Relaties
alle pijlers
Verder na bedrog, hoe?
vrijdag 13 mei 2016 om 07:48
Dit is het vervolg van het "partner biecht op...' topic
Partner biecht op...
In dit topic hoop ik mensen te spreken die weten wat het is om verder te leven nadat je vertrouwen geschonden is in je relatie. Wat is de impact op je relatie, als je hoort dat je partner je bedrogen heeft?
Vreemdgaan, hoerenbezoek, een eenmalig slippertje, een langdurig dubbelleven.?
Waar ga je doorheen, en wat doet je beslissen om weg te gaan of toch te blijven?
In het vorige topic liepen de emoties vaak hoog op. Dat is logisch.
Toch werd er (meestal) vanuit respect gereageerd, en dat was helpend.
Dus geef gerust je mening, alle standpunten zijn welkom, maar spreek elkaar aan zoals je zelf ook aangesproken zou willen worden.
Mijn achtergrond:
Ik hoorde 3 weken geleden dat mijn man al zeker 15 jaar van ons 20 jarige huwelijk af en toe naar de hoeren gaat. Ons huwelijk was verder goed. Twee (puber)zoons. Niemand weet dit nog, en dat valt me zwaar. Hij is totaal ongeveer 25x geweest. En dan nog 3 a 4x zoveel keer om te 'kijken' in die hoeren straat. Om de kick vd spanning.
Vroeger riep ik van: 'Als mijn vriend/man ooit vreemd zou gaan, dan schop ik hem er uit!
Geen twijfel mogelijk. 'Zoiets PIK je toch zeker niet?'
Maar nu, in de situatie, een situatie die ik nooit aan heb zien komen, voelt alles anders.
Niet meer duidelijk, maar vol twijfels en pijn. Hoe kan het dat ik dit nooit gemerkt heb? Waren er dan geen enkele signalen? Wat zegt dat over mij? Heb ik dan zo'n plank voor mijn kop? Of is hij zo'n briljant leugenaar? Was alles een leugen? Ook die mooie, liefdevolle intieme momenten? Ik kijk naar de scherven van mijn huwelijk en weet niet of ik dit nog kan lijmen. We kunnen 'door', maar kan ik hem ooit nog vertrouwen?
Ik word heen en weer geslingerd tussen woede, machteloosheid en verdriet. Alles waar ik in geloofde is onzeker geworden.
Ik hoop hier mensen te 'spreken ' die ook ooit bedrogen zijn. Ik ben benieuwd hoe die het hebben aangepakt. Ik wil nu -voorlopig- 'door'. Alles staat in de 'pauze-stand'. Hij woont hier in huis, slaapt apart. Als de emotionele rollercoaster wat vaart vermindert, het stof wat optrekt, dan hoop ik dat ik zie (voel? ) hoe de toekomst er uit ziet.
Hij gaat binnenkort hulp krijgen bij Rodersana, (ambulant, gesprekken,) om zijn seksverslaving aan te pakken. Ik heb nu 3x een gesprek gehad met mijn huisarts om even te kunnen ventileren.
Alle mensen die ik ken, staan of te ver weg van me, of te dichtbij, om dit tegen te kunnen vertellen.
De jongens mogen dit niet te weten komen; hoe erg ik dit ook vind, hij is een geweldige vader voor ze en dat beeld wil ik ze niet ontnemen.
Ben nu aan het zoeken naar een 'luisterend oor' in de hulpverlening.
Een gespreksgroep v lotgenoten ofzo. Partners van seksverslaafden. Partners van 'cheaters'. Zoiets. Maar ben nog niets tegengekomen. (Niet iets zonder een bepaalde religie.)
Want ik vraag me af hoe je omgaat met deze wisselende buien. Het ene moment zie ik geen enkele mogelijkheid meer, het volgende moment voel ik nog steeds die band, die liefde, (ookal haat ik hem tegelijkertijd).
Vraag me af of het mogelijk is om dat vertrouwen terug te krijgen.
En of jou dat dus gelukt is. Of niet. En hoe dat ging.
Partner biecht op...
In dit topic hoop ik mensen te spreken die weten wat het is om verder te leven nadat je vertrouwen geschonden is in je relatie. Wat is de impact op je relatie, als je hoort dat je partner je bedrogen heeft?
Vreemdgaan, hoerenbezoek, een eenmalig slippertje, een langdurig dubbelleven.?
Waar ga je doorheen, en wat doet je beslissen om weg te gaan of toch te blijven?
In het vorige topic liepen de emoties vaak hoog op. Dat is logisch.
Toch werd er (meestal) vanuit respect gereageerd, en dat was helpend.
Dus geef gerust je mening, alle standpunten zijn welkom, maar spreek elkaar aan zoals je zelf ook aangesproken zou willen worden.
Mijn achtergrond:
Ik hoorde 3 weken geleden dat mijn man al zeker 15 jaar van ons 20 jarige huwelijk af en toe naar de hoeren gaat. Ons huwelijk was verder goed. Twee (puber)zoons. Niemand weet dit nog, en dat valt me zwaar. Hij is totaal ongeveer 25x geweest. En dan nog 3 a 4x zoveel keer om te 'kijken' in die hoeren straat. Om de kick vd spanning.
Vroeger riep ik van: 'Als mijn vriend/man ooit vreemd zou gaan, dan schop ik hem er uit!
Geen twijfel mogelijk. 'Zoiets PIK je toch zeker niet?'
Maar nu, in de situatie, een situatie die ik nooit aan heb zien komen, voelt alles anders.
Niet meer duidelijk, maar vol twijfels en pijn. Hoe kan het dat ik dit nooit gemerkt heb? Waren er dan geen enkele signalen? Wat zegt dat over mij? Heb ik dan zo'n plank voor mijn kop? Of is hij zo'n briljant leugenaar? Was alles een leugen? Ook die mooie, liefdevolle intieme momenten? Ik kijk naar de scherven van mijn huwelijk en weet niet of ik dit nog kan lijmen. We kunnen 'door', maar kan ik hem ooit nog vertrouwen?
Ik word heen en weer geslingerd tussen woede, machteloosheid en verdriet. Alles waar ik in geloofde is onzeker geworden.
Ik hoop hier mensen te 'spreken ' die ook ooit bedrogen zijn. Ik ben benieuwd hoe die het hebben aangepakt. Ik wil nu -voorlopig- 'door'. Alles staat in de 'pauze-stand'. Hij woont hier in huis, slaapt apart. Als de emotionele rollercoaster wat vaart vermindert, het stof wat optrekt, dan hoop ik dat ik zie (voel? ) hoe de toekomst er uit ziet.
Hij gaat binnenkort hulp krijgen bij Rodersana, (ambulant, gesprekken,) om zijn seksverslaving aan te pakken. Ik heb nu 3x een gesprek gehad met mijn huisarts om even te kunnen ventileren.
Alle mensen die ik ken, staan of te ver weg van me, of te dichtbij, om dit tegen te kunnen vertellen.
De jongens mogen dit niet te weten komen; hoe erg ik dit ook vind, hij is een geweldige vader voor ze en dat beeld wil ik ze niet ontnemen.
Ben nu aan het zoeken naar een 'luisterend oor' in de hulpverlening.
Een gespreksgroep v lotgenoten ofzo. Partners van seksverslaafden. Partners van 'cheaters'. Zoiets. Maar ben nog niets tegengekomen. (Niet iets zonder een bepaalde religie.)
Want ik vraag me af hoe je omgaat met deze wisselende buien. Het ene moment zie ik geen enkele mogelijkheid meer, het volgende moment voel ik nog steeds die band, die liefde, (ookal haat ik hem tegelijkertijd).
Vraag me af of het mogelijk is om dat vertrouwen terug te krijgen.
En of jou dat dus gelukt is. Of niet. En hoe dat ging.
vrijdag 17 juni 2016 om 14:25
quote:Zeeland1970 schreef op 17 juni 2016 @ 14:21:
Dus daar hebben we wel een stevig gesprek over gehad.Word je nou niet een héél klein beetje zout van al dat gezeik over werkelijk alles? Wanneer heb je voor het laatst enorm gelachen met je vent?
Dus daar hebben we wel een stevig gesprek over gehad.Word je nou niet een héél klein beetje zout van al dat gezeik over werkelijk alles? Wanneer heb je voor het laatst enorm gelachen met je vent?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 17 juni 2016 om 14:26
quote:duistercontinent schreef op 17 juni 2016 @ 14:13:
Ik denk dat ik ook maar therapeut wordt. Bordje op de deur, kamertje mooi ingericht, koppie thee erbij en dan gelijk maar beginnen over invoelen en vastzitten. Dan nog erbij vertellen dat het patroon vast zit en dat de sessies nog lang kunnen duren. KASSA!Kun je doen Het is geen beschermd beroep en iedereen kan zich psycholoog of therapeut noemen.
Ik denk dat ik ook maar therapeut wordt. Bordje op de deur, kamertje mooi ingericht, koppie thee erbij en dan gelijk maar beginnen over invoelen en vastzitten. Dan nog erbij vertellen dat het patroon vast zit en dat de sessies nog lang kunnen duren. KASSA!Kun je doen Het is geen beschermd beroep en iedereen kan zich psycholoog of therapeut noemen.
vrijdag 17 juni 2016 om 14:26
quote:S-Meds schreef op 17 juni 2016 @ 14:20:
als je graag in zo'n toxische relatie wilt zitten dan is dat natuurlijk je eigen keuze. je gaat over je eigen geluk, blijkbaar denk je dat je hier gelukkig van wordt of is geluk niet je hoogste doel. Accepteer dan ook dit gedrag.
Dit. Het klinkt allemaal zo zwaarmoedig en moeizaam....ik vind het bijzonder dat mensen elke dag voor zo'n situatie blijven kiezen. Geloven dat het niet beter of makkelijker kan.
Of ze halen allebei juist veel uit 'drama'. Kan ook natuurlijk.
als je graag in zo'n toxische relatie wilt zitten dan is dat natuurlijk je eigen keuze. je gaat over je eigen geluk, blijkbaar denk je dat je hier gelukkig van wordt of is geluk niet je hoogste doel. Accepteer dan ook dit gedrag.
Dit. Het klinkt allemaal zo zwaarmoedig en moeizaam....ik vind het bijzonder dat mensen elke dag voor zo'n situatie blijven kiezen. Geloven dat het niet beter of makkelijker kan.
Of ze halen allebei juist veel uit 'drama'. Kan ook natuurlijk.
vrijdag 17 juni 2016 om 14:27
vrijdag 17 juni 2016 om 14:35
quote:Deadpool schreef op 17 juni 2016 @ 14:27:
Jeetje zoveel gedoe over een salontafel wat rete vermoeiend!
Elke dag is gevuld met moeilijk gedoe en zware gesprekken en naar binnen kijken om te voelen wat hun eigen ik zegt of voelt en zo. En om die innerlijke ikken dan tegen elkaar te laten praten en te reflecteren. Gedoe, gedoe, gedoe.
Ik zou een laatste poging doen om het leuk te krijgen; een weekend weg, leuke stad, paar verboden onderwerpen. Loop je dan arm in arm , onder de Eiffeltoren , na een bij een romantisch dinertje een flesje rood weggetikt te hebben, nog zijn ZIJN te vervloeken, dan lijkt het me wel echt klaar.
Jeetje zoveel gedoe over een salontafel wat rete vermoeiend!
Elke dag is gevuld met moeilijk gedoe en zware gesprekken en naar binnen kijken om te voelen wat hun eigen ik zegt of voelt en zo. En om die innerlijke ikken dan tegen elkaar te laten praten en te reflecteren. Gedoe, gedoe, gedoe.
Ik zou een laatste poging doen om het leuk te krijgen; een weekend weg, leuke stad, paar verboden onderwerpen. Loop je dan arm in arm , onder de Eiffeltoren , na een bij een romantisch dinertje een flesje rood weggetikt te hebben, nog zijn ZIJN te vervloeken, dan lijkt het me wel echt klaar.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 17 juni 2016 om 14:39
quote:blijfgewoonbianca schreef op 17 juni 2016 @ 14:35:
[...]
Elke dag is gevuld met moeilijk gedoe en zware gesprekken en naar binnen kijken om te voelen wat hun eigen ik zegt of voelt en zo. En om die innerlijke ikken dan tegen elkaar te laten praten en te reflecteren. Gedoe, gedoe, gedoe.
Ik zou een laatste poging doen om het leuk te krijgen; een weekend weg, leuke stad, paar verboden onderwerpen. Loop je dan arm in arm , onder de Eiffeltoren , na een bij een romantisch dinertje een flesje rood weggetikt te hebben, nog zijn ZIJN te vervloeken, dan lijkt het me wel echt klaar.gedoe ja, daar hebben die kinderen ook last van. Ik lees nergens iets over liefde
[...]
Elke dag is gevuld met moeilijk gedoe en zware gesprekken en naar binnen kijken om te voelen wat hun eigen ik zegt of voelt en zo. En om die innerlijke ikken dan tegen elkaar te laten praten en te reflecteren. Gedoe, gedoe, gedoe.
Ik zou een laatste poging doen om het leuk te krijgen; een weekend weg, leuke stad, paar verboden onderwerpen. Loop je dan arm in arm , onder de Eiffeltoren , na een bij een romantisch dinertje een flesje rood weggetikt te hebben, nog zijn ZIJN te vervloeken, dan lijkt het me wel echt klaar.gedoe ja, daar hebben die kinderen ook last van. Ik lees nergens iets over liefde
vrijdag 17 juni 2016 om 14:40
TO: laat je alsjeblieft niet teveel beinvloeden al die zelfhulpboek/amateurpsychologie clichees, want ik zie dat er nog steeds rijkelijk mee gestrooid wordt in dit topic. Dit soort figuren zijn bijzonder vasthoudend en gaan door waar ieder redelijk mens al lang heeft afgehaakt, echt tot het bittere einde omdat ze hier een persoonlijke overwinning mee willen behalen. Ga uit van je eigen normen en redenaties want je schiet helemaal niks op met deze figuren.
.
.
vrijdag 17 juni 2016 om 14:47
quote:Zeeland1970 schreef op 17 juni 2016 @ 14:21:
(BGB: Cross post, mijn voorgaande reactie ging over je berichtje hiervoor)
.
[...]
Nee, natuurlijk heeft hij nog recht van spreken, dat is niet 'weg' omdat hij naar de hoeren is geweest.
Heb alleen moeite met zijn nieuw-verworven- assertiviteit.
Ik wil best praten over een eerlijke verdeling van de auto, of wat goede opvoedingsnormen zijn, of wat zijn smaak van kunst is. Maar het lijkt op dit moment een andere lading te hebben.
Voorbeeld:
Laatst zouden we een nieuw salontafeltje kopen. Dat wilde hij ook. Dat vond ik leuk, de voorpret van iets uitzoeken is iets waar ik 'blij' van word, dus ik was alvast wat aan het surfen online. Vroeg hem een aantal keren tussendoor of hij iets mooi vond of niet, wat hij dacht van die kleur, vorm, grootte. Hij gaf steeds gewoon antwoord. Nee, dat was niets, die was te klein, nee, rond zag hij niet zo zitten, ja, die pootjes waren wel stoer, nee, dat blad was te druk of niet de goede kleur etc. Niets aan de hand. Gewoon oriënteren. Alle vrijheid. Hij wéét dat we beiden een 'veto' hebben hierin. Dus gewoon, leuk. Dacht ik.
Na twee dagen (?) zei hij ineens heel serieus dat hij zich onder druk gezet voelde door het salontafel gebeuren. Dat hij niet wist wat hij wilde voor salontafel, maar dat hij zenuwachtig werd van mijn 'zoektocht', dat hij merkte dat ik enthousiast werd hiervan en bang was dat ik mijn eigen smaak tafeltje zou kiezen zonder hem hierin te horen, en dat het hem beter leek als ik 'voortaan' DUS maar geen online meubel-snuffel - sessies moest doen. (?)
Dat was weer even een 'puntje'.
Dit IS namelijk niet hoe die beslissingen hier in huis lopen. Ik heb nog nooit mijn mening doorgedrukt ten koste van hem. Ik weet nl hoe gevoelig dit bij hem ligt dus ik hou daar rekening mee.
Het is dubbel:
JA, ik wil hem tegemoet komen door rekening te houden met zijn gevoel.
NEE, ik wil me niet laten beknotten in dingen waar ik lol in heb.
Ik begrijp dat hij vanuit zijn achtergrond bang is om niet gehoord te worden. Maar ik begrijp van mezelf ook dat ik niet zo vaak (meer) voel dat ik ergens 'blij' van word, en als ik dan wel ergens blij van word, dat ik daar dan niet mee wil moeten stoppen omdat hij mijn blijheid niet kan handelen.
Dus daar hebben we wel een stevig gesprek over gehad.
OMG lieve TO, sorry hoor maar ik twijfel hier ernstig tussen en .
Dat je dit op eieren lopen volhoudt en dat je hier überhaupt nog zin in hebt. Van zo'n draaikont word je toch horendol?
(BGB: Cross post, mijn voorgaande reactie ging over je berichtje hiervoor)
.
[...]
Nee, natuurlijk heeft hij nog recht van spreken, dat is niet 'weg' omdat hij naar de hoeren is geweest.
Heb alleen moeite met zijn nieuw-verworven- assertiviteit.
Ik wil best praten over een eerlijke verdeling van de auto, of wat goede opvoedingsnormen zijn, of wat zijn smaak van kunst is. Maar het lijkt op dit moment een andere lading te hebben.
Voorbeeld:
Laatst zouden we een nieuw salontafeltje kopen. Dat wilde hij ook. Dat vond ik leuk, de voorpret van iets uitzoeken is iets waar ik 'blij' van word, dus ik was alvast wat aan het surfen online. Vroeg hem een aantal keren tussendoor of hij iets mooi vond of niet, wat hij dacht van die kleur, vorm, grootte. Hij gaf steeds gewoon antwoord. Nee, dat was niets, die was te klein, nee, rond zag hij niet zo zitten, ja, die pootjes waren wel stoer, nee, dat blad was te druk of niet de goede kleur etc. Niets aan de hand. Gewoon oriënteren. Alle vrijheid. Hij wéét dat we beiden een 'veto' hebben hierin. Dus gewoon, leuk. Dacht ik.
Na twee dagen (?) zei hij ineens heel serieus dat hij zich onder druk gezet voelde door het salontafel gebeuren. Dat hij niet wist wat hij wilde voor salontafel, maar dat hij zenuwachtig werd van mijn 'zoektocht', dat hij merkte dat ik enthousiast werd hiervan en bang was dat ik mijn eigen smaak tafeltje zou kiezen zonder hem hierin te horen, en dat het hem beter leek als ik 'voortaan' DUS maar geen online meubel-snuffel - sessies moest doen. (?)
Dat was weer even een 'puntje'.
Dit IS namelijk niet hoe die beslissingen hier in huis lopen. Ik heb nog nooit mijn mening doorgedrukt ten koste van hem. Ik weet nl hoe gevoelig dit bij hem ligt dus ik hou daar rekening mee.
Het is dubbel:
JA, ik wil hem tegemoet komen door rekening te houden met zijn gevoel.
NEE, ik wil me niet laten beknotten in dingen waar ik lol in heb.
Ik begrijp dat hij vanuit zijn achtergrond bang is om niet gehoord te worden. Maar ik begrijp van mezelf ook dat ik niet zo vaak (meer) voel dat ik ergens 'blij' van word, en als ik dan wel ergens blij van word, dat ik daar dan niet mee wil moeten stoppen omdat hij mijn blijheid niet kan handelen.
Dus daar hebben we wel een stevig gesprek over gehad.
OMG lieve TO, sorry hoor maar ik twijfel hier ernstig tussen en .
Dat je dit op eieren lopen volhoudt en dat je hier überhaupt nog zin in hebt. Van zo'n draaikont word je toch horendol?
vrijdag 17 juni 2016 om 14:48
quote:Antoon69 schreef op 17 juni 2016 @ 14:40:
TO: laat je alsjeblieft niet teveel beinvloeden al die zelfhulpboek/amateurpsychologie clichees, want ik zie dat er nog steeds rijkelijk mee gestrooid wordt in dit topic. Dit soort figuren zijn bijzonder vasthoudend en gaan door waar ieder redelijk mens al lang heeft afgehaakt, echt tot het bittere einde omdat ze hier een persoonlijke overwinning mee willen behalen. Ga uit van je eigen normen en redenaties want je schiet helemaal niks op met deze figuren.
.
Wat doe jij nu dan? Jij legt je eigen mening nu toch ook op aan Zeeland aangaande deze figuren?
Anyway, ik zou dolblij zijn met deze posters als ik in eenzelfde situatie had gezeten. Heel leerzaam.
TO: laat je alsjeblieft niet teveel beinvloeden al die zelfhulpboek/amateurpsychologie clichees, want ik zie dat er nog steeds rijkelijk mee gestrooid wordt in dit topic. Dit soort figuren zijn bijzonder vasthoudend en gaan door waar ieder redelijk mens al lang heeft afgehaakt, echt tot het bittere einde omdat ze hier een persoonlijke overwinning mee willen behalen. Ga uit van je eigen normen en redenaties want je schiet helemaal niks op met deze figuren.
.
Wat doe jij nu dan? Jij legt je eigen mening nu toch ook op aan Zeeland aangaande deze figuren?
Anyway, ik zou dolblij zijn met deze posters als ik in eenzelfde situatie had gezeten. Heel leerzaam.
vrijdag 17 juni 2016 om 14:56
quote:Mikadoos schreef op 17 juni 2016 @ 14:48:
[...]
Wat doe jij nu dan? Jij legt je eigen mening nu toch ook op aan Zeeland aangaande deze figuren?
Anyway, ik zou dolblij zijn met deze posters als ik in eenzelfde situatie had gezeten. Heel leerzaam.niet klagen er is maar 1 waarheid, die van antoon
[...]
Wat doe jij nu dan? Jij legt je eigen mening nu toch ook op aan Zeeland aangaande deze figuren?
Anyway, ik zou dolblij zijn met deze posters als ik in eenzelfde situatie had gezeten. Heel leerzaam.niet klagen er is maar 1 waarheid, die van antoon
vrijdag 17 juni 2016 om 14:58
quote:turquasi schreef op 17 juni 2016 @ 14:27:
Ik zou in jullie scheve fundering situatie ook niet blij gaan zitten jagen naar een stom salontafeltje zeg, ben je zelf verslaafd aan herdecoreren of wat is dit? Je kunt het nog wel zo aankleden als je wil maar het is allemaal niet zo cozy als jij het wil laten uitzien...
Nou inderdaad. Wat een hysterisch gedoe steeds om salontafeltjes, vloeren plaatsen, muren sauzen en kasten therapeutisch uitmesten.
Zit je dan naast je gezellige salontafeltje die met instemming van beiden is gekocht en waar nog een stevig gesprek over is gevoerd.
Ik zou daar ook helemaal zenuwachtig van worden.
En waarom het gevoel dat je vrijheid wordt ingeperkt als man die tablet irritant vindt in bed. Dat mag hij vinden toch. Had die tablet allang de slaapkamer uitgesmeten. Bepaal alleen jij hierin?
En die auto, geef je hem ook een kans dat te bekijken of daar geld voor is of bepaal jij daar ook alleen in.
Staat er ook iets in huis wat alleen van hem is of hij alleen mooi vindt, of moet dat ook met gezamenlijke instemming.
Ik denk niet dat je doorhebt hoe bepalend jouw controledwang altijd al is geweest in jullie relatie.
En inderdaad, ga een weekend weg, maak lol en kijk wat er nog over is van jullie liefde want op deze manier maken jullie elkaar helemaal kapot.
En ik denk dat dan nog eerder je man de stekker uit dit huwelijk trekt en dan kan je je eerlijk uitgezochte salontafeltje alsnog 3 hoog achter neerzetten.
Wat een ellende dit.
Ik zou in jullie scheve fundering situatie ook niet blij gaan zitten jagen naar een stom salontafeltje zeg, ben je zelf verslaafd aan herdecoreren of wat is dit? Je kunt het nog wel zo aankleden als je wil maar het is allemaal niet zo cozy als jij het wil laten uitzien...
Nou inderdaad. Wat een hysterisch gedoe steeds om salontafeltjes, vloeren plaatsen, muren sauzen en kasten therapeutisch uitmesten.
Zit je dan naast je gezellige salontafeltje die met instemming van beiden is gekocht en waar nog een stevig gesprek over is gevoerd.
Ik zou daar ook helemaal zenuwachtig van worden.
En waarom het gevoel dat je vrijheid wordt ingeperkt als man die tablet irritant vindt in bed. Dat mag hij vinden toch. Had die tablet allang de slaapkamer uitgesmeten. Bepaal alleen jij hierin?
En die auto, geef je hem ook een kans dat te bekijken of daar geld voor is of bepaal jij daar ook alleen in.
Staat er ook iets in huis wat alleen van hem is of hij alleen mooi vindt, of moet dat ook met gezamenlijke instemming.
Ik denk niet dat je doorhebt hoe bepalend jouw controledwang altijd al is geweest in jullie relatie.
En inderdaad, ga een weekend weg, maak lol en kijk wat er nog over is van jullie liefde want op deze manier maken jullie elkaar helemaal kapot.
En ik denk dat dan nog eerder je man de stekker uit dit huwelijk trekt en dan kan je je eerlijk uitgezochte salontafeltje alsnog 3 hoog achter neerzetten.
Wat een ellende dit.
vrijdag 17 juni 2016 om 15:01
Dat man zich niet gehoord of gezien voelt, wil natuurlijk niet zeggen dat dit zo is.
Daarom zou het in dit geval denk ik wel constructief zijn om ook samen in therapie te zitten. Zijn interpretatie van zijn therapie kan ook heel anders zijn dan wat de therapeut bedoelt. Of is er echt letterlijk gezegd dat hij assertiviteit moet oefenen?
Ik ken iemand met een ontzettend calimero complex. Als ik zeg: "we gaan alleen uit eten vandaag." Dan hoort die persoon: "Zij gaan uit eten en ik mag niet mee." Terwijl "alleen" betekent dat dat het enige is wat we gaan doen.
Zeeman voelde zich in zijn jeugd niet gehoord en zoals bij de salontafel/schilderij is hij er van overtuigd dat Zeeland over zijn wensen heen walst. Als dit helemaal niet het geval is, dan helpt zijn nieuwe assertiviteit niet en moet hij zijn issues uit het verleden zelf oplossen.
Zeeland is niet verantwoordelijk voor zijn jeugd en is ook niet degene die zijn issues daarmee kan oplossen door haar gedrag te veranderen.
Daarom zou het in dit geval denk ik wel constructief zijn om ook samen in therapie te zitten. Zijn interpretatie van zijn therapie kan ook heel anders zijn dan wat de therapeut bedoelt. Of is er echt letterlijk gezegd dat hij assertiviteit moet oefenen?
Ik ken iemand met een ontzettend calimero complex. Als ik zeg: "we gaan alleen uit eten vandaag." Dan hoort die persoon: "Zij gaan uit eten en ik mag niet mee." Terwijl "alleen" betekent dat dat het enige is wat we gaan doen.
Zeeman voelde zich in zijn jeugd niet gehoord en zoals bij de salontafel/schilderij is hij er van overtuigd dat Zeeland over zijn wensen heen walst. Als dit helemaal niet het geval is, dan helpt zijn nieuwe assertiviteit niet en moet hij zijn issues uit het verleden zelf oplossen.
Zeeland is niet verantwoordelijk voor zijn jeugd en is ook niet degene die zijn issues daarmee kan oplossen door haar gedrag te veranderen.
vrijdag 17 juni 2016 om 15:10
quote:zimi schreef op 17 juni 2016 @ 15:01:
Dat man zich niet gehoord of gezien voelt, wil natuurlijk niet zeggen dat dit zo is.
Daarom zou het in dit geval denk ik wel constructief zijn om ook samen in therapie te zitten. Zijn interpretatie van zijn therapie kan ook heel anders zijn dan wat de therapeut bedoelt. Of is er echt letterlijk gezegd dat hij assertiviteit moet oefenen?
Ik ken iemand met een ontzettend calimero complex. Als ik zeg: "we gaan alleen uit eten vandaag." Dan hoort die persoon: "Zij gaan uit eten en ik mag niet mee." Terwijl "alleen" betekent dat dat het enige is wat we gaan doen.
Zeeman voelde zich in zijn jeugd niet gehoord en zoals bij de salontafel/schilderij is hij er van overtuigd dat Zeeland over zijn wensen heen walst. Als dit helemaal niet het geval is, dan helpt zijn nieuwe assertiviteit niet en moet hij zijn issues uit het verleden zelf oplossen.
Zeeland is niet verantwoordelijk voor zijn jeugd en is ook niet degene die zijn issues daarmee kan oplossen door haar gedrag te veranderen.
Volledig mee eens.
Zelfs als TO een controlfreak is (en daar ijkt het op), dan nog is ze niet verantwoordelijk voor zijn huidige gemiep.
Dat man zich niet gehoord of gezien voelt, wil natuurlijk niet zeggen dat dit zo is.
Daarom zou het in dit geval denk ik wel constructief zijn om ook samen in therapie te zitten. Zijn interpretatie van zijn therapie kan ook heel anders zijn dan wat de therapeut bedoelt. Of is er echt letterlijk gezegd dat hij assertiviteit moet oefenen?
Ik ken iemand met een ontzettend calimero complex. Als ik zeg: "we gaan alleen uit eten vandaag." Dan hoort die persoon: "Zij gaan uit eten en ik mag niet mee." Terwijl "alleen" betekent dat dat het enige is wat we gaan doen.
Zeeman voelde zich in zijn jeugd niet gehoord en zoals bij de salontafel/schilderij is hij er van overtuigd dat Zeeland over zijn wensen heen walst. Als dit helemaal niet het geval is, dan helpt zijn nieuwe assertiviteit niet en moet hij zijn issues uit het verleden zelf oplossen.
Zeeland is niet verantwoordelijk voor zijn jeugd en is ook niet degene die zijn issues daarmee kan oplossen door haar gedrag te veranderen.
Volledig mee eens.
Zelfs als TO een controlfreak is (en daar ijkt het op), dan nog is ze niet verantwoordelijk voor zijn huidige gemiep.
vrijdag 17 juni 2016 om 15:15
quote:toiletrol schreef op 17 juni 2016 @ 14:26:
[...]
Kun je doen Het is geen beschermd beroep en iedereen kan zich psycholoog of therapeut noemen.Ik weet het lang gelee toen ik een cursus op de openbare universiteit volgde over psychologie en verschillende therapieën, zei de docente al: Als je goed kunt luisteren kun je al een bordje therapeut op je deur zetten. Nog steeds waar. Ze was trouwens mordicus tegen de wildgroei als gediplomeerde therapeut.
[...]
Kun je doen Het is geen beschermd beroep en iedereen kan zich psycholoog of therapeut noemen.Ik weet het lang gelee toen ik een cursus op de openbare universiteit volgde over psychologie en verschillende therapieën, zei de docente al: Als je goed kunt luisteren kun je al een bordje therapeut op je deur zetten. Nog steeds waar. Ze was trouwens mordicus tegen de wildgroei als gediplomeerde therapeut.
vrijdag 17 juni 2016 om 15:31
vrijdag 17 juni 2016 om 15:39
Je moet hem nageven dat hij er prima mee wegkomt.
Hij gaat in 'therapie' luistert ff naar zijn vrouw geeft er een mooie draai aan en kan nog verder gaan dan hij ooit gedroomd heeft. Met TO die nu deurmat over zich heen heeft geschreven. Goed voorbeeld voor de zoons een pa die manipuleert en hun alvast een voorbeeld geeft hoe hun toekomstige relatie er uit gaat zien.
Hij gaat in 'therapie' luistert ff naar zijn vrouw geeft er een mooie draai aan en kan nog verder gaan dan hij ooit gedroomd heeft. Met TO die nu deurmat over zich heen heeft geschreven. Goed voorbeeld voor de zoons een pa die manipuleert en hun alvast een voorbeeld geeft hoe hun toekomstige relatie er uit gaat zien.
vrijdag 17 juni 2016 om 15:57
quote:Zeeland1970 schreef op 17 juni 2016 @ 08:47:
Mss nog iets dat ik hier wel eens voor wil leggen:
Zeeman is momenteel natuurlijk ook hard aan het werk, in therapie. Hij zet daar stappen, probeert hiermee te oefenen. Logisch. Maar tegelijkertijd dubbel.
Even een beetje kort-door-de-bocht samengevat:
Hij voelde onvrede met allerlei dagelijkse dingetjes, uitte die niet, spanningsboog liep op, frustratie, en o.a. dat leidde tot indirecte acties. (Lees: 'hoerenbezoek')
Nu zijn ze in zijn therapie hiermee aan de slag gegaan.
Hij voelt zich (door allerlei dingen in zijn jeugd) snel niet gehoord, is bang dat iemand hem tekort doet of zijn mening negeert.
Nu is hij daarmee aan het oefenen. Op zich prima natuurlijk. Lijkt me een ongezond mechanisme, dus daar 'moet' je dan wat mee. Ombuigen naar het op een WEL gezonde manier van aangeven van je wensen en behoeftes.
Met als gevolg dat hij nu allemaal kleine dingen opnoemt die hij anders ziet. Blijkbaar. Dingen die we al jaren op een bepaalde manier doen. De jongens hebben een paar kleine huishoudelijke taakjes. Hij vindt die (nu ineens) teveel. Hij wil dat wij als ouders die taakjes weer overnemen. Zodat ze alleen nog maar hun eigen kamer hoeven op te ruimen. Ik vind dat niet. Ik vind dat je van je kinderen mag verwachten dat ze (naar gelang hun leeftijd) ook bijdragen in de klusjes in huis. (Dus ook helpen met de vaatwasser inruimen, een doekje over de tafel na het eten, een keer de wasmachine aanzetten als er een berg was ligt etc)
Zo zijn er meer voorbeelden van dingen die hij anders wil zien.
Een schilderijtje dat ik mooi vind moet weg of ergens anders omdat hij het niet mooi vindt, en hij voelt zich 'niet gehoord' omdat hij al eerder aangaf dat hij het lelijk vond en ik had toen blijkbaar aan moeten bieden om het weg te halen.
Ik heb vaak de auto mee voor mijn onregelmatige werk, hij houdt van fietsen, in de praktijk heb ik meestal de auto mee. Nu wil hij ook 50% van de tijd de auto. (?) Of een extra auto kopen. Voor hem. (Maar we zitten financieel niet zo ruim, dat geld kunnen we eigenlijk niet goed missen voor dit soort uitgaven)
Hij vindt het niet fijn dat ik nog voor het slapen gaan 'Tablet', terwijl ik dan juist ruimte voel om nog even te ontladen vd dag. Eigen tijd heb. Hij heeft last van het licht (die staat al op donkere intensiteit).
Er komen steeds meer van dit soort situaties waarbij hij eh.... oefent met zijn assertiviteit, (denk ik).
Maar voor mij is dit soms dubbel.
Ik voel dit dan als "oh, mag ik niet meer tabletten, met de auto naar mijn werk, mijn eigen kunst aan de muur?"
Voel me dan soms aangetast in mijn individuele vrijheid, omdat dit best ver gaat. Maar ik wil wel per situatie kijken naar of hij mss grond heeft. Ik wil hem wel serieus nemen en horen wat hij wenst of wil, maar ik wil niet meteen mijn eigen behoeftes dan maar opzij schuiven.
Ik vind dit best lastig.wat voor kleuter is het dat hij niet eens normaal kan communiceren over dit soort simpele dingen???
Mss nog iets dat ik hier wel eens voor wil leggen:
Zeeman is momenteel natuurlijk ook hard aan het werk, in therapie. Hij zet daar stappen, probeert hiermee te oefenen. Logisch. Maar tegelijkertijd dubbel.
Even een beetje kort-door-de-bocht samengevat:
Hij voelde onvrede met allerlei dagelijkse dingetjes, uitte die niet, spanningsboog liep op, frustratie, en o.a. dat leidde tot indirecte acties. (Lees: 'hoerenbezoek')
Nu zijn ze in zijn therapie hiermee aan de slag gegaan.
Hij voelt zich (door allerlei dingen in zijn jeugd) snel niet gehoord, is bang dat iemand hem tekort doet of zijn mening negeert.
Nu is hij daarmee aan het oefenen. Op zich prima natuurlijk. Lijkt me een ongezond mechanisme, dus daar 'moet' je dan wat mee. Ombuigen naar het op een WEL gezonde manier van aangeven van je wensen en behoeftes.
Met als gevolg dat hij nu allemaal kleine dingen opnoemt die hij anders ziet. Blijkbaar. Dingen die we al jaren op een bepaalde manier doen. De jongens hebben een paar kleine huishoudelijke taakjes. Hij vindt die (nu ineens) teveel. Hij wil dat wij als ouders die taakjes weer overnemen. Zodat ze alleen nog maar hun eigen kamer hoeven op te ruimen. Ik vind dat niet. Ik vind dat je van je kinderen mag verwachten dat ze (naar gelang hun leeftijd) ook bijdragen in de klusjes in huis. (Dus ook helpen met de vaatwasser inruimen, een doekje over de tafel na het eten, een keer de wasmachine aanzetten als er een berg was ligt etc)
Zo zijn er meer voorbeelden van dingen die hij anders wil zien.
Een schilderijtje dat ik mooi vind moet weg of ergens anders omdat hij het niet mooi vindt, en hij voelt zich 'niet gehoord' omdat hij al eerder aangaf dat hij het lelijk vond en ik had toen blijkbaar aan moeten bieden om het weg te halen.
Ik heb vaak de auto mee voor mijn onregelmatige werk, hij houdt van fietsen, in de praktijk heb ik meestal de auto mee. Nu wil hij ook 50% van de tijd de auto. (?) Of een extra auto kopen. Voor hem. (Maar we zitten financieel niet zo ruim, dat geld kunnen we eigenlijk niet goed missen voor dit soort uitgaven)
Hij vindt het niet fijn dat ik nog voor het slapen gaan 'Tablet', terwijl ik dan juist ruimte voel om nog even te ontladen vd dag. Eigen tijd heb. Hij heeft last van het licht (die staat al op donkere intensiteit).
Er komen steeds meer van dit soort situaties waarbij hij eh.... oefent met zijn assertiviteit, (denk ik).
Maar voor mij is dit soms dubbel.
Ik voel dit dan als "oh, mag ik niet meer tabletten, met de auto naar mijn werk, mijn eigen kunst aan de muur?"
Voel me dan soms aangetast in mijn individuele vrijheid, omdat dit best ver gaat. Maar ik wil wel per situatie kijken naar of hij mss grond heeft. Ik wil hem wel serieus nemen en horen wat hij wenst of wil, maar ik wil niet meteen mijn eigen behoeftes dan maar opzij schuiven.
Ik vind dit best lastig.wat voor kleuter is het dat hij niet eens normaal kan communiceren over dit soort simpele dingen???
vrijdag 17 juni 2016 om 16:01
" Dat was weer even een 'puntje'.
Dit IS namelijk niet hoe die beslissingen hier in huis lopen. Ik heb nog nooit mijn mening doorgedrukt ten koste van hem. Ik weet nl hoe gevoelig dit bij hem ligt dus ik hou daar rekening mee. "
Als jij jouw mening nooit doorgedrukt hebt, hoe komen jullie dan aan een schilderij wat hij spuuglelijk vindt?
Heb je je mening nooit BEWUST doorgedrukt? Heeft hij soms van ellende " ja, joh, doe die maar " gezegd ?
Dit IS namelijk niet hoe die beslissingen hier in huis lopen. Ik heb nog nooit mijn mening doorgedrukt ten koste van hem. Ik weet nl hoe gevoelig dit bij hem ligt dus ik hou daar rekening mee. "
Als jij jouw mening nooit doorgedrukt hebt, hoe komen jullie dan aan een schilderij wat hij spuuglelijk vindt?
Heb je je mening nooit BEWUST doorgedrukt? Heeft hij soms van ellende " ja, joh, doe die maar " gezegd ?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 17 juni 2016 om 16:10
Dominant en stoer genoeg om geregeld vreemd te gaan met een hoejetmaarooknoemt. Maar een salontafeltje uitzoeken voelt ie zich in bedreigd.
Zeeland je hebt t zwaar.
Zou het dan echt zo werken? : Ik ervaar alles als zwaar. Ik word niet gezien. Dus om daarmee te Copen/dealen ga ik naar de hoeren. Als uitlaatklep?
Das ook niet best.
Zeeland je hebt t zwaar.
Zou het dan echt zo werken? : Ik ervaar alles als zwaar. Ik word niet gezien. Dus om daarmee te Copen/dealen ga ik naar de hoeren. Als uitlaatklep?
Das ook niet best.
