Relaties
alle pijlers
Verder na bedrog, hoe?
vrijdag 13 mei 2016 om 07:48
Dit is het vervolg van het "partner biecht op...' topic
Partner biecht op...
In dit topic hoop ik mensen te spreken die weten wat het is om verder te leven nadat je vertrouwen geschonden is in je relatie. Wat is de impact op je relatie, als je hoort dat je partner je bedrogen heeft?
Vreemdgaan, hoerenbezoek, een eenmalig slippertje, een langdurig dubbelleven.?
Waar ga je doorheen, en wat doet je beslissen om weg te gaan of toch te blijven?
In het vorige topic liepen de emoties vaak hoog op. Dat is logisch.
Toch werd er (meestal) vanuit respect gereageerd, en dat was helpend.
Dus geef gerust je mening, alle standpunten zijn welkom, maar spreek elkaar aan zoals je zelf ook aangesproken zou willen worden.
Mijn achtergrond:
Ik hoorde 3 weken geleden dat mijn man al zeker 15 jaar van ons 20 jarige huwelijk af en toe naar de hoeren gaat. Ons huwelijk was verder goed. Twee (puber)zoons. Niemand weet dit nog, en dat valt me zwaar. Hij is totaal ongeveer 25x geweest. En dan nog 3 a 4x zoveel keer om te 'kijken' in die hoeren straat. Om de kick vd spanning.
Vroeger riep ik van: 'Als mijn vriend/man ooit vreemd zou gaan, dan schop ik hem er uit!
Geen twijfel mogelijk. 'Zoiets PIK je toch zeker niet?'
Maar nu, in de situatie, een situatie die ik nooit aan heb zien komen, voelt alles anders.
Niet meer duidelijk, maar vol twijfels en pijn. Hoe kan het dat ik dit nooit gemerkt heb? Waren er dan geen enkele signalen? Wat zegt dat over mij? Heb ik dan zo'n plank voor mijn kop? Of is hij zo'n briljant leugenaar? Was alles een leugen? Ook die mooie, liefdevolle intieme momenten? Ik kijk naar de scherven van mijn huwelijk en weet niet of ik dit nog kan lijmen. We kunnen 'door', maar kan ik hem ooit nog vertrouwen?
Ik word heen en weer geslingerd tussen woede, machteloosheid en verdriet. Alles waar ik in geloofde is onzeker geworden.
Ik hoop hier mensen te 'spreken ' die ook ooit bedrogen zijn. Ik ben benieuwd hoe die het hebben aangepakt. Ik wil nu -voorlopig- 'door'. Alles staat in de 'pauze-stand'. Hij woont hier in huis, slaapt apart. Als de emotionele rollercoaster wat vaart vermindert, het stof wat optrekt, dan hoop ik dat ik zie (voel? ) hoe de toekomst er uit ziet.
Hij gaat binnenkort hulp krijgen bij Rodersana, (ambulant, gesprekken,) om zijn seksverslaving aan te pakken. Ik heb nu 3x een gesprek gehad met mijn huisarts om even te kunnen ventileren.
Alle mensen die ik ken, staan of te ver weg van me, of te dichtbij, om dit tegen te kunnen vertellen.
De jongens mogen dit niet te weten komen; hoe erg ik dit ook vind, hij is een geweldige vader voor ze en dat beeld wil ik ze niet ontnemen.
Ben nu aan het zoeken naar een 'luisterend oor' in de hulpverlening.
Een gespreksgroep v lotgenoten ofzo. Partners van seksverslaafden. Partners van 'cheaters'. Zoiets. Maar ben nog niets tegengekomen. (Niet iets zonder een bepaalde religie.)
Want ik vraag me af hoe je omgaat met deze wisselende buien. Het ene moment zie ik geen enkele mogelijkheid meer, het volgende moment voel ik nog steeds die band, die liefde, (ookal haat ik hem tegelijkertijd).
Vraag me af of het mogelijk is om dat vertrouwen terug te krijgen.
En of jou dat dus gelukt is. Of niet. En hoe dat ging.
Partner biecht op...
In dit topic hoop ik mensen te spreken die weten wat het is om verder te leven nadat je vertrouwen geschonden is in je relatie. Wat is de impact op je relatie, als je hoort dat je partner je bedrogen heeft?
Vreemdgaan, hoerenbezoek, een eenmalig slippertje, een langdurig dubbelleven.?
Waar ga je doorheen, en wat doet je beslissen om weg te gaan of toch te blijven?
In het vorige topic liepen de emoties vaak hoog op. Dat is logisch.
Toch werd er (meestal) vanuit respect gereageerd, en dat was helpend.
Dus geef gerust je mening, alle standpunten zijn welkom, maar spreek elkaar aan zoals je zelf ook aangesproken zou willen worden.
Mijn achtergrond:
Ik hoorde 3 weken geleden dat mijn man al zeker 15 jaar van ons 20 jarige huwelijk af en toe naar de hoeren gaat. Ons huwelijk was verder goed. Twee (puber)zoons. Niemand weet dit nog, en dat valt me zwaar. Hij is totaal ongeveer 25x geweest. En dan nog 3 a 4x zoveel keer om te 'kijken' in die hoeren straat. Om de kick vd spanning.
Vroeger riep ik van: 'Als mijn vriend/man ooit vreemd zou gaan, dan schop ik hem er uit!
Geen twijfel mogelijk. 'Zoiets PIK je toch zeker niet?'
Maar nu, in de situatie, een situatie die ik nooit aan heb zien komen, voelt alles anders.
Niet meer duidelijk, maar vol twijfels en pijn. Hoe kan het dat ik dit nooit gemerkt heb? Waren er dan geen enkele signalen? Wat zegt dat over mij? Heb ik dan zo'n plank voor mijn kop? Of is hij zo'n briljant leugenaar? Was alles een leugen? Ook die mooie, liefdevolle intieme momenten? Ik kijk naar de scherven van mijn huwelijk en weet niet of ik dit nog kan lijmen. We kunnen 'door', maar kan ik hem ooit nog vertrouwen?
Ik word heen en weer geslingerd tussen woede, machteloosheid en verdriet. Alles waar ik in geloofde is onzeker geworden.
Ik hoop hier mensen te 'spreken ' die ook ooit bedrogen zijn. Ik ben benieuwd hoe die het hebben aangepakt. Ik wil nu -voorlopig- 'door'. Alles staat in de 'pauze-stand'. Hij woont hier in huis, slaapt apart. Als de emotionele rollercoaster wat vaart vermindert, het stof wat optrekt, dan hoop ik dat ik zie (voel? ) hoe de toekomst er uit ziet.
Hij gaat binnenkort hulp krijgen bij Rodersana, (ambulant, gesprekken,) om zijn seksverslaving aan te pakken. Ik heb nu 3x een gesprek gehad met mijn huisarts om even te kunnen ventileren.
Alle mensen die ik ken, staan of te ver weg van me, of te dichtbij, om dit tegen te kunnen vertellen.
De jongens mogen dit niet te weten komen; hoe erg ik dit ook vind, hij is een geweldige vader voor ze en dat beeld wil ik ze niet ontnemen.
Ben nu aan het zoeken naar een 'luisterend oor' in de hulpverlening.
Een gespreksgroep v lotgenoten ofzo. Partners van seksverslaafden. Partners van 'cheaters'. Zoiets. Maar ben nog niets tegengekomen. (Niet iets zonder een bepaalde religie.)
Want ik vraag me af hoe je omgaat met deze wisselende buien. Het ene moment zie ik geen enkele mogelijkheid meer, het volgende moment voel ik nog steeds die band, die liefde, (ookal haat ik hem tegelijkertijd).
Vraag me af of het mogelijk is om dat vertrouwen terug te krijgen.
En of jou dat dus gelukt is. Of niet. En hoe dat ging.
zaterdag 25 juni 2016 om 01:27
precies, dus geen gesprekken meer of analyses over het hoerenbezoek, niet de tv meer uitzetten of gaan mokken als je wordt "getriggerd". Los het op met jezelf. Als je dat niet kan heb je de verkeerde keuze gemaakt en moet je gaan heroverwegen. Dit is het. Dit is jouw man, jij gaat voor hem, hij met zijn goede eigenschappen en met zijn duistere kant. Je kiest voor beide
zaterdag 25 juni 2016 om 08:28
Zeeland, blijf niet onbedoeld hangen in wraak. Ik deed dat wel en zag overal iets in om meneer neer te sabelen. En dat zie ik nog steeds, dus mijn beslissing om te scheiden is/was goed.
Ook al accepteert de " Zeeman" het, dan blijft het spitsroede lopen voor je. En zo wil je niet leven. Jij dus, het gaat om jou!
Wat jij wil is je oude leven terug, of de " verbeterde" versie.
Dat betekent het vertrouwen terug geven. Doe je dat niet, dan ga jij eraan en trek je waarschijnlijk je gezin mee. Of "Zeeman" trekt het niet meer en gaat sigaretten kopen.
Het zal moeilijk zijn, maar stop met al die analyses en wantrouwen, want het helpt je niks.
Wat helpt is opnieuw afspraken maken en er vanuit gaan dat "Zeeman" zich daar ook aan houdt. Ga hem niet controleren, want fouten en leugens komen toch wel uit. Daarvoor heb je nu antennes ingebouwd.
Hij heeft megafouten gemaakt, maar JIJ kiest om verder met hem te gaan. Dan kun je niet de rest van je leven hiermee bezig houden, want dat is geen leven. Dat is je controlewang activeren om hem te kunnen betrappen en "I told you so" te kunnen zeggen.
Ook al accepteert de " Zeeman" het, dan blijft het spitsroede lopen voor je. En zo wil je niet leven. Jij dus, het gaat om jou!
Wat jij wil is je oude leven terug, of de " verbeterde" versie.
Dat betekent het vertrouwen terug geven. Doe je dat niet, dan ga jij eraan en trek je waarschijnlijk je gezin mee. Of "Zeeman" trekt het niet meer en gaat sigaretten kopen.
Het zal moeilijk zijn, maar stop met al die analyses en wantrouwen, want het helpt je niks.
Wat helpt is opnieuw afspraken maken en er vanuit gaan dat "Zeeman" zich daar ook aan houdt. Ga hem niet controleren, want fouten en leugens komen toch wel uit. Daarvoor heb je nu antennes ingebouwd.
Hij heeft megafouten gemaakt, maar JIJ kiest om verder met hem te gaan. Dan kun je niet de rest van je leven hiermee bezig houden, want dat is geen leven. Dat is je controlewang activeren om hem te kunnen betrappen en "I told you so" te kunnen zeggen.
zaterdag 25 juni 2016 om 11:01
Als ik het nodig vind om iets dat ik voel of ervaar te bespreken met hem (bijv dat een seks scène op tv emoties oproept) dan doe ik dat, net zoals hij dat nu ook met mij doet. Laatst had hij een bepaalde seksuele gedachte ook, en hij sprak die ook naar mij uit. Zo hebben we dat afgesproken. Transparant zijn. Niet om elkaar te straffen of vast te houden aan wrok, juist het tegenovergestelde; om te voorkomen dat zo'n eerste gedachte opgepot een eigen leven gaat leven.
zaterdag 25 juni 2016 om 11:09
zaterdag 25 juni 2016 om 11:12
ik begrijp niet waarom. Hij kan niks met jouw gevoel. Jij moet aan de slag met jouw gevoel hij niet. Jij kan ook niks met zijn gevoel. transparant is leuk maar het gaat er niet om in een relatie dat je moet weten wat er in elkaars hoofd afspeelt. mensen weten vaak al niet eens wat er allemaal in hun eigen hoofd rondgaat. Transparantie gaat erover dat je geen essentiele zaken die van invloed zijn op de relatie achterhoudt, bijv. dat je ontslagen bent, of een relatie hebt met je collega. Dat is transparant zijn. Niet: alles wat je denkt en voelt bij de ander neergooien. Want in jullie geval ontkom je er niet aan dat hij zich ook daadwerkelijk verantwoordelijk voelt voor zijn gevoel. En daarmee is hij direct machteloos want hij kan er niks mee.
zaterdag 25 juni 2016 om 11:20
Ooit was ik ook zo in een relatie. Dat analyseren en nog eens analyseren en nog maar weer eens. Ik analyseerde me suf, had het idee bij wijze van spreken nog beter te weten dan hij wie hij was, wat hij dacht en voelde en wat zijn drijfveren waren en zijn bedoelingen, terwijl ik tegelijkertijd het ook weer niet wist, zekerheid zocht en wilde en die nooit vond.
Tot ik me realiseerde dat ik mijn energie beter eens in mijzelf kon steken en oprecht en heel eerlijk naar mijzelf kon gaan kijken. Naar wat ik zélf wilde en welke ruimte ik wilde en nodig vond voor mijzelf. En als die ander daarin paste: mooi. En paste hij daar niet in: jammer, maar dan waren we niet geschikt om samen te zijn.
De opluchting die dat gaf. Wat een rust.
Geen onuitgesproken verwachtingen meer, maar ook niet meer zo dwingend zijn. Eerlijk blijven naar mezelf en over mezelf. Geen vermoeiende analyses meer. Niet meer lijdend zijn en daardoor ook niet zo (vast onbedoeld) dwingend leiden.
Ik ging oprecht leuker over mezelf denken, maar ook over iedereen om me heen. Mijn leven is er enorm van opgeknapt.
Tot ik me realiseerde dat ik mijn energie beter eens in mijzelf kon steken en oprecht en heel eerlijk naar mijzelf kon gaan kijken. Naar wat ik zélf wilde en welke ruimte ik wilde en nodig vond voor mijzelf. En als die ander daarin paste: mooi. En paste hij daar niet in: jammer, maar dan waren we niet geschikt om samen te zijn.
De opluchting die dat gaf. Wat een rust.
Geen onuitgesproken verwachtingen meer, maar ook niet meer zo dwingend zijn. Eerlijk blijven naar mezelf en over mezelf. Geen vermoeiende analyses meer. Niet meer lijdend zijn en daardoor ook niet zo (vast onbedoeld) dwingend leiden.
Ik ging oprecht leuker over mezelf denken, maar ook over iedereen om me heen. Mijn leven is er enorm van opgeknapt.
zaterdag 25 juni 2016 om 11:25
zaterdag 25 juni 2016 om 11:27
Ik denk dat je kunt kiezen voor de intentie om opnieuw vertrouwen in elkaar te willen gaan hebben. Maar er is ook een deel beschadigd, dat heeft tijd nodig om te helen. Ik heb daar geen 'garantie' voor dat dat idd ooit helemaal goed kan komen, maar ik wil dit wel en zal me er 100% voor inzetten.
(Moet nu weg, ben later weer online)
zaterdag 25 juni 2016 om 11:31
en die methode die je nu toepast: dus er is geen vertrouwen maar je wilt wel verder in een relatie zonder vertrouwen en dus ga je elke emotionele opwelling bij je partner neerleggen en bespreken helpt dat? Is het vertrouwen al gegroeid de afgelopen twee maanden? Is dit op advies van jullie relatietherapeut of heb je dat zelf bedacht?
