Relaties
alle pijlers
Tips: eenzame echtgenoot
vrijdag 16 december 2011 om 16:37
Heeft iemand tips voor de volgende situatie:
We kennen allemaal iemand die toen die een relatie kreeg, waar we nooit meer wat van hoorde. In dit verhaal heeft mijn man dit gedaan. Van 4 avonden in de week sporten, in de kroeg zitten met zijn vrienden, weekendjes weg met z'n vriendengroep, is niet veel meer over.
Toen we wat kregen wilde hij altijd bij mij zijn en ik natuurlijk bij hem. Niet veel later zijn we gaan samen wonen en we zijn al weer een paar jaar verder. Ik zie al een tijd dat mijn man erg eenzaam is geworden. Ik moet voor mijn werk vaak 's avonds weg en ik zie dat hij het daar moeilijk mee heeft omdat hij dan de hele avond alleen thuis zit.
Als ik naar een vriendin ga oid, stel ik soms voor dat met een vriend kan afspreken en naar de kroeg ofzo. 4 van vrienden van vroeger wonen op loopafstand van ons huis. Hij krijgt het niet voor elkaar. Hij zit dan de hele avond naar z'n mobiel te kijken, hij durft niemand te bellen voor het geval dat ze hem afwijzen.
Ondertussen heb ik hem overgehaald om weer 1 keer per week te gaan sporten, maar het doet hem pijn dat hij ziet dat zijn vriendengroep van daar leuke dingen ondernemen maar hem niet meer uitnodigen.
Het is erg vervelend voor hem, maar ook voor mij omdat ik zijn portaal naar buiten ben geworden. Als ik op zaterdag geen zin heb om uit te gaan, is hij over de zeik want dat blijft hij ook binnen. Zijn eigen vrienden mobiliseren en ergens naar toe te gaan, hij krijgt het niet voor elkaar.
Ik probeer niet op hem te zeiken en hem te motiveren leuke dingen te doen, maar dit maakt hem alleen onzekerder.
Heeft iemand tips/ervaringen?
We kennen allemaal iemand die toen die een relatie kreeg, waar we nooit meer wat van hoorde. In dit verhaal heeft mijn man dit gedaan. Van 4 avonden in de week sporten, in de kroeg zitten met zijn vrienden, weekendjes weg met z'n vriendengroep, is niet veel meer over.
Toen we wat kregen wilde hij altijd bij mij zijn en ik natuurlijk bij hem. Niet veel later zijn we gaan samen wonen en we zijn al weer een paar jaar verder. Ik zie al een tijd dat mijn man erg eenzaam is geworden. Ik moet voor mijn werk vaak 's avonds weg en ik zie dat hij het daar moeilijk mee heeft omdat hij dan de hele avond alleen thuis zit.
Als ik naar een vriendin ga oid, stel ik soms voor dat met een vriend kan afspreken en naar de kroeg ofzo. 4 van vrienden van vroeger wonen op loopafstand van ons huis. Hij krijgt het niet voor elkaar. Hij zit dan de hele avond naar z'n mobiel te kijken, hij durft niemand te bellen voor het geval dat ze hem afwijzen.
Ondertussen heb ik hem overgehaald om weer 1 keer per week te gaan sporten, maar het doet hem pijn dat hij ziet dat zijn vriendengroep van daar leuke dingen ondernemen maar hem niet meer uitnodigen.
Het is erg vervelend voor hem, maar ook voor mij omdat ik zijn portaal naar buiten ben geworden. Als ik op zaterdag geen zin heb om uit te gaan, is hij over de zeik want dat blijft hij ook binnen. Zijn eigen vrienden mobiliseren en ergens naar toe te gaan, hij krijgt het niet voor elkaar.
Ik probeer niet op hem te zeiken en hem te motiveren leuke dingen te doen, maar dit maakt hem alleen onzekerder.
Heeft iemand tips/ervaringen?
vrijdag 16 december 2011 om 17:27
quote:paulo_coelho schreef op 16 december 2011 @ 17:23:
Miss dan toch maar die schop voor zn hol.
Volgende x dat jij wat leuks gaat doen erop aan dringen dat hij ook wat leuks gaat doen voor zich zelf. Want die zure smoel; daar wordt jij ook niet vrolijk van. Bovendien: wel zo leuk om thuis te komen en mekaar echt iets te vertellen hebben...Dit is waar het mij om draait: dingen meemaken buiten elkaar zodat we het leuker hebben als we elkaar zien!
Miss dan toch maar die schop voor zn hol.
Volgende x dat jij wat leuks gaat doen erop aan dringen dat hij ook wat leuks gaat doen voor zich zelf. Want die zure smoel; daar wordt jij ook niet vrolijk van. Bovendien: wel zo leuk om thuis te komen en mekaar echt iets te vertellen hebben...Dit is waar het mij om draait: dingen meemaken buiten elkaar zodat we het leuker hebben als we elkaar zien!
vrijdag 16 december 2011 om 17:35
Ik heb hetzelfde met mijn broer. Sinds hij getrouwd is met zijn tweede vrouw neemt hij geen enkel initiatief meer. Zijn vrouw doet dat veel beter, vindt hij. Hij bewondert haar. Zij heeft hem meegesleept naar haar eigen vriendenkring, die bestaat uit opscheppen over verre reizen en dure spullen. Hij zit er maar bij en glundert wat. "Voor afspraken moet je bij Lotte zijn; zij is de Afdeling Afspraken", zegt hij als je hem wil uitnodigen.
Omdat zij alles doet en hij dat niet hoeft, doet hij niks meer. Hij is daar gelukkig mee denk ik. Aangezien mijn schoonzus niet een type is dat me aanspreekt (geen enkele klik, alleen gefundeerd wantrouwen) laat ik het maar zo. Vroeger was het mijn broertje, maar die zachte lieve jongen bestaat kennelijk niet meer. Prima.
Herinneringen alleen zijn ook wel leuk.
Omdat zij alles doet en hij dat niet hoeft, doet hij niks meer. Hij is daar gelukkig mee denk ik. Aangezien mijn schoonzus niet een type is dat me aanspreekt (geen enkele klik, alleen gefundeerd wantrouwen) laat ik het maar zo. Vroeger was het mijn broertje, maar die zachte lieve jongen bestaat kennelijk niet meer. Prima.
Herinneringen alleen zijn ook wel leuk.
vrijdag 16 december 2011 om 17:47
Ik mag hopen dat zijn vrienden inderdaad vergevingsgezind zijn en de draad weer op willen pakken, maar het zou me niets verbazen als sommigen daar voor passen, want ze zijn gewoon aan de kant geschoven toen hij ze niet nodig had.
Wellicht is het tijd om dus te kijken naar nieuwe contacten: een actieve sportvereniging, een uitgebreide hobby of zijn collega's.
Wellicht is het tijd om dus te kijken naar nieuwe contacten: een actieve sportvereniging, een uitgebreide hobby of zijn collega's.
vrijdag 16 december 2011 om 18:09
quote:palatrona schreef op 16 december 2011 @ 17:01:
Ik schreef dat we aan het begin van onze relatie graag samen waren. Dat is toch niet ongebruikelijk? Dat je daarna je social circle niet meer oppikt, dat wel.Daarna? Van mijn vriendinnen pik het ook niet als ze een tijdlang compleet van de radar verdwijnen hoor. Hoe lang is die isolatierelatie geweest?
Ik schreef dat we aan het begin van onze relatie graag samen waren. Dat is toch niet ongebruikelijk? Dat je daarna je social circle niet meer oppikt, dat wel.Daarna? Van mijn vriendinnen pik het ook niet als ze een tijdlang compleet van de radar verdwijnen hoor. Hoe lang is die isolatierelatie geweest?
vrijdag 16 december 2011 om 18:22
quote:palatrona schreef op 16 december 2011 @ 17:27:
[...]
Dit is waar het mij om draait: dingen meemaken buiten elkaar zodat we het leuker hebben als we elkaar zien!Kleine aanvulling: die isolatie van je man saboteert je relatie...
Dit is gewoon niet gezond. Op deze manier delen jullie je levens niet meer; kun je dit geen relatie meer noemen...
Als dát geen schop onder je / jullie hol is dan weet ik het ook niet meer...
[...]
Dit is waar het mij om draait: dingen meemaken buiten elkaar zodat we het leuker hebben als we elkaar zien!Kleine aanvulling: die isolatie van je man saboteert je relatie...
Dit is gewoon niet gezond. Op deze manier delen jullie je levens niet meer; kun je dit geen relatie meer noemen...
Als dát geen schop onder je / jullie hol is dan weet ik het ook niet meer...
vrijdag 16 december 2011 om 18:26
Ik ken het van mijn moeder. Die hangt heel erg aan mijn vader die door de weeks ook 's avonds zo af en toe zijn bezigheden heeft of naar familie gaat om te helpen met allerlei dingen. Soms maken ze daar ruzie over maar ik vind het vooral erg voor mijn vader eigenlijk want het is toch niet zijn schuld dat ze haar vriendschappen heeft laten verwateren en/of geen nieuwe aangaat? Hij heeft vaak genoeg gezegd van ga zelf ook iets ondernemen met iemand maar dat wil ze niet zonder mijn vader of mij. Hij heeft ook wel eens gezegd van ga dan mee maar dan blijft ze ook liever thuis tv kijken. Ik neem haar wel eens mee als ik met een vriendin de stad in ga zodat ze er even uit is maar dat kan ik ook niet altijd doen natuurlijk. Is voor die vriendin ook niet leuk en ik zie het niet als mijn taak ervoor te zorgen dat ze niet eenzaam is omdat ze er toch zelf wat aan moet doen wat ze naar mijn idee niet wil.
Nu zit ze binnenkort dus een hele dag alleen omdat mijn vader en ik alle 2 plannen hebben voor die dag en ik weet dat ze daarvan baalt maar goed.
Nu zit ze binnenkort dus een hele dag alleen omdat mijn vader en ik alle 2 plannen hebben voor die dag en ik weet dat ze daarvan baalt maar goed.
vrijdag 16 december 2011 om 18:45
In je OP schrijf je dat jullie in het begin van jullie relatie veel bij elkaar wilden zijn. Zit ik ernaast als ik dat interpreteer als: "We waren zo veel bij elkaar dat mijn man zijn vrienden niet of nauwelijks meer zag"? Veel mensen maken aan het begin van een relatie zo'n fase door (niet zo gek: als je verliefd bent wil je nu eenmaal samen zijn). Alleen: het lijkt mij toch niet zo moeilijk om dan de telefoon te pakken en je vrienden weer eens te bellen. Ergens is er dus iets wat hem tegenhoudt. Ik kan niet in zijn hoofd kijken dus ik heb geen idee wat dat dan is.
vrijdag 16 december 2011 om 19:26
herkenbaar, niet bij mijn partner maar bij mijn beste vriend en ik begrijp het ook niet. Ik was altijd een beetje "jaloers" op zijn sociale babbel, als we een drankje gaan doen in de kroeg is hij altijd degene die binnen no time een praatje heeft, vroeger altijd veel vrienden maar de laatste paar jaren ben ik zijn enige vriendin, vind het leuk om met hem om te gaan maar ik heb ook mijn eigen vrienden waar ik mee afspreek, niet dat ik zo'n grote vriendenkring heb maar toch leuke mensen om mij heen. Heb er al een paar keer met hem over gesproken, omdat hij het erover had) dat hij nieuwe prikkels nodig heeft, waarom hij niet met mensen die hij van bijv de sportschool niet een keer wat gaat drinken.
Mensen haken natuurlijk op een gegeven moment af, als ze geen response krijgen of na x aantal keer proberen af te spreken elke keer nee te horen krijgen vragen ze het niet meer
Mensen haken natuurlijk op een gegeven moment af, als ze geen response krijgen of na x aantal keer proberen af te spreken elke keer nee te horen krijgen vragen ze het niet meer
vrijdag 16 december 2011 om 19:28
Ik herken je situatie wel een beetje. Nou is het niet zo dat mijn vriend eenzaam oid is maar ik merk wel dat hij niet echt moeite doet om met zijn vrienden af te spreken.
Hij heeft wat vrienden die ook weer bevriend zijn met vriendinnen van mij. Ik heb ze weleens samen uitgenodigd. Erg gezellig.
Ik hoor zijn vrienden weleens laten vallen dat ze hem niet vaak meer zien, dit wuift hij dan een beetje weg. Het is voor hem heel belangrijk wat mensen van hem vinden maar toch zijn deze hints geen tekens voor hem om actie te ondernemen. Als we zijn vrienden zien komt het dus vaak door mijn initiatief of als er een verjaardag oid is van hun, zij nodigen hem dan uit, of hij ziet ze bij een andere gezamelijke aangelegenheid.
Ik heb er weleens wat over gezegd maar ik vind niet dat ik degene moet zijn die deze contacten blijft onderhouden voor hem of dat ik voor hem moet bepalen wanneer hij ergens heen gaat. Ik vind hem ook volwassen genoeg om dit zelf aan te pakken.
Ik begrijp je situatie dus wel, gelukkig is het bij mij nog niet zo ver als in jouw verhaal. Ik hoop dat ik, of liever hij dit kan voorkomen.
Hij heeft wat vrienden die ook weer bevriend zijn met vriendinnen van mij. Ik heb ze weleens samen uitgenodigd. Erg gezellig.
Ik hoor zijn vrienden weleens laten vallen dat ze hem niet vaak meer zien, dit wuift hij dan een beetje weg. Het is voor hem heel belangrijk wat mensen van hem vinden maar toch zijn deze hints geen tekens voor hem om actie te ondernemen. Als we zijn vrienden zien komt het dus vaak door mijn initiatief of als er een verjaardag oid is van hun, zij nodigen hem dan uit, of hij ziet ze bij een andere gezamelijke aangelegenheid.
Ik heb er weleens wat over gezegd maar ik vind niet dat ik degene moet zijn die deze contacten blijft onderhouden voor hem of dat ik voor hem moet bepalen wanneer hij ergens heen gaat. Ik vind hem ook volwassen genoeg om dit zelf aan te pakken.
Ik begrijp je situatie dus wel, gelukkig is het bij mij nog niet zo ver als in jouw verhaal. Ik hoop dat ik, of liever hij dit kan voorkomen.
vrijdag 16 december 2011 om 19:33
quote:paulo_coelho schreef op 16 december 2011 @ 16:50:
Hóe heeft die vent zich zo kunnen laten isoleren???
Ik heb het ook laten gebeuren, lang geleden. Ik was jong en onzeker en was blij dat ik eindelijk een leuke vriendin had.
En zij vond het maar niets dat ik in het weekend nog met mijn vrienden op stap ging want dan wilde zij me zien (ik studeerde en was alleen in het weekend thuis). Én zelf ging ze nooit uit dus ze wilde ook niet mee. En dat ik ging voetballen op zondag vond ze ook niets. Zondag was voor kerkgang en rust.
En ik ben zo stom geweest om daarin mee te gaan.
Binnen een paar maanden was ik het contact met mijn jarenlange vriendengroep kwijt. Achteraf oerstom maar dat had ik toen niet voldoende in de gaten. Of ik zag het wel maar ik wist toen nog niet hoe ik er mee om moest gaan. God wat was ik onnozel en stom.
Pas na mijn scheiding heb ik het contact weer hersteld. Maar ik kwam tot de conclusie dat ze nogal saai en tam waren geworden.
We hebben nog wel contact maar echte vriendschap is het niet meer geworden. Maar ik heb nu genoeg andere vrienden (en vriendinnen).
Hóe heeft die vent zich zo kunnen laten isoleren???
Ik heb het ook laten gebeuren, lang geleden. Ik was jong en onzeker en was blij dat ik eindelijk een leuke vriendin had.
En zij vond het maar niets dat ik in het weekend nog met mijn vrienden op stap ging want dan wilde zij me zien (ik studeerde en was alleen in het weekend thuis). Én zelf ging ze nooit uit dus ze wilde ook niet mee. En dat ik ging voetballen op zondag vond ze ook niets. Zondag was voor kerkgang en rust.
En ik ben zo stom geweest om daarin mee te gaan.
Binnen een paar maanden was ik het contact met mijn jarenlange vriendengroep kwijt. Achteraf oerstom maar dat had ik toen niet voldoende in de gaten. Of ik zag het wel maar ik wist toen nog niet hoe ik er mee om moest gaan. God wat was ik onnozel en stom.
Pas na mijn scheiding heb ik het contact weer hersteld. Maar ik kwam tot de conclusie dat ze nogal saai en tam waren geworden.
We hebben nog wel contact maar echte vriendschap is het niet meer geworden. Maar ik heb nu genoeg andere vrienden (en vriendinnen).
Polygamie = intensieve vrouwhouderij
vrijdag 16 december 2011 om 19:42
quote:paulo_coelho schreef op 16 december 2011 @ 16:50:
Hóe heeft die vent zich zo kunnen laten isoleren???Ook jij gaat ervan uit dat het de vrouw in de relatie is die de man isoleert en dat hij dit blijkbaar heeft laten gebeuren, maar echt niet elke vrouw is zo claimerig naar haar man, dat idee heb ik helemaal niet bij TO...
Hóe heeft die vent zich zo kunnen laten isoleren???Ook jij gaat ervan uit dat het de vrouw in de relatie is die de man isoleert en dat hij dit blijkbaar heeft laten gebeuren, maar echt niet elke vrouw is zo claimerig naar haar man, dat idee heb ik helemaal niet bij TO...
vrijdag 16 december 2011 om 19:44
quote:ailien schreef op 16 december 2011 @ 19:42:
[...]
Ook jij gaat ervan uit dat het de vrouw in de relatie is die de man isoleert en dat hij dit blijkbaar heeft laten gebeuren, maar echt niet elke vrouw is zo claimerig naar haar man, dat idee heb ik helemaal niet bij TO...
Niet zo snel, boef...
anders verwoord: "hoe heeft hij deze situatie kunnen laten ontstaan?"
rest al gelezen?
[...]
Ook jij gaat ervan uit dat het de vrouw in de relatie is die de man isoleert en dat hij dit blijkbaar heeft laten gebeuren, maar echt niet elke vrouw is zo claimerig naar haar man, dat idee heb ik helemaal niet bij TO...
Niet zo snel, boef...
anders verwoord: "hoe heeft hij deze situatie kunnen laten ontstaan?"
rest al gelezen?