Relaties
alle pijlers
Teleurgesteld en verdrietig
woensdag 6 maart 2019 om 08:01
De laatste weken loopt mijn relatie niet goed. Ik ken mijn partner niet weer.
Ik weet dat het op het moment zwaar is voor beide, maar met deze situatie kan ik niet goed meer omgaan.
Ik lig veel in het ziekenhuis omdat ik ziek ben van het zwanger zijn. Mijn man klaagt veel over hoe druk hij is. Snap ook echt wel dat dit voor hem niet leuk is.
Gisteren mocht ik 24uur naar huis in overleg om even thuis te slapen en ook bij ons andere kindje te zijn. Ik was nog niet thuis en mijn man vertelde over een groot feest in de week dat ik mag bevallen. (Ivm het verloop van de zwangerschap is dat naar voren geschoven naar 36 weken) een feest over ver. Dat viel bij mij niet lekker. Gun hem veel maar dat hij daar met zijn hoofd mee bezig is kan ik niet begrijpen.
Daarnaast vind ik het vervelend dat we maar 1 oppas hebben en mijn man veel op het werk blijft hangen, ze weekends vraagt op te passen zodat hij afleiding heeft. Ben ze al dankbaar dat ze op willen passen en vind 7 dagen in de week wel veel gevraagd. Wel gaat ons kind naar de opvang maar daarvoor en daarna brengt hij ze naar de oppas.
Net is mijn man naar zijn werk vertrokken, er zijn geen boodschappen in huis. Ik mag niet auto rijden en ben te slap van het overgeven om naar de winkel te lopen. Vanavond ga ik weer naar het ziekenhuis, vraag me echt af waarom ik naar huis ben gegaan.
Ik snap dat alles impact op mijn man heeft maar ik had het ook liever anders gezien. Voelt voor mij echt als overleven. Het ziek zijn ben ik ook voor zijn kind.
Ik weet dat het op het moment zwaar is voor beide, maar met deze situatie kan ik niet goed meer omgaan.
Ik lig veel in het ziekenhuis omdat ik ziek ben van het zwanger zijn. Mijn man klaagt veel over hoe druk hij is. Snap ook echt wel dat dit voor hem niet leuk is.
Gisteren mocht ik 24uur naar huis in overleg om even thuis te slapen en ook bij ons andere kindje te zijn. Ik was nog niet thuis en mijn man vertelde over een groot feest in de week dat ik mag bevallen. (Ivm het verloop van de zwangerschap is dat naar voren geschoven naar 36 weken) een feest over ver. Dat viel bij mij niet lekker. Gun hem veel maar dat hij daar met zijn hoofd mee bezig is kan ik niet begrijpen.
Daarnaast vind ik het vervelend dat we maar 1 oppas hebben en mijn man veel op het werk blijft hangen, ze weekends vraagt op te passen zodat hij afleiding heeft. Ben ze al dankbaar dat ze op willen passen en vind 7 dagen in de week wel veel gevraagd. Wel gaat ons kind naar de opvang maar daarvoor en daarna brengt hij ze naar de oppas.
Net is mijn man naar zijn werk vertrokken, er zijn geen boodschappen in huis. Ik mag niet auto rijden en ben te slap van het overgeven om naar de winkel te lopen. Vanavond ga ik weer naar het ziekenhuis, vraag me echt af waarom ik naar huis ben gegaan.
Ik snap dat alles impact op mijn man heeft maar ik had het ook liever anders gezien. Voelt voor mij echt als overleven. Het ziek zijn ben ik ook voor zijn kind.
woensdag 6 maart 2019 om 10:04
Wait whut? Ik vind het altijd zo vreemd als over "oppassen" gesproken wordt. Het zijn evengoed zijn kinderen hè! Dat is geen oppassen, dat is gewoon vader zijn.redbulletje schreef: ↑06-03-2019 09:10Haha, zorgverlof om op 'n baby te moeten passen en 't huishouden te regelen? Natuurlijk geeft dat geen rust! Dat is voor die man oervervelend. Die krijgt waarschijnlijk energie van zijn werk en blijft in deze tijd liever 'n uurtje langer daar dan de spitstijden mee te hoeven maken voor je kind op bed ligt.
Maar juist dankzij zo'n verantwoordelijke baan is er wellicht wel geld voor 'n betere oplossing in huis voor iets als 'n poetsvrouw/oppas/nanny/aupair etc. zodat jij ook ontlast wordt en gewoon op de bank kunt liggen netflixen ipv van alles te moeten regelen als zieke.
Hij heeft zelf ook voor de kinderen gekozen, al lijkt dat voor jou lastigte geloven.
woensdag 6 maart 2019 om 10:05
Heb je inzicht hoelang je nog in het ziekenhuis moet blijven? Het geeft je nu zoveel stress en onrust dat je niet rustig in het ziekenhuis ligt.
Daarbij viel mij op dat je zegt dat je man een verantwoordelijke baan heeft en liefst een uur eerder begint en een uur langer doorgaat? Wat is dat voor gedoe? Jij en je kind zijn belangrijker en hij laat jullie gewoon in de steek. Als hij niet aan zijn werk toekomt in zijn normale uren doet hij zelf iets fout. Een keer een uurtje overwerken prima, maar niet structureel en al helemaal niet als je thuis heel hard nodig bent. Jullie kind heeft het al lastig zat, van zijn/haar veilige thuisbasis is nu niks over.
Ik zou toch proberen om te kijken of hij verlof op kan nemen. Al is het maar 2x een middag oid. Zodat hij tijd aan jullie kan besteden, een babykamer in orde kan maken en misschien een beetje ruimte gaat vinden in zijn hoofd.
Daarbij viel mij op dat je zegt dat je man een verantwoordelijke baan heeft en liefst een uur eerder begint en een uur langer doorgaat? Wat is dat voor gedoe? Jij en je kind zijn belangrijker en hij laat jullie gewoon in de steek. Als hij niet aan zijn werk toekomt in zijn normale uren doet hij zelf iets fout. Een keer een uurtje overwerken prima, maar niet structureel en al helemaal niet als je thuis heel hard nodig bent. Jullie kind heeft het al lastig zat, van zijn/haar veilige thuisbasis is nu niks over.
Ik zou toch proberen om te kijken of hij verlof op kan nemen. Al is het maar 2x een middag oid. Zodat hij tijd aan jullie kan besteden, een babykamer in orde kan maken en misschien een beetje ruimte gaat vinden in zijn hoofd.
woensdag 6 maart 2019 om 10:08
Iets met het herverdelen van de taken?
Ik zou er altijd voor kiezen om met mijn vriend in gesprek te gaan en te kijken wat er in hem omgaat. Zoals hij ook altijd bij mij doet als ik even niet lekker in mn vel zit.
Ze hebben samen een kind daar moet voor gezorgd worden.
Misschien kan de TO de boodschappen wel gewoon online bij de appie bestellen en die op zondagmiddag laten bezorgen.
Misschien is het een goed idee om even van die kookpakketten te bestellen zodat hij niet hoeft na te denken over wat hij welke dag kan koken en dat het ook simpel in een half uurtje gefixt is. Misschien is er familie die even kan bijspringen of kan je iemand inhuren wat betreft de huishoudelijke taken.
Dat maakt bij hem dan misschien weer ruimte in zijn hoofd om het kind wel gewoon op te halen en ervoor te zorgen. Lekker het weekend wat te ondernemen en nog even bij mamma langs in het ziekenhuis.
Je komt er alleen achter door ernaar te vragen als hij het zelf niet aangeeft.
Wat is er mis met elkaar een handje helpen in zo’n situatie? Niet iedereen is goed in hetzelfde. En iets wat voor de een een fluitje van een cent is is voor de ander een hele opgave waar die de volle dag al tegenaan zit te hikken.
Wat is er aan de hand een waar loop je tegenaan. Maar goed ik ben misschien wel zo’n ouderwetse muts.
trien30 wijzigde dit bericht op 06-03-2019 11:25
2.52% gewijzigd
woensdag 6 maart 2019 om 10:09
Ik vind die allergie voor het woord oppassen dan weer zo vreemd. Wij hebben beiden heel veel op onze kinderen gepast. Waarom zou je niet op je eigen kinderen passen?vivautrecht85 schreef: ↑06-03-2019 10:04Wait whut? Ik vind het altijd zo vreemd als over "oppassen" gesproken wordt. Het zijn evengoed zijn kinderen hè! Dat is geen oppassen, dat is gewoon vader zijn.
Hij heeft zelf ook voor de kinderen gekozen, al lijkt dat voor jou lastigte geloven.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
woensdag 6 maart 2019 om 10:09
Niemand adviseert ze om niet met elkaar te (blijven) praten. Er is wel meer nodig als je man zo vast loopt dat hij niet meer kan functioneren. Ze hebben een gezin draaiende te houden. Wil je dat TO vanuit een ziekhuisbed hem ook nog gaat coachen? Als een soort superwoman.Trien30 schreef: ↑06-03-2019 09:49Natuurlijk met de botte bijl er in en je man langs de psycholoog sturen. Want hij neemt haar niet serieus en zijn rol als vader ook niet. Dat zal zeker fantastisch helpen...
Moet hij nog wel even 2 maanden wachten voor er plek is.
Wat is er mis met gewoon met elkaar praten en uitvinden waar de schoen wringt. Kom je vaak een stuk verder mee dan al die conclusies vooraf tekken.
Wat is er bot aan om naar de psych te gaan als je vast loopt? Voor het geld van een avond feesten heb je volgende week een gesprek bij een psych.
Welke ‘al die conclusies’?
woensdag 6 maart 2019 om 10:11
Ligt ook aan de hele toon van t bericht van RB, die het belachelijk lijkt te vinden dat er bepaalde dingen van een vader kunnen worden verwacht.JollyRider schreef: ↑06-03-2019 10:09Ik vind die allergie voor het woord oppassen dan weer zo vreemd. Wij hebben beiden heel veel op onze kinderen gepast. Waarom zou je niet op je eigen kinderen passen?
woensdag 6 maart 2019 om 10:16
Nou idd wat is er mis met elkaar een handje helpen, daar gaat deze OP juist over.Trien30 schreef: ↑06-03-2019 10:08Iets met het herverdelen van de taken?
Ik zou er altijd voor kiezen om met mijn vriend in gesprek te gaan en te kijken wat er in hem omgaat. Zoals hij ook altijd bij mij doet als ik even niet lekker in mn vel zit.
Ze hebben samen een kind daar moet voor gezorgd worden.
Misschien kan de TO de boodschappen wel gewoon online bij de appie bestellen en die op zondagmiddag laten bezorgen.
Misschien is het een goed idee om even van die kookpakketten te bestellen zodat hij niet hoeft na te denken over wat hij welke dag kan koken en dat het ook simpel in een half uurtje gefixt is. Misschien is er familie die even kan bijspringen of kan je iemand inhuren wat betreft de huishoudelijke taken.
Dat maakt bij hem dan misschien weer ruimte in zijn hoofd om het kind wel gewoon op te halen en ervoor te zorgen. Lekker het weekend wat te ondernemen en nog even bij mamma langs in het ziekenhuis.
Wat is er mis met elkaar een handje helpen in zo’n situatie? Niet iedereen is goed in hetzelfde. En iets wat voor de een een fluitje van een cent is is voor de ander een hele opgave waar die de volle dag al tegenaan zit te hikken.
Wat is er aan de hand een waar loop je tegenaan. Maar goed ik ben misschien wel zo’n ouderwetse muts.
Zo te lezen behandel je jouw man als een kind.
woensdag 6 maart 2019 om 10:25
Weet je wat met gelijkwaardigheid bedoeld wordt?redbulletje schreef: ↑06-03-2019 10:02Hij levert zijn bijdrage in de vorm van een goede fulltime baan. Er zal tenslotte geld moeten binnenkomen om die kinderen te onderhouden.
anoniem_375108 wijzigde dit bericht op 06-03-2019 10:27
Reden: Doeslief
Reden: Doeslief
18.77% gewijzigd
woensdag 6 maart 2019 om 10:43
Dat er iets moet veranderen is duidelijk. Man komt zo thuis want ik ga weer naar het ziekenhuis. Kan niet eens fatsoenlijk de trap af lopen dus heb hem gebeld.
Ik heb gezegd pas thuis te komen als er zichtbaar dingen zijn veranderd. Dit moment thuis heeft me niet goed gedaan.
In het ziekenhuis is er hulp van een maatschappelijk werker. Ga kijken of ze me kan helpen en tips heeft. Maak me ook zorgen om ons kind. Wil niet dat die er iets aan overhoudt.
Verlof valt nu niet aan te ontkomen ga zo vragen of partner 2 dagdelen vrij neemt. Hij kan thuis bezig, wat leuks doen met ons kind en de boel dan draaiende houden.
Verder moeten we maar even overleggen welke hulp we gaan vragen en hoe we dat aan gaan pakken.
Bedankt voor alle reacties.
Ik heb gezegd pas thuis te komen als er zichtbaar dingen zijn veranderd. Dit moment thuis heeft me niet goed gedaan.
In het ziekenhuis is er hulp van een maatschappelijk werker. Ga kijken of ze me kan helpen en tips heeft. Maak me ook zorgen om ons kind. Wil niet dat die er iets aan overhoudt.
Verlof valt nu niet aan te ontkomen ga zo vragen of partner 2 dagdelen vrij neemt. Hij kan thuis bezig, wat leuks doen met ons kind en de boel dan draaiende houden.
Verder moeten we maar even overleggen welke hulp we gaan vragen en hoe we dat aan gaan pakken.
Bedankt voor alle reacties.
woensdag 6 maart 2019 om 10:59
Ja, eensvivautrecht85 schreef: ↑06-03-2019 10:11Ligt ook aan de hele toon van t bericht van RB, die het belachelijk lijkt te vinden dat er bepaalde dingen van een vader kunnen worden verwacht.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
woensdag 6 maart 2019 om 11:06
Je man moet zich kapot schamen! Waarom heeft hij zoveel oppas nodig buiten de kinderopvang om? En jou ook nog alleen thuis laten op de enige dag dat je thuis bent. Echt knettergek!
Geen idee of je er de energie voor hebt maar ik had hier wel een ruzie voor over!
Huishouden is niet belangrijk, alhoewel een schoon bed wel erg fijn is. Als hij op zaterdagochtend een stofzuiger door het huis haalt, de was, de bedden en de toiletten schoonmaakt en dan samen met kind boodschappen doet dan is dat toch prima? In een ochtend is het klaar. Waarom hangt hij het slachtoffer uit? Of vindt hij dat jij je aanstelt?
Geen idee of je er de energie voor hebt maar ik had hier wel een ruzie voor over!
Huishouden is niet belangrijk, alhoewel een schoon bed wel erg fijn is. Als hij op zaterdagochtend een stofzuiger door het huis haalt, de was, de bedden en de toiletten schoonmaakt en dan samen met kind boodschappen doet dan is dat toch prima? In een ochtend is het klaar. Waarom hangt hij het slachtoffer uit? Of vindt hij dat jij je aanstelt?
woensdag 6 maart 2019 om 11:20
Dus eigenlijk zijn jullie gewend in normale situatie dat jij de organisator van het huishouden, de zorgzame en praktisch ingestelde van de 2 bent, als het gaat om het gezinsleven?
Niet elke man kan dat ff zomaar helemaal overnemen, als hij dat niet gewend is en ook niet goed in is, naast misschien intensief werk er maar ff bij doen, en dan issie niet meteen een gevoelloze hork oid!
Ik heb begrip voor jouw gevoelens en zorgen hierover momenteel, en over je kind wat misschien nu ff tijdelijk teveel jullie beiden mist als er zoveel oppas is. Dat is ff niet anders, en bovendien tijdelijk, is overkomelijk dus, ook voor jullie kind.
probeer je ook in te leven in je man, hoe hij dit óók als zwaar mag ervaren (niet alleen voor jou zwaar is) en dat hij niet alles op jouw manier, tempo en tijd doet, dan maar niet wekelijks de lakens verschoond en dan maar niet het huis aan kant zoals jij dat zou doen.
Waardeer óók hardop wat ie allemaal wél doet en op zijn manier zijn best doet, ipv misprijzend en teleurgesteld te zijn/voelen dat (en wat) ie het niét goed (genoeg) doet.
Hoewel zoiets erin hakt bij beiden, en best dramatisch voelt en is op het moment, is het ook nodig om te proberen er nog wat luchtigs en fijns tegenover te kunnen zetten. Hij had dit ook niet voorzien, is er niet op ingesteld en heeft waarschijnlijk ook bemoediging en weer wat leuke vooruitzichten nodig om dit goed te volbrengen en vol te houden.
Ik vind dat je niet zomaar kunt verwachten dat hij opeens over dezelfde (zorg)kwaliteiten beschikt als jij dat altijd aanstuurt en regelt.
Neem hem ook serieus in dat hij het blijkbaar moeilijk vindt om al die verantwoordelijkheden in zijn eentje te hebben en ook nog een beetje bij te komen als ie thuis is. Jullie kindje houdt hier echt niks aan over, als hij de tijd dié hij met haar doorbrengt beter in zijn vel zit en opgewekt is, dan wanneer het hem teveel is allemaal omdat ie alles zelf praktisch en emotioneel moet opvangen.
Geef hem dus ook de nodige credits.
Dat ie begint over dat feestje is waarschijnlijk ook een vooruitzicht op iets leuks tegenover het zware van deze periode, ook al is straks een 2e kindje ook iets naar uit te kijken natuurlijk, zij het dat als die eenmaal geboren is, ook die komende tijd het nodige extra zal vergen van jullie beiden.
Als het leven om wat voor reden ook langere tijd extra belast wordt en bestaat uit uitsluitend werken en daarna(ast) thuiszijn ook alleen maar een "opgave"/werk/ verplichtingen kan ik me goed voorstellen dat iets feestelijks wat dat doorbreekt iets kan zijn waar je je dan aan vast kan houden.
Dat geldt voor allerlei partners als er iets aan de hand is met andere partner, ook bij burnout enzo als er meer belast en gevergd wordt dan anders, en daardoor de gezonde partner ook beperkt wordt in wat die normaal gesproken doet of nodig heeft voor zichzelf om zijn/haar energie op peil te houden.
Het is iig niet vanzelfsprekend dat iedereen dat er ff easy bij doet en zelf overeind blijft om er ook op termijn (na de geboorte) te zijn voor jou en jullie kinderen en huishouden.
Misschien kun je je eigen verwachtingen van hem wat naar beneden bijstellen qua huishouden en zorg, is het helemaal niet zo erg om dat tijdelijk dan maar wat meer "in te kopen" (oppas/ schoonmaakhulp) als dat hem teveel is of niet zo goed af gaat. Is vaak helemaal geen onwil, maar belast het hem gewoon teveel om zelf nog voldoende te blijven functioneren op al die vlakken en jou tot steun te kunnen zijn?
Voor jou iig succes en sterkte!
Ik wens jullie een makkelijke bevalling en gezonde baby!
En hopelijk ook een zorgeloze, fijne periode in het vooruitzicht!
Niet elke man kan dat ff zomaar helemaal overnemen, als hij dat niet gewend is en ook niet goed in is, naast misschien intensief werk er maar ff bij doen, en dan issie niet meteen een gevoelloze hork oid!
Ik heb begrip voor jouw gevoelens en zorgen hierover momenteel, en over je kind wat misschien nu ff tijdelijk teveel jullie beiden mist als er zoveel oppas is. Dat is ff niet anders, en bovendien tijdelijk, is overkomelijk dus, ook voor jullie kind.
probeer je ook in te leven in je man, hoe hij dit óók als zwaar mag ervaren (niet alleen voor jou zwaar is) en dat hij niet alles op jouw manier, tempo en tijd doet, dan maar niet wekelijks de lakens verschoond en dan maar niet het huis aan kant zoals jij dat zou doen.
Waardeer óók hardop wat ie allemaal wél doet en op zijn manier zijn best doet, ipv misprijzend en teleurgesteld te zijn/voelen dat (en wat) ie het niét goed (genoeg) doet.
Hoewel zoiets erin hakt bij beiden, en best dramatisch voelt en is op het moment, is het ook nodig om te proberen er nog wat luchtigs en fijns tegenover te kunnen zetten. Hij had dit ook niet voorzien, is er niet op ingesteld en heeft waarschijnlijk ook bemoediging en weer wat leuke vooruitzichten nodig om dit goed te volbrengen en vol te houden.
Ik vind dat je niet zomaar kunt verwachten dat hij opeens over dezelfde (zorg)kwaliteiten beschikt als jij dat altijd aanstuurt en regelt.
Neem hem ook serieus in dat hij het blijkbaar moeilijk vindt om al die verantwoordelijkheden in zijn eentje te hebben en ook nog een beetje bij te komen als ie thuis is. Jullie kindje houdt hier echt niks aan over, als hij de tijd dié hij met haar doorbrengt beter in zijn vel zit en opgewekt is, dan wanneer het hem teveel is allemaal omdat ie alles zelf praktisch en emotioneel moet opvangen.
Geef hem dus ook de nodige credits.
Dat ie begint over dat feestje is waarschijnlijk ook een vooruitzicht op iets leuks tegenover het zware van deze periode, ook al is straks een 2e kindje ook iets naar uit te kijken natuurlijk, zij het dat als die eenmaal geboren is, ook die komende tijd het nodige extra zal vergen van jullie beiden.
Als het leven om wat voor reden ook langere tijd extra belast wordt en bestaat uit uitsluitend werken en daarna(ast) thuiszijn ook alleen maar een "opgave"/werk/ verplichtingen kan ik me goed voorstellen dat iets feestelijks wat dat doorbreekt iets kan zijn waar je je dan aan vast kan houden.
Dat geldt voor allerlei partners als er iets aan de hand is met andere partner, ook bij burnout enzo als er meer belast en gevergd wordt dan anders, en daardoor de gezonde partner ook beperkt wordt in wat die normaal gesproken doet of nodig heeft voor zichzelf om zijn/haar energie op peil te houden.
Het is iig niet vanzelfsprekend dat iedereen dat er ff easy bij doet en zelf overeind blijft om er ook op termijn (na de geboorte) te zijn voor jou en jullie kinderen en huishouden.
Misschien kun je je eigen verwachtingen van hem wat naar beneden bijstellen qua huishouden en zorg, is het helemaal niet zo erg om dat tijdelijk dan maar wat meer "in te kopen" (oppas/ schoonmaakhulp) als dat hem teveel is of niet zo goed af gaat. Is vaak helemaal geen onwil, maar belast het hem gewoon teveel om zelf nog voldoende te blijven functioneren op al die vlakken en jou tot steun te kunnen zijn?
Voor jou iig succes en sterkte!
Ik wens jullie een makkelijke bevalling en gezonde baby!
En hopelijk ook een zorgeloze, fijne periode in het vooruitzicht!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
woensdag 6 maart 2019 om 11:23
We zullen het er maar op houden dat je echt werkelijk geen idee hebt.
Mijn vriend zou zijn gezin altijd op de eerste plek zetten en zal ik ook nooit hoeven uit te leggen hoe het huishouden werkt. En ik weet 100% zeker dat hij direct alle tijd vrij zou nemen die nodig is om de zorg voor de kinderen over te nemen op de uren dat ik het normaal zou doen in de verdeling. En andersom idem dito.
Maar in de OP genoemde situatie wil je toch gewoon dat dingen opgelost worden. Haar man loopt duidelijk vast en wil meer tijd op werk doorbrengen dan met zijn kind waar hij bewust voor heeft gekozen. Net als de tweede waarvan ze al wisten dat de zwangerschap waarschijnlijk zwaar gingbworden. Dan wil je toch weten waarom je man zo vastloopt i.p.v. roepen hij neemt me niet serieus! Ga maar naar een psycholoog. Lekker als je in zo’n compleet verrotte situatie je man ook nog als labiel gaat bestempelen. Dat zal vast alles beter maken.
trien30 wijzigde dit bericht op 06-03-2019 11:35
1.04% gewijzigd
woensdag 6 maart 2019 om 11:30
Suzy, meestal ben ik het best eens met jouw posts, maar in deze niet. Een man die zo weinig rekening houdt met to, die deze situatie absoluut niet samen verwerkt, die moet je niet ook nog eens uitgebreid gaan waarderen voor wat hij wel doet.
To, ik denk dat het voor jou belangrijk is om aan te geven hoe jij je voelt. Hoe je het gevoel hebt er alleen voor te staan. En dan kijken hoe hij dat oppakt.
To, ik denk dat het voor jou belangrijk is om aan te geven hoe jij je voelt. Hoe je het gevoel hebt er alleen voor te staan. En dan kijken hoe hij dat oppakt.
woensdag 6 maart 2019 om 11:34
Sterkte en hopelijk kunnen jullie hier en daar wat extra hulp krijgen.Litabeau schreef: ↑06-03-2019 10:43Dat er iets moet veranderen is duidelijk. Man komt zo thuis want ik ga weer naar het ziekenhuis. Kan niet eens fatsoenlijk de trap af lopen dus heb hem gebeld.
Ik heb gezegd pas thuis te komen als er zichtbaar dingen zijn veranderd. Dit moment thuis heeft me niet goed gedaan.
In het ziekenhuis is er hulp van een maatschappelijk werker. Ga kijken of ze me kan helpen en tips heeft. Maak me ook zorgen om ons kind. Wil niet dat die er iets aan overhoudt.
Verlof valt nu niet aan te ontkomen ga zo vragen of partner 2 dagdelen vrij neemt. Hij kan thuis bezig, wat leuks doen met ons kind en de boel dan draaiende houden.
Verder moeten we maar even overleggen welke hulp we gaan vragen en hoe we dat aan gaan pakken.
Bedankt voor alle reacties.
Zie jij jullie dochter wel regelmatig?
woensdag 6 maart 2019 om 11:50
Ik geloof echt wel dat het zwaar is voor je partner. Maar hé, jij bent degene die zwanger is en ziek! Voor jou is het nóg zwaarder.
Sorry, maar als hij dit al niet aan kan en de situatie ontvlucht en niet de juiste prioriteiten kan stellen, waarom is hij dan getrouwd met een vrouw die kinderen wil?????? Want hij zelf gaat er niet voor.
Dit is toch écht iets dat je samen moet doen, waar je samen doorheen gaat. En niet jij alleen, terwijl hij hier en daar "afleiding' zoekt.
Sorry, maar als hij dit al niet aan kan en de situatie ontvlucht en niet de juiste prioriteiten kan stellen, waarom is hij dan getrouwd met een vrouw die kinderen wil?????? Want hij zelf gaat er niet voor.
Dit is toch écht iets dat je samen moet doen, waar je samen doorheen gaat. En niet jij alleen, terwijl hij hier en daar "afleiding' zoekt.
woensdag 6 maart 2019 om 12:29
Ik ben alleenstaande moeder met fulltime+ baan, als er iemand in mijn nabije omgeving in het ziekenhuis ligt en er moet vrij veel heen en weer gereden worden, dan draait alles thuis intussen gewoon door hoor. En dat doe ik. Het is een kwestie van je prioriteiten op orde hebben en jezelf even niet op nummer 1 hebben staan.redbulletje schreef: ↑06-03-2019 10:02Hij levert zijn bijdrage in de vorm van een goede fulltime baan. Er zal tenslotte geld moeten binnenkomen om die kinderen te onderhouden.
Voor mij geldt dan weer dat ik eigenlijk nooit op 1 sta (daar staan mijn kinderen), maar voor de partner van TO geldt dat hij zichzelf niet eens even een paar maanden opzij kan zetten om alles te geven wat er nodig is.
woensdag 6 maart 2019 om 12:33
Het is waarschijnlijk veel goedkoper om 'n oppas in te huren dan dat vader zijn verantwoordelijke baan laat versloffen om thuis naar z'n baby te gaan zitten koekeloeren. Daar moet wel het hele gezin van eten uiteindelijk. Hoeveel vrouwen/moeders werken er fulltime in hoge functies?vivautrecht85 schreef: ↑06-03-2019 10:11Ligt ook aan de hele toon van t bericht van RB, die het belachelijk lijkt te vinden dat er bepaalde dingen van een vader kunnen worden verwacht.
woensdag 6 maart 2019 om 12:35
Maar dat is jouw keuze/prioriteit om het huishouden perfect draaiende te houden ondanks calamiteiten. Als bij mij iets gebeurt eet ik rustig een paar weken alleen brood/afhaal/magnetronvoer en laat het huishouden versloffen.-jolijn- schreef: ↑06-03-2019 12:29Ik ben alleenstaande moeder met fulltime+ baan, als er iemand in mijn nabije omgeving in het ziekenhuis ligt en er moet vrij veel heen en weer gereden worden, dan draait alles thuis intussen gewoon door hoor. En dat doe ik. Het is een kwestie van je prioriteiten op orde hebben en jezelf even niet op nummer 1 hebben staan.
Voor mij geldt dan weer dat ik eigenlijk nooit op 1 sta (daar staan mijn kinderen), maar voor de partner van TO geldt dat hij zichzelf niet eens even een paar maanden opzij kan zetten om alles te geven wat er nodig is.
woensdag 6 maart 2019 om 12:45
Nee, mijn huishouden is verre van perfect. Dat is het nooit en in tijden van crisis is het dat nog minder.
En alsjeblieft zeg, "een verantwoordelijke baan laten versloffen", daarmee reduceer je in één klap alle banen van fulltime werkende moeders als speelgoedbaantjes in het Barbie-paleis.
Los van hoe verantwoordelijk een baan is, is een fulltimebaan gewoon 40 uur per week. Het kost die tijd, plus reistijd. Alle tijd die je daarna over hebt, kun je op de juiste manier prioriteren. Je kunt - ook in een verantwoordelijke baan - heus wel een tijdje wat minder werken als je vrouw in het ziekenhuis ligt en je een kind hebt (en later: als je ouders in het ziekenhuis liggen), daar heeft iedereen begrip voor.
Dat je het huishouden op een andere manier organiseert, geweldig, doen. Maar je kind nóg meer bij de opvang laten omdat je afleiding wilt? Terwijl de moeder van het kind in het ziekenhuis ligt? Nee, echt niet. En er niet voor zorgen dat er crackers in huis zijn voor een zwangere vrouw die niets binnenhoudt? Mijn hemel, dat had hij inderdaad gewoon online kunnen bestellen. Jij lijkt je af te vragen waarom ZIJ dat niet heeft gedaan vanaf haar ziekbed, maar híj had dat kunnen doen. Als hij dan kennelijk capabel genoeg is voor een heul verantwoordelijke baan, is hij ook capabel genoeg om op tijd te bedenken wanneer de AH-bezorger aan de deur moet staan en met welke boodschappen.
En het is niet zo dat de partner van TO dat anders organiseert, hij vindt het kennelijk al heel lastig om te regelen dat andere mensen inspringen. Daar gaat het gewoon al mis.
En alsjeblieft zeg, "een verantwoordelijke baan laten versloffen", daarmee reduceer je in één klap alle banen van fulltime werkende moeders als speelgoedbaantjes in het Barbie-paleis.
Los van hoe verantwoordelijk een baan is, is een fulltimebaan gewoon 40 uur per week. Het kost die tijd, plus reistijd. Alle tijd die je daarna over hebt, kun je op de juiste manier prioriteren. Je kunt - ook in een verantwoordelijke baan - heus wel een tijdje wat minder werken als je vrouw in het ziekenhuis ligt en je een kind hebt (en later: als je ouders in het ziekenhuis liggen), daar heeft iedereen begrip voor.
Dat je het huishouden op een andere manier organiseert, geweldig, doen. Maar je kind nóg meer bij de opvang laten omdat je afleiding wilt? Terwijl de moeder van het kind in het ziekenhuis ligt? Nee, echt niet. En er niet voor zorgen dat er crackers in huis zijn voor een zwangere vrouw die niets binnenhoudt? Mijn hemel, dat had hij inderdaad gewoon online kunnen bestellen. Jij lijkt je af te vragen waarom ZIJ dat niet heeft gedaan vanaf haar ziekbed, maar híj had dat kunnen doen. Als hij dan kennelijk capabel genoeg is voor een heul verantwoordelijke baan, is hij ook capabel genoeg om op tijd te bedenken wanneer de AH-bezorger aan de deur moet staan en met welke boodschappen.
En het is niet zo dat de partner van TO dat anders organiseert, hij vindt het kennelijk al heel lastig om te regelen dat andere mensen inspringen. Daar gaat het gewoon al mis.
woensdag 6 maart 2019 om 12:47
Ik vind het belachelijk en ook erg sneu voor het andere kind. 'S morgens, 's avonds en in het weekend wordt het bij een ander gedumpt. Omdat papa onnodig eerder en langer op het werk wil zijn en in het weekend heeft pa geen tijd om voor zijn kind te zorgen omdat hij afleiding wil. Wat doet dit met dat kind vraag ik me af.
Fijne vader hoor
Fijne vader hoor
Mispoes!
