Relaties
alle pijlers
Twee liefdes..... deel 2
woensdag 30 juni 2010 om 22:31
quote:purplelady schreef op 30 juni 2010 @ 22:24:
Het wordt toch geen actie van de "eenzame" vrouw redden he?
Dat hebben de meeste vrouwen nl niet nodig...ook al lijkt het zo..
Ik ken heel veel vrouwen die ik heel moedig vind..hoor zelf helaas niet tot die categorie..hoewel mijn vrienden het daar misschien niet mee eens zijn.
Ik wil best met je mailen...als je serieus bent..purple als ik eenzame vrouwen zou willen redden zou ik daar een dagtaak aan kunnen hebben en zelfs subsidie voor kunnen vangen. Dat zou me wel heel simpel af gaan. Als je als vrouw in het "verkeerde" echt vrouwelijke lichaam geboren bent en je gaat daar op een bepaald moment alles aan doen en veranderen op een bepaalde leeftijd en mag dat ook nog eens heel alleen doen omdat iedereen je voor gek verklaart. Dan verdien je volgens mij toch steun van een vriend die er voor je was vanaf je 6e tot je 12e en je toen uit het oog verloren is.
Het wordt toch geen actie van de "eenzame" vrouw redden he?
Dat hebben de meeste vrouwen nl niet nodig...ook al lijkt het zo..
Ik ken heel veel vrouwen die ik heel moedig vind..hoor zelf helaas niet tot die categorie..hoewel mijn vrienden het daar misschien niet mee eens zijn.
Ik wil best met je mailen...als je serieus bent..purple als ik eenzame vrouwen zou willen redden zou ik daar een dagtaak aan kunnen hebben en zelfs subsidie voor kunnen vangen. Dat zou me wel heel simpel af gaan. Als je als vrouw in het "verkeerde" echt vrouwelijke lichaam geboren bent en je gaat daar op een bepaald moment alles aan doen en veranderen op een bepaalde leeftijd en mag dat ook nog eens heel alleen doen omdat iedereen je voor gek verklaart. Dan verdien je volgens mij toch steun van een vriend die er voor je was vanaf je 6e tot je 12e en je toen uit het oog verloren is.
woensdag 30 juni 2010 om 22:52
quote:purplelady schreef op 30 juni 2010 @ 22:48:
heb hem gestuurd naar het hotmail adres in je profiel; klopt dat niet?hmm heb ik daar een adres in staan ?/ okido check ik even dan als ik al weet wat dat is. Maar nu bedtijd hier dus even geduld jongedame. heftige vergaderingen, wortelkanaalbehandelingen, de rekeningen daarvan etc. en als ik dat overleef dan ben ik er weer
heb hem gestuurd naar het hotmail adres in je profiel; klopt dat niet?hmm heb ik daar een adres in staan ?/ okido check ik even dan als ik al weet wat dat is. Maar nu bedtijd hier dus even geduld jongedame. heftige vergaderingen, wortelkanaalbehandelingen, de rekeningen daarvan etc. en als ik dat overleef dan ben ik er weer
donderdag 1 juli 2010 om 12:33
Vandaag.., 5 jaar geleden, vatte een smeulend vuurtje vlam.
Zo'n intens gevoel, wat bezit van mij nam.
Al jaren had ik bij hém dat ene speciale gevoel,
meer dan vriendschap had ik nooit als doel.
Maar dan worden er gevoelens uitgesproken,
en is het al gebeurd.
Opeens is de bril rose gekleurd!
Het is ons niet overkomen,we zijn het zelf aangegaan.
Nog nooit had ik voor zo'n heet vuur gestaan.
Een lange periode hebben we met de verboden gevoelens lopen stoeien,
maar uiteindelijk toch in stilte deze liefde laten bloeien.
Een knagend geweten kon de gevoelens niet bedaren.
We vergaten alles als we samen waren.
Het was het lot tarten,
maar we geloofden bijna dat het lot ons had samengebracht.
We hebben in een korte tijd intens genoten,
maar ook de ommekeer verwacht.
Die knagende gevoelens van schuldgevoel, maakten het op den duur te zwaar om verder te gaan.
En we kwamen samen ineens op een kruispunt te staan.
We werden gedwongen om een keuze te maken,
we konden niet meer samen zijn.
We kozen voor onze gezinnen, en dat was goed, ondanks de diepe pijn.
Elke dag nog, ben ik zo dankbaar en blij met deze grote liefde in mijn leven.
Al is het voorbij, in mijn hart ben ik hem trouw gebleven!
Zo'n intens gevoel, wat bezit van mij nam.
Al jaren had ik bij hém dat ene speciale gevoel,
meer dan vriendschap had ik nooit als doel.
Maar dan worden er gevoelens uitgesproken,
en is het al gebeurd.
Opeens is de bril rose gekleurd!
Het is ons niet overkomen,we zijn het zelf aangegaan.
Nog nooit had ik voor zo'n heet vuur gestaan.
Een lange periode hebben we met de verboden gevoelens lopen stoeien,
maar uiteindelijk toch in stilte deze liefde laten bloeien.
Een knagend geweten kon de gevoelens niet bedaren.
We vergaten alles als we samen waren.
Het was het lot tarten,
maar we geloofden bijna dat het lot ons had samengebracht.
We hebben in een korte tijd intens genoten,
maar ook de ommekeer verwacht.
Die knagende gevoelens van schuldgevoel, maakten het op den duur te zwaar om verder te gaan.
En we kwamen samen ineens op een kruispunt te staan.
We werden gedwongen om een keuze te maken,
we konden niet meer samen zijn.
We kozen voor onze gezinnen, en dat was goed, ondanks de diepe pijn.
Elke dag nog, ben ik zo dankbaar en blij met deze grote liefde in mijn leven.
Al is het voorbij, in mijn hart ben ik hem trouw gebleven!
donderdag 1 juli 2010 om 13:10
donderdag 1 juli 2010 om 13:23
ik weet niet of minnaar en ik al van 'echt houden' van kunnen praten.
Ik bedoel.... ik leerde hem kennen in cyberspace en heb hem nog maar 1 keer gezien (en geproefd en gevoeld en en en......
).
Maar feit is wel dat we ondertussen veel om elkaar geven. En dat elkaar ook laten weten.
Ik voel me zeker wel bevoorrecht, maar ook achterbaks en stiekem...
Ik bedoel.... ik leerde hem kennen in cyberspace en heb hem nog maar 1 keer gezien (en geproefd en gevoeld en en en......
).Maar feit is wel dat we ondertussen veel om elkaar geven. En dat elkaar ook laten weten.
Ik voel me zeker wel bevoorrecht, maar ook achterbaks en stiekem...
donderdag 1 juli 2010 om 13:31
Ook dat gevoel ken ik soms...niet altijd.
Maar eerlijk gezegd post ik niet zo heel vaak hier hoor, lees wel alles mee....ik word snel persoonlijk en heb geen idee wie dit natuurlijk allemaal lezen....
Maar af en toe reageer ik wel....en ja, je kan heel snel veel voor iemand voelen.....dat is precies die valkuil waar je het eerder over had...en dan ben je "gevangen" in je eigen keuze....
Maar eerlijk gezegd post ik niet zo heel vaak hier hoor, lees wel alles mee....ik word snel persoonlijk en heb geen idee wie dit natuurlijk allemaal lezen....
Maar af en toe reageer ik wel....en ja, je kan heel snel veel voor iemand voelen.....dat is precies die valkuil waar je het eerder over had...en dan ben je "gevangen" in je eigen keuze....
donderdag 1 juli 2010 om 20:29
Jaren gaan voorbij en nr2 is niet meer van mij,
en daar kwam vooral het verlies van een bijzonder maatje bij.
Met het verstrijken van de tijd geef ik dit een plek,
het is nog iedere dag dat ik mijzelf opnieuw ontdek.
Weg ben ik mijzelf een tijd geweest,
het is ook dat ik "door elkaar geschud" was in mijn geest.
Koesteren die plek in mijn hart en in mijn ziel,
het blijft ook zwaar dat juist onze vriendschap mij ontviel.
Veel heeft het mij gebracht en ik pak die momenten soms terug,
het vervult me van energie, in een dip helpt het mij en recht ik weer mijn rug.
Er is veel moois in mijn leven en dat is nu goed,
en daaruit put ik ook dagelijks nieuwe moed.
O liefde, wat geeft het kracht ook zo ver uit elkaar,
het was zo mooi en nu voelt het soms raar.
De knop omzetten klinkt zo makkelijk als het recept,
het is het koesteren van al wat je nog wel hebt.
Het gemis is nu mijn kracht en vervult me met energie,
hoop nog wel dat ik nr2 ooit weer eens terug zie.
en daar kwam vooral het verlies van een bijzonder maatje bij.
Met het verstrijken van de tijd geef ik dit een plek,
het is nog iedere dag dat ik mijzelf opnieuw ontdek.
Weg ben ik mijzelf een tijd geweest,
het is ook dat ik "door elkaar geschud" was in mijn geest.
Koesteren die plek in mijn hart en in mijn ziel,
het blijft ook zwaar dat juist onze vriendschap mij ontviel.
Veel heeft het mij gebracht en ik pak die momenten soms terug,
het vervult me van energie, in een dip helpt het mij en recht ik weer mijn rug.
Er is veel moois in mijn leven en dat is nu goed,
en daaruit put ik ook dagelijks nieuwe moed.
O liefde, wat geeft het kracht ook zo ver uit elkaar,
het was zo mooi en nu voelt het soms raar.
De knop omzetten klinkt zo makkelijk als het recept,
het is het koesteren van al wat je nog wel hebt.
Het gemis is nu mijn kracht en vervult me met energie,
hoop nog wel dat ik nr2 ooit weer eens terug zie.