Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
donderdag 15 september 2011 om 08:36
quote:scheidingsconcept schreef op 14 september 2011 @ 20:08:
okee het is even schrikken, en je hebt je weleens beter gevoeld.
maar er is weinig aan te veranderen. Als het niet meer van twee kanten komt houdt het op. Probeer met elkaar in gesprek te blijven en schakel een derde neutrale persoon in. Wellicht een mediator om de boel te lijmen. of een advocaat - uurtje-factuurtje, en dan wordt het meestal een (v)echtscheiding.. Of kies voor een bemiddelaar, lagere kosten,snelle afwikkeling zodat je jouw enerie in de toekomst stoppen kan. Want er is een toekomst na de scheiding.Jeetje, ben jij je eigen bedrijf aan het promoten. Wat een wijze lege woorden.
okee het is even schrikken, en je hebt je weleens beter gevoeld.
maar er is weinig aan te veranderen. Als het niet meer van twee kanten komt houdt het op. Probeer met elkaar in gesprek te blijven en schakel een derde neutrale persoon in. Wellicht een mediator om de boel te lijmen. of een advocaat - uurtje-factuurtje, en dan wordt het meestal een (v)echtscheiding.. Of kies voor een bemiddelaar, lagere kosten,snelle afwikkeling zodat je jouw enerie in de toekomst stoppen kan. Want er is een toekomst na de scheiding.Jeetje, ben jij je eigen bedrijf aan het promoten. Wat een wijze lege woorden.
donderdag 15 september 2011 om 17:54
donderdag 15 september 2011 om 18:47
Ach lieve Sartan, wat kan je soms ineens weer diep vallen he...
Huil maar lekker uit, even jezelf in het zweet sporten lijkt me een heel goed plan..
Jij bent ook nog maar net onderweg he, het kan ook niet anders dat je na een heleboel stapjes voorwaarts weer een paar passen achteruit doet...
Wees lief voor jezelf meis, ik denk aan jou hoor!
Ik zat indertijd op RPM, spinning dus. Je wilt niet weten hoe ik huilend op die fiets heb gezeten, met keiharde muziek aan in een gelukkig wat schemerige sportschool. Fietsen, zweten en janken...
En dan schalden uit de luidsprekers allerlei lovesongs... ik kon het eigenlijk niet horen.. Het leek of alles op mij sloeg...
Wat een pijn...
En hoe moet dat nou verder..? Tja, adem in / adem uit.. De ene voet voor de andere... en stapje voor stapje krabbel je wel weer op...
Jij komt er ook wel, echt, al kan je je dat nu even niet voorstellen...
Liefie, sterkte voor jou..
@All, hoe is het met jou gegaan vandaag?
Je schreef gisteren over een afspraak van vandaag? Met hem?
Hoe is het nu met je?
Huil maar lekker uit, even jezelf in het zweet sporten lijkt me een heel goed plan..
Jij bent ook nog maar net onderweg he, het kan ook niet anders dat je na een heleboel stapjes voorwaarts weer een paar passen achteruit doet...
Wees lief voor jezelf meis, ik denk aan jou hoor!
Ik zat indertijd op RPM, spinning dus. Je wilt niet weten hoe ik huilend op die fiets heb gezeten, met keiharde muziek aan in een gelukkig wat schemerige sportschool. Fietsen, zweten en janken...
En dan schalden uit de luidsprekers allerlei lovesongs... ik kon het eigenlijk niet horen.. Het leek of alles op mij sloeg...
Wat een pijn...
En hoe moet dat nou verder..? Tja, adem in / adem uit.. De ene voet voor de andere... en stapje voor stapje krabbel je wel weer op...
Jij komt er ook wel, echt, al kan je je dat nu even niet voorstellen...
Liefie, sterkte voor jou..
@All, hoe is het met jou gegaan vandaag?
Je schreef gisteren over een afspraak van vandaag? Met hem?
Hoe is het nu met je?
donderdag 15 september 2011 om 21:22
quote:Bergje65 schreef op 15 september 2011 @ 08:36:
[...]
Jeetje, ben jij je eigen bedrijf aan het promoten. Wat een wijze lege woorden.
En toch zit er wel iets in. Ik heb het helaas van dichtbij meegemaakt dat iemand zich volledig en SNEL heeft laten uitkloppen door de verlatende partij. Om er maar vanaf te zijn. Ze was zo emotioneel tegen de vlakte geslagen dat ze bepaalde formulieren niet juist gelezen heeft en er ook gewoon vanaf wilde zijn.
Juist omdat TO zo verdrietig is kan het verstandig zijn juridisch je zaakjes goed te regelen, backup te plannen. Want deze klootviool mag deze prachtige dame niet ook nog eens financieel de grond in trappen.
Verder: beste Allalone, ik ben nog maar 23 jaar -en daarom een broekie vergeleken met de andere dames hier- maar ik leef letterlijk met je mee. Ik vind het zo verschrikkelijk voor je, je pijn is voelbaar. Maar geloof alsjeblieft in wat de 'ervaringsdeskundigen' hier je al vertellen: je kan erboven op komen. Je kan ook op de grond blijven liggen, de keuze is aan jou om het even grof te zeggen. Dat plan wat eerder genoemd is, werkt echt. Maak werkbare afspraken met jezelf, word sterk en trots op jezelf. En liefde zit in een klein hoekje... Als jij er aan toe bent Die moraalbitch en klootviool gaan hun gang maar, ze mag hem hebben. Jij bent overduidelijk beter af zonder hem!!! Op een dag kan zij aan de beurt zijn, en dan lach jij in je vuistje.
[...]
Jeetje, ben jij je eigen bedrijf aan het promoten. Wat een wijze lege woorden.
En toch zit er wel iets in. Ik heb het helaas van dichtbij meegemaakt dat iemand zich volledig en SNEL heeft laten uitkloppen door de verlatende partij. Om er maar vanaf te zijn. Ze was zo emotioneel tegen de vlakte geslagen dat ze bepaalde formulieren niet juist gelezen heeft en er ook gewoon vanaf wilde zijn.
Juist omdat TO zo verdrietig is kan het verstandig zijn juridisch je zaakjes goed te regelen, backup te plannen. Want deze klootviool mag deze prachtige dame niet ook nog eens financieel de grond in trappen.
Verder: beste Allalone, ik ben nog maar 23 jaar -en daarom een broekie vergeleken met de andere dames hier- maar ik leef letterlijk met je mee. Ik vind het zo verschrikkelijk voor je, je pijn is voelbaar. Maar geloof alsjeblieft in wat de 'ervaringsdeskundigen' hier je al vertellen: je kan erboven op komen. Je kan ook op de grond blijven liggen, de keuze is aan jou om het even grof te zeggen. Dat plan wat eerder genoemd is, werkt echt. Maak werkbare afspraken met jezelf, word sterk en trots op jezelf. En liefde zit in een klein hoekje... Als jij er aan toe bent Die moraalbitch en klootviool gaan hun gang maar, ze mag hem hebben. Jij bent overduidelijk beter af zonder hem!!! Op een dag kan zij aan de beurt zijn, en dan lach jij in je vuistje.
donderdag 15 september 2011 om 21:53
Wat een goeie post missfieldman, en dat voor zo'n broekie..
Maar inderdaad, laat je niet te snel dingen aanpraten All, laat je goed voorlichten en je niet met een kluitje in het riet sturen..
@Sartan, kruikje, dekentje op de bank... Heel goed plan, lief zijn voor jezelf..
En muziek, songteksten... radio pfffff
Luister liever hiernaar, oke, de zangeres is behoorlijk van het padje geraakt maar dit vind ik zo'n powernummer, en zo'n superclip... Luisteren en lekker meebleren... Dat helpt ook...
Withney Houston met Learned from the best
http://www.youtube.com/watch?v=YFVnVuTcz9I&ob=av2e
Owww, en deze vind ik ook fijn..
Alicia Keys met Superwoman
http://www.youtube.com/watch?v=-AphKUK8twg&ob=av2n
@All, hoe is het met je?
Maar inderdaad, laat je niet te snel dingen aanpraten All, laat je goed voorlichten en je niet met een kluitje in het riet sturen..
@Sartan, kruikje, dekentje op de bank... Heel goed plan, lief zijn voor jezelf..
En muziek, songteksten... radio pfffff
Luister liever hiernaar, oke, de zangeres is behoorlijk van het padje geraakt maar dit vind ik zo'n powernummer, en zo'n superclip... Luisteren en lekker meebleren... Dat helpt ook...
Withney Houston met Learned from the best
http://www.youtube.com/watch?v=YFVnVuTcz9I&ob=av2e
Owww, en deze vind ik ook fijn..
Alicia Keys met Superwoman
http://www.youtube.com/watch?v=-AphKUK8twg&ob=av2n
@All, hoe is het met je?
vrijdag 16 september 2011 om 12:03
@ Sartan een beetje laat maar alsnog een hele dikke
Soms is het net of je er helemaal in verzuipt hé? Hoop dat je je nu een stukje beter voelt
@newwoman, moest gisteren indd met hem ergens heen, ivm herkenbaarheid niet te veel details maar dit had niks met de scheiding te maken. We zijn de hele middag onderweg geweest en later samen gegeten... Fijn vanwege de goede gesprekken die we hebben gehad en uiteraard ook weer het verdriet omdat hij weer weg ging... Maar het was goed we hebben gewoon goed kunnen praten...
Daarna was ik zo verschrikkelijk uitgeput dat ik met behulp van een paar wijntjes zowaar een paar uurtjes heb kunnen s;apen.
En dan weer vandaag.... Tja, probeer mezelf zo goed mogelijk bezig te houden, afleiding te zoeken maar het is weer niet gemakkelijk. Het weekend staat weer voor de deur en dat gevoel zullen jullie ook wel kennen, dan voel je dat je echt alleen bent, geen gezin meer om voor te zorgen en leuke dingen mee te doen
god, wat mis ik dat ook....
Soms is het net of je er helemaal in verzuipt hé? Hoop dat je je nu een stukje beter voelt
@newwoman, moest gisteren indd met hem ergens heen, ivm herkenbaarheid niet te veel details maar dit had niks met de scheiding te maken. We zijn de hele middag onderweg geweest en later samen gegeten... Fijn vanwege de goede gesprekken die we hebben gehad en uiteraard ook weer het verdriet omdat hij weer weg ging... Maar het was goed we hebben gewoon goed kunnen praten...
Daarna was ik zo verschrikkelijk uitgeput dat ik met behulp van een paar wijntjes zowaar een paar uurtjes heb kunnen s;apen.
En dan weer vandaag.... Tja, probeer mezelf zo goed mogelijk bezig te houden, afleiding te zoeken maar het is weer niet gemakkelijk. Het weekend staat weer voor de deur en dat gevoel zullen jullie ook wel kennen, dan voel je dat je echt alleen bent, geen gezin meer om voor te zorgen en leuke dingen mee te doen
god, wat mis ik dat ook....
vrijdag 16 september 2011 om 12:08
@missfieldman, dank voor je lieve berichtje. Doet me goed...
We gaan alles zo goed mogelijk regelen. Gelukkig staat hij daar heel positief in, hij draagt zelfs meer dingen aan als ik om te delen. Als er iets is waar ik niet bang voor ben dan is het dat wel... Op dit moment ben ik daar echter nog niet aan toe, heb echt mijn rust even nodig en kan op dit moment dat soort emotionele toestanden even niet meer aan, zit aardig aan mijn tax.
We gaan alles zo goed mogelijk regelen. Gelukkig staat hij daar heel positief in, hij draagt zelfs meer dingen aan als ik om te delen. Als er iets is waar ik niet bang voor ben dan is het dat wel... Op dit moment ben ik daar echter nog niet aan toe, heb echt mijn rust even nodig en kan op dit moment dat soort emotionele toestanden even niet meer aan, zit aardig aan mijn tax.
vrijdag 16 september 2011 om 12:47
Lieve dames, wat een verdriet hier. Ik heb geen wijze woorden voor jullie (kan niets zinnigs toevoegen aan wat al is gezegd), maar wel een nummer dat ik heb grijsgedraaid na een heftige break-up: http://www.youtube.com/watch?v=QI6dxjxq4Fw.
Veel sterkte.
Veel sterkte.
vrijdag 16 september 2011 om 13:15
All, gelukkig dat hij zo positief is over de verdeling, en dat jij dat stukje vertrouwen nog wel in hem hebt. Laten we hopen dat hij dat vertrouwen waard is.. Maar desondanks houdt je ogen wel open..
Want ondanks dat is het zo dat jullie geen gezamenlijk belang meer hebben...
Dat werd mij toen langzamerhand wel pijnlijk duidelijk... ik ging akkoord met bepaalde dingen waar hij zich niet aan heeft gehouden omdat hij ineens een totaal andere invalshoek had...
Mij in totale verbijstering achterlatend, 'wie is die man?"... Ik dacht hem te kennen....
En zo'n leeg weekend voor de boeg, Sartan schreef het ook al.. kan me voorstellen dat je daar tegenop ziet..
Ik heb dat niet zo, heb om het weekend de kinderen en hte weekend dat ze bij hem zijn werk ik altijd..
Maar, en dat heb ik nog steeds trouwens, soms zeker als ik in de nachtdienst zit, zie dan soms helemaal niemand, buiten mijn collega's om..
Dan zit ik echt te coccoonen in mijn eentje..
Wel met een lekkere tvserie op DVD of zoiets, even niks, niemand die mijn aandacht vraagt, gewoon alleen maar doen wat ik wil...
In dat opzicht is het dan wel weer een rustpunt voor mij.
Omdat ik niet koste wat het kost andere mensen hoef te zien...
Heb je familie/vrienden waar je je verhaal kan doen All?
Ik kreeg steun uit overwachte hoek, terwijl anderen waar ik het van had verwacht het af lieten weten...
Hoe dan ook, hier is altijd wel iemand he..
Want ondanks dat is het zo dat jullie geen gezamenlijk belang meer hebben...
Dat werd mij toen langzamerhand wel pijnlijk duidelijk... ik ging akkoord met bepaalde dingen waar hij zich niet aan heeft gehouden omdat hij ineens een totaal andere invalshoek had...
Mij in totale verbijstering achterlatend, 'wie is die man?"... Ik dacht hem te kennen....
En zo'n leeg weekend voor de boeg, Sartan schreef het ook al.. kan me voorstellen dat je daar tegenop ziet..
Ik heb dat niet zo, heb om het weekend de kinderen en hte weekend dat ze bij hem zijn werk ik altijd..
Maar, en dat heb ik nog steeds trouwens, soms zeker als ik in de nachtdienst zit, zie dan soms helemaal niemand, buiten mijn collega's om..
Dan zit ik echt te coccoonen in mijn eentje..
Wel met een lekkere tvserie op DVD of zoiets, even niks, niemand die mijn aandacht vraagt, gewoon alleen maar doen wat ik wil...
In dat opzicht is het dan wel weer een rustpunt voor mij.
Omdat ik niet koste wat het kost andere mensen hoef te zien...
Heb je familie/vrienden waar je je verhaal kan doen All?
Ik kreeg steun uit overwachte hoek, terwijl anderen waar ik het van had verwacht het af lieten weten...
Hoe dan ook, hier is altijd wel iemand he..
zaterdag 17 september 2011 om 07:51
goedemorgen allemaal,
En weer een slapeloze nacht, nooit geweten dat die nachten zo lang waren, vond ze altijd veel te snel voorbij gaan...
Ik voel me ontzettend slecht, krijg het niet voor elkaar om ook maar iets te ondernemen.
Zit hier een beetje op mijn kamertje voor me uit te staren en zo gaat zo'n dag weer voorbij. Ja, ik heb wel enkele mensen om mij heen maar wil hun en zeker in het weekend niet lastig vallen.
Durf ook niet goed ergens heen met de angst hun tegen te komen,
ach, eigenlijk wil ik dat ook niet ik wil gewoon nergens heen, wil gewoon helemaal niks meer, heb het gewoon helemaal gehad
En weer een slapeloze nacht, nooit geweten dat die nachten zo lang waren, vond ze altijd veel te snel voorbij gaan...
Ik voel me ontzettend slecht, krijg het niet voor elkaar om ook maar iets te ondernemen.
Zit hier een beetje op mijn kamertje voor me uit te staren en zo gaat zo'n dag weer voorbij. Ja, ik heb wel enkele mensen om mij heen maar wil hun en zeker in het weekend niet lastig vallen.
Durf ook niet goed ergens heen met de angst hun tegen te komen,
ach, eigenlijk wil ik dat ook niet ik wil gewoon nergens heen, wil gewoon helemaal niks meer, heb het gewoon helemaal gehad
zaterdag 17 september 2011 om 10:32
Lieverd wat een ellendig rotgevoel! Mijn situatie was geheel anders maar god wat herken ik het, niet weten wat je met jezelf aan moet, nergens zin in hebben. Alles roept herinneringen op en inderdaad bang hem/hun ergens te treffen. Niks helpt eigenlijk om het gevoel wat te verzachten. In de periode dat ik er zo doorheen zat, heb ik uiteindelijk om medicatie gevraagd in ieder geval om de nachten wat makkelijker door te komen. Dat heeft wel geholpen. Ik ging beter slapen en eten, knapte lichamelijk stukje bij beetje op, wat uiteindelijk geestelijk gezien ook hielp. Alleen al het gevoel dat ik mijn lijf voelde aansterken deed mij goed. En ik heb nog steeds mijn downs hoor, het is een onderdeel van mij waar ik helaas mee moet zien te leven.
Begon toen ook heel klein, met kleine dingen om mijzelf af te leiden. Bijv. een nieuwe CD kopen, of een kledingstuk, of iets voor in huis. Misschien als je eenmaal een andere plek voor jezelf hebt om te wonen dat je dat een boost kan geven. Je bent dan genoodzaakt actie te ondernemen, schilderen en inrichten etc. Een plek voor jezelf is denk ik heel belangrijk.
Voor nu weer een dikke knuffel en hang in there
Begon toen ook heel klein, met kleine dingen om mijzelf af te leiden. Bijv. een nieuwe CD kopen, of een kledingstuk, of iets voor in huis. Misschien als je eenmaal een andere plek voor jezelf hebt om te wonen dat je dat een boost kan geven. Je bent dan genoodzaakt actie te ondernemen, schilderen en inrichten etc. Een plek voor jezelf is denk ik heel belangrijk.
Voor nu weer een dikke knuffel en hang in there
zaterdag 17 september 2011 om 12:18
Allalone; inderdaad, jezelf mooie en leuke dingen gunnen helpt, zoals gaia zegt. En; vanaf nu mag je alles lekker precies zo doen als je het zelf wilt... (Alsof dat tegen de ellende opweegt).
Als ik weer eens niet kon slapen of zwetend en lijstjes makend wakker werd. ging ik midden in de nacht in bad lezen. Voelt lekker behagelijk. Een soort cocon. Ik at 'door mezelf gedwongen' yoghurt met brinta, dat was het enige wat ik naar binnen kon glijproppen.. En ja, dat malen is het ergste. En wat ik noem het 'ijspriemgevoel' in mijn hart. Het is inmiddels tweeënhalf jaar geleden en het slijt inderdaad, maar weg raakt het nooit. Ik vind de ambivalentie ook vervelend, juist omdat ik nog veel met hem te maken heb ivm de kinderen. Hij is een eikel, maar ik moet wel zo normaal mogelijk tegen hem doen. Hij voelt dat niet aan. Dan zegt hij : Haihai' tegen mij aan de deur. "Hallo" zeg ik dan. Of hij belt en zegt: "Hallo, met mij." Kots.
Als ik weer eens niet kon slapen of zwetend en lijstjes makend wakker werd. ging ik midden in de nacht in bad lezen. Voelt lekker behagelijk. Een soort cocon. Ik at 'door mezelf gedwongen' yoghurt met brinta, dat was het enige wat ik naar binnen kon glijproppen.. En ja, dat malen is het ergste. En wat ik noem het 'ijspriemgevoel' in mijn hart. Het is inmiddels tweeënhalf jaar geleden en het slijt inderdaad, maar weg raakt het nooit. Ik vind de ambivalentie ook vervelend, juist omdat ik nog veel met hem te maken heb ivm de kinderen. Hij is een eikel, maar ik moet wel zo normaal mogelijk tegen hem doen. Hij voelt dat niet aan. Dan zegt hij : Haihai' tegen mij aan de deur. "Hallo" zeg ik dan. Of hij belt en zegt: "Hallo, met mij." Kots.
zaterdag 17 september 2011 om 13:35
quote:gianna schreef op 17 september 2011 @ 12:18:
Hij voelt dat niet aan. Dan zegt hij : Haihai' tegen mij aan de deur. "Hallo" zeg ik dan. Of hij belt en zegt: "Hallo, met mij." Kots.
Oei.. herkenbaar dit.. "Met mij" Ik heb wel eens teruggezegd.. "eh.. met wie?" Hallo ik ben je maatje niet meer hoor... tssssk.
All, sterkte vandaag, en neem de gegeven adviezen ter harte, wees lief voor jezelf..
En blijf schrijven.
Hij voelt dat niet aan. Dan zegt hij : Haihai' tegen mij aan de deur. "Hallo" zeg ik dan. Of hij belt en zegt: "Hallo, met mij." Kots.
Oei.. herkenbaar dit.. "Met mij" Ik heb wel eens teruggezegd.. "eh.. met wie?" Hallo ik ben je maatje niet meer hoor... tssssk.
All, sterkte vandaag, en neem de gegeven adviezen ter harte, wees lief voor jezelf..
En blijf schrijven.
zaterdag 17 september 2011 om 14:10
quote:_newwoman_ schreef op 17 september 2011 @ 13:35:
[...]
Oei.. herkenbaar dit.. "Met mij" Ik heb wel eens teruggezegd.. "eh.. met wie?" Hallo ik ben je maatje niet meer hoor... tssssk.
All, sterkte vandaag, en neem de gegeven adviezen ter harte, wees lief voor jezelf..
En blijf schrijven.
Dit. Geef duidelijk je grenzen aan in hoe je met elkaar om wilt gaan, anders blijf je in zo'n grijs gebied, en als achterblijver is dat niet aan te raden.
[...]
Oei.. herkenbaar dit.. "Met mij" Ik heb wel eens teruggezegd.. "eh.. met wie?" Hallo ik ben je maatje niet meer hoor... tssssk.
All, sterkte vandaag, en neem de gegeven adviezen ter harte, wees lief voor jezelf..
En blijf schrijven.
Dit. Geef duidelijk je grenzen aan in hoe je met elkaar om wilt gaan, anders blijf je in zo'n grijs gebied, en als achterblijver is dat niet aan te raden.
zaterdag 17 september 2011 om 15:36
Lees al een paar dagen mee op dit topic en voel me er soms zelfs iets beter door..
Allalone, je bent niet helemaal alleen.. Hier nog iemand die zich in een soortgelijke nachtmerrie bevindt. 18 jaar bij elkaar en kleine kinderen. En ben er gisteren voor de 3e keer in 4 jaar achter gekomen dat mijn man 'gevoelens heeft voor iemand anders' (vul zelf maar in). De eerste twee x (daadwerkelijk 'vreemd gegaan', de eerste keer meerdere maanden, de tweede keer weet ik nog steeds niet hoe lang dat geduurd heeft) heb ik het hem vergeven. Vanwege ons gezin, de kinderen en mijn liefde voor hem. Maar nu kan ik het niet meer. Vertrouwen en respect zijn weg. En zit ik hier dus. Man geeft aan eigen traject eerst te willen doorlopen voordat hij beslissingen neemt (lees ~mijn interpretatie~: hij wacht af wat 'vriendin' doet). Hij wil overigens niet zeggen wie het is waardoor ik het vermoeden heb ik dat ik haar ken. Maar dat terzijde, is ook niet meer relevant denk ik. Ik moet hem loslaten, onze relatie loslaten, maar ik kán het niet. In mijn hoofd is alles heel duidelijk maar mijn gevoel houdt zó vast aan wat er (ooit) was..... Dus ik lees mee hier..
Heel veel sterkte voor jou, en weet dat je niet alleen bent....
Allalone, je bent niet helemaal alleen.. Hier nog iemand die zich in een soortgelijke nachtmerrie bevindt. 18 jaar bij elkaar en kleine kinderen. En ben er gisteren voor de 3e keer in 4 jaar achter gekomen dat mijn man 'gevoelens heeft voor iemand anders' (vul zelf maar in). De eerste twee x (daadwerkelijk 'vreemd gegaan', de eerste keer meerdere maanden, de tweede keer weet ik nog steeds niet hoe lang dat geduurd heeft) heb ik het hem vergeven. Vanwege ons gezin, de kinderen en mijn liefde voor hem. Maar nu kan ik het niet meer. Vertrouwen en respect zijn weg. En zit ik hier dus. Man geeft aan eigen traject eerst te willen doorlopen voordat hij beslissingen neemt (lees ~mijn interpretatie~: hij wacht af wat 'vriendin' doet). Hij wil overigens niet zeggen wie het is waardoor ik het vermoeden heb ik dat ik haar ken. Maar dat terzijde, is ook niet meer relevant denk ik. Ik moet hem loslaten, onze relatie loslaten, maar ik kán het niet. In mijn hoofd is alles heel duidelijk maar mijn gevoel houdt zó vast aan wat er (ooit) was..... Dus ik lees mee hier..
Heel veel sterkte voor jou, en weet dat je niet alleen bent....
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
zaterdag 17 september 2011 om 16:16
[quote]Soyli schreef op 17 september 2011 @ 15:36:
@ Soyli
Ik moet hem loslaten, onze relatie loslaten, maar ik kán het niet. In mijn hoofd is alles heel duidelijk maar mijn gevoel houdt zó vast aan wat er (ooit) was.....
dit gevoel herken ik zó erg.... je weet dat hij zijn eigen ding gaat doen, je weet dat het over is.... maar hoe laat je hem los....
Ik wens ook jou heel veel sterkte en kracht toe....
Kom ook gewoon regelmatig langs, wat de andere meiden schrijven is zó fijn....ze leven gewoon echt met je mee...
dikke warme knuffel voor jou...
@ Soyli
Ik moet hem loslaten, onze relatie loslaten, maar ik kán het niet. In mijn hoofd is alles heel duidelijk maar mijn gevoel houdt zó vast aan wat er (ooit) was.....
dit gevoel herken ik zó erg.... je weet dat hij zijn eigen ding gaat doen, je weet dat het over is.... maar hoe laat je hem los....
Ik wens ook jou heel veel sterkte en kracht toe....
Kom ook gewoon regelmatig langs, wat de andere meiden schrijven is zó fijn....ze leven gewoon echt met je mee...
dikke warme knuffel voor jou...
zaterdag 17 september 2011 om 16:25
Hoofd en hart, soyli en allalone. Lange termijn, korte termijn. Angst voor de toekomst en liefde voor jezelf.
Mijn nachtelijke in-bad-leestoppers twee jaar geleden waren:
http://www.bol.com/nl/p/n ... laat/666831769/index.html
en
http://www.bol.com/nl/p/n ... 01004007524883/index.html
Twee weken geleden las ik
http://www.bol.com/nl/p/n ... 01004009792133/index.html
ook een topper wat mij betreft (en helemaal niet zo lomp als de titel doet vermoeden; het gaat echt om een proces).
Mijn nachtelijke in-bad-leestoppers twee jaar geleden waren:
http://www.bol.com/nl/p/n ... laat/666831769/index.html
en
http://www.bol.com/nl/p/n ... 01004007524883/index.html
Twee weken geleden las ik
http://www.bol.com/nl/p/n ... 01004009792133/index.html
ook een topper wat mij betreft (en helemaal niet zo lomp als de titel doet vermoeden; het gaat echt om een proces).
zaterdag 17 september 2011 om 18:00
quote:Soyli schreef op 17 september 2011 @ 15:36:
Lees al een paar dagen mee op dit topic en voel me er soms zelfs iets beter door..
Allalone, je bent niet helemaal alleen.. Hier nog iemand die zich in een soortgelijke nachtmerrie bevindt. 18 jaar bij elkaar en kleine kinderen. En ben er gisteren voor de 3e keer in 4 jaar achter gekomen dat mijn man 'gevoelens heeft voor iemand anders' (vul zelf maar in). De eerste twee x (daadwerkelijk 'vreemd gegaan', de eerste keer meerdere maanden, de tweede keer weet ik nog steeds niet hoe lang dat geduurd heeft) heb ik het hem vergeven. Vanwege ons gezin, de kinderen en mijn liefde voor hem. Maar nu kan ik het niet meer. Vertrouwen en respect zijn weg. En zit ik hier dus. Man geeft aan eigen traject eerst te willen doorlopen voordat hij beslissingen neemt (lees ~mijn interpretatie~: hij wacht af wat 'vriendin' doet). Hij wil overigens niet zeggen wie het is waardoor ik het vermoeden heb ik dat ik haar ken. Maar dat terzijde, is ook niet meer relevant denk ik. Ik moet hem loslaten, onze relatie loslaten, maar ik kán het niet. In mijn hoofd is alles heel duidelijk maar mijn gevoel houdt zó vast aan wat er (ooit) was..... Dus ik lees mee hier..
Heel veel sterkte voor jou, en weet dat je niet alleen bent....
Er is weinig zo naar in een relatie dan dat je van iemand houdt die je gewoon niet meer recht aan kan kijken door alles wat hij je heeft aangedaan. Dat het enige dat rest weggaan is en hij dat in principe nog wil ook. Dat je je afvraagt waarom hij niet gewoon genoeg aan jou heeft. Waarom hij niet gewoon alleen van jou kon houden zoals jij voor hem.
Ik heb zoiets meegemaakt toen ik nog jong was. Dat klinkt flauw, want een 'relatie' dan gaat lang zo diep niet als jarenlang gehuwd met gezin, maar het gevoel is hetzelfde. Alleen herstel je beter wanneer je nog heel jong bent, je relatie beperkt blijft bij 'paar jaar' knipperlichten en ook gewoon nog school hebben en thuis wonen.
Houd altijd in gedachte dat bij iemand zijn die zo respectloos is altijd nog erger is dan je zelfrespect weer oprapen en hem de deur te wijzen alsnog. Over een paar jaar bedank je jezelf dat je dat voor jezelf gedaan hebt, of je nou man/vrouw, oud/jong bent.
Lees al een paar dagen mee op dit topic en voel me er soms zelfs iets beter door..
Allalone, je bent niet helemaal alleen.. Hier nog iemand die zich in een soortgelijke nachtmerrie bevindt. 18 jaar bij elkaar en kleine kinderen. En ben er gisteren voor de 3e keer in 4 jaar achter gekomen dat mijn man 'gevoelens heeft voor iemand anders' (vul zelf maar in). De eerste twee x (daadwerkelijk 'vreemd gegaan', de eerste keer meerdere maanden, de tweede keer weet ik nog steeds niet hoe lang dat geduurd heeft) heb ik het hem vergeven. Vanwege ons gezin, de kinderen en mijn liefde voor hem. Maar nu kan ik het niet meer. Vertrouwen en respect zijn weg. En zit ik hier dus. Man geeft aan eigen traject eerst te willen doorlopen voordat hij beslissingen neemt (lees ~mijn interpretatie~: hij wacht af wat 'vriendin' doet). Hij wil overigens niet zeggen wie het is waardoor ik het vermoeden heb ik dat ik haar ken. Maar dat terzijde, is ook niet meer relevant denk ik. Ik moet hem loslaten, onze relatie loslaten, maar ik kán het niet. In mijn hoofd is alles heel duidelijk maar mijn gevoel houdt zó vast aan wat er (ooit) was..... Dus ik lees mee hier..
Heel veel sterkte voor jou, en weet dat je niet alleen bent....
Er is weinig zo naar in een relatie dan dat je van iemand houdt die je gewoon niet meer recht aan kan kijken door alles wat hij je heeft aangedaan. Dat het enige dat rest weggaan is en hij dat in principe nog wil ook. Dat je je afvraagt waarom hij niet gewoon genoeg aan jou heeft. Waarom hij niet gewoon alleen van jou kon houden zoals jij voor hem.
Ik heb zoiets meegemaakt toen ik nog jong was. Dat klinkt flauw, want een 'relatie' dan gaat lang zo diep niet als jarenlang gehuwd met gezin, maar het gevoel is hetzelfde. Alleen herstel je beter wanneer je nog heel jong bent, je relatie beperkt blijft bij 'paar jaar' knipperlichten en ook gewoon nog school hebben en thuis wonen.
Houd altijd in gedachte dat bij iemand zijn die zo respectloos is altijd nog erger is dan je zelfrespect weer oprapen en hem de deur te wijzen alsnog. Over een paar jaar bedank je jezelf dat je dat voor jezelf gedaan hebt, of je nou man/vrouw, oud/jong bent.