Verliefd op personal trainer...

Hoi allemaal,



Ik post hier voor het eerst maar volg wel al heel lang topics op het forum. Ik ben een vrouw van 23 en ik merk dus dat ik verliefd ben geworden op een man die bij de sportschool werkt.



Ik zal proberen het verhaal niet te lang te maken, ik wil namelijk graag alles neertypen wat er voorgevallen is maar dat is echt te veel.

Het begon in september; toen ik lid werd bij de sportschool kreeg ik een introductie van die man, hij werkte er toen nog maar net. In plaats van de gebruikelijke intro van een half uur hebben we twee uur lang doorgebracht.

De dagen daarna dat ik kwam sporten (ong. 3/4 keer per week) en hij daar ook aan het werk was kwam hij altijd naar me toe, meestal ook meerdere keren tijdens 1 trainingssessie. De gesprekken waren altijd heel leuk, want we hebben echt belachelijk veel met elkaar gemeen.

Hij gaf me ook wel eens complimentjes, hij merkte het bijv. meteen op toen ik m'n haar eens anders had en zei dat hij 't zo leuk vond. Ik merkte dat ik steeds vaker ging sporten en ook steeds vaker aan hem dacht als ik niet bij de sportschool was.

Op een gegeven moment moest ik een maand weg voor mijn werk. In die periode heeft hij mij via internet wel eens een bericht gestuurd om te vragen hoe het ging.

Nou, ik ben natuurlijk een sufferd eerste klas, want ik kan er niet mee omgaan dat ik hem zo leuk vind. In de tijd dat ik weg was heb ik geprobeerd om die verliefdheid maar op te geven omdat ik toch niks durfde te ondernemen en mezelf dus alleen maar gek zat te maken, maar zo makkelijk ging het helaas niet. Toen ik weer terug was werkte hij daar niet meer dagelijks...

Dus om hem vaker te kunnen zien heb ik op een gegeven moment gevraagd of hij ook in het personal training programma zat en dat ik wel interesse had. Nou zo gezegd, zo gedaan en nu ben ik al een tijdje zijn 'cliënt'.



Maar wat dus mijn probleem nu is, is dat ik helemaal vast zit!

Ik weet niet of hij mij nou ook leuk vind, of dat het allemaal voor het werk is. Het is een heel aardige, sociale jongen maar komt echt niet over als een womanizer en ik heb hem vanaf het begin af aan nog nooit naar andere vrouwen toe zien gaan zoals hij altijd naar mij kwam/komt.

Ik durf ook niet te flirten, ik durf niet eens te vragen of hij een vriendin heeft! Ik probeer er wel vaak achter te komen door bij alles wat hij vertelt wat hij gedaan heeft te vragen met wie dan, maar het antwoord is altijd: 'met vrienden'.

Ik kan hem niet mee uitvragen want het kan zijn dat hij nee zegt alleen al omdat we een zakelijk verband aan zijn gegaan. En als hij nee zegt ben ik zo teleurgesteld en schaam ik me zo dat ik waarschijnlijk niet meer durf te gaan sporten daar.



Ehm ja dus wat vraag ik nu eigenlijk aan jullie? Op zich ben ik sowieso benieuwd naar jullie mening hierover.

Wat ik ook heel goed kan gebruiken zijn tips, zij het dat ik het echt moet vergeten (wat ik ook al geprobeerd heb) of misschien tips over hoe ik wat meer kan flirten zonder heel erg direct te zijn.

Nou goed alle input is meer dan welkom want ik weet gewoon niet meer wat ik met mezelf aanmoet!

Ja, vandaag weer sporten! Ik heb een raar gevoel na dit weekend. Ik zat vorige week in zo'n lekker momentum eigenlijk, steeds een stapje verder en in het weekend zakt het dan weer helemaal in.

Ik heb nu zo'n gevoel dat ik weer opnieuw moet beginnen, subtiel en dan steeds een stapje verder en ineens zit ik weer met een angst dat hij er niet op zit te wachten.

Hoe ik erbij kom? Ik weet het echt niet maar wordt ontzettend vermoeid van al die gedachten die door mn hoofd razen. Ik ben soms echt een flinke doemdenker.

Maar goed! Weer sporten en natuurlijk kom ik daarna even m'n belevingen delen

Update time (oei hij is heel erg lang, sorry!)! Nou ik weet niet wat voor waarde oordeel ik kan uitspreken over vandaag, het was absoluut een interessante training.



Even een achtergrondje. Ik ben zaterdagavond bij mijn werkcongres me te buiten gegaan aan alcohol bij de avondborrel. Dit leidde tot een stomme puberale actie namelijk: een dronken sms naar PT. Gelukkig kwam ik nadat ik het smsje had getypt tot bezinning en heb ik hem gewist....



Dacht ik. Nee ik heb uiteindelijk een aantal letters gewist waardoor het een onsamenhangend geheel werd en in plaats van het kruisje op ok gedrukt. STOM STOM STOM. Ik wilde het eerst niet vertellen hier hahaha ik schaamde me kapot maar anders snappen jullie het verhaal van vandaag niet.



Nou ik kwam daar aan en hij kwam gelijk naar me toe, hij zei: leuk weekend gehad ??? Dus ik nog heel onschuldig: oh ja zeker! Toen vertelde hij over het smsje dat ik hem gestuurd had en ik heb toen het verhaal een klein beetje verdraaid en gezegd dat het voor iemand anders bedoeld was.

Hij zei nog: ja ik dacht al dat het verkeerd verzonden was. Maar goed hij kon er gelukkig om lachen en vroeg naar die avond. Op een gegeven moment na mijn verhaal zei hij: ik wil ook wel weer eens goed uitgaan.

En jaja mensen! Ik heb gezegd: nou anders moet je een keertje meegaan. En hij zei gelijk: ja lijkt me leuk! moeten we eens doen.

Maar ik zal natuurlijk MarlaSinger niet zijn als ik daarna weer helemaal verlegen wordt. Ik heb er toen snel overheen gepraat door het over mijn vriendin de mannenverslinder te hebben. Ik zei op een gegeven moment dat hij dan wel voor dr op mocht passen omdat ze een leuk manspersoon niet zomaar laat lopen. Toen zei hij: haha bedankt. Hij snapte de hint .



--> even over dit stukje, hij had het vorige week toch over die jongen die achter de leuke meisjes aanging en dat hij plaats zou maken omdat die jongen ook achter mij aan zou gaan? Ik wou dat ik daar ook op gereageerd had met bedankt zoals hij deed.



Maar dit is wel positief toch?! Ik heb nu iets om op terug te komen en ik weet ook dat hij wel openstaat om iets te gaan doen.



De rest van de tijd dat ik bezig was, was ook leuk, hij kwam erg vaak langsgelopen of ging steeds precies in mijn blikveld staan. Als het kon kwam hij er ook weer even bij zitten of staan en hij maakte de hele tijd grapjes. Haha wellicht te veel details?



Wat me trouwens wel opviel is dat hij op zich wel goed met andere vrouwen op kan schieten. Ik heb dat zo tussendoor eens goed op kunnen nemen omdat hij dus vaak in mijn buurt aan het praten was met bijv. een collega. Ik denk dus dat op zich zijn vriendelijkheid niet speciaal voor mij was, maar dat hij tegen iedereen gewoon heel leuk is.



Ik stop nu met deze update, hij wordt veel te lang. Morgen hebben we een 1 op 1 afspraak... ben benieuwd.

Wat zal ik doen? weer beginnen over het afspreken? wachten tot hij erover begint? Of het gewoon even laten marineren en op een later tijdstip erop terugkomen?

Ik ben zo benieuwd naar jullie reacties f5, f5, f5 Hahaha

Nou ik weet het niet meer hoor of hij precies 'eens' zei of niet, haha ik was aardig snel met er gelijk overheen praten. Ik denk dat ik inderdaad weer een afwachtende houding aanneem, hij weet nu dat ik het in ieder geval niet erg zou vinden dus kan hij er zelf ook eens over beginnen.



Ik ga er eigenlijk al een soort van vanuit dat hij geen vriendin heeft maar weet het natuurlijk nog steeds niet. Ik denk dat ik dat nu makkelijker kan uitvissen, voel me al wat minder bang om over sommige onderwerpen te beginnen.

Bedankt voor je tips arrasje.

Dubbel!

^^



hahaha *checkt mannenfora*

Ik zou het inderdaad leuk vinden als hij initiatief zou nemen. Het zal toch wel duidelijk zijn nu dat ik er wel voor in ben? Dus als hij er niet mee verder gaat dan moet er iets anders zijn wat hem wellicht wel tegenhoudt?

Hmm vandaag was weer een beetje apart .

We hadden niet echt veel om over te praten, ik probeerde ook wat gas terug te nemen en kijken of hij dan wat meer initiatief zou nemen.

Ik was gisteren natuurlijk erg enthousiast over het uitgaansballetje dat is opgegooid, maar door sommige reacties hier zag ik ook wel in dat ik er misschien een te grote deal van maakte en eens moest kijken of hij initiatief zou nemen.



Nou niks initiatief hoor! Het meest spannende wat gebeurd is, is dat we het hadden over jeugdsentiment en dat hij zei dat als we af gingen spreken dat we ook gelijk die dingen op moesten zoeken. Ik heb er niet echt op gereageerd, gewoon iets van ja inderdaad, zal daar wel te vinden zijn.



Ik weet het allemaal niet meer. Aan de ene kant denk (en wil) ik dat hij mij ook leuk vind en aan de andere kant wil ik ook weer geen bord voor m'n kop hebben. Het kan zijn dat hij gewoon aardig en gezellig doet om de (zakelijke) relatie goed te houden en dat hij gewoon niet doorheeft dat ik zo verliefd ben.



Wat ook nog echt vreselijk was vandaag; toen hij weg ging, ging ik nog even door sporten. Komt er zo'n fitnessmannetje naar me toe, knoopt een gesprekje aan en wil aan het eind van het gesprek mijn nummer. Dus ik geef netjes aan dat ik daar geen interesse in heb. Zegt hij: komt zeker doordat je zo verliefd ben op *PT*! Die jongens hebben 100en meiden achter zich aan joh, daar ga je toch niet aan meedoen?



Fuck! (excuse my french). Het is dus voor omstanders al duidelijk wat er aan de hand is.....