Verliefd

heb sinds een weekje de kriebels van een collega, heel gek, werkt er al een paar maanden en sinds een aantal dagen merk ik dat ik hem leuk vind, wat hij van mij vindt weet ik niet en momenteel weet ik mij ook geen houding aan nemen, probeer normaal te doen maar voor mijn gevoel doe ik dat niet;-)



Aan de ene kant ben ik blij met dit gevoel maar meer vanwege het feit dat ik te lang heb lopen treuren om iemand die niet voor mij kon gaan dus blij dat ik merk dat ik weer open kan staan voor andere mannen maar tegelijkertijd vind ik dit gevoel niet leuk omdat ik na een ervaring in het verleden mijzelf heb voorgenomen nooit meer iets met een collega te beginnen (voor zover daar uberhaupt in dit geval evt sprake van zou kunnen zijn) en ook omdat ik dit verliefheidsgevoel vervelend vindt en ik er niet tegen onwetendheid kan.



Belachelijk voor woorden;-) iedereen zou een gat in de lucht springen omdat het weekend is maar ik baal ervan omdat ik hem 2 dagen niet zie (treurig ja), ben eind 30 en voel me net een puber wat dat betreft, nou ja, leuk weekend voor de boeg in ieder geval en misschien moet ik maar eens goed nadenken wat ik nou zo leuk aan hem vindt, vind het heel vreemd, ik heb opeens de kriebels lijkt wel en niet echt aanleiding voor.

thanks ana_isabel, zo is het idd, ga er gewoon van genieten zonder teveel verwachtingen te hebben, maar dat vind ik dus ook wel moeilijk tegelijkertijd, vind niet iedereen leuk en heb niet vaak kriebels dus dan neem ik mijzelf toch weer beetje in bescherming omdat ik niet weet wat hij van mij vindt.

helemaal waar maar door alle negatieve ervaringen in het verleden ben ik onzeker geworden, heb denk ik alles wel 2x gehoord en 1 ex had zelfs het "fatsoen" om mij in een kroeg te vertellen dat iemand zwanger van hem was, ik wil het niet maar toch ben ik voorzichtig geworden, maar goed ik geniet van de kriebels maar hou het realistisch