Relaties
alle pijlers
Verliefd op een complexe man
woensdag 22 augustus 2018 om 16:17
Lieve allemaal,
Ik zie door de beren de weg niet meer (of wacht..) en zou heel graag jullie suggesties inwinnen. Het gaat om een jongen van 30 met bagage. Bagage als, na 10 getrouwd te zijn geweest 2x bedrogen door zijn ex, 3 kinderen uit dat huwelijk en een ex die hem nu het leven zuur maakt (dat is hoe hij het vertelt, en ik geloof wel dat dat klopt).
Ook heeft hij zelf niet zo'n makkelijk leven gehad: zijn vader is overleden toen hij jong was, is regelmatig verhuist, uitgeblust op zijn werk en hij heeft nu erg veel moeite mensen te vertrouwen/binden. Ok, dit klinkt allemaal vrij dramatisch..
We kennen elkaar nu 4 maanden. Ik was op de hoogte van zijn complexe leven en heb daarom de boot wat afgehouden. Wel deden we regelmatig gezellige dingen. Maar afgelopen weekend sloeg de vlam in de pan. We hebben samen geslapen, en nu ben ik tot over mijn oren verliefd. Hij is heel lief, attent, geduldig en gewoon heel leuk als we samen zijn. Tuurlijk praat hij ook wel eens over dat hij weer ruzie heeft gehad met zijn ex of dat hij moeite heeft weer mensen te vertrouwen, maar dan probeer ik begripvol te zijn.
Ikzelf ben 26 jaar en heb een stabiel leven. Vaste baan, eigen huisje, geen gedoe met exen en ben verder gelukkig. Ik heb zelf geen kinderwens. Zijn kinderen (2 jr, 6 jr en 10 jr) heb ik 1x ontmoet, want hij heeft 50% voogdij. Dat was leuk maar ook iets overweldigend. Zijn oudste zoon is wat brutaal.
Mijn twijfel: moet ik kijken waar dit heen gaat of moet ik me me uit dit complexe verhaal houden? Ik ben bang dat ik dadelijk midden in de drama zit met zijn ex en kinderen, maar vind hem ook echt heel erg leuk! Ook weet ik niet of ik wel een relatie met een man kan volhouden die 3 drukke kinderen heeft.. Is dit voor sommige een vergelijkbaar verhaal? Een partner vinden die best wel een complex leven heeft, en er toch samen uitkomen? Of liep dat juist slecht af?
Ik zie door de beren de weg niet meer (of wacht..) en zou heel graag jullie suggesties inwinnen. Het gaat om een jongen van 30 met bagage. Bagage als, na 10 getrouwd te zijn geweest 2x bedrogen door zijn ex, 3 kinderen uit dat huwelijk en een ex die hem nu het leven zuur maakt (dat is hoe hij het vertelt, en ik geloof wel dat dat klopt).
Ook heeft hij zelf niet zo'n makkelijk leven gehad: zijn vader is overleden toen hij jong was, is regelmatig verhuist, uitgeblust op zijn werk en hij heeft nu erg veel moeite mensen te vertrouwen/binden. Ok, dit klinkt allemaal vrij dramatisch..
We kennen elkaar nu 4 maanden. Ik was op de hoogte van zijn complexe leven en heb daarom de boot wat afgehouden. Wel deden we regelmatig gezellige dingen. Maar afgelopen weekend sloeg de vlam in de pan. We hebben samen geslapen, en nu ben ik tot over mijn oren verliefd. Hij is heel lief, attent, geduldig en gewoon heel leuk als we samen zijn. Tuurlijk praat hij ook wel eens over dat hij weer ruzie heeft gehad met zijn ex of dat hij moeite heeft weer mensen te vertrouwen, maar dan probeer ik begripvol te zijn.
Ikzelf ben 26 jaar en heb een stabiel leven. Vaste baan, eigen huisje, geen gedoe met exen en ben verder gelukkig. Ik heb zelf geen kinderwens. Zijn kinderen (2 jr, 6 jr en 10 jr) heb ik 1x ontmoet, want hij heeft 50% voogdij. Dat was leuk maar ook iets overweldigend. Zijn oudste zoon is wat brutaal.
Mijn twijfel: moet ik kijken waar dit heen gaat of moet ik me me uit dit complexe verhaal houden? Ik ben bang dat ik dadelijk midden in de drama zit met zijn ex en kinderen, maar vind hem ook echt heel erg leuk! Ook weet ik niet of ik wel een relatie met een man kan volhouden die 3 drukke kinderen heeft.. Is dit voor sommige een vergelijkbaar verhaal? Een partner vinden die best wel een complex leven heeft, en er toch samen uitkomen? Of liep dat juist slecht af?
aami325 wijzigde dit bericht op 22-08-2018 16:20
2.57% gewijzigd
donderdag 23 augustus 2018 om 15:11
maar in dit geval, zijn je kinderen vast beter af, als ze weinig van haar zien. Ze heeft weinig 'moederinstinct'.Tess1981 schreef: ↑23-08-2018 14:59Nou direct niet zoiets moet rustig opgebouwd worden. Maar de kinderen vragen zich wel af waarom ze er wel is als zij er niet zijn en ze haar bijna nooit zien. Ze vinden haar wel aardig maar ze hebben haar ook horen zeggen dat ze niet wil samenwonen omdat kinderen vroeg wakker zijn en ze als ze uit haar werk komt (ze werkt in de horeca) ze uit wil slapen en ja dan breekt mijn hart.
Gelukkig hebben de kinderen jou
donderdag 23 augustus 2018 om 15:33
Niet alles gelezen, maar op basis van de OP : Meid, waar begin je aan. Je twijfels zijn terecht, luister er naar !
Trouwens, dat je pas nadat je met ‘m naar bed bent geweest verliefd bent geworden is biologisch verklaarbaar. Veruit de meeste vrouwen maken een stofje aan tijdens seks dat voor verbinding met die persoon zorgt. Mannen maken dat veel minder aan. Hoe vaker je met hem naar bed gaat, hoe meer van dit stofje je aanmaakt. Google maar eens. Hierdoor zul je de realiteit uit het oog verliezen en toch een relatie beginnen met alle ellende van dien.
Luister dus naar je nuchtere, realistische zelf van vóór het moment dat je met hem naar bed ging. Je kent jezelf het beste en je weet of deze vent iets voor je is of niet. En je geeft meer dan genoeg redenen om er niet aan te beginnen.
Trouwens, dat je pas nadat je met ‘m naar bed bent geweest verliefd bent geworden is biologisch verklaarbaar. Veruit de meeste vrouwen maken een stofje aan tijdens seks dat voor verbinding met die persoon zorgt. Mannen maken dat veel minder aan. Hoe vaker je met hem naar bed gaat, hoe meer van dit stofje je aanmaakt. Google maar eens. Hierdoor zul je de realiteit uit het oog verliezen en toch een relatie beginnen met alle ellende van dien.
Luister dus naar je nuchtere, realistische zelf van vóór het moment dat je met hem naar bed ging. Je kent jezelf het beste en je weet of deze vent iets voor je is of niet. En je geeft meer dan genoeg redenen om er niet aan te beginnen.
donderdag 23 augustus 2018 om 16:16
Ik vind het interessant om de andere kant eens te horen, zoals jij het nu uitlegtTess1981 schreef: ↑23-08-2018 14:59Nou direct niet zoiets moet rustig opgebouwd worden. Maar de kinderen vragen zich wel af waarom ze er wel is als zij er niet zijn en ze haar bijna nooit zien. Ze vinden haar wel aardig maar ze hebben haar ook horen zeggen dat ze niet wil samenwonen omdat kinderen vroeg wakker zijn en ze als ze uit haar werk komt (ze werkt in de horeca) ze uit wil slapen en ja dan breekt mijn hart.
Ik gun de kinderen een gezinssituatie. Helaas kan dat niet meer met beide ouders samen. Ik zou het dan wel fijn vinden als mijn dochters als ze bij hun vader zijn een moederfiguur hebben net zoals dat mijn zoon zijn mannenproblemen bespreekt met mijn man en toen hij wat kleiner was zijn stoeiuurtje had met hem bijvoorbeeld.
Alleen heb je nu niet erg hoge verwachtingen? Namelijk dat een andere vrouw een moederrol op zich gaat nemen? In principe hebben de kids toch een vader en een moeder. Dat zou toch genoeg moeten zijn denk ik/
Ik denk ook dat het geen-moederrol willen spelen los staat van of zij de kids leuk vindt of niet. Ik zit ook in die positie en heb me er vaak lullig om gevoeld. Veel met hulp gesproken ook hierover. Maar ik kan het ook niet aan om na een drukke werkweek in een huis met kleine drukke kinderen te zitten. Af en toe een keertje wat leuks vind ik gezellig, alleen daar ligt dan wel de grens om er zelf nog van te kunnen genieten.
Ik bedoel dit trouwens niet lelijk hoor
doe mn best om het andere perspectief ook te laten zien.
donderdag 23 augustus 2018 om 16:57
Ik snap jou ook hoor. En als jullie hier beide gelukkig mee zijn is dat ook prima maar vanuit mijn kant voelt dat wel heel anders.shewolf schreef: ↑23-08-2018 16:16Ik vind het interessant om de andere kant eens te horen, zoals jij het nu uitlegt
Alleen heb je nu niet erg hoge verwachtingen? Namelijk dat een andere vrouw een moederrol op zich gaat nemen? In principe hebben de kids toch een vader en een moeder. Dat zou toch genoeg moeten zijn denk ik/
Ik denk ook dat het geen-moederrol willen spelen los staat van of zij de kids leuk vindt of niet. Ik zit ook in die positie en heb me er vaak lullig om gevoeld. Veel met hulp gesproken ook hierover. Maar ik kan het ook niet aan om na een drukke werkweek in een huis met kleine drukke kinderen te zitten. Af en toe een keertje wat leuks vind ik gezellig, alleen daar ligt dan wel de grens om er zelf nog van te kunnen genieten.
Ik bedoel dit trouwens niet lelijk hoor
Natuurlijk hebben mijn kinderen een vader en een moeder en kan een stiefvader of stiefvader (of hoe mijn kinderen mijn man noemen bonusvader) deze rol niet overnemen en is dat ook absoluut niet de bedoeling.
Wij hebben co ouderschap en de kinderen zijn dan 50% van de tijd bij hun vader. Niks mooiers dan toch dat daar de rol van andere ouder een beetje overgenomen wordt?
Ik stoel niet met mijn puberzoon dat overleef ik niet maar die behoefte heeft hij wel en vindt dat bij mijn man. Net als de gesprekken over meiden en sex, al komt het nu ook wel voor dat hij problemen met zijn vriendinnetje nu met mij bespreekt eerst deed hij dat alleen met mijn man.
Als ik dan van mijn dochter hoor dat ze maandverband mee wil nemen naar haar vader omdat ze niet tegen hem durft te zeggen dat het op is en zijn vriendin niet betrokken is vind ik dat heel jammer.
Maar het meest jammer vind ik dat ze haar wel aardig vinden, maar zich bij haar niet welkom voelen omdat zij er bijna niet is als zij er zijn en vader met haar op reis gaat als ze bij ons zijn omdat zij niet met de kinderen op vakantie wil.
Ik zou daar als moeder gewoon geen genoegen mee nemen. Als een man voor mij kiest, krijgt hij de kinderen er ook bij. Hij is niet verantwoordelijk voor ze, dat blijf ik.
donderdag 23 augustus 2018 om 20:32
Ik denk dat in dit soort situaties (dus ook relevant voor TO) het bijna onmogelijk is om alle partijen tevreden te stellen.Tess1981 schreef: ↑23-08-2018 16:57Ik snap jou ook hoor. En als jullie hier beide gelukkig mee zijn is dat ook prima maar vanuit mijn kant voelt dat wel heel anders.
Natuurlijk hebben mijn kinderen een vader en een moeder en kan een stiefvader of stiefvader (of hoe mijn kinderen mijn man noemen bonusvader) deze rol niet overnemen en is dat ook absoluut niet de bedoeling.
Wij hebben co ouderschap en de kinderen zijn dan 50% van de tijd bij hun vader. Niks mooiers dan toch dat daar de rol van andere ouder een beetje overgenomen wordt?
Ik stoel niet met mijn puberzoon dat overleef ik niet maar die behoefte heeft hij wel en vindt dat bij mijn man. Net als de gesprekken over meiden en sex, al komt het nu ook wel voor dat hij problemen met zijn vriendinnetje nu met mij bespreekt eerst deed hij dat alleen met mijn man.
Als ik dan van mijn dochter hoor dat ze maandverband mee wil nemen naar haar vader omdat ze niet tegen hem durft te zeggen dat het op is en zijn vriendin niet betrokken is vind ik dat heel jammer.
Maar het meest jammer vind ik dat ze haar wel aardig vinden, maar zich bij haar niet welkom voelen omdat zij er bijna niet is als zij er zijn en vader met haar op reis gaat als ze bij ons zijn omdat zij niet met de kinderen op vakantie wil.
Ik zou daar als moeder gewoon geen genoegen mee nemen. Als een man voor mij kiest, krijgt hij de kinderen er ook bij. Hij is niet verantwoordelijk voor ze, dat blijf ik.
Zoals jouw voorbeeld ook goed weergeeft. Als de vriendin van pa weinig betrokken is, merken jij en de kinderen het in negatieve zin. Maar zou ze veel betrokken zijn, dan is er weer kans op wrijving wegens het mede-opvoeden en andere ideeën hierover. Kan ook weer botsen...
Om een balans te vinden is onwijs moeilijk en afhankelijk van de situatie.
En ik snap jouw gevoel en ook dat van de vriendin van je ex. Maar het belangrijkste is wel dat de band met de vader gewoon goed blijft
donderdag 23 augustus 2018 om 21:09
Dit is precies wat ik bedoel. Ik ken ook zo’n stel. De kinderen (pubers) zitten wanneer ze bij vader zijn het hele weekend alleen op hun kamer terwijl stiefmama de uren aftelt tot ze weer vertrekken.Tess1981 schreef: ↑23-08-2018 16:57Ik snap jou ook hoor. En als jullie hier beide gelukkig mee zijn is dat ook prima maar vanuit mijn kant voelt dat wel heel anders.
Natuurlijk hebben mijn kinderen een vader en een moeder en kan een stiefvader of stiefvader (of hoe mijn kinderen mijn man noemen bonusvader) deze rol niet overnemen en is dat ook absoluut niet de bedoeling.
Wij hebben co ouderschap en de kinderen zijn dan 50% van de tijd bij hun vader. Niks mooiers dan toch dat daar de rol van andere ouder een beetje overgenomen wordt?
Ik stoel niet met mijn puberzoon dat overleef ik niet maar die behoefte heeft hij wel en vindt dat bij mijn man. Net als de gesprekken over meiden en sex, al komt het nu ook wel voor dat hij problemen met zijn vriendinnetje nu met mij bespreekt eerst deed hij dat alleen met mijn man.
Als ik dan van mijn dochter hoor dat ze maandverband mee wil nemen naar haar vader omdat ze niet tegen hem durft te zeggen dat het op is en zijn vriendin niet betrokken is vind ik dat heel jammer.
Maar het meest jammer vind ik dat ze haar wel aardig vinden, maar zich bij haar niet welkom voelen omdat zij er bijna niet is als zij er zijn en vader met haar op reis gaat als ze bij ons zijn omdat zij niet met de kinderen op vakantie wil.
Ik zou daar als moeder gewoon geen genoegen mee nemen. Als een man voor mij kiest, krijgt hij de kinderen er ook bij. Hij is niet verantwoordelijk voor ze, dat blijf ik.
Vreselijk vind ik dit.
Kijk, ik snap best dat je als vrouw niks met kinderen hebt. (En dat gaat nog wat verder dan ‘geen kinderwens’ want dat zou bij TO nog kunnen komen.) maar ik doel op de vrouwen die er gewoon echt niets van moeten hebben. Op basis van de OP schaar ik TO hier ook onder.
Zoals ik al zei; daar is echt niks mis mee. Maar ik blijf bij mijn standpunt dat deze vrouwen verder moeten kijken dan een gescheiden vader met kinderen.
In de eerste plaats voor die kinderen. Die al ongevraagd in een gebroken situatie zitten. Gun hen dan in ieder geval de kans op wel een liefhebbende stiefmoeder.
Afijn, zoals hierboven dus ook al beschreven.
TO, ik ken je verder niet en ik ben er wel van overtuigd dat je motieven zuiver zijn. Maar toch vind ik je nu egoïstisch overkomen.
Maar bovenal vind ik de man in kwestie te kort schieten hierin.
De man van het bewuste koppel uit mijn omgeving lijkt ziende blind voor het leed van zijn kinderen. Focust zich volledig op zijn nieuwe vlam en raakt meer en meer de verbinding met zijn kinderen kwijt. Om nog maar niet te spreken van het feit dat de kinderen zwaar teleurgesteld en gekwetst zijn.
Liefde is blind... het werd hier al genoemd. Zo is het ook zeker. En het zou ook een kwestie moeten zijn van ‘Volg je hart’ maar helaas in het geval van TO werkt het niet zo ben ik bang.
I have neither the time nor the crayons to explain this to you.
donderdag 23 augustus 2018 om 21:15
Behalve die 50/50-regeling moet je dus ook rekening houden met het feit dat zijn ex altijd in enige mate in beeld blijft. Hij zal met haar moeten overleggen, contact onderhouden vanwege de kinderen.
En het is niet alleen de ene week wel kinderen, en de andere week niet. Het kan zomaar voorkomen dat er in jullie 'vrije' week iets voorvalt waarbij de kinderen voorgaan. En in de vakanties zijn ze ook de helft bij vader en de helft bij moeder. Dat betekent dus in de zomer meerdere weken achtereen.
Het zal nog niet meevallen om jullie samentijd zo te plannen dat je de kinderen niet of nauwelijks tegenkomt. Afgezien van alle emotionele gevolgen die hierboven door ervaringsdeskundigen al worden aangestipt, is het organisatorisch ook niet zo simpel als je nu denkt. En je zult af en toe een stap terug moeten willen doen omwille van de kinderen.
Wil je dat?
En het is niet alleen de ene week wel kinderen, en de andere week niet. Het kan zomaar voorkomen dat er in jullie 'vrije' week iets voorvalt waarbij de kinderen voorgaan. En in de vakanties zijn ze ook de helft bij vader en de helft bij moeder. Dat betekent dus in de zomer meerdere weken achtereen.
Het zal nog niet meevallen om jullie samentijd zo te plannen dat je de kinderen niet of nauwelijks tegenkomt. Afgezien van alle emotionele gevolgen die hierboven door ervaringsdeskundigen al worden aangestipt, is het organisatorisch ook niet zo simpel als je nu denkt. En je zult af en toe een stap terug moeten willen doen omwille van de kinderen.
Wil je dat?
donderdag 23 augustus 2018 om 21:38
Toch ligt de 'fout' in deze bij je ex, niet bij zijn nieuwe vriendin.Tess1981 schreef: ↑23-08-2018 16:57Ik snap jou ook hoor. En als jullie hier beide gelukkig mee zijn is dat ook prima maar vanuit mijn kant voelt dat wel heel anders.
Natuurlijk hebben mijn kinderen een vader en een moeder en kan een stiefvader of stiefvader (of hoe mijn kinderen mijn man noemen bonusvader) deze rol niet overnemen en is dat ook absoluut niet de bedoeling.
Wij hebben co ouderschap en de kinderen zijn dan 50% van de tijd bij hun vader. Niks mooiers dan toch dat daar de rol van andere ouder een beetje overgenomen wordt?
Ik stoel niet met mijn puberzoon dat overleef ik niet maar die behoefte heeft hij wel en vindt dat bij mijn man. Net als de gesprekken over meiden en sex, al komt het nu ook wel voor dat hij problemen met zijn vriendinnetje nu met mij bespreekt eerst deed hij dat alleen met mijn man.
Als ik dan van mijn dochter hoor dat ze maandverband mee wil nemen naar haar vader omdat ze niet tegen hem durft te zeggen dat het op is en zijn vriendin niet betrokken is vind ik dat heel jammer.
Maar het meest jammer vind ik dat ze haar wel aardig vinden, maar zich bij haar niet welkom voelen omdat zij er bijna niet is als zij er zijn en vader met haar op reis gaat als ze bij ons zijn omdat zij niet met de kinderen op vakantie wil.
Ik zou daar als moeder gewoon geen genoegen mee nemen. Als een man voor mij kiest, krijgt hij de kinderen er ook bij. Hij is niet verantwoordelijk voor ze, dat blijf ik.
Zonder vriendin, zou hij ook het maandverband moeten regelen etc.
donderdag 23 augustus 2018 om 22:08
Eens. Ik heb geen uitgesproken kinderwens en vind dat zeker als er al een kind is nogal een ding. Maar ik had het leuk gevonden om het kind van mijn vriend op een geschikt moment te ontmoeten, en geweldig gevonden om als het dan zou klikken ook een beetje een band met haar op te bouwen, bijv eens helpen met huiswerk voor een vak waar ik goed in ben of samen naar de film of winkelen. Het is er helaas niet van gekomen en daar heb ik best verdriet van.makreel schreef: ↑23-08-2018 08:47Zelf geen kinderen willen krijgen, wil niks zeggen over wel of geen geschikte stiefouder zijn. Misschien wel een voordeel dat ze niet al haar moedergevoelens op de kinderen gaat projecteren (die hebben immers al een moeder) maar gewoon een leuke extra kan zijn, vriendin van vader.
Afgezien daarvan: TO, als je mijn dochter zou zijn, zou ik me zorgen over je maken. Ik weet niet of dit de juiste keuze is. Het klinkt verstandig dat je hebt besloten rustig aan te kijken hoe het gaat lopen, zonder de kinderen erbij te betrekken.
De situatie van (vriend van) TO zou ik echterwat minder geschikt vinden.
donderdag 23 augustus 2018 om 23:15
Natuurlijk maar mijn idee is dan meer dat ze dus niet bij elkaar passen. Ik bedoel ze kan ook niet zeggen ik vjnd je leuk maar je ADHD hoef ik niet. Dat is ook een onderdeel van zijn leven. Ik kan bijv. een man nog zo leuk vinden, als hij mijn kinderen er niet bij wil is het niet de man voor mij.shewolf schreef: ↑23-08-2018 20:32Ik denk dat in dit soort situaties (dus ook relevant voor TO) het bijna onmogelijk is om alle partijen tevreden te stellen.
Zoals jouw voorbeeld ook goed weergeeft. Als de vriendin van pa weinig betrokken is, merken jij en de kinderen het in negatieve zin. Maar zou ze veel betrokken zijn, dan is er weer kans op wrijving wegens het mede-opvoeden en andere ideeën hierover. Kan ook weer botsen...
Om een balans te vinden is onwijs moeilijk en afhankelijk van de situatie.
En ik snap jouw gevoel en ook dat van de vriendin van je ex. Maar het belangrijkste is wel dat de band met de vader gewoon goed blijft
donderdag 23 augustus 2018 om 23:24
Mijn voorbeeld gaat niet om wie er fout is. Het ging me erom dat ik het juist zo fijn zou vinden als een stiefmoeder de rol van moeder wat op zich zou nemen. Meidendingen doen, tutten, winkelen enz.
Maar misschien dat ik bevooroordeeld ben omdat mijn nieuwe partner zich juist zo inspant voor mijn kinderen. Ik snap dat dat niet voor iedereen is weggelegd daar kun je in groeien. Maar als je bij start van een relatie al zegt geen rol in hun leven te willen gaan spelen en pas te willen gaan samenwonen als ze het huis uit zijn ben ik van mening dat je opzoek moet gaan naar een partner zonder kinderen.
Maar bovenal vind ik in dit geval dat de vriend van TO hoort te zeggen dat zijn kinderen voor gaan en hij hier niet in mee wil gaan. Kinderen merken echt dat ze niet gewenst zijn en dat is jammer.
Mijn ex zei bij onze scheiding mijn kinderen staan boven alles, ik wil met ze gaan reizen enz. Maar inmiddels zijn ze naar de achtergrond gezakt. Vriendin staat op 1 en na een weekje vakantie op een camping in Nederland vorig jaar is hij voor twee weken met zijn vriendin op vakantie gegaan met het vliegtuig en ze maken regelmatig stedentrips samen zonder de kinderen omdat zij met hem alleen weg wil. Ik mag daar niks van vinden want dan ben ik jaloers. Dus zeg er niks meer van. Maar de kinderen worden ouder en zien het ook en dat is iets wat de band langzaam kapot maakt en dat vind ik jammer.
vrijdag 24 augustus 2018 om 09:26
Ja precies, met name omdat het een co-ouderschap is, dan zijn de kinderen gewoon de helft van de tijd bij hem. Als het een verdeling was waarbij de kinderen primair door de moeder opgevoed worden en dus om de week een weekendje bij de vader zijn, dan is het toch net even anders hoor.MokThee schreef: ↑23-08-2018 21:15Behalve die 50/50-regeling moet je dus ook rekening houden met het feit dat zijn ex altijd in enige mate in beeld blijft. Hij zal met haar moeten overleggen, contact onderhouden vanwege de kinderen.
En het is niet alleen de ene week wel kinderen, en de andere week niet. Het kan zomaar voorkomen dat er in jullie 'vrije' week iets voorvalt waarbij de kinderen voorgaan. En in de vakanties zijn ze ook de helft bij vader en de helft bij moeder. Dat betekent dus in de zomer meerdere weken achtereen.
Het zal nog niet meevallen om jullie samentijd zo te plannen dat je de kinderen niet of nauwelijks tegenkomt. Afgezien van alle emotionele gevolgen die hierboven door ervaringsdeskundigen al worden aangestipt, is het organisatorisch ook niet zo simpel als je nu denkt. En je zult af en toe een stap terug moeten willen doen omwille van de kinderen.
Wil je dat?
50% van de tijd is echt heel veel als je het leven met de kinderen zo veel mogelijk gescheiden wil houden. Dat gaat je denk ik opbreken, en de partner ook, want die leeft dan 2 levens.
vrijdag 24 augustus 2018 om 09:35
jij hebt gewoon een lul van een exTess1981 schreef: ↑23-08-2018 23:24Mijn voorbeeld gaat niet om wie er fout is. Het ging me erom dat ik het juist zo fijn zou vinden als een stiefmoeder de rol van moeder wat op zich zou nemen. Meidendingen doen, tutten, winkelen enz.
Maar misschien dat ik bevooroordeeld ben omdat mijn nieuwe partner zich juist zo inspant voor mijn kinderen. Ik snap dat dat niet voor iedereen is weggelegd daar kun je in groeien. Maar als je bij start van een relatie al zegt geen rol in hun leven te willen gaan spelen en pas te willen gaan samenwonen als ze het huis uit zijn ben ik van mening dat je opzoek moet gaan naar een partner zonder kinderen.
Maar bovenal vind ik in dit geval dat de vriend van TO hoort te zeggen dat zijn kinderen voor gaan en hij hier niet in mee wil gaan. Kinderen merken echt dat ze niet gewenst zijn en dat is jammer.
Mijn ex zei bij onze scheiding mijn kinderen staan boven alles, ik wil met ze gaan reizen enz. Maar inmiddels zijn ze naar de achtergrond gezakt. Vriendin staat op 1 en na een weekje vakantie op een camping in Nederland vorig jaar is hij voor twee weken met zijn vriendin op vakantie gegaan met het vliegtuig en ze maken regelmatig stedentrips samen zonder de kinderen omdat zij met hem alleen weg wil. Ik mag daar niks van vinden want dan ben ik jaloers. Dus zeg er niks meer van. Maar de kinderen worden ouder en zien het ook en dat is iets wat de band langzaam kapot maakt en dat vind ik jammer.
als ik (heb zelf kinderen) van mijn man zou scheiden, zou ik echt een nieuwe man niet snel bij mijn kinderen laten.
Ook zou ik (als ik een man zou treffen met al kinderen) geen rol willen met zijn kinderen.
Omdat ik echt denk, dat dat voor mijn (en zijn) kinderen fijner is.
Ik zou mezelf opzij schuiven, niet kiezen voor mijn vriendje, niet kiezen voor zijn kinderen. Gewoon een kleinere rol. (maar ik zou ook geen 2 weken buitenland opeisen, als hij met zijn kinderen alleen een weekje Texel zou doen).
vrijdag 24 augustus 2018 om 10:51
Maar mag ik vragen waarom je dan geen andere man in hun leven zou willen?lilalinda schreef: ↑24-08-2018 09:35jij hebt gewoon een lul van een ex
als ik (heb zelf kinderen) van mijn man zou scheiden, zou ik echt een nieuwe man niet snel bij mijn kinderen laten.
Ook zou ik (als ik een man zou treffen met al kinderen) geen rol willen met zijn kinderen.
Omdat ik echt denk, dat dat voor mijn (en zijn) kinderen fijner is.
Ik zou mezelf opzij schuiven, niet kiezen voor mijn vriendje, niet kiezen voor zijn kinderen. Gewoon een kleinere rol. (maar ik zou ook geen 2 weken buitenland opeisen, als hij met zijn kinderen alleen een weekje Texel zou doen).
Als je de juiste man treft en het rustig aan pakt kan het juist een aanvulling op hun leven zijn. Hier is dat in ieder geval wel zo.
vrijdag 24 augustus 2018 om 11:07
Ik zou best een andere man willen, maar dan als mijn vriendje. Niet als een soort van surrogaat-vader voor mijn kinderen.
Iemand waar ik leuke dingen mee doe, als zij bij hun vader zijn.
Ze hebben dan al een scheiding meegemaakt, waar ze niet om gevraagd hebben, ze dan ook nog confronteren met een 'meneer' in huis, vind ik niet nodig.
woensdag 10 oktober 2018 om 14:01
Voor men die wilt weten hoe het is afgelopen:
Voor mij gaf het toekomstbeeld met 3 kinderen van mijn nieuwe relatie toch teveel weerstand. Daarom heb ik de relatie beëindigt. Hij was erg verdrietig, maar dit is het beste. Ik hoop dat hij het bij de volgende vrouw beter treft. Ik ben zelf opgelucht en kijk uit naar een kindervrije toekomst.
Voor mij gaf het toekomstbeeld met 3 kinderen van mijn nieuwe relatie toch teveel weerstand. Daarom heb ik de relatie beëindigt. Hij was erg verdrietig, maar dit is het beste. Ik hoop dat hij het bij de volgende vrouw beter treft. Ik ben zelf opgelucht en kijk uit naar een kindervrije toekomst.
woensdag 10 oktober 2018 om 15:14
Denk het enige goede besluit dat je voor jezelf hebt kunnen nemen. Ondanks dat het natuurlijk veel verdriet bij komt kijken. Maar daar komen jullie wel weer bovenop.aami325 schreef: ↑10-10-2018 14:01Voor men die wilt weten hoe het is afgelopen:
Voor mij gaf het toekomstbeeld met 3 kinderen van mijn nieuwe relatie toch teveel weerstand. Daarom heb ik de relatie beëindigt. Hij was erg verdrietig, maar dit is het beste. Ik hoop dat hij het bij de volgende vrouw beter treft. Ik ben zelf opgelucht en kijk uit naar een kindervrije toekomst.
vrijdag 12 oktober 2018 om 22:54
Hoe weet je dat dat waar is?aami325 schreef: ↑23-08-2018 08:31Zijn ex heeft hem 2x bedrogen en voorgelogen. Ik ga ook niet proberen deze man, een zijn issues te veranderen. Daar ga ik namelijk geen plezier aan beleven. Ik heb hem wel aangemoedigd om met een psygoloog te praten om wat tot rust te komen in zijn hoofd. Dus dat doet hij nu wel.
vrijdag 12 oktober 2018 om 22:56
Precies!MokThee schreef: ↑23-08-2018 11:37Hieruit kan ik al opmaken dat je geen inzicht hebt wat kinderen in iemands leven betekenen. Het kan wel 15-20 jaar duren voordat die kinderen het huis uit zijn. Een man (of vrouw) die kinderen heeft, moffelt die niet zo even weg. Als ik in zijn schoenen stond en je deed dit voorstel, dan zou ik het hierom uit maken.
Kinderen gaan altijd voor, ook bij het opbouwen van een relatie. Als jij er niet aan toe bent om kinderen te verwelkomen, dan zou ik iemand zoeken zonder kinderen.