Relaties
alle pijlers
Verder na bedrog, hoe?
vrijdag 13 mei 2016 om 07:48
Dit is het vervolg van het "partner biecht op...' topic
Partner biecht op...
In dit topic hoop ik mensen te spreken die weten wat het is om verder te leven nadat je vertrouwen geschonden is in je relatie. Wat is de impact op je relatie, als je hoort dat je partner je bedrogen heeft?
Vreemdgaan, hoerenbezoek, een eenmalig slippertje, een langdurig dubbelleven.?
Waar ga je doorheen, en wat doet je beslissen om weg te gaan of toch te blijven?
In het vorige topic liepen de emoties vaak hoog op. Dat is logisch.
Toch werd er (meestal) vanuit respect gereageerd, en dat was helpend.
Dus geef gerust je mening, alle standpunten zijn welkom, maar spreek elkaar aan zoals je zelf ook aangesproken zou willen worden.
Mijn achtergrond:
Ik hoorde 3 weken geleden dat mijn man al zeker 15 jaar van ons 20 jarige huwelijk af en toe naar de hoeren gaat. Ons huwelijk was verder goed. Twee (puber)zoons. Niemand weet dit nog, en dat valt me zwaar. Hij is totaal ongeveer 25x geweest. En dan nog 3 a 4x zoveel keer om te 'kijken' in die hoeren straat. Om de kick vd spanning.
Vroeger riep ik van: 'Als mijn vriend/man ooit vreemd zou gaan, dan schop ik hem er uit!
Geen twijfel mogelijk. 'Zoiets PIK je toch zeker niet?'
Maar nu, in de situatie, een situatie die ik nooit aan heb zien komen, voelt alles anders.
Niet meer duidelijk, maar vol twijfels en pijn. Hoe kan het dat ik dit nooit gemerkt heb? Waren er dan geen enkele signalen? Wat zegt dat over mij? Heb ik dan zo'n plank voor mijn kop? Of is hij zo'n briljant leugenaar? Was alles een leugen? Ook die mooie, liefdevolle intieme momenten? Ik kijk naar de scherven van mijn huwelijk en weet niet of ik dit nog kan lijmen. We kunnen 'door', maar kan ik hem ooit nog vertrouwen?
Ik word heen en weer geslingerd tussen woede, machteloosheid en verdriet. Alles waar ik in geloofde is onzeker geworden.
Ik hoop hier mensen te 'spreken ' die ook ooit bedrogen zijn. Ik ben benieuwd hoe die het hebben aangepakt. Ik wil nu -voorlopig- 'door'. Alles staat in de 'pauze-stand'. Hij woont hier in huis, slaapt apart. Als de emotionele rollercoaster wat vaart vermindert, het stof wat optrekt, dan hoop ik dat ik zie (voel? ) hoe de toekomst er uit ziet.
Hij gaat binnenkort hulp krijgen bij Rodersana, (ambulant, gesprekken,) om zijn seksverslaving aan te pakken. Ik heb nu 3x een gesprek gehad met mijn huisarts om even te kunnen ventileren.
Alle mensen die ik ken, staan of te ver weg van me, of te dichtbij, om dit tegen te kunnen vertellen.
De jongens mogen dit niet te weten komen; hoe erg ik dit ook vind, hij is een geweldige vader voor ze en dat beeld wil ik ze niet ontnemen.
Ben nu aan het zoeken naar een 'luisterend oor' in de hulpverlening.
Een gespreksgroep v lotgenoten ofzo. Partners van seksverslaafden. Partners van 'cheaters'. Zoiets. Maar ben nog niets tegengekomen. (Niet iets zonder een bepaalde religie.)
Want ik vraag me af hoe je omgaat met deze wisselende buien. Het ene moment zie ik geen enkele mogelijkheid meer, het volgende moment voel ik nog steeds die band, die liefde, (ookal haat ik hem tegelijkertijd).
Vraag me af of het mogelijk is om dat vertrouwen terug te krijgen.
En of jou dat dus gelukt is. Of niet. En hoe dat ging.
Partner biecht op...
In dit topic hoop ik mensen te spreken die weten wat het is om verder te leven nadat je vertrouwen geschonden is in je relatie. Wat is de impact op je relatie, als je hoort dat je partner je bedrogen heeft?
Vreemdgaan, hoerenbezoek, een eenmalig slippertje, een langdurig dubbelleven.?
Waar ga je doorheen, en wat doet je beslissen om weg te gaan of toch te blijven?
In het vorige topic liepen de emoties vaak hoog op. Dat is logisch.
Toch werd er (meestal) vanuit respect gereageerd, en dat was helpend.
Dus geef gerust je mening, alle standpunten zijn welkom, maar spreek elkaar aan zoals je zelf ook aangesproken zou willen worden.
Mijn achtergrond:
Ik hoorde 3 weken geleden dat mijn man al zeker 15 jaar van ons 20 jarige huwelijk af en toe naar de hoeren gaat. Ons huwelijk was verder goed. Twee (puber)zoons. Niemand weet dit nog, en dat valt me zwaar. Hij is totaal ongeveer 25x geweest. En dan nog 3 a 4x zoveel keer om te 'kijken' in die hoeren straat. Om de kick vd spanning.
Vroeger riep ik van: 'Als mijn vriend/man ooit vreemd zou gaan, dan schop ik hem er uit!
Geen twijfel mogelijk. 'Zoiets PIK je toch zeker niet?'
Maar nu, in de situatie, een situatie die ik nooit aan heb zien komen, voelt alles anders.
Niet meer duidelijk, maar vol twijfels en pijn. Hoe kan het dat ik dit nooit gemerkt heb? Waren er dan geen enkele signalen? Wat zegt dat over mij? Heb ik dan zo'n plank voor mijn kop? Of is hij zo'n briljant leugenaar? Was alles een leugen? Ook die mooie, liefdevolle intieme momenten? Ik kijk naar de scherven van mijn huwelijk en weet niet of ik dit nog kan lijmen. We kunnen 'door', maar kan ik hem ooit nog vertrouwen?
Ik word heen en weer geslingerd tussen woede, machteloosheid en verdriet. Alles waar ik in geloofde is onzeker geworden.
Ik hoop hier mensen te 'spreken ' die ook ooit bedrogen zijn. Ik ben benieuwd hoe die het hebben aangepakt. Ik wil nu -voorlopig- 'door'. Alles staat in de 'pauze-stand'. Hij woont hier in huis, slaapt apart. Als de emotionele rollercoaster wat vaart vermindert, het stof wat optrekt, dan hoop ik dat ik zie (voel? ) hoe de toekomst er uit ziet.
Hij gaat binnenkort hulp krijgen bij Rodersana, (ambulant, gesprekken,) om zijn seksverslaving aan te pakken. Ik heb nu 3x een gesprek gehad met mijn huisarts om even te kunnen ventileren.
Alle mensen die ik ken, staan of te ver weg van me, of te dichtbij, om dit tegen te kunnen vertellen.
De jongens mogen dit niet te weten komen; hoe erg ik dit ook vind, hij is een geweldige vader voor ze en dat beeld wil ik ze niet ontnemen.
Ben nu aan het zoeken naar een 'luisterend oor' in de hulpverlening.
Een gespreksgroep v lotgenoten ofzo. Partners van seksverslaafden. Partners van 'cheaters'. Zoiets. Maar ben nog niets tegengekomen. (Niet iets zonder een bepaalde religie.)
Want ik vraag me af hoe je omgaat met deze wisselende buien. Het ene moment zie ik geen enkele mogelijkheid meer, het volgende moment voel ik nog steeds die band, die liefde, (ookal haat ik hem tegelijkertijd).
Vraag me af of het mogelijk is om dat vertrouwen terug te krijgen.
En of jou dat dus gelukt is. Of niet. En hoe dat ging.
vrijdag 17 juni 2016 om 13:47
Overigens, Zeeland, als hij wat ik schreef hierboven echt gaat doen ("Maar daar gaat het niet om bij het herkennen, erkennen en uiten van behoeften, en van leegtes in jezelf wat dat betreft en frustraties daar bij. Hij zou zich in mijn ogen (maar ik ben geen therapeut, en gelukkig ook niet de zijne) bezig moeten houden met herkennen van wanneer de frustratie ontstaat en nagaan wat er IN HEM gebeurt, mist, frustreert, niet vervult waarvoor hij 'een ander antwoord' dan hoerenbezoek moet gaan formuleren."), kan hij ook tot de conclusie komen dat jullie huwelijk niet de plek is waar hij vervulling kan geven aan zijn behoeften en wensen.
Dat betekent niet dat jij dan maar aan alles tegemoet moet komen, dat kan een oprechte ontdekking zijn die maakt dat hij daar een keuze aan moet verbinden die gaat over bij je blijven of bij je weggaan. Voor mij was het hoerenbezoek ook al 'bij jou weggaan', dus misschien staat dat wel voor de keuze die hij eigenlijk voelt en daadwerkelijk zou moeten maken bij zo veel 'niet vervuld zijn', 'niet tevreden zijn', 'niet gehoord worden': dat zijn leven een andere richting moet krijgen, niet samen met jou?
Heb je hierover al eens met hem gesproken?
Dat betekent niet dat jij dan maar aan alles tegemoet moet komen, dat kan een oprechte ontdekking zijn die maakt dat hij daar een keuze aan moet verbinden die gaat over bij je blijven of bij je weggaan. Voor mij was het hoerenbezoek ook al 'bij jou weggaan', dus misschien staat dat wel voor de keuze die hij eigenlijk voelt en daadwerkelijk zou moeten maken bij zo veel 'niet vervuld zijn', 'niet tevreden zijn', 'niet gehoord worden': dat zijn leven een andere richting moet krijgen, niet samen met jou?
Heb je hierover al eens met hem gesproken?
vrijdag 17 juni 2016 om 13:51
quote:Zeeland1970 schreef op 17 juni 2016 @ 12:32:
[...]
Klopt. Door de inhoud van dit topic wordt er natuurlijk wel (logisch) heel eenzijdig de nadruk gelegd op alle moeilijkheden, struikelblokken en issues.
Maar er is méér. Het is een weegschaal. Alles wat geschreven is over de zware kanten en problemen is natuurlijk wáár, maar het is één kant v het verhaal. Aan de andere kant van de weegschaal ligt nog steeds ook veel positiefs.En aan de andere kant van de weegschaal ligt jouw probleemgedrag, waarmee jullie elkaar in stand houden.
[...]
Klopt. Door de inhoud van dit topic wordt er natuurlijk wel (logisch) heel eenzijdig de nadruk gelegd op alle moeilijkheden, struikelblokken en issues.
Maar er is méér. Het is een weegschaal. Alles wat geschreven is over de zware kanten en problemen is natuurlijk wáár, maar het is één kant v het verhaal. Aan de andere kant van de weegschaal ligt nog steeds ook veel positiefs.En aan de andere kant van de weegschaal ligt jouw probleemgedrag, waarmee jullie elkaar in stand houden.
vrijdag 17 juni 2016 om 13:54
( Gebruna; zou je dit in een pb willen delen met me..? Ik ben wel benieuwd! Alvast bedankt.)
Glitglam, wat zijn dan die zgn 'echte gebeurtenissen en issues' die we zouden omzeilen..?
Want als het hier op dit forum ooit ter sprake is gekomen, dan reken maar dat daarover irl ook gesproken is.
Of heb je het erover dat ik er (voor nu) voor kies om eerst te onderzoeken of we samen verder kunnen, en dat dit vlgs jou geen goed standpunt is..? (Oprechte vraag)
Glitglam, wat zijn dan die zgn 'echte gebeurtenissen en issues' die we zouden omzeilen..?
Want als het hier op dit forum ooit ter sprake is gekomen, dan reken maar dat daarover irl ook gesproken is.
Of heb je het erover dat ik er (voor nu) voor kies om eerst te onderzoeken of we samen verder kunnen, en dat dit vlgs jou geen goed standpunt is..? (Oprechte vraag)
vrijdag 17 juni 2016 om 13:54
En het is natuurlijk niet zo dat hij geen recht van spreken meer heeft omdat hij naar de hoeren is geweest. Als jullie 1 auto hebben, waarom heb jij daar meer recht op? Gewoonterecht? Ook als jij nooit geweten had dat hij naar de hoeren ging had je het belachelijk gevonden dat hij wat te mauwen heeft over je tablet in bed, over de auto en je lelijke kunst. Toch?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 17 juni 2016 om 13:57
Bgb: dat is zo afgesproken. Zowel zijn als mijn therapeut, én de twee onafhankelijke (doorverwijzende) huisartsen hebben dit geadviseerd als insteek. Eerst voor jezelf dingen op een rij zetten, pas daarna (evt) relatietherapie.
Dit omdat we beiden op dit moment nog zo sterk in ons eigen stuk zitten. (Bij hem nadruk op inzicht krijgen, ombuigen gedrag, bij mij vooral ook verwerken)
Dit omdat we beiden op dit moment nog zo sterk in ons eigen stuk zitten. (Bij hem nadruk op inzicht krijgen, ombuigen gedrag, bij mij vooral ook verwerken)
vrijdag 17 juni 2016 om 13:57
Ok dus eerst bedondert hij TO jarenlang en nu moet ze naar zijn pijpen dansen als oefen object in zijn therapie? Wow. Ik zou hem het schilderij anaal willen inbrengen. Wat een mosterd na de maaltijd om nu over dit soort pietluttige dingen het mannetje te gaan uithangen. En waarom hoeven de kinderen minder? Van tafeldekken gaan ze niet dood heur.
vrijdag 17 juni 2016 om 14:00
quote:Lisa077 schreef op 17 juni 2016 @ 12:46:
Ten eerste: volgens mij is het tijd voor relatietherapie, of een aantal gezamenlijke bezoeken aan zijn therapeut.
Ten tweede: ik zie wel ergens een patroon (zonder hierbij mijn oordeel te betrekken). TO geeft aan graag de controle te hebben, grote kans dat man deze dus jaren - mogelijk ongewild - uit handen heeft gegeven. Frustraties geuit bij hoeren, want daar wel controle of 'de baas'. Dus nu wordt de zogenaamde bron tijdens de therapie gevonden, resultaat: man wil meer controle naar zich toetrekken en doet dit symbolisch door dit soort kleine dingen. Dit verhaal gaat eigenlijk over macht.
Probleem: door man zijn hoerenbezoek staat TO helemaal niet open voor onderhandelingen. Logisch.Ja. Dat denk ik ook. Man wil het ( terug ) en TO is als de dood om het uit handen te geven. Terwijl er van macht geen sprake zou moeten zijn.
Ten eerste: volgens mij is het tijd voor relatietherapie, of een aantal gezamenlijke bezoeken aan zijn therapeut.
Ten tweede: ik zie wel ergens een patroon (zonder hierbij mijn oordeel te betrekken). TO geeft aan graag de controle te hebben, grote kans dat man deze dus jaren - mogelijk ongewild - uit handen heeft gegeven. Frustraties geuit bij hoeren, want daar wel controle of 'de baas'. Dus nu wordt de zogenaamde bron tijdens de therapie gevonden, resultaat: man wil meer controle naar zich toetrekken en doet dit symbolisch door dit soort kleine dingen. Dit verhaal gaat eigenlijk over macht.
Probleem: door man zijn hoerenbezoek staat TO helemaal niet open voor onderhandelingen. Logisch.Ja. Dat denk ik ook. Man wil het ( terug ) en TO is als de dood om het uit handen te geven. Terwijl er van macht geen sprake zou moeten zijn.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 17 juni 2016 om 14:02
quote:Zeeland1970 schreef op 17 juni 2016 @ 13:57:
Bgb: dat is zo afgesproken. Zowel zijn als mijn therapeut, én de twee onafhankelijke (doorverwijzende) huisartsen hebben dit geadviseerd als insteek. Eerst voor jezelf dingen op een rij zetten, pas daarna (evt) relatietherapie.
Dit omdat we beiden op dit moment nog zo sterk in ons eigen stuk zitten. (Bij hem nadruk op inzicht krijgen, ombuigen gedrag, bij mij vooral ook verwerken)
Ik denk niet dat dit gaat werken. Jullie zijn zo bezig met jullie eigen enorme ikjes dat er voor dat samen totaal geen ruimte lijkt te zijn, ondanks die oergezellige therapeutische wandelingen van jullie.
Ga gewoon eens ouderwets aan de zuip samen ipv elkaars therapeut uit te hangen.
Bgb: dat is zo afgesproken. Zowel zijn als mijn therapeut, én de twee onafhankelijke (doorverwijzende) huisartsen hebben dit geadviseerd als insteek. Eerst voor jezelf dingen op een rij zetten, pas daarna (evt) relatietherapie.
Dit omdat we beiden op dit moment nog zo sterk in ons eigen stuk zitten. (Bij hem nadruk op inzicht krijgen, ombuigen gedrag, bij mij vooral ook verwerken)
Ik denk niet dat dit gaat werken. Jullie zijn zo bezig met jullie eigen enorme ikjes dat er voor dat samen totaal geen ruimte lijkt te zijn, ondanks die oergezellige therapeutische wandelingen van jullie.
Ga gewoon eens ouderwets aan de zuip samen ipv elkaars therapeut uit te hangen.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 17 juni 2016 om 14:05
quote:blijfgewoonbianca schreef op 17 juni 2016 @ 14:00:
[...]
Ja. Dat denk ik ook. Man wil het ( terug ) en TO is als de dood om het uit handen te geven. Terwijl er van macht geen sprake zou moeten zijn.als de man denkt dat hij geen macht heeft en het nu opeist dan heeft hij niet goed in de gaten dat hij met zijn hoerenloperij ook de machttstrijd altijd won. Zijn gedrag is gewoon een dikke vinger naar TO, eerst stiekem nu, met steun van therapie, openlijk
[...]
Ja. Dat denk ik ook. Man wil het ( terug ) en TO is als de dood om het uit handen te geven. Terwijl er van macht geen sprake zou moeten zijn.als de man denkt dat hij geen macht heeft en het nu opeist dan heeft hij niet goed in de gaten dat hij met zijn hoerenloperij ook de machttstrijd altijd won. Zijn gedrag is gewoon een dikke vinger naar TO, eerst stiekem nu, met steun van therapie, openlijk
vrijdag 17 juni 2016 om 14:05
quote:Zeeland1970 schreef op 17 juni 2016 @ 13:54:
( Gebruna; zou je dit in een pb willen delen met me..? Ik ben wel benieuwd! Alvast bedankt.)
Glitglam, wat zijn dan die zgn 'echte gebeurtenissen en issues' die we zouden omzeilen..?
Want als het hier op dit forum ooit ter sprake is gekomen, dan reken maar dat daarover irl ook gesproken is.
Of heb je het erover dat ik er (voor nu) voor kies om eerst te onderzoeken of we samen verder kunnen, en dat dit vlgs jou geen goed standpunt is..? (Oprechte vraag)
Oa het hoerenbezoek/zijn gedrag. Ja, zijn idd besproken en in dit topic langsgekomen, maar jullie slaan vooral allerlei 'zijweggetjes' in, en jij focust je (m.i natuurlijk) helemaal op. En vooral gaat alles over hem; hoe het komt dat hij hoeren heeft bezocht, dat hij zich niet gehoord en gezien voelt, want hij kan zaken zo moeilijk uitspreken bla bla. Ik zou daar echt strontziek van worden als ik zijn vrouw was.
Ik snap wel dat híj zich wil focussen op de 'zijweggetjes', want zo word het moeilijkste/meest ingrijpende (wat mogelijk gevolgen heeft) voornamelijk vermeden, en word er gefocust op de 'waarom' erachter.
Waarin hij (weer mijn mening) vooral met een hoop bullshit komt. En als dat écht zaken zijn die hem dwarszitten, dan vind ik het nog steeds aanstellerige bullshit, en zou ik gek worden van zo'n man.
Ja, hij zal vast goede kanten hebben, dat heeft bijna iedereen..maar om daar nou zó ver voor te gaan? Ik denk ook dat hij steeds meer ruimte neemt, omdat hij die ook krijgt, zelfs voor onzin.
En nee, ik zeg dat niet omdat je niet gelijk een beslissing neemt (die je volgensmij wel al genomen hebt(blijven),maar dat zou te 'makkelijk' zijn misschien?) maar omdat er volgensmij helemaal niets uitkomt zo.
Zoals Meds eerder al aangaf; neem dan tenminste een beslissing (ook als die tijdelijk is) en handel daarnaar, óók als dat blijven is.
Volgensmij moet je man echt kappen met al die onzin, en volgensmij gebeurt dat niet, 'omdat het kan'.
( Gebruna; zou je dit in een pb willen delen met me..? Ik ben wel benieuwd! Alvast bedankt.)
Glitglam, wat zijn dan die zgn 'echte gebeurtenissen en issues' die we zouden omzeilen..?
Want als het hier op dit forum ooit ter sprake is gekomen, dan reken maar dat daarover irl ook gesproken is.
Of heb je het erover dat ik er (voor nu) voor kies om eerst te onderzoeken of we samen verder kunnen, en dat dit vlgs jou geen goed standpunt is..? (Oprechte vraag)
Oa het hoerenbezoek/zijn gedrag. Ja, zijn idd besproken en in dit topic langsgekomen, maar jullie slaan vooral allerlei 'zijweggetjes' in, en jij focust je (m.i natuurlijk) helemaal op. En vooral gaat alles over hem; hoe het komt dat hij hoeren heeft bezocht, dat hij zich niet gehoord en gezien voelt, want hij kan zaken zo moeilijk uitspreken bla bla. Ik zou daar echt strontziek van worden als ik zijn vrouw was.
Ik snap wel dat híj zich wil focussen op de 'zijweggetjes', want zo word het moeilijkste/meest ingrijpende (wat mogelijk gevolgen heeft) voornamelijk vermeden, en word er gefocust op de 'waarom' erachter.
Waarin hij (weer mijn mening) vooral met een hoop bullshit komt. En als dat écht zaken zijn die hem dwarszitten, dan vind ik het nog steeds aanstellerige bullshit, en zou ik gek worden van zo'n man.
Ja, hij zal vast goede kanten hebben, dat heeft bijna iedereen..maar om daar nou zó ver voor te gaan? Ik denk ook dat hij steeds meer ruimte neemt, omdat hij die ook krijgt, zelfs voor onzin.
En nee, ik zeg dat niet omdat je niet gelijk een beslissing neemt (die je volgensmij wel al genomen hebt(blijven),maar dat zou te 'makkelijk' zijn misschien?) maar omdat er volgensmij helemaal niets uitkomt zo.
Zoals Meds eerder al aangaf; neem dan tenminste een beslissing (ook als die tijdelijk is) en handel daarnaar, óók als dat blijven is.
Volgensmij moet je man echt kappen met al die onzin, en volgensmij gebeurt dat niet, 'omdat het kan'.
vrijdag 17 juni 2016 om 14:11
quote:S-Meds schreef op 17 juni 2016 @ 14:05:
[...]
als de man denkt dat hij geen macht heeft en het nu opeist dan heeft hij niet goed in de gaten dat hij met zijn hoerenloperij ook de machttstrijd altijd won. Zijn gedrag is gewoon een dikke vinger naar TO, eerst stiekem nu, met steun van therapie, openlijk
Zou hij dat zelf zo gevoeld hebben, als hij naar de hoeren ging; dat hij dan won? Kan, hoor. Ik kan me er niet zo veel bij voorstellen, bij zulk stiekem gedoe en in dat schimmige wereldje.
Ik denk dat ze beiden nu gesterkt worden in vervelend gedrag " want mijn peut zegt... " .
[...]
als de man denkt dat hij geen macht heeft en het nu opeist dan heeft hij niet goed in de gaten dat hij met zijn hoerenloperij ook de machttstrijd altijd won. Zijn gedrag is gewoon een dikke vinger naar TO, eerst stiekem nu, met steun van therapie, openlijk
Zou hij dat zelf zo gevoeld hebben, als hij naar de hoeren ging; dat hij dan won? Kan, hoor. Ik kan me er niet zo veel bij voorstellen, bij zulk stiekem gedoe en in dat schimmige wereldje.
Ik denk dat ze beiden nu gesterkt worden in vervelend gedrag " want mijn peut zegt... " .
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 17 juni 2016 om 14:11
quote:S-Meds schreef op 17 juni 2016 @ 14:05:
[...]
als de man denkt dat hij geen macht heeft en het nu opeist dan heeft hij niet goed in de gaten dat hij met zijn hoerenloperij ook de machttstrijd altijd won. Zijn gedrag is gewoon een dikke vinger naar TO, eerst stiekem nu, met steun van therapie, openlijk
Ik denk dat er een machtsevenwicht was: beiden waren niet echt open naar elkaar. Hij ging stiekem naar de hoeren en zij deed alsof ze in de minne schikte, maar was in feite passief agressief.
Toen hij liet weten dat hij naar de hoeren ging, bereikte hij daarmee niet dat de boel uit evenwicht sloeg, maar doet TO wat zij altijd deed. Wie angstig is, zoekt macht. Dat doen ze beiden op hun eigen manier. Maar er is geen verstoord evenwicht. Ze schieten beiden in hun oude gedrag.
[...]
als de man denkt dat hij geen macht heeft en het nu opeist dan heeft hij niet goed in de gaten dat hij met zijn hoerenloperij ook de machttstrijd altijd won. Zijn gedrag is gewoon een dikke vinger naar TO, eerst stiekem nu, met steun van therapie, openlijk
Ik denk dat er een machtsevenwicht was: beiden waren niet echt open naar elkaar. Hij ging stiekem naar de hoeren en zij deed alsof ze in de minne schikte, maar was in feite passief agressief.
Toen hij liet weten dat hij naar de hoeren ging, bereikte hij daarmee niet dat de boel uit evenwicht sloeg, maar doet TO wat zij altijd deed. Wie angstig is, zoekt macht. Dat doen ze beiden op hun eigen manier. Maar er is geen verstoord evenwicht. Ze schieten beiden in hun oude gedrag.
vrijdag 17 juni 2016 om 14:14
Ik zou al helemaal niet zoveel kunnen met al dat therapeutische gebabbel en genavelstaar. Natuurlijk weet ik dat gedrag ergens vandaan komt, maar ik heb slechts twee minuten geduld om dat te ( laten ) onderzoeken. Dan denk ik " zo, nu gaan we weer fijn normaal doen " . En dat zou dus of vergeven zijn en daar naar handelen of mijn biezen pakken ( of die van hem ) en lekker lang boos blijven.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 17 juni 2016 om 14:15
quote:toiletrol schreef op 17 juni 2016 @ 14:11:
[...]
Ik denk dat er een machtsevenwicht was: beiden waren niet echt open naar elkaar. Hij ging stiekem naar de hoeren en zij deed alsof ze in de minne schikte, maar was in feite passief agressief.
Toen hij liet weten dat hij naar de hoeren ging, bereikte hij daarmee niet dat de boel uit evenwicht sloeg, maar doet TO wat zij altijd deed. Wie angstig is, zoekt macht. Dat doen ze beiden op hun eigen manier. Maar er is geen verstoord evenwicht. Ze schieten beiden in hun oude gedrag.dat zeg ik codependency
[...]
Ik denk dat er een machtsevenwicht was: beiden waren niet echt open naar elkaar. Hij ging stiekem naar de hoeren en zij deed alsof ze in de minne schikte, maar was in feite passief agressief.
Toen hij liet weten dat hij naar de hoeren ging, bereikte hij daarmee niet dat de boel uit evenwicht sloeg, maar doet TO wat zij altijd deed. Wie angstig is, zoekt macht. Dat doen ze beiden op hun eigen manier. Maar er is geen verstoord evenwicht. Ze schieten beiden in hun oude gedrag.dat zeg ik codependency
vrijdag 17 juni 2016 om 14:15
Hoe langer ik er over nadenk hoe onlogischer ik vind dat alle aandacht/zorg/begrip uitgaat naar de man; omdat hij naar de hoeren is gegaan. Het heeft hem dus ook echt daadwerkelijk wat opgeleverd. Hij gaat er ergens nog op vooruit ook. Hoe is hij ineens van vreemdganger/hoerenloper in een slachtofferrol terechtgekomen?? Wonderlijk.
vrijdag 17 juni 2016 om 14:21
(BGB: Cross post, mijn voorgaande reactie ging over je berichtje hiervoor)
.
quote:blijfgewoonbianca schreef op 17 juni 2016 @ 13:54:
En het is natuurlijk niet zo dat hij geen recht van spreken meer heeft omdat hij naar de hoeren is geweest. Als jullie 1 auto hebben, waarom heb jij daar meer recht op? Gewoonterecht? Ook als jij nooit geweten had dat hij naar de hoeren ging had je het belachelijk gevonden dat hij wat te mauwen heeft over je tablet in bed, over de auto en je lelijke kunst. Toch?
Nee, natuurlijk heeft hij nog recht van spreken, dat is niet 'weg' omdat hij naar de hoeren is geweest.
Heb alleen moeite met zijn nieuw-verworven- assertiviteit.
Ik wil best praten over een eerlijke verdeling van de auto, of wat goede opvoedingsnormen zijn, of wat zijn smaak van kunst is. Maar het lijkt op dit moment een andere lading te hebben.
Voorbeeld:
Laatst zouden we een nieuw salontafeltje kopen. Dat wilde hij ook. Dat vond ik leuk, de voorpret van iets uitzoeken is iets waar ik 'blij' van word, dus ik was alvast wat aan het surfen online. Vroeg hem een aantal keren tussendoor of hij iets mooi vond of niet, wat hij dacht van die kleur, vorm, grootte. Hij gaf steeds gewoon antwoord. Nee, dat was niets, die was te klein, nee, rond zag hij niet zo zitten, ja, die pootjes waren wel stoer, nee, dat blad was te druk of niet de goede kleur etc. Niets aan de hand. Gewoon oriënteren. Alle vrijheid. Hij wéét dat we beiden een 'veto' hebben hierin. Dus gewoon, leuk. Dacht ik.
Na twee dagen (?) zei hij ineens heel serieus dat hij zich onder druk gezet voelde door het salontafel gebeuren. Dat hij niet wist wat hij wilde voor salontafel, maar dat hij zenuwachtig werd van mijn 'zoektocht', dat hij merkte dat ik enthousiast werd hiervan en bang was dat ik mijn eigen smaak tafeltje zou kiezen zonder hem hierin te horen, en dat het hem beter leek als ik 'voortaan' DUS maar geen online meubel-snuffel - sessies moest doen. (?)
Dat was weer even een 'puntje'.
Dit IS namelijk niet hoe die beslissingen hier in huis lopen. Ik heb nog nooit mijn mening doorgedrukt ten koste van hem. Ik weet nl hoe gevoelig dit bij hem ligt dus ik hou daar rekening mee.
Het is dubbel:
JA, ik wil hem tegemoet komen door rekening te houden met zijn gevoel.
NEE, ik wil me niet laten beknotten in dingen waar ik lol in heb.
Ik begrijp dat hij vanuit zijn achtergrond bang is om niet gehoord te worden. Maar ik begrijp van mezelf ook dat ik niet zo vaak (meer) voel dat ik ergens 'blij' van word, en als ik dan wel ergens blij van word, dat ik daar dan niet mee wil moeten stoppen omdat hij mijn blijheid niet kan handelen.
Dus daar hebben we wel een stevig gesprek over gehad.
.
quote:blijfgewoonbianca schreef op 17 juni 2016 @ 13:54:
En het is natuurlijk niet zo dat hij geen recht van spreken meer heeft omdat hij naar de hoeren is geweest. Als jullie 1 auto hebben, waarom heb jij daar meer recht op? Gewoonterecht? Ook als jij nooit geweten had dat hij naar de hoeren ging had je het belachelijk gevonden dat hij wat te mauwen heeft over je tablet in bed, over de auto en je lelijke kunst. Toch?
Nee, natuurlijk heeft hij nog recht van spreken, dat is niet 'weg' omdat hij naar de hoeren is geweest.
Heb alleen moeite met zijn nieuw-verworven- assertiviteit.
Ik wil best praten over een eerlijke verdeling van de auto, of wat goede opvoedingsnormen zijn, of wat zijn smaak van kunst is. Maar het lijkt op dit moment een andere lading te hebben.
Voorbeeld:
Laatst zouden we een nieuw salontafeltje kopen. Dat wilde hij ook. Dat vond ik leuk, de voorpret van iets uitzoeken is iets waar ik 'blij' van word, dus ik was alvast wat aan het surfen online. Vroeg hem een aantal keren tussendoor of hij iets mooi vond of niet, wat hij dacht van die kleur, vorm, grootte. Hij gaf steeds gewoon antwoord. Nee, dat was niets, die was te klein, nee, rond zag hij niet zo zitten, ja, die pootjes waren wel stoer, nee, dat blad was te druk of niet de goede kleur etc. Niets aan de hand. Gewoon oriënteren. Alle vrijheid. Hij wéét dat we beiden een 'veto' hebben hierin. Dus gewoon, leuk. Dacht ik.
Na twee dagen (?) zei hij ineens heel serieus dat hij zich onder druk gezet voelde door het salontafel gebeuren. Dat hij niet wist wat hij wilde voor salontafel, maar dat hij zenuwachtig werd van mijn 'zoektocht', dat hij merkte dat ik enthousiast werd hiervan en bang was dat ik mijn eigen smaak tafeltje zou kiezen zonder hem hierin te horen, en dat het hem beter leek als ik 'voortaan' DUS maar geen online meubel-snuffel - sessies moest doen. (?)
Dat was weer even een 'puntje'.
Dit IS namelijk niet hoe die beslissingen hier in huis lopen. Ik heb nog nooit mijn mening doorgedrukt ten koste van hem. Ik weet nl hoe gevoelig dit bij hem ligt dus ik hou daar rekening mee.
Het is dubbel:
JA, ik wil hem tegemoet komen door rekening te houden met zijn gevoel.
NEE, ik wil me niet laten beknotten in dingen waar ik lol in heb.
Ik begrijp dat hij vanuit zijn achtergrond bang is om niet gehoord te worden. Maar ik begrijp van mezelf ook dat ik niet zo vaak (meer) voel dat ik ergens 'blij' van word, en als ik dan wel ergens blij van word, dat ik daar dan niet mee wil moeten stoppen omdat hij mijn blijheid niet kan handelen.
Dus daar hebben we wel een stevig gesprek over gehad.
