Relaties
alle pijlers
Uitmaken? Of..
dinsdag 4 januari 2022 om 00:50
Lieve leden,
Waar begin ik. Na een diep diep diep dal ben ik uit mijn depressie geraakt. Hard werken en ook heel wat potjes antidepressiva. Dat was hard knokken. Ik was weer klaar voor het leven.
En.. Cupido schoot raak, dacht ik. Een lieve jongen welke een eigen huisje had. Na twee maanden besloten we dat ik bij hem in kon trekken.. en niet veel later werden we ‘pap en mam’ van een hond ( die hij erg graag wilde). Sounds perfect.
Inmiddels zijn we een half jaar verder en breekt het mij enorm op. We storen ons aan elkaar en halen het slechtste in elkaar naar boven. Ik en hem en hij in mij. Ik ‘hap’ en sta klaar voor de aanval en hij ook. Ik ben erg zorgzaam.. en hij niet. Hij is meer van het mom ieder voor zich. En dat breekt op. Ik heb al eindeloze gesprekken met hem gevoerd.. het gaat goed voor een paar dagen en dan barst de bom weer. Ik sluip langzaam weer terug in mijn depressie en zie bijna het licht aan het einde van de tunnel niet meer.
Vanavond het gesprek aan gegaan. Maar hij ziet het niet in. Hij vind dat ik vol moet houden. En dat het vast weer goed komt en we vanzelf minder gaan kibbelen en het houden van zo voelt. Dit is volwassen worden, het volwassen leven. Aldus hem.
Ik ben overigens 22.
Ik weet het gewoon niet meer.. mijn ouders willen dat ik terug naar huis kom. Ze zien mij langzaam wegslippen en dat is alles behalve wat zij en ik willen.
Wat zouden jullie doen?
Soms helpt het om je horizon te verbreden
Waar begin ik. Na een diep diep diep dal ben ik uit mijn depressie geraakt. Hard werken en ook heel wat potjes antidepressiva. Dat was hard knokken. Ik was weer klaar voor het leven.
En.. Cupido schoot raak, dacht ik. Een lieve jongen welke een eigen huisje had. Na twee maanden besloten we dat ik bij hem in kon trekken.. en niet veel later werden we ‘pap en mam’ van een hond ( die hij erg graag wilde). Sounds perfect.
Inmiddels zijn we een half jaar verder en breekt het mij enorm op. We storen ons aan elkaar en halen het slechtste in elkaar naar boven. Ik en hem en hij in mij. Ik ‘hap’ en sta klaar voor de aanval en hij ook. Ik ben erg zorgzaam.. en hij niet. Hij is meer van het mom ieder voor zich. En dat breekt op. Ik heb al eindeloze gesprekken met hem gevoerd.. het gaat goed voor een paar dagen en dan barst de bom weer. Ik sluip langzaam weer terug in mijn depressie en zie bijna het licht aan het einde van de tunnel niet meer.
Vanavond het gesprek aan gegaan. Maar hij ziet het niet in. Hij vind dat ik vol moet houden. En dat het vast weer goed komt en we vanzelf minder gaan kibbelen en het houden van zo voelt. Dit is volwassen worden, het volwassen leven. Aldus hem.
Ik ben overigens 22.
Ik weet het gewoon niet meer.. mijn ouders willen dat ik terug naar huis kom. Ze zien mij langzaam wegslippen en dat is alles behalve wat zij en ik willen.
Wat zouden jullie doen?
Soms helpt het om je horizon te verbreden
dinsdag 4 januari 2022 om 09:14
Ik denk inderdaad dat alles zo snel gegaan is en dat nu een enorme klap geeft. De witte broodsweken zijn voorbij en de realiteit kickt in. Ik snap ook niet waarom ik zo impulsief was. Misschien door de roze bril? En omdat ik moeilijk nee kan zeggen? Ik baal zo van mijzelfFelidaes schreef: ↑04-01-2022 06:49Volwassen worden is inderdaad leren omgaan met dat alles niet perfect loopt.
Maar de eerste tijd in een relatie behoort wel gewoon voornamelijk fijn te zijn.
Je bent niet gelukkig. Zorg voor jezelf en ga terug naar je ouders.
En ga nooit meer zo snel bij iemand wonen. Geef de relatie de tijd langzaam goed op te bouwen. Dit is allemaal te snel gegaan, met alle gevolgen van dien.
dinsdag 4 januari 2022 om 09:16
Ik ben inderdaad ‘moeder’ geworden van een hond. Geen kind. Die ik overigens ook niet wil.hamerhaai schreef: ↑04-01-2022 08:14Verwacht je echt dat wanneer jij naar je ouders gaat je problemen opeens zijn opgelost?
Maak een afspraak bij de huisarts en ga hulp zoeken. Je bent een volwassenvrouw en verantwoordelijk voor je eigen leven en daden. Je hebt er voor gekozen om samen te gaan wonen en moeder te worden, dat is nu je basis.
Of dat jullie relatie het gaat redden of niet, dat is niet eens het belangrijkste. Jij moet zorgen dat je stabiel in het leven staat. Waarschijnlijk kan je daar wel (professionele) hulp bij gebruiken. Niet vluchten in een relatie of weer terug naar je ouders.
Ik sta nog steeds onder behandeling en heb elke twee weken een check up met de psycholoog en elke aantal maanden met de psychiater betreft medicatie. De lijntjes zijn dus gelukkig kort en hulp staat klaar.
dinsdag 4 januari 2022 om 09:19
Ik zie dat je nog maar 22 bent. Helemaal geen schande om terug te gaan naar je ouders. Ik zou gezien je depressies ook op korte termijn een afspraak maken met de huisarts. Een ander kan iets wat in jou zit niet voor je oplossen.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
dinsdag 4 januari 2022 om 09:20
Ik snap dat wel. Depressie voelt verschrikkelijk en als je daarna verliefd wordt is dat zo euforisch. Liefde maakt blind maar zeker als het contrast met een zware periode heel groot is.
Is het naief? Misschien, ik was ook naief op jouw leeftijd, zoals zoveel mensen. En fouten maken mag, ook te snel in een relatie springen. Er zijn geen kinderen in het spel dus het is niet onherstelbaar
dinsdag 4 januari 2022 om 09:21
Geen wonder dat hij niet wil dat je weg gaat. Hij wil graag een hond en jij draagt alle lasten.Mola346 schreef: ↑04-01-2022 09:11Gelukkig staat de hond op mijn naam, heb ik de helft meebetaald van de aanschaf, ga ik naar de puppy cursus, betaal ik alle rekeningen betreft dierenarts, heb ik alle spullen in huis gehaald zoals voer etc en staat de huisdierenverzekering van haar ook op mijn naam.. dus wat dat betreft, vind ik dat de hond mooi met mij terug mee naar huis mag.
Nog een levensles die deze relatie je leert: hoe belangrijk het is om NEE te leren zeggen!
Nu wordt het tijd om JA tegen jezelf te zeggen in plaats van tegen anderen.
dinsdag 4 januari 2022 om 09:35
Mijn ouders willen graag dat de hond mee komt. Klikt erg goed met hun honden.. en ipv twee, drie in huis, maakt ook niet meer uit.Attraverso schreef: ↑04-01-2022 09:26Je haalt samen een hond en omdat de papieren op jouw naam staan vind je dat de hond mooi met jou terug naar huis mag? Wat vind hij daar van? En je ouders? Of hebben die daar niets over te zeggen?
En.. dat is echt mijn enige eis. Alle spullen welke ik ooit gehaald heb voor het huis, mag hij houden. Maar die hond is echt mijn alles.. ik zorg er voor, geef ze eten, wandel elke dag, ga naar de trainingen en voedt haar op. Wegens een operatie kan ik dit momenteel niet.. en heeft hij de zorg nu.
Geloof me, hij heeft haar vier dagen in de ochtend niet uitgelaten. Puur onder het mom van: ik ga uitslapen en uitlaten is toch niet nodig. Aldus hem.
Ik zie her dus niet zitten dat ze daar blijft. Het is een hele actieve hond met nood aan beweging.
dinsdag 4 januari 2022 om 09:38
En.. zijn deel van de aankoop betaal ik natuurlijk terug.Attraverso schreef: ↑04-01-2022 09:26Je haalt samen een hond en omdat de papieren op jouw naam staan vind je dat de hond mooi met jou terug naar huis mag? Wat vind hij daar van? En je ouders? Of hebben die daar niets over te zeggen?
En als hij de strijd aan wilt gaan? Prima. Maar dan is hij mij meer dan duizend euro verschuldigd aan dierenarts kosten (ze had een klein ongelukje gehad). En meer dan honderden euro’s aan spullen en cursussen.
De hond is het enige waarvoor ik nog zou samen blijven om eerlijk te zijn. Ik denk dat dat wel genoeg zegt hoeveel ik om dat beestje geef.
dinsdag 4 januari 2022 om 09:42
je kunt ook een omgangsregeling voor de hond bedenken he?Mola346 schreef: ↑04-01-2022 09:35Mijn ouders willen graag dat de hond mee komt. Klikt erg goed met hun honden.. en ipv twee, drie in huis, maakt ook niet meer uit.
En.. dat is echt mijn enige eis. Alle spullen welke ik ooit gehaald heb voor het huis, mag hij houden. Maar die hond is echt mijn alles.. ik zorg er voor, geef ze eten, wandel elke dag, ga naar de trainingen en voedt haar op. Wegens een operatie kan ik dit momenteel niet.. en heeft hij de zorg nu.
Geloof me, hij heeft haar vier dagen in de ochtend niet uitgelaten. Puur onder het mom van: ik ga uitslapen en uitlaten is toch niet nodig. Aldus hem.
Ik zie her dus niet zitten dat ze daar blijft. Het is een hele actieve hond met nood aan beweging.
misschien maakt het dat eenvoudiger, laat hij je dan makkelijker gaan
dinsdag 4 januari 2022 om 09:42
dit zijn levenslessen, en soms doen die pijnMola346 schreef: ↑04-01-2022 09:14Ik denk inderdaad dat alles zo snel gegaan is en dat nu een enorme klap geeft. De witte broodsweken zijn voorbij en de realiteit kickt in. Ik snap ook niet waarom ik zo impulsief was. Misschien door de roze bril? En omdat ik moeilijk nee kan zeggen? Ik baal zo van mijzelf
dinsdag 4 januari 2022 om 09:59
Oh nee wees alsjeblieft niet boos op jezelf! We maken allemaal fouten. En je leert hiervan. Ga lekker terug naar je ouders. Je bent nog maar 22 en een heel leven is wel echt heel lang om met iemand te zijn waarbij het niet werkt en ik denk dat je dat zelf ook wel ziet. Het is geen falen. Elke dag worden er relaties verbroken omdat het niet werkt. Dat mag gewoon, het is oké.Mola346 schreef: ↑04-01-2022 09:14Ik denk inderdaad dat alles zo snel gegaan is en dat nu een enorme klap geeft. De witte broodsweken zijn voorbij en de realiteit kickt in. Ik snap ook niet waarom ik zo impulsief was. Misschien door de roze bril? En omdat ik moeilijk nee kan zeggen? Ik baal zo van mijzelf
dinsdag 4 januari 2022 om 10:14
En misschien nog iets.. het verhaal wordt nu wel heel herkenbaar dus even duimen dat hij niet mee leest.
Een aantal weken geleden was ik weg van huis en had mijn telefoon thuis laten liggen omdat deze leeg was.
In de loop van de dagen kreeg ik steeds vragen van hem of ik ooit vreemd zou gaan en dat hij moeite had met vertrouwen. Iets wat ik erg lastig vond. Later keek ik eens op zijn telefoon omdat ik mijn hotspot moest delen met hem. Zijn data deed het niet. Hij zat naast me. En.. ik zag ineens een Snapchat voorbij komen van mijn ex? Op zijn telefoon?? Terwijl ze elkaar niet kennen? Ik confronteerde hem hier mee. En hij ontkende het. Ik dacht dat ik knetter gek werd.
Een paar dagen later kwam de aap uit de mouw. Toen ik weg was.. en mijn telefoon thuis lag.. had hij alles doorgespit. Gesprekken met oude scharrels (voor zijn tijd) die nog open stonden op whatsapp en al jaren niet actief waren, gesprekken met vriendinnen, mijn moeder en een van mijn beste vrienden. Alles had hij gelezen. Hij kwam ook een gesprek tegen van een jongen waarmee ik een tijdje gepraat heb. Daar praatte ik ook nog mee toen mijn vriend en ik elkaar net kende. We kende elkaar denk ik drie dagen?
Dat zag hij als vreemd gaan. Want op de dag dat ik een gesprek met die jongen had.. kwam hij mij ophalen. Dat had hij allemaal even uitgeplozen.
En.. dat niet alleen.. hij had inderdaad mijn ‘scharrel’ van eerder toegevoegd op Snapchat om hem te ondervragen wat ik allemaal deed en of ik ooit vreemd was gegaan.
Ik zou nooit vreemd gaan.. en ik heb toen het serieus werd met mijn vriend (en we nog steeds geen relatie hadden) ook het contact verbroken met die jongen waarmee ik praatte. Ik kende hem namelijk van de tijd dat ik op kamers zat. Er is dus (in mijn ogen) nooit iets gebeurd. Ook in de tijd van relatie heb ik nooit met een andere jongen gepraat, laat staan afgesproken.
Sinds dien is alles helemaal verpest. Ik loop ik steeds meer vast in deze relatie.
Een aantal weken geleden was ik weg van huis en had mijn telefoon thuis laten liggen omdat deze leeg was.
In de loop van de dagen kreeg ik steeds vragen van hem of ik ooit vreemd zou gaan en dat hij moeite had met vertrouwen. Iets wat ik erg lastig vond. Later keek ik eens op zijn telefoon omdat ik mijn hotspot moest delen met hem. Zijn data deed het niet. Hij zat naast me. En.. ik zag ineens een Snapchat voorbij komen van mijn ex? Op zijn telefoon?? Terwijl ze elkaar niet kennen? Ik confronteerde hem hier mee. En hij ontkende het. Ik dacht dat ik knetter gek werd.
Een paar dagen later kwam de aap uit de mouw. Toen ik weg was.. en mijn telefoon thuis lag.. had hij alles doorgespit. Gesprekken met oude scharrels (voor zijn tijd) die nog open stonden op whatsapp en al jaren niet actief waren, gesprekken met vriendinnen, mijn moeder en een van mijn beste vrienden. Alles had hij gelezen. Hij kwam ook een gesprek tegen van een jongen waarmee ik een tijdje gepraat heb. Daar praatte ik ook nog mee toen mijn vriend en ik elkaar net kende. We kende elkaar denk ik drie dagen?
Dat zag hij als vreemd gaan. Want op de dag dat ik een gesprek met die jongen had.. kwam hij mij ophalen. Dat had hij allemaal even uitgeplozen.
En.. dat niet alleen.. hij had inderdaad mijn ‘scharrel’ van eerder toegevoegd op Snapchat om hem te ondervragen wat ik allemaal deed en of ik ooit vreemd was gegaan.
Ik zou nooit vreemd gaan.. en ik heb toen het serieus werd met mijn vriend (en we nog steeds geen relatie hadden) ook het contact verbroken met die jongen waarmee ik praatte. Ik kende hem namelijk van de tijd dat ik op kamers zat. Er is dus (in mijn ogen) nooit iets gebeurd. Ook in de tijd van relatie heb ik nooit met een andere jongen gepraat, laat staan afgesproken.
Sinds dien is alles helemaal verpest. Ik loop ik steeds meer vast in deze relatie.
mola346 wijzigde dit bericht op 04-01-2022 10:17
10.47% gewijzigd
dinsdag 4 januari 2022 om 10:45
Wat een lieve reactie.Brie schreef: ↑04-01-2022 09:20Ik snap dat wel. Depressie voelt verschrikkelijk en als je daarna verliefd wordt is dat zo euforisch. Liefde maakt blind maar zeker als het contrast met een zware periode heel groot is.
Is het naief? Misschien, ik was ook naief op jouw leeftijd, zoals zoveel mensen. En fouten maken mag, ook te snel in een relatie springen. Er zijn geen kinderen in het spel dus het is niet onherstelbaar
dinsdag 4 januari 2022 om 10:54
Volgens mij is al die jaren therapie geen weggegooid geld geweest, je weet dat je niet moet blijven hangen in deze relatie dus dat is een enorme winst. Waar je nu mee worstelt is wat iedereen moeilijk vindt, de stekker uit je relatie trekken en opstappen. Gelukkig heb je ouders die je verwelkomen en sta je niet op straat. Geniet wat je wel hebt overgehouden aan deze relatie, een leuke hond en de wetenschap dat je weet wat wel en niet gezond gedrag is in een relatie.
dinsdag 4 januari 2022 om 11:03
En een heel duidelijk antwoord op je vraag in de OP, als dat antwoord je niet al duidelijk was.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
dinsdag 4 januari 2022 om 11:12
Nou, duidelijk toch. Verlies nemen en gaan. Hier word je alleen maar ongelukkiger van.
PS: Volwassen worden is niet rücksichtslos blijven samenwonen, omdat dat op een roze wolk een goed idee leek. Volwassen worden is juist af en toe met afstand naar een situatie kijken, je verantwoordelijkheid nemen en bijsturen. En "vechten voor een relatie" is echt onzin als je nog zo kort samen bent. Feitelijk zit je nog in de date/leren kennen fase. En je leert nu dat dit toch geen relatiemateriaal voor je is (voor niemand volgens mij, als hij zo met vertrouwen om gaat, maar dat is niet jouw probleem).
En je blijft je hele leven leren, ook als je volwassen bent. Nu heb je geleerd dat het niet handig is om op een roze wolk grote beslissingen te nemen. Is kut, maar daar kom je wel overheen. Echt. Je hebt je weg gevonden met je depressie, dit kun je ook.
PS: Volwassen worden is niet rücksichtslos blijven samenwonen, omdat dat op een roze wolk een goed idee leek. Volwassen worden is juist af en toe met afstand naar een situatie kijken, je verantwoordelijkheid nemen en bijsturen. En "vechten voor een relatie" is echt onzin als je nog zo kort samen bent. Feitelijk zit je nog in de date/leren kennen fase. En je leert nu dat dit toch geen relatiemateriaal voor je is (voor niemand volgens mij, als hij zo met vertrouwen om gaat, maar dat is niet jouw probleem).
En je blijft je hele leven leren, ook als je volwassen bent. Nu heb je geleerd dat het niet handig is om op een roze wolk grote beslissingen te nemen. Is kut, maar daar kom je wel overheen. Echt. Je hebt je weg gevonden met je depressie, dit kun je ook.
Everything is fluid
dinsdag 4 januari 2022 om 12:33
Ik zou weggaan, hond meenemen en als hij de hond terug wilt, dan kan hij naar de rechter gaan. Hij kan er duidelijk niet voor betalen. Ik zou denk ik ook je spullen pakken als hij van huis is, als hij je telefoon doorsnuffelt en zulke bizarre vragen stelt.. vind ik nogal heftig. Hij klinkt niet super veilig. Ik zou dan het gesprek aangaan op een openbaar terrein.