Twee liefdes..... deel 2

Anna, leuk om jou ook even te zien hier. Je hebt helemaal gelijk vwb de moraalridders. Laat ze maar, ze gaan vanzelf weer weg.



Fijn dat je je nr.2 weer gezien hebt.

hoi anna, bosz, twijfelaar, pinky en alle anderen en ik zeg ook gedag tegen alle bemoeizuchtigen hier.

Bosz, waarom moesten jullie je inhouden?



Pinky, gaat het verder wel tussen jullie, of denk je dat het vertrouwen niet meer terug komt? In ieder geval sterkte...



Oja twijfelaar, blijf gewoon schrijven, doe ik ook want ik weet beter, maar ja, kan niet alles hier kwijt, dus dan maar als naief ding worden afgeschilderd! Vind het lastig dat het in jullie ogen ook zo overkomt, maar ik kan echt niet alles hier vertellen....

haha, moet nog wel even zeggen dat ik erg gecharmeerd ben dat meneer moraalridder mij maatje 36 heeft gegeven!

Knipoogje, ik wil nog even zeggen, dat ik het kan waarderen hoe je op de moraalridders reageert, maar ohoh, het is zonde van je tijd....

(en soms ook wel eens lekker om er fel tegen in te gaan, net als een tijdje terug he!)

Gelukkig kan je erom lachen, Vrouwtje.



Wij moesten ons niet per se inhouden, maar ik wilde dat wel. We zijn onszelf zo verschrikkelijk voorbij gelopen een tijd geleden, en dat wil ik niet meer. Het werd hem allemaal te veel waardoor hij afstand nam, wat mij op mijn beurt weer heel erg gekwetst heeft, ook al kon (en kan) ik het wel begrijpen. We willen elkaar absoluut niet kwijt en op dit moment betekent dat dat we ons een beetje moeten inhouden.

Knipoogje, ik waardeer het dat je op mijn posting reageert.

Het is natuurlijk veel makkelijker om een tegengeluid af te doen als een moraalridder of een zeemeeuw(?), al vraag ik mij af wat er moraalridderig is aan vertellen hoe het bij mij thuis gelopen is.

Ongemakkelijk misschien om te lezen, maar wel heel erg echt gebeurd.

Doriane, mijn opmerkingen waren zeer zeker niet bedoeld voor jou. Het spijt me dat het wel zo over kwam.



Ik weet dat het er niet bepaald op lijkt, maar ik heb wel degelijk begrip voor jouw boosheid en jullie pijn. En ik wil, als dat jouw bedoeling is, best het gesprek met jou aangaan en uitleggen wat mij beweegt.



Zonder jou te willen overtuigen van mijn gelijk.



Mijn post was bedoeld voor de heren die hier af en toe met veel geschreeuw aan komen vliegen, de boel onder schijten en weer verder vliegen.

ha die Knipoogjes. Inderdaad, ik wil best uitleggen hoe het zit en waarom ik doe wat ik doe. Wat mij altijd tegen valt is dat een aantal mensen die hier posten eigenlijk alleen hun eigen stanpunt komen prediken en helemaal niet willen luisteren.



Ik zit niet te wachten op goedkeuring, maar eerlijk gezegd ook niet zo op ongenuanceerd geblaat van mensen die niet weten waartegen ze nou precies ageren. Kritische vragen over wat we nou precies aan het doen zijn en of we ons wel realiseren waar we mee bezig zijn zijn wat mij betreft altijd welkom en die beantwoord ik met alle plezier.



De afstand doet mij goed moet ik zeggen. De vriendschap is leuk en bijzonder (en de sex was altijd waanzinnig goed), maar het is toch beter zo. We zien vanzelf wel hoe het verder gaat van hier, maar ik vermoed dat dit uiteindelijk langzaam dood bloedt. Hij is ervan overtuigd dat dat niet zo is, maar ik denk het eerlijk gezegd wel.

quote:Doriane schreef op 15 mei 2009 @ 09:13:

Knipoogje ik ben wat jij een slachtoffer noemt, maar zo zie ik mezelf niet ik heb mijn leven weer prima op de rit na jarenlang bedrog door mijn partner. Een moraalridder dan, voor mijn part.

Wat ik nog voor me zie is de enorme knal, verbijstering en ontreddering als het uitkomt. Daar kun je jezelf nog geen voorstelling van maken, echt niet. Kon mijn man ook niet.



Mijn man en ik hebben geen strikt monogame relatie. En hoewel ik inderdaad niet alles verteld heb, is hij wel op de hoogte van het bestaan van mijn nr. 2. Meestal vindt hij het prima, soms heeft hij er moeite mee. Die gevoelens delen we met elkaar en we zijn het erover eens dat dat niet bij voorbaat een reden is om ermee te stoppen. Wel hebben we afgesproken dat thuis en gezin altijd voor gaat. Wat dus betekent dat er vrijwel geen tijd overblijft voor nr.2.



Jullie zijn volwassen, maar bedenk wat je je eigen kinderen aandoet. Die van mij hebben er een enorme dreun van gekregen. Hun veilige wereldje viel in een klap in duigen. Zij zijn ook voor de gek gehouden, hun pappie deed zich heel anders voor dan hij was.



Is dat zo? Het is nog steeds dezelfde man, hij was alleen verliefd op een ander. Zonder dat ik iets af wil doen aan de pijn die dat veroorzaakt (ook als je niet gelooft in strikte monogamie is het niet altijd makkelijk, laat staan als je ervan overtuigd bent dat je je in een monogame relatie bevindt). Dat je als kind boos wordt omdat je vader je moeder pijn doet geloof ik direct.



Het waren en zijn stevige meiden hoor. Het zijn pubers nu, hebben moeite met vriendjes, vriendschappen, vertrouwen. Veel verdriet, depressie. En ze willen liever niets meer met hun vader te doen hebben. Vinden het een eikel, een loser, een slappe zak.



Qua opvoeding heeft hij zichzelf naar de zijlijn gerangeerd, hij kan ze weinig vertellen want bij alles is het kijk naar jezelf.



Bij ons gaat het nu al meer dan twee jaar zo. Mijn man heeft spijt als haren op zijn kop, wou dat hij er nooit aan begonnen was, het heeft hem veel meer gekost dan opgeleverd.



Dat geloof ik direct, dat hij spijt heeft. Zijn jullie nog bij elkaar? (Je noemt hem nog steeds je man namelijk).



Ik ben het verder helemaal met Ikkezelf en zijn maten eens. Die gasten zeggen tenminste waar het op staat.



Welnee, die gasten gaan zelf stiekem vreemd als ze op zakenreis gaan (lees de posts maar eens goed, maar je begrijpt, dat is natuurlijk iets HEEEEL anders) en die schijten met hun zatte kop hier van alles neer zonder dat ze ook maar iets weten van de achtergrond.



Bovendien heeft Ikkzelf ook ooit zijn vrouw (of vriendin) laten zitten voor een ander. Helaas liep dat blijkbaar op niets uit. Hij spreekt dus uit ervaring, wat maakt dat zijn postings ook wel wat zeggen over hem zelf. Zoals de waard blijkbaar is.....



Overigens zegt Ikkzelf het wat rot, maar als hij nuchter is dan zit er vaak wel wat in, dat is waar. Het geeft in ieder geval stof tot nadenken.



Vrouwtje is grenzeloos naief. Die droplul komt op een diepte waar haar eigen man niet komt. Ja, in haar kut. Kom op, word wakker.

Bosz, jouw man weet ervan, dat vind ik een heel ander verhaal. Voor mij hoeft niemand monogaam te zijn hoor. Ik kan me jouw gevoelens best voorstellen, ik ben niet van steen kom ook wel eens iemand tegen waar ik best wat leuks mee zou kunnen krijgen.

Dus doe lekker waar je zin in hebt, maar kom er (zoals jij) voor uit en laat niet je partner in de waan dat je trouw bent als je dat niet bent, kunt of wilt zijn. Want daarmee doe je iemand pijn, ontken je iemand in zijn rechten. Dat mijn man seks met een ander heeft gehad dat vind en vond ik niet het ergste, we hebben allebei een wild leven geleid voor we wat met elkaar kregen. Een bedpartner meer of minder maakt dan ook niet uit. Maar dat hij tegen mij loog, me belazerde, debiele kutsmoezen verzon, misbruik maakte van mijn vertrouwen, eigenlijk een heel sneu bekrompen viezig clichemannetje werd, daar baal ik van.

Dat is ook het punt waar mijn kinderen over vallen. Niet zozeer over dat pa verliefd was op een ander (was hij eigenlijk niet eens) of een relatie had, maar dat liegen. Hij was zoals jij zegt wel dezelfde man, maar deed zich anders voor dan hij was, ook tegen hun. Dat trekken pubers niet.

Wij zijn weer samen gekomen, we zijn een half jaar uit elkaar geweest. Ik heb veel verdriet gehad, maar mijn man ook, hij heeft veel spijt dat hij zoals hij zelf zegt iemand geworden was die hij nooit had willen zijn.

Bosz, ik heb even een klein stukje terug gelezen. Zoals jij in je relatie zit, zit mijn no.2 dat ook.

wat is hier allemaal gebeurt zeg!



Ikkezelf en cornuiten hebben natuurlijk wel enigzins gelijk en met elkaar weten we dat ook wel. Zolang je thuis niet kunt vertellen wat er speelt is het niet in de haak, uiteraard weten wij dat ECHT wel.

't is alleen wel een beetje jammer dat een onenight stand, al dan niet betaald, niet zo'n probleem blijkt te zijn.



Ik ben alleen van mening dat je dus wel degelijk van meer dan één man/ vrouw tegelijk kunt houden. Voordat dit mij "overkwam" was ik ook een moraalridder. Ik had altijd commentaar op mannen/ vrouwen die er een 2e liefde op na hielden. Hoe kan je het doen, da's toch niet normaal, dat kan je niet maken....... enz enz

Inmiddels weet ik wel beter. Tuurlijk had ik er niet mee in kunnen gaan maar dat is me echt niet gelukt, sterker nog, ik ben nog nooit van m'n leven zo verliefd geweest als op m'n nummer 2! Misschien is de man waarvan ik dacht dat hij m'n grote liefde was dat eigenlijk niet en is nummer 2 (wat een kl*te uitdrukking eigenlijk) dat wel. Waarom dan niet voor 100% voor elkaar kiezen, tja ontbreken aan lef en toch ook het houden van nr. 1 waarmee je toch ook heel veel leuke en fijne momenten hebt.



vrouwtje29 jij weet het beste hoe jullie in deze relatie staan. Als jij hier gelukkig in bent is het verder niet aan de buitenwereld zich daar zo druk over te maken. Iedereen met een nr. 2 loopt een enorm risico te worden ontdekt. Ik kon n.l. niet opmaken uit de kritische postings dat ze oprecht bezorgd om je waren. 't leek eerder een aktie van even lekker rellen!

Doriane, dat lijkt me wel heel erg. Vooral als je lange dagen en of avonden alleen bent omdat je partner bij iemand anders is. Dat is bij ons niet bespreekbaar. Ook mijn nr. 2 kan dat niet doen. Eerst komt zijn werk, dan zijn gezin en dan kom ik nog een keer ergens.



Je begrijpt al, de tijd die wij samen hebben is minimaal. Eigenlijk is het meer een vriendschap dan iets anders, zeker nu ik nog meer afstand heb genomen, gek genoeg omdat ik het toch lastig vond. Dan maar helemaal afstand, maar alles is beter dan wat halfbakken gedoe. Ook al is het wat ik zelf wil.



Ik zie ook wel dat iedereen hier met min of meer dezelfde dingen worstelt.



Ik denk ook dat de wazen, oogkleppen en rose wolken niet anders zijn dan anders. Het is lekker, leuk en verslavend, en heel moeilijk om je hoofd koel te houden en van een afstand naar jezelf te kijken. Waarom doe ik dit? Wat mis ik in mijn leven, dat ik op deze manier aan wil vullen? Hoe ver kan en mag ik gaan? En vind ik dat echt? Of is het alleen rechtvaardiging van mijn eigen gedrag? Waarom vind ik iets goed of fout? Daar denk ik regelmatig over na.



Wat heeft voor jou gemaakt dat je je man terug wilde? En hoe ga je daar nu mee om? Vooral ook richting je kinderen. Want pubers zijn natuurlijk ook sterren in het uitbuiten van dingen. Het lijkt mij vreselijk moeilijk om samen één lijn te trekken, terwijl je eigenlijk misschien denkt: net goed, eigen schuld. L*l. Had je maar niet ...

quote:Knipoogjes schreef op 18 mei 2009 @ 20:08:

mijn "heftige" reactie kwam met name door de manier van schrijven van Alba. Zelf vind ik dat je altijd iemand anders met normale woorden tegemoet moet treden, woorden als hoer, neuken e.d. zijn zo vreselijk makkelijk. Zelf blijf ik ook altijd netjes, alle schrijfsters hier trouwens, dan vind ik het zo goedkoop om zo lekker plat te reageren, dan denk ik direct: Hoezo niveau? Klinkt lullig, snap ik best, maar wat Bosz ook al zei: het is de toon, qui....

i



Ik heb nergens het woord hoer gebruikt. Hoeren zijn hard werkende dames, die een nuttige sociale functie vervullen met werk dat de meesten van ons liever niet doen, en die daarom ons respect verdienen. Ik zou jullie dus nooit hoeren noemen.

Verder heb ik het woord 'neukie' gebruikt, niet het woord neuken. Even voor de volledigheid.



Overigens grappig dat iemand te netjes is om woorden als 'hoer' en 'neuken' te gebruiken zich af wil zetten tegen 'moraalridders'.

Als een moraalridder iemand is die het een absolute rotstreek vindt om dit soort dingen te flikken achter de rug van je geliefde, dan ben ik met plezier een moraalridder, net als waarschijnlijk jullie hele kennissenkring. Dat is precies de reden dat het allemaal zo stiekem moet.



Jullie moeten niet voor niets je toevlucht nemen op een forum om tegen beter weten in bij elkaar de bevestiging te zoeken dat het zo 'diep' gaat allemaal, dat de 'emotionele achtbaan' zo heftig is, en dat je het toch allemaal echt niet kan helpen want het is je overkomen en hij is zo lekkerrrrr.

Af en toe iemand reageert er dan iemand op een manier die jullie als minder wenselijk beschouwen, dat heb je met een openbaar forum. Het is geen kunst om ergens op het internet een virtuele steen te vinden waar je achter wachtwoord onder kunt kruipen, dan heb je geen last meer van afwijkende meningen. Misschien een tip?



En voor wat betreft de 'open relaties' die iedereen hier beweert te hebben, in ieder setje van vier zit minstens één persoon die geen idee heeft waar de andere drie mee bezig zijn. Neem van mij part tien sekspartners, maar doe het niet achter de rug van een ander die niet de keus heeft daar wel of niet mee akkoord te gaan. Iedereen kan van meerdere mensen houden, en iedereen wordt wel eens verliefd tijdens een langdurige relatie. Het is de kunst om daar integer mee om te gaan, en dat doen jullie dus niet.



Liefde, noemen jullie de relatie met jullie nummer twee. Liegen tegen je nummer een omdat je het lef niet hebt om de consequenties van je acties te dragen is geen liefde, en het uitwisselen van een paar geile smsjes en een paar keer stiekeme wippen (mag dat woord wel?) met je nummer 2 is ook geen liefde. Noem de dingen bij hun naam, het is vinexverveling, hormonale frustratie, oppervlakkigheid of aandachttekort. En ga er ook rustig mee door als je het niet kunt laten, maar onderken wat het is. Je wilt van twee walletjes eten, daar wil je niets voor opgeven. Je bent bereid om voor je eigen genoegens een bom te leggen onder het leven van je eigen gezin of dat van een ander. Dan kun je honderd kantjes volzwammen over liefde, het blijft gewoon gedrag dat getuigt van een egoïstisch en slap karakter. De daden tellen, niet de woorden.



De reden dat ik hier zo fel op reageer is dat mijn situatie ongeveer dezelfde is als die van Doriane, die al prachtig verwoord heeft welke risico's jullie de betrokken gezinnen laten lopen, en hoeveel pijn je kunt veroorzaken.

Bij mij is het inderdaad uitgekomen dat mijn man 'twee liefdes' had. Dat vond ik er een teveel, vandaar dat hij nu mijn ex-man is. Het netto resultaat na een aantal jaar is dat hij heel alleen en met heel veel spijt op een flatje driehoog achter woont, ik geen respect meer voor hem kan hebben, dat de meeste van zijn vrienden en zelfs zijn eigen moeder op hem zijn afgeknapt, dat mijn kinderen op twee plekken wonen, en dat zijn al heel snel weer ex-neukie (oeps, zeg ik het toch weer) overal rondvertelt wat een opportunistische etterbak hij is. Zij had overigens wel het lef om haar huwelijk te beëindigen voor haar minnaar, dat kan ik dan weer wel waarderen.

Met mij gaat het weer heel goed, dank u, ik heb nu een veel leukere man mét ruggengraat, waar de kinderen ook dol op zijn.



Ik snap dat mijn toon jullie ergert. Pech, dit is wat je uitlokt met je acties en de dingen die je op een openbaar forum opschrijft, en het is nog niets bij wat je te wachten staat als het straks uitkomt. Elders op dit forum schrijven de minnaressen. Daar kan ik nog enig begrip voor opbrengen, zij zijn bereid offers te brengen en duidelijke keuzes te maken in de (meestal vergeefse) hoop dat ze daar iets voor terugkrijgen. Het geneuzel en het gedraaikont en de goedpraterij hier haalt helaas het slechtste in mij naar boven. Houden van je partner en je kinderen betekent volgens mij ook dat je je soms dingen moet ontzeggen omdat ze slecht zijn voor een ander, al wil je het zelf nog zo graag.

Helemaal eens met Alba!



Bosz, alleen zitten was niet het probleem, ik heb zelf een sociaal leven en kan me prima vermaken.

Maar meneer die tegen mij en de kinderen zei dat hij met zijn vrienden naar de kroeg ging, dat hij ging sporten (sporttas mee!), en dat ik dan zie ja leuk joh moet je doen, veel plezier, dat vind ik misselijk. Dat is misbruik maken van vertrouwen. Als je de kloten hebt om met een ander te rotzooien, heb dan ook de kloten om er voor uit te komen (oei ook een hoop vieze woorden! sorry! ja wij zijn nou eenmaal niet zo netjes en welopgevoed als jullie....geintje hoor)

Wij zijn na een half jaar weer bij elkaar gekomen omdat er nog veel dingen waren die ons bonden, maar dat gebrek aan respect wat Alba beschrijft daar worstel ik nog dagelijks mee. Best kans dat het me uiteindelijk toch opbreekt.

Dat gebrek aan respect zie ik ook bij de kinderen. Respect moet je verdienen, hij had het maar heeft het verspeeld. Beseft hij zelf ook wel. Ik ga daar niet tussen zitten, ik kan dat niet voor hem oplossen. Ik probeer wel de kinderen te troosten als ze verdriet hebben. Ze zijn gewoon een stuk geloof en vertrouwen kwijt.



Vrouwtje, als jij niet wilt dat heel Nederland oordelen velt over het huwelijk van jouw nr2 en zijn vrouw, dan moet je niet heel Nederland verhalen vertellen over het huwelijk van jouw nr2 en zijn vrouw. Nog tegenstrijdige verhalen ook, eerste vond ze het niks maar ze had niks te kiezen anders was hun huwelijk afgelopen, toen was ze ineens helemaal out of monogamie, en nou tolereert ze het weer maar voelt zelf geen behoefte. Hoe zit het nou? Ik heb er niks mee te maken, maar jij ook niet.

quote:[message=3267511,noli

Het spijt me dat jullie leven overhoop is gegooid door een soortgelijke vrouw als die ik ben. Vergeet echter niet, en dat bedoel ik niet als excuus voor mijn "gedrag", dat er 2 nodig zijn om een buitenechtelijke relatie te hebben.



Eh, maar jullie zijn toch zowel de vreemdganger als degene waarmee vreemd gegaan wordt? Jij bent een soortgelijk persoon m/v als mijn exman, maar ook als de minnares van mijn man, want je doet het allebei. Wat moeten we dan niet vergeten? Geloof me, we zijn zeker zo boos op degene die ons bedrogen heeft als op degenen waarmee hij dat gedaan heeft.



Voor enig zelfinzicht hoef je hier niet te zijn, dus inderdaad, ik laat het er verder maar bij. Kansloos.

We lezen het wel als je luchtkasteel instort.

Ben het eens met Alba. Openheid, eerlijkheid en bovenal respect is belangrijk voor een relatie. Dat je een keer een misstap hebt gemaakt in je relatie, ok. Maar dat je een tweede relatie op na houdt zonder dat een ander dat weet vind ik getuigen van respectloos gedrag. Heb de ballen om je partner alles te vertellen over je tweede liefde of los te laten als je een relatie met een ander wilt aangaan.

Lindos (een 20 jaar lang gelukkig getrouwde man)

quote:Alba schreef op 20 mei 2009 @ 10:16:





Ik heb nergens het woord hoer gebruikt. Hoeren zijn hard werkende dames, die een nuttige sociale functie vervullen met werk dat de meesten van ons liever niet doen, en die daarom ons respect verdienen. ik geloof niet dat ik (of iemand anders hier) ergens om jouw goedkeuring of respect gevraagd heb. Hoe je ons noemt mag je zelf weten. Ik zou jullie dus nooit hoeren noemen.

Verder heb ik het woord 'neukie' gebruikt, niet het woord neuken. Even voor de volledigheid.



Overigens grappig dat iemand te netjes is om woorden als 'hoer' en 'neuken' te gebruiken zich af wil zetten tegen 'moraalridders'.

Als een moraalridder iemand is die het een absolute rotstreek vindt om dit soort dingen te flikken achter de rug van je geliefde, dan ben ik met plezier een moraalridder, net als waarschijnlijk jullie hele kennissenkring. Dat is precies de reden dat het allemaal zo stiekem moet.



Jullie moeten niet voor niets je toevlucht nemen op een forum om tegen beter weten in bij elkaar de bevestiging te zoeken dat het zo 'diep' gaat allemaal dat is inderdaad een goede vraag. Gaat het wel echt zo diep? Ik vraag het me voor mezelf inderdaad af. Ik had erg veel moeite met het loslaten, maar ik geloof niet dat het liefde is. , dat de 'emotionele achtbaan' zo heftig is toch wel, dat jij vindt dat het niet deugt wil niet zeggen dat het soms niet verschrikkelijk heftig is , en dat je het toch allemaal echt niet kan helpen wie zegt dat dan? want het is je overkomen gelul, natuurlijk niet en hij is zo lekkerrrrr dat helpt inderdaad niet echt, moet ik zeggen.



Af en toe iemand reageert er dan iemand op een manier die jullie als minder wenselijk beschouwen, dat heb je met een openbaar forum. Het is geen kunst om ergens op het internet een virtuele steen te vinden waar je achter wachtwoord onder kunt kruipen, dan heb je geen last meer van afwijkende meningen. Misschien een tip?



En voor wat betreft de 'open relaties' die iedereen hier beweert te hebben, in ieder setje van vier zit minstens één persoon die geen idee heeft waar de andere drie mee bezig zijn.



klopt min of meer, niet helemaal, maar daar zit ook een verhaal achter, al vermoed ik dat jij de kant van haar zou kiezen en dat mag natuurlijk.



Neem van mij part tien sekspartners, maar doe het niet achter de rug van een ander die niet de keus heeft daar wel of niet mee akkoord te gaan. Iedereen kan van meerdere mensen houden, en iedereen wordt wel eens verliefd tijdens een langdurige relatie. Het is de kunst om daar integer mee om te gaan, en dat doen jullie dus niet.



dat hangt af van wat je vindt dat wel of niet kan en wat integer is en wat niet. Dat is geen absoluut begip en verandert bovendien nogal eens door de tijd



Liefde, noemen jullie de relatie met jullie nummer twee. Mwa, nee, meer vriendschap met benefits Liegen tegen je nummer een omdat je het lef niet hebt om de consequenties van je acties te dragen is geen liefde, en het uitwisselen van een paar geile smsjes en een paar keer stiekeme wippen (mag dat woord wel?) ja hoor, van mij wel met je nummer 2 is ook geen liefde. Noem de dingen bij hun naam, het is vinexverveling, hormonale frustratie, oppervlakkigheid of aandachttekort. Het zal ongetwijfeld wel zoiets zijn ja. Of er in ieder geval mee te maken hebben. Ik zou zeggen: het is spannend, het brengt iets wat je elders niet haalt, en eerlijk is eerlijk, het is vaak ook gewoon leuk en spannend. tot iemand een keer op zijn plaat gaat natuurlijk, want dat kan inderdaad dramatisch slecht uitpakken. En ga er ook rustig mee door als je het niet kunt laten, maar onderken wat het is. Je wilt van twee walletjes eten, daar wil je niets voor opgeven. Dat klopt absoluut. Je bent bereid om voor je eigen genoegens een bom te leggen onder het leven van je eigen gezin of dat van een ander.

Ik geloof niet dat ik een bom onder mijn gezin leg. Of hij een bom onder het zijne legt kan ik niet beoordelen. Ik denk het eigenlijk niet.



Dan kun je honderd kantjes volzwammen over liefde, het blijft gewoon gedrag dat getuigt van een egoïstisch en slap karakter. De daden tellen, niet de woorden.



Alle eisen die je stelt aan je partner zijn egoïstisch. Van je partner eisen dat hij monogaam blijft, ondanks vele eeuwen waarin bewezen is dat de mens dat van nature niet zo is, is net zo egoïstisch. Niet noodzakelijk verkeerd, maar wel puur zelfbelang



De reden dat ik hier zo fel op reageer is dat mijn situatie ongeveer dezelfde is als die van Doriane, die al prachtig verwoord heeft welke risico's jullie de betrokken gezinnen laten lopen, en hoeveel pijn je kunt veroorzaken.

Bij mij is het inderdaad uitgekomen dat mijn man 'twee liefdes' had. Dat vond ik er een teveel, vandaar dat hij nu mijn ex-man is. Het netto resultaat na een aantal jaar is dat hij heel alleen en met heel veel spijt op een flatje driehoog achter woont, ik geen respect meer voor hem kan hebben, dat de meeste van zijn vrienden en zelfs zijn eigen moeder op hem zijn afgeknapt, dat mijn kinderen op twee plekken wonen, en dat zijn al heel snel weer ex-neukie (oeps, zeg ik het toch weer) overal rondvertelt wat een opportunistische etterbak hij is.

Dan zal hij het wel heel bont gemaakt hebben.



Zij had overigens wel het lef om haar huwelijk te beëindigen voor haar minnaar, dat kan ik dan weer wel waarderen.

Met mij gaat het weer heel goed, dank u, ik heb nu een veel leukere man mét ruggengraat, waar de kinderen ook dol op zijn.



Dat zij je van harte gegund



Ik snap dat mijn toon jullie ergert. Pech, dit is wat je uitlokt met je acties en de dingen die je op een openbaar forum opschrijft, en het is nog niets bij wat je te wachten staat als het straks uitkomt. Elders op dit forum schrijven de minnaressen. Daar kan ik nog enig begrip voor opbrengen, zij zijn bereid offers te brengen en duidelijke keuzes te maken in de (meestal vergeefse) hoop dat ze daar iets voor terugkrijgen. De intentie is helemaal niet om onze huwelijken te verbreken en samen verder te gaan. De keuze die we gemaakt hebben kan jouw goedkeuring niet wegdragen, maar het is wel duidelijk Het geneuzel en het gedraaikont en de goedpraterij hier haalt helaas het slechtste in mij naar boven. Dat zie ik ja, maar deze post heeft wel inhoud en ik wil de discussie best aan. Houden van je partner en je kinderen betekent volgens mij ook dat je je soms dingen moet ontzeggen omdat ze slecht zijn voor een ander, al wil je het zelf nog zo graag.



Het kan ook betekenen dat je soms dingen accepteert die je eigenlijk niet zo prettig vindt. Wat je wel en niet accepteert is iets wat je samen uitmaakt. Een vrouw die toch bij haar man blijft, ook al weet ze wat hij doet, die kiest daar wel degelijk zelf voor. Iemand die zijn/haar behoeften opzij zet en monogaam is omdat zijn/haar partner dat wil ook. Jij hebt er voor gekozen om te vertrekken en voor een man die wel monogaam is. Groot gelijk, als je er niet mee kan of wil leven. Anderen maken andere keuzes, ook als dat jou niet aanstaat.

Lindos, hield jij er zelf niet ooit een tweede relatie op na naast je huwelijk?

nee, maar kreeg niet zo lang geleden zelf te maken met een vriendschap met een collega van mij die onbedoeld uitmondde in een iets te intieme relatie van zeer korte duur. Ik heb mijn partner hier alles over verteld, omdat ik haar recht in de ogen wilde blijven kunnen aankijken. De vriendschap met collega heb ik verbroken en ik zie haar niet meer. Collega wist overigens van begin af aan dat ik getrouwd ben. Ik was heel even bevangen door de aandacht van een collega en ben daarmee tot mijn schrik emotioneel (geen seks) iets te ver meegegaan, maar heb uit respect naar mijn partner vrij snel open kaart gespeeld.

Dan heb ik je eerdere posts ook niet goed begrepen.



Was je vrouw boos dan? En vond zij dan ook dat je het contact moest verbreken?



Daar praten wij altijd gewoon over met elkaar. Leuk juist.

Knipoogje, we leven allemaal in dezelfde wereld. Je probeert wel heel ijverig een mooie wollige schijnwereld te creeren maar die klapt een keer uit elkaar.

Hoe kom je erop dat ik "jouw soort" de schuld zou geven? Ik heb mijn man het huis uit gegooid, omdat ik hém de schuld gaf, hìj had mijn vertrouwen misbruikt.



Bosz, uitmaken wat ik wel en niet accepteer, dat had ik graag gedaan.

Maar ik kon niet uitmaken wat ik wel en niet accepteerde omdat ik buiten de feiten gehouden werd. Dat bedoel ik met ontkend worden, ik werd overal buiten gehouden terwijl het ook over mijn leven en huwelijk en gezin ging. Mocht niet eens kiezen voor of tegen monogamie, er werd gewoon helemaal niks gevraagd. Vernederende ervaring.

Dat is denk ik het meest pijnlijke, dat je ergens buiten wordt gehouden.

De vreemdganger aan de andere kant, vertelt vaak niets omdat hij of wij niet wil kwetsen en zijn of haar partner niet kwijt wil. Wat niet weet wat niet deert of zo. Alles opbiechten uit schuldgevoel vind ik zelf nogal slap.



Vertrouwen is voor mij weten dat we er voor elkaar zijn. Dat we samen blijven ook als één van ons iets doet wat de ander pijn doet. Trouw heeft daar voor mij mee te maken. Onvoorwaardelijke acceptatie van de ander, ook van de dingen die jij niet leuk vindt. Daar zit een grens aan, en die zal je zelf moeten bepalen.



De nr1 van mijn nr2 heeft de keuze wel gehad, al heel vroeg in hun relatie. Maakt dat het ok? Ik weet het niet. Ok misschien niet, maar voor mij wel acceptabel.



Doriane, je bent verder gegaan met je man, maar je respect is weg. Je man is en was toch veel meer dan alleen dit? Ik vind niet dat je alles moet goedkeuren, of dat je niet boos mag zijn of zo. Maar je bent wel weer samen met hem en er was nog genoeg wat jullie wel bindt. Als dat nog steeds zo is, dan hoop ik dat je het respect terug vindt. Je man is meer dan zijn vreemdgaan en hij houdt blijkbaar wel van jou.



Wat heeft jou nou op dit topic gebracht? Waarom ben je hier gaan lezen en gaan schrijven?