Relaties
alle pijlers
Verjaardag schoonmoeder
vrijdag 16 maart 2012 om 15:27
Hoi allemaal,
Even een klein dingetje waarmee ik zit, en waarbij ik me afvraag of ik het bij het juiste eind heb of hij.
Vanmorgen een discussie gehad met m'n vriend. Zijn moeder is zondag jarig, en vandaag begon hij er weer even over dat hij daar heen gaat. Van de week zei hij dat ook al vluchtig.
Hij heeft beide keren niet gevraagd of ik meeging. Dus toen heb ik zelf gezegd dat ik het leuk zou vinden om mee te gaan. Hierop reageerde hij met 'ohh sorry liefje dat ik je niet heb uitgenodigd, natuurlijk ben je welkom etc.'
Ik vroeg toen waarom ik hier zelf mee moest komen, terwijl hij het er al twee keer min of meer over had gehad. Zijn excuus was: ik ben een man, ik vergeet dat heel vaak, ik vind het al heel wat dat ik haar verjaardag heb onthouden en een cadeau heb gekocht. En: dat, als hij er niet over begon dat ik zelf moest aangeven dat ik mee wil.
Dat laatste stootte me tegen het hoofd. Ik vind het erg lastig om mezelf 'uit te nodigen' voor een verjaardag o.i.d. Dan voel ik me opdringerig. Dit zei ik tegen hem, waarop hij zei dat ik toch moest weten dat ik welkom ben. Ik: maar je vergeet mij toch nog niet uit te nodigen? Ik zei dat ik het gevoel kreeg dat het hem allemaal niet zoveel kon schelen, en dat ik het helemaal niet leuk vind om mezelf uit te nodigen. Eerlijk gezegd vind ik het ook lui van zijn kant.
Punt is dat hij het helemaal niet raar vind als ik, als hij vergeet mij uit te nodigen, ik mezelf uitnodig. Ik vind dit echter wel: ik krijg er een naar gevoel bij, alsof hij me voor lief neemt. Wat vinden jullie?
Even een klein dingetje waarmee ik zit, en waarbij ik me afvraag of ik het bij het juiste eind heb of hij.
Vanmorgen een discussie gehad met m'n vriend. Zijn moeder is zondag jarig, en vandaag begon hij er weer even over dat hij daar heen gaat. Van de week zei hij dat ook al vluchtig.
Hij heeft beide keren niet gevraagd of ik meeging. Dus toen heb ik zelf gezegd dat ik het leuk zou vinden om mee te gaan. Hierop reageerde hij met 'ohh sorry liefje dat ik je niet heb uitgenodigd, natuurlijk ben je welkom etc.'
Ik vroeg toen waarom ik hier zelf mee moest komen, terwijl hij het er al twee keer min of meer over had gehad. Zijn excuus was: ik ben een man, ik vergeet dat heel vaak, ik vind het al heel wat dat ik haar verjaardag heb onthouden en een cadeau heb gekocht. En: dat, als hij er niet over begon dat ik zelf moest aangeven dat ik mee wil.
Dat laatste stootte me tegen het hoofd. Ik vind het erg lastig om mezelf 'uit te nodigen' voor een verjaardag o.i.d. Dan voel ik me opdringerig. Dit zei ik tegen hem, waarop hij zei dat ik toch moest weten dat ik welkom ben. Ik: maar je vergeet mij toch nog niet uit te nodigen? Ik zei dat ik het gevoel kreeg dat het hem allemaal niet zoveel kon schelen, en dat ik het helemaal niet leuk vind om mezelf uit te nodigen. Eerlijk gezegd vind ik het ook lui van zijn kant.
Punt is dat hij het helemaal niet raar vind als ik, als hij vergeet mij uit te nodigen, ik mezelf uitnodig. Ik vind dit echter wel: ik krijg er een naar gevoel bij, alsof hij me voor lief neemt. Wat vinden jullie?
vrijdag 16 maart 2012 om 16:56
quote:Suesse schreef op 16 maart 2012 @ 16:45:
[...]
Omdat het ZIJN moeder is, en ik niet in de positie wil zitten dat ik mezelf maar moet uitnodigen omdat hij vaker dingen vergeet. Dan kan hij wel twee keer gezegd hebben dat hij erheen gaat, maar hoe moeilijk is het om dan ook om aan mij te vragen of ik ook nog mee wil? Is het dan zó lastig om die link naar mij te leggen als ik nota bene voor zijn neus sta als hij het erover heeft?
Is het dan zó lastig om je neer te leggen bij onderstaand excuus en uitleg?
'ohh sorry liefje dat ik je niet heb uitgenodigd, natuurlijk ben je welkom etc.'
Zijn excuus was: ik ben een man, ik vergeet dat heel vaak, ik vind het al heel wat dat ik haar verjaardag heb onthouden en een cadeau heb gekocht. En: dat, als hij er niet over begon dat ik zelf moest aangeven dat ik mee wil.
Hij zegt sorry
Ja je bent dus welkom
Hij vergeet het gewoon
Hij vindt het geen enkel probleem als je er zelf over begint
Stop met conflicten zoeken. Je vriend is gewoon niet zo heel erg attent en nadenkend met deze dingen. Betekent niks. Wen er aan.
[...]
Omdat het ZIJN moeder is, en ik niet in de positie wil zitten dat ik mezelf maar moet uitnodigen omdat hij vaker dingen vergeet. Dan kan hij wel twee keer gezegd hebben dat hij erheen gaat, maar hoe moeilijk is het om dan ook om aan mij te vragen of ik ook nog mee wil? Is het dan zó lastig om die link naar mij te leggen als ik nota bene voor zijn neus sta als hij het erover heeft?
Is het dan zó lastig om je neer te leggen bij onderstaand excuus en uitleg?
'ohh sorry liefje dat ik je niet heb uitgenodigd, natuurlijk ben je welkom etc.'
Zijn excuus was: ik ben een man, ik vergeet dat heel vaak, ik vind het al heel wat dat ik haar verjaardag heb onthouden en een cadeau heb gekocht. En: dat, als hij er niet over begon dat ik zelf moest aangeven dat ik mee wil.
Hij zegt sorry
Ja je bent dus welkom
Hij vergeet het gewoon
Hij vindt het geen enkel probleem als je er zelf over begint
Stop met conflicten zoeken. Je vriend is gewoon niet zo heel erg attent en nadenkend met deze dingen. Betekent niks. Wen er aan.
vrijdag 16 maart 2012 om 16:56
quote:Suesse schreef op 16 maart 2012 @ 16:48:
[...]
Het feit dat hij zo reageert maakt me onzeker. En dan is het 100% mijn probleem?
Nee, maar nu maak je het 100% zijn probleem. Bedenk nou eens een manier om hier beter mee om te gaan. Hou het roer in handen. Leg niet de oplossing weg bij die ander.
Ik garandeer je het volgende: als jij hier zelf een oplossing voor vind, zonder hem erbij te betrekken, dan groei je in kracht.
Ik kan het niet zo goed uitleggen, maar als je het zelf doet, en dat tegen hem kan zeggen, dan wordt de relatie beter, en zal hij nog meer van je houden. Er is dan geen negativiteit.
Snap je?
Er is gewoon een heel groot verschil tussen:
"Waarom denk je niet aan mij? Ik heb het gevoel dat je niks om me geeft."
of zeggen:
"Lieverd, ik wil graag mee, dan heb ik het gevoel dat ik er bij hoor. Geef me een knuffel, want je bent mijn liefste verstrooide professor."
Als je dat eerste zegt, dan stop je negativiteit, boosheid en afwijzing in de relatie.
Als je dat tweede zegt, dan stop je positiviteit, acceptatie en liefde erin.
[...]
Het feit dat hij zo reageert maakt me onzeker. En dan is het 100% mijn probleem?
Nee, maar nu maak je het 100% zijn probleem. Bedenk nou eens een manier om hier beter mee om te gaan. Hou het roer in handen. Leg niet de oplossing weg bij die ander.
Ik garandeer je het volgende: als jij hier zelf een oplossing voor vind, zonder hem erbij te betrekken, dan groei je in kracht.
Ik kan het niet zo goed uitleggen, maar als je het zelf doet, en dat tegen hem kan zeggen, dan wordt de relatie beter, en zal hij nog meer van je houden. Er is dan geen negativiteit.
Snap je?
Er is gewoon een heel groot verschil tussen:
"Waarom denk je niet aan mij? Ik heb het gevoel dat je niks om me geeft."
of zeggen:
"Lieverd, ik wil graag mee, dan heb ik het gevoel dat ik er bij hoor. Geef me een knuffel, want je bent mijn liefste verstrooide professor."
Als je dat eerste zegt, dan stop je negativiteit, boosheid en afwijzing in de relatie.
Als je dat tweede zegt, dan stop je positiviteit, acceptatie en liefde erin.
vrijdag 16 maart 2012 om 17:10
quote:Suesse schreef op 16 maart 2012 @ 15:27:
Hoi allemaal,
Even een klein dingetje waarmee ik zit, en waarbij ik me afvraag of ik het bij het juiste eind heb of hij.
Vanmorgen een discussie gehad met m'n vriend. Zijn moeder is zondag jarig, en vandaag begon hij er weer even over dat hij daar heen gaat. Van de week zei hij dat ook al vluchtig.
Hij heeft beide keren niet gevraagd of ik meeging. Dus toen heb ik zelf gezegd dat ik het leuk zou vinden om mee te gaan. Hierop reageerde hij met 'ohh sorry liefje dat ik je niet heb uitgenodigd, natuurlijk ben je welkom etc.'
Ik vroeg toen waarom ik hier zelf mee moest komen, terwijl hij het er al twee keer min of meer over had gehad. Zijn excuus was: ik ben een man, ik vergeet dat heel vaak, ik vind het al heel wat dat ik haar verjaardag heb onthouden en een cadeau heb gekocht. En: dat, als hij er niet over begon dat ik zelf moest aangeven dat ik mee wil.
Dat laatste stootte me tegen het hoofd. Ik vind het erg lastig om mezelf 'uit te nodigen' voor een verjaardag o.i.d. Dan voel ik me opdringerig. Dit zei ik tegen hem, waarop hij zei dat ik toch moest weten dat ik welkom ben. Ik: maar je vergeet mij toch nog niet uit te nodigen? Ik zei dat ik het gevoel kreeg dat het hem allemaal niet zoveel kon schelen, en dat ik het helemaal niet leuk vind om mezelf uit te nodigen. Eerlijk gezegd vind ik het ook lui van zijn kant.
Punt is dat hij het helemaal niet raar vind als ik, als hij vergeet mij uit te nodigen, ik mezelf uitnodig. Ik vind dit echter wel: ik krijg er een naar gevoel bij, alsof hij me voor lief neemt. Wat vinden jullie?
heb geen enkele reactie gelezen dus misschien loop ik achter de feiten aan, maar snap het niet zo goed.
Waarom moet je vriend jou uitnodigen voor de verjaardag van je schoonmoeder? Dat is toch vanzelfsprekend dat jij ook mee gaat? Of heb je een slechte band met haar?
Als mijn schoonmoeder jarig is dan horen wij sowieso van haar wanneer ze het viert en dan is iedereen daar, man en ik + dochter en de zussen van mijn man + mannen en kinderen. Niemand uitgezonderd. Zou heel raar zijn als ik niet mee zou gaan. Dus zou het ook heel raar vinden als jouw vriend gaat en jij gaat niet mee? Als het nu nog een verjaardag van een vriend van hem is ofzo, dan is het misschien nog iets anders, maar zijn eigen moeder, daar ga jij toch uiteraard ook gewoon heen?
Maar goed, vast mosterd, dus ga nu maar eens wat reacties lezen.
Hoi allemaal,
Even een klein dingetje waarmee ik zit, en waarbij ik me afvraag of ik het bij het juiste eind heb of hij.
Vanmorgen een discussie gehad met m'n vriend. Zijn moeder is zondag jarig, en vandaag begon hij er weer even over dat hij daar heen gaat. Van de week zei hij dat ook al vluchtig.
Hij heeft beide keren niet gevraagd of ik meeging. Dus toen heb ik zelf gezegd dat ik het leuk zou vinden om mee te gaan. Hierop reageerde hij met 'ohh sorry liefje dat ik je niet heb uitgenodigd, natuurlijk ben je welkom etc.'
Ik vroeg toen waarom ik hier zelf mee moest komen, terwijl hij het er al twee keer min of meer over had gehad. Zijn excuus was: ik ben een man, ik vergeet dat heel vaak, ik vind het al heel wat dat ik haar verjaardag heb onthouden en een cadeau heb gekocht. En: dat, als hij er niet over begon dat ik zelf moest aangeven dat ik mee wil.
Dat laatste stootte me tegen het hoofd. Ik vind het erg lastig om mezelf 'uit te nodigen' voor een verjaardag o.i.d. Dan voel ik me opdringerig. Dit zei ik tegen hem, waarop hij zei dat ik toch moest weten dat ik welkom ben. Ik: maar je vergeet mij toch nog niet uit te nodigen? Ik zei dat ik het gevoel kreeg dat het hem allemaal niet zoveel kon schelen, en dat ik het helemaal niet leuk vind om mezelf uit te nodigen. Eerlijk gezegd vind ik het ook lui van zijn kant.
Punt is dat hij het helemaal niet raar vind als ik, als hij vergeet mij uit te nodigen, ik mezelf uitnodig. Ik vind dit echter wel: ik krijg er een naar gevoel bij, alsof hij me voor lief neemt. Wat vinden jullie?
heb geen enkele reactie gelezen dus misschien loop ik achter de feiten aan, maar snap het niet zo goed.
Waarom moet je vriend jou uitnodigen voor de verjaardag van je schoonmoeder? Dat is toch vanzelfsprekend dat jij ook mee gaat? Of heb je een slechte band met haar?
Als mijn schoonmoeder jarig is dan horen wij sowieso van haar wanneer ze het viert en dan is iedereen daar, man en ik + dochter en de zussen van mijn man + mannen en kinderen. Niemand uitgezonderd. Zou heel raar zijn als ik niet mee zou gaan. Dus zou het ook heel raar vinden als jouw vriend gaat en jij gaat niet mee? Als het nu nog een verjaardag van een vriend van hem is ofzo, dan is het misschien nog iets anders, maar zijn eigen moeder, daar ga jij toch uiteraard ook gewoon heen?
Maar goed, vast mosterd, dus ga nu maar eens wat reacties lezen.
vrijdag 16 maart 2012 om 17:27
quote:Suesse schreef op 16 maart 2012 @ 16:52:
[...]
Op zo'n manier laat hij merken dat hij me ziet staan. Dan toont hij interesse. Soort van manieren hebben.
ja? Door je expliciet uit te nodigen voor iets waarvan het vanzelf sprekend zou kunnen zijn dat je erbij hoort, laat hij merken dat hij je ziet staan???
Manieren hebben? Zeg je nou dat je vriend geen manieren heeft omdat hij je niet expliciet uitnodigt voor iets waarvan je uit kunt gaan dat je gewoon bij hoort? vind je zelf ook niet dat dat een beetje ver gezocht en kinderachtig is?
[...]
Op zo'n manier laat hij merken dat hij me ziet staan. Dan toont hij interesse. Soort van manieren hebben.
ja? Door je expliciet uit te nodigen voor iets waarvan het vanzelf sprekend zou kunnen zijn dat je erbij hoort, laat hij merken dat hij je ziet staan???
Manieren hebben? Zeg je nou dat je vriend geen manieren heeft omdat hij je niet expliciet uitnodigt voor iets waarvan je uit kunt gaan dat je gewoon bij hoort? vind je zelf ook niet dat dat een beetje ver gezocht en kinderachtig is?
vrijdag 16 maart 2012 om 17:39
ik vraag me af hoe mijn man dat eigenlijk aan mij duidelijk maakt. Vaak is het volgens mij zo dat ik er zelf, samen met man, bij ben als schoonmoeder zegt: ik vier dan en dan mijn verjaardag. (er wordt nooit gezegd: jij en jij en jij bent uitgenodigd. Iedereen weet van zichzelf wel dat ie uitgenodigd is).
En als mijn schoonmoeder het een keer tegen man alleen zegt wanneer ze haar verjaardag viert, dan zou man tegen mij zeggen: mn moeder viert volgende week zaterdag haar verjaardag. Hij zegt dan niet: wil jij ook mee. Nee, het is gewoon een mededeling. En dan zeg ik: ok, prima.
En als mijn schoonmoeder het een keer tegen man alleen zegt wanneer ze haar verjaardag viert, dan zou man tegen mij zeggen: mn moeder viert volgende week zaterdag haar verjaardag. Hij zegt dan niet: wil jij ook mee. Nee, het is gewoon een mededeling. En dan zeg ik: ok, prima.
vrijdag 16 maart 2012 om 18:21
TO,
Indirect lees ik beetje dat jij aanverjaardagen vieren en bezoeken veel meer waardevhevht dan je vriend. Lijkt me handig als jullie je verschil in verwachtingen eens goed benoemen naar elkaar.
Verder vind ik het niet zo heel gek dat je na 1,5 jaar nog een beetje een oppervlakkig contact hebt met zijn ouders. Het kan vast snel gaan maar ook gewoon groeien met de jaren. Je kunt er voor kiezen erin te investeren ipv er teleurgesteld over te zijn.
Indirect lees ik beetje dat jij aanverjaardagen vieren en bezoeken veel meer waardevhevht dan je vriend. Lijkt me handig als jullie je verschil in verwachtingen eens goed benoemen naar elkaar.
Verder vind ik het niet zo heel gek dat je na 1,5 jaar nog een beetje een oppervlakkig contact hebt met zijn ouders. Het kan vast snel gaan maar ook gewoon groeien met de jaren. Je kunt er voor kiezen erin te investeren ipv er teleurgesteld over te zijn.
vrijdag 16 maart 2012 om 19:34
Even het Mannelijke perspectief...
Wat ben jij een ongelofelijke zeikerd zeg...
Als je je hier al druk om maakt...
Men wat staat jullie dan niet allemaal te wachten nog zeg..
Iemand hierboven zei;
Is het dan zó lastig om je neer te leggen bij onderstaand excuus en uitleg?
'ohh sorry liefje dat ik je niet heb uitgenodigd, natuurlijk ben je welkom etc.'
Zijn excuus was: ik ben een man, ik vergeet dat heel vaak, ik vind het al heel wat dat ik haar verjaardag heb onthouden en een cadeau heb gekocht. En: dat, als hij er niet over begon dat ik zelf moest aangeven dat ik mee wil.
Hij zegt sorry
Ja je bent dus welkom
Hij vergeet het gewoon
Hij vindt het geen enkel probleem als je er zelf over begint
Stop met conflicten zoeken.
Waarom is de uitleg van je vriend niet goed genoeg? Waarom doorzagen en zeuren?
Las een tip over positieve energie erin stoppen en ben het daar 100% mee eens, hier nog even het citaat;
Er is gewoon een heel groot verschil tussen:
"Waarom denk je niet aan mij? Ik heb het gevoel dat je niks om me geeft."
of zeggen:
"Lieverd, ik wil graag mee, dan heb ik het gevoel dat ik er bij hoor. Geef me een knuffel, want je bent mijn liefste verstrooide professor."
Als je dat eerste zegt, dan stop je negativiteit, boosheid en afwijzing in de relatie.
Als je dat tweede zegt, dan stop je positiviteit, acceptatie en liefde erin.
Wat vind je hier van TO?
Als man kan ik me hier volledig on vinden!
Ik vind dit de beste bijdrage tot zover en het toont aan dat zij daadwerkelijk begrijpt hoe mannen in elkaar zitten!!
Wat ben jij een ongelofelijke zeikerd zeg...
Als je je hier al druk om maakt...
Men wat staat jullie dan niet allemaal te wachten nog zeg..
Iemand hierboven zei;
Is het dan zó lastig om je neer te leggen bij onderstaand excuus en uitleg?
'ohh sorry liefje dat ik je niet heb uitgenodigd, natuurlijk ben je welkom etc.'
Zijn excuus was: ik ben een man, ik vergeet dat heel vaak, ik vind het al heel wat dat ik haar verjaardag heb onthouden en een cadeau heb gekocht. En: dat, als hij er niet over begon dat ik zelf moest aangeven dat ik mee wil.
Hij zegt sorry
Ja je bent dus welkom
Hij vergeet het gewoon
Hij vindt het geen enkel probleem als je er zelf over begint
Stop met conflicten zoeken.
Waarom is de uitleg van je vriend niet goed genoeg? Waarom doorzagen en zeuren?
Las een tip over positieve energie erin stoppen en ben het daar 100% mee eens, hier nog even het citaat;
Er is gewoon een heel groot verschil tussen:
"Waarom denk je niet aan mij? Ik heb het gevoel dat je niks om me geeft."
of zeggen:
"Lieverd, ik wil graag mee, dan heb ik het gevoel dat ik er bij hoor. Geef me een knuffel, want je bent mijn liefste verstrooide professor."
Als je dat eerste zegt, dan stop je negativiteit, boosheid en afwijzing in de relatie.
Als je dat tweede zegt, dan stop je positiviteit, acceptatie en liefde erin.
Wat vind je hier van TO?
Als man kan ik me hier volledig on vinden!
Ik vind dit de beste bijdrage tot zover en het toont aan dat zij daadwerkelijk begrijpt hoe mannen in elkaar zitten!!
vrijdag 16 maart 2012 om 19:55
vrijdag 16 maart 2012 om 20:02
Tja mijn vriend is ook vergeten te vertellen dat zijn moeder jarig is. Wij zijn wel korter bij elkaar ongeveer 7 maanden nu. Ik hoorde het de avond ervoor. Ik heb gezegd dat ik het prettig had gevonden als ik het eerder wist, hij zei sorry schat, ik had er niet aan gedacht in het vervolg hou ik de datum dus zelf bij. En de verjaardag zelf? Was harstikke gezellig!
vrijdag 16 maart 2012 om 20:08
Hij heeft zijn excuses aangeboden en een reden gegeven. Wat moet hij nog meer doen dan. Misschien moet TO kijken waarom dit haar zo aangrijpt.
Ik zou er gek van worden als iemand mij iets kwalijk blijft nemen om zoiets, ik kan de tijd niet meer terug draaien.
Toevoeging* Waarom heb je het gevoel dat hij je voor lief neemt? Komen dit soort gevoelens vaker voor of is deze aanleiding de enige reden voor je gevoel?
Ik zou er gek van worden als iemand mij iets kwalijk blijft nemen om zoiets, ik kan de tijd niet meer terug draaien.
Toevoeging* Waarom heb je het gevoel dat hij je voor lief neemt? Komen dit soort gevoelens vaker voor of is deze aanleiding de enige reden voor je gevoel?
vrijdag 16 maart 2012 om 20:13
vrijdag 16 maart 2012 om 20:18
@pomodori, ik snap best dat het niet leuk voelt, maar er is weinig aan te doen meer. Dit is nu gebeurd en niet terug te draaien, als dit de enige keer dan zou ik het laten rusten. Vertrouw hem erop dat hij er niks mee bedoelde en er gewoon echt niet bij stil heeft gestaan. Als het nou steeds vaker voorkomt is het vroeg genoeg om je af te vragen of iemand je voor lief neemt.
vrijdag 16 maart 2012 om 20:22
Tuurlijk is er niks aan te doen en is het ook geen wereldprobleem. Maar het kan best een beetje als een tegenvaller voelen. TO wil dit hier kwijt en alles wordt uit proportie gehaald. Ze zou een officiele uitnodiging verwachten, houdt geen rekening met het mannenbrein etc. Ik wil haar ook even laten weten dat het heus niet raar is hoe zij het ervaart.
vrijdag 16 maart 2012 om 20:27
En ik wil het juist zo brengen dat ze zo zoiets heeft van klopt, ik moet me er niet zo druk om maken. Soms helpt het als iemand de andere kant laat zien. Misschien had ik het anders moeten schrijven:
Meid, maak je niet druk als dit vaker voorkomt zou ik mij gaan afvragen of hij je voor lief neemt voor nu ga lekker naar die verjaardag. Je hebt hem laten weten dat je wat anders had verwacht, hopelijk houdt hij de volgende keer rekening.
Meid, maak je niet druk als dit vaker voorkomt zou ik mij gaan afvragen of hij je voor lief neemt voor nu ga lekker naar die verjaardag. Je hebt hem laten weten dat je wat anders had verwacht, hopelijk houdt hij de volgende keer rekening.
zaterdag 17 maart 2012 om 00:51
Ik heb vanavond even goed nagedacht over wat er vanmorgen is gebeurd, én over jullie berichtjes.
Ik besef me dat mijn reactie het gevolg is van mijn onzekerheid. Er zijn wel vaker vergelijkbare 'dingetjes' waarover ik problemen maak. Ik kan inderdaad erg doorzagen en mijn vriend wordt er gek van. En terecht.
Ik ben veel te veel bezig met hem. Daarom verwacht ook (onterecht) veel aandacht van hem naar mij. Al geeft hij dat niet (bijv. vanmorgen), dan word ik boos. Maar eigenlijk word ik bang en onzeker. Dan ben ik onbewust bang dat hij me kwetst.
Ik weet verder niet precies waaróm het me allemaal zo aangrijpt . Ik weet wel dat ik het héél vervelend vind voor hem en ik mezelf inmiddels ook een heks begin te vinden. Daar moet echt verandering in komen.
Het probleem ligt inderdaad (100%) bij mij. Alleen ik ben degene die mijn gedachten en gevoelens kan sturen. Alleen ik ben degene die mezelf gelukkig kan maken. Gisteren zei ik toevallig nog tegen hem: ik wil niet dat je mij van mij gelukkig MOET maken.
Daarom heb ik besloten om dit weekend niet mee te gaan naar zijn ouders. Hij heeft vanavond - na een stevig gesprek waarin hij het bijna voor gezien wilde houden - aangegeven ook liever alleen te gaan. We zien elkaar nu maandag weer, en ik denk dat het erg verstandig is als we elkaar de komende tijd wat minder vaak zien. Op deze manier kan ik me meer op mezelf focussen. De afgelopen maanden hebben we elkaar eigenlijk dagelijks gezien en sliepen we minstens de helft van de week bij elkaar. We woonden niet samen, maar eigenlijk wel.
Ik hoop dat we, doordat ik me de komende tijd op mezelf ga richten en niet meer mijn geluk van hem laat afhangen, een betere relatie krijgen en dat het weer leuker wordt. Dat ik niet meer na elke in mijn ogen vervelende opmerking van hem in een draak verander. Ik ben het zat, hij is het zat. Dit akkefietje van vanmorgen was een eyeopener.
Jullie berichten trouwens ook. Soms is het goed om even een schop onder de kont te krijgen, en ik ben blij dat jullie dat gedaan hebben
Monsterpinguin: jouw bericht heeft me echt aan het denken gezet. Als je nog meer tips hebt, ik hoor ze graag
Ik besef me dat mijn reactie het gevolg is van mijn onzekerheid. Er zijn wel vaker vergelijkbare 'dingetjes' waarover ik problemen maak. Ik kan inderdaad erg doorzagen en mijn vriend wordt er gek van. En terecht.
Ik ben veel te veel bezig met hem. Daarom verwacht ook (onterecht) veel aandacht van hem naar mij. Al geeft hij dat niet (bijv. vanmorgen), dan word ik boos. Maar eigenlijk word ik bang en onzeker. Dan ben ik onbewust bang dat hij me kwetst.
Ik weet verder niet precies waaróm het me allemaal zo aangrijpt . Ik weet wel dat ik het héél vervelend vind voor hem en ik mezelf inmiddels ook een heks begin te vinden. Daar moet echt verandering in komen.
Het probleem ligt inderdaad (100%) bij mij. Alleen ik ben degene die mijn gedachten en gevoelens kan sturen. Alleen ik ben degene die mezelf gelukkig kan maken. Gisteren zei ik toevallig nog tegen hem: ik wil niet dat je mij van mij gelukkig MOET maken.
Daarom heb ik besloten om dit weekend niet mee te gaan naar zijn ouders. Hij heeft vanavond - na een stevig gesprek waarin hij het bijna voor gezien wilde houden - aangegeven ook liever alleen te gaan. We zien elkaar nu maandag weer, en ik denk dat het erg verstandig is als we elkaar de komende tijd wat minder vaak zien. Op deze manier kan ik me meer op mezelf focussen. De afgelopen maanden hebben we elkaar eigenlijk dagelijks gezien en sliepen we minstens de helft van de week bij elkaar. We woonden niet samen, maar eigenlijk wel.
Ik hoop dat we, doordat ik me de komende tijd op mezelf ga richten en niet meer mijn geluk van hem laat afhangen, een betere relatie krijgen en dat het weer leuker wordt. Dat ik niet meer na elke in mijn ogen vervelende opmerking van hem in een draak verander. Ik ben het zat, hij is het zat. Dit akkefietje van vanmorgen was een eyeopener.
Jullie berichten trouwens ook. Soms is het goed om even een schop onder de kont te krijgen, en ik ben blij dat jullie dat gedaan hebben
Monsterpinguin: jouw bericht heeft me echt aan het denken gezet. Als je nog meer tips hebt, ik hoor ze graag
zaterdag 17 maart 2012 om 01:00
Hi Suesse,
Een probleem in een relatie ligt nooit 100% alleen aan jezelf. Je vriend moet net zo goed rekening met jou willen houden. Je onzekerheid zou ik zeker aanpakken, voor jezelf.
Soms grijpt het je juist extra aan op momenten dat de relatie op dat moment al wat onstabiel is. Aan een relatie moet je samen werken, hij is immers uit vrije wil bij jou. Veel succes
Een probleem in een relatie ligt nooit 100% alleen aan jezelf. Je vriend moet net zo goed rekening met jou willen houden. Je onzekerheid zou ik zeker aanpakken, voor jezelf.
Soms grijpt het je juist extra aan op momenten dat de relatie op dat moment al wat onstabiel is. Aan een relatie moet je samen werken, hij is immers uit vrije wil bij jou. Veel succes
zaterdag 17 maart 2012 om 01:11
Ik ga mijn onzekerheid inderdaad voor mezelf aanpakken. Ik moet hem echt even los kunnen laten om weer in mijn eigen kracht te kunnen komen. Ik mis mijn eigen kracht, omdat ik heel veel in 'ons' heb gestopt. Maar waarom realiseer ik me nu pas dat ik die kracht altijd in mezelf moet blijven stoppen, zodat 'ons' daar automatisch van kan (op)bloeien?
zaterdag 17 maart 2012 om 11:35
Dat is zeker waar cm_89! We zien elkaar nu op z'n vroegst maandagavond weer. Ik heb besloten om tot die tijd niks van me te laten horen, zodat we beiden de ruimte krijgen om ons op onszelf te richten. Ik vind het erg moeilijk, maar het is op dit moment de enige oplossing om elkaar weer leuker te gaan vinden denk ik
maandag 19 maart 2012 om 09:34
quote:Suesse schreef op 17 maart 2012 @ 00:51:
Ik hoop dat we, doordat ik me de komende tijd op mezelf ga richten en niet meer mijn geluk van hem laat afhangen, een betere relatie krijgen en dat het weer leuker wordt.Mooi gezegd. Jij komt er wel. Je vriend heeft geluk met iemand zoals jij, die kan zien waar ze staat in haar ontwikkeling, en welke dingen ze aan zichzelf wil veranderen.
Ik hoop dat we, doordat ik me de komende tijd op mezelf ga richten en niet meer mijn geluk van hem laat afhangen, een betere relatie krijgen en dat het weer leuker wordt.Mooi gezegd. Jij komt er wel. Je vriend heeft geluk met iemand zoals jij, die kan zien waar ze staat in haar ontwikkeling, en welke dingen ze aan zichzelf wil veranderen.