijk.
Zo kan je in één zin een hoop achterliggende gedachten zien. Maar die naar voren brengen is nog niet zo makkelijk. Zoals pwh ook zegt. Dat is juist het probleem. Je bedenkt je bij 1 kleine zin soms wel 100 dingen. En vervolgens moet je daar voor de ander een hapklare brok van maken.
Doe je dat met te weinig woorden, dan komt het niet bij de ander aan. Doe je dat met teveel woorden raakt de ander de draad kwijt. Het is een voortdurende afweging.
vrijdag 6 juli 2012 om 09:39
quote:Paekzwart schreef op 06 juli 2012 @ 09:36:
[...]
De opmerking: "Het je wel in de gaten hoe je overkomt", lijkt een mooie zin om te gebruiken. Maar dan uit moeten gaan leggen wat hun woorden precies inhouden is soms echt ondoenlijk.
Zo kan je in één zin een hoop achterliggende gedachten zien. Maar die naar voren brengen is nog niet zo makkelijk. Zoals pwh ook zegt. Dat is juist het probleem. Je bedenkt je bij 1 kleine zin soms wel 100 dingen. En vervolgens moet je daar voor de ander een hapklare brok van maken.
Doe je dat met te weinig woorden, dan komt het niet bij de ander aan. Doe je dat met teveel woorden raakt de ander de draad kwijt. Het is een voortdurende afweging.
Hou het simpel
Schrijf voor jezelf die zinnen op die handig zijn om te gebruiken.
Vraag het de tegenpartij. Heb je genoeg aan deze uitleg? Snap je wat ik bedoel? Leg het bij de tegenpartij neer, zij kunnen je dan precies uitleggen wat ze van je verwachten. Als je er niet uitkomt, dan kun je dat melden. Dat je even wat tijd nodig hebt om met een helder begrijpelijk verhaal te komen voor de ander.
[...]
De opmerking: "Het je wel in de gaten hoe je overkomt", lijkt een mooie zin om te gebruiken. Maar dan uit moeten gaan leggen wat hun woorden precies inhouden is soms echt ondoenlijk.
Zo kan je in één zin een hoop achterliggende gedachten zien. Maar die naar voren brengen is nog niet zo makkelijk. Zoals pwh ook zegt. Dat is juist het probleem. Je bedenkt je bij 1 kleine zin soms wel 100 dingen. En vervolgens moet je daar voor de ander een hapklare brok van maken.
Doe je dat met te weinig woorden, dan komt het niet bij de ander aan. Doe je dat met teveel woorden raakt de ander de draad kwijt. Het is een voortdurende afweging.
Hou het simpel
Schrijf voor jezelf die zinnen op die handig zijn om te gebruiken.
Vraag het de tegenpartij. Heb je genoeg aan deze uitleg? Snap je wat ik bedoel? Leg het bij de tegenpartij neer, zij kunnen je dan precies uitleggen wat ze van je verwachten. Als je er niet uitkomt, dan kun je dat melden. Dat je even wat tijd nodig hebt om met een helder begrijpelijk verhaal te komen voor de ander.
vrijdag 6 juli 2012 om 09:55
quote:bammetjebamie schreef op 06 juli 2012 @ 09:00:
Ik heb ook een heul hoog IQ.
Net online getest, best een pittige test.
Vijf moeilijke opdrachten die ik allemaal wel kon en toen kon ik ook nog een iPhone winnen.
Daar trap ik natuurlijk niet in want het geluk is met de dommen dus die win ik nooit!haha
Ik heb ook een heul hoog IQ.
Net online getest, best een pittige test.
Vijf moeilijke opdrachten die ik allemaal wel kon en toen kon ik ook nog een iPhone winnen.
Daar trap ik natuurlijk niet in want het geluk is met de dommen dus die win ik nooit!haha
vrijdag 6 juli 2012 om 09:58
Mijn man gaat ook 20 stappen sneller dan dat ik doe en dan dat de gemiddelde mens doet.
Wat hij in zijn hoofd heeft om te doen, is eigenlijk al klaar, terwijl hij nog moet beginnen.
Hij is super creatief, en dat is zijn kracht.
De kracht dat hij snel denkt pakt in dit geval positief uit.
We hebben samen een bedrijf.
In het begin hobbelde ik met hem mee, maar dat was voor mij absoluut niet bij te houden.
We hebben dat opgesplitst.
Idd, als ik bij plan A ben, is hij al bij plan K..of verder.
In relationele sfeer is het soms ook best lastig.
Niet alleen voor mij, maar soms ook voor de kinderen.
Hij gaat te snel, soms wordt hij niet begrepen, omdat hij het al klaar heeft, en er onbewust vanuit gaat dat de ander het wel begrijpt.
Hij schakelt razendsnel.
Dan lijkt het alsof hij van het ene onderwerp naar het andere gaat, terwijl de ander nog bij dat ene is.
Ik moet vaak zeggen dat hij even terug moet gaan naar de 1e stap.
Vaak wordt gevraagd of hij ADHD heeft, maar dat is absoluut niet zo.
Hij lijkt druk, omdat hij zo snel schakelt..
Wat hij in zijn hoofd heeft om te doen, is eigenlijk al klaar, terwijl hij nog moet beginnen.
Hij is super creatief, en dat is zijn kracht.
De kracht dat hij snel denkt pakt in dit geval positief uit.
We hebben samen een bedrijf.
In het begin hobbelde ik met hem mee, maar dat was voor mij absoluut niet bij te houden.
We hebben dat opgesplitst.
Idd, als ik bij plan A ben, is hij al bij plan K..of verder.
In relationele sfeer is het soms ook best lastig.
Niet alleen voor mij, maar soms ook voor de kinderen.
Hij gaat te snel, soms wordt hij niet begrepen, omdat hij het al klaar heeft, en er onbewust vanuit gaat dat de ander het wel begrijpt.
Hij schakelt razendsnel.
Dan lijkt het alsof hij van het ene onderwerp naar het andere gaat, terwijl de ander nog bij dat ene is.
Ik moet vaak zeggen dat hij even terug moet gaan naar de 1e stap.
Vaak wordt gevraagd of hij ADHD heeft, maar dat is absoluut niet zo.
Hij lijkt druk, omdat hij zo snel schakelt..
vrijdag 6 juli 2012 om 09:58
quote:pwh21 schreef op 06 juli 2012 @ 08:58:
[...]
Dat ik venijnig kan zijn en even iemand hard op z'n plek kan terugzetten of het nu de buurman is of de koningin.
Dat waarderen de meeste mensen niet zo.
Heb ik ook, ben totaal 'blind' voor autoriteiten.
Zeggen ze dat ik bijdehand ben, of brutaal.
En daar staan ze dan ook nog van te kijken, omdat ik daarnaast ook bescheiden ben.
Dat vinden ze zo moeilijk te rijmen dan.
Net alsof je als je bescheiden bent, niet zelf kan nadenken ofzo. En automatisch ontzag moet hebben voor mensen die dingen zeggen die niet kloppen.
[...]
Dat ik venijnig kan zijn en even iemand hard op z'n plek kan terugzetten of het nu de buurman is of de koningin.
Dat waarderen de meeste mensen niet zo.
Heb ik ook, ben totaal 'blind' voor autoriteiten.
Zeggen ze dat ik bijdehand ben, of brutaal.
En daar staan ze dan ook nog van te kijken, omdat ik daarnaast ook bescheiden ben.
Dat vinden ze zo moeilijk te rijmen dan.
Net alsof je als je bescheiden bent, niet zelf kan nadenken ofzo. En automatisch ontzag moet hebben voor mensen die dingen zeggen die niet kloppen.
vrijdag 6 juli 2012 om 10:05
quote:pwh21 schreef op 06 juli 2012 @ 08:57:
[...]
Ik probeer nu inderdaad met tact (klinkt al beter) dingen in te brengen en mensen met ideeen te voeden ipv. hak-tak.
Maar soms wil ik zelf 's 'geroemd' worden omdat ik het heb kunnen oplossen.
Ik ben nu van psychologie naar integrale veiligheidskunde overgestapt, gek genoeg zal ik 'later' juist mensen moeten adviseren en voeden met ideeen.
Herkenbaar.
Mijn oplossing hiervoor is momenteel om mezelf ervoor te roemen, in mijn hoofd vooral. Dus mezelf ermee te complimenteren.
Als je op anderen moet wachten kan het lang duren namelijk.
Als het je lukt jezelf die erkenning te geven, word je ook minder afhankelijk van andermans' oordeel.
Maar ik zit zelf ook nog midden in het proces dus ik weet niet of dit DE ultieme oplossing is.
[...]
Ik probeer nu inderdaad met tact (klinkt al beter) dingen in te brengen en mensen met ideeen te voeden ipv. hak-tak.
Maar soms wil ik zelf 's 'geroemd' worden omdat ik het heb kunnen oplossen.
Ik ben nu van psychologie naar integrale veiligheidskunde overgestapt, gek genoeg zal ik 'later' juist mensen moeten adviseren en voeden met ideeen.
Herkenbaar.
Mijn oplossing hiervoor is momenteel om mezelf ervoor te roemen, in mijn hoofd vooral. Dus mezelf ermee te complimenteren.
Als je op anderen moet wachten kan het lang duren namelijk.
Als het je lukt jezelf die erkenning te geven, word je ook minder afhankelijk van andermans' oordeel.
Maar ik zit zelf ook nog midden in het proces dus ik weet niet of dit DE ultieme oplossing is.
vrijdag 6 juli 2012 om 10:34
Als je sneller denkt dan anderen kom je nu eenmaal in een levenslange spagaat terecht: je bent sneller, wilt daar wat mee doen en als het even kan wil je er ook nog waardering voor (want dat wil uiteindelijk iedereen). Alleen moet je je inhouden om samen te kunnen werken met andere mensen en om ze te vriend te houden. Doodvermoeiend, maar het is niet anders. Als een werkneemster in een winkel na drie keer uitleggen nog niet snapt wat ik bedoel kan ik wel met mijn ogen gaan rollen, maar de kans dat ze me dan nog welwillend te woord zal staan is klein. Bij collega's en vrienden werkt het hetzelfde: als je met ze wilt samenwerken of een sociale band met ze wil zal je je moeten aanpassen. En ja, dat is frustrerend. Ik heb vroeger zo vaak gedacht: doe nu eens een beetje je best, pas je eens een beetje aan mij aan, of laat me in ieder geval gewoon met rust. Maar dat is dus niet haalbaar. Wel als je in een hutje op een rots leeft, niet als je een sociaal leven en werk of een studie hebt.
Het blijft dus schipperen. Wat voor mij werkt is contact zoeken met mensen die óf ook snel zijn, óf het niet erg vinden als ik soms wat doorschiet en me daarin durven te corrigeren zonder met een vingertje te wijzen. Als ik me af en toe maar mentaal kan uitleven zonder rekening te hoeven houden met anderen kan ik alledaagse situaties veel makkelijker aan. En hou niet vast aan anderen voor waardering. Zoek het bij jezelf. Veel mensen geven uberhaupt niet graag complimentjes, zorg er dus voor dat jijzelf tevreden bent over wat je doet en bereikt.
Het blijft dus schipperen. Wat voor mij werkt is contact zoeken met mensen die óf ook snel zijn, óf het niet erg vinden als ik soms wat doorschiet en me daarin durven te corrigeren zonder met een vingertje te wijzen. Als ik me af en toe maar mentaal kan uitleven zonder rekening te hoeven houden met anderen kan ik alledaagse situaties veel makkelijker aan. En hou niet vast aan anderen voor waardering. Zoek het bij jezelf. Veel mensen geven uberhaupt niet graag complimentjes, zorg er dus voor dat jijzelf tevreden bent over wat je doet en bereikt.
vrijdag 6 juli 2012 om 10:40
quote:jilzz schreef op 06 juli 2012 @ 09:58:
In relationele sfeer is het soms ook best lastig.
Niet alleen voor mij, maar soms ook voor de kinderen.
Hij gaat te snel, soms wordt hij niet begrepen, omdat hij het al klaar heeft, en er onbewust vanuit gaat dat de ander het wel begrijpt.
Hij schakelt razendsnel.
Dan lijkt het alsof hij van het ene onderwerp naar het andere gaat, terwijl de ander nog bij dat ene is.
Dat bedoel ik dus exact. Bedankt voor het verwoorden!
In relationele sfeer is het soms ook best lastig.
Niet alleen voor mij, maar soms ook voor de kinderen.
Hij gaat te snel, soms wordt hij niet begrepen, omdat hij het al klaar heeft, en er onbewust vanuit gaat dat de ander het wel begrijpt.
Hij schakelt razendsnel.
Dan lijkt het alsof hij van het ene onderwerp naar het andere gaat, terwijl de ander nog bij dat ene is.
Dat bedoel ik dus exact. Bedankt voor het verwoorden!
Ik ben een man, derhalve reageer ik kort.
vrijdag 6 juli 2012 om 10:42
quote:Mazou schreef op 06 juli 2012 @ 10:05:
[...]
Herkenbaar.
Mijn oplossing hiervoor is momenteel om mezelf ervoor te roemen, in mijn hoofd vooral. Dus mezelf ermee te complimenteren.
Als je op anderen moet wachten kan het lang duren namelijk.
Als het je lukt jezelf die erkenning te geven, word je ook minder afhankelijk van andermans' oordeel.
Maar ik zit zelf ook nog midden in het proces dus ik weet niet of dit DE ultieme oplossing is.
Ik denk dat dat best een goede oplossing is. Op anderen wachten heeft inderdaad weinig zin.
Ik heb die manager die mijn idee later wel gebruikte als zijnde zijn idee gecomplimenteerd met een iets sarcastische ondertoon. Daar haalde ik wel wat voldoening uit.
[...]
Herkenbaar.
Mijn oplossing hiervoor is momenteel om mezelf ervoor te roemen, in mijn hoofd vooral. Dus mezelf ermee te complimenteren.
Als je op anderen moet wachten kan het lang duren namelijk.
Als het je lukt jezelf die erkenning te geven, word je ook minder afhankelijk van andermans' oordeel.
Maar ik zit zelf ook nog midden in het proces dus ik weet niet of dit DE ultieme oplossing is.
Ik denk dat dat best een goede oplossing is. Op anderen wachten heeft inderdaad weinig zin.
Ik heb die manager die mijn idee later wel gebruikte als zijnde zijn idee gecomplimenteerd met een iets sarcastische ondertoon. Daar haalde ik wel wat voldoening uit.
Ik ben een man, derhalve reageer ik kort.
vrijdag 6 juli 2012 om 10:44
vrijdag 6 juli 2012 om 10:51
quote:pwh21 schreef op 06 juli 2012 @ 10:44:
@Liquorice
Ik heb ook als kind geroepen 'maar mam, waarom moet IK mee aanpassen'.
Maar als ik te snel ga kan ik niet verwachten dat de ander het kan bijbenen.
Ik probeer wel met bijvoorbeeld mijn vader lekker te brainstormen of mezelf mentaal uit te dagen.Dat bedoel ik dus . Ik werd er op de basisschool al gek van: waarom zijn de andere kinderen niet geinteresseerd in mijn nieuwe boek over het heelal? Nu weet ik dat je dat ook niet kunt verwachten van vijfjarigen. Gelukkig had ik ouders die het niet erg vonden om het urenlang over de oerknal te hebben. Maar als je dat soort mensen helemaal niet om je heen hebt, of te weinig, is dat wel eenzaam.
@Liquorice
Ik heb ook als kind geroepen 'maar mam, waarom moet IK mee aanpassen'.
Maar als ik te snel ga kan ik niet verwachten dat de ander het kan bijbenen.
Ik probeer wel met bijvoorbeeld mijn vader lekker te brainstormen of mezelf mentaal uit te dagen.Dat bedoel ik dus . Ik werd er op de basisschool al gek van: waarom zijn de andere kinderen niet geinteresseerd in mijn nieuwe boek over het heelal? Nu weet ik dat je dat ook niet kunt verwachten van vijfjarigen. Gelukkig had ik ouders die het niet erg vonden om het urenlang over de oerknal te hebben. Maar als je dat soort mensen helemaal niet om je heen hebt, of te weinig, is dat wel eenzaam.
vrijdag 6 juli 2012 om 11:00
quote:pwh21 schreef op 06 juli 2012 @ 10:42:
[...]
Ik denk dat dat best een goede oplossing is. Op anderen wachten heeft inderdaad weinig zin.
Natuurlijk is het een goede oplossing, anders had ik 'm ook niet gegeven
quote:pwh21 schreef op 06 juli 2012 @ 10:42:
[...]
Ik heb die manager die mijn idee later wel gebruikte als zijnde zijn idee gecomplimenteerd met een iets sarcastische ondertoon. Daar haalde ik wel wat voldoening uit.
Een duivels genoegen .
Wat ik trouwens weleens doe, als ik een goed idee heb, is het idee brengen en dan daarna de vraag stellen: of is dat geen goed idee?
Terwijl ik natuurlijk zelf weet dat het wel een goed idee is, anders zou ik het niet inbrengen.
Maar door de vraag te stellen probeer ik anderen het gevoel te geven dat we gelijkwaardig zijn, en dat hun mening ook telt.
Wat ik ook vaak doe is vragen of ze begrijpen wat ik bedoel, en zo niet (wat vaak het geval is) het anders uit te leggen en dan nogmaals vragen.
Meestal wordt het dan wel duidelijker.
Het kost wel moeite, maar ja, niemand heeft ook gezegd dat het leven makkelijk is.
[...]
Ik denk dat dat best een goede oplossing is. Op anderen wachten heeft inderdaad weinig zin.
Natuurlijk is het een goede oplossing, anders had ik 'm ook niet gegeven
quote:pwh21 schreef op 06 juli 2012 @ 10:42:
[...]
Ik heb die manager die mijn idee later wel gebruikte als zijnde zijn idee gecomplimenteerd met een iets sarcastische ondertoon. Daar haalde ik wel wat voldoening uit.
Een duivels genoegen .
Wat ik trouwens weleens doe, als ik een goed idee heb, is het idee brengen en dan daarna de vraag stellen: of is dat geen goed idee?
Terwijl ik natuurlijk zelf weet dat het wel een goed idee is, anders zou ik het niet inbrengen.
Maar door de vraag te stellen probeer ik anderen het gevoel te geven dat we gelijkwaardig zijn, en dat hun mening ook telt.
Wat ik ook vaak doe is vragen of ze begrijpen wat ik bedoel, en zo niet (wat vaak het geval is) het anders uit te leggen en dan nogmaals vragen.
Meestal wordt het dan wel duidelijker.
Het kost wel moeite, maar ja, niemand heeft ook gezegd dat het leven makkelijk is.