Relaties
alle pijlers
Twee liefdes..... deel 2
maandag 31 mei 2010 om 09:38
Vriendschap is inderdaad iets heel waardevols. Mijn nr 2 ben ik dus ook als vriend kwijt omdat ik niet anders kan. Hij heeft mij op intiem vlak echt geraakt en mij gedurende onze relatie laten zien hoe het ook kan. Ik zou niet naast nr 2 door het bos kunnen wandelen en alleen als vrienden kunnen kletsen. De behoefte om zijn geur te kunnen 'snuiven' en hem aan een stuk door te kussen.....ik zou die nooit kunnen weerstaan. Daarom kan ik hem gewoon niet meer zien. Dat doet pijn.
Mijn kinderen zijn nog jong maar zoals ik al eerder aangaf ben ik er wel over gaan denken om ooit bij nr 1 weg te gaan. Mijn behoefte is veranderd. 20 jaar geleden had ik een andere behoefte als nu. Ook mijn behoefte werd vroeger ingegeven door mijn opvoeding ....als ik naar mijn hart had geluisterd was ik nooit met mijn nr 1 doorgegaan. Toen mijn nr 1 en ik een half jaar samen waren heb ik de stekker eruit getrokken omdat ik mij op emotioneel/intiem vlak erg eenzaam voelde; nr 1 is toen helemaal ingestort en ik kon hem toen niet laten gaan. Ik draai mij niet om en zeg 'had ik toen maar'....nee, ik heb een leuk en goed leven met mijn nr 1 en het was mijn keuze toen. Maar als mijn kids groter zijn en voldoende bagage hebben om zelf stevig in het leven te staan dan zal ik toch een keuze maken.
Mijn kinderen zijn nog jong maar zoals ik al eerder aangaf ben ik er wel over gaan denken om ooit bij nr 1 weg te gaan. Mijn behoefte is veranderd. 20 jaar geleden had ik een andere behoefte als nu. Ook mijn behoefte werd vroeger ingegeven door mijn opvoeding ....als ik naar mijn hart had geluisterd was ik nooit met mijn nr 1 doorgegaan. Toen mijn nr 1 en ik een half jaar samen waren heb ik de stekker eruit getrokken omdat ik mij op emotioneel/intiem vlak erg eenzaam voelde; nr 1 is toen helemaal ingestort en ik kon hem toen niet laten gaan. Ik draai mij niet om en zeg 'had ik toen maar'....nee, ik heb een leuk en goed leven met mijn nr 1 en het was mijn keuze toen. Maar als mijn kids groter zijn en voldoende bagage hebben om zelf stevig in het leven te staan dan zal ik toch een keuze maken.
maandag 31 mei 2010 om 10:07
Ja, Krokus, ik snap heel goed wat je bedoelt als je zegt dat je hem niet alleen als vriend kan hebben...ik hoop dat ik het wel zal kunnen als het ooit nodig is....maar weet dat nu nog niet.
Voordat ik nr2 weer tegenkwam heb ik er nooit over nagedacht om bij nr1 weg te gaan.. we hebben het niet slecht en eigenlijk had ik niet veel redenen om te klagen. Sex was nooit geweldig en dat is het met nr2 dus wel....
Ik ben sindsdien ook wel meer gaan nadenken en heb gesprekken gehad met nr2 over waarom we met onze nr1 zijn getrouwd...en dat ligt voor ons beiden ongeveer hetzelfde...heel raar. Ook bij hem is het niet heel erg slecht..het is ook nog zo dat we eigenlijk onszelf de schuld geven van de dingen die in onze huidige huwelijken niet zo goed gaan...Met andere woorden, we zouden er zelf wel iets aan kunnen doen denken we.
Wat je zegt over behoefte, opvoeding, en het veranderen daarvan kan ik het er helemaal mee eens zijn hoor. Ook mijn opvoeding heeft er gedeeltelijk toe geleid dat ik met mijn nr1 ben getrouwd...Moet er wel bij zeggen dat nr1 me altijd vrij heeft gelaten om mijn behoeftes te vervullen...en eigenlijk door daarover te praten met nr2 (en ook wel op dit forum) ben ik gaan inzien dat ik eigenlijk tevreden zou moeten zijn...
Dat heb ik me dus ook voorgenomen gisteren en je zou bijna kunnen zeggen dat ik het licht heb gezien..
Mijn kinderen zijn volwassen genoeg om op eigen benen te staan dus daar hoef ik niet veel rekening mee te houden in alle beslissingen die ik neem, dat ligt voor jou natuurlijk anders. Maar ik heb toch het idee dat je in de toekomst nog voor die keuze zal komen te staan...is er dan nog een kans voor jou en nr2 of niet?
Voordat ik nr2 weer tegenkwam heb ik er nooit over nagedacht om bij nr1 weg te gaan.. we hebben het niet slecht en eigenlijk had ik niet veel redenen om te klagen. Sex was nooit geweldig en dat is het met nr2 dus wel....
Ik ben sindsdien ook wel meer gaan nadenken en heb gesprekken gehad met nr2 over waarom we met onze nr1 zijn getrouwd...en dat ligt voor ons beiden ongeveer hetzelfde...heel raar. Ook bij hem is het niet heel erg slecht..het is ook nog zo dat we eigenlijk onszelf de schuld geven van de dingen die in onze huidige huwelijken niet zo goed gaan...Met andere woorden, we zouden er zelf wel iets aan kunnen doen denken we.
Wat je zegt over behoefte, opvoeding, en het veranderen daarvan kan ik het er helemaal mee eens zijn hoor. Ook mijn opvoeding heeft er gedeeltelijk toe geleid dat ik met mijn nr1 ben getrouwd...Moet er wel bij zeggen dat nr1 me altijd vrij heeft gelaten om mijn behoeftes te vervullen...en eigenlijk door daarover te praten met nr2 (en ook wel op dit forum) ben ik gaan inzien dat ik eigenlijk tevreden zou moeten zijn...
Dat heb ik me dus ook voorgenomen gisteren en je zou bijna kunnen zeggen dat ik het licht heb gezien..
Mijn kinderen zijn volwassen genoeg om op eigen benen te staan dus daar hoef ik niet veel rekening mee te houden in alle beslissingen die ik neem, dat ligt voor jou natuurlijk anders. Maar ik heb toch het idee dat je in de toekomst nog voor die keuze zal komen te staan...is er dan nog een kans voor jou en nr2 of niet?
maandag 31 mei 2010 om 10:25
quote:purplelady schreef op 31 mei:
Ook bij hem is het niet heel erg slecht..het is ook nog zo dat we eigenlijk onszelf de schuld geven van de dingen die in onze huidige huwelijken niet zo goed gaan...Met andere woorden, we zouden er zelf wel iets aan kunnen doen denken we.
Moet er wel bij zeggen dat nr1 me altijd vrij heeft gelaten om mijn behoeftes te vervullen...en eigenlijk door daarover te praten met nr2 (en ook wel op dit forum) ben ik gaan inzien dat ik eigenlijk tevreden zou moeten zijn...
Maar ik heb toch het idee dat je in de toekomst nog voor die keuze zal komen te staan...is er dan nog een kans voor jou en nr2 of niet.Het gevoel wat ik voor nr 2 heb, heb ik echt nooit voor nr 1 gehad. En, ik idealiseer nr 2 echt niet want ik weet ook dat stel we waren toen (ik ken mijn nr 2 ook van vroeger) bij elkaar gebleven dat ik een heel andere Krokus was geworden dan die ik nu ben. Zo lief, zacht en teder als hij is, het is een man die veel met zichzelf bezig is om uit het verleden dingen te verwerken. Ik sta veel steviger in mijn schoenen en heb een behoorlijke portie zelfvertrouwen meegekregen, iets dat hij echt mist. Hij wordt belemmert door het verleden en blijft daarin soms ook hangen; diep in zijn hart zou hij echt weg/iets anders willen maar hij kan niet voor zichzelf kiezen dus laat staan dat hij ooit voor mij gaat kiezen. Nu onze relatie over is gaat hij denk ik ook hulp zoeken. Ik denk niet dat er nog ooit een toekomst is voor ons samen; ik heb het nu los gelaten en focus mij weer op mijn gezin en nr 1. Ik kan nr 1 niet veranderen en dat moet ik ook niet willen; hij is zoals hij is. Hij heeft mij altijd alle vrijheid gegeven en dat is mij ook heel veel waard. Ik hoop dat er gewoon ooit een man op mijn pad komt die alle positieve eigenschappen van nr 1 en nr 2 heeft en tot die tijd geniet ik van mijn leven. Ik heb nu weer rust in mijn hoofd en daardoor krijg ik weer veel meer energie. Ik heb mijzelf denk ik een beetje verloren in de relatie met nr 2 en mij hersenen hebben dag en nacht overuren gemaakt; ik was echt altijd met hem en onze liefde bezig. Hoe vaak ik wel niet gedacht heb 'hoe zet ik mijn hersenen uit'....nu zijn ze uit en het voelt echt goed ondanks het grote verdriet. Want veel verdriet heb ik er wel van omdat ik echt zielsveel van deze man hou.....
Ook bij hem is het niet heel erg slecht..het is ook nog zo dat we eigenlijk onszelf de schuld geven van de dingen die in onze huidige huwelijken niet zo goed gaan...Met andere woorden, we zouden er zelf wel iets aan kunnen doen denken we.
Moet er wel bij zeggen dat nr1 me altijd vrij heeft gelaten om mijn behoeftes te vervullen...en eigenlijk door daarover te praten met nr2 (en ook wel op dit forum) ben ik gaan inzien dat ik eigenlijk tevreden zou moeten zijn...
Maar ik heb toch het idee dat je in de toekomst nog voor die keuze zal komen te staan...is er dan nog een kans voor jou en nr2 of niet.Het gevoel wat ik voor nr 2 heb, heb ik echt nooit voor nr 1 gehad. En, ik idealiseer nr 2 echt niet want ik weet ook dat stel we waren toen (ik ken mijn nr 2 ook van vroeger) bij elkaar gebleven dat ik een heel andere Krokus was geworden dan die ik nu ben. Zo lief, zacht en teder als hij is, het is een man die veel met zichzelf bezig is om uit het verleden dingen te verwerken. Ik sta veel steviger in mijn schoenen en heb een behoorlijke portie zelfvertrouwen meegekregen, iets dat hij echt mist. Hij wordt belemmert door het verleden en blijft daarin soms ook hangen; diep in zijn hart zou hij echt weg/iets anders willen maar hij kan niet voor zichzelf kiezen dus laat staan dat hij ooit voor mij gaat kiezen. Nu onze relatie over is gaat hij denk ik ook hulp zoeken. Ik denk niet dat er nog ooit een toekomst is voor ons samen; ik heb het nu los gelaten en focus mij weer op mijn gezin en nr 1. Ik kan nr 1 niet veranderen en dat moet ik ook niet willen; hij is zoals hij is. Hij heeft mij altijd alle vrijheid gegeven en dat is mij ook heel veel waard. Ik hoop dat er gewoon ooit een man op mijn pad komt die alle positieve eigenschappen van nr 1 en nr 2 heeft en tot die tijd geniet ik van mijn leven. Ik heb nu weer rust in mijn hoofd en daardoor krijg ik weer veel meer energie. Ik heb mijzelf denk ik een beetje verloren in de relatie met nr 2 en mij hersenen hebben dag en nacht overuren gemaakt; ik was echt altijd met hem en onze liefde bezig. Hoe vaak ik wel niet gedacht heb 'hoe zet ik mijn hersenen uit'....nu zijn ze uit en het voelt echt goed ondanks het grote verdriet. Want veel verdriet heb ik er wel van omdat ik echt zielsveel van deze man hou.....
maandag 31 mei 2010 om 10:47
Ja, de rust die terugkeert als je een beslissing hebt genomen die voel ik ook..
Bij mij is het juist andersom! Nr1 is lief en zachtaardig, terwijl nr2 eigenlijk geen gemakkelijke man is, en juist die tegenspraak is iets waar ik zo naar verlang. Ook ik heb hier altijd de beslissingen moeten nemen, en dat valt soms ook niet mee. Het is geen onverschilligheid van nr1, maar meer zo van: ach, als jij het zo goed vind, ben ik er ook blij/tevreden mee...Er is dus niet veel uitdaging zal ik maar zeggen. Terwijl nr2 me heel erg op mijn tenen laat lopen...
Maar ja, zoals je het beschrijft is jouw nr2 dus niet een man waarmee je in de toekomst samen zal zijn. Die realisatie zal je wel helpen over je verdriet heen te komen denk ik.
En ja, genieten van je gezin en wat je nu hebt is een goede manier om verder te gaan..en net als ik bof je met een nr1 die je vrijheid geeft.....
Bij mij is het juist andersom! Nr1 is lief en zachtaardig, terwijl nr2 eigenlijk geen gemakkelijke man is, en juist die tegenspraak is iets waar ik zo naar verlang. Ook ik heb hier altijd de beslissingen moeten nemen, en dat valt soms ook niet mee. Het is geen onverschilligheid van nr1, maar meer zo van: ach, als jij het zo goed vind, ben ik er ook blij/tevreden mee...Er is dus niet veel uitdaging zal ik maar zeggen. Terwijl nr2 me heel erg op mijn tenen laat lopen...
Maar ja, zoals je het beschrijft is jouw nr2 dus niet een man waarmee je in de toekomst samen zal zijn. Die realisatie zal je wel helpen over je verdriet heen te komen denk ik.
En ja, genieten van je gezin en wat je nu hebt is een goede manier om verder te gaan..en net als ik bof je met een nr1 die je vrijheid geeft.....
maandag 31 mei 2010 om 10:49
Jemig, wat een hotline hier zeg! Ik heb zo af en toe wel even meegelezen van t weekend maar heb niet echt alles kunnen volgen.
Wil krokus wel even zeggen dat ik het erg goed van je vind dat je een punt achter nr 2 hebt gezet, ondanks je liefde voor hem.
Ikzit nog steedsin de fase dat mn hersen inderdaad continu bezig zijn met alle scenario’s af te werken. Heb t hele weekend hoofdpijn gehad.
Maar toch… ik ben laf, ik weet het, kan nog niet echt een keus maken. Soms wou ik dat een van de twee voor mij de keuze maakte, ofwel nr 1 die zou zeggen genoeg te hebben van een partner die zich niet helemaal aan hem geeft, of nr 2 die zou zeggen niet meer op de tweede plaats te willen staan.
Maar wanneer GA IK NU EENS MIJN EIGEN KEUS MAKEN?????
Katara, knipoogjes, knuffel voor jullie! En voor de rest ook natuurlijk!
Wil krokus wel even zeggen dat ik het erg goed van je vind dat je een punt achter nr 2 hebt gezet, ondanks je liefde voor hem.
Ikzit nog steedsin de fase dat mn hersen inderdaad continu bezig zijn met alle scenario’s af te werken. Heb t hele weekend hoofdpijn gehad.
Maar toch… ik ben laf, ik weet het, kan nog niet echt een keus maken. Soms wou ik dat een van de twee voor mij de keuze maakte, ofwel nr 1 die zou zeggen genoeg te hebben van een partner die zich niet helemaal aan hem geeft, of nr 2 die zou zeggen niet meer op de tweede plaats te willen staan.
Maar wanneer GA IK NU EENS MIJN EIGEN KEUS MAKEN?????
Katara, knipoogjes, knuffel voor jullie! En voor de rest ook natuurlijk!
maandag 31 mei 2010 om 11:22
Wat me wel opvalt is dat voor een meer mensen hier geldt dat jullie nr 2 ook iemand uit het verleden is.....waar je toen al iets mee had of gevoelens voor had,
Ik maar denken dat ik de enige was!
Krokus kom jij je nr 2 nog wel eens tegen nu je verder jullie relatie verbroken hebt? Bij mij is dat dus wel het geval aan de ene kant moeilijk en aan de andere kant prettig. Het is niet zo dat we elkaar dan spreken ofzo....meer van afstand zien. Meer kan/wil ik er niet over zeggen ivm herkenbaarheid.
Ik maar denken dat ik de enige was!
Krokus kom jij je nr 2 nog wel eens tegen nu je verder jullie relatie verbroken hebt? Bij mij is dat dus wel het geval aan de ene kant moeilijk en aan de andere kant prettig. Het is niet zo dat we elkaar dan spreken ofzo....meer van afstand zien. Meer kan/wil ik er niet over zeggen ivm herkenbaarheid.
maandag 31 mei 2010 om 11:31
Van mijn nr 1 krijg ik ook weinig tegenspraak; hij vind ook alles goed en ik regel/beslis hier bijna alles. Wat ik wel mis is bv inlevingsvermogen (vooral richting de kinderen) en hartstocht (liefde, strelen, knuffelen, heerlijke seks); dat laatste hebben wij niet met elkaar en dat komt ook niet meer.
@Pinky, die gedachte dat iemand een keuze voor mezelf moet maken heb ik ook vaak gehad. Ik heb super veel slapeloze nachten gehad en ben vaak wakker geworden met hoofdpijn. Ik was zoooooo vaak bang, bijna in paniek, dat ik nr 2 kwijt zou raken. Hoe vaak ik mijzelf niet gevraagd heb 'wanneer is mijn grens bereikt' en toen, ineens was daar mijn eigen grens. Onbedoeld heeft nr 2 mij diep gekwetst en toen wist ik 'ik ga hier aan onderdoor als het nu niet stopt'. De eerste dagen had ik echt afkickverschijnselen, 100 x per dag de telefoon en email checken maar daarna werd het rustiger in mijzelf en toen wist ik dat ik het ergste gehad heb.
Dus, maak ooit je eigen keus als je uit die achtbaan wilt.
@Pinky, die gedachte dat iemand een keuze voor mezelf moet maken heb ik ook vaak gehad. Ik heb super veel slapeloze nachten gehad en ben vaak wakker geworden met hoofdpijn. Ik was zoooooo vaak bang, bijna in paniek, dat ik nr 2 kwijt zou raken. Hoe vaak ik mijzelf niet gevraagd heb 'wanneer is mijn grens bereikt' en toen, ineens was daar mijn eigen grens. Onbedoeld heeft nr 2 mij diep gekwetst en toen wist ik 'ik ga hier aan onderdoor als het nu niet stopt'. De eerste dagen had ik echt afkickverschijnselen, 100 x per dag de telefoon en email checken maar daarna werd het rustiger in mijzelf en toen wist ik dat ik het ergste gehad heb.
Dus, maak ooit je eigen keus als je uit die achtbaan wilt.
maandag 31 mei 2010 om 11:45
[quote]Krokus69 schreef op 31 mei 2010 @ 11:31:
Van mijn nr 1 krijg ik ook weinig tegenspraak; hij vind ook alles goed en ik regel/beslis hier bijna alles.
Dat is hier net zo.
Een beetje meer tegengas af en toe zou best fijn zijn. Maar aan de andere kant weet ik dat mijn ex!! nr 2 veel moeilijker in elkaar zit!
Hij is veel eigenwijzer en denkt/doet veel meer in eigen belang. Steek thuis weinig zijn handen uit de mouwen en vind dat de normaalste zaak van de wereld. Of ik daar op den duur zo veel gelukkiger van zou worden...ik denk het niet!
Als je pas weer contact hebt met nr 2 wil je dat soort dingen ook niet eens zien........de vrijheid die ik krijg van mijn nr 1 is denk ik!!!!!
Van mijn nr 1 krijg ik ook weinig tegenspraak; hij vind ook alles goed en ik regel/beslis hier bijna alles.
Dat is hier net zo.
Een beetje meer tegengas af en toe zou best fijn zijn. Maar aan de andere kant weet ik dat mijn ex!! nr 2 veel moeilijker in elkaar zit!
Hij is veel eigenwijzer en denkt/doet veel meer in eigen belang. Steek thuis weinig zijn handen uit de mouwen en vind dat de normaalste zaak van de wereld. Of ik daar op den duur zo veel gelukkiger van zou worden...ik denk het niet!
Als je pas weer contact hebt met nr 2 wil je dat soort dingen ook niet eens zien........de vrijheid die ik krijg van mijn nr 1 is denk ik!!!!!
maandag 31 mei 2010 om 11:49
Ok herkenbaar dat stukje, van mij mag je verwijderen ik heb het gelezen. Mooi gezegd als je echt van iemand hebt gehouden laat degene iets achter in je hart........iets wat ondanks alles wat gebeurd of nog gaat gebeiren ook nooit meer weg zal gaan denk ik.
Wel makkelijker als je hem niet meer ziet.....in de zin van toch contact aangaan.
Maar hier het gaat goed vandaag.......ben erg blij dat ik hier mijn ei een beetje kwijt kan!!
Wel makkelijker als je hem niet meer ziet.....in de zin van toch contact aangaan.
Maar hier het gaat goed vandaag.......ben erg blij dat ik hier mijn ei een beetje kwijt kan!!
maandag 31 mei 2010 om 11:58
quote:sarama schreef op 31 mei 2010 @ 11:49:
Maar hier het gaat goed vandaag.......ben erg blij dat ik hier mijn ei een beetje kwijt kan!!Ik ben ook blij dat ik hier tussen gezin en werken kan schrijven; in het begin was ik erg bang dat ik mijn verdriet niet aan zou kunnen en dat het zichtbaar zou worden maar merk dat elke dag er weer een is.
Maar hier het gaat goed vandaag.......ben erg blij dat ik hier mijn ei een beetje kwijt kan!!Ik ben ook blij dat ik hier tussen gezin en werken kan schrijven; in het begin was ik erg bang dat ik mijn verdriet niet aan zou kunnen en dat het zichtbaar zou worden maar merk dat elke dag er weer een is.
maandag 31 mei 2010 om 12:03
Het is ook zo dubbel aan de ene kant had ik het niet willen missen maar aan de andere kant heeft het me ook een hoop chaos in mijn hoofd gebracht!!!!!!!!
Goed motto elke dag is er 1! Ik weet wel dat er ook nog niet ben hoor en dat er waarschijnlijk best nog moeilijke momenten zullen komen net als bij jou. Maar ik sta wel achter mijn beslissing!
Goed motto elke dag is er 1! Ik weet wel dat er ook nog niet ben hoor en dat er waarschijnlijk best nog moeilijke momenten zullen komen net als bij jou. Maar ik sta wel achter mijn beslissing!
maandag 31 mei 2010 om 12:09
Ik had die tijd met nr 2 echt niet willen missen want hij heeft mij heel veel gegeven en ik heb er ook weer van geleerd. Geluk, liefde, pijn en loslaten...het hoort allemaal bij het leven. Over een tijdje Sarama hebben wij het een goed plekje in ons hart gegeven en genieten wij van ons 'normale en rustige' leven en de mooie herinningen!
maandag 31 mei 2010 om 12:17
Daar gaan we voor!!
Ik heb mezelf ook altijd voorgehouden toen ik aan de relatie met nr 2 begon dat ik niet later in het bejaarden huis wil zitten en denken......had ik toch maar/wat als ik toch........nu als ik straks oud en grijs ben heb ik wel die herinneringen! Die pakt niemand me (en jou) meer af!
Het is goed zo.
Ik heb mezelf ook altijd voorgehouden toen ik aan de relatie met nr 2 begon dat ik niet later in het bejaarden huis wil zitten en denken......had ik toch maar/wat als ik toch........nu als ik straks oud en grijs ben heb ik wel die herinneringen! Die pakt niemand me (en jou) meer af!
Het is goed zo.
maandag 31 mei 2010 om 15:37
maandag 31 mei 2010 om 23:46
Pinky... ja die keus maken.
Ik heb ook altijd erop zitten wachten en eigenlijk heb ik hem ook niet gemaakt.
Nr1 heeft steeds aangegeven dat het zo niet werkt,hij wilde wel verder,maar voelde dat het absoluut niet goed zat en kon daar niet mee leven.
De laatste keer hebben we rustig gepraat en hij vroeg wat ik nu echt wilde,met heel veel moeite heb ik toen eindelijk gezegd dat ik niet met hem verder wilde.
Het blijft erg moeilijk en verdrietig,maar toch ben ik blij en ik kijk uit naar een leven zonder hem.
En hoe het met nr2 verder zal gaan? we zien wel,ben stapel op hem maar ik weet dat ik ook gelukkig kan zijn zonder hem,dat mn leven niet helemaal kapot gaat als het tussen ons toch niet blijkt te werken.
als nr1 een weekend weg is voel ik zo'n rust in mn hoofd en huis en dat wil ik.
Nr2 weet heel goed waar hij aan begint met mij en de kinderen,en echt we gaan stap voor stap..er moet nog zoveel gebeuren..en ik wil heerlijk versierd worden door hem..iedereen mag het dan zien.(voorlopig dus zo af en toe nog effe stiekem doen)
oh Pinky,wat lijk je op mij,niet weten wat je wil,bang zijn dat je de grootste fout van je leven maakt..maar echt meid op en dag zal je rust voelen en weten wat je wil,ik kan alleen maar zeggen laat je niet haasten..door niemand!
En doe het alleen omdat je echt niet met je nr1 oud wil worden,niet voor je nr2...bij mij duurde het ook heel lang voordat ik dat besefte.
Heel veel liefs en sterkte! KATARA
Ik heb ook altijd erop zitten wachten en eigenlijk heb ik hem ook niet gemaakt.
Nr1 heeft steeds aangegeven dat het zo niet werkt,hij wilde wel verder,maar voelde dat het absoluut niet goed zat en kon daar niet mee leven.
De laatste keer hebben we rustig gepraat en hij vroeg wat ik nu echt wilde,met heel veel moeite heb ik toen eindelijk gezegd dat ik niet met hem verder wilde.
Het blijft erg moeilijk en verdrietig,maar toch ben ik blij en ik kijk uit naar een leven zonder hem.
En hoe het met nr2 verder zal gaan? we zien wel,ben stapel op hem maar ik weet dat ik ook gelukkig kan zijn zonder hem,dat mn leven niet helemaal kapot gaat als het tussen ons toch niet blijkt te werken.
als nr1 een weekend weg is voel ik zo'n rust in mn hoofd en huis en dat wil ik.
Nr2 weet heel goed waar hij aan begint met mij en de kinderen,en echt we gaan stap voor stap..er moet nog zoveel gebeuren..en ik wil heerlijk versierd worden door hem..iedereen mag het dan zien.(voorlopig dus zo af en toe nog effe stiekem doen)
oh Pinky,wat lijk je op mij,niet weten wat je wil,bang zijn dat je de grootste fout van je leven maakt..maar echt meid op en dag zal je rust voelen en weten wat je wil,ik kan alleen maar zeggen laat je niet haasten..door niemand!
En doe het alleen omdat je echt niet met je nr1 oud wil worden,niet voor je nr2...bij mij duurde het ook heel lang voordat ik dat besefte.
Heel veel liefs en sterkte! KATARA
dinsdag 1 juni 2010 om 00:36
hoi ladies
jeetje wat is er veel geschreven....
ik heb nieuws, mail van hem gekregen!
geen problemen meer met dat issue, maar wel de mededeling dat hij afstand van mij neemt (zoals ik al had gemerkt..
om met rust en ruimte z'n zaken te regelen die hem veel te snel gaan (rollercoaster) en z'n prive-leven in orde te maken
tja, kan niet anders, in ieder geval was er contact en heb ik dit nu bevestigd gekregen, snik
xx
jeetje wat is er veel geschreven....
ik heb nieuws, mail van hem gekregen!
geen problemen meer met dat issue, maar wel de mededeling dat hij afstand van mij neemt (zoals ik al had gemerkt..
om met rust en ruimte z'n zaken te regelen die hem veel te snel gaan (rollercoaster) en z'n prive-leven in orde te makentja, kan niet anders, in ieder geval was er contact en heb ik dit nu bevestigd gekregen, snik
xx
dinsdag 1 juni 2010 om 12:05
@Frances, sterkte meis, wel fijn dat je wat meer duidelijkheid hebt nu!
@Katara, wat lief wat je hebt geschreven!! We lijken idd veel op elkaar denk ik. Soms zou ik je wel in t echt willen ontmoeten..!
Fijn dat jij nu steeds meer (momenten van) rust krijgt nu er echt stappen worden ondernomen! Veel liefs P.
@Katara, wat lief wat je hebt geschreven!! We lijken idd veel op elkaar denk ik. Soms zou ik je wel in t echt willen ontmoeten..!
Fijn dat jij nu steeds meer (momenten van) rust krijgt nu er echt stappen worden ondernomen! Veel liefs P.
dinsdag 1 juni 2010 om 12:29
@Frances, sterkte ermee. ik voel me vandaag ook niet helemaal lekker. Heb ondertussen 5 dagen niks meer gehoord.
Ondanks dat wij een stilte van 8 weken gepland hadden en hier niks van terecht is gekomen, voelt het toch niet fijn om nu 5 dagen niks te horen. Ben benieuwd of er vandaag nog een berichtje komt. Het maakt je zo onrustig van binnen.
Ondanks dat wij een stilte van 8 weken gepland hadden en hier niks van terecht is gekomen, voelt het toch niet fijn om nu 5 dagen niks te horen. Ben benieuwd of er vandaag nog een berichtje komt. Het maakt je zo onrustig van binnen.
dinsdag 1 juni 2010 om 13:47
@Frances, Sterkte hoor. Knap balen, dan hoor je eindelijk iets, en dan is het eigenlijk niet zo leuk....wel waar dat je dan weer even weet hoe je ervoorstaat.
@Maro, zou ik ook moeite mee hebben hoor! 5 dagen kan heeel lang zijn...
Had gisteravond ook zo'n baalavond..met nr2 afgesproken om te chatten; maar niks hoor...heb ik 2 uur bij de pc zitten wachten
Dan voel je je echt stom...
Belde hij vanochtend op dat zijn internet eruit lag...en hij kon ook niet bellen....toen voelde ik me natuurlijk weer schuldig want ik dacht al dat hij me gewoon had laten zitten...
Ik denk weleens dat ik gewoon niet moet denken....
@Maro, zou ik ook moeite mee hebben hoor! 5 dagen kan heeel lang zijn...
Had gisteravond ook zo'n baalavond..met nr2 afgesproken om te chatten; maar niks hoor...heb ik 2 uur bij de pc zitten wachten
Dan voel je je echt stom...
Belde hij vanochtend op dat zijn internet eruit lag...en hij kon ook niet bellen....toen voelde ik me natuurlijk weer schuldig want ik dacht al dat hij me gewoon had laten zitten...
Ik denk weleens dat ik gewoon niet moet denken....
dinsdag 1 juni 2010 om 15:06
@purplelady: ik snap je helemaal. Ik denk ook vaak te veel voor de ander. Hij heeft mij ook heel vaak positief verrast met zijn reacties. Voordat hij wegging heeft hij mij ervan verzekerd dat hij deze 2 maanden zou gebruiken om voor zich zelf uit te zoeken hoe hij verder wil met zijn leven. Heeft mij diverse malen gezegd dat als er een stilte zou zijn,dit niet betekent dat zijn liefde over is. Soms heeft hij tijd nodig om na te denken.
Ik vermoed dat hij die stilte nu nodig heeft, omdat hij eind volgende week weer terug zal zijn. Onze situatie is heel gecompliceerd. Er is een behoorlijk leeftijdsverschil tussen ons, 15 jaar,en hij is een paar maanden geleden gestopt met werken, terwijl ik nog volop in het arbeidsproces zit.Hij heeft een vreselijke stressbaan gehad en hij heeft daar nu nog veel last van, zoals nachtmerries etc. Dat speelt ook een rol ten aanzien van de toekomst. ik hou er terdege rekening mee dat wij het samen niet zullen redden, door al die bijkomende omstandigheden. Pfff.....
Ik vermoed dat hij die stilte nu nodig heeft, omdat hij eind volgende week weer terug zal zijn. Onze situatie is heel gecompliceerd. Er is een behoorlijk leeftijdsverschil tussen ons, 15 jaar,en hij is een paar maanden geleden gestopt met werken, terwijl ik nog volop in het arbeidsproces zit.Hij heeft een vreselijke stressbaan gehad en hij heeft daar nu nog veel last van, zoals nachtmerries etc. Dat speelt ook een rol ten aanzien van de toekomst. ik hou er terdege rekening mee dat wij het samen niet zullen redden, door al die bijkomende omstandigheden. Pfff.....
dinsdag 1 juni 2010 om 17:55
@Maro, Je hebt gelijk als je zegt dat hij nu waarschijnlijk die tijd even nodig heeft juist omdat volgende week het weer voorbij is. En het is ook niet niks als je stopt met werken en dan moet nadenken over het verloop van de rest van je leven...
Ontstressen is voor heel veel mensen (en zeker mannen) heel moeilijk. Zeker als ik lees dat het hem zelfs 's nachts achtervolgt..
Toch moet je positief blijven, er nog geen rekening mee houden dat je het niet samen gaat redden...als jij er niet meer in gelooft, wie dan wel?
Het blijft moeilijk, maar je moet wel vertrouwen houden...
Ik zie het mezelf typen, en denk dan...."dit moet ik ook onthouden"....
Succes hoor...
Ontstressen is voor heel veel mensen (en zeker mannen) heel moeilijk. Zeker als ik lees dat het hem zelfs 's nachts achtervolgt..
Toch moet je positief blijven, er nog geen rekening mee houden dat je het niet samen gaat redden...als jij er niet meer in gelooft, wie dan wel?
Het blijft moeilijk, maar je moet wel vertrouwen houden...
Ik zie het mezelf typen, en denk dan...."dit moet ik ook onthouden"....
Succes hoor...