Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
donderdag 20 oktober 2011 om 14:11
quote:allalone schreef op 20 oktober 2011 @ 07:02:
Rotkerels...zij slapen wel,hoor.... Opgelucht en blij met de door ons gemaakte keuze......
Nou geloof dat maar niet
"wij" zijn een gevoelloze uitzondering daargelaten net zo
goed helemaal de kluts kwijt hoor.
Slecht slapen, concentratieverlies, slecht eten, malen, piekeren,
janken in de auto en nergens zin in hebben.
Kan je wel een lijstje geven van mannen die hetzelfde hebben
meegemaakt.
En een lijst vrouwen die een week later een ander hadden, hetzelfde
weekend al weer flink aan het feesten waren en een relatie van jaren
per sms verbraken.............. Ongevoeligheid kom je bij man en
vrouw tegen.
Rotkerels...zij slapen wel,hoor.... Opgelucht en blij met de door ons gemaakte keuze......
Nou geloof dat maar niet
"wij" zijn een gevoelloze uitzondering daargelaten net zo
goed helemaal de kluts kwijt hoor.
Slecht slapen, concentratieverlies, slecht eten, malen, piekeren,
janken in de auto en nergens zin in hebben.
Kan je wel een lijstje geven van mannen die hetzelfde hebben
meegemaakt.
En een lijst vrouwen die een week later een ander hadden, hetzelfde
weekend al weer flink aan het feesten waren en een relatie van jaren
per sms verbraken.............. Ongevoeligheid kom je bij man en
vrouw tegen.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
donderdag 20 oktober 2011 om 16:02
@Tascha, goed bezig meid, je neemt de touwtjes zelf in handen.
En foto's van toen.. tja.. auw!
@Siss, inderdaad lullig dat hij het laat afweten op de verjaardag van je dochter.
Maar aan de andere kant, zou het nou echt leuk en gezellig worden als je huis vol visite zit en hij er ook bij is?
Dat betwijfel ik.
Wij hebben de eerste keer de verjaardag van dochter nog samen getracht te 'vieren'. Gewoon wij als gezin, ik wou hem er uberhaupt niet bij hebben als de andere visite er was.
En het was niet echt een succes, ook niet wij viertjes. de kinderen hebben er niet veel van gemerkt toen, maar de spanning was te snijden.. Het was mooi weer dus de bbq aan, hij keek naar mijn nieuwe huis en iedere zin die hij zei begon met "Je moet.... Je moet schilderen, je moet eigenlijk dit en dat met de tuin etc etc.." Je moet je moet...
Ik werd van binnen zo ontzettend kwaad...
Ik moet? ik moet? Ik moet helemaal niks! En dan nog, ik heb geen geld voor al die leuke dingen die jij voorstelt... Dus bespaar me je adviezen...
We hebben het nooit meer gedaan, niks meer samen vieren. Dat klonk zo leuk in het begin, voor de kinderen etc etc..
Maar het werkt gewoon niet meer.
Tegenwoordig gaat dat echt veel beter hoor, ook dat heeft tijd nodig, dat lukt gewoon nog niet in het begin...
@Gijs, helemaal waar hoor. ik ken ook een paar vrouwen die net zo in elkaar zitten als de mannen waar wij het nu over hebben.
Het is niet zo dat mannen dat alleen maar doen, vrouwen zijn net zo erg, mensen (m/v) flikken elkaar dit soort dingen ...
Vrouwen, moeders die ineens hun gezin laten vallen als een baksteen, en geen feestje overslaan, die op de tafels staan te dansen in de koeg en die ineens lopen te slettebakken, echt.
Die zijn uit hetzelfde soort hout gesneden. Een uiterst egoistisch soort, het is dat ik ze kende voor die tijd, anders zou je het niet geloven, die verandering.
Overbodig te zeggen dat mijn vriendschap met genoemde dames totaal is bekoeld.
Opeens zie je wat een andere normen en waarden zo iemand heeft, een verbijsterende ontdekking..
@All, hoe is het met jou?
En foto's van toen.. tja.. auw!
@Siss, inderdaad lullig dat hij het laat afweten op de verjaardag van je dochter.
Maar aan de andere kant, zou het nou echt leuk en gezellig worden als je huis vol visite zit en hij er ook bij is?
Dat betwijfel ik.
Wij hebben de eerste keer de verjaardag van dochter nog samen getracht te 'vieren'. Gewoon wij als gezin, ik wou hem er uberhaupt niet bij hebben als de andere visite er was.
En het was niet echt een succes, ook niet wij viertjes. de kinderen hebben er niet veel van gemerkt toen, maar de spanning was te snijden.. Het was mooi weer dus de bbq aan, hij keek naar mijn nieuwe huis en iedere zin die hij zei begon met "Je moet.... Je moet schilderen, je moet eigenlijk dit en dat met de tuin etc etc.." Je moet je moet...
Ik werd van binnen zo ontzettend kwaad...
Ik moet? ik moet? Ik moet helemaal niks! En dan nog, ik heb geen geld voor al die leuke dingen die jij voorstelt... Dus bespaar me je adviezen...
We hebben het nooit meer gedaan, niks meer samen vieren. Dat klonk zo leuk in het begin, voor de kinderen etc etc..
Maar het werkt gewoon niet meer.
Tegenwoordig gaat dat echt veel beter hoor, ook dat heeft tijd nodig, dat lukt gewoon nog niet in het begin...
@Gijs, helemaal waar hoor. ik ken ook een paar vrouwen die net zo in elkaar zitten als de mannen waar wij het nu over hebben.
Het is niet zo dat mannen dat alleen maar doen, vrouwen zijn net zo erg, mensen (m/v) flikken elkaar dit soort dingen ...
Vrouwen, moeders die ineens hun gezin laten vallen als een baksteen, en geen feestje overslaan, die op de tafels staan te dansen in de koeg en die ineens lopen te slettebakken, echt.
Die zijn uit hetzelfde soort hout gesneden. Een uiterst egoistisch soort, het is dat ik ze kende voor die tijd, anders zou je het niet geloven, die verandering.
Overbodig te zeggen dat mijn vriendschap met genoemde dames totaal is bekoeld.
Opeens zie je wat een andere normen en waarden zo iemand heeft, een verbijsterende ontdekking..
@All, hoe is het met jou?
donderdag 20 oktober 2011 om 17:04
oke, herstel: rotkerel,hij slaapt wel, opgelucht en blij door de door mij gemaakte keuze....helemaal blij met zijn nieuwe leven en liefde....
Newwoman...ik probeer op het moment zo min mogelijk te denken en te voelen...moeilijk...
maar werkt voor mij op dit moment het best... Wil even niet meer voelen....
Heb jij dit ook gehad: op bezoek bij mensen en je daar zo het derde wiel aan de wagen voelen? Voel me dan zo alleen... Terwijl zij dan zo lief zijn... Nee...voel me nog steeds het best in mijn "holletje"
Newwoman...ik probeer op het moment zo min mogelijk te denken en te voelen...moeilijk...
maar werkt voor mij op dit moment het best... Wil even niet meer voelen....
Heb jij dit ook gehad: op bezoek bij mensen en je daar zo het derde wiel aan de wagen voelen? Voel me dan zo alleen... Terwijl zij dan zo lief zijn... Nee...voel me nog steeds het best in mijn "holletje"
donderdag 20 oktober 2011 om 17:40
Allalone....
Bij mij gaat het vandaag redelijk. Na wat opstartproblemen (mijn bed niet uit willen, weg willen kruipen voor de dag) gaat het nu wel goed. Zojuist vriendin met kids op bezoek gehad, kon er zowaar goed over praten zonder tranen. Haar man heeft nog maandag met man gegeten en gepraat en man geeft aan dat hij gewoon de druk van 'zij moet uit de zaak' niet aankon en daar niets mee kon. Tja, en dat was nou juist de bottleneck...
Voel me nu redelijk sterk. Heb niet de behoefte hem te bellen, smsen oid, vind het wel even goed zo. (Zal het aan mijn nieuwe avatar liggen )
Zal wel niet zo blijven, maar voor nu is het fijn...
Bij mij gaat het vandaag redelijk. Na wat opstartproblemen (mijn bed niet uit willen, weg willen kruipen voor de dag) gaat het nu wel goed. Zojuist vriendin met kids op bezoek gehad, kon er zowaar goed over praten zonder tranen. Haar man heeft nog maandag met man gegeten en gepraat en man geeft aan dat hij gewoon de druk van 'zij moet uit de zaak' niet aankon en daar niets mee kon. Tja, en dat was nou juist de bottleneck...
Voel me nu redelijk sterk. Heb niet de behoefte hem te bellen, smsen oid, vind het wel even goed zo. (Zal het aan mijn nieuwe avatar liggen )
Zal wel niet zo blijven, maar voor nu is het fijn...
donderdag 20 oktober 2011 om 18:25
@All, als jij je zo het beste staande kunt houden, dan doe je dat toch gewoon een tijdje, als het lukt....
Allemaal zelfbehoud, dat hoort erbij.
Je kringetje wordt wel weer een keer weer groter.
Op een dag denk je, hee ik heb zin om .. weet ik wat, te gaan doen...
Ook dat 'derde wiel-gevoel' is herkenbaar, dat gaat veranderen.
Bij mij wel tenminste.
Ik weet nog dat ik op een verjaardag een, overigens heel leuk, stel zag. Hij was behoorlijk aangeschoten en zou nog een biertje nemen, maar zij was het er niet mee eens..
Man, die dodelijke blikken en de manier waarop die twee elkaar zaten te stangen..
Hij nam toch nog een biertje en zij was pislink.... gezellig hoor... NOT!
Pffff.. ik was dolblij dat ik dat soort gezeik nooit meer heb.
Dat ik als ik ergens ben, gewoon kan besluiten om weg te gaan, of juist om te blijven als ik het gezellig vind.
En in het begin vond ik mezelf ook wel eens zielig als ik dan weer alleen naar huis ging, maar tegenwoordig is dat geen probleem.
Ik mag het helemaal zelf weten, en dat bevalt mij heel goed.
Ik zie genoeg stellen die het helemaal niet zo gezellig hebben hoor, die strijd hebben over vrijetijd, kinderen, opvoeding, geld.. noem maar op..
en eerlijk gezegd ben ik daar niet jaloers op.
Het duurt een tijdje, maar uiteindelijk went het.
Ik zie genoeg dingen om me heen om vervolgens blij te zijn met mijn single-status.
Niet alles is wat het lijkt, niet iedereen is gelukkig, zeker niet alle mensen die een relatie hebben, dat is bepaald niet zaligmakend.
Allemaal zelfbehoud, dat hoort erbij.
Je kringetje wordt wel weer een keer weer groter.
Op een dag denk je, hee ik heb zin om .. weet ik wat, te gaan doen...
Ook dat 'derde wiel-gevoel' is herkenbaar, dat gaat veranderen.
Bij mij wel tenminste.
Ik weet nog dat ik op een verjaardag een, overigens heel leuk, stel zag. Hij was behoorlijk aangeschoten en zou nog een biertje nemen, maar zij was het er niet mee eens..
Man, die dodelijke blikken en de manier waarop die twee elkaar zaten te stangen..
Hij nam toch nog een biertje en zij was pislink.... gezellig hoor... NOT!
Pffff.. ik was dolblij dat ik dat soort gezeik nooit meer heb.
Dat ik als ik ergens ben, gewoon kan besluiten om weg te gaan, of juist om te blijven als ik het gezellig vind.
En in het begin vond ik mezelf ook wel eens zielig als ik dan weer alleen naar huis ging, maar tegenwoordig is dat geen probleem.
Ik mag het helemaal zelf weten, en dat bevalt mij heel goed.
Ik zie genoeg stellen die het helemaal niet zo gezellig hebben hoor, die strijd hebben over vrijetijd, kinderen, opvoeding, geld.. noem maar op..
en eerlijk gezegd ben ik daar niet jaloers op.
Het duurt een tijdje, maar uiteindelijk went het.
Ik zie genoeg dingen om me heen om vervolgens blij te zijn met mijn single-status.
Niet alles is wat het lijkt, niet iedereen is gelukkig, zeker niet alle mensen die een relatie hebben, dat is bepaald niet zaligmakend.
donderdag 20 oktober 2011 om 19:58
Heej allemaal,
Ben ik weer even.
Hova, nou zo sterk ben ik nog lang niet hoor...sinds gisteren dat ik die foto's zag van onze huwelijksreis heb ik het weer heel moeilijk. Hij belde gisteren ook nog onverwacht, had ik hem huilend aan de telefoon, hij mist ons zoontje zo en heeft het idee dat het contact verwaterd...Ja duh! denk ik dan, dat doe je toch zelf man! De hele zomer kom je haast niet voor hem, alle initiatieven kwamen zo'n beetje van mijn kant! En ik heb echt van alles voorgesteld, zelfs veel te veel meegedacht. En tegelijkertijd denk ik 'waarom bel je mij?' al snap ik dat ergens ook wel weer, wij hebben nog altijd samen iets gemeen; onze zoon. En dat kan hij als geen ander bij mij kwijt en dat weet hij. Maar ergens denk ik ook 'daar ben ik nog wel goed genoeg voor? Als het jou uitkomt, mag ik je nog troosten?'. Ga daarvoor dan ook maar naar je scharrel. Dus zit er sterk over te denken om hem dat diplomatiek en rustig te vertellen. Dat het vanaf nu gewoon vrij zakelijk moet gaan verlopen en wij niet meer emotioneel bij de ander terecht kunnen. Anders kom ik nooit van die man los. Want het deed me natuurlijk weer genoeg...en dat hij dan belt, geeft ergens hoop. Hoop die volkomen misplaatst is, want in hetzelfde gesprek gaf hij ook aan dat 'dit niets te maken heeft met ons' m.a.w. het ging hem echt om zijn zoon. Zijn goed recht maar denk dat ik hem toch maar duidelijk ga maken dat dit soort acties mij een vals gevoel van hoop geven. En dat moet hij toch niet willen lijkt me.
Siss, wat een lafbek...vent zonder ruggegraat hoor...kan me helemaal voorstellen dat je er doorheen zat. Weer een teleurstelling erbij he. Weer een klap in je gezicht. Gaat het weer wat beter met je? Was de verjaardag toch wel leuk? Heeft je kind ondanks alles wel kunnen genieten en jij ook (een beetje)?
All; ook hier dat gevoel van teveel zijn. Om mij heen wonen ook allemaal gezinnen, gewoon met papa en mama en kindjes. Ik zie ze echt overal....En men, wat lijken die gelukkig allemaal...
Ben ik weer even.
Hova, nou zo sterk ben ik nog lang niet hoor...sinds gisteren dat ik die foto's zag van onze huwelijksreis heb ik het weer heel moeilijk. Hij belde gisteren ook nog onverwacht, had ik hem huilend aan de telefoon, hij mist ons zoontje zo en heeft het idee dat het contact verwaterd...Ja duh! denk ik dan, dat doe je toch zelf man! De hele zomer kom je haast niet voor hem, alle initiatieven kwamen zo'n beetje van mijn kant! En ik heb echt van alles voorgesteld, zelfs veel te veel meegedacht. En tegelijkertijd denk ik 'waarom bel je mij?' al snap ik dat ergens ook wel weer, wij hebben nog altijd samen iets gemeen; onze zoon. En dat kan hij als geen ander bij mij kwijt en dat weet hij. Maar ergens denk ik ook 'daar ben ik nog wel goed genoeg voor? Als het jou uitkomt, mag ik je nog troosten?'. Ga daarvoor dan ook maar naar je scharrel. Dus zit er sterk over te denken om hem dat diplomatiek en rustig te vertellen. Dat het vanaf nu gewoon vrij zakelijk moet gaan verlopen en wij niet meer emotioneel bij de ander terecht kunnen. Anders kom ik nooit van die man los. Want het deed me natuurlijk weer genoeg...en dat hij dan belt, geeft ergens hoop. Hoop die volkomen misplaatst is, want in hetzelfde gesprek gaf hij ook aan dat 'dit niets te maken heeft met ons' m.a.w. het ging hem echt om zijn zoon. Zijn goed recht maar denk dat ik hem toch maar duidelijk ga maken dat dit soort acties mij een vals gevoel van hoop geven. En dat moet hij toch niet willen lijkt me.
Siss, wat een lafbek...vent zonder ruggegraat hoor...kan me helemaal voorstellen dat je er doorheen zat. Weer een teleurstelling erbij he. Weer een klap in je gezicht. Gaat het weer wat beter met je? Was de verjaardag toch wel leuk? Heeft je kind ondanks alles wel kunnen genieten en jij ook (een beetje)?
All; ook hier dat gevoel van teveel zijn. Om mij heen wonen ook allemaal gezinnen, gewoon met papa en mama en kindjes. Ik zie ze echt overal....En men, wat lijken die gelukkig allemaal...
donderdag 20 oktober 2011 om 21:41
Heb snel de nieuwe berichten gelezen en mennnn wat speelt er veel bij ieder.....
Ik ben de dag best redelijk doorgekomen, het er doorheen zitten heb ik vannacht weggeslapen denk ik....vanochtend met z'n drieen doorgebracht en vanmiddag zonder hem, maar met vrienden/familie. Is me achteraf best bevallen. Het zou idd raar geweest zijn als hij er bij was en maar leuk en aardig doen. Het is goed geweest zo....En kan zeggen dat wij (dochter&ik) het gezellig hebben gehad! Weer wat geleerd.
All; dikke knuffel....vind het zo moeilijk dat je blijft hangen die die rotste fase. Zou je graag vooruit duwen, maar weet echt niet hoe.
Ik ben de dag best redelijk doorgekomen, het er doorheen zitten heb ik vannacht weggeslapen denk ik....vanochtend met z'n drieen doorgebracht en vanmiddag zonder hem, maar met vrienden/familie. Is me achteraf best bevallen. Het zou idd raar geweest zijn als hij er bij was en maar leuk en aardig doen. Het is goed geweest zo....En kan zeggen dat wij (dochter&ik) het gezellig hebben gehad! Weer wat geleerd.
All; dikke knuffel....vind het zo moeilijk dat je blijft hangen die die rotste fase. Zou je graag vooruit duwen, maar weet echt niet hoe.
vrijdag 21 oktober 2011 om 04:58
En dan lig je weer eens wakker... janken met zijn shirt tegen mijn Wang.
Blijf maar malen. Moet ma ook weer werken. Weet niet of ik dat ga trekken. Moet er nu nog vroeger uit dan anders (kwart over zes) omdat man kleine nu niet naar school brengt. En ik val meestal pas tegen de ochtend weer in slaap. Weet ook niet of ik dag werken trek zonder janken en dat kan niet in mijn werk.
En hij wilde zondag wat net kids dien, maar ik zou al met ze weg. Maar dat gaat nu niet door, dus dat moet ik hem weer laten weten dan want hij heeft ze verder maar twee uurtjes gezien deze week, maar oudste heeft eigen plannen dan dus wil denk ik niet mee met man. En mijn plannen van zondag gaan dus niet door, dus heb een leeg weekend voor de boeg. Weet niet hoe ik dat door ga komen. Zie er zo tegenop dat hij weer wegrijdt met de kids en hij kan ook nergens met ze naartoe zolang hij geen eigen plek heeft, dus blijft niet lang weg waarschijnlijk.
En zo blijf ik maar malen...
Wil zo graag morgen wakker worden zonder dat het zoveel pijn doet en zo eenzaam voelt..
Blijf maar malen. Moet ma ook weer werken. Weet niet of ik dat ga trekken. Moet er nu nog vroeger uit dan anders (kwart over zes) omdat man kleine nu niet naar school brengt. En ik val meestal pas tegen de ochtend weer in slaap. Weet ook niet of ik dag werken trek zonder janken en dat kan niet in mijn werk.
En hij wilde zondag wat net kids dien, maar ik zou al met ze weg. Maar dat gaat nu niet door, dus dat moet ik hem weer laten weten dan want hij heeft ze verder maar twee uurtjes gezien deze week, maar oudste heeft eigen plannen dan dus wil denk ik niet mee met man. En mijn plannen van zondag gaan dus niet door, dus heb een leeg weekend voor de boeg. Weet niet hoe ik dat door ga komen. Zie er zo tegenop dat hij weer wegrijdt met de kids en hij kan ook nergens met ze naartoe zolang hij geen eigen plek heeft, dus blijft niet lang weg waarschijnlijk.
En zo blijf ik maar malen...
Wil zo graag morgen wakker worden zonder dat het zoveel pijn doet en zo eenzaam voelt..
vrijdag 21 oktober 2011 om 05:09
Dat komt ook weer Hova.
Je leven moet zich 'voegen' naar het niet hebben van een partner. Daar ben je nu nog niet aan gewend.
Trouwens echt bizár dat je man aanvoert dat de reden dat jullie uit elkaar zijn voor hem is omdat jij dat vreemdgaan van hem niet los kon laten, terwijl jij er helemaal niet met hem over kon praten en het dús niet kon verwerken.
Kun je op je werk praten over je situatie nu?
Misschien een dag vrij nemen?
Je leven moet zich 'voegen' naar het niet hebben van een partner. Daar ben je nu nog niet aan gewend.
Trouwens echt bizár dat je man aanvoert dat de reden dat jullie uit elkaar zijn voor hem is omdat jij dat vreemdgaan van hem niet los kon laten, terwijl jij er helemaal niet met hem over kon praten en het dús niet kon verwerken.
Kun je op je werk praten over je situatie nu?
Misschien een dag vrij nemen?
vrijdag 21 oktober 2011 om 05:23
He Leo, wat fijn voor mij dat jij 's nachts wakker bent...
Mijn baas is op vakantie TOT zondag, kan hem dan pas bellen. Moet dan vervanging voor mij geregeld worden, dus is best lastig. Maar moet zeggen dat deze ma/di vrij nemen best aantrekkelijk klinkt. Maar tegelijkertijd denk ik dan; wat ga ik dan hele tijd doen als kids weg zijn?
Mijn baas is op vakantie TOT zondag, kan hem dan pas bellen. Moet dan vervanging voor mij geregeld worden, dus is best lastig. Maar moet zeggen dat deze ma/di vrij nemen best aantrekkelijk klinkt. Maar tegelijkertijd denk ik dan; wat ga ik dan hele tijd doen als kids weg zijn?
vrijdag 21 oktober 2011 om 05:29
Ja, inderdaad heeft hij nooit begrepen hoe dat werkt bij mij met gevoel naar haar toe. Hij wilde er nooit over praten. Ik heb hem vaak genoeg gezegd dat ze wat mij betreft niet eens weg daar hoefde, maar dat ik het op eoa af moest kunnen sluiten. Door misschien met haar te praten (wat niet mocht), door duidelijke afspraken over omgang met haar (waar hij zich nooit aan hield). Hij heeft gewoon nooit begrepen hoe moeilijk en vernederend het voelt dat hij gewoon met haar samen blijft werken en zelfs naar dezelfde werk-feestjes/uitjes blijft gaan. Maar ja, mt gaat hij zeker weten weer naar die uitjes. Hij hoeft het nou niet meer te laten toch?
Lijkt me zo verschrikkelijk veel zeer doen als hij toch net haar verder gaat. Weet niet of ik dat kan handelen...
Lijkt me zo verschrikkelijk veel zeer doen als hij toch net haar verder gaat. Weet niet of ik dat kan handelen...
vrijdag 21 oktober 2011 om 08:10
Hova, ook hier het bekende gevoel naar het weekend toe... Vind dit met recht de meest vreselijke dagen van de week. Komt ook omdat ik inwoon bij familie en het daardoor heel lastig vind om mijn eigen ding te doen. Merk dat ik toe ben aan een plekje voor mezelf maar weet dat dat vanwege allerlei omstandigheden niet gaat lukken... En geloof me...heb alles geprobeert..
Bij mij is ook het "stukje" vriendin wat mijn wereld echt heeft doen instorten. Het feit dat we uit elkaar gingen kwam voor mij al out of the blue en had me al aardig doen wankelen...
Maar het feit dat hij zo verschrikkelijk snel een relatie met haar begon heeft mij echt totaal doen instorten..
Dat hij dat zou doen....mijn rustige,vertrouwde, geliefde man. Hij die mij altijd steunde...altijd achter mij stond...hem die ik zo vertrouwde...die mij nooit,in al die 25 jaren, in de steek heeft gelaten...is nu zo maar,opeens van een andere vrouw... Zonder mij ook maar een enkele kans te hebben gegeven,zonder ook maar een poging te hebben gedaan ons huwelijk te redden....
Dat is waar ik zo mee vecht...nog steeds niet los kan laten..zo ontzettend veel pijn van heb..
Weet ook dat ik daar niks aan kan veranderen en doe daar ook geen poging toe..laat hem zo veel mogelijk met rust en spreek en zie hem echt amper...maar toekomst? Nee...zie ik nog steeds niet bepaald zonnig in
dikke knuffel voor jullie allemaal
Bij mij is ook het "stukje" vriendin wat mijn wereld echt heeft doen instorten. Het feit dat we uit elkaar gingen kwam voor mij al out of the blue en had me al aardig doen wankelen...
Maar het feit dat hij zo verschrikkelijk snel een relatie met haar begon heeft mij echt totaal doen instorten..
Dat hij dat zou doen....mijn rustige,vertrouwde, geliefde man. Hij die mij altijd steunde...altijd achter mij stond...hem die ik zo vertrouwde...die mij nooit,in al die 25 jaren, in de steek heeft gelaten...is nu zo maar,opeens van een andere vrouw... Zonder mij ook maar een enkele kans te hebben gegeven,zonder ook maar een poging te hebben gedaan ons huwelijk te redden....
Dat is waar ik zo mee vecht...nog steeds niet los kan laten..zo ontzettend veel pijn van heb..
Weet ook dat ik daar niks aan kan veranderen en doe daar ook geen poging toe..laat hem zo veel mogelijk met rust en spreek en zie hem echt amper...maar toekomst? Nee...zie ik nog steeds niet bepaald zonnig in
dikke knuffel voor jullie allemaal
vrijdag 21 oktober 2011 om 08:33
Allalone, dikke knuffel!!
Dat is ook waar ik zo bang voor ben. Hij heeft al die tijd tegen mij gezegd dat hij daar niet mee bezig is (en zegt dat nu nog steeds regen vrienden) maar de weg is nu wel vrij, nu ik hem de deur uit heb gezet. En ik denk dat ik daar helemaal kapot aan ga, als ie met haar verder gaat. Dat er een ander in de toekomst komt, woedt al moeilijk genoeg, maar zij... zij die ik zo haat, waar hij me mee.belazerd heeft. En het idee dat zij dan ook misschien met mijn kids te maken krijgt, dat kan ik echt niet verdragen. Die huichelaressse, die hier in mijn huis zat en deed alsof ze mij zo aardig vond, met mijn jongste speelde, op mijn paard reed. Zij heeft niet het recht ooit met nog mijn kids te spreken.
En dan wil ik nog niet eens denken aan hoe de oudste twee zouden reageren, als papa met 'haar' verder zou gaan. Ik denk niet dat ze dat met open armen zouden ontvangen . Ze.moeten al zoveel verwerken...
Hoe gaat jouw zoon daarmee on, All?
Dat is ook waar ik zo bang voor ben. Hij heeft al die tijd tegen mij gezegd dat hij daar niet mee bezig is (en zegt dat nu nog steeds regen vrienden) maar de weg is nu wel vrij, nu ik hem de deur uit heb gezet. En ik denk dat ik daar helemaal kapot aan ga, als ie met haar verder gaat. Dat er een ander in de toekomst komt, woedt al moeilijk genoeg, maar zij... zij die ik zo haat, waar hij me mee.belazerd heeft. En het idee dat zij dan ook misschien met mijn kids te maken krijgt, dat kan ik echt niet verdragen. Die huichelaressse, die hier in mijn huis zat en deed alsof ze mij zo aardig vond, met mijn jongste speelde, op mijn paard reed. Zij heeft niet het recht ooit met nog mijn kids te spreken.
En dan wil ik nog niet eens denken aan hoe de oudste twee zouden reageren, als papa met 'haar' verder zou gaan. Ik denk niet dat ze dat met open armen zouden ontvangen . Ze.moeten al zoveel verwerken...
Hoe gaat jouw zoon daarmee on, All?
vrijdag 21 oktober 2011 om 08:57
hova, mijn zoon is geen prater... Geeft duidelijk aan dat hij geen party wil kiezen tussen zijn ouders en dat wil ik ook niet.... Hij vind het wel heel moeilijk dat zijn vader deze relatie is begonnen maar zal het naar zijn vader toe nooit zeggen...zie ook aan zijn "strakke koppie" dat hij het er moeilijk mee heeft en ook dat doet mij heel veel pijn...vind het moeilijk om te zien,ook omdat ik weet dat ik het niet makkelijker voor hem kan maken...hij is ook zijn ouderlijk huis kwijt, dingen die we als gezin nog steeds deden zijn voor hem ook niet meer...
Hoe gaat het straks met feestdagen,verjaardagen? Ik vind het hard voor hem...
Hoe gaat het straks met feestdagen,verjaardagen? Ik vind het hard voor hem...
vrijdag 21 oktober 2011 om 09:13
Dat is nog het ergst; wat doet het met de kinderen... dat is ook waarom ik een goede relatie met man moet blijven houden van mezelf. Lastig als je zoon geen praten is. Heb ik ook met oudste. Maar je hebt gelijk; ze hoeven geen partij te kiezen, ik val hun vader ook niet af/aan waar zij bij zijn.
En ik zie ook zo tegen de feestdagen op...
En ik zie ook zo tegen de feestdagen op...
vrijdag 21 oktober 2011 om 14:04
quote:hova schreef op 21 oktober 2011 @ 09:13:
En ik zie ook zo tegen de feestdagen op...
Bijzondere tijden vragen bijzondere maatregelen.
Ben je al bij je arts geweest voor ant--depresiva?
Ik weet het is een paardemiddel maar je moet verder
voor de kinderen, je werk en als het tegen zit een echtscheiding
met alle ellende, huis verkoop, die er bij hoort.
En ik zie ook zo tegen de feestdagen op...
Bijzondere tijden vragen bijzondere maatregelen.
Ben je al bij je arts geweest voor ant--depresiva?
Ik weet het is een paardemiddel maar je moet verder
voor de kinderen, je werk en als het tegen zit een echtscheiding
met alle ellende, huis verkoop, die er bij hoort.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
vrijdag 21 oktober 2011 om 21:40
Grrr....vanochtend weer heibel...word er zo schijtziek van....en het ergste is dat ik er hier niet eens teveel over kan schrijven want stel je voor dat....mennn het gaat echt alleen maar over geld, geld, geld. Wat een ravage gaat dit worden....en ik maar proberen het contact tbv ons zoontje goed te houden en zijn belang voorop te stellen...en hij speelt machtsspelletjes...echt, ga hem straks nog haten...
vrijdag 21 oktober 2011 om 23:43
@Tascha, wat erg, als dit soort spelletjes gespeeld worden! en dat gaat alleen maar ten koste van je zoontje inderdaad. Pfff... moeilijk hoor! Maar laat je de kaas niet van je brood eten!
Heb het vanavond weer moeilijk. Broertje heeft hier gegeten, was wel gezellig, maar geloof dat man met gezelschap aan het stappen was vanavond. En dan gaat meteen mijn fantasie op hol slaan, natuurlijk...
Ach, meneer heeft nu zijn zin; kan lekker zonder verantwoordelijkheden heerlijk de hort op gaan, zonder ook maar ergens aan te hoeven denken en zonder gezeur als hij te laat thuis komt... Hoop dat hij helemaal instort na zijn avond stappen en drie weken nodig heeft om bij te komen; voelt hij zich pas echt oud en helemaal mlc...
Heb het vanavond weer moeilijk. Broertje heeft hier gegeten, was wel gezellig, maar geloof dat man met gezelschap aan het stappen was vanavond. En dan gaat meteen mijn fantasie op hol slaan, natuurlijk...
Ach, meneer heeft nu zijn zin; kan lekker zonder verantwoordelijkheden heerlijk de hort op gaan, zonder ook maar ergens aan te hoeven denken en zonder gezeur als hij te laat thuis komt... Hoop dat hij helemaal instort na zijn avond stappen en drie weken nodig heeft om bij te komen; voelt hij zich pas echt oud en helemaal mlc...
zaterdag 22 oktober 2011 om 08:45
quote:hova schreef op 21 oktober 2011 @ 23:43:
Ach, meneer heeft nu zijn zin; kan lekker zonder verantwoordelijkheden heerlijk de hort op gaan, zonder ook maar ergens aan te hoeven denken en zonder gezeur als hij te laat thuis komt....
Dit soort momenten kunnen je ook sterken om zelf weer
dingen te ondernemen.
Glashelder, hij vind het prima zo en toont weinig initiatief,
o ja............... Je mag hem bellen als je het moelijk hebt.
In al zijn generositeit heeft hij dat aangeboden.
Maar Hova wanhoop niet, er komt een tijd en dan zit hij
zenuwachtig thuis waar jij uithangt
Ps en het is moeilijk hoor maar NIET bellen hoe het was
en al helemaal niet vragen of ZIJ er was.
Ach, meneer heeft nu zijn zin; kan lekker zonder verantwoordelijkheden heerlijk de hort op gaan, zonder ook maar ergens aan te hoeven denken en zonder gezeur als hij te laat thuis komt....
Dit soort momenten kunnen je ook sterken om zelf weer
dingen te ondernemen.
Glashelder, hij vind het prima zo en toont weinig initiatief,
o ja............... Je mag hem bellen als je het moelijk hebt.
In al zijn generositeit heeft hij dat aangeboden.
Maar Hova wanhoop niet, er komt een tijd en dan zit hij
zenuwachtig thuis waar jij uithangt
Ps en het is moeilijk hoor maar NIET bellen hoe het was
en al helemaal niet vragen of ZIJ er was.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zaterdag 22 oktober 2011 om 09:42
Hai Gijs,.ik denk er niet aan hem ook maar iets te vragen over gisteravond!! Maar of het hem ooit weer gaat boeien waar ik uithang, vraag ik me af....
Ik ga vanmiddag even paar uurtjes naar pony, kan hij bij kids zijn. Heeft hij gevraagd...
en hij wilde me vanochtend bellen, heb gezegd dat ik nog niet wist of ik dat wilde. Weet het nog steeds niet...
Weet ook nog steeds niet of ik nou wel of niet zal gaan werken ma. Wat zal beter zijn?
Ik ga vanmiddag even paar uurtjes naar pony, kan hij bij kids zijn. Heeft hij gevraagd...
en hij wilde me vanochtend bellen, heb gezegd dat ik nog niet wist of ik dat wilde. Weet het nog steeds niet...
Weet ook nog steeds niet of ik nou wel of niet zal gaan werken ma. Wat zal beter zijn?
zaterdag 22 oktober 2011 om 10:34
Hoi Hova, ik ben eigenlijk wel benieuwd waarom hij jou wil bellen, wat hij je nu nog te melden heeft.
Er is natuurlijk nog genoeg om te bespreken, zakelijk gezien, over de kinderen en zo..
Maar waarom zou hij jou willen spreken..
Wel of niet werken maandag, tja, ook alweer zoiets.
Als het een beetje gaat zou ik dat wel doen, wel gaan werken dus.
Afleiding, even in een andere rol, gewoon Hova zijn die weet wat ze moet doen en die gewaardeerd wordt.
Als je nog een keer echt gaat instorten (sorry dat ik het zeg, hoe diep kan je gaan..) kan je misschien echt even niet werken..
Dan hoef je je niet voor de tweede keer af te melden, begrijp je wat ik bedoel?
Ik heb me in de eerste negen maanden slechts 1 keer gedurende twee dagen ziek gemeld, ik had ook net een nieuwe baan trouwens dus ik had nog geen krediet opgebouwd, en een keer overkwam het me dat ik alleen maar kon huilen op het werk,
Pas na negen maanden, toen alles geregeld was en weer in rustiger vaarwater was, stortte ik echt in.
En toen heb ik me echt ziek gemeld, inclusief drie kwartier van een uur zitten huilen uit mijn tenen bij de bedrijfsarts.
Toen ging het gewoon echt even niet meer.
Toen pas raakte ik 'rock-bottom".. terwijl ik dacht het dieptepunt al bereikt te hebben..
Ben toen 6 wekwn niet gaan werken, daar achteraan kwam mijn vakantie, en tegen d tijd dat ik weer ging werken, was ik er ook weer helemaal.
Sindsdien nooit meer een dag verzuimd, niet om deze reden in ieder geval.
Ga lekker vanmiddag naar die suffe pony van je, haha, die blijft leuk he.. Gijs heeft duidelijk geen kaas gegeten van de edele ruitersport en hoezeer zo'n dier je even op kan beuren...
Er is natuurlijk nog genoeg om te bespreken, zakelijk gezien, over de kinderen en zo..
Maar waarom zou hij jou willen spreken..
Wel of niet werken maandag, tja, ook alweer zoiets.
Als het een beetje gaat zou ik dat wel doen, wel gaan werken dus.
Afleiding, even in een andere rol, gewoon Hova zijn die weet wat ze moet doen en die gewaardeerd wordt.
Als je nog een keer echt gaat instorten (sorry dat ik het zeg, hoe diep kan je gaan..) kan je misschien echt even niet werken..
Dan hoef je je niet voor de tweede keer af te melden, begrijp je wat ik bedoel?
Ik heb me in de eerste negen maanden slechts 1 keer gedurende twee dagen ziek gemeld, ik had ook net een nieuwe baan trouwens dus ik had nog geen krediet opgebouwd, en een keer overkwam het me dat ik alleen maar kon huilen op het werk,
Pas na negen maanden, toen alles geregeld was en weer in rustiger vaarwater was, stortte ik echt in.
En toen heb ik me echt ziek gemeld, inclusief drie kwartier van een uur zitten huilen uit mijn tenen bij de bedrijfsarts.
Toen ging het gewoon echt even niet meer.
Toen pas raakte ik 'rock-bottom".. terwijl ik dacht het dieptepunt al bereikt te hebben..
Ben toen 6 wekwn niet gaan werken, daar achteraan kwam mijn vakantie, en tegen d tijd dat ik weer ging werken, was ik er ook weer helemaal.
Sindsdien nooit meer een dag verzuimd, niet om deze reden in ieder geval.
Ga lekker vanmiddag naar die suffe pony van je, haha, die blijft leuk he.. Gijs heeft duidelijk geen kaas gegeten van de edele ruitersport en hoezeer zo'n dier je even op kan beuren...
zaterdag 22 oktober 2011 om 10:54
voelen jullie je niet "schuldig" naar de buitenwereld toe? Schuldig omdat ik op dit moment niet meer diegene ben die altijd was,schuldig naar mijn werk en studiegenoten toe... Daarbij als ik hier lees vind ik dat ikzelf blijf hangen in mijn gevoel terwijl ik niet weet hoe ik daar uit moet komen.
Ws heeft het er ook mee te maken dat ik nog steeds geen redelijke toekomst heb....werk en studie zijn onzeker...woning waar ik nu woon staat te koop...heb zo vaak het gevoel dat ik gewoon geen kant op kan.
Ws heeft het er ook mee te maken dat ik nog steeds geen redelijke toekomst heb....werk en studie zijn onzeker...woning waar ik nu woon staat te koop...heb zo vaak het gevoel dat ik gewoon geen kant op kan.
