Relaties
alle pijlers
verschrikkelijk
maandag 31 oktober 2011 om 15:51
quote:anonanas schreef op 31 oktober 2011 @ 15:40:
[...]
Dat weet je niet! Ik denk toch echt dat je ermee uit moet kijken iemand in een slachtofferrol te duwen. En, zoals ik in een eerdere posting al vermeldde, ik ben zelf slachtoffer van een verkrachting, lang geleden, achter me gelaten en verwerkt, dus ik weet hoe het proces bij mij werkte. En ik zeg het hier nogmaals. Het strijkt me tegen de haren in om steeds maar weer iemand te vertellen dat ze verkracht is, terwijl ze hier voor een heel ander advies komt.
En ik kan het niet goed uitleggen, maar op de een of andere manier voelt het voor mij alsof je hiermee ook de échte slachtoffers van verkrachting (al dan niet met geweld) tekort doet. Zo voel ik dat.Dat weet ik niet? Een vent heeft ongevraagd zijn geslachtsdeel bij haar naar binnen geduwd. Ik word compleet misselijk van jouw post. Zij is verkracht. Volgens de letter van de wet en volgens haar eigen omschrijving. En ja, ze voelt zich schuldig en legt een deel van de verantwoordelijkheid bij zichzelf. Want: dat doen slachtoffers van misbruik.
[...]
Dat weet je niet! Ik denk toch echt dat je ermee uit moet kijken iemand in een slachtofferrol te duwen. En, zoals ik in een eerdere posting al vermeldde, ik ben zelf slachtoffer van een verkrachting, lang geleden, achter me gelaten en verwerkt, dus ik weet hoe het proces bij mij werkte. En ik zeg het hier nogmaals. Het strijkt me tegen de haren in om steeds maar weer iemand te vertellen dat ze verkracht is, terwijl ze hier voor een heel ander advies komt.
En ik kan het niet goed uitleggen, maar op de een of andere manier voelt het voor mij alsof je hiermee ook de échte slachtoffers van verkrachting (al dan niet met geweld) tekort doet. Zo voel ik dat.Dat weet ik niet? Een vent heeft ongevraagd zijn geslachtsdeel bij haar naar binnen geduwd. Ik word compleet misselijk van jouw post. Zij is verkracht. Volgens de letter van de wet en volgens haar eigen omschrijving. En ja, ze voelt zich schuldig en legt een deel van de verantwoordelijkheid bij zichzelf. Want: dat doen slachtoffers van misbruik.
maandag 31 oktober 2011 om 15:51
quote:Beauke schreef op 31 oktober 2011 @ 15:49:
[...]
Weet je, ik vind dit al iets wat ze beter met een psycholoog ofzo zou kunnen bespreken. Die conclusie kunnen wij niet voor haar trekken, of ze nu verkracht is of niet. Of hoe ze het zelf moet zien.
Dit kan ze beter met haar psycholoog bespreken en er uitkomen.
De discussie hier maakt het alleen maar nog verwarrender.
Hoe ze het zelf wil zien/ziet is uiteraard aan TO.
Dat maakt niet dat zij het feit maakt wat het is.
Hoogstens hoe het voor haar werkt er mee om te gaan.
[...]
Weet je, ik vind dit al iets wat ze beter met een psycholoog ofzo zou kunnen bespreken. Die conclusie kunnen wij niet voor haar trekken, of ze nu verkracht is of niet. Of hoe ze het zelf moet zien.
Dit kan ze beter met haar psycholoog bespreken en er uitkomen.
De discussie hier maakt het alleen maar nog verwarrender.
Hoe ze het zelf wil zien/ziet is uiteraard aan TO.
Dat maakt niet dat zij het feit maakt wat het is.
Hoogstens hoe het voor haar werkt er mee om te gaan.
maandag 31 oktober 2011 om 15:55
quote:anonanas schreef op 31 oktober 2011 @ 15:50:
[...]
Ik heb nergens alcohol als verzachtende omstandigheid genoemd. Ik ben enkel afgegaan op wat TO vertelt en hoe TO zich voelt over wat er gebeurd is. En ik vertel erbij hoe ik mij voel over deze discussie (maar eigenlijk doet dat er niet toe).
Ik ben hier klaar.
Ik zeg ook niet dat jij het als een verzachtende omstandigheid ziet, maar ergens heb je een oordeel over de situatie in vergelijk met hoe jij het hebt ervaren.
Ik wil hiermee niets af doen aan je nare ervaring ( ik ben er zelf helaas ook mee bekent, jaren)
Ik vind niet dat je het 1 mag bagatelliseren omdat je zelf op een andere manier het hebt ervaren.
That's it
Helaas hebben te veel vrouwen in welke gradatie dan ook een nare ervaring op dit gebied en dat gegeven blijft hoe dan ook heel triest.
[...]
Ik heb nergens alcohol als verzachtende omstandigheid genoemd. Ik ben enkel afgegaan op wat TO vertelt en hoe TO zich voelt over wat er gebeurd is. En ik vertel erbij hoe ik mij voel over deze discussie (maar eigenlijk doet dat er niet toe).
Ik ben hier klaar.
Ik zeg ook niet dat jij het als een verzachtende omstandigheid ziet, maar ergens heb je een oordeel over de situatie in vergelijk met hoe jij het hebt ervaren.
Ik wil hiermee niets af doen aan je nare ervaring ( ik ben er zelf helaas ook mee bekent, jaren)
Ik vind niet dat je het 1 mag bagatelliseren omdat je zelf op een andere manier het hebt ervaren.
That's it
Helaas hebben te veel vrouwen in welke gradatie dan ook een nare ervaring op dit gebied en dat gegeven blijft hoe dan ook heel triest.
maandag 31 oktober 2011 om 15:55
quote:ondernemer schreef op 31 oktober 2011 @ 15:49:
[...]
Op zich een correcte redenering. Ik vermoed alleen dat de waarheidsvinding hier niet mee gaat vallen. Er waren geen getuigen. Als iemand zelf aangeeft dat ze te dronken was om te lopen, dan zijn haar herinneringen aan dit incident en vooral aan wat er aan vooraf is gegaan vermoedelijk nogal beneveld. Feit is dat alcohol remmingen wegneemt waardoor mensen dingen doen die ze niet doen als ze nuchter zijn. Dat geldt voor mannen, maar ook voor vrouwen.
Ik lees ook nergens dat TO zich verkracht voelt, wel voelt ze dat ze is vreemdgegaan. Ik hoop dat ze dit voorval van zich af kan zetten met wat morele steun. Mijn tip zou zijn om het 'een plekje te geven' en het niet op te biechten. Dat zeg ik omdat dit waarschijnlijk het minst slechte scenario is. Liever een geheimpje erbij dan nog meer drama om een voorval dat ze waarschijnlijk het liefste snel wil vergeten.
Geen getuigen, alleen een TO die zich maanden later nog steeds druk maakt om dit 'voorval', terwijl ze het 'voorval' zo snel mogelijk zou willen vergeten.
Waarom? Omdat het nl geen 'voorval' is geweest.
Er is iets met TO gebeurd, tegen haar zin. En dat vreet, hoe goed zij en de arme jongen dit ook proberen te ontkennen.
En voor die arme jongen, die geheel onschuldig is, waren er gelukkig geen getuigen. Anders had iedereen wel anders gepiept.
Dan wa shet woord verkrachting/aanranding meteen gevallen of was TO beschuldigd van vreemdgaan.
[...]
Op zich een correcte redenering. Ik vermoed alleen dat de waarheidsvinding hier niet mee gaat vallen. Er waren geen getuigen. Als iemand zelf aangeeft dat ze te dronken was om te lopen, dan zijn haar herinneringen aan dit incident en vooral aan wat er aan vooraf is gegaan vermoedelijk nogal beneveld. Feit is dat alcohol remmingen wegneemt waardoor mensen dingen doen die ze niet doen als ze nuchter zijn. Dat geldt voor mannen, maar ook voor vrouwen.
Ik lees ook nergens dat TO zich verkracht voelt, wel voelt ze dat ze is vreemdgegaan. Ik hoop dat ze dit voorval van zich af kan zetten met wat morele steun. Mijn tip zou zijn om het 'een plekje te geven' en het niet op te biechten. Dat zeg ik omdat dit waarschijnlijk het minst slechte scenario is. Liever een geheimpje erbij dan nog meer drama om een voorval dat ze waarschijnlijk het liefste snel wil vergeten.
Geen getuigen, alleen een TO die zich maanden later nog steeds druk maakt om dit 'voorval', terwijl ze het 'voorval' zo snel mogelijk zou willen vergeten.
Waarom? Omdat het nl geen 'voorval' is geweest.
Er is iets met TO gebeurd, tegen haar zin. En dat vreet, hoe goed zij en de arme jongen dit ook proberen te ontkennen.
En voor die arme jongen, die geheel onschuldig is, waren er gelukkig geen getuigen. Anders had iedereen wel anders gepiept.
Dan wa shet woord verkrachting/aanranding meteen gevallen of was TO beschuldigd van vreemdgaan.
Nope
maandag 31 oktober 2011 om 15:59
quote:ondernemer schreef op 31 oktober 2011 @ 15:49: Als iemand zelf aangeeft dat ze te dronken was om te lopen, dan zijn haar herinneringen aan dit incident en vooral aan wat er aan vooraf is gegaan vermoedelijk nogal beneveld. Feit is dat alcohol remmingen wegneemt waardoor mensen dingen doen die ze niet doen als ze nuchter zijn.
Juist. Een beetje vent weet dus dat dat NIET de momenten zijn waarop je 'm er dan júist wél insteekt bij een vrouw.
En er dan na penetratie óók nog over liegen, want ze is tóch dronken?
Dat is dubbelop. En een teken dat hij nuchter genoeg was om te weten dat hij goed fout zat.
Juist. Een beetje vent weet dus dat dat NIET de momenten zijn waarop je 'm er dan júist wél insteekt bij een vrouw.
En er dan na penetratie óók nog over liegen, want ze is tóch dronken?
Dat is dubbelop. En een teken dat hij nuchter genoeg was om te weten dat hij goed fout zat.
maandag 31 oktober 2011 om 16:00
Dit is een anoniem forum. Als deze post echt is, ga ik ervan uit dat ze zich niet beter voordoet, en dat dit voorval is gebeurd zoals beschreven..
Er zijn ook veel mensen die aannemen dat ze dingen weglaat: bv. dronken advances heeft gemaakt. Deze negatieve aannames verbazen me enorm. TO lucht hier haar hart, ze is nergens aan het hengelen om te horen dat het vooral haar schuld niet is. Nee, ze heeft al meerdere keren genoemd dat ze zich, nog steeds na alle reacties, juist wel schuldig voelt...
Als deze post objectief wordt gelezen, zonder aannames over TO zelf, is het inderdaad verschrikkelijk. Of er wel of geen labeltje verkrachting aan gehangen moet worden is op dit moment nog geeneens relevant. Wel is het belangrijk dat TO iemand in vertrouwen neemt die haar kan helpen met haar schuldgevoel, en haar kan helpen met het besef van wat er gebeurd.
Het lijkt me geen goed idee iemand de rest van haar leven met schaamte om dit 'geheim' zou moeten rondlopen..Dit leidt toch alleen maar tot barrières? Ik moet er niet aandenken dat 1 van mijn zussen of goede vriendinnen zoiets alleen zou moet oplossen. Ook kan ik me voorstellen dat haar vriend dit ook zou willen weten zodat hij haar kan steunen..
Er zijn ook veel mensen die aannemen dat ze dingen weglaat: bv. dronken advances heeft gemaakt. Deze negatieve aannames verbazen me enorm. TO lucht hier haar hart, ze is nergens aan het hengelen om te horen dat het vooral haar schuld niet is. Nee, ze heeft al meerdere keren genoemd dat ze zich, nog steeds na alle reacties, juist wel schuldig voelt...
Als deze post objectief wordt gelezen, zonder aannames over TO zelf, is het inderdaad verschrikkelijk. Of er wel of geen labeltje verkrachting aan gehangen moet worden is op dit moment nog geeneens relevant. Wel is het belangrijk dat TO iemand in vertrouwen neemt die haar kan helpen met haar schuldgevoel, en haar kan helpen met het besef van wat er gebeurd.
Het lijkt me geen goed idee iemand de rest van haar leven met schaamte om dit 'geheim' zou moeten rondlopen..Dit leidt toch alleen maar tot barrières? Ik moet er niet aandenken dat 1 van mijn zussen of goede vriendinnen zoiets alleen zou moet oplossen. Ook kan ik me voorstellen dat haar vriend dit ook zou willen weten zodat hij haar kan steunen..
maandag 31 oktober 2011 om 16:00
quote:lilaemme schreef op 31 oktober 2011 @ 15:51:
[...]
Dat weet ik niet? Een vent heeft ongevraagd zijn geslachtsdeel bij haar naar binnen geduwd. Ik word compleet misselijk van jouw post. Zij is verkracht. Volgens de letter van de wet en volgens haar eigen omschrijving. En ja, ze voelt zich schuldig en legt een deel van de verantwoordelijkheid bij zichzelf. Want: dat doen slachtoffers van misbruik.
Je weet niet of haar reactie voorkomt uit schaamte, dat kunnen wij hier met z'n allen niet beoordelen. En ik bén een slachtoffer van verkrachting en ik heb niet (een deel van) de verantwoordelijkheid bij mezelf neergelegd, dus ook dat gaat niet altijd op. Het is niet zwart wit. Het is niet voor iedereen gelijk. Dus om vanachter een toetsenbord iemand in een slachtofferrol te duwen, en ook nog in te betitelen als een slachtoffer van in mijn ogen een ongelooflijk ernstig misdrijf, vind ik (let wel, vínd ik, ik heb overal mijn idee, mijn mening gegeven en niemand iets opgedrongen) te ver gaan. Nogmaals dat vind ik.
En ik vind het jammer dat je misselijk wordt van mijn post, maar ik had al aangekondigd hier weg te gaan.
TO, ik wil je nog wel sterkte en wijsheid wensen en ik hoop oprecht dat je eruit komt en het achter je kan laten.
[...]
Dat weet ik niet? Een vent heeft ongevraagd zijn geslachtsdeel bij haar naar binnen geduwd. Ik word compleet misselijk van jouw post. Zij is verkracht. Volgens de letter van de wet en volgens haar eigen omschrijving. En ja, ze voelt zich schuldig en legt een deel van de verantwoordelijkheid bij zichzelf. Want: dat doen slachtoffers van misbruik.
Je weet niet of haar reactie voorkomt uit schaamte, dat kunnen wij hier met z'n allen niet beoordelen. En ik bén een slachtoffer van verkrachting en ik heb niet (een deel van) de verantwoordelijkheid bij mezelf neergelegd, dus ook dat gaat niet altijd op. Het is niet zwart wit. Het is niet voor iedereen gelijk. Dus om vanachter een toetsenbord iemand in een slachtofferrol te duwen, en ook nog in te betitelen als een slachtoffer van in mijn ogen een ongelooflijk ernstig misdrijf, vind ik (let wel, vínd ik, ik heb overal mijn idee, mijn mening gegeven en niemand iets opgedrongen) te ver gaan. Nogmaals dat vind ik.
En ik vind het jammer dat je misselijk wordt van mijn post, maar ik had al aangekondigd hier weg te gaan.
TO, ik wil je nog wel sterkte en wijsheid wensen en ik hoop oprecht dat je eruit komt en het achter je kan laten.
maandag 31 oktober 2011 om 16:05
quote:Machutookunbietjemeerzijn schreef op 31 oktober 2011 @ 15:55:
[...]
Geen getuigen, alleen een TO die zich maanden later nog steeds druk maakt om dit 'voorval', terwijl ze het 'voorval' zo snel mogelijk zou willen vergeten.
Waarom? Omdat het nl geen 'voorval' is geweest.
Er is iets met TO gebeurd, tegen haar zin. En dat vreet, hoe goed zij en de arme jongen dit ook proberen te ontkennen.
En voor die arme jongen, die geheel onschuldig is, waren er gelukkig geen getuigen. Anders had iedereen wel anders gepiept.
Dan wa shet woord verkrachting/aanranding meteen gevallen of was TO beschuldigd van vreemdgaan.Nogmaals, vanwege de situatie (men is ladderzat) kun je gewoon niet meer objectief vaststellen wat er is gebeurd. Het menselijk geheugen werkt onder normale omstandigheden al bepaald niet als een harde schijf die feitelijke informatie vastlegt voor zo lang als dit nodig is. En als er sloten alcohol bij komen kijken zijn herinneringen al helemaal niet betrouwbaar. Ik kan me het schuldgevoel van TO heel goed voorstellen, maar dat zegt niet per definitie iets over wat er werkelijk gebeurd is die avond.
[...]
Geen getuigen, alleen een TO die zich maanden later nog steeds druk maakt om dit 'voorval', terwijl ze het 'voorval' zo snel mogelijk zou willen vergeten.
Waarom? Omdat het nl geen 'voorval' is geweest.
Er is iets met TO gebeurd, tegen haar zin. En dat vreet, hoe goed zij en de arme jongen dit ook proberen te ontkennen.
En voor die arme jongen, die geheel onschuldig is, waren er gelukkig geen getuigen. Anders had iedereen wel anders gepiept.
Dan wa shet woord verkrachting/aanranding meteen gevallen of was TO beschuldigd van vreemdgaan.Nogmaals, vanwege de situatie (men is ladderzat) kun je gewoon niet meer objectief vaststellen wat er is gebeurd. Het menselijk geheugen werkt onder normale omstandigheden al bepaald niet als een harde schijf die feitelijke informatie vastlegt voor zo lang als dit nodig is. En als er sloten alcohol bij komen kijken zijn herinneringen al helemaal niet betrouwbaar. Ik kan me het schuldgevoel van TO heel goed voorstellen, maar dat zegt niet per definitie iets over wat er werkelijk gebeurd is die avond.
maandag 31 oktober 2011 om 16:13
heel erg bedankt, dit heeft me erg veel goeds gedaan. Ik zal er over nadenken om een persoon die dicht bij me staat erbij te betrekken...maar toch denk ik dat het beter is als ik dit niet erger maak door het aan mijn vriend te vertellen. Ik denk nog steeds niet dat ik verkracht ben, hoogstens misbruik van me is gemaakt maar niet zo erg dat ik aangifte moet doen. Deze jongen weet wat hij gedaan heeft, weet dat hij fout zat en ik hoop dat ie weet wat voor ontzettende hufter ik hem vindt. Als het me niet lukt en ik er over een paar maanden nog steeds niet uit ben, zal ik professionele hulp inschakelen.
maandag 31 oktober 2011 om 16:17
quote:maria89 schreef op 31 oktober 2011 @ 16:13:
heel erg bedankt, dit heeft me erg veel goeds gedaan. Ik zal er over nadenken om een persoon die dicht bij me staat erbij te betrekken...maar toch denk ik dat het beter is als ik dit niet erger maak door het aan mijn vriend te vertellen. Ik denk nog steeds niet dat ik verkracht ben, hoogstens misbruik van me is gemaakt maar niet zo erg dat ik aangifte moet doen. Deze jongen weet wat hij gedaan heeft, weet dat hij fout zat en ik hoop dat ie weet wat voor ontzettende hufter ik hem vindt. Als het me niet lukt en ik er over een paar maanden nog steeds niet uit ben, zal ik professionele hulp inschakelen.
Je vriend zal het ook willen weten en je willen steunen als er misbruik van je is gemaakt.
Echt waar. Je maakt het niet erger door het hem te vertellen. Mijn inziens moet je niet zulke geheimen hebben voor elkaar in een relatie. Ik hoop dat iemand je hier van kan overtuigen Maria89.
heel erg bedankt, dit heeft me erg veel goeds gedaan. Ik zal er over nadenken om een persoon die dicht bij me staat erbij te betrekken...maar toch denk ik dat het beter is als ik dit niet erger maak door het aan mijn vriend te vertellen. Ik denk nog steeds niet dat ik verkracht ben, hoogstens misbruik van me is gemaakt maar niet zo erg dat ik aangifte moet doen. Deze jongen weet wat hij gedaan heeft, weet dat hij fout zat en ik hoop dat ie weet wat voor ontzettende hufter ik hem vindt. Als het me niet lukt en ik er over een paar maanden nog steeds niet uit ben, zal ik professionele hulp inschakelen.
Je vriend zal het ook willen weten en je willen steunen als er misbruik van je is gemaakt.
Echt waar. Je maakt het niet erger door het hem te vertellen. Mijn inziens moet je niet zulke geheimen hebben voor elkaar in een relatie. Ik hoop dat iemand je hier van kan overtuigen Maria89.
maandag 31 oktober 2011 om 16:20
quote:anonanas schreef op 31 oktober 2011 @ 16:00:
En ik bén een slachtoffer van verkrachting en ik heb niet (een deel van) de verantwoordelijkheid bij mezelf neergelegd, dus ook dat gaat niet altijd op. Het is niet zwart wit. Het is niet voor iedereen gelijk. Dus om vanachter een toetsenbord iemand in een slachtofferrol te duwen, en ook nog in te betitelen als een slachtoffer van in mijn ogen een ongelooflijk ernstig misdrijf, vind ik (let wel, vínd ik, ik heb overal mijn idee, mijn mening gegeven en niemand iets opgedrongen) te ver gaan.
Anonanas, wat TO overkomen is, is in de eerste instantie niet zo duidelijk te omschrijven als 'misdrijf' als hetgeen jou is overkomen.
Je schreef dat je slachtoffer was van een verkrachting met geweld, gillen, tegenstribbelen etc. (Sorry, wat moet dat vreselijk geweest zijn... ). Er is daar zo duidelijk sprake geweest van een misdrijf, dat het heel logisch is dat er bij jou nooit sprake geweest is van een schuldgevoel daarover.
Maar het is inderdaad wat je schrijft: het is niet zwart wit.
Heel veel verkrachtingszaken zijn veel minder duidelijk omlijnd als de jouwe.
Maar dat neemt niet weg, dat ook deze slachtoffers zich dus inderdaad slachtoffer kunnen (mogen) voelen.
Het lijkt me, dat als je zoiets overkomen is als TO, en je hebt 't idee dat het aan jezelf ligt, dat je schuldig bent, dat je eigenlijk bent 'vreemdgegaan', het ook een enorme opluchting kan zijn om te horen/voelen dat er iets met je gebeurd is wat gewoon niet had mógen gebeuren. En dat je geen 'dader' bent, in de zin van 'schuldig' en 'vreemdganger', maar wél degelijk slachtoffer bent van een zedendelict.
En ik bén een slachtoffer van verkrachting en ik heb niet (een deel van) de verantwoordelijkheid bij mezelf neergelegd, dus ook dat gaat niet altijd op. Het is niet zwart wit. Het is niet voor iedereen gelijk. Dus om vanachter een toetsenbord iemand in een slachtofferrol te duwen, en ook nog in te betitelen als een slachtoffer van in mijn ogen een ongelooflijk ernstig misdrijf, vind ik (let wel, vínd ik, ik heb overal mijn idee, mijn mening gegeven en niemand iets opgedrongen) te ver gaan.
Anonanas, wat TO overkomen is, is in de eerste instantie niet zo duidelijk te omschrijven als 'misdrijf' als hetgeen jou is overkomen.
Je schreef dat je slachtoffer was van een verkrachting met geweld, gillen, tegenstribbelen etc. (Sorry, wat moet dat vreselijk geweest zijn... ). Er is daar zo duidelijk sprake geweest van een misdrijf, dat het heel logisch is dat er bij jou nooit sprake geweest is van een schuldgevoel daarover.
Maar het is inderdaad wat je schrijft: het is niet zwart wit.
Heel veel verkrachtingszaken zijn veel minder duidelijk omlijnd als de jouwe.
Maar dat neemt niet weg, dat ook deze slachtoffers zich dus inderdaad slachtoffer kunnen (mogen) voelen.
Het lijkt me, dat als je zoiets overkomen is als TO, en je hebt 't idee dat het aan jezelf ligt, dat je schuldig bent, dat je eigenlijk bent 'vreemdgegaan', het ook een enorme opluchting kan zijn om te horen/voelen dat er iets met je gebeurd is wat gewoon niet had mógen gebeuren. En dat je geen 'dader' bent, in de zin van 'schuldig' en 'vreemdganger', maar wél degelijk slachtoffer bent van een zedendelict.
maandag 31 oktober 2011 om 16:23
quote:maria89 schreef op 31 oktober 2011 @ 16:13:
Als het me niet lukt en ik er over een paar maanden nog steeds niet uit ben, zal ik professionele hulp inschakelen.Hou dan ook in je achterhoofd dat het doen van aangifte kan helpen bij het verwerkingsproces. Gewoon, omdat het hele gegeven: aangifte doen en er politiewerk van maken, heel helder maakt wat er gebeurd is en wat jouw positie, rol en aandeel daarin (niet) geweest is.
Als het me niet lukt en ik er over een paar maanden nog steeds niet uit ben, zal ik professionele hulp inschakelen.Hou dan ook in je achterhoofd dat het doen van aangifte kan helpen bij het verwerkingsproces. Gewoon, omdat het hele gegeven: aangifte doen en er politiewerk van maken, heel helder maakt wat er gebeurd is en wat jouw positie, rol en aandeel daarin (niet) geweest is.
maandag 31 oktober 2011 om 16:26
quote:Twinkle1001 schreef op 31 oktober 2011 @ 16:23:
[...]
Hou dan ook in je achterhoofd dat het doen van aangifte kan helpen bij het verwerkingsproces. Gewoon, omdat dan heel helder is wat er gebeurd is en wat jouw positie daarin is.
Aangifte kan ook teleurstellend werken. Zeker wanneer in een zaak als deze geen bewijslasten meer aangevoerd kunnen worden, behalve haar eigen verklaring.
Ik denk dat je daar ook goede afwegingen in moet maken.
Voor eerst denk ik echt dat het goed is te gaan praten met een prof om je gevoelens in kaart te brengen en te erkennen. Maar ook het in de voor jou juiste perspectief te krijgen.
[...]
Hou dan ook in je achterhoofd dat het doen van aangifte kan helpen bij het verwerkingsproces. Gewoon, omdat dan heel helder is wat er gebeurd is en wat jouw positie daarin is.
Aangifte kan ook teleurstellend werken. Zeker wanneer in een zaak als deze geen bewijslasten meer aangevoerd kunnen worden, behalve haar eigen verklaring.
Ik denk dat je daar ook goede afwegingen in moet maken.
Voor eerst denk ik echt dat het goed is te gaan praten met een prof om je gevoelens in kaart te brengen en te erkennen. Maar ook het in de voor jou juiste perspectief te krijgen.
maandag 31 oktober 2011 om 16:26
quote:Twinkle1001 schreef op 31 oktober 2011 @ 16:20:
[...]
Anonanas, wat TO overkomen is, is in de eerste instantie niet zo duidelijk te omschrijven als 'misdrijf' als hetgeen jou is overkomen.
Je schreef dat je slachtoffer was van een verkrachting met geweld, gillen, tegenstribbelen etc. (Sorry, wat moet dat vreselijk geweest zijn... ). Er is daar zo duidelijk sprake geweest van een misdrijf, dat het heel logisch is dat er bij jou nooit sprake geweest is van een schuldgevoel daarover.
Maar het is inderdaad wat je schrijft: het is niet zwart wit.
Heel veel verkrachtingszaken zijn veel minder duidelijk omlijnd als de jouwe.
Maar dat neemt niet weg, dat ook deze slachtoffers zich dus inderdaad slachtoffer kunnen (mogen) voelen.
Het lijkt me, dat als je zoiets overkomen is als TO, en je hebt 't idee dat het aan jezelf ligt, dat je schuldig bent, dat je eigenlijk bent 'vreemdgegaan', het ook een enorme opluchting kan zijn om te horen/voelen dat er iets met je gebeurd is wat gewoon niet had mógen gebeuren. En dat je geen 'dader' bent, in de zin van 'schuldig' en 'vreemdganger', maar wél degelijk slachtoffer bent van een zedendelict.Hele goede en mooie post.
[...]
Anonanas, wat TO overkomen is, is in de eerste instantie niet zo duidelijk te omschrijven als 'misdrijf' als hetgeen jou is overkomen.
Je schreef dat je slachtoffer was van een verkrachting met geweld, gillen, tegenstribbelen etc. (Sorry, wat moet dat vreselijk geweest zijn... ). Er is daar zo duidelijk sprake geweest van een misdrijf, dat het heel logisch is dat er bij jou nooit sprake geweest is van een schuldgevoel daarover.
Maar het is inderdaad wat je schrijft: het is niet zwart wit.
Heel veel verkrachtingszaken zijn veel minder duidelijk omlijnd als de jouwe.
Maar dat neemt niet weg, dat ook deze slachtoffers zich dus inderdaad slachtoffer kunnen (mogen) voelen.
Het lijkt me, dat als je zoiets overkomen is als TO, en je hebt 't idee dat het aan jezelf ligt, dat je schuldig bent, dat je eigenlijk bent 'vreemdgegaan', het ook een enorme opluchting kan zijn om te horen/voelen dat er iets met je gebeurd is wat gewoon niet had mógen gebeuren. En dat je geen 'dader' bent, in de zin van 'schuldig' en 'vreemdganger', maar wél degelijk slachtoffer bent van een zedendelict.Hele goede en mooie post.
maandag 31 oktober 2011 om 16:27
quote:Twinkle1001 schreef op 31 oktober 2011 @ 16:23:
[...]
Hou dan ook in je achterhoofd dat het doen van aangifte kan helpen bij het verwerkingsproces. Gewoon, omdat het hele gegeven: aangifte doen en er politiewerk van maken, heel helder maakt wat er gebeurd is en wat jouw positie, rol en aandeel daarin (niet) geweest is.
Dat lijkt me nu juist zo lastig: het zal nooit heel helder worden wat er precies gebeurd is.
TO: veel sterkte toegewenst bij het verwerken van deze nare ervaring!
[...]
Hou dan ook in je achterhoofd dat het doen van aangifte kan helpen bij het verwerkingsproces. Gewoon, omdat het hele gegeven: aangifte doen en er politiewerk van maken, heel helder maakt wat er gebeurd is en wat jouw positie, rol en aandeel daarin (niet) geweest is.
Dat lijkt me nu juist zo lastig: het zal nooit heel helder worden wat er precies gebeurd is.
TO: veel sterkte toegewenst bij het verwerken van deze nare ervaring!
maandag 31 oktober 2011 om 16:28
quote:iry schreef op 31 oktober 2011 @ 16:26:
[...]
Aangifte kan ook teleurstellend werken. Zeker wanneer in een zaak als deze geen bewijslasten meer aangevoerd kunnen worden, behalve haar eigen verklaring.
Ik denk dat je daar ook goede afwegingen in moet maken.
Voor eerst denk ik echt dat het goed is te gaan praten met een prof om je gevoelens in kaart te brengen en te erkennen. Maar ook het in de voor jou juiste perspectief te krijgen.Dat is waar: het kan teleurstellend zijn. Feit is wel dat deze meneer het dan misschien een volgende keer uit zijn hoofd laat een andere vrouw te verkrachten. Want hij zal zeker gehoord gaan worden. Misschien bespaar je daarmee een andere vrouw soortgelijk leed. Maar: in de eerste plaats hoop ik dat je inderdaad hulp zoekt, zodat je dit goed kunt verwerken. Heel veel sterkte, TO.
[...]
Aangifte kan ook teleurstellend werken. Zeker wanneer in een zaak als deze geen bewijslasten meer aangevoerd kunnen worden, behalve haar eigen verklaring.
Ik denk dat je daar ook goede afwegingen in moet maken.
Voor eerst denk ik echt dat het goed is te gaan praten met een prof om je gevoelens in kaart te brengen en te erkennen. Maar ook het in de voor jou juiste perspectief te krijgen.Dat is waar: het kan teleurstellend zijn. Feit is wel dat deze meneer het dan misschien een volgende keer uit zijn hoofd laat een andere vrouw te verkrachten. Want hij zal zeker gehoord gaan worden. Misschien bespaar je daarmee een andere vrouw soortgelijk leed. Maar: in de eerste plaats hoop ik dat je inderdaad hulp zoekt, zodat je dit goed kunt verwerken. Heel veel sterkte, TO.
maandag 31 oktober 2011 om 16:29
quote:Twinkle1001 schreef op 31 oktober 2011 @ 16:23:
[...]
Hou dan ook in je achterhoofd dat het doen van aangifte kan helpen bij het verwerkingsproces. Gewoon, omdat het hele gegeven: aangifte doen en er politiewerk van maken, heel helder maakt wat er gebeurd is en wat jouw positie, rol en aandeel daarin (niet) geweest is.TO zou ook wel eens van een koude kermis thuis kunnen komen, juist omdat de boel helemaal niet zo helder is (aangifte maanden na het feit, dader en slachtoffer stomdronken, verklaringen bevatten tegenstrijdigheden, recherche gaat doorvragen op details waar TO misschien liever niet over praat etc).
[...]
Hou dan ook in je achterhoofd dat het doen van aangifte kan helpen bij het verwerkingsproces. Gewoon, omdat het hele gegeven: aangifte doen en er politiewerk van maken, heel helder maakt wat er gebeurd is en wat jouw positie, rol en aandeel daarin (niet) geweest is.TO zou ook wel eens van een koude kermis thuis kunnen komen, juist omdat de boel helemaal niet zo helder is (aangifte maanden na het feit, dader en slachtoffer stomdronken, verklaringen bevatten tegenstrijdigheden, recherche gaat doorvragen op details waar TO misschien liever niet over praat etc).
maandag 31 oktober 2011 om 16:32
quote:lilaemme schreef op 31 oktober 2011 @ 16:28:
[...]
Dat is waar: het kan teleurstellend zijn. Feit is wel dat deze meneer het dan misschien een volgende keer uit zijn hoofd laat een andere vrouw te verkrachten. Want hij zal zeker gehoord gaan worden. Misschien bespaar je daarmee een andere vrouw soortgelijk leed. Maar: in de eerste plaats hoop ik dat je inderdaad hulp zoekt, zodat je dit goed kunt verwerken. Heel veel sterkte, TO.
Dat klopt. Je kan er dan ook voor kiezen een melding te doen en een verklaring op te laten nemen.
Dan komt het niet tot verdere actie maar staat er wel wat geregistreerd.
[...]
Dat is waar: het kan teleurstellend zijn. Feit is wel dat deze meneer het dan misschien een volgende keer uit zijn hoofd laat een andere vrouw te verkrachten. Want hij zal zeker gehoord gaan worden. Misschien bespaar je daarmee een andere vrouw soortgelijk leed. Maar: in de eerste plaats hoop ik dat je inderdaad hulp zoekt, zodat je dit goed kunt verwerken. Heel veel sterkte, TO.
Dat klopt. Je kan er dan ook voor kiezen een melding te doen en een verklaring op te laten nemen.
Dan komt het niet tot verdere actie maar staat er wel wat geregistreerd.
maandag 31 oktober 2011 om 16:51
quote:iry schreef op 31 oktober 2011 @ 16:26:
[...]
Aangifte kan ook teleurstellend werken. Zeker wanneer in een zaak als deze geen bewijslasten meer aangevoerd kunnen worden, behalve haar eigen verklaring.
Ik denk dat je daar ook goede afwegingen in moet maken.
Voor eerst denk ik echt dat het goed is te gaan praten met een prof om je gevoelens in kaart te brengen en te erkennen. Maar ook het in de voor jou juiste perspectief te krijgen.Eens.
[...]
Aangifte kan ook teleurstellend werken. Zeker wanneer in een zaak als deze geen bewijslasten meer aangevoerd kunnen worden, behalve haar eigen verklaring.
Ik denk dat je daar ook goede afwegingen in moet maken.
Voor eerst denk ik echt dat het goed is te gaan praten met een prof om je gevoelens in kaart te brengen en te erkennen. Maar ook het in de voor jou juiste perspectief te krijgen.Eens.
maandag 31 oktober 2011 om 16:52
Ik denk dat het vrij helder is.
Je bent boos op de jongen die dit gedaan heeft, maar ook op jezelf.
Je vraag was of het vreemdgaan is.
Dat is maar net hoe je het bekijkt, persoonlijk vind ik het wel een beetje zo. Maar tegelijkertijd niet bewust, al ben je wel verantwoordelijk voor je consumptie van alchol en daarmee is dit tot stand gekomen.
Erg vervelende situatie, zeker ook voor je vriend.
Zoals gezegd, bespreek het met je vriend en laat het verder rusten. Met die jongen geen contact hebben.
Je bent boos op de jongen die dit gedaan heeft, maar ook op jezelf.
Je vraag was of het vreemdgaan is.
Dat is maar net hoe je het bekijkt, persoonlijk vind ik het wel een beetje zo. Maar tegelijkertijd niet bewust, al ben je wel verantwoordelijk voor je consumptie van alchol en daarmee is dit tot stand gekomen.
Erg vervelende situatie, zeker ook voor je vriend.
Zoals gezegd, bespreek het met je vriend en laat het verder rusten. Met die jongen geen contact hebben.
