Relaties
alle pijlers
Twee liefdes..... deel 2
donderdag 22 september 2011 om 13:31
Het is nu bijna twee maanden geleden dat ik een punt gezet heb achter mijn relatie met nr. 2. Het is nog steeds erg moeilijk, ik focus me op mijn man, die wel ziet dat ik emotioneel iets doormaak, maar ik weet me overeind te houden. Ik ben inmiddels een kei in het bedenken van allerlei smoezen waarom ik me zo rot voel. Ik sta nog steeds volledig achter mijn beslissing, eigenlijk nog meer omdat minnaar het allemaal zomaar geaccepteerd heeft, geen vragen gesteld heeft. Het is naar mijn gevoel niet goed afgesloten. Er was liefde (was dat wel zo? vraag ik me nu af) en nu denk ik dat die veel meer van mijn kant kwam dan van hem. Hoe kan het dat we zulke intense momenten gekend hebben en dat hij het zo zonder meer achter zich kan laten? Wat het lastig maakt is dat ik hem nog regelmatig tegenkom. De keren dat ik hem gezien heb, heb ik gewoon gedaan. Deze situatie levert meer vragen op dan me lief is. Eigenlijk zou ik ze beantwoord willen hebben. Nog een gesprek aangaan?
donderdag 22 september 2011 om 15:53
quote:gerdien123 schreef op 22 september 2011 @ 13:31:
Het is nu bijna twee maanden geleden dat ik een punt gezet heb achter mijn relatie met nr. 2. Het is nog steeds erg moeilijk, ik focus me op mijn man, die wel ziet dat ik emotioneel iets doormaak, maar ik weet me overeind te houden. Ik ben inmiddels een kei in het bedenken van allerlei smoezen waarom ik me zo rot voel. Ik sta nog steeds volledig achter mijn beslissing, eigenlijk nog meer omdat minnaar het allemaal zomaar geaccepteerd heeft, geen vragen gesteld heeft. Het is naar mijn gevoel niet goed afgesloten. Er was liefde (was dat wel zo? vraag ik me nu af) en nu denk ik dat die veel meer van mijn kant kwam dan van hem. Hoe kan het dat we zulke intense momenten gekend hebben en dat hij het zo zonder meer achter zich kan laten? Wat het lastig maakt is dat ik hem nog regelmatig tegenkom. De keren dat ik hem gezien heb, heb ik gewoon gedaan. Deze situatie levert meer vragen op dan me lief is. Eigenlijk zou ik ze beantwoord willen hebben. Nog een gesprek aangaan?
Lieve Gerdien, respect voor je keuze. Je levert het gevecht helemaal alleen en dat zal je een heel eenzaam gevoel geven. Maar je bent nu al zo ver. Je zult nooit alle antwoorden krijgen en je zult altijd vragen houden. Vraag jezelf af wat een gesprek je oplevert. Is het echt niet mogelijk om het achter je te laten en je te richten op de toekomst ?
Je weet niet wat je minnaar werkelijk voelt of heeft gevoeld. Mannen zijn zo anders dan vrouwen en daarnaast laten mensen je enkel zien wat ze je willen laten zien. Je weet dus nooit wat er echt in iemand omgaat. Ik vind niet dat je moet concluderen dat hij het er dan niet moeilijk mee heeft of heeft gehad. Hij zal op zijn manier een weg zoeken om door te gaan en zich proberen te richten op andere zaken.
Als je achter je keuze staat dan nu ook niet opgeven. Kan je niemand in vertrouwen nemen zodat je zo af en toe je hart kunt luchten ? Heel veel sterkte, M
Het is nu bijna twee maanden geleden dat ik een punt gezet heb achter mijn relatie met nr. 2. Het is nog steeds erg moeilijk, ik focus me op mijn man, die wel ziet dat ik emotioneel iets doormaak, maar ik weet me overeind te houden. Ik ben inmiddels een kei in het bedenken van allerlei smoezen waarom ik me zo rot voel. Ik sta nog steeds volledig achter mijn beslissing, eigenlijk nog meer omdat minnaar het allemaal zomaar geaccepteerd heeft, geen vragen gesteld heeft. Het is naar mijn gevoel niet goed afgesloten. Er was liefde (was dat wel zo? vraag ik me nu af) en nu denk ik dat die veel meer van mijn kant kwam dan van hem. Hoe kan het dat we zulke intense momenten gekend hebben en dat hij het zo zonder meer achter zich kan laten? Wat het lastig maakt is dat ik hem nog regelmatig tegenkom. De keren dat ik hem gezien heb, heb ik gewoon gedaan. Deze situatie levert meer vragen op dan me lief is. Eigenlijk zou ik ze beantwoord willen hebben. Nog een gesprek aangaan?
Lieve Gerdien, respect voor je keuze. Je levert het gevecht helemaal alleen en dat zal je een heel eenzaam gevoel geven. Maar je bent nu al zo ver. Je zult nooit alle antwoorden krijgen en je zult altijd vragen houden. Vraag jezelf af wat een gesprek je oplevert. Is het echt niet mogelijk om het achter je te laten en je te richten op de toekomst ?
Je weet niet wat je minnaar werkelijk voelt of heeft gevoeld. Mannen zijn zo anders dan vrouwen en daarnaast laten mensen je enkel zien wat ze je willen laten zien. Je weet dus nooit wat er echt in iemand omgaat. Ik vind niet dat je moet concluderen dat hij het er dan niet moeilijk mee heeft of heeft gehad. Hij zal op zijn manier een weg zoeken om door te gaan en zich proberen te richten op andere zaken.
Als je achter je keuze staat dan nu ook niet opgeven. Kan je niemand in vertrouwen nemen zodat je zo af en toe je hart kunt luchten ? Heel veel sterkte, M
vrijdag 23 september 2011 om 14:16
Moniekk, dank voor je reactie. Het gevecht lever ik inderdaad helemaal alleen, en dat maakt het soms zo zwaar. Gisteren een dag vol vragen, vandaag weer berusting. Ik geef niet op, weet dat ik de enige juiste keuze gemaakt heb. De tranen zitten gelukkig niet meer zo hoog als in het begin, ik voel me sterker, maar er gaat geen dag of uur! voorbij, zonder dat ik aan hem denk.
zondag 25 september 2011 om 17:08
Ik begrijp werkelijk niet wat een mens bezield om zo of topic te reageren....Viva heeft een geweldig forum, ik zou bijna voorstellen om zelf een topic te openen. Bijna, want als je niet eens lezen kunt waar dit topic over gaat, zul je waarschijnlijk ook geen verstand genoeg hebben om er een te openen.
Ongelofelijk...so stupid! Pff, karma...
Ter verduidelijking, ik heb geen 2
liefdes, ben al 20 samen met mijn
man en ik ben nog nooit vreemd
geweest.
On topic,
in het algemeen, voor alle vrouwen, maar nu even speciaal voor Gerdien,
kies ALTIJD voor jezelf. ZET JEZELF OP DE EERSTE PLAATS. Man 1 en 2 zijn
een aanvulling, geen invulling van je
leven.
Je bent eerst gelukkig met/door/voor/in/op/tussen (en alle andere voorzetsels) jezelf. Dan is "hij" diegene die je voor 5% van de 105% verder gelukkig maakt.
Groetjes toppertje
Ongelofelijk...so stupid! Pff, karma...
Ter verduidelijking, ik heb geen 2
liefdes, ben al 20 samen met mijn
man en ik ben nog nooit vreemd
geweest.
On topic,
in het algemeen, voor alle vrouwen, maar nu even speciaal voor Gerdien,
kies ALTIJD voor jezelf. ZET JEZELF OP DE EERSTE PLAATS. Man 1 en 2 zijn
een aanvulling, geen invulling van je
leven.
Je bent eerst gelukkig met/door/voor/in/op/tussen (en alle andere voorzetsels) jezelf. Dan is "hij" diegene die je voor 5% van de 105% verder gelukkig maakt.
Groetjes toppertje
zondag 25 september 2011 om 17:28
zondag 25 september 2011 om 17:40
On topic...
Gerdien, ik ben vergeten te melden dat het voor jouw gevoel misschien niet goed is afgesloten, maar dat je het verleden niet kunt veranderen. Dus hoe je toen het afgesloten hebt is niet van toepassing op je toekomst. Die maak je zelf. (ik weet, jezelf komt wel vaak voor in mijn posts, maar dat komt omdat jezelf op de eerste plaats komt, weet je nog;)))
Kortom, laat het los,geef jullie gevoel, de tijd die samen had, een plaatsje. En ga verder met sterker worden.
Groetjes toppertje
oh en voor de ezels, die op dit topic zijn terecht gekomen, zoek een andere steen. En ga daar je frustraties uiten.
Gerdien, ik ben vergeten te melden dat het voor jouw gevoel misschien niet goed is afgesloten, maar dat je het verleden niet kunt veranderen. Dus hoe je toen het afgesloten hebt is niet van toepassing op je toekomst. Die maak je zelf. (ik weet, jezelf komt wel vaak voor in mijn posts, maar dat komt omdat jezelf op de eerste plaats komt, weet je nog;)))
Kortom, laat het los,geef jullie gevoel, de tijd die samen had, een plaatsje. En ga verder met sterker worden.
Groetjes toppertje
oh en voor de ezels, die op dit topic zijn terecht gekomen, zoek een andere steen. En ga daar je frustraties uiten.
zondag 25 september 2011 om 20:15
quote:toppertje schreef op 25 september 2011 @ 17:40:
On topic...
Gerdien, ik ben vergeten te melden dat het voor jouw gevoel misschien niet goed is afgesloten, maar dat je het verleden niet kunt veranderen. Dus hoe je toen het afgesloten hebt is niet van toepassing op je toekomst. Die maak je zelf. (ik weet, jezelf komt wel vaak voor in mijn posts, maar dat komt omdat jezelf op de eerste plaats komt, weet je nog;)))
Kortom, laat het los,geef jullie gevoel, de tijd die samen had, een plaatsje. En ga verder met sterker worden.
Groetjes toppertje
oh en voor de ezels, die op dit topic zijn terecht gekomen, zoek een andere steen. En ga daar je frustraties uiten.voor de gene die zich aangesproken voelt; KARMA!
On topic...
Gerdien, ik ben vergeten te melden dat het voor jouw gevoel misschien niet goed is afgesloten, maar dat je het verleden niet kunt veranderen. Dus hoe je toen het afgesloten hebt is niet van toepassing op je toekomst. Die maak je zelf. (ik weet, jezelf komt wel vaak voor in mijn posts, maar dat komt omdat jezelf op de eerste plaats komt, weet je nog;)))
Kortom, laat het los,geef jullie gevoel, de tijd die samen had, een plaatsje. En ga verder met sterker worden.
Groetjes toppertje
oh en voor de ezels, die op dit topic zijn terecht gekomen, zoek een andere steen. En ga daar je frustraties uiten.voor de gene die zich aangesproken voelt; KARMA!
zondag 25 september 2011 om 21:12
Gerdien, ik ben het met Moniekk eens. Ik denk ook dat een gesprek niet veel zal opleveren en dat er altijd vragen zullen blijven.
Richt je op de toekomst en op je man.
Wat je nr2 betreft, je zal nooit precies weten hoe hij zich voelt/gevoeld heeft na jullie breuk en probeer daar ook zo min mogelijk over te speculeren.
Ik kan me voorstellen dat het moeilijk is om hier helemaal alleen mee te zitten. Hou vol. Als je je hart wil luchten en als je vragen wil stellen, dan kun je dat beter hier doen in plaats van naar je nr2 te gaan, dat zal de situatie alleen maar ingewikkelder maken.
Op den duur wordt het gemis echt minder, heb geduld.
Richt je op de toekomst en op je man.
Wat je nr2 betreft, je zal nooit precies weten hoe hij zich voelt/gevoeld heeft na jullie breuk en probeer daar ook zo min mogelijk over te speculeren.
Ik kan me voorstellen dat het moeilijk is om hier helemaal alleen mee te zitten. Hou vol. Als je je hart wil luchten en als je vragen wil stellen, dan kun je dat beter hier doen in plaats van naar je nr2 te gaan, dat zal de situatie alleen maar ingewikkelder maken.
Op den duur wordt het gemis echt minder, heb geduld.
zondag 25 september 2011 om 21:34
Flamenco, Toppertje, jullie woorden, net als die van Moniek, helpen. Dat vind ik het mooie van dit forum. Ik zit midden in een emotioneel ingrijpende gebeurtenis, waar ik met niemand over kan praten. Hier wordt gelukkig ook gereageerd zonder te oordelen of veroordelen. Ik hield echt van mijn 2, hou zielsveel van mijn man. Ik verman me elke dag, probeer heel bewust vooruit te kijken, te zien dat daar leegte is die ik zelf in kan vullen. Ik voel me sterker dan een paar maanden geleden, maar waar ik doodmoe van wordt is dat 2 nog steeds zo in mijn hoofd zit. Een gesprek ga ik niet aan.
Nogmaals dank voor jullie reacties, ze helpen me echt!!!
Nogmaals dank voor jullie reacties, ze helpen me echt!!!
zondag 25 september 2011 om 23:09
maandag 26 september 2011 om 10:03
Gerdien, ik ken je verhaal niet en weet ook niet hoelang je een"ander" hebt gehad. Ik lees nu dat je deze relatie hebt afgebroken en weer aan de relatie met je man wil werken. Maar ook dat je je man tot nu toe niet hebt ingelicht wat er zich allemaal bij jou heeft afgespeeld. Je hebt ongelooflijk veel verdriet schrijf je, en je kan dit nergens kwijt.Maar Gerdien, het feit dat je een ander toestond in jouw leven geeft toch aan dat er in de relatie met je man iets niet klopt. Wat je volgens mij nu doet is symptoombestrijding. De relatie met de ander stopzetten heeft niet tot gevolg dat de moeilijkheden tussen jou en je man vanzelf oplossen. Hoe pijnlijk en verdrietig ook, wanneer je niet praat met je man of samen bekijkt wat er nu aan schort dat je je zo eenzaam hebt gevoeld om een relatie er bij te hebben, zal je zo maar weer in die valkuil kunnen stappen. Ik geloof niet in het principe" eens een vreemdganger, altijd een vreemdganger", maar wel dat zich dit kan herhalen wanneer de oorzaak die tot het vreemdgaan heeft geleid niet aangepakt wordt. Ik kan me heel goed voorstellen dat je je man niet wil vertellen dat je bent vreemdgegaan, maar zoals jezelf aangeeft, ziet en merkt hij heus wel dat er iets met je aan de hand is. Praat erover met hem, en het verwerken van de andere relatie zou je m.i. moeten doen door naar maatsch. werk of een therapeut te gaan, maar blijf aub. niet alleen hier mee zitten want dat is slopend. Ik wens je veel sterkte.
zaterdag 1 oktober 2011 om 13:04
Anaianai,
Ik las je berichtje (ja ook ik kijk hier soms nog even ).
Heel erg fijn dat je laat weten hoe het met je gaat en wat je besloten hebt. We hebben hier op het forum heel veel met elkaar gedeeld en dan denk je weleens hoe zou het met.... zijn?
Ik vind het geweldig van je dat je een keuze hebt gemaakt, voor jezelf gekozen hebt. Dat die keuze niet over één nacht ijs is gegaan en ontzettend moeilijk is geweest, een worsteling bijna, maakt je een topper!
Ik hoop en wens je alle geluk van de wereld!!
Big hugs!
Ik las je berichtje (ja ook ik kijk hier soms nog even ).
Heel erg fijn dat je laat weten hoe het met je gaat en wat je besloten hebt. We hebben hier op het forum heel veel met elkaar gedeeld en dan denk je weleens hoe zou het met.... zijn?
Ik vind het geweldig van je dat je een keuze hebt gemaakt, voor jezelf gekozen hebt. Dat die keuze niet over één nacht ijs is gegaan en ontzettend moeilijk is geweest, een worsteling bijna, maakt je een topper!
Ik hoop en wens je alle geluk van de wereld!!
Big hugs!
zaterdag 1 oktober 2011 om 13:52
Mijn tweede en tevens grootste liefde heeft het pas uitgemaakt na een vriendschap van ruim 5 jaar Zo gelukkig ik me toen voelde zo ongelukkig voel ik me nu. Daar sta je dan als grote stoere vent stiekem te janken als een klein kind. En niemand met wie je erover praten kan. Daarom doe ik het maar hier. Binnenkort start ik hier een topic over
anoniem_132375 wijzigde dit bericht op 01-10-2011 14:10
Reden: aanvulling
Reden: aanvulling
% gewijzigd
maandag 3 oktober 2011 om 23:34
derringer, eigenlijk schrijf ik hier niet meer, lees zo nu en dan nog mee.
Ik heb je andere topic gelezen, omdat..., dat laat ik even in het midden, maar kan je misschien wel raden. De reacties waren te verwachten, het is nu eenmaal not done. Het is inderdaad iets wat je zelf moet verwerken, net zoals je al die jaren het geheim bij je hebt gedragen. Ik denk dat alleen mensen die in dezelfde situatie hebben gezeten of zitten je verdriet kunnen begrijpen. Want dat je verdriet hebt dat is een ding wat zeker is. Er komen altijd gevoelens om de hoek kijken uiteindelijk, zeker als je zo lang met elkaar bent opgetrokken, niet meer dan logisch.
Ik wens je heel erg veel sterkte, een advies om dit te verwerken kan ik je helaas niet geven.
Ik reageer hier, omdat ik geen zin heb in de oeverloze discussie en het verdedigen, heb ik in het verleden al te veel gedaan
Ik heb je andere topic gelezen, omdat..., dat laat ik even in het midden, maar kan je misschien wel raden. De reacties waren te verwachten, het is nu eenmaal not done. Het is inderdaad iets wat je zelf moet verwerken, net zoals je al die jaren het geheim bij je hebt gedragen. Ik denk dat alleen mensen die in dezelfde situatie hebben gezeten of zitten je verdriet kunnen begrijpen. Want dat je verdriet hebt dat is een ding wat zeker is. Er komen altijd gevoelens om de hoek kijken uiteindelijk, zeker als je zo lang met elkaar bent opgetrokken, niet meer dan logisch.
Ik wens je heel erg veel sterkte, een advies om dit te verwerken kan ik je helaas niet geven.
Ik reageer hier, omdat ik geen zin heb in de oeverloze discussie en het verdedigen, heb ik in het verleden al te veel gedaan
donderdag 13 oktober 2011 om 09:31
Lang,lang geleden dat ik hier op het topic 2 liefdes was....er schrijven nog steeds wat "oudjes "her en der mee zie ik.
Voor degene die me nog kennen wil ik even kort laten weten hoe het me vergaan is.
Een jaar geleden zijn nr 1 en ik uit elkaar gegaan.
En ik heb een relatie met nr2,zoals ik al in eerdere posts schreef was ik van plan het allemaal heel rustig aan te doen...en dat doe ik...niks samen wonen..gewoon elkaar af en toe zien en het fijn vinden bij elkaar.
Geen toekomstplannen..toch hebben we samen echt het gevoel dat we bij elkaar horen...elke keer als we elkaar zien is weer een kadootje..
Voorlopig staan mijn kinderen op de eerste plaats,ze hebben het best moeilijk en ik denk niet dat een andere man in huis halen erg bevorderlijk werkt.
Nr 2 is ook iemand die al lang vrijgezel is dus op deze manier kan hij ook wennen aan het samenzijn...lekker een beetje latten dus voor mij...echt ik zou elke dag in zijn armen in slaap willen vallen,natuurlijk mis ik hem vreselijk als we niet bij elkaar zijn..maar ik weet dat we zo op de goede weg zitten...voor ons en de kinderen.
Anna,ik las dat je ondertussen gescheiden bent..ik hoop dat je het geluk gaat vinden meid!
En knip ook nog zo af en toe op 2 liefdes...we hebben allemaal veel aan je gehad.
Ik heb niet alles meer doorgelezen dus ik weet niet wie er nog meer zijn langs komen neuzen.
Ik heb er veel aan gehad om hier destijds mee te schrijven,gewoon het van je af schrijven,adviezen krijgen,zelfs de adviezen van ikkezelf (zo heette ie toch?) vond ik verfrissend..ha,ha
Heel veel liefde en geluk voor een ieder!
katara
Voor degene die me nog kennen wil ik even kort laten weten hoe het me vergaan is.
Een jaar geleden zijn nr 1 en ik uit elkaar gegaan.
En ik heb een relatie met nr2,zoals ik al in eerdere posts schreef was ik van plan het allemaal heel rustig aan te doen...en dat doe ik...niks samen wonen..gewoon elkaar af en toe zien en het fijn vinden bij elkaar.
Geen toekomstplannen..toch hebben we samen echt het gevoel dat we bij elkaar horen...elke keer als we elkaar zien is weer een kadootje..
Voorlopig staan mijn kinderen op de eerste plaats,ze hebben het best moeilijk en ik denk niet dat een andere man in huis halen erg bevorderlijk werkt.
Nr 2 is ook iemand die al lang vrijgezel is dus op deze manier kan hij ook wennen aan het samenzijn...lekker een beetje latten dus voor mij...echt ik zou elke dag in zijn armen in slaap willen vallen,natuurlijk mis ik hem vreselijk als we niet bij elkaar zijn..maar ik weet dat we zo op de goede weg zitten...voor ons en de kinderen.
Anna,ik las dat je ondertussen gescheiden bent..ik hoop dat je het geluk gaat vinden meid!
En knip ook nog zo af en toe op 2 liefdes...we hebben allemaal veel aan je gehad.
Ik heb niet alles meer doorgelezen dus ik weet niet wie er nog meer zijn langs komen neuzen.
Ik heb er veel aan gehad om hier destijds mee te schrijven,gewoon het van je af schrijven,adviezen krijgen,zelfs de adviezen van ikkezelf (zo heette ie toch?) vond ik verfrissend..ha,ha
Heel veel liefde en geluk voor een ieder!
katara
maandag 17 oktober 2011 om 23:37
Katara, ja zo nu en dan waai ik nog eens langs en kijk hier nog even. Altijd leuk om nog iets te horen van oud-bekenden.
Het is waar, we hebben heel erg veel aan elkaar gehad hier! Het heeft mij ook geholpen toen, het van je afschrijven, het delen, het meeleven van anderen. Jullie waren een stukje van mijn leven toen, vriendinnen!
Er verschijnt een hele grote glimlach op mijn gezicht, ja Ikkezelf! Wat waren dat heerlijke discussies
Ben blij voor je dat je een keuze hebt gemaakt, zeker weten dat je op de goede weg zit!
Heel veel sterkte tijdens alle moeilijke momenten en geniet van de mooie!
Het is waar, we hebben heel erg veel aan elkaar gehad hier! Het heeft mij ook geholpen toen, het van je afschrijven, het delen, het meeleven van anderen. Jullie waren een stukje van mijn leven toen, vriendinnen!
Er verschijnt een hele grote glimlach op mijn gezicht, ja Ikkezelf! Wat waren dat heerlijke discussies
Ben blij voor je dat je een keuze hebt gemaakt, zeker weten dat je op de goede weg zit!
Heel veel sterkte tijdens alle moeilijke momenten en geniet van de mooie!
woensdag 25 januari 2012 om 13:57
Zo dat was een heleboel lees werk. Pffff maar wel interessant te lezen hoe iedereen er mee omgaat/ging.
Mijn man heeft sinds kort ook een nr 2. Ik weet van haar bestaan en zij van de mijne. We hebben ook al met elkaar kennis gemaakt. Leuke meid, klikt goed.
In mijn relatie ontbreekt niets, we hebben vanaf dag een dat we elkaar kennen elkaar vrij gelaten (open relatie). Maar een echte 2e relatie naast de onze is nieuw. Maar het gekke is ik voel me er goed bij, loop bijna net zo op wolkjes als mijn man. Ik zie hem stralen en gelukkig zijn en dat doet mij heel goed. Jaloezie is er van mijn kant niet. Ze is hier altijd welkom.
Veel denken dat wij nu een driehoeks relatie hebben, maar dat is niet zo. Sexuele interesse van mijn kant is er niet.
Ik weet dat heel veel mensen dit gewoon niet kunnen begrijpen en vinden dat mijn man vreemdgaat. Maar om eerlijk te zijn kan me dat niet zo veel meer schelen. Het gaat mij er om dat wij er gelukkig mee zijn ...
Mijn man heeft sinds kort ook een nr 2. Ik weet van haar bestaan en zij van de mijne. We hebben ook al met elkaar kennis gemaakt. Leuke meid, klikt goed.
In mijn relatie ontbreekt niets, we hebben vanaf dag een dat we elkaar kennen elkaar vrij gelaten (open relatie). Maar een echte 2e relatie naast de onze is nieuw. Maar het gekke is ik voel me er goed bij, loop bijna net zo op wolkjes als mijn man. Ik zie hem stralen en gelukkig zijn en dat doet mij heel goed. Jaloezie is er van mijn kant niet. Ze is hier altijd welkom.
Veel denken dat wij nu een driehoeks relatie hebben, maar dat is niet zo. Sexuele interesse van mijn kant is er niet.
Ik weet dat heel veel mensen dit gewoon niet kunnen begrijpen en vinden dat mijn man vreemdgaat. Maar om eerlijk te zijn kan me dat niet zo veel meer schelen. Het gaat mij er om dat wij er gelukkig mee zijn ...
woensdag 25 januari 2012 om 15:57
Hallo Pinky,
als je met "braaf" bedoeld dat er geen contact meer is met "de andere kant", dan klopt dat. Inmiddels al zo'n 6 jaar, sinds alle naar buiten kwam. Het heeft de boel behoorlijk op de kop gezet en alle stof is volgens mij aan beide kanten wat neergedaald. Dit forum echter was juist ook prettig om even gevoel kwijt te kunnen. Het gemis is mijn stille verdriet, dat ik helaas niet kan delen met mijn omgeving en dat ik zelf moet wegslikken. Zelfs na al die jaren valt dat soms nog zwaar. Zeker als je zo'n historie hebt, is het soms extra zwaar dat je nog niet eens een teken van leven ofzo hebt. Het heeft zo'n diepe impact gehad op vele betrokkenen, juist ook op de partners (die over en weer ook gemist worden) dat het helaas niet anders kon.
als je met "braaf" bedoeld dat er geen contact meer is met "de andere kant", dan klopt dat. Inmiddels al zo'n 6 jaar, sinds alle naar buiten kwam. Het heeft de boel behoorlijk op de kop gezet en alle stof is volgens mij aan beide kanten wat neergedaald. Dit forum echter was juist ook prettig om even gevoel kwijt te kunnen. Het gemis is mijn stille verdriet, dat ik helaas niet kan delen met mijn omgeving en dat ik zelf moet wegslikken. Zelfs na al die jaren valt dat soms nog zwaar. Zeker als je zo'n historie hebt, is het soms extra zwaar dat je nog niet eens een teken van leven ofzo hebt. Het heeft zo'n diepe impact gehad op vele betrokkenen, juist ook op de partners (die over en weer ook gemist worden) dat het helaas niet anders kon.
vrijdag 3 februari 2012 om 12:16
Hallo allemaal,
Hier dan ook mijn verhaal. Ik probeer het zo kort mogelijk te omschrijven.
20 jaar geleden had ik een relatie met een geweldige vent, leuk, veel humor, klikte mentaal en fysiek enorm. Hij verbrak de relatie, maar verdween nooit helemaal uit mijn leven. Hij kreeg na een tijd een relatie met een vriendin, zij zijn getrouwd geweest, maar inmiddels weer gescheiden. Ik ben op hun trouwdag geweest, op kraamvisite bij hun kindje. Maar altijd bleef er een vonkje zitten bij mij (nu blijkt ook bij hem). Zelf heb ik daarna ook weer relaties gehad en inmiddels ben ik dan ook sinds 10 jaar getrouwd. Sinds een paar maanden hebben we weer contact dankzij de social media. Het begon met herinneringen ophalen. Hierdoor ontstond er al snel veel spanning waar we bijna niet omheen konden. Het bleek dat die klik van 20 jaar geleden er nog altijd zat. Na veel heen en weer gedraai besloten we om af te spreken, eerst zouden we "gewoon" een keer een avond geweldige sex hebben, 20 jaar in avond stoppen, maar toch besloten (vooral van zijn kant) om dit niet te doen. Het zou teveel ellende geven. We hebben elkaar wel een aantal keer gezien, keer uit eten geweest, keer dat ik even bij hem langs ben geweest en we heerlijk hebben gezoend en een keer ben ik een hele avond bij hem geweest. Veel gelachen, gepraat, muziek geluisterd, samen zijn. Misschien nog een veel intiemere avond dan wanneer het puur sex geweest was (wat dus nog steeds niet is gebeurt). We blijven om elkaar heen draaien, kunnen elkaar niet loslaten. We vinden elkaar helemaal geweldig en ik heb nu eindelijk aan mezelf toegegeven dat ik verliefd ben. ik weet dat hij geen relatie wil, althans dit heeft hij nooit geuit. Hij vindt me leuk, mooi sexy, super en daardoor kost het hem soms ook moeite om afstand te nemen. Hij wil ook niet dat ik mijn huwelijk op het spel zet. Door zijn standpunt daarin is het nooit uitgelopen op sex.
Maar..... ik ben dus getrouwd, met de meest geweldige man die ik me maar wensen kan. Hij is super met de kinderen, een geweldige vader, een geweldig partner, mijn steun en toeverlaat, mijn beste vriend, een super minnaar, dus...... waarom??? Waarom in vredesnaam dit?
Ik wil mijn man geen pijn doen, want hij is écht mijn nummer 1. Ik weet dat ik een knoop door moet hakken en dat betekent dat ik nr 2 moet loslaten, maar dat doet me zo'n verdriet, ik kan het niet (of wil ik het niet?). Nr 1 verdient dit niet en ik vind mezelf een enorme trut, het is gewoon respectloos.
Ik durf het ook niet te vertellen. Niet omdat ik bang ben voor de consequenties, maar omdat ik weet dat ik hem zoveel pijn zou doen. Als het pure lust zou zijn en het een keer gebeurt zou zijn dan zou het misschien een ander verhaal zijn, maar hij heeft me geestelijk ook te pakken, gevoelsmatig en dát is volgens mij veel erger..........
Ik heb altijd gedacht dat je maar gevoelens voor 1 man kan hebben, dat je maar van 1 persoon kan houden, maar dat blijkt dus niet zo te zijn...........
Hier dan ook mijn verhaal. Ik probeer het zo kort mogelijk te omschrijven.
20 jaar geleden had ik een relatie met een geweldige vent, leuk, veel humor, klikte mentaal en fysiek enorm. Hij verbrak de relatie, maar verdween nooit helemaal uit mijn leven. Hij kreeg na een tijd een relatie met een vriendin, zij zijn getrouwd geweest, maar inmiddels weer gescheiden. Ik ben op hun trouwdag geweest, op kraamvisite bij hun kindje. Maar altijd bleef er een vonkje zitten bij mij (nu blijkt ook bij hem). Zelf heb ik daarna ook weer relaties gehad en inmiddels ben ik dan ook sinds 10 jaar getrouwd. Sinds een paar maanden hebben we weer contact dankzij de social media. Het begon met herinneringen ophalen. Hierdoor ontstond er al snel veel spanning waar we bijna niet omheen konden. Het bleek dat die klik van 20 jaar geleden er nog altijd zat. Na veel heen en weer gedraai besloten we om af te spreken, eerst zouden we "gewoon" een keer een avond geweldige sex hebben, 20 jaar in avond stoppen, maar toch besloten (vooral van zijn kant) om dit niet te doen. Het zou teveel ellende geven. We hebben elkaar wel een aantal keer gezien, keer uit eten geweest, keer dat ik even bij hem langs ben geweest en we heerlijk hebben gezoend en een keer ben ik een hele avond bij hem geweest. Veel gelachen, gepraat, muziek geluisterd, samen zijn. Misschien nog een veel intiemere avond dan wanneer het puur sex geweest was (wat dus nog steeds niet is gebeurt). We blijven om elkaar heen draaien, kunnen elkaar niet loslaten. We vinden elkaar helemaal geweldig en ik heb nu eindelijk aan mezelf toegegeven dat ik verliefd ben. ik weet dat hij geen relatie wil, althans dit heeft hij nooit geuit. Hij vindt me leuk, mooi sexy, super en daardoor kost het hem soms ook moeite om afstand te nemen. Hij wil ook niet dat ik mijn huwelijk op het spel zet. Door zijn standpunt daarin is het nooit uitgelopen op sex.
Maar..... ik ben dus getrouwd, met de meest geweldige man die ik me maar wensen kan. Hij is super met de kinderen, een geweldige vader, een geweldig partner, mijn steun en toeverlaat, mijn beste vriend, een super minnaar, dus...... waarom??? Waarom in vredesnaam dit?
Ik wil mijn man geen pijn doen, want hij is écht mijn nummer 1. Ik weet dat ik een knoop door moet hakken en dat betekent dat ik nr 2 moet loslaten, maar dat doet me zo'n verdriet, ik kan het niet (of wil ik het niet?). Nr 1 verdient dit niet en ik vind mezelf een enorme trut, het is gewoon respectloos.
Ik durf het ook niet te vertellen. Niet omdat ik bang ben voor de consequenties, maar omdat ik weet dat ik hem zoveel pijn zou doen. Als het pure lust zou zijn en het een keer gebeurt zou zijn dan zou het misschien een ander verhaal zijn, maar hij heeft me geestelijk ook te pakken, gevoelsmatig en dát is volgens mij veel erger..........
Ik heb altijd gedacht dat je maar gevoelens voor 1 man kan hebben, dat je maar van 1 persoon kan houden, maar dat blijkt dus niet zo te zijn...........
zondag 5 februari 2012 om 09:37