Twee liefdes..... deel 2

Frances,meisje..ik denk aan je hoor.

Heb ff geen tijd voor uitgebreide reactie..allemaal pottenkijkers hier.

Sterkte! X Katara

Frances ik kan natuurlijk niet in zijn hoofd kijken maar laat ik eens wat proberen als ook man zijnde en eens "mijn" opties in zijn situatie neerzetten (kan er dus helemaal naast zitten);



- ik ga niet weg thuis, laat me vanaf nu met rust, ik probeer er daar nog wat van te maken en daar pas jij niet meer bij



- ik ga thuis weg en ik ga voor MIJ zelf nu (te waarderen als iemand dat durft onafhankelijk van een andere een keuze te maken, maar wat voor rol speel jij daarna nog ..)



- ik ga thuis weg en ik ben gewend dat je al jaren met weinig genoegen neemt en ik de totale regie en controle had dus dat accepteer je nu ook nog wel totdat ik bij je aan de deur sta en dan zien we wel verder (tja wat zegt dat dan over die uurtjes jaren samen en respect voor jou en echt samen en echte liefde....)



- laat me alsjeblief even met rust schat want ik heb even heel veel aan mijn hoofd, hoop dat je dat begrijpt, als dat over is dan ben ik er echt voor jou, svp even geduld maar ik hou van jou



weet iemand er nog meer?



Je zult er niet blijer van worden maar ik, en ik denk de meeste mannen, zouden dus minimaal met jou in contact en communicatie blijven en geduld van je vragen omdat het gewoon even te veel is. Meedelen (mail. sms. bellen want ontmoeten kan te veel zijn) wat er speelt, wat de voortgang of huidige situatie is, maar alsjeblief even geen commentaar daar op. Deelgenoot maken van het geheel maar IK beslis als man want dat is MIJN verantwoordelijkheid nu.



Op je excuses die ik, zover als ik het kan bevatten wat er al gebeurd.gezegd is tussen vriend en jou is, compleet nergens voor nodig acht want zoals ik het in schat kwam je er naar een gezamenlijke vriend open voor uit dat hij en jij al lang iets hadden en veel meer niet, geen reactie....



Waar hij nu mee bezig is geen informatie, geen deelgenoot, geen teken van liefde in de trant van "laat mij nu even, heb even begrip"



Ik zou je hooguit hetzelfde behandelen en (niet) informeren als ik zeker wist (dit mits het in mijn karakter zou zitten om dat te kunnen) "dat is een kat in het bakkie" daar kan ik zoals al zo vele jaren alle kanten mee op, die pikt toch alles van mij, en als het mij niet bevalt gewoon mijn kant op zonder haar.



En jij:



jij pikt het gewoon allemaal, biedt je excuses aan voor iets waarvan ik denk "ben je nou helemaal mal" dat je dat doet hoe veel meer afhankelijkheid van your majesty kun je nog meer tonen. Jij denkt en redeneert je knettergek. Als hij maar enigszins jou zou kennen en van jou zou houden zou hij daar ook nu zo ver als maar mogelijk rekening mee houden en jou op de een of andere manier gerust stellen.



Frances al met al heb jij denk ik bereikt, bij hem aangetoond, dat hij bitter weinig respect voor jou en jouw gevoelens hoeft te hebben. Ze is er toch nog wel en blijft er net zoals eerder ook wel, voor haar hoef je geen moeite te doen. Ze heeft al jaren haar volledige afhankelijkheid van mij aangetoond dus waarom inspannen en investeren als het niets meer op brengt.



Frances ik denk dat ook jij het waard bent dat een (toekomstige) partner moeite voor je doet en in jou blijft investeren zoals jij investeerd of zelfs meer je eigen weg blijft cijferen voor die partner. Ik twijfel er aan of hij er zin in heeft er enige moeite voor te doen omdat hij jou "for granted" neemt. Ze is er toch wel en blijft er ook nog wel dus....



jammer meid

knip, tja geen speld tussen te krijgen, het enige: je dealt met de situatie, hebt er een aardige balans in gevonden, maar toch kost ie je tussendoor nog heel veel kopzorgen. Zou het niet zo zijn zou ik je ook niet moeten.

maar de ontmoetingen zijn vrij sporadisch en de afstand is groot en dat maakt het even een stuk makkelijker

pinky, vertrouw je er op dat je nr 2 fulll voor jou zou gaan als je de stekker uit nr 1 trekt? Ik geloof er namelijk geen bal van dat die dat zal doen

Ikkezelf, mijn excuses gingen niet daarover maar iets anders wat ik niet mocht doorvertellen (zijn relatiebreuk, hij had het die vriend zelf willen vertellen), maar maakt verder niet uit.



Optie 1 wordt het niet, huis is al verkocht en ex met kids vertrekken over enkele weken naar het buitenland. Toch niet niks in zo'n korte tijd, maar ja..



Wat zou je doen als je mij was ?

Ik heb nl. (nog) niet gereageerd op zijn "mail met mededeling"

Zal ik reageren en zoja hoe. Ik wil hem nl. wel begrip en tijd en rust geven maar hij mag ook weten wat dit met mij doet.



of de deur dichtslaan ? is dat een betere optie ?

@ Frances Ik heb wel met je te doen ! Ik snap dat je het moeilijk vind om op zijn mail te reageren. Je weet niet precies wat er in hem omgaat en welke kant hij nu op wil gaan (als hij dat zelf al wel weet!!).



Die ikkezelf is me er 1 heh ! Maar wel degene hier op dit topic die het meest van ons allen met beide benen op de grond staat volgens mij!!!!

Frances zorg je goed voor jezelf? Ik zie aan de tijdstippen van je post dat je niet zoveel hebt geslapen.



Hou je taai!

Frances, ik zou niet weten wat je moet doen. Maar ik vind niet echt dat hij met respect met jou omgaat. Zou het kunnen zijn dat hij zo boos over dat doorvertellen omdat je daarmee in feite ook bekend maakt dat je hem veel beter kent dan hij deed voorkomen? En dat hij dat helemaal niet wilde?



Ik wens je in ieder geval veel sterkte.

Wat zou je doen als je mij was ?

Ik heb nl. (nog) niet gereageerd op zijn "mail met mededeling"

Zal ik reageren en zoja hoe. Ik wil hem nl. wel begrip en tijd en rust geven maar hij mag ook weten wat dit met mij doet.



He Frances ze zeggen altijd "de aanval is de beste verdediging". Persoonlijk vind ik dat jij vanuit jullie gezamenlijke verleden gebonden man-minnares best recht hebt op enige informatie en communicatie. Dat is wat anders dan recht op commentaar geven op zijn doen en laten maar daar ben jij vlgs mij ook compleet het type niet voor om je daar mee te willen bemoeien.



Ik heb bij jou gewoon sterk de indruk dat je heel afhankelijk bent geweest, en nog bent, van zijn doen en laten. Dat bedoel ik niet negatief naar jou. Dat is van de ene kant misschien wel heel lief vanuit steeds begripvol zijn vanuit jou kant maar daar doe je je eigen wel mee te kort. Daarnaast is afhankelijkheid volgens mij geen goeie basis voor een belanceerde relatie waarin men respectvol met elkaar als partners om gaat.



Ik heb het idee dat je een beetje bang bent om hem gewoon eens te mailen of smsen met "hoe gaat het met je ?". Zo van "dan val ik hem lastig en dan zou hij mij wel eens niet meer kunnen moeten". Toch zou ik het gewoon doen en als je geen reactie krijgt dan .... Krijg je er wel een maar voelt de inhoud en toonzetting weer niet goed voor jou dan vind ik dat toch een teken dat hij jou compleet niet kent en ook bitter weinig liefde of inlevingsvermogen voor jou toont.



Een vos verliest wel zijn haren maar niet zijn streken. Weet jij hoe hij met zijn vrouw om ging, wat voor gevoel gaf je dat. Sprak hij daar respectvol en liefdevol over ook al was het qua gevoel voor haar misschien redelijk over? Hebben jullie daarnaast een redelijk leeftijdsverschil ? Hebben jullie beiden een volledig andere achtergrond of is die aardig gelijk ? Hoe voelde het voor jou eerder tussen jullie? Voelde het ook vaker vanuit zijn manier van inleven in jou niet zo goed maar gooide jij het meer op "de moeilijke situatie waar hij in zit"?

Je hoeft voor mij die vragen hier niet te beantwoorden maar beantwoord ze eens voor je zelf.



Wij kunnen er natuurlijk niet over oordelen maar net zoals Bosz ook aangeeft mis ik vanuit wat jij schrijft ergens het respect vanuit hem naar jou. Als je echt om iemand geeft dan doe je dat ongeacht je drukte en gedoe wat je al hebt toch nog een beetje anders naar degene waar je van houd.

Die ikkezelf is me er 1 heh ! Maar wel degene hier op dit topic die het meest van ons allen met beide benen op de grond staat volgens mij!!!!





Sarama, ik heb natuurlijk niet meer informatie dan hier gegeven wordt en op basis daarvan denk ik dan, misschien wat mannelijker, mee hoe ik de situatie in schat. Probeer een beetje "zet die roze bril eens af en kijk ook eens naar de realiteit tot nu toe" te bereiken. In jouw geval is mijn indruk van hem "wat een botte hork van een vent" en die indruk is nog niet veranderd. Misschien kijk jij er vanuit je gevoelens nog even wat anders tegen aan ook al heb je al een aantal keer zaken aangegeven die niet goed voor jou voelden in zijn omgaan met thuisfront en met jou.

Frances, was het voor jou niet steeds een beetje van "als ik maar lief ben, als ik nog maar liever ben, als ik noggg maar liever ben" dan hebben wij straks een leuke relatie als hij thuis alles geregeld heeft en met mij verder gaat? Heb je in al die jaren ooit commentaar/kritiek ergens op gegeven en hoe werd dat dan door hem ontvangen?

@ikkezelf, maakt me geloof ik niet zo heel veel uit wat jij wel of niet gelooft! heb t druk genoeg met wat ik zelf geloof en wil of niet wil etc.

btw mijn nr 2 is vrijgezel, dus geen gezin wat aan hem "trekt". wellicht dat dat je mening iets bijstelt, (mocht je niks te doen hebben)

pinky, maar zo ver als ik mij herinner wel een vrijgezel die zijn liefdesleven niet voor jou alleen in de hold ging zetten.

Daar heb je gelijk in. maar dat is inmiddels al een jaar of 2 geleden. en of dat nu nog zo is weet ik natuurlijk niet 100% zeker, maar als ik af ga op wat ik zie, voel en meemaak met hem, denk ik dat ik op dit moment de enige ben. en of dat zo blijft weet niemand.

Sarama, ik heb natuurlijk niet meer informatie dan hier gegeven wordt en op basis daarvan denk ik dan, misschien wat mannelijker, mee hoe ik de situatie in schat. Probeer een beetje "zet die roze bril eens af en kijk ook eens naar de realiteit tot nu toe" te bereiken. In jouw geval is mijn indruk van hem "wat een botte hork van een vent" en die indruk is nog niet veranderd. Misschien kijk jij er vanuit je gevoelens nog even wat anders tegen aan ook al heb je al een aantal keer zaken aangegeven die niet goed voor jou voelden in zijn omgaan met thuisfront en met jou.[/quote]



Ikkezelf ik ben van mening dat je in veel gevallen de situatie redelijk realistisch inschat. Wat betrefd in mijn geval een hork van een vent klopt dat op bepaalde (te veel) aspecten zeker!!



Ik heb mijn roze bril afgedaan, heb daar echt heel lang over gedaan........

er was altijd een ja maar..........Op het moment dat je die roze bril op hebt zie je de dingen misschien ook wel maar je wilt ze ook niet zien......veel twijfels, wel , niet, wie weet ooit enz.......Gevoelens spelen daarbij een hele grote rol!!!!!!!

Het is jammer dat ik er 4,5 jaar over heb gedaan om te zien wat ik nu zie en om te weten wat ik nu weet en om te voelen wat ik nu voel. Maar...........als ik het niet zelf had ondervonden was ik daar nooit achter gekomen.....had ik nr 2 altijd op een voetstuk geplaatst terwijl daar gewoon mijn nr 1 hoord te staan samen met onze kids!



Op het moment dat ik heb besloten de knoop door te hakken en geen contact meer met nr 2 te willen hebben was ik er ook echt zelf klaar mee/en klaar voor. Eerder had ik het niet gekund denk ik.

@ Frances



Ik ben van mening dat je gewoon toch ondanks alles ook gewoon het recht hebt op een vorm van contact oid van je nr 2. Ik zou ook gewoon mailen en laten weten wat het met jou doet en afwachten hoe hij daarop reageerd!



Het lijkt mij dat als hij zoveel om je geeft hij juist op dit moment nu hij het zo moeilijk heeft bij jou steun zou zoeken ipv jou eigenlijk van zich weg te duwen!

He pink..hoe is ie nou? nog een beetje kunnen slapen vannacht?

@ pink



Ik gegrijp dat jou nr 1 door heeft dat jij bent veranderd er iets is veranderd en aangeeft dat je duidelijk moet worden in wat je nu wilt anders kan hij niet meer verder? Weet hij van je nr 2??

Fijn dat je nr 1 dit aan geeft in een rustig gesprek, zegt veel over hem.



Je nr 2 daarin tegen geeft aan dat het misschien beter is even afstand te nemen.......waarom is hij niet duidelijk en zegt dat hij graag met jou verder wil?? Waar is zijn oprechtheid in een stevig gesprek??

Nu het moeilijk wordt wil hij in mijn ogen even "vluchten" totdat de rust is weder gekeerd.......?? Wel de lusten niet de lasten...daar is ie weer......

[quote]ikkezelf schreef op 04 juni 2010 @ 10:19:

Frances, was het voor jou niet steeds een beetje van "als ik maar lief ben, als ik nog maar liever ben, als ik noggg maar liever ben" dan hebben wij straks een leuke relatie als hij thuis alles geregeld heeft en met mij verder gaat? /quote]



Nee helemaal niet. Ik ben een direct type en heb hem de afgelopen jaren best pittige dingen voor zijn voeten gegooid uit frustratie. Waarbij ik een paar keer dacht, oh oh oh je gaat nu te ver, je bent hem nu kwijt. Maar nee hoor hij had altijd begrip en loste mijn dramaqueen gedrag (jaja...) op.

Vandaar dat ik hem nu niet al te hard wilde aanpakken.

Als jij als een dramaqueen tekeer ging, zei hij natuurlijk: "U kijkt zo lief".

hahaha,

nee dat ging per e-mail

quote:Frances01 schreef op 04 juni 2010 @ 12:41:

[quote]ikkezelf schreef op 04 juni 2010 @ 10:19:





Nee helemaal niet. Ik ben een direct type en heb hem de afgelopen jaren best pittige dingen voor zijn voeten gegooid uit frustratie. Waarbij ik een paar keer dacht, oh oh oh je gaat nu te ver, je bent hem nu kwijt. Maar nee hoor hij had altijd begrip en loste mijn dramaqueen gedrag (jaja...) op.

Vandaar dat ik hem nu niet al te hard wilde aanpakken.



Maar het heeft je niet geholpen. Hij heeft je gedrag geaccepteerd, je met liefde verteld dat hij het zo niet bedoelde of niet anders kon of weet ik veel, of dat hij zou proberen om het anders te doen maar dat jij wel moest begrijpen dat......



En vervolgens gewoon alsnog zijn eigen ding gedaan. Net als nu. Al jouw woede, als jouw mails, het heeft niet kunnen voorkomen dat hij zich nu weer niets van je aantrekt.



Je begrijpt, ik spreek uit ervaring



Maar ja, loslaten he. Dat valt niet mee helaas.

@ Frances, hem helemaal met rust laten en maar afwachten wat hij straks wil....ik zou het niet kunnen. M.i. is er overal een tussenweg voor te vinden. Ik zou dit ook zeker naar hem toe aangeven. Ruimte en rust OK maar helemaal geen contact meer vind ik iets anders en eigenlijk ook niet kunnen (als de behoefte maar eenzijdig is).



@ pinky: sterkte. Lijkt mij heel moeilijk; van de andere kant signaleert jouw nr 1 wel en wil hij dat er een keuze gemaakt moet worden. Mijn nr 1 steekt zijn kop in het zand....ik weet niet wat beter is. Voel soms echt de behoefte om nr 1 te vertellen dat ik verliefd ben op nr 2.



Loslaten valt inderdaad niet mee, het is echt het moeilijkste wat er is. Ik sta rationeel achter het besluit maar voel mij emotioneel helemaal niet lekker..... zou echt willen dat ik een paar maanden verder was en zelfs dan vraag ik mij af of het ooit ophoudt dat ik zoveel aan nr 2 denk.

Sterkte voor iedereen, liefs Krokus

@Frances: ik zou hem laten weten je dit niet plezierig vindt en dat jullie niet op deze manier met elkaar moeten omgaan. Ik heb dat eerder ook gedaan, met resultaat. We zijn in gesprek gegaan en dat klaarde de lucht op. Mijn nr 2 is geneigd bij een probleem afstand te nemen en zich in stilte te hullen. Dit is namelijk de enige manier om met zijn nr 1 om te gaan. Hij besefte niet dat dit voor mij de verkeerde weg was. Vanaf het moment dat hij dit besefte, heeft hij geprobeerd het anders te doen. Dus soms is het goed iemand te wijzen op zijn gedrag en aan te geven dat je dit niet prettig vindt.



@Pinky: weet jouw nr 1 dat er een nr 2 is? Sterkte met alles

@Sarama,

wat je schrijft over wel de lusten niet de lasten gaat niet op. Hij wil zelf geen afstand nemen, maar vraagt of ik dat fijn vind. en nu weet ik wel dat heel veel mensen tegen mij zullen zeggen Wake up!!! dat zegt ie alleen maar, maar ik weet zeker dat dat niet zo is.



@maro64. ja



@krokus, nee nr 1 steekt z'n hoofd niet in t zand, maar ik daarentegen wel... erg dom en je komt jezelf absoluut een keer tegen. ik zit nog volop in het leerproces.



@katara, het gaat wel, alhoewel ik mezelf wel kan slaan omdat ik weer terugkrabbel. ik weet gewoon dat ik het toch voor nr 2 allemaal zou doen, en dat voelt niet goed. van t weekend waren we naar een feest en dan is alles zo gezellig dat ik dan meteen weer denk, wat geef ik allemaal op voor een onzekere toekomst?? Ik weet het, ontzettend laf, geen ruggengraat etc. maar ondertussen worstel ik er wel mee. (komt ook bij dat we beiden naar een andere woonruimte zullen moeten..)

wordt vervolgd..

Hoe is t bij jou dan? denk jij niet waar ben ik aan begonnen?



Frances, trek je t nog een beetje? Of blijf je denken aan hoe het was een tijdje terug..?



allemaal veel sterkte!! lfs P.