Tips: eenzame echtgenoot
vrijdag 16 december 2011 om 16:37
Heeft iemand tips voor de volgende situatie:
We kennen allemaal iemand die toen die een relatie kreeg, waar we nooit meer wat van hoorde. In dit verhaal heeft mijn man dit gedaan. Van 4 avonden in de week sporten, in de kroeg zitten met zijn vrienden, weekendjes weg met z'n vriendengroep, is niet veel meer over.
Toen we wat kregen wilde hij altijd bij mij zijn en ik natuurlijk bij hem. Niet veel later zijn we gaan samen wonen en we zijn al weer een paar jaar verder. Ik zie al een tijd dat mijn man erg eenzaam is geworden. Ik moet voor mijn werk vaak 's avonds weg en ik zie dat hij het daar moeilijk mee heeft omdat hij dan de hele avond alleen thuis zit.
Als ik naar een vriendin ga oid, stel ik soms voor dat met een vriend kan afspreken en naar de kroeg ofzo. 4 van vrienden van vroeger wonen op loopafstand van ons huis. Hij krijgt het niet voor elkaar. Hij zit dan de hele avond naar z'n mobiel te kijken, hij durft niemand te bellen voor het geval dat ze hem afwijzen.
Ondertussen heb ik hem overgehaald om weer 1 keer per week te gaan sporten, maar het doet hem pijn dat hij ziet dat zijn vriendengroep van daar leuke dingen ondernemen maar hem niet meer uitnodigen.
Het is erg vervelend voor hem, maar ook voor mij omdat ik zijn portaal naar buiten ben geworden. Als ik op zaterdag geen zin heb om uit te gaan, is hij over de zeik want dat blijft hij ook binnen. Zijn eigen vrienden mobiliseren en ergens naar toe te gaan, hij krijgt het niet voor elkaar.
Ik probeer niet op hem te zeiken en hem te motiveren leuke dingen te doen, maar dit maakt hem alleen onzekerder.
Heeft iemand tips/ervaringen?
We kennen allemaal iemand die toen die een relatie kreeg, waar we nooit meer wat van hoorde. In dit verhaal heeft mijn man dit gedaan. Van 4 avonden in de week sporten, in de kroeg zitten met zijn vrienden, weekendjes weg met z'n vriendengroep, is niet veel meer over.
Toen we wat kregen wilde hij altijd bij mij zijn en ik natuurlijk bij hem. Niet veel later zijn we gaan samen wonen en we zijn al weer een paar jaar verder. Ik zie al een tijd dat mijn man erg eenzaam is geworden. Ik moet voor mijn werk vaak 's avonds weg en ik zie dat hij het daar moeilijk mee heeft omdat hij dan de hele avond alleen thuis zit.
Als ik naar een vriendin ga oid, stel ik soms voor dat met een vriend kan afspreken en naar de kroeg ofzo. 4 van vrienden van vroeger wonen op loopafstand van ons huis. Hij krijgt het niet voor elkaar. Hij zit dan de hele avond naar z'n mobiel te kijken, hij durft niemand te bellen voor het geval dat ze hem afwijzen.
Ondertussen heb ik hem overgehaald om weer 1 keer per week te gaan sporten, maar het doet hem pijn dat hij ziet dat zijn vriendengroep van daar leuke dingen ondernemen maar hem niet meer uitnodigen.
Het is erg vervelend voor hem, maar ook voor mij omdat ik zijn portaal naar buiten ben geworden. Als ik op zaterdag geen zin heb om uit te gaan, is hij over de zeik want dat blijft hij ook binnen. Zijn eigen vrienden mobiliseren en ergens naar toe te gaan, hij krijgt het niet voor elkaar.
Ik probeer niet op hem te zeiken en hem te motiveren leuke dingen te doen, maar dit maakt hem alleen onzekerder.
Heeft iemand tips/ervaringen?
vrijdag 16 december 2011 om 16:42
Ik denk dat hij toch echt zelf het heft in eigen hand moet nemen. Jij kan moeilijk zijn oude vrienden bellen om te vragen of ze met je man af willen spreken.
Volgens mij zijn mannen altijd best makkelijk in dit soort dingen dus ik snap niet waarom hij niet gaat sporten. Daar komt hij ze dan tegen en die vriendschap heeft zo ook weer kans om te groeien.
Of hij kiest een andere sport/hobby waar hij nieuwe vrienden kan maken? Zijn er ook geen collega's waar hij eens mee af kan spreken of een broer/zwager. Vaak als je ergens heen gaat, leer je vanzelf nieuwe mensen kennen.
Volgens mij zijn mannen altijd best makkelijk in dit soort dingen dus ik snap niet waarom hij niet gaat sporten. Daar komt hij ze dan tegen en die vriendschap heeft zo ook weer kans om te groeien.
Of hij kiest een andere sport/hobby waar hij nieuwe vrienden kan maken? Zijn er ook geen collega's waar hij eens mee af kan spreken of een broer/zwager. Vaak als je ergens heen gaat, leer je vanzelf nieuwe mensen kennen.
vrijdag 16 december 2011 om 16:42
Hij zal er toch over heen moeten stappen en gewoon iemand bellen of smsen, om wat mee te gaan doen. Ik snap dat het eng is maar anders komt het er nooit van en gaat dat ook steeds meer door werken in jullie relatie.
Als hij het bij die vrienden van vroeger niet meer durft, zijn er misschien ook andere mensen? Iemand van de sportschool ofzo?
Succes. Ik zou hier eerst eens een goed gesprek met hem over voeren. En vertellen dat hij zelf eerst de eerste stap moet zetten bij vrienden.
Als hij het bij die vrienden van vroeger niet meer durft, zijn er misschien ook andere mensen? Iemand van de sportschool ofzo?
Succes. Ik zou hier eerst eens een goed gesprek met hem over voeren. En vertellen dat hij zelf eerst de eerste stap moet zetten bij vrienden.
vrijdag 16 december 2011 om 16:46
quote:palatrona schreef op 16 december 2011 @ 16:37:
Toen we wat kregen wilde hij altijd bij mij zijn en ik natuurlijk bij hem.
Ik vind dat helemaal niet 'natuurlijk'. Je bent toch meer dan 'de partner van'? Je bent toch ook nog teamgenoot van het voetbalteam, vriend van een vriendenclub, deelnemer aan een schaaktoernooi? (om maar iets te noemen)
quote:Als ik naar een vriendin ga oid, stel ik soms voor dat met een vriend kan afspreken en naar de kroeg ofzo. 4 van vrienden van vroeger wonen op loopafstand van ons huis. Hij krijgt het niet voor elkaar. Hij zit dan de hele avond naar z'n mobiel te kijken, hij durft niemand te bellen voor het geval dat ze hem afwijzen.
Erger/eenzamer dan het nu is kan het toch niet worden? Hij moet open kaart spelen, zeggen dat hij ze ernstig verwaarloosd heeft en graag de band weer wil oppakken.
(Hij noemt ze nog steeds vrienden, ook al ondernemen ze niets meer samen? Wat hebben ze dan nog wél wat je onder vriendschap zou kunnen scharen?)
quote:Ondertussen heb ik hem overgehaald om weer 1 keer per week te gaan sporten, maar het doet hem pijn dat hij ziet dat zijn vriendengroep van daar leuke dingen ondernemen maar hem niet meer uitnodigen.
Zie hierboven.
quote:Het is erg vervelend voor hem, maar ook voor mij omdat ik zijn portaal naar buiten ben geworden. Als ik op zaterdag geen zin heb om uit te gaan, is hij over de zeik want dat blijft hij ook binnen. Zijn eigen vrienden mobiliseren en ergens naar toe te gaan, hij krijgt het niet voor elkaar.
Beetje mokkend kleutergedrag. Het ligt aan hemzelf. En als hij niet meer bij zijn oude vrienden terecht kan, dan wordt het tijd dat hij investeert in nieuwe vriendschappen. En ja, dat kost tijd, en energie.
quote:Ik probeer niet op hem te zeiken en hem te motiveren leuke dingen te doen, maar dit maakt hem alleen onzekerder.Misschien helpt een schop onder zijn kont?
Toen we wat kregen wilde hij altijd bij mij zijn en ik natuurlijk bij hem.
Ik vind dat helemaal niet 'natuurlijk'. Je bent toch meer dan 'de partner van'? Je bent toch ook nog teamgenoot van het voetbalteam, vriend van een vriendenclub, deelnemer aan een schaaktoernooi? (om maar iets te noemen)
quote:Als ik naar een vriendin ga oid, stel ik soms voor dat met een vriend kan afspreken en naar de kroeg ofzo. 4 van vrienden van vroeger wonen op loopafstand van ons huis. Hij krijgt het niet voor elkaar. Hij zit dan de hele avond naar z'n mobiel te kijken, hij durft niemand te bellen voor het geval dat ze hem afwijzen.
Erger/eenzamer dan het nu is kan het toch niet worden? Hij moet open kaart spelen, zeggen dat hij ze ernstig verwaarloosd heeft en graag de band weer wil oppakken.
(Hij noemt ze nog steeds vrienden, ook al ondernemen ze niets meer samen? Wat hebben ze dan nog wél wat je onder vriendschap zou kunnen scharen?)
quote:Ondertussen heb ik hem overgehaald om weer 1 keer per week te gaan sporten, maar het doet hem pijn dat hij ziet dat zijn vriendengroep van daar leuke dingen ondernemen maar hem niet meer uitnodigen.
Zie hierboven.
quote:Het is erg vervelend voor hem, maar ook voor mij omdat ik zijn portaal naar buiten ben geworden. Als ik op zaterdag geen zin heb om uit te gaan, is hij over de zeik want dat blijft hij ook binnen. Zijn eigen vrienden mobiliseren en ergens naar toe te gaan, hij krijgt het niet voor elkaar.
Beetje mokkend kleutergedrag. Het ligt aan hemzelf. En als hij niet meer bij zijn oude vrienden terecht kan, dan wordt het tijd dat hij investeert in nieuwe vriendschappen. En ja, dat kost tijd, en energie.
quote:Ik probeer niet op hem te zeiken en hem te motiveren leuke dingen te doen, maar dit maakt hem alleen onzekerder.Misschien helpt een schop onder zijn kont?
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
vrijdag 16 december 2011 om 16:58
Bedankt voor alle tips. Zoals ik al dacht, ik kán er niet veel aan doen, het moet vanuit hemzelf komen.
Zucht, wat een situatie.
Ik merk aan een paar reacties dat de vinger graag naar mij gewezen wordt, ik heb hem niet geïsoleerd. Ik leef ook mijn eigen leven met feestjes en vriendinnen en bemoei mij niet met zijn sociale aangelegenheden. Doe ik ook niet nu, ik vraag enkel tips/ervaringen
Zucht, wat een situatie.
Ik merk aan een paar reacties dat de vinger graag naar mij gewezen wordt, ik heb hem niet geïsoleerd. Ik leef ook mijn eigen leven met feestjes en vriendinnen en bemoei mij niet met zijn sociale aangelegenheden. Doe ik ook niet nu, ik vraag enkel tips/ervaringen
vrijdag 16 december 2011 om 17:00
quote:palatrona schreef op 16 december 2011 @ 16:58:
Ik merk aan een paar reacties dat de vinger graag naar mij gewezen wordt, ik heb hem niet geïsoleerd. Ik leef ook mijn eigen leven met feestjes en vriendinnen en bemoei mij niet met zijn sociale aangelegenheden. Doe ik ook niet nu, ik vraag enkel tips/ervaringenMaar in je OP zeg je toch duidelijk dat in het begin van jullie relatie jullie alleen nog maar dingen samen deden, vandaar dat wijzende vingertje. Je was er zelf bij!
Ik merk aan een paar reacties dat de vinger graag naar mij gewezen wordt, ik heb hem niet geïsoleerd. Ik leef ook mijn eigen leven met feestjes en vriendinnen en bemoei mij niet met zijn sociale aangelegenheden. Doe ik ook niet nu, ik vraag enkel tips/ervaringenMaar in je OP zeg je toch duidelijk dat in het begin van jullie relatie jullie alleen nog maar dingen samen deden, vandaar dat wijzende vingertje. Je was er zelf bij!
vrijdag 16 december 2011 om 17:02
vrijdag 16 december 2011 om 17:11
quote:palatrona schreef op 16 december 2011 @ 17:03:
Ik denk dat hij over de afgelopen jaren erg onzeker naar de buitenwereld is geworden.
Dit is te gemakkelijk. Serieus: wat is er aan de hand?
Ofwel het sociale leven van manlief heeft nooit veel voorgesteld ( echte vrienden blijven vrienden) ofwel manlief is ertoe aangezet zijn vrienden te verwaarlozen.
Ik denk dat hij over de afgelopen jaren erg onzeker naar de buitenwereld is geworden.
Dit is te gemakkelijk. Serieus: wat is er aan de hand?
Ofwel het sociale leven van manlief heeft nooit veel voorgesteld ( echte vrienden blijven vrienden) ofwel manlief is ertoe aangezet zijn vrienden te verwaarlozen.
vrijdag 16 december 2011 om 17:13
Het zijn nog wel zijn vrienden en bij verjaardagsfeestjes is hij ook uitgenodigd, maar vanuit hem komt er weinig initiatief.
Als je denkt dat ik heb heb aangezet, heb je het verkeerd. Ik ben gek op zijn vrienden, zitten leuke mensen tussen.
Ik denk dat veel contacten zijn verwaterd over de afgelopen 5 jaar en dat hij nu begint te merken dat hij best eenzaam is.
Als je denkt dat ik heb heb aangezet, heb je het verkeerd. Ik ben gek op zijn vrienden, zitten leuke mensen tussen.
Ik denk dat veel contacten zijn verwaterd over de afgelopen 5 jaar en dat hij nu begint te merken dat hij best eenzaam is.
vrijdag 16 december 2011 om 17:15
En als ik zo graag van zijn vrienden af zou willen, waarom zou ik dan hem motiveren om wat leuks te gaan doen, of op een vrouwenforum gedachte van anderen over de situatie te horen. Als ik hem helemaal voor mezelf zou willen, zou ik thuis op hem wachten en niet zometeen met vriendinnen de hort op gaan.
vrijdag 16 december 2011 om 17:22
quote:helene31 schreef op 16 december 2011 @ 16:43:
Met de billen bloot zijn excuses maken bij zijn vriendengroep.Dit. En dan drinken ze een biertje en is het gewoon weer zoals vroeger. Want echt niet dat kerels daar een issue van maken zoals wijven dat kunnen: a-na-ly-se-ren tot er geen draad meer van over is.
Met de billen bloot zijn excuses maken bij zijn vriendengroep.Dit. En dan drinken ze een biertje en is het gewoon weer zoals vroeger. Want echt niet dat kerels daar een issue van maken zoals wijven dat kunnen: a-na-ly-se-ren tot er geen draad meer van over is.
vrijdag 16 december 2011 om 17:23
vrijdag 16 december 2011 om 17:23
vrijdag 16 december 2011 om 17:24
vrijdag 16 december 2011 om 17:25
quote:palatrona schreef op 16 december 2011 @ 17:13:
Het zijn nog wel zijn vrienden en bij verjaardagsfeestjes is hij ook uitgenodigd, maar vanuit hem komt er weinig initiatief.
Dan zou ik er op een gegeven moment ook klaar mee zijn, als het (vrijwel) altijd van mij uit zou moeten gaan.
Het zijn nog wel zijn vrienden en bij verjaardagsfeestjes is hij ook uitgenodigd, maar vanuit hem komt er weinig initiatief.
Dan zou ik er op een gegeven moment ook klaar mee zijn, als het (vrijwel) altijd van mij uit zou moeten gaan.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje