Relaties
alle pijlers
Valt het nog te repareren?
zaterdag 2 januari 2021 om 00:01
Dit is mijn allereerste topic ooit hier, wel vaker meegelezen, maar ik heb hulp nodig.
Uiteraard is dit een warrig en eenzijdig verhaal, ik zit nogal in de emotie op het moment, maar ik hoop dat jullie me een klein beetje kunnen volgen en mogelijk advies kunnen geven.
Eerst een klein stukje voorgeschiedenis.
Ik, man met 2 kids heb 4 jaar geleden, anderhalf jaar nadat moeder van kids me verliet, een mooie dame leren kennen, ook met 2 kids in de leeftijd van die van mij. Uiteraard in het begin allemaal heel erg mooi en vreselijk liefdevol, natuurljk leuke plannen gemaakt en ook snel weer bijgesteld omdat de kinderen het onderling niet zo goed konden vinden (klein dorp dus ze kenden elkaar al) .
Relatie is nadien met veel ups en downs verlopen (zoals elke relatie denk ik). We zijn wel een paar keer met zijn allen op vakantie geweest, ging niet overwegend heel erg goed zeg maar, mede door de verschillende karakters van de kinderen. Rustig en introvert versus enigszins dominant en adhd.
Onze liefde is altijd blijven bestaan, ondanks dat ik erachter ben gekomen dat er in de verhalen die ze me vertelde over haar verleden flinke hiaten en onwaarheden zaten. Daar heb ik haar destijds mee geconfronteerd en dit is ze altijd blijven ontkennen. Ik heb dat voor de rest maar min of meer geaccepteerd voor wat het is, met het oog op de toekomst. Vertrouwen had daardoor wel een deukje opgelopen.
We hadden geen plannen om een samengesteld gezin te vormen, hoe graag ze dat ook wilde maar dat zou de boel alleen maar heel snel laten verslechteren. Dus werd het latten wanneer het kon, al vond ze dat te weinig.
Omdat ik co-ouder ben (week op week af) en haar kinderen alleen in de weekends naar hun andere ouder gingen kwam het er dus op neer dat ik regelmatig bij haar was en alleen in de tijd dat mijn kinderen bij mij waren niet.
We hebben er na aardig wat pittige gesprekken voor gekozen dat dit de beste vorm was, zij vond het alleen wat onrechtvaardig dat ik wel bij haar ‘meevrat’ en met haar kinderen meeleefde en voelde zich niet welkom bij mij. In de weekenden dat haar kinderen er niet waren, waren we met zijn tweetjes en dat was altijd super! Uiteraard heb ik ook een flink aantal fouten gemaakt, ik ben van nature een vreselijk slechte prater en wel een denker, dus er zijn zat dingen die ik haar slecht of niet verteld heb waar zij wel belang aan hechtte, dingen over de verstandhouding met ex, regelingen etcetera. In alle eerlijkheid was dat ook niet iets in de top10 van onderwerpen die je in de beginfase bespreekt zeg maar. Desalniettemin heb ik ook veel fouten gemaakt en ook meerdere malen oprecht excuus voor aangeboden
Op een bepaald moment was er erg veel spanning en heb ik ervoor gekozen om voorlopig maar even niet meer samen te slapen, dit om meer spanning te vermijden, en een beetje rust te creëren, voor mezelf en ongevraagd ook voor haar. Had ik natuurlijk niet voor haar in moeten vullen maar die relatieve rust had ik echt nodig. Wel afgesproken dat het tijdelijk was en dat we samen zouden bouwen aan een mooie toekomst.
We wonen niet ver bij elkaar uit de buurt in hetzelfde dorpje, dus we konden regelmatig toch wel elkaar zien. Na een ruzie 2 maanden terug over iets onbenulligs (waar ik waarschijnlijk te zwaar aan getild heb) ben ik naar mijn eigen huis vertrokken en heb ik aangegeven waar de schoen wringt. Dat heeft geleid tot veel discussie en een paar dagen geen contact. Nadien heb ik geprobeerd het contact te herstellen en samen wat dingen te ondernemen, samen wat sporten en lieve appjes sturen om interesse te tonen, gewoon af te spreken en dat soort dingen meer.
Fast forward naar de kerst, we hadden eigenlijk geen plan om samen te zijn, maar ook niet uitgesproken om alleen te zijn, dus het liep zoals het liep en die heb ik alleen doorgebracht, zij met haar kinderen.
Nu met oud en nieuw wilde ik graag bij haar zijn, maar ik kreeg ineens geen reactie meer op berichten en telefoontje. Mijn alarmbelletje ging af (en hard ook, ik heb helaas zo’n intern stemmetje dat me waarschuwt als er iets niet helemaal in de haak is) dus op nieuwjaarsdag gevraagd hoe het zat, ze gaf aan dat ze vroeg naar bed was gegaan, ik was nog even langsgegaan ’s nachts en het licht brandde nog. (Ze gaat nooit slapen met licht aan) Ik heb haar toen gevraagd of ze soms met iemand anders was, ze gaf toen aan ‘alleen visite. Verder niets’.
Daarop heb ik gevraagd of ze soms een nieuwe vriend bij zich had, was niet zo volgens haar, wederom alleen visite.
Ik ben een rondje gaan lopen toen en op de terugweg kwam ik ze bij toeval samen tegen. Hand in hand. Ik heb me netjes voorgesteld en de beste kerel had geen idee wie ik was, dus toen ik vroeg wat ze van elkaar waren kreeg ik van hem een heel eerlijk antwoord. ‘We hebben elkaar al een tijdlang lief maar de status nieuwe vriend heb ik nog niet’. En desgevraagd gaf hij aan dat ze al even aan het ontdekken zijn of er meer inzat qua liefde. Ze keek ontzettend betrapt en wilde zo snel mogelijk weg. Romantisch wandelen in de zon.
Dit doet nu zo vreselijk veel pijn, hij heeft dus bij haar geslapen (er was niets gebeurd zegt ze) terwijl ik het idee had dat we onze relatie weer aan het opbouwen waren.
Ik heb haar later nog even kort gesproken, met hem erbij en toen gaf hij aan dat ze maar vooral duidelijk moest zijn. Ik vroeg toen of dit het was, of ik mezelf illusies maakte door te denken dat ‘we’ nog kans hadden samen, ze zei toen nee maar ik zag de twijfel. Later nog met haar geappt en gezegd hoe ik het ervaren heb de afgelopen tijd. Ze beroept zich op dat ze dacht dat het toch al niets meer was en dat ze blij wilde zijn en dat hij maar gewoon een goede vriend is. Korte tijd geleden heeft ze nog uitgesproken dat ik haar laatste liefde zou zijn, voor mij is zij dat wel in ieder geval, ik kan me (nu) niet zo goed voorstellen dat ik ooit nog amoureus ben met een ander persoon.
Het helpt al dat ik het even van me afschrijf. Maar wat kan ik nog doen? Ik weet dat een toekomst zoals zij die idealiseert niet kan, vanwege een lading kinderen. Ik zou het op zich wel zien zitten om samen te latten als het kan en de kinderen er verder niet mee te belasten. Dus in alle opzichten zal een ‘andere partner’ die ook nog eens geen kinderen heeft een betere optie voor haar zijn. Die kan dan fijn bij haar intrekken en stiefpapa spelen voor haar kids.
De vreselijke pijn en de stress die deze situatie me oplevert zijn iets wat ik nog niet eerder heb gevoeld. Ik heb dus uiteraard eerder relaties gehad die beëindigd zijn maar dit heb ik nog niet gevoeld. Hoe kom ik hiervan af?
Ik heb haar gevraagd of ze zeker weet dat ze klaar met me is, en of ik voortaan alleen door onze favoriete stad moet lopen. Daarop antwoordde ze dat het haar heel erg verwart allemaal.
Moet ik proberen haar te vergeten? Hulp zoeken? Mijn hele wezen is in de stress geschoten aan de gedachte van hun samen. Ik weet niet zo goed wat ik zou willen vragen hier, maar als iemand de moeite neemt om inzichten te delen ben ik al wat geholpen…
Uiteraard is dit een warrig en eenzijdig verhaal, ik zit nogal in de emotie op het moment, maar ik hoop dat jullie me een klein beetje kunnen volgen en mogelijk advies kunnen geven.
Eerst een klein stukje voorgeschiedenis.
Ik, man met 2 kids heb 4 jaar geleden, anderhalf jaar nadat moeder van kids me verliet, een mooie dame leren kennen, ook met 2 kids in de leeftijd van die van mij. Uiteraard in het begin allemaal heel erg mooi en vreselijk liefdevol, natuurljk leuke plannen gemaakt en ook snel weer bijgesteld omdat de kinderen het onderling niet zo goed konden vinden (klein dorp dus ze kenden elkaar al) .
Relatie is nadien met veel ups en downs verlopen (zoals elke relatie denk ik). We zijn wel een paar keer met zijn allen op vakantie geweest, ging niet overwegend heel erg goed zeg maar, mede door de verschillende karakters van de kinderen. Rustig en introvert versus enigszins dominant en adhd.
Onze liefde is altijd blijven bestaan, ondanks dat ik erachter ben gekomen dat er in de verhalen die ze me vertelde over haar verleden flinke hiaten en onwaarheden zaten. Daar heb ik haar destijds mee geconfronteerd en dit is ze altijd blijven ontkennen. Ik heb dat voor de rest maar min of meer geaccepteerd voor wat het is, met het oog op de toekomst. Vertrouwen had daardoor wel een deukje opgelopen.
We hadden geen plannen om een samengesteld gezin te vormen, hoe graag ze dat ook wilde maar dat zou de boel alleen maar heel snel laten verslechteren. Dus werd het latten wanneer het kon, al vond ze dat te weinig.
Omdat ik co-ouder ben (week op week af) en haar kinderen alleen in de weekends naar hun andere ouder gingen kwam het er dus op neer dat ik regelmatig bij haar was en alleen in de tijd dat mijn kinderen bij mij waren niet.
We hebben er na aardig wat pittige gesprekken voor gekozen dat dit de beste vorm was, zij vond het alleen wat onrechtvaardig dat ik wel bij haar ‘meevrat’ en met haar kinderen meeleefde en voelde zich niet welkom bij mij. In de weekenden dat haar kinderen er niet waren, waren we met zijn tweetjes en dat was altijd super! Uiteraard heb ik ook een flink aantal fouten gemaakt, ik ben van nature een vreselijk slechte prater en wel een denker, dus er zijn zat dingen die ik haar slecht of niet verteld heb waar zij wel belang aan hechtte, dingen over de verstandhouding met ex, regelingen etcetera. In alle eerlijkheid was dat ook niet iets in de top10 van onderwerpen die je in de beginfase bespreekt zeg maar. Desalniettemin heb ik ook veel fouten gemaakt en ook meerdere malen oprecht excuus voor aangeboden
Op een bepaald moment was er erg veel spanning en heb ik ervoor gekozen om voorlopig maar even niet meer samen te slapen, dit om meer spanning te vermijden, en een beetje rust te creëren, voor mezelf en ongevraagd ook voor haar. Had ik natuurlijk niet voor haar in moeten vullen maar die relatieve rust had ik echt nodig. Wel afgesproken dat het tijdelijk was en dat we samen zouden bouwen aan een mooie toekomst.
We wonen niet ver bij elkaar uit de buurt in hetzelfde dorpje, dus we konden regelmatig toch wel elkaar zien. Na een ruzie 2 maanden terug over iets onbenulligs (waar ik waarschijnlijk te zwaar aan getild heb) ben ik naar mijn eigen huis vertrokken en heb ik aangegeven waar de schoen wringt. Dat heeft geleid tot veel discussie en een paar dagen geen contact. Nadien heb ik geprobeerd het contact te herstellen en samen wat dingen te ondernemen, samen wat sporten en lieve appjes sturen om interesse te tonen, gewoon af te spreken en dat soort dingen meer.
Fast forward naar de kerst, we hadden eigenlijk geen plan om samen te zijn, maar ook niet uitgesproken om alleen te zijn, dus het liep zoals het liep en die heb ik alleen doorgebracht, zij met haar kinderen.
Nu met oud en nieuw wilde ik graag bij haar zijn, maar ik kreeg ineens geen reactie meer op berichten en telefoontje. Mijn alarmbelletje ging af (en hard ook, ik heb helaas zo’n intern stemmetje dat me waarschuwt als er iets niet helemaal in de haak is) dus op nieuwjaarsdag gevraagd hoe het zat, ze gaf aan dat ze vroeg naar bed was gegaan, ik was nog even langsgegaan ’s nachts en het licht brandde nog. (Ze gaat nooit slapen met licht aan) Ik heb haar toen gevraagd of ze soms met iemand anders was, ze gaf toen aan ‘alleen visite. Verder niets’.
Daarop heb ik gevraagd of ze soms een nieuwe vriend bij zich had, was niet zo volgens haar, wederom alleen visite.
Ik ben een rondje gaan lopen toen en op de terugweg kwam ik ze bij toeval samen tegen. Hand in hand. Ik heb me netjes voorgesteld en de beste kerel had geen idee wie ik was, dus toen ik vroeg wat ze van elkaar waren kreeg ik van hem een heel eerlijk antwoord. ‘We hebben elkaar al een tijdlang lief maar de status nieuwe vriend heb ik nog niet’. En desgevraagd gaf hij aan dat ze al even aan het ontdekken zijn of er meer inzat qua liefde. Ze keek ontzettend betrapt en wilde zo snel mogelijk weg. Romantisch wandelen in de zon.
Dit doet nu zo vreselijk veel pijn, hij heeft dus bij haar geslapen (er was niets gebeurd zegt ze) terwijl ik het idee had dat we onze relatie weer aan het opbouwen waren.
Ik heb haar later nog even kort gesproken, met hem erbij en toen gaf hij aan dat ze maar vooral duidelijk moest zijn. Ik vroeg toen of dit het was, of ik mezelf illusies maakte door te denken dat ‘we’ nog kans hadden samen, ze zei toen nee maar ik zag de twijfel. Later nog met haar geappt en gezegd hoe ik het ervaren heb de afgelopen tijd. Ze beroept zich op dat ze dacht dat het toch al niets meer was en dat ze blij wilde zijn en dat hij maar gewoon een goede vriend is. Korte tijd geleden heeft ze nog uitgesproken dat ik haar laatste liefde zou zijn, voor mij is zij dat wel in ieder geval, ik kan me (nu) niet zo goed voorstellen dat ik ooit nog amoureus ben met een ander persoon.
Het helpt al dat ik het even van me afschrijf. Maar wat kan ik nog doen? Ik weet dat een toekomst zoals zij die idealiseert niet kan, vanwege een lading kinderen. Ik zou het op zich wel zien zitten om samen te latten als het kan en de kinderen er verder niet mee te belasten. Dus in alle opzichten zal een ‘andere partner’ die ook nog eens geen kinderen heeft een betere optie voor haar zijn. Die kan dan fijn bij haar intrekken en stiefpapa spelen voor haar kids.
De vreselijke pijn en de stress die deze situatie me oplevert zijn iets wat ik nog niet eerder heb gevoeld. Ik heb dus uiteraard eerder relaties gehad die beëindigd zijn maar dit heb ik nog niet gevoeld. Hoe kom ik hiervan af?
Ik heb haar gevraagd of ze zeker weet dat ze klaar met me is, en of ik voortaan alleen door onze favoriete stad moet lopen. Daarop antwoordde ze dat het haar heel erg verwart allemaal.
Moet ik proberen haar te vergeten? Hulp zoeken? Mijn hele wezen is in de stress geschoten aan de gedachte van hun samen. Ik weet niet zo goed wat ik zou willen vragen hier, maar als iemand de moeite neemt om inzichten te delen ben ik al wat geholpen…
zaterdag 2 januari 2021 om 11:40
zaterdag 2 januari 2021 om 13:42
Allereerst dank voor jullie reacties, ik stel ze allemaal op prijs.
Misschien ter verduidelijking, het was niet als creep dat ik langsging om te stalken ofzo. Een paar weken terug gaf ze aan dat ze me aan het missen was en hoopte dat ik vol liefde voor haar deur zou staan. Dat was ik in de nieuwjaarsnacht van plan, met een flesje wijn mee om samen het nieuwe jaar te proosten en een nieuwe start te maken. Omdat ik niet zomaar als een malloot ga staan aanbellen en toch even een heads-up wilde geven appte ik eerst, toen belde ik en ja de situatie daar in de straat is nu eenmaal zo dat je vrij makkelijk kan zien dat het licht brandt.
Toen ik geen sjoege kreeg ben ik afgedropen.
En over die eigenwaarde en tegenkomen, ik wist niet dat ik 'de ex' was in dit verhaal. In mijn (vast mateloos naïeve) beeld waren we nog ergens mee bezig, zoals ook in de openingspost staat.
Ik kom hier overigens niet omdat ik 1 type reactie zocht, of op zoek was naar "ach wat ben je zielig" ofzo. Ik stel elke reactie op prijs, hoe hard misschien ook.
Misschien ter verduidelijking, het was niet als creep dat ik langsging om te stalken ofzo. Een paar weken terug gaf ze aan dat ze me aan het missen was en hoopte dat ik vol liefde voor haar deur zou staan. Dat was ik in de nieuwjaarsnacht van plan, met een flesje wijn mee om samen het nieuwe jaar te proosten en een nieuwe start te maken. Omdat ik niet zomaar als een malloot ga staan aanbellen en toch even een heads-up wilde geven appte ik eerst, toen belde ik en ja de situatie daar in de straat is nu eenmaal zo dat je vrij makkelijk kan zien dat het licht brandt.
Toen ik geen sjoege kreeg ben ik afgedropen.
En over die eigenwaarde en tegenkomen, ik wist niet dat ik 'de ex' was in dit verhaal. In mijn (vast mateloos naïeve) beeld waren we nog ergens mee bezig, zoals ook in de openingspost staat.
Ik kom hier overigens niet omdat ik 1 type reactie zocht, of op zoek was naar "ach wat ben je zielig" ofzo. Ik stel elke reactie op prijs, hoe hard misschien ook.
zaterdag 2 januari 2021 om 13:45
Maar zonder enig overleg elkaar niet zien met kerst, was toch wel een heel duidelijk teken, dat het uit was?zanon schreef: ↑02-01-2021 13:42Allereerst dank voor jullie reacties, ik stel ze allemaal op prijs.
Misschien ter verduidelijking, het was niet als creep dat ik langsging om te stalken ofzo. Een paar weken terug gaf ze aan dat ze me aan het missen was en hoopte dat ik vol liefde voor haar deur zou staan. Dat was ik in de nieuwjaarsnacht van plan, met een flesje wijn mee om samen het nieuwe jaar te proosten en een nieuwe start te maken. Omdat ik niet zomaar als een malloot ga staan aanbellen en toch even een heads-up wilde geven appte ik eerst, toen belde ik en ja de situatie daar in de straat is nu eenmaal zo dat je vrij makkelijk kan zien dat het licht brandt.
Toen ik geen sjoege kreeg ben ik afgedropen.
En over die eigenwaarde en tegenkomen, ik wist niet dat ik 'de ex' was in dit verhaal. In mijn (vast mateloos naïeve) beeld waren we nog ergens mee bezig, zoals ook in de openingspost staat.
Ik kom hier overigens niet omdat ik 1 type reactie zocht, of op zoek was naar "ach wat ben je zielig" ofzo. Ik stel elke reactie op prijs, hoe hard misschien ook.
zaterdag 2 januari 2021 om 14:03
Gemengd gevoel, ik snap in mijn hoofd wel dat ik er verstandiger aan doe om het misschien los te laten en de pijn te accepteren voor wat ie is. Mijn hart zegt helaas iets anders nu.
Ik heb mezelf een hele tijd terug voorgenomen om -als dit niet zou werken- mezelf niet meer te branden aan de pijn en dan maar liever alleen te blijven, ik ben niet de jongste meer en heel eerlijk gezegd kan ik me nu niet voorstellen dat ik nog een keer kan liefhebben zoals ik haar liefheb.
Als je het zo bekijkt wel, ik had zelf al die tijd het idee dat het nog op een laag pitje stond, al zocht ik haar wel iedere keer op en nodigde ik haar uit voor bepaalde dingen, waar ze ook op inging. Tot nieuwjaarsnacht dan...
zaterdag 2 januari 2021 om 14:23
Ik vind je echt creepy. Het was overduidelijk dat je bij nieuwjaar niet hoefde te komen, net zoals het op kerst het geval was. Dat ene zinnetje dat ze voor ze afhaakte had gezegd, komt dan te vervallen maar dat lijk jij te gebruiken om wat rond haar huis te gaan rondhangen. Toevalliggg kom je haar dan nog tegen ook. En dan ga je doodleuk hier vragen of het nog te fixen valt. Zoek je redenen om haar opnieuw te liggen appen?
Ik keur haar gedrag ook af, ze had het anders kunnen aanpakken, maar ik zie bij jou ook red flags. Laat haar verder met rust en move on.
Ik keur haar gedrag ook af, ze had het anders kunnen aanpakken, maar ik zie bij jou ook red flags. Laat haar verder met rust en move on.
zaterdag 2 januari 2021 om 14:33
Er waren al veel teveel moeilijkheden en gedoe voordat ik bij het eind van het verhaal was en wilde ik al schrijven: laat het, te moeilijk. Het hóeft echt niet zo moeilijk te zijn allemaal.
Plus nu ik het eind ook heb gelezen: ze heeft al iemand anders en ze kan niet eens aangeven of ze voor je wil gaan dus haar antwoord is al nee.
De andere man is blijkbaar ook aan het hopen maar krijgt ook geen eerlijk en duidelijk antwoord.
Laat haar zitten, dit wordt m niet.
Plus nu ik het eind ook heb gelezen: ze heeft al iemand anders en ze kan niet eens aangeven of ze voor je wil gaan dus haar antwoord is al nee.
De andere man is blijkbaar ook aan het hopen maar krijgt ook geen eerlijk en duidelijk antwoord.
Laat haar zitten, dit wordt m niet.
zaterdag 2 januari 2021 om 14:39
Het klinkt eerder als een verslaving/ obsessie dan als ware liefde. In liefde lieg je niet tegen elkaar en ga je niet vreemd. Ze heeft geen respect voor je. En natuurlijk vind je wel weer een nieuwe liefde. Er zijn volop vrouwen die op zoek zijn naar een goede kerel. Kom op!zanon schreef: ↑02-01-2021 14:03Gemengd gevoel, ik snap in mijn hoofd wel dat ik er verstandiger aan doe om het misschien los te laten en de pijn te accepteren voor wat ie is. Mijn hart zegt helaas iets anders nu.
Ik heb mezelf een hele tijd terug voorgenomen om -als dit niet zou werken- mezelf niet meer te branden aan de pijn en dan maar liever alleen te blijven, ik ben niet de jongste meer en heel eerlijk gezegd kan ik me nu niet voorstellen dat ik nog een keer kan liefhebben zoals ik haar liefheb.
Als je het zo bekijkt wel, ik had zelf al die tijd het idee dat het nog op een laag pitje stond, al zocht ik haar wel iedere keer op en nodigde ik haar uit voor bepaalde dingen, waar ze ook op inging. Tot nieuwjaarsnacht dan...
Iedere dag is gehaktdag
zaterdag 2 januari 2021 om 14:41
Sorry hoor, TO wordt toch ook voorgelogen door ex(toen nog zijn vriendin) of niet? Ik kan wel begrijpen dat haar naar haar toe is gegaan omdat hij het al niet vertrouwde.. Hoezo dan gelijk een creep? Dat was hij geweest als ex/vriendin hem had verteld dat ze een ander date en hij dan nog daar in de buurt zou gaan rond hangen.Farizia schreef: ↑02-01-2021 14:23Ik vind je echt creepy. Het was overduidelijk dat je bij nieuwjaar niet hoefde te komen, net zoals het op kerst het geval was. Dat ene zinnetje dat ze voor ze afhaakte had gezegd, komt dan te vervallen maar dat lijk jij te gebruiken om wat rond haar huis te gaan rondhangen. Toevalliggg kom je haar dan nog tegen ook. En dan ga je doodleuk hier vragen of het nog te fixen valt. Zoek je redenen om haar opnieuw te liggen appen?
Ik keur haar gedrag ook af, ze had het anders kunnen aanpakken, maar ik zie bij jou ook red flags. Laat haar verder met rust en move on.
En ik vind ook dat hij geen beslissingen kan nemen voor 2 mensen (in een relatie) en die niet te communiceren. Beter af zonder elkaar.
anoniem_63cc40bea39de wijzigde dit bericht op 02-01-2021 15:09
1.46% gewijzigd
zaterdag 2 januari 2021 om 15:19
Nee dit gaat niet meer goed komen. Ze heeft al een ander, jij controleert haar en er is geen vertrouwen.Dat doet pijn maar dat gaat over
Plus nog een tip: laatste liefde kan je nooit weten, zeker niet als je nog maar net samen bent en pas halverwege je leven.
En nog iets... ze zegt dat je met haar meevrat... t klinkt niet tof. Zij is alleenstaande moeder. Je had best wel mee kunnen betalen toch?
Plus nog een tip: laatste liefde kan je nooit weten, zeker niet als je nog maar net samen bent en pas halverwege je leven.
En nog iets... ze zegt dat je met haar meevrat... t klinkt niet tof. Zij is alleenstaande moeder. Je had best wel mee kunnen betalen toch?
zaterdag 2 januari 2021 om 15:22
Dat gevoel had ik ook bij het eerste vriendje na mijn scheiding. Achteraf was ie helemaal niet leuk maar dat zag ik toen niet. De relatie na je huwelijk wordt t m vaak niet. Inmiddels ben ik al weer ruim 2 jaar happy met een ander.zanon schreef: ↑02-01-2021 00:16Ja, na een relatie van 14 jaar met de moeder van mijn kinderen, die ook niet over rozen liep en uiteindelijk redelijk op goede voet beëindigd is had ik het idee dat ik in haar ook 'echte liefde' gevonden had. Zo voelde het in ieder geval wel. Ik maak me geen illusies dat het altijd pais en vree is en iedereen zijn fouten heeft, maar ik dacht wel oprecht dat ze 'de ware' was voor zover dat bestaat.... Dank voor je medeleven in ieder geval.
zaterdag 2 januari 2021 om 15:29
Nog maar net was in dit geval 4 jaar, maar ik snap je punt.abracadabra schreef: ↑02-01-2021 15:19Nee dit gaat niet meer goed komen. Ze heeft al een ander, jij controleert haar en er is geen vertrouwen.Dat doet pijn maar dat gaat over
Plus nog een tip: laatste liefde kan je nooit weten, zeker niet als je nog maar net samen bent en pas halverwege je leven.
En nog iets... ze zegt dat je met haar meevrat... t klinkt niet tof. Zij is alleenstaande moeder. Je had best wel mee kunnen betalen toch?
Meebetalen deed ik ook hoor, als ik er was betaalde ik sowieso alle boodschappen, ook de vakanties en weekendjes weg enzo. Geld was niet het issue vwb 'meevreten'. Dat ging meer over meedraaien in haar gezin ten opzichte van er niet zijn als mijn kinderen bij mij waren.
zaterdag 2 januari 2021 om 15:29
Je relatie was dus al een tijdje aan het doodbloeden. Lijkt me ook beter, want het was allemaal wel erg moeizaam zo te lezen. Zij heeft de relatie als over beschouwd. Dat begrijp ik, al was het netter geweest om dat dan ook uit te spreken.
Nee to, lik je wonden, dit komt niet meer goed. En dat lijkt me prima, al begrijp ik dat het zo nu nog niet voelt voor jou.
Het slijt echt.
Nee to, lik je wonden, dit komt niet meer goed. En dat lijkt me prima, al begrijp ik dat het zo nu nog niet voelt voor jou.
Het slijt echt.
zaterdag 2 januari 2021 om 15:31
Het was geen eenzijdige beslissing, hoezeer ze ook liever had dat het anders was (en ikzelf ook wel), ze begreep en respecteerde dat het op moment beter was om even een stapje terug te doen voor de rust en gemoederen.Someonenew schreef: ↑02-01-2021 14:41Sorry hoor, TO wordt toch ook voorgelogen door ex(toen nog zijn vriendin) of niet? Ik kan wel begrijpen dat haar naar haar toe is gegaan omdat hij het al niet vertrouwde.. Hoezo dan gelijk een creep? Dat was hij geweest als ex/vriendin hem had verteld dat ze een ander date en hij dan nog daar in de buurt zou gaan rond hangen.
En ik vind ook dat hij geen beslissingen kan nemen voor 2 mensen (in een relatie) en die niet te communiceren. Beter af zonder elkaar.
zaterdag 2 januari 2021 om 15:32
Zo voelt het nu niet in ieder geval, maar ik begrijp wel wat je bedoelt, lief dat je dat zegt.DeSlager schreef: ↑02-01-2021 14:39Het klinkt eerder als een verslaving/ obsessie dan als ware liefde. In liefde lieg je niet tegen elkaar en ga je niet vreemd. Ze heeft geen respect voor je. En natuurlijk vind je wel weer een nieuwe liefde. Er zijn volop vrouwen die op zoek zijn naar een goede kerel. Kom op!
zaterdag 2 januari 2021 om 15:41
Goed lezen
Ik neem het juist voor jou op he. Je verdiend beter, maar leer ook beter te communiceren. En lees alles dus al jouw reacties en van leden hier nog eens heel goed terug. Er staan echt wel veel goede reacties waar je iets van zou kunnen leren voor de toekomst/nieuwe relatie.
zaterdag 2 januari 2021 om 15:56
Heb je een punt. Maar hij voelde zelf al aan dat er iets niet klopte. Zij is oneerlijk en communiceert niet duidelijk, en toch kan je al duidelijk bepaalde zaken aanvoelen. Ik zou dan mijn conclusies trekken en er niet langer achteraan huppelen.Someonenew schreef: ↑02-01-2021 14:41Sorry hoor, TO wordt toch ook voorgelogen door ex(toen nog zijn vriendin) of niet? Ik kan wel begrijpen dat haar naar haar toe is gegaan omdat hij het al niet vertrouwde.. Hoezo dan gelijk een creep? Dat was hij geweest als ex/vriendin hem had verteld dat ze een ander date en hij dan nog daar in de buurt zou gaan rond hangen.
En ik vind ook dat hij geen beslissingen kan nemen voor 2 mensen (in een relatie) en die niet te communiceren. Beter af zonder elkaar.
zaterdag 2 januari 2021 om 16:00
als mijn verkering niet begint over kerst samen
als we onuitgesproken los van elkaar die dagen doorbrengen
als er geen contact is
dan regelde ik ook iemand anders voor o&n hoor
zaterdag 2 januari 2021 om 16:02
Snap ik, en stel ik op prijs! ik reageerde vooral op het 2e deel van je reactie, eigenlijk om aan te geven dat ik niet in mijn eentje resoluut besloot 'zo gaan we het doen en niet anders'Someonenew schreef: ↑02-01-2021 15:41Goed lezen
En lees alles dus al jouw reacties en van leden hier nog eens heel goed terug. Er staan echt wel veel goede reacties waar je iets van zou kunnen leren voor de toekomst/nieuwe relatie.
zaterdag 2 januari 2021 om 16:35
Geloof wat je wilt, maar toch is het zo, ik woon zoals gezegd in een klein dorp en mijn vaste hardlooproute gaat over een fietspad waar ze toevallig liepen.
Daarbij, ik heb er werkelijk helemaal niets aan om de situatie hier anders voor te doen dan hij is. Dan zou ik mezelf voor de gek houden en geen oprechte reacties krijgen toch?