Relaties
alle pijlers
Twijfels na samenwonen
donderdag 31 oktober 2019 om 12:42
Zoals de titel het al zegt, heb ik twijfels in mijn relatie. De afgelopen maanden heb ik mijn vriend beter leren kennen en en ben ik anders naar hem gaan kijken. Ik kan me geen lievere, betere vriend wensen, maar ik merk dat we heel anders in het leven staan. Hij is thuis altijd vertroeteld en dat merk ik ook sinds hij bij mij is gaan intrekken. Ik ben een aanpakker, hij is iemand die het al snel wel best vindt. Daarnaast kan hij heel sociaal zijn maar is het geen prater, terwijl ik het juist heerlijk vind om eindeloos te praten en lachen samen. Bij mijn familie en vrienden kan hij niet helemaal zichzelf zijn en zit hij er vaak stilletjes bij. Doordat ik dit gaandeweg steeds meer ben gaan opmerken, is mijn gevoel minder geworden en ben ik hier zelfs een beetje op afgeknapt. ik mis het gevoel dat je tegen iemand ‘opkijkt’ , heb het gevoel dat ik degene ben die de kar trekt, terwijl ik dat juist liever andersom zie (en vooral gezamenlijk natuurlijk). Toch realiseer ik me ook dat ik een eeuwige twijfelaar ben en vraag ik me af of deze twijfels komen doordat het nu ‘echt’ gaat worden.. we zitten op een leeftijd dat je gaat uitkijken naar een koophuis, kindjes.. en dat benauwd me enorm. Geen enkele relatie is perfect en er zullen altijd kutmomenten tussen zitten, maar ik vraag me nu dus heel erg af of deze gevoelens normaal kunnen zijn (dat benauwde gevoel als je denkt aan een toekomst samen) en dat dit weg kan gaan, of dat het gewoon een teken is dat je gevoel niet goed zit. Ik besef me dat niemand hier antwoord op kan geven, maar zijn er mensen die hier ervaring in hebben? We hebben verder een goede relatie; geen ruzies, respect en waardering voor elkaar, doen ook leuke dingen met elkaar. Ik ben bang dat ik iets weggooi wat eigenlijk heel mooi is, maar dat ik dat nu niet zie door mijn gedachtes die ik mezelf teveel aanpraat...
donderdag 31 oktober 2019 om 13:14
Het zijn denk ik geen dingen die snel veranderen bij hem, dat gaat alleen als hij het echt zelf wil. Dus hij zal niet ineens een aanpakker worden die uit zichzelf met je vrienden gaat afspreken om dingen te ondernemen. Dus dit is een afweging die je voor jezelf moet maken, of je kunt accepteren dat je vriend zo is.
Dan moet je er wel hard aan werken om hem ook echt in een ander licht te zien en toch weer te gaan waarderen, maar als je die keuze maakt kan dat volgens mij best. In een relatie komt er volgens mij toch altijd een moment waarop je de ander niet meer zo inspirerend vindt als in het begin.
Dan moet je er wel hard aan werken om hem ook echt in een ander licht te zien en toch weer te gaan waarderen, maar als je die keuze maakt kan dat volgens mij best. In een relatie komt er volgens mij toch altijd een moment waarop je de ander niet meer zo inspirerend vindt als in het begin.
donderdag 31 oktober 2019 om 13:14
We gaan nu een jaar met elkaar om, waarvan een paar maanden samenwonend.
donderdag 31 oktober 2019 om 13:15
Voor iemand die geen prater is en wellicht introverter is dan jij kan dat best lastig en moeilijk zijn om in een omgeving (jij, jouw familie/vrienden) te zijn waar hij wellicht het gevoel heeft iemand te moeten zijn die hij niet is. Ben wel benieuwd hoe lang jullie al samen zijn voordat er samengewoond ging worden. Wat vond je destijds wel leuk aan hem?
donderdag 31 oktober 2019 om 13:16
Oei lastig.
Ik kan me ook voorstellen dat dit niet makkelijk is maar goed wees blij dat er nog geen kinderen en een koophuis zijn.
Je woont nog wel kort samen. Zitten jullie erg op elkaar in dit huis samen? Hebben jullie ook nog tijd los van elkaar die je besteed aan vrienden en of een hobby.
Misschien nog even aankijken en proberen hier en daar wat meer ruimte voor jezelf te creëren waar mogelijk?
Het gras is elders niet altijd groener.
Edit: Ik lees nu dat jullie pas een jaar samen zijn? Waarom zo snel gaan samenwonen??
Zou het kunnen zijn dat jouw verliefdheid niet is overgegaan in houden van? Aaah n dat het gewoonweg niet de persoon is waar je oprecht een toekomst mee ziet?
Ik kan me ook voorstellen dat dit niet makkelijk is maar goed wees blij dat er nog geen kinderen en een koophuis zijn.
Je woont nog wel kort samen. Zitten jullie erg op elkaar in dit huis samen? Hebben jullie ook nog tijd los van elkaar die je besteed aan vrienden en of een hobby.
Misschien nog even aankijken en proberen hier en daar wat meer ruimte voor jezelf te creëren waar mogelijk?
Het gras is elders niet altijd groener.
Edit: Ik lees nu dat jullie pas een jaar samen zijn? Waarom zo snel gaan samenwonen??
Zou het kunnen zijn dat jouw verliefdheid niet is overgegaan in houden van? Aaah n dat het gewoonweg niet de persoon is waar je oprecht een toekomst mee ziet?
donderdag 31 oktober 2019 om 13:18
Als jullie pas een jaar bij elkaar zijn, kan het zijn dat jullie gewoon even moeten wennen aan elkaar.
...maar het kan ook zijn dat jullie gewoon niet zo goed bij elkaar passen.
Als je geleidelijk aan merkt dat het steeds beter gaat is, het geen probleem, maar als deze irritaties erger worden denk ik dat het weinig toekomst biedt.
donderdag 31 oktober 2019 om 13:19
Dat is inderdaad een beetje wat ik mis. En wat het zo moeilijk maakt, is dat hij ontzettend zijn best doet. Hij is best wel ‘klein’ gehouden thuis, als alles voor je gedaan wordt hoeft het natuurlijk ook niet.. snap ik ook wel. Nu hij bij mij is komen wonen probeert hij het wel, maar dingen moeten wel echt aan hem gevraagd worden.. terwijl ik dat helemaal niet wil doen. Uit zichzelf zou hij niet zo snel initiatief nemen. Het is echt een lieverd, maar ik mis inderdaad dat stukje daadkracht.
donderdag 31 oktober 2019 om 13:20
Ik weet niet hoe lang jullie elkaar kennen?
Zelf ben ik ook iemand bij wie het een tijd kan duren voor ik me ergens op mijn gemak voel.
Ik voel me bij de kinderen van mijn man nu op mijn gemak, in het begin ook echt niet, en dan ben ik ook stil en weet niet zoveel te zeggen. Gelukkig accepteerde iedereen dat
Bij broer van mijn man voel ik me nog steeds niet op mijn gemak en ben ik ook stil ( meestal ga ik niet eens mee)
Soms duurt het dus gewoon even voor iemand zichzelf kan zijn
Overigens zou ik dan weer geïrriteerd worden van iemand die "eindeloos zit te praten". Op een gegeven moment ben je toch wel uitgeluld lijkt me
Praten om maar geen stiltes te hebben is ook niet goed
Bespreek het met hem, maar niet aanvallend. Een vraag: Hoe vind je mijn vrienden, voelt het al een beetje als jouw vrienden, klinkt anders dan: Waarom zei je vanavond zo weinig?
Zelf ben ik ook iemand bij wie het een tijd kan duren voor ik me ergens op mijn gemak voel.
Ik voel me bij de kinderen van mijn man nu op mijn gemak, in het begin ook echt niet, en dan ben ik ook stil en weet niet zoveel te zeggen. Gelukkig accepteerde iedereen dat
Bij broer van mijn man voel ik me nog steeds niet op mijn gemak en ben ik ook stil ( meestal ga ik niet eens mee)
Soms duurt het dus gewoon even voor iemand zichzelf kan zijn
Overigens zou ik dan weer geïrriteerd worden van iemand die "eindeloos zit te praten". Op een gegeven moment ben je toch wel uitgeluld lijkt me
Praten om maar geen stiltes te hebben is ook niet goed
Bespreek het met hem, maar niet aanvallend. Een vraag: Hoe vind je mijn vrienden, voelt het al een beetje als jouw vrienden, klinkt anders dan: Waarom zei je vanavond zo weinig?
donderdag 31 oktober 2019 om 13:22
Kijk ook even waar zijn gedrag echt invloed heeft op jou en waar het gewoon iets is dat hij anders doet dan jij het zou doen. Dus als hij nooit met vrienden afspreekt of stil is tijdens een etentje met je ouders, kun je wel vinden dat het dan saai is of onzeker of onaantrekkelijk, maar het heeft niet echt invloed op jouw leven. Live and let live zou ik dan zeggen.
Als hij nooit uit zichzelf de vaatwasser uitruimt en jij dat altijd moet vragen en doen, heeft dat wel invloed op je en kun je er afspraken over maken.
Als hij nooit uit zichzelf de vaatwasser uitruimt en jij dat altijd moet vragen en doen, heeft dat wel invloed op je en kun je er afspraken over maken.
donderdag 31 oktober 2019 om 13:22
Een tante stond ooit op het punt om te trouwen, toen ze een paar dagen van te voren tegen opa zei; Eigenlijk twijfel ik een beetje.
Opa sprak toen de, in onze familie inmiddels legendarische woorden: Kind, als je twijfelt zit het niet goed.
Opa cancelde de bruiloft (ik praat nu over 40 jaar geleden), tante leerde iemand anders kennen en leefde nog lang en gelukkig.
Dat verhaal is uiteindelijk door en voor alle meiden in de familie doorverteld. En aangezien opa 6 meiden had, die allemaal weer meiden hebben, die allemaal weer bijna alleen maar meiden hebben, is dat verhaal dus al heel vaak verteld.
Daar staat tegenover dat bijna iedereen wel een periode doormaakt waarin hij of zij denkt; is dit het nou....??? En soms gaat die periode ook gewoon weer voorbij.
Ik zou zeggen: kijk het een poosje aan. Gemiddeld worden we tegenwoordig 80 ofzo en dat koophuis (en kinderen) hebben jullie nog niet. Als je van een koophuis-samen niet happy wordt, zet er dan een punt achter.
Inmiddels je tweede berichtje gelezen. Tja, ik heb die van mij ook een tikje moeten bijsturen. Mammie regelde álles. Zelfs zijn kleren werden naast de wasmand gedumpt want ´mam deed dat altijd´.
Neemt hij op andere punten wel initiatief?
Opa sprak toen de, in onze familie inmiddels legendarische woorden: Kind, als je twijfelt zit het niet goed.
Opa cancelde de bruiloft (ik praat nu over 40 jaar geleden), tante leerde iemand anders kennen en leefde nog lang en gelukkig.
Dat verhaal is uiteindelijk door en voor alle meiden in de familie doorverteld. En aangezien opa 6 meiden had, die allemaal weer meiden hebben, die allemaal weer bijna alleen maar meiden hebben, is dat verhaal dus al heel vaak verteld.
Daar staat tegenover dat bijna iedereen wel een periode doormaakt waarin hij of zij denkt; is dit het nou....??? En soms gaat die periode ook gewoon weer voorbij.
Ik zou zeggen: kijk het een poosje aan. Gemiddeld worden we tegenwoordig 80 ofzo en dat koophuis (en kinderen) hebben jullie nog niet. Als je van een koophuis-samen niet happy wordt, zet er dan een punt achter.
Inmiddels je tweede berichtje gelezen. Tja, ik heb die van mij ook een tikje moeten bijsturen. Mammie regelde álles. Zelfs zijn kleren werden naast de wasmand gedumpt want ´mam deed dat altijd´.
Neemt hij op andere punten wel initiatief?
ceylon wijzigde dit bericht op 31-10-2019 13:25
11.02% gewijzigd
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
donderdag 31 oktober 2019 om 13:23
Als hij wel zijn best doet dan is dat blijkbaar niet genoeg en zijn jullie helaas geen match. Hij is niet sociaal redzaam?, wat ik persoonlijk beetje lullig vindt om over iemand te zeggen die niet zo'n prater is, dat betekent natuurlijk niet dat iemand niet sociaal is (sociaal zijn is meer dan kunnen ouwehoeren, is ook kunnen luisteren, niet altijd op de voorgrond willen treden, inlevingsvermogen hebben etc) maar goed dat terzijde.
donderdag 31 oktober 2019 om 13:26
Ik heb het huisje gekregen, hij woonde nog thuis door de krappe woningmarkt (zeker hier in de omgeving). In eerste instantie ging ik inderdaad zelf in het huis wonen, maar uiteindelijk dacht ik, 9 maanden samen, we gaan het gewoon proberen. Gaat overigens ook hartstikke goed in de zin dat we geen grote ruzies of dergelijke hebben. Alleen ik ben hem wel steeds beter gaan leren kennen waardoor ik anders tegen dingen aan ben gaan kijken.Madeliefjees schreef: ↑31-10-2019 13:19Waarom ga je zo snel al samenwonen? Leer elkaar eerst eens goed kennen.
donderdag 31 oktober 2019 om 13:28
Dat vond ik ook een vreemde opmerkingcappi schreef: ↑31-10-2019 13:23Als hij wel zijn best doet dan is dat blijkbaar niet genoeg en zijn jullie helaas geen match. Hij is niet sociaal redzaam?, wat ik persoonlijk beetje lullig vindt om over iemand te zeggen die niet zo'n prater is, dat betekent natuurlijk niet dat iemand niet sociaal is (sociaal zijn is meer dan kunnen ouwehoeren, is ook kunnen luisteren, niet altijd op de voorgrond willen treden, inlevingsvermogen hebben etc) maar goed dat terzijde.
Niet sociaal zelfredzaam zijn heeft niets te maken met geen prater zijn..
donderdag 31 oktober 2019 om 13:39
Madeliefjees schreef: ↑31-10-2019 13:19Waarom ga je zo snel al samenwonen? Leer elkaar eerst eens goed kennen.
Mwah. Ik leerde mijn man kennen in oktober, in december kreeg hij de sleutel van zijn huis, in februari trok ik bij hem in, ik vierde er een week later mijn 21ste verjaardag. In februari word ik 48 en we zijn nog steeds samen.
Een collega van mijn leeftijd vond dat destijds belachelijk, zij ging samenwonen na een relatie van 3 jaar. Ze zagen elkaar alleen in de weekenden. Het duurde nog geen half jaar, toen is ze vertrokken.
Het kan goed gaan, het kan fout gaan. Maar de duur van een relatie biedt geen garanties. Dus wat dat betreft vind ik de redenatie van TO helemaal zo gek nog niet.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
donderdag 31 oktober 2019 om 14:32
Moeilijk omdat ik vind dat 'gezonde' twijfel er ook wel een beetje bij hoort.
De reden waarom je twijfelt vind ik wel lastig...
Ik kan namelijk ook niet mijzelf zijn bij mijn schoonfamilie en man zijn vrienden van vroeger (gelukkig wonen we heel ver weg).
Een partner vinden die perfect bij je past is al heel moeilijk en wanneer hij dan ook nog perfect bij je familie en al je vrienden moet passen dan tja... volgens mij blijf je dan wel eeuwig twijfelen.
De reden waarom je twijfelt vind ik wel lastig...
Ik kan namelijk ook niet mijzelf zijn bij mijn schoonfamilie en man zijn vrienden van vroeger (gelukkig wonen we heel ver weg).
Een partner vinden die perfect bij je past is al heel moeilijk en wanneer hij dan ook nog perfect bij je familie en al je vrienden moet passen dan tja... volgens mij blijf je dan wel eeuwig twijfelen.
donderdag 31 oktober 2019 om 18:57
Ik heb hiervoor 5 jaar gewacht om samen te gaan wonen en na een jaar ben ik weg gegaan met ongeveer dezelfde situatie als die van jou. Mijn ex was ook geen aanpakker en ik moest alles in het huishouden doen.
Daarna een man gevonden die het tegenovergestelde is. Ben na 2 weken bij hem gaan wonen (dat is dan weer het andere uiterste) en het is m’n beste keuze ooit. De klik is er vanaf het begin en het voelt goed vanaf het begin.
Deze is het gewoon niet voor jou. Wanneer je gaat samenwonen leer je echt pas elkaar kennen.
Daarna een man gevonden die het tegenovergestelde is. Ben na 2 weken bij hem gaan wonen (dat is dan weer het andere uiterste) en het is m’n beste keuze ooit. De klik is er vanaf het begin en het voelt goed vanaf het begin.
Deze is het gewoon niet voor jou. Wanneer je gaat samenwonen leer je echt pas elkaar kennen.
donderdag 31 oktober 2019 om 19:05
Tja zo is de mijne ook, aard van het beestje niet perse de opvoeding, zijn ouders zijn doorpakkers haha. Je vriend zal echt weinig veranderen waarschijnlijk. Waarom moet hij daadkrachtig zijn en de kar trekken? Dat ga je denk ik niet van hem krijgen omdat hij niet zo is. Aan jou de keuze of je hiermee kunt leven. Mijn vriend doet ook weinig uit zichzelf maar wanneer ik het hem vraag is het nooit een probleem. Ik kan dan blijven verwachten dat hij anders gaat worden of accepteren dat het zo is zoals nu en dit prima werkt voor ons.Kim11 schreef: ↑31-10-2019 13:19Dat is inderdaad een beetje wat ik mis. En wat het zo moeilijk maakt, is dat hij ontzettend zijn best doet. Hij is best wel ‘klein’ gehouden thuis, als alles voor je gedaan wordt hoeft het natuurlijk ook niet.. snap ik ook wel. Nu hij bij mij is komen wonen probeert hij het wel, maar dingen moeten wel echt aan hem gevraagd worden.. terwijl ik dat helemaal niet wil doen. Uit zichzelf zou hij niet zo snel initiatief nemen. Het is echt een lieverd, maar ik mis inderdaad dat stukje daadkracht.
Wat is er mis mee dat jij meer de kar trekt en dit jullie dynamiek is? Ik ben bij ons ook de kartrekker en heb alsnog niet het gevoel dat ik alles alleen moet doen.
donderdag 31 oktober 2019 om 19:19
Als het gaat om het stukje daadkracht, dan zou ik hem echt niet laten gaan. Wij hebben ook geen hele makkelijke relatie. Ik kan heel makkelijk van een mug een olifant maken en hij is daar absoluut niet van. Dus ook wij hebben wel tegenstrijdigheden maar je kan juist van elkaar leren.
Ook wat betreft het praten en stil zijn kan je van elkaar leren. Ik ben een ochtendbabbelaar, hij totaal niet. Nu zegt ie weleens dat ik even stil moet zijn, omdat hij echt wakker moet worden. Dan probeer ik het ook. Maar ik zie anderzijds ook dat hij ook probeert mee te gaan in mijn ochtendbabbel. Het is geven en nemen in iedere relatie. Ook wat betreft het huishouden. Daarin is mijn vriend veel makkelijker dan ik dat ben. Ik laat alles slingeren en zie de rommel niet zo snel. Ik doe hierin dan weer mijn best.
En om nog even op de reacties in te gaan van te snel samen zijn gaan wonen. Wij gingen na vier maanden samenwonen omdat mijn vriend toen steeds vaker en vaker bij mij thuis te vinden was (ik had toen een bovenverdiepje als huurwoning, hij nog een studiootje. Keuze was makkelijk, bij mij was het fijner vertoeven). Dus heb ik hem uiteindelijk de sleutel gegeven met de intentie dat hij naar binnen kan als hij dat graag wil. Heeft eventjes geduurd, want is toch wennen ook. Maar nu kopen we samen een huisje <3
Ook wat betreft het praten en stil zijn kan je van elkaar leren. Ik ben een ochtendbabbelaar, hij totaal niet. Nu zegt ie weleens dat ik even stil moet zijn, omdat hij echt wakker moet worden. Dan probeer ik het ook. Maar ik zie anderzijds ook dat hij ook probeert mee te gaan in mijn ochtendbabbel. Het is geven en nemen in iedere relatie. Ook wat betreft het huishouden. Daarin is mijn vriend veel makkelijker dan ik dat ben. Ik laat alles slingeren en zie de rommel niet zo snel. Ik doe hierin dan weer mijn best.
En om nog even op de reacties in te gaan van te snel samen zijn gaan wonen. Wij gingen na vier maanden samenwonen omdat mijn vriend toen steeds vaker en vaker bij mij thuis te vinden was (ik had toen een bovenverdiepje als huurwoning, hij nog een studiootje. Keuze was makkelijk, bij mij was het fijner vertoeven). Dus heb ik hem uiteindelijk de sleutel gegeven met de intentie dat hij naar binnen kan als hij dat graag wil. Heeft eventjes geduurd, want is toch wennen ook. Maar nu kopen we samen een huisje <3
donderdag 31 oktober 2019 om 19:26
En daarom moet je dus eerst een tijd samenwonen voor je trouwt, kinderen krijgt, een huis koopt, ...
Nu leer je hem écht kennen en merk je dat hij toch niet helemaal je ding is for ever and ever.
Fijn dat je het vaststelt na 3 maanden, zonder dat je zwanger bent, er gezamenlijke bakstenen mee gemoeid zijn, ... en er geen man over boord is als je uit elkaar gaat en op zoek gaat naar een beter passend exemplaar.
Nu leer je hem écht kennen en merk je dat hij toch niet helemaal je ding is for ever and ever.
Fijn dat je het vaststelt na 3 maanden, zonder dat je zwanger bent, er gezamenlijke bakstenen mee gemoeid zijn, ... en er geen man over boord is als je uit elkaar gaat en op zoek gaat naar een beter passend exemplaar.
donderdag 31 oktober 2019 om 19:40
Heb je inderdaad helemaal gelijk in, niemand is perfect! De ‘redenen’ die ik noem, zijn ook zeker niet onoverkomend, maar ik denk wel dat dit soort twijfels niet thuishoren in een relatie van een jaar.. het is echt puur het gevoel, en waar dat vandaan komt, tja, dat is gissen.. als ik om me heen kijk naar prille relaties, willen deze het liefst altijd samen zijn en zijn helemaal hoteldebotel. Dat mis ik dus, ik vind het echt wel fijn om samen te zijn, maar vind het stiekem ook lekker om tijd voor mezelf te hebben. Is op zich niet erg, daarom vraag ik me dus af of ik het teveel romantiseer. Maar het belangrijkste is: wat ik wil voorkomen, is dat ik over een aantal jaar, na een paar kinderen, ga denken..... “is dit alles” . Dus ja , we blijven doortwijfelen!Sunny-in-Perth schreef: ↑31-10-2019 14:32Moeilijk omdat ik vind dat 'gezonde' twijfel er ook wel een beetje bij hoort.
De reden waarom je twijfelt vind ik wel lastig...
Ik kan namelijk ook niet mijzelf zijn bij mijn schoonfamilie en man zijn vrienden van vroeger (gelukkig wonen we heel ver weg).
Een partner vinden die perfect bij je past is al heel moeilijk en wanneer hij dan ook nog perfect bij je familie en al je vrienden moet passen dan tja... volgens mij blijf je dan wel eeuwig twijfelen.
