Relaties
alle pijlers
Verjaardag schoonmoeder
vrijdag 16 maart 2012 om 15:27
Hoi allemaal,
Even een klein dingetje waarmee ik zit, en waarbij ik me afvraag of ik het bij het juiste eind heb of hij.
Vanmorgen een discussie gehad met m'n vriend. Zijn moeder is zondag jarig, en vandaag begon hij er weer even over dat hij daar heen gaat. Van de week zei hij dat ook al vluchtig.
Hij heeft beide keren niet gevraagd of ik meeging. Dus toen heb ik zelf gezegd dat ik het leuk zou vinden om mee te gaan. Hierop reageerde hij met 'ohh sorry liefje dat ik je niet heb uitgenodigd, natuurlijk ben je welkom etc.'
Ik vroeg toen waarom ik hier zelf mee moest komen, terwijl hij het er al twee keer min of meer over had gehad. Zijn excuus was: ik ben een man, ik vergeet dat heel vaak, ik vind het al heel wat dat ik haar verjaardag heb onthouden en een cadeau heb gekocht. En: dat, als hij er niet over begon dat ik zelf moest aangeven dat ik mee wil.
Dat laatste stootte me tegen het hoofd. Ik vind het erg lastig om mezelf 'uit te nodigen' voor een verjaardag o.i.d. Dan voel ik me opdringerig. Dit zei ik tegen hem, waarop hij zei dat ik toch moest weten dat ik welkom ben. Ik: maar je vergeet mij toch nog niet uit te nodigen? Ik zei dat ik het gevoel kreeg dat het hem allemaal niet zoveel kon schelen, en dat ik het helemaal niet leuk vind om mezelf uit te nodigen. Eerlijk gezegd vind ik het ook lui van zijn kant.
Punt is dat hij het helemaal niet raar vind als ik, als hij vergeet mij uit te nodigen, ik mezelf uitnodig. Ik vind dit echter wel: ik krijg er een naar gevoel bij, alsof hij me voor lief neemt. Wat vinden jullie?
Even een klein dingetje waarmee ik zit, en waarbij ik me afvraag of ik het bij het juiste eind heb of hij.
Vanmorgen een discussie gehad met m'n vriend. Zijn moeder is zondag jarig, en vandaag begon hij er weer even over dat hij daar heen gaat. Van de week zei hij dat ook al vluchtig.
Hij heeft beide keren niet gevraagd of ik meeging. Dus toen heb ik zelf gezegd dat ik het leuk zou vinden om mee te gaan. Hierop reageerde hij met 'ohh sorry liefje dat ik je niet heb uitgenodigd, natuurlijk ben je welkom etc.'
Ik vroeg toen waarom ik hier zelf mee moest komen, terwijl hij het er al twee keer min of meer over had gehad. Zijn excuus was: ik ben een man, ik vergeet dat heel vaak, ik vind het al heel wat dat ik haar verjaardag heb onthouden en een cadeau heb gekocht. En: dat, als hij er niet over begon dat ik zelf moest aangeven dat ik mee wil.
Dat laatste stootte me tegen het hoofd. Ik vind het erg lastig om mezelf 'uit te nodigen' voor een verjaardag o.i.d. Dan voel ik me opdringerig. Dit zei ik tegen hem, waarop hij zei dat ik toch moest weten dat ik welkom ben. Ik: maar je vergeet mij toch nog niet uit te nodigen? Ik zei dat ik het gevoel kreeg dat het hem allemaal niet zoveel kon schelen, en dat ik het helemaal niet leuk vind om mezelf uit te nodigen. Eerlijk gezegd vind ik het ook lui van zijn kant.
Punt is dat hij het helemaal niet raar vind als ik, als hij vergeet mij uit te nodigen, ik mezelf uitnodig. Ik vind dit echter wel: ik krijg er een naar gevoel bij, alsof hij me voor lief neemt. Wat vinden jullie?
vrijdag 16 maart 2012 om 15:32
Als mijn vriend zegt dat zondag zijn moeder jarig is en dat hij al een cadeau heeft gekocht, dan zie ik dat eigenlijk als een impliciete uitnodiging. Natuurlijk ben ik uitgenodigd. Alleen als ik niet kan of geen zin heb, dan hebben we het daar over, maar hij hoeft me niet zo expliciet mee te vragen, dat is vanzelfsprekend.
vrijdag 16 maart 2012 om 15:34
Ok, je zeurt. Echt waar, dit is echt absoluut niets om ook maar een heel klein beetje chagrijnig van te worden. Nu het gevoel krijgen dat hij je voor lief neemt.. Tja: Dat is echt een ontzettende vrouwen-actie. Daar snapt ie niks van. Hij is waarschijnlijk heel eerlijk dat hij er écht niet aan denkt en daar niks mee bedoelt.
vrijdag 16 maart 2012 om 15:38
Hij had wel de intentie om alleen te gaan, omdat hij dus zei dan rijd ik na het werk naar hun toe (terwijl ik daar ook werk tot dezelfde tijd).
Hij stond er inderdaad niet zo bij stil denk ik... Normaalgesproken nodigt hij me namelijk wel uit voor dit soort dingen. Nu opeens niet, dus vandaar dat ik me dit afvroeg.
Hij stond er inderdaad niet zo bij stil denk ik... Normaalgesproken nodigt hij me namelijk wel uit voor dit soort dingen. Nu opeens niet, dus vandaar dat ik me dit afvroeg.
vrijdag 16 maart 2012 om 15:41
quote:janh94 schreef op 16 maart 2012 @ 15:38:
Volgens mij kun je zelf ook wel snappen dat je hoort te komen. Als je iedereen elke keer moet uitnodigen ben je ook druk.Ze hoort ook te komen maar hij heeft gezegd dat HIJ erheen zou rijden na het werk, dus dan denk ik toch echt dat hij zonder haar bedoelt. Vind het gewoon raar, hij had ook kunnen zeggen: "Dan rijden we er na het werk even heen"...
Volgens mij kun je zelf ook wel snappen dat je hoort te komen. Als je iedereen elke keer moet uitnodigen ben je ook druk.Ze hoort ook te komen maar hij heeft gezegd dat HIJ erheen zou rijden na het werk, dus dan denk ik toch echt dat hij zonder haar bedoelt. Vind het gewoon raar, hij had ook kunnen zeggen: "Dan rijden we er na het werk even heen"...
vrijdag 16 maart 2012 om 15:41
Ik heb acht maanden een relatie met mijn vriend, en het is (nu al) vanzelfsprekend dat we allebei uitgenodigd zijn als het gaat om verjaardagen van familie. Zelfs op de verjaardag van zijn oma ofzo. Bij de meeste vrienden zijn we ook samen welkom. Ik ga alleen niet mee als ik diegene verder helemaal niet ken. Andersom gaat hij ook niet mee als ik een verjaardag heb van iemand die hij niet kent. Waarom gaat het bij jullie zo 'krampachtig'?
vrijdag 16 maart 2012 om 15:42
quote:janh94 schreef op 16 maart 2012 @ 15:38:
Volgens mij kun je zelf ook wel snappen dat je hoort te komen. Als je iedereen elke keer moet uitnodigen ben je ook druk.Dat 'horen te komen' dat is niet zo vanzelfsprekend vind ik. We wonen nog niet samen, en er was niks over gezegd van te voren. Ik wist tot een paar dagen geleden geeneens dat ze het vierde, totdat hij er iets over zei. Voor het zelfde geld moest ik werken, dat overleg je toch even?
Volgens mij kun je zelf ook wel snappen dat je hoort te komen. Als je iedereen elke keer moet uitnodigen ben je ook druk.Dat 'horen te komen' dat is niet zo vanzelfsprekend vind ik. We wonen nog niet samen, en er was niks over gezegd van te voren. Ik wist tot een paar dagen geleden geeneens dat ze het vierde, totdat hij er iets over zei. Voor het zelfde geld moest ik werken, dat overleg je toch even?
vrijdag 16 maart 2012 om 15:42
vrijdag 16 maart 2012 om 15:44
quote:Suesse schreef op 16 maart 2012 @ 15:42:
[...]
Dat 'horen te komen' dat is niet zo vanzelfsprekend vind ik. We wonen nog niet samen, en er was niks over gezegd van te voren. Ik wist tot een paar dagen geleden geeneens dat ze het vierde, totdat hij er iets over zei. Voor het zelfde geld moest ik werken, dat overleg je toch even?
Je vraagt nu aan ons dingen, die wij niet zomaar kunnen beantwoorden. Omdat het bij iedereen weer anders gaat.
Ik was na nog geen jaar al 'eigen', jij blijkbaar nog niet. Kan, hoor, daar zijn geen 'regels' voor. Maar je zult het toch echt in je eigen context moeten zetten, en dat kan alleen jij, om te bepalen of het raar is of niet.
[...]
Dat 'horen te komen' dat is niet zo vanzelfsprekend vind ik. We wonen nog niet samen, en er was niks over gezegd van te voren. Ik wist tot een paar dagen geleden geeneens dat ze het vierde, totdat hij er iets over zei. Voor het zelfde geld moest ik werken, dat overleg je toch even?
Je vraagt nu aan ons dingen, die wij niet zomaar kunnen beantwoorden. Omdat het bij iedereen weer anders gaat.
Ik was na nog geen jaar al 'eigen', jij blijkbaar nog niet. Kan, hoor, daar zijn geen 'regels' voor. Maar je zult het toch echt in je eigen context moeten zetten, en dat kan alleen jij, om te bepalen of het raar is of niet.
vrijdag 16 maart 2012 om 15:45
quote:schaduwlicht schreef op 16 maart 2012 @ 15:41:
Ik heb acht maanden een relatie met mijn vriend, en het is (nu al) vanzelfsprekend dat we allebei uitgenodigd zijn als het gaat om verjaardagen van familie. Zelfs op de verjaardag van zijn oma ofzo. Bij de meeste vrienden zijn we ook samen welkom. Ik ga alleen niet mee als ik diegene verder helemaal niet ken. Andersom gaat hij ook niet mee als ik een verjaardag heb van iemand die hij niet kent. Waarom gaat het bij jullie zo 'krampachtig'?Ik weet ook dat ik welkom ben op de verjaardagen (vanuit zijn ouders), maar hij vraagt bijv. niet of ik zondag kan. Totaal geen overleg van 'hoe laat gaan we zondag' en dat ik dan bijv. aangeef dat ik kan of moet werken. Nee, hij zei gewoon 'IK rijd er naar het werk heen', wat niet gevolgd werd door een 'rijd je mee' ofzo. Dát vind ik gewoon niet fijn.
Ik heb acht maanden een relatie met mijn vriend, en het is (nu al) vanzelfsprekend dat we allebei uitgenodigd zijn als het gaat om verjaardagen van familie. Zelfs op de verjaardag van zijn oma ofzo. Bij de meeste vrienden zijn we ook samen welkom. Ik ga alleen niet mee als ik diegene verder helemaal niet ken. Andersom gaat hij ook niet mee als ik een verjaardag heb van iemand die hij niet kent. Waarom gaat het bij jullie zo 'krampachtig'?Ik weet ook dat ik welkom ben op de verjaardagen (vanuit zijn ouders), maar hij vraagt bijv. niet of ik zondag kan. Totaal geen overleg van 'hoe laat gaan we zondag' en dat ik dan bijv. aangeef dat ik kan of moet werken. Nee, hij zei gewoon 'IK rijd er naar het werk heen', wat niet gevolgd werd door een 'rijd je mee' ofzo. Dát vind ik gewoon niet fijn.