Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
zaterdag 26 november 2011 om 02:43
quote:hova schreef op 25 november 2011 @ 18:46:
Denk dat ik bijna-ex ga voorstellen om 'zijn dag' (de dinsdag) en om het weekend hier heen te komen en dat ik dan in zijn flatje ga zitten. Wil het de kinderen (vooral jongste, die bangig is in onbekende omstandigheden en veel structuur en vertrouwdheid nodig heeft) niet aandoen om in een voorlopig nog kalig flatje te moeten slapen elke keer. Alhoewel het me afschuwelijk lijkt, ga ik liever zelf daar zitten dan en laat hen in hun vertrouwde omgeving.
Ga me de komende periode alleen nog maar op de kids storten, laat hem zijn ding maar doen ik ga me er niet meer mee bezighouden; de kids zijn het allerbelangrijkste en die hebben me nodig nu. De rest komt later wel.
Lief dat je dat wil doen. Begrijpelijk ook dat je het makkelijk(er) wil maken voor de kinderen.
Is het een plan om voor jezelf dan teminste iets leuks te regelen op die dagen?
Dat niet jíj gaat zitten verpieteren in dat kale flatje maar dat jij die dag aangrijpt om allerhande mensen op te zoeken, tijd met je paard door te brengen, naar je ouders te gaan etc?
Het is voor jou een dag waarop je even niks hoeft. Hoofstratijd is het dan. Mag je toch tenmínste iets leuks voor jezelf van maken.
Zo hoef je er ook niet zo tegenop te hikken.
Denk dat ik bijna-ex ga voorstellen om 'zijn dag' (de dinsdag) en om het weekend hier heen te komen en dat ik dan in zijn flatje ga zitten. Wil het de kinderen (vooral jongste, die bangig is in onbekende omstandigheden en veel structuur en vertrouwdheid nodig heeft) niet aandoen om in een voorlopig nog kalig flatje te moeten slapen elke keer. Alhoewel het me afschuwelijk lijkt, ga ik liever zelf daar zitten dan en laat hen in hun vertrouwde omgeving.
Ga me de komende periode alleen nog maar op de kids storten, laat hem zijn ding maar doen ik ga me er niet meer mee bezighouden; de kids zijn het allerbelangrijkste en die hebben me nodig nu. De rest komt later wel.
Lief dat je dat wil doen. Begrijpelijk ook dat je het makkelijk(er) wil maken voor de kinderen.
Is het een plan om voor jezelf dan teminste iets leuks te regelen op die dagen?
Dat niet jíj gaat zitten verpieteren in dat kale flatje maar dat jij die dag aangrijpt om allerhande mensen op te zoeken, tijd met je paard door te brengen, naar je ouders te gaan etc?
Het is voor jou een dag waarop je even niks hoeft. Hoofstratijd is het dan. Mag je toch tenmínste iets leuks voor jezelf van maken.
Zo hoef je er ook niet zo tegenop te hikken.
zaterdag 26 november 2011 om 03:53
(off-topic) Dit is zo'n belangrijk topic voor mij. Bijna elk bericht wat ik hier lees zorgt er voor dat ik morgen nog weer beter m'n best ga doen voor mijn relatie. Bedankt dat jullie je kwetsbaarheid hier opschrijven. Het geeft een ongekend inzicht in hoeveel pijn wij elkaar kunnen doen. Hoe belangrijk het is om dat te voorkomen. Sterkte dames, jullie verdienen beter!
zaterdag 26 november 2011 om 07:38
@leo, jij vindt het geen achterlijk plan? Iedereen hier lijkt dat zo te vinden, terwijl ik eigenlijk vind dat het nogal egocentrisch is om, waar wij er een puinhoop van maken, de kids de rekening te laten betalen door maar van hen te verwachten dat ze zichzelf continu aanpassen en twee keer per week van huis wisselen. Oudste ageert daar ook erg tegen, wil daar overdag wel heen maar niet slapen.
Ik weet ook niet of het (voorlopig) gaat werken, het lijkt me voor mezelf afschuwelijk, maar voor de kids veel fijner. En het kan net zo duidelijk zijn als de 'gewone manier' van wonen na scheiden lijkt me.
Mars, ik moest huilen van je berichtje. Ik hoop van harte dat de liefde altijd blijft bloeien voor je. het is ontzettend koud en eenzaam zonder.
Ik weet ook niet of het (voorlopig) gaat werken, het lijkt me voor mezelf afschuwelijk, maar voor de kids veel fijner. En het kan net zo duidelijk zijn als de 'gewone manier' van wonen na scheiden lijkt me.
Mars, ik moest huilen van je berichtje. Ik hoop van harte dat de liefde altijd blijft bloeien voor je. het is ontzettend koud en eenzaam zonder.
zaterdag 26 november 2011 om 07:45
Eh nee....een belachelijk plan? Zou niet weten waarom Hoof, echt niet. Ik ben het er mee eens dat rust en duidelijkheid voor de kinderen ontzettend belangrijk is in dit soort situaties.
Het lijkt me alleen niet nuttig dat jij dan ergens gaat zitten waar je doodongelukkig van wordt, dus mijn tip is die dag in te gaan delen als een dag waarin jij het fijn hebt met jezelf en anderen van jouw keuze. Een positieve benadering dus in plaats van een treurige.
Het lijkt me alleen niet nuttig dat jij dan ergens gaat zitten waar je doodongelukkig van wordt, dus mijn tip is die dag in te gaan delen als een dag waarin jij het fijn hebt met jezelf en anderen van jouw keuze. Een positieve benadering dus in plaats van een treurige.
zaterdag 26 november 2011 om 08:35
Mwah ik zou het niet meteen een belachelijk plan willen noemen maar om eerlijk te zijn denk ik ook niet dat het op de lange duur zal werken.
Ik denk dat jullie beter zo snel mogelijk kunnen gaan bedenken hoe het na de scheiding verder moet en niet ook nog eens maanden moeten wachten met die scheiding regelen.
Willen jullie co-ouderschap etc etc en niet geheel onbelangrijk hoe zouden de kinderen het zelf graag willen.
Maar dat er rust en duidelijkheid moet komen is een ding wat zeker is.
De kinderen hebben het afgelopen jaar door al het getwijfel en het weggaan en weer terugkomen en wéér weggaan van pa al meer dan genoeg onrust en onzekerheid gehad.
Het is nu zaak om duidelijkheid te scheppen óf die scheiding komt er óf niet maar dit getwijfel en getreuzel en uitstellen is killing voor kinderen.!
Ik denk dat jullie beter zo snel mogelijk kunnen gaan bedenken hoe het na de scheiding verder moet en niet ook nog eens maanden moeten wachten met die scheiding regelen.
Willen jullie co-ouderschap etc etc en niet geheel onbelangrijk hoe zouden de kinderen het zelf graag willen.
Maar dat er rust en duidelijkheid moet komen is een ding wat zeker is.
De kinderen hebben het afgelopen jaar door al het getwijfel en het weggaan en weer terugkomen en wéér weggaan van pa al meer dan genoeg onrust en onzekerheid gehad.
Het is nu zaak om duidelijkheid te scheppen óf die scheiding komt er óf niet maar dit getwijfel en getreuzel en uitstellen is killing voor kinderen.!
zaterdag 26 november 2011 om 08:41
Goedemorgen...even vanaf mobiel: hova, wij hebben het hier ook voorlopig zo opgelost....ik eruit, hij erin, ons zoontje hoeft niet te verkassen. Ik ga alleen niet naar hrt huis waar hij nu woont, ik logeer bij mijn ouders...is dat voor jou geen.optie? Maar ook al is het beter voor zoon...het voelt toch.vervelend voor mij want hij zit ineens voor mijn gevoel in mijn privedomein...ik moet oppassen wat ik laat liggen,.geschiedenis pc wissen etc etc. maar alles voor mn zoontje!
zaterdag 26 november 2011 om 08:45
@leo, dat ga ik ook zeker doen. Ben sowieso van plan het eerste weekend dat de kids 'van' hem zijn vol te plannen. Zie er namelijk ontzettend tegenop, in welke vorm dan ook.
@star, ze weten dat we gaan scheiden en we hebben afgesproken wanneer papa voor hen gaat zorgen en wanneer ik. Co.-ouderschap is bij ons geen optie, gezien achterlijke werkuren van bijna-ex. Het enige waar we nu op wachten is tot hij een eigen plek heeft. Hij zit nu bij vrienden, dus eea is lastig te regelen. Maar hij is hier zo'n twee keer per week, dan ga ik weg. Dus eigenlijk doen we het al zo, alleen zonder overnachtingen.
Ik weet ook niet of het op de langere termijn gaat werken (weet überhaupt niet of we het gaan doen, zijn er over na aan het denken), maar iig voor de kortere termijn, zolang we het daar niet goed in kunnen richten.
Zoals gezegd, de twijfel speelt zich af in mijn hoofd (en dus hier op het forum ). Niet naar hem toe en zeker niet maar de kids toe!
@star, ze weten dat we gaan scheiden en we hebben afgesproken wanneer papa voor hen gaat zorgen en wanneer ik. Co.-ouderschap is bij ons geen optie, gezien achterlijke werkuren van bijna-ex. Het enige waar we nu op wachten is tot hij een eigen plek heeft. Hij zit nu bij vrienden, dus eea is lastig te regelen. Maar hij is hier zo'n twee keer per week, dan ga ik weg. Dus eigenlijk doen we het al zo, alleen zonder overnachtingen.
Ik weet ook niet of het op de langere termijn gaat werken (weet überhaupt niet of we het gaan doen, zijn er over na aan het denken), maar iig voor de kortere termijn, zolang we het daar niet goed in kunnen richten.
Zoals gezegd, de twijfel speelt zich af in mijn hoofd (en dus hier op het forum ). Niet naar hem toe en zeker niet maar de kids toe!
zaterdag 26 november 2011 om 08:55
quote:hova schreef op 26 november 2011 @ 08:45:
@leo, dat ga ik ook zeker doen. Ben sowieso van plan het eerste weekend dat de kids 'van' hem zijn vol te plannen. Zie er namelijk ontzettend tegenop, in welke vorm dan ook.
@star, ze weten dat we gaan scheiden en we hebben afgesproken wanneer papa voor hen gaat zorgen en wanneer ik. Co.-ouderschap is bij ons geen optie, gezien achterlijke werkuren van bijna-ex. Het enige waar we nu op wachten is tot hij een eigen plek heeft. Hij zit nu bij vrienden, dus eea is lastig te regelen. Maar hij is hier zo'n twee keer per week, dan ga ik weg.
Ik weet ook niet of het op de langere termijn gaat werken (weet überhaupt niet of we het gaan doen, zijn er over na aan het denken), maar iig voor de kortere termijn, zolang we het daar niet goed in kunnen richten.
Zoals gezegd, de twijfel speelt zich af in mijn hoofd (en dus hier op het forum ). Niet naar hem toe en zeker niet maar de kids toe!Nou hoof,ga dan iig zoals Leo al zegt die 2 keer per week iets leuks voor jezelf doen en niet zitten verpieteren in een kaal flatje.
@leo, dat ga ik ook zeker doen. Ben sowieso van plan het eerste weekend dat de kids 'van' hem zijn vol te plannen. Zie er namelijk ontzettend tegenop, in welke vorm dan ook.
@star, ze weten dat we gaan scheiden en we hebben afgesproken wanneer papa voor hen gaat zorgen en wanneer ik. Co.-ouderschap is bij ons geen optie, gezien achterlijke werkuren van bijna-ex. Het enige waar we nu op wachten is tot hij een eigen plek heeft. Hij zit nu bij vrienden, dus eea is lastig te regelen. Maar hij is hier zo'n twee keer per week, dan ga ik weg.
Ik weet ook niet of het op de langere termijn gaat werken (weet überhaupt niet of we het gaan doen, zijn er over na aan het denken), maar iig voor de kortere termijn, zolang we het daar niet goed in kunnen richten.
Zoals gezegd, de twijfel speelt zich af in mijn hoofd (en dus hier op het forum ). Niet naar hem toe en zeker niet maar de kids toe!Nou hoof,ga dan iig zoals Leo al zegt die 2 keer per week iets leuks voor jezelf doen en niet zitten verpieteren in een kaal flatje.
zaterdag 26 november 2011 om 09:17
*breek even in*
hova, hebben jullie er al eens over na gedacht om hulp in te schakelen voor de kinderen?
tegenwoordig is er veel aanbod om kinderen te ondersteunen tijdens de scheiding en de eerste periode daarna.
het is een zo ontzettend ingrijpende gebeurtenis in hun leven die jezelf nooit echt goed kunt opvangen.
je gaat immers zelf door één van de moeilijkste periode in je leven en dan ben je gewoonweg niet in staat om er kinderen te bieden wat ze op dat moment nodig hebben...
dat is gewoon onmogelijk.
maar het is wel heel belangrijk voor ze dat ze met iemand kunnen praten die buiten de situatie staat en praten met lotgenootjes kan heel verhelderend voor ze zijn, ze zijn immers niet de enigen in die situatie.
ervaringen delen us...
ze voelen zich vaak schuldig aan de situatie, is gewoon kindeigen en weinig aan te doen.
het is dus belangrijk dat ze leren dat zij totaal geen invloed hebben op het gedrag van hun ouders, laat staan er schuld aan hebben.
lieve hova, je wilt het zo graag goed doen voor je kinderen en hun leed zoveel mogelijk verzachten maar geloof me, dat kun je gewoonweg niet omdat je er deel vanuit maakt.
vind het heel erg voor je dat je door deze door je man veroorzaakte hel moet gaan.
ook jij hebt hier niet voor gekozen...
ik wens je heel veel sterkte bij alles wat er nog komen gaat.
doe wat voor jou goed voelt en op je eigen manier.
hoe goed we het hier met zijn allen bedoelen en hoe iederéén ook meeleeft je moet het helemaal zelf doen.
al kunnen ervaringen van anderen je natuurlijk wel inzicht geven.
ook alle andere die in het zelfde schuitje zitten wens ik heel veel sterkte...
liefs yentle
hova, hebben jullie er al eens over na gedacht om hulp in te schakelen voor de kinderen?
tegenwoordig is er veel aanbod om kinderen te ondersteunen tijdens de scheiding en de eerste periode daarna.
het is een zo ontzettend ingrijpende gebeurtenis in hun leven die jezelf nooit echt goed kunt opvangen.
je gaat immers zelf door één van de moeilijkste periode in je leven en dan ben je gewoonweg niet in staat om er kinderen te bieden wat ze op dat moment nodig hebben...
dat is gewoon onmogelijk.
maar het is wel heel belangrijk voor ze dat ze met iemand kunnen praten die buiten de situatie staat en praten met lotgenootjes kan heel verhelderend voor ze zijn, ze zijn immers niet de enigen in die situatie.
ervaringen delen us...
ze voelen zich vaak schuldig aan de situatie, is gewoon kindeigen en weinig aan te doen.
het is dus belangrijk dat ze leren dat zij totaal geen invloed hebben op het gedrag van hun ouders, laat staan er schuld aan hebben.
lieve hova, je wilt het zo graag goed doen voor je kinderen en hun leed zoveel mogelijk verzachten maar geloof me, dat kun je gewoonweg niet omdat je er deel vanuit maakt.
vind het heel erg voor je dat je door deze door je man veroorzaakte hel moet gaan.
ook jij hebt hier niet voor gekozen...
ik wens je heel veel sterkte bij alles wat er nog komen gaat.
doe wat voor jou goed voelt en op je eigen manier.
hoe goed we het hier met zijn allen bedoelen en hoe iederéén ook meeleeft je moet het helemaal zelf doen.
al kunnen ervaringen van anderen je natuurlijk wel inzicht geven.
ook alle andere die in het zelfde schuitje zitten wens ik heel veel sterkte...
liefs yentle
zaterdag 26 november 2011 om 10:23
quote:yentle7 schreef op 26 november 2011 @ 09:17:
*breek even in*
hova, hebben jullie er al eens over na gedacht om hulp in te schakelen voor de kinderen?
tegenwoordig is er veel aanbod om kinderen te ondersteunen tijdens de scheiding en de eerste periode daarna.
het is een zo ontzettend ingrijpende gebeurtenis in hun leven die jezelf nooit echt goed kunt opvangen.
je gaat immers zelf door één van de moeilijkste periode in je leven en dan ben je gewoonweg niet in staat om er kinderen te bieden wat ze op dat moment nodig hebben...
dat is gewoon onmogelijk.
maar het is wel heel belangrijk voor ze dat ze met iemand kunnen praten die buiten de situatie staat en praten met lotgenootjes kan heel verhelderend voor ze zijn, ze zijn immers niet de enigen in die situatie.
ervaringen delen us...
ze voelen zich vaak schuldig aan de situatie, is gewoon kindeigen en weinig aan te doen.
het is dus belangrijk dat ze leren dat zij totaal geen invloed hebben op het gedrag van hun ouders, laat staan er schuld aan hebben.
lieve hova, je wilt het zo graag goed doen voor je kinderen en hun leed zoveel mogelijk verzachten maar geloof me, dat kun je gewoonweg niet omdat je er deel vanuit maakt.
liefs yentle
Hova, dat lijkt me een heel goed plan van Yentle. Er komt de hele tijd zoveel op ons af, dat we af en toe de "gewone" oplossingen niet meer zien. Misschien kun je dan ook met de hulpverlener overleggen hoe je de bezoeken van je ex het beste kunt regelen. wij kennen je kinderen niet, en kunnen dus moeilijk oordelen.
Sterkte!
*breek even in*
hova, hebben jullie er al eens over na gedacht om hulp in te schakelen voor de kinderen?
tegenwoordig is er veel aanbod om kinderen te ondersteunen tijdens de scheiding en de eerste periode daarna.
het is een zo ontzettend ingrijpende gebeurtenis in hun leven die jezelf nooit echt goed kunt opvangen.
je gaat immers zelf door één van de moeilijkste periode in je leven en dan ben je gewoonweg niet in staat om er kinderen te bieden wat ze op dat moment nodig hebben...
dat is gewoon onmogelijk.
maar het is wel heel belangrijk voor ze dat ze met iemand kunnen praten die buiten de situatie staat en praten met lotgenootjes kan heel verhelderend voor ze zijn, ze zijn immers niet de enigen in die situatie.
ervaringen delen us...
ze voelen zich vaak schuldig aan de situatie, is gewoon kindeigen en weinig aan te doen.
het is dus belangrijk dat ze leren dat zij totaal geen invloed hebben op het gedrag van hun ouders, laat staan er schuld aan hebben.
lieve hova, je wilt het zo graag goed doen voor je kinderen en hun leed zoveel mogelijk verzachten maar geloof me, dat kun je gewoonweg niet omdat je er deel vanuit maakt.
liefs yentle
Hova, dat lijkt me een heel goed plan van Yentle. Er komt de hele tijd zoveel op ons af, dat we af en toe de "gewone" oplossingen niet meer zien. Misschien kun je dan ook met de hulpverlener overleggen hoe je de bezoeken van je ex het beste kunt regelen. wij kennen je kinderen niet, en kunnen dus moeilijk oordelen.
Sterkte!
zaterdag 26 november 2011 om 17:10
Denk vooral aan jezelf, Hova, was ook mijn gedachte. Jij moet het zo goed mogelijk hebben om het te gaan redden en het voor je kinderen zo goed mogelijk te kunnen afhandelen. Dat kan niet als je je rot voelt. Bedenk waar je je plezier vandaan haalt! (En dat zou bij mij niet zijn; in flatje van ex zitten, wetend dat hij mooi weer speelt met de kinderen in het huis. Maar da's vast persoonlijk). (Bij gingen kinderen vanaf dag drie naar ex toe en daarbij lagen ze met 6 man op 1 slaapkamer (zijn en haar kinderen...) Sterker nog; de jongsten lagen bij hen (ex en nieuwe liefde) op één kamer. Over ranzig gesproken. Maar ik heb hen vanaf dag 1 naar ex laten gaan; hij is een sukkel maar het blijft hun vader).
zaterdag 26 november 2011 om 17:13
Hier nu weer iets nieuws; oudste zoon is sinds gisteravond laat weer hier in huis. Hij had stiefmoeder (want al heel snel met ex getrouwd, op vakantiebestemming; hoe romantisch) een blauw oog geslagen... Dus oudste zoon woont nu weer permanent hier en hij is tot nu toe schattig. De andere kinderen zijn bij ex en nieuwe echtgenote. Oudste zoon wil nooit meer bij ex zijn. Ik heb dat wat afgezwakt.
Hova; ik kan niet in de mailgroep. Als ik jou nadere privé info stuur, kun je dat dan doormailen een NW en de anderen?
Hova; ik kan niet in de mailgroep. Als ik jou nadere privé info stuur, kun je dat dan doormailen een NW en de anderen?
zaterdag 26 november 2011 om 17:34
Hova, natuurlijk gaat het voor de kinderen heel moeilijk worden als ze moeten pendelen tussen jou en het huis van papa. Maar is het niet zo dat het bijna net zo moeilijk zal zijn als ze papa en mama steeds hun eigen tassen zien pakken om te pendelen tussen de 2 huizen? Hun eigen weekendtas of die van papa en mama.... onder aan de streep krijgen ze het hoe dan ook moeilijk.
Sterkte. Je hebt nog een hoop moeilijke beslissingen te nemen.
Sterkte. Je hebt nog een hoop moeilijke beslissingen te nemen.
zaterdag 26 november 2011 om 17:52
Hoi Hova; was inderdaad aangemeld voor de mailgroep maar merkte dat ik er 'horendol' van werd gezien mijn belachelijke weekindeling.. Dus ik had me afgemeld en nu ik een nieuw profiel wilde aanmelden kon ik niet op 'Vivaatjes' merkte ik..
Heb je inmiddels gemaild en ben eten aan het koken voor oudste zoon en mij. Best gezellig, ondanks alles...
Heb je inmiddels gemaild en ben eten aan het koken voor oudste zoon en mij. Best gezellig, ondanks alles...
zondag 27 november 2011 om 00:15
quote:hova schreef op 26 november 2011 @ 07:38:
@leo, jij vindt het geen achterlijk plan? Iedereen hier lijkt dat zo te vinden, terwijl ik eigenlijk vind dat het nogal egocentrisch is om, waar wij er een puinhoop van maken, de kids de rekening te laten betalen door maar van hen te verwachten dat ze zichzelf continu aanpassen en twee keer per week van huis wisselen. Oudste ageert daar ook erg tegen, wil daar overdag wel heen maar niet slapen.
Ik weet ook niet of het (voorlopig) gaat werken, het lijkt me voor mezelf afschuwelijk, maar voor de kids veel fijner. En het kan net zo duidelijk zijn als de 'gewone manier' van wonen na scheiden lijkt me.
.
Een achterlijk plan is het zeker niet, probeer het eens, bijsturen
kan altijd nog.
Weet je wat het is, iedereen heeft vastomlijnde ideeën hoe
een scheiding "moet" verlopen, loopt dat anders klopt het niet
is mijn ervaring.
Bij mij ook, afgelopen mei heb ik op mijn kosten de auto van
mijn ex laten keuren en repareren, verder heb ik op haar
verjaardag met de kinderen een kado voor haar gehaald.
Nou had je mijn omgeving moeten horen, een gedeelte dan,
laat die k*t h*r toch dood vallen, zij moest toch zo nodig een
ander bla, bla, bla, bla, bla
Alsof je iemand levenslang moet geven.
Dan vergeten ze wel dat die auto eigenlijk voor het grootste
gedeelte gebruikt wordt om de kinderen te transporteren en
moeten die kleintjes dan met lege handen staan op hun moeders
verjaardag?
Daarbij komt dat mijn ex vreselijk soepel is naar mij toe, een
keer extra, schuiven voor werk of een vakantie nooit een centje
pijn.
Vandaag zijn we op pad geweest om wat sinterklaas inkopen
te doen, ja af en toe is het vreemd, uit elkaar maar toch samen
op pad aan de andere kant ben ik blij dat ik betrokken blijf,
ik mis al zo vreselijk veel
Daarom Hova een ding: "De" manier om te scheiden bestaat
niet, er is geen cursus voor, er is geen draaiboek voor je moet
het zelf doen en iedere keer evalueren, gaat het goed? Waar
moet het anders?
@leo, jij vindt het geen achterlijk plan? Iedereen hier lijkt dat zo te vinden, terwijl ik eigenlijk vind dat het nogal egocentrisch is om, waar wij er een puinhoop van maken, de kids de rekening te laten betalen door maar van hen te verwachten dat ze zichzelf continu aanpassen en twee keer per week van huis wisselen. Oudste ageert daar ook erg tegen, wil daar overdag wel heen maar niet slapen.
Ik weet ook niet of het (voorlopig) gaat werken, het lijkt me voor mezelf afschuwelijk, maar voor de kids veel fijner. En het kan net zo duidelijk zijn als de 'gewone manier' van wonen na scheiden lijkt me.
.
Een achterlijk plan is het zeker niet, probeer het eens, bijsturen
kan altijd nog.
Weet je wat het is, iedereen heeft vastomlijnde ideeën hoe
een scheiding "moet" verlopen, loopt dat anders klopt het niet
is mijn ervaring.
Bij mij ook, afgelopen mei heb ik op mijn kosten de auto van
mijn ex laten keuren en repareren, verder heb ik op haar
verjaardag met de kinderen een kado voor haar gehaald.
Nou had je mijn omgeving moeten horen, een gedeelte dan,
laat die k*t h*r toch dood vallen, zij moest toch zo nodig een
ander bla, bla, bla, bla, bla
Alsof je iemand levenslang moet geven.
Dan vergeten ze wel dat die auto eigenlijk voor het grootste
gedeelte gebruikt wordt om de kinderen te transporteren en
moeten die kleintjes dan met lege handen staan op hun moeders
verjaardag?
Daarbij komt dat mijn ex vreselijk soepel is naar mij toe, een
keer extra, schuiven voor werk of een vakantie nooit een centje
pijn.
Vandaag zijn we op pad geweest om wat sinterklaas inkopen
te doen, ja af en toe is het vreemd, uit elkaar maar toch samen
op pad aan de andere kant ben ik blij dat ik betrokken blijf,
ik mis al zo vreselijk veel
Daarom Hova een ding: "De" manier om te scheiden bestaat
niet, er is geen cursus voor, er is geen draaiboek voor je moet
het zelf doen en iedere keer evalueren, gaat het goed? Waar
moet het anders?
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zondag 27 november 2011 om 00:31
Hier zit ik dan, hij is vanmiddag vertrokken en ondertussen heb ik mijn familie ingelicht. was heel moeilijk. Mijn ouders waren zeer van streek en hadden het niet verwacht. Ik denk toch dat ik er goed aan gedaan heb. Misschien dat ik nu eindelijk wat rust kan vinden en eindelijk eens een nacht slapen. Ik raak zo langzamerhand uitgeput. we gaan nog wel door met de relatietherapie (nog 3 sessies) in de hoop de onvrede die er al was voordat hij vreemdging uit de weg te ruimen en in elk geval met een "goed" gevoel afscheid van elkaar te nemen. Momenteel ben ik gewoon even lamgeslagen. Het is fijn dat anderen met je meeleven, maar ook heel moeilijk dat iedereen wil zeggen wat je moet doen. Maar ik heb me vast voorgenomen dat ik het ga redden en dat hij volgend jaar om deze tijd spijt heeft dat hij weggegaan is. Ik laat me niet klein krijgen.
Vanavond niet veel mensen online. Ik hoop dat dat betekent dat jullie allemaal leuke dingen aan het doen zijn. We will survive!!!
Vanavond niet veel mensen online. Ik hoop dat dat betekent dat jullie allemaal leuke dingen aan het doen zijn. We will survive!!!
zondag 27 november 2011 om 00:42
quote:kunstje schreef op 27 november 2011 @ 00:31:
. Maar ik heb me vast voorgenomen dat ik het ga redden en dat hij volgend jaar om deze tijd spijt heeft dat hij weggegaan is. Ik laat me niet klein krijgen.
Vanavond niet veel mensen online. Ik hoop dat dat betekent dat jullie allemaal leuke dingen aan het doen zijn. We will survive!!!
Goed zo, laat hem zijn fout inzien alleen moet je wel gaan
nadenken wat je daarmee wil.
Wil je hem terug winnen of laten zien wat hij kwijt is?
Mijn ex is zo sportief geweest om laatst te zeggen dat ze
een fout heeft gemaakt en dat ze het jammer vind dat we
uit elkaar zijn.
Ik vond het moedig dat ze dat durfde te zeggen terwijl ze
genoeg aandacht van mannen heeft, ja,toch een mooi gebaar.
. Maar ik heb me vast voorgenomen dat ik het ga redden en dat hij volgend jaar om deze tijd spijt heeft dat hij weggegaan is. Ik laat me niet klein krijgen.
Vanavond niet veel mensen online. Ik hoop dat dat betekent dat jullie allemaal leuke dingen aan het doen zijn. We will survive!!!
Goed zo, laat hem zijn fout inzien alleen moet je wel gaan
nadenken wat je daarmee wil.
Wil je hem terug winnen of laten zien wat hij kwijt is?
Mijn ex is zo sportief geweest om laatst te zeggen dat ze
een fout heeft gemaakt en dat ze het jammer vind dat we
uit elkaar zijn.
Ik vond het moedig dat ze dat durfde te zeggen terwijl ze
genoeg aandacht van mannen heeft, ja,toch een mooi gebaar.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zondag 27 november 2011 om 01:02
quote:kunstje schreef op 26 november 2011 @ 01:39:
[...]
dank je, maar zoals ik al zei, het lijkt meer dan het is. Ik zit hier huilend achter de computer en als hij morgen zegt dat hij terugkomt, neem ik hem terug.
Maar de realiteit is dat hij dat niet wil, dus ik moet wel door. Ik weet nog niet hoe, maar ik ben wel trots. Dus ik heb zoiets van kijk maar wat je kwijtraakt, ik kan het ook alleen. Maar oh, het valt zwaar. Morgen vertel ik het aan familie en vrienden en dan zal het heel moeilijk zijn om het redelijk te vertellen. Maar ik kan hem niet zwartmaken omdat de financien nog niet geregeld zijn. Ik ben er niet op uit om hem kaal te plukken, maar aangezien ik hem de ruimte heb gegeven om carriere te maken en zelf niet te gaan werken, moet ik het in alle redelijkheid proberen op te lossen. Om op je 50e nog een redelijke baan te vinden is in deze tijden lastig. En eigenlijk wil ik het liefst onafhankelijk van hem zjn. Hij stelt een heel redelijke oplossing voor, daar moet ik dus even over denken. Maar met zo weinig slaap en eten lukt dat gewoon niet. Vandaar de rustpauze. Na ettelijke wijntjes, kan ik misschien eindelijk een paar uurtjes rust krijgen. Anders blijft alles draaien in mijn hoofd en ik wil niet onredelijk zijn tov hem. Ik hou nog steeds van hem. Maar ik weet dat ik ook aan mezelf moet denken en voorwaar: de vicieuze cirkel.
Momenteel kan ik ook niet zoveel doen om de anderen te helpen, ik zit nog steeds te veel in mijn eigen ding
Ik vind je nog te jong om van die generatie te zijn die thuis bleef om voor de kinderen te zorgen, je bent 50 en al die jaren niet gewerkt???
Laat je man het lekker uitzoeken en kies voor jezelf, ga vrijwilligers werk doen, cursussen, probeer werk te vinden.
[...]
dank je, maar zoals ik al zei, het lijkt meer dan het is. Ik zit hier huilend achter de computer en als hij morgen zegt dat hij terugkomt, neem ik hem terug.
Maar de realiteit is dat hij dat niet wil, dus ik moet wel door. Ik weet nog niet hoe, maar ik ben wel trots. Dus ik heb zoiets van kijk maar wat je kwijtraakt, ik kan het ook alleen. Maar oh, het valt zwaar. Morgen vertel ik het aan familie en vrienden en dan zal het heel moeilijk zijn om het redelijk te vertellen. Maar ik kan hem niet zwartmaken omdat de financien nog niet geregeld zijn. Ik ben er niet op uit om hem kaal te plukken, maar aangezien ik hem de ruimte heb gegeven om carriere te maken en zelf niet te gaan werken, moet ik het in alle redelijkheid proberen op te lossen. Om op je 50e nog een redelijke baan te vinden is in deze tijden lastig. En eigenlijk wil ik het liefst onafhankelijk van hem zjn. Hij stelt een heel redelijke oplossing voor, daar moet ik dus even over denken. Maar met zo weinig slaap en eten lukt dat gewoon niet. Vandaar de rustpauze. Na ettelijke wijntjes, kan ik misschien eindelijk een paar uurtjes rust krijgen. Anders blijft alles draaien in mijn hoofd en ik wil niet onredelijk zijn tov hem. Ik hou nog steeds van hem. Maar ik weet dat ik ook aan mezelf moet denken en voorwaar: de vicieuze cirkel.
Momenteel kan ik ook niet zoveel doen om de anderen te helpen, ik zit nog steeds te veel in mijn eigen ding
Ik vind je nog te jong om van die generatie te zijn die thuis bleef om voor de kinderen te zorgen, je bent 50 en al die jaren niet gewerkt???
Laat je man het lekker uitzoeken en kies voor jezelf, ga vrijwilligers werk doen, cursussen, probeer werk te vinden.
zondag 27 november 2011 om 01:09
Hee, Gijs, inderdaad moedig dat ze dat durft te zeggen. Jammer dat ze niet beter nadenken voordat ze weggaan.
Ik denk niet dat ik hem dan nog terug wil, maar eigenlijk dat hij beseft wat hij kwijt is. Aangezien we in het verleden besloten hadden dat ik thuis zou blijven om voor de kinderen te zorgen en hem carriere te laten maken, heb ik momenteel geen baan en geen eigen inkomen (terwijl hij een riant inkomen heeft, waar hij wel hard voor werkt inderdaad). Nu zegt hij dat hij het irritant vindt dat hij de huur en dergelijke kosten moet betalen, terwijl ik daar niets voor doe. Ik heb hem buiten de deur gezet dus ik kook niet meer voor hem en doe zijn was en zo niet meer. Maar hij kan toch niet serieus verwachten dat ik al die karweitjes opknap en dat hij dan zondags weggaat om te rollebollen met haar. Ik ben nu zo diep gekwetst, dat hij niet meer terug hoeft te komen (temninste dat denk ik nu, morgen kan het weer anders zijn). Ik denk dat hij teleurgesteld is dat ik in zijn ogen niet helemaal stuk zit, maar probeer door te gaan. Ik kan niet eens voluit boos worden op hem want ik ben financieel compleet afhankelijk van hem.
Ik denk niet dat ik hem dan nog terug wil, maar eigenlijk dat hij beseft wat hij kwijt is. Aangezien we in het verleden besloten hadden dat ik thuis zou blijven om voor de kinderen te zorgen en hem carriere te laten maken, heb ik momenteel geen baan en geen eigen inkomen (terwijl hij een riant inkomen heeft, waar hij wel hard voor werkt inderdaad). Nu zegt hij dat hij het irritant vindt dat hij de huur en dergelijke kosten moet betalen, terwijl ik daar niets voor doe. Ik heb hem buiten de deur gezet dus ik kook niet meer voor hem en doe zijn was en zo niet meer. Maar hij kan toch niet serieus verwachten dat ik al die karweitjes opknap en dat hij dan zondags weggaat om te rollebollen met haar. Ik ben nu zo diep gekwetst, dat hij niet meer terug hoeft te komen (temninste dat denk ik nu, morgen kan het weer anders zijn). Ik denk dat hij teleurgesteld is dat ik in zijn ogen niet helemaal stuk zit, maar probeer door te gaan. Ik kan niet eens voluit boos worden op hem want ik ben financieel compleet afhankelijk van hem.
zondag 27 november 2011 om 01:17
quote:kunstje schreef op 27 november 2011 @ 01:09:
Hee, Gijs, inderdaad moedig dat ze dat durft te zeggen. Jammer dat ze niet beter nadenken voordat ze weggaan.
Ik denk niet dat ik hem dan nog terug wil, maar eigenlijk dat hij beseft wat hij kwijt is. Aangezien we in het verleden besloten hadden dat ik thuis zou blijven om voor de kinderen te zorgen en hem carriere te laten maken, heb ik momenteel geen baan en geen eigen inkomen (terwijl hij een riant inkomen heeft, waar hij wel hard voor werkt inderdaad). Nu zegt hij dat hij het irritant vindt dat hij de huur en dergelijke kosten moet betalen, terwijl ik daar niets voor doe. Ik heb hem buiten de deur gezet dus ik kook niet meer voor hem en doe zijn was en zo niet meer. Maar hij kan toch niet serieus verwachten dat ik al die karweitjes opknap en dat hij dan zondags weggaat om te rollebollen met haar. Ik ben nu zo diep gekwetst, dat hij niet meer terug hoeft te komen (temninste dat denk ik nu, morgen kan het weer anders zijn). Ik denk dat hij teleurgesteld is dat ik in zijn ogen niet helemaal stuk zit, maar probeer door te gaan. Ik kan niet eens voluit boos worden op hem want ik ben financieel compleet afhankelijk van hem.Een oprechte vraag. Je kinderen zijn nu 20+, heb je je de laatst 5 jaar dan niet ontzettend verveeld?
Hee, Gijs, inderdaad moedig dat ze dat durft te zeggen. Jammer dat ze niet beter nadenken voordat ze weggaan.
Ik denk niet dat ik hem dan nog terug wil, maar eigenlijk dat hij beseft wat hij kwijt is. Aangezien we in het verleden besloten hadden dat ik thuis zou blijven om voor de kinderen te zorgen en hem carriere te laten maken, heb ik momenteel geen baan en geen eigen inkomen (terwijl hij een riant inkomen heeft, waar hij wel hard voor werkt inderdaad). Nu zegt hij dat hij het irritant vindt dat hij de huur en dergelijke kosten moet betalen, terwijl ik daar niets voor doe. Ik heb hem buiten de deur gezet dus ik kook niet meer voor hem en doe zijn was en zo niet meer. Maar hij kan toch niet serieus verwachten dat ik al die karweitjes opknap en dat hij dan zondags weggaat om te rollebollen met haar. Ik ben nu zo diep gekwetst, dat hij niet meer terug hoeft te komen (temninste dat denk ik nu, morgen kan het weer anders zijn). Ik denk dat hij teleurgesteld is dat ik in zijn ogen niet helemaal stuk zit, maar probeer door te gaan. Ik kan niet eens voluit boos worden op hem want ik ben financieel compleet afhankelijk van hem.Een oprechte vraag. Je kinderen zijn nu 20+, heb je je de laatst 5 jaar dan niet ontzettend verveeld?