Relaties
alle pijlers
verward
dinsdag 21 november 2017 om 09:06
Hallo,
Ik zit voor mijn gevoel in een lastige situatie en ben een beetje ten einde raad.. Een tijdje geleden leerde ik een meisje kennen en dit klikte meteen heel goed. Ze is mijn eerste meisje dus het is allemaal erg nieuw voor me. Ze is wat ouder dan mij. We waren zo enthousiast dat we veel te snel gegaan zijn met alles.
Zelf vind ik het moeilijk om liefde toe te laten en heb een hele tijd een muur om mezelf heen gehad waar niemand in kon komen. En ja, dit voelde goed dus besloot ik niet teveel te analyseren.. me mee te laten slepen in het gevoel dat het eens goed voelt.. En nu lijkt het helemaal de andere kant op te gaan.
Het verward me enorm. We hebben beide een verleden.. en ik kan sommige reacties wel begrijpen dat het uit haar verleden komt.. maar ik heb ook een verleden en heb het idee dat ik rekening met haar moet houden maar ze geen gevoel toont voor mij. In het begin ging ze zo hard.. en nu lijkt daar niks meer van over te zijn. Als ik daarover spreek word de bal bij mij neer gelegd want dan ''denk'' ik teveel over de dingen na. Want in het verleden is ze met iemand samen geweest wat ook over veel dingen nadacht maar deze was dan psychisch gestoord en heeft haar heel slecht behandeld. Daarom heb ik zeker begrip voor haar angsten.. Maar nu is ze toch heel raar het doen in haar gedrag.
Ze adviseert mij om met iemand te gaan praten hulp te zoeken in dat ik teveel denk en dat ik daar onder lijd. Maar het probleem is dat dit voor mijn gevoel gewoon niet goed loopt maar dan krijg ik gewoon de schuld dat ik te veel denk en dat er niks is. Terwijl ze de laatste tijd enorm kort is het doen.. bijna geen tijd meer voor me heeft geen goedemorgen appje meer stuurt of gewoon niet meer reageert op het gesprek wat we hebben via de app.. Als ik vraag of ze tijd heeft om iets leuks te doen moet ze in haar agenda kijken waar ze al de hele week mee bezig is. Ze liked niks meer van me terwijl ze dit voorheen wel altijd deed..
We zijn even uit elkaar geweest omdat ze me anderhalve dag genegeerd had nadat ik mijn mening had uitgesproken. Uiteindelijk weer samen gekomen en is zei eigenlijk terug gekomen en gaf zelf ook aan dat ze het jammer zou vinden als het al over zou zijn. Maar om dit moment laat ze me enorm in verwarring... Omdat ze zich zo vreemd gedraagt als ik vraag of er iets is dan is er niets en ligt het probleem bij mij. Als ik zeg je bent zo kort dan is dat niet zo want tegen andere doet ze korter. Maar ik zie zelf een duidelijk verschil. Er zijn wat dingen gebeurd ja.. maar dacht toch dat we samen hadden besloten om er voor te gaan en het rustig weer op te bouwen... Maar nu ben ik wel degene wat achter haar aan rent en mijn best is het doen om iets vooruit te krijgen waarvan het dus eigenlijk blijft stil staan. Dat maakt me best wel depressief eigenlijk. Het gevoel te geven maar niks terug te krijgen.. Het idee dat ze vooral met zichzelf is, doen waar ze zin in heeft,misschien dit gedrag bewust is het vertonen.. maar ik heb geen idee waarom.. Want ze is terug gekomen anders was ze toch weg gebleven?
Vind het moeilijk want we hebben een ''relatie'' maar heb het gevoel dat ik alleen sta. Ga er aan onder door en ze heeft geen enig besef.. het enige wat ik te horen krijg is dat ik met iemand moet gaan praten omdat ik teveel denk.
Vind het moeilijk om te zien hoe ze voor me ging.. ik het idee had ik voor haar veel betekende en speciaal was, ze me steunde ze zelfs terug gekomen is toen het even over was.. en op dit moment zo koel is geworden en van dit alles niks over lijkt te zijn.
Mensen zeggen zet er een punt achter.. en zou dit eigenlijk moeten doen alleen zit het best diep allemaal. Heb ook het gevoel dat ze zelf problemen heeft waar ze niet over praat maar durf dit ook niet aan te kaarten want dan denk ik weer te veel en ligt het probleem weer bij mij. Kijk, ik wil er altijd voor haar zijn als ze me eerlijk zegt wat er aan de hand is.. dan zou ik niet weg lopen. Maar dit is zo onduidelijk voor mij en durf ook gewoon niks meer te zeggen omdat het probleem dan naar mij word gedraaid.
Het is moeilijk iets te beëindigen als je gevoelens heb voor iemand... Krijg er zo geen hoogte meer van.. maar dit is ook niet gezond.... alle respect voor haar verleden.. probeer haar ook te laten zien dat ik niet zo als haar ex ben... maar ja hoe ver moet je gaan en waar sta ik nog ergens?
Ik zit voor mijn gevoel in een lastige situatie en ben een beetje ten einde raad.. Een tijdje geleden leerde ik een meisje kennen en dit klikte meteen heel goed. Ze is mijn eerste meisje dus het is allemaal erg nieuw voor me. Ze is wat ouder dan mij. We waren zo enthousiast dat we veel te snel gegaan zijn met alles.
Zelf vind ik het moeilijk om liefde toe te laten en heb een hele tijd een muur om mezelf heen gehad waar niemand in kon komen. En ja, dit voelde goed dus besloot ik niet teveel te analyseren.. me mee te laten slepen in het gevoel dat het eens goed voelt.. En nu lijkt het helemaal de andere kant op te gaan.
Het verward me enorm. We hebben beide een verleden.. en ik kan sommige reacties wel begrijpen dat het uit haar verleden komt.. maar ik heb ook een verleden en heb het idee dat ik rekening met haar moet houden maar ze geen gevoel toont voor mij. In het begin ging ze zo hard.. en nu lijkt daar niks meer van over te zijn. Als ik daarover spreek word de bal bij mij neer gelegd want dan ''denk'' ik teveel over de dingen na. Want in het verleden is ze met iemand samen geweest wat ook over veel dingen nadacht maar deze was dan psychisch gestoord en heeft haar heel slecht behandeld. Daarom heb ik zeker begrip voor haar angsten.. Maar nu is ze toch heel raar het doen in haar gedrag.
Ze adviseert mij om met iemand te gaan praten hulp te zoeken in dat ik teveel denk en dat ik daar onder lijd. Maar het probleem is dat dit voor mijn gevoel gewoon niet goed loopt maar dan krijg ik gewoon de schuld dat ik te veel denk en dat er niks is. Terwijl ze de laatste tijd enorm kort is het doen.. bijna geen tijd meer voor me heeft geen goedemorgen appje meer stuurt of gewoon niet meer reageert op het gesprek wat we hebben via de app.. Als ik vraag of ze tijd heeft om iets leuks te doen moet ze in haar agenda kijken waar ze al de hele week mee bezig is. Ze liked niks meer van me terwijl ze dit voorheen wel altijd deed..
We zijn even uit elkaar geweest omdat ze me anderhalve dag genegeerd had nadat ik mijn mening had uitgesproken. Uiteindelijk weer samen gekomen en is zei eigenlijk terug gekomen en gaf zelf ook aan dat ze het jammer zou vinden als het al over zou zijn. Maar om dit moment laat ze me enorm in verwarring... Omdat ze zich zo vreemd gedraagt als ik vraag of er iets is dan is er niets en ligt het probleem bij mij. Als ik zeg je bent zo kort dan is dat niet zo want tegen andere doet ze korter. Maar ik zie zelf een duidelijk verschil. Er zijn wat dingen gebeurd ja.. maar dacht toch dat we samen hadden besloten om er voor te gaan en het rustig weer op te bouwen... Maar nu ben ik wel degene wat achter haar aan rent en mijn best is het doen om iets vooruit te krijgen waarvan het dus eigenlijk blijft stil staan. Dat maakt me best wel depressief eigenlijk. Het gevoel te geven maar niks terug te krijgen.. Het idee dat ze vooral met zichzelf is, doen waar ze zin in heeft,misschien dit gedrag bewust is het vertonen.. maar ik heb geen idee waarom.. Want ze is terug gekomen anders was ze toch weg gebleven?
Vind het moeilijk want we hebben een ''relatie'' maar heb het gevoel dat ik alleen sta. Ga er aan onder door en ze heeft geen enig besef.. het enige wat ik te horen krijg is dat ik met iemand moet gaan praten omdat ik teveel denk.
Vind het moeilijk om te zien hoe ze voor me ging.. ik het idee had ik voor haar veel betekende en speciaal was, ze me steunde ze zelfs terug gekomen is toen het even over was.. en op dit moment zo koel is geworden en van dit alles niks over lijkt te zijn.
Mensen zeggen zet er een punt achter.. en zou dit eigenlijk moeten doen alleen zit het best diep allemaal. Heb ook het gevoel dat ze zelf problemen heeft waar ze niet over praat maar durf dit ook niet aan te kaarten want dan denk ik weer te veel en ligt het probleem weer bij mij. Kijk, ik wil er altijd voor haar zijn als ze me eerlijk zegt wat er aan de hand is.. dan zou ik niet weg lopen. Maar dit is zo onduidelijk voor mij en durf ook gewoon niks meer te zeggen omdat het probleem dan naar mij word gedraaid.
Het is moeilijk iets te beëindigen als je gevoelens heb voor iemand... Krijg er zo geen hoogte meer van.. maar dit is ook niet gezond.... alle respect voor haar verleden.. probeer haar ook te laten zien dat ik niet zo als haar ex ben... maar ja hoe ver moet je gaan en waar sta ik nog ergens?
anoniem_351293 wijzigde dit bericht op 21-11-2017 09:16
0.22% gewijzigd
dinsdag 21 november 2017 om 09:10
Phoe, deze relatie klinkt als een hele hoop gedoe.
Ik zal zeggen praat met haar en als ze niet luisterd laat haar dan gaan. Een relatie moet leuk zijn (tuurlijk, mindere momenten zijn er ook) en als ik dit zo lees is dit ook nog niet heel lang (?).
Je verhaal is wel lastig te lezen. Probeer eens alinea's en hoofdletters
Ik zal zeggen praat met haar en als ze niet luisterd laat haar dan gaan. Een relatie moet leuk zijn (tuurlijk, mindere momenten zijn er ook) en als ik dit zo lees is dit ook nog niet heel lang (?).
Je verhaal is wel lastig te lezen. Probeer eens alinea's en hoofdletters
dinsdag 21 november 2017 om 09:15
Ik heb werkelijk geen idee wat nou het probleem is
Ik lees een hoop letters maar zonder echt een onderwerp, dus waar je nou verward over bent, ik heb geen idee
desalniettemin, een relatie moet in de basis leuk zijn
En dat is nou net het enige wat ik NIET lees in al die letterbrij
Ik lees een hoop letters maar zonder echt een onderwerp, dus waar je nou verward over bent, ik heb geen idee
desalniettemin, een relatie moet in de basis leuk zijn
En dat is nou net het enige wat ik NIET lees in al die letterbrij
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
dinsdag 21 november 2017 om 09:30
Pff wat een lang en onduidelijk verhaal zeg. Dus ze is kortaf en toont weinig interesse, en als jij daar wat van zegt, ben jij degene die een probleem heeft en naar psycholoog moet?
Ik sluit me volledig aan bij Lucifermiauww. En relatie hoort leuk te zijn, zeker als je nog in de fase zit waarin je elkaar leert kennen. Jullie relatie klinkt als moeilijk, stroef en een hoop gezeik. Als ik in jouw schoenen stond, had ik haar het beste gewenst met haar leven, en was ik zonder haar verder gegaan. Wat een gedoe zeg.
Ik sluit me volledig aan bij Lucifermiauww. En relatie hoort leuk te zijn, zeker als je nog in de fase zit waarin je elkaar leert kennen. Jullie relatie klinkt als moeilijk, stroef en een hoop gezeik. Als ik in jouw schoenen stond, had ik haar het beste gewenst met haar leven, en was ik zonder haar verder gegaan. Wat een gedoe zeg.
dinsdag 21 november 2017 om 09:32
In het begin ging ze heel hard.. zei dat ze blij was dat ze me had leren kennen was lief en de hele wereld mocht weten dat we samen zijn.
dinsdag 21 november 2017 om 09:35
Ja precies dat... sorry voor mijn onduidelijkheid.. het komt omdat de hele situatie gewoon onduidelijk en verwarrend voor me is. Zou haar eigenlijk ook moeten laten gaan jaTiswa schreef: ↑21-11-2017 09:30Pff wat een lang en onduidelijk verhaal zeg. Dus ze is kortaf en toont weinig interesse, en als jij daar wat van zegt, ben jij degene die een probleem heeft en naar psycholoog moet?
Ik sluit me volledig aan bij Lucifermiauww. En relatie hoort leuk te zijn, zeker als je nog in de fase zit waarin je elkaar leert kennen. Jullie relatie klinkt als moeilijk, stroef en een hoop gezeik. Als ik in jouw schoenen stond, had ik haar het beste gewenst met haar leven, en was ik zonder haar verder gegaan. Wat een gedoe zeg.
dinsdag 21 november 2017 om 09:36
dinsdag 21 november 2017 om 09:41
Dat kan... Maar ze heeft me een aantal keer duidelijk gemaakt dat eerlijkheid op de eerste plaats staat. Ze is recht uit dus dan ga ik er een beetje vanuit dat ze gewoon eerlijk zou zijn daarover.. En dan zou ze toch niet terug gekomen zijn?
dinsdag 21 november 2017 om 09:41
Hieruit maak ik op dat je dat echter niet van plan bent. Wat verwacht je dan voor tips? Wij kunnen haar gedrag niet veranderen.
dinsdag 21 november 2017 om 10:04
Ze draait alles om en wijst dan naar jou.
Ze maakt excuses en doet zielig over haar ex en haar zware verleden, zodat jij meer rekening met haar houdt en minder met jezelf.
Ze verzint smoesjes en speelt (onbewust) spelletjes en houdt je aan het lijntje.
Natuurlijk raak je daarvan in de war.
Totdat je beseft dat zij niet genoeg om jou geeft om ook rekening met jou te houden.
En dan heb je ook helemaal geen zin meer om te gaan zoeken met veel moeite naar de logica zodat je kunt verklaren dat je ooit dacht dat zij een leuk karakter had.
Ze maakt excuses en doet zielig over haar ex en haar zware verleden, zodat jij meer rekening met haar houdt en minder met jezelf.
Ze verzint smoesjes en speelt (onbewust) spelletjes en houdt je aan het lijntje.
Natuurlijk raak je daarvan in de war.
Totdat je beseft dat zij niet genoeg om jou geeft om ook rekening met jou te houden.
En dan heb je ook helemaal geen zin meer om te gaan zoeken met veel moeite naar de logica zodat je kunt verklaren dat je ooit dacht dat zij een leuk karakter had.
dinsdag 21 november 2017 om 10:31
Krijgt zij hulp? Ze schuift al haar problemen af op jou..dat kan komen doordat ze in een soort machtspositie zit. Je gaat toch niet weg bij haar (zo kan het voelen voor haar). Dan krijg je afstoten en aantrekken. Dus laat jij haar los, wordt zij weer aanhankelijk en andersom gebeurd dit misschien ook. Is dit je opgevallen?
In dit soort situaties is het heel erg belangrijk om voor jezelf op een rij te hebben wat je wilt en wat je verwacht van deze relatie. Daarna spreek je jouw behoeftens uit. Jullie moeten dan samen een middenweg zien te vinden.
Wat jij overigens beschrijft gebeurd in vele relaties. Door jullie verleden (vorige relaties, kindperiode) kan je angstig zijn om weer te binden met iemand. Dus onbewust bescherm je jezelf voor die pijn die je toen hebt gevoeld. En dat is vaak beiden(!) werken aan jezelf en aan de relatie.
Het begin is in zo'n situatie bijna altijd heel fijn. Dan ben je tot over je oren verliefd! Dan wil je elke dag samen zijn. Daarna ga je normaal je eigen gang en wil je ook nog steeds bij elkaar zijn. Maar als je een verleden hebt waarin je gekwetst bent, kan het zijn dat je dus heel de tijd in paniek raakt als ze geen goedemorgen zegt, etc. En je vriendinnetje kan dan juist jou weer wegduwen,omdat ze zich benauwd voelt. Maar ook omdat ze niet geleerd heeft om te praten,om te durven binden met jou, etc.
Want na verliefdheid komt houden van. En dan wordt het echt serieus.
Ik heb zelf zo'n relatie gehad. En zit nu weer in zo'n relatie. Mijn vorige relatie ging uit,omdat alleen ik eraan werkte, altijd ruzie hadden, we eigenlijk nooit van elkaar hebben gehouden.
In deze relatie werken we er samen aan, houden we van elkaar en praten we er veel over.
Het is soms erg moeilijk. Maar zoiets heeft tijd en heling nodig. Jeugdtrauma's en kindtrauma's werken diep door in je volwassene leven.
Maar, zoals meerderen zeggen. Je hoort te genieten en vooral als je jong bent. Dus ga na wat jezelf wilt. Je kan hulp zoeken voor jezelf,maar dit kan ook zonder haar. Je kan het ook uitmaken en straks een meisje tegenkomen waarmee je een hele leuke tijd krijgt.
Een hulp kan je inzichten geven waarop je bv kan letten.
Ik viel op mannen die MIJ leuk vonden;). Terwijl ik hen eigenlijk niet zo leuk vond. Meer omdat ze mij veilig lieten voelen. En begintijd was dan leuk en daarna...
Ik denk dat als je in deze relatie blijft je beiden hard moet werken. Ze zal tijd nodig hebben. Ze heeft behoorlijk wat meegemaakt. En jij denk ik ook.
Dus denk er eens goed over na. Je bent het waard om gelukkig te worden!
In dit soort situaties is het heel erg belangrijk om voor jezelf op een rij te hebben wat je wilt en wat je verwacht van deze relatie. Daarna spreek je jouw behoeftens uit. Jullie moeten dan samen een middenweg zien te vinden.
Wat jij overigens beschrijft gebeurd in vele relaties. Door jullie verleden (vorige relaties, kindperiode) kan je angstig zijn om weer te binden met iemand. Dus onbewust bescherm je jezelf voor die pijn die je toen hebt gevoeld. En dat is vaak beiden(!) werken aan jezelf en aan de relatie.
Het begin is in zo'n situatie bijna altijd heel fijn. Dan ben je tot over je oren verliefd! Dan wil je elke dag samen zijn. Daarna ga je normaal je eigen gang en wil je ook nog steeds bij elkaar zijn. Maar als je een verleden hebt waarin je gekwetst bent, kan het zijn dat je dus heel de tijd in paniek raakt als ze geen goedemorgen zegt, etc. En je vriendinnetje kan dan juist jou weer wegduwen,omdat ze zich benauwd voelt. Maar ook omdat ze niet geleerd heeft om te praten,om te durven binden met jou, etc.
Want na verliefdheid komt houden van. En dan wordt het echt serieus.
Ik heb zelf zo'n relatie gehad. En zit nu weer in zo'n relatie. Mijn vorige relatie ging uit,omdat alleen ik eraan werkte, altijd ruzie hadden, we eigenlijk nooit van elkaar hebben gehouden.
In deze relatie werken we er samen aan, houden we van elkaar en praten we er veel over.
Het is soms erg moeilijk. Maar zoiets heeft tijd en heling nodig. Jeugdtrauma's en kindtrauma's werken diep door in je volwassene leven.
Maar, zoals meerderen zeggen. Je hoort te genieten en vooral als je jong bent. Dus ga na wat jezelf wilt. Je kan hulp zoeken voor jezelf,maar dit kan ook zonder haar. Je kan het ook uitmaken en straks een meisje tegenkomen waarmee je een hele leuke tijd krijgt.
Een hulp kan je inzichten geven waarop je bv kan letten.
Ik viel op mannen die MIJ leuk vonden;). Terwijl ik hen eigenlijk niet zo leuk vond. Meer omdat ze mij veilig lieten voelen. En begintijd was dan leuk en daarna...
Ik denk dat als je in deze relatie blijft je beiden hard moet werken. Ze zal tijd nodig hebben. Ze heeft behoorlijk wat meegemaakt. En jij denk ik ook.
Dus denk er eens goed over na. Je bent het waard om gelukkig te worden!
dinsdag 21 november 2017 om 11:56
We leven niet in het verleden. We leven in het hier en nu.
Wil zij heden nog iets met jou?
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
dinsdag 21 november 2017 om 12:10
Los van wat zij wil; heb jij hier zin in? Gedoe in het begin is meestal een indicatie voor nog veel meer gedoe in de verdere relatie.
dinsdag 21 november 2017 om 12:32
Ikkuz schreef: ↑21-11-2017 10:31Krijgt zij hulp? Ze schuift al haar problemen af op jou..dat kan komen doordat ze in een soort machtspositie zit. Je gaat toch niet weg bij haar (zo kan het voelen voor haar). Dan krijg je afstoten en aantrekken. Dus laat jij haar los, wordt zij weer aanhankelijk en andersom gebeurd dit misschien ook. Is dit je opgevallen?
In dit soort situaties is het heel erg belangrijk om voor jezelf op een rij te hebben wat je wilt en wat je verwacht van deze relatie. Daarna spreek je jouw behoeftens uit. Jullie moeten dan samen een middenweg zien te vinden.
Wat jij overigens beschrijft gebeurd in vele relaties. Door jullie verleden (vorige relaties, kindperiode) kan je angstig zijn om weer te binden met iemand. Dus onbewust bescherm je jezelf voor die pijn die je toen hebt gevoeld. En dat is vaak beiden(!) werken aan jezelf en aan de relatie.
Het begin is in zo'n situatie bijna altijd heel fijn. Dan ben je tot over je oren verliefd! Dan wil je elke dag samen zijn. Daarna ga je normaal je eigen gang en wil je ook nog steeds bij elkaar zijn. Maar als je een verleden hebt waarin je gekwetst bent, kan het zijn dat je dus heel de tijd in paniek raakt als ze geen goedemorgen zegt, etc. En je vriendinnetje kan dan juist jou weer wegduwen,omdat ze zich benauwd voelt. Maar ook omdat ze niet geleerd heeft om te praten,om te durven binden met jou, etc.
Want na verliefdheid komt houden van. En dan wordt het echt serieus.
Ik heb zelf zo'n relatie gehad. En zit nu weer in zo'n relatie. Mijn vorige relatie ging uit,omdat alleen ik eraan werkte, altijd ruzie hadden, we eigenlijk nooit van elkaar hebben gehouden.
In deze relatie werken we er samen aan, houden we van elkaar en praten we er veel over.
Het is soms erg moeilijk. Maar zoiets heeft tijd en heling nodig. Jeugdtrauma's en kindtrauma's werken diep door in je volwassene leven.
Maar, zoals meerderen zeggen. Je hoort te genieten en vooral als je jong bent. Dus ga na wat jezelf wilt. Je kan hulp zoeken voor jezelf,maar dit kan ook zonder haar. Je kan het ook uitmaken en straks een meisje tegenkomen waarmee je een hele leuke tijd krijgt.
Een hulp kan je inzichten geven waarop je bv kan letten.
Ik viel op mannen die MIJ leuk vonden;). Terwijl ik hen eigenlijk niet zo leuk vond. Meer omdat ze mij veilig lieten voelen. En begintijd was dan leuk en daarna...
Ik denk dat als je in deze relatie blijft je beiden hard moet werken. Ze zal tijd nodig hebben. Ze heeft behoorlijk wat meegemaakt. En jij denk ik ook.
Dus denk er eens goed over na. Je bent het waard om gelukkig te worden!
Het is me wel opgevallen dat het duwen en trekken is.. op het moment dat zei me weg duwt raak ik in paniek.. en heb ik de neiging om me nog meer vast te pakken. Wat zei waarschijnlijk als pushen ervaart.
Op het moment dat ik haar weg duw, tenminste op het punt dat ik er mee gestopt was lijkt het alsof ze meer in een soort ''woede'' terecht komt en in de verdediging schiet.. Het leek een beetje op een soort woede/angst in een best heftige vorm. Het lijkt ook dat op het moment ik teveel van haar vraag, te dichtbij lijkt te komen ze verder weg gaat trekken.
Denk dat ze op dit moment ook even in een soort angst zit... Beide. Ik weet ook niet zo goed hoe ik er dan het beste mee om kan gaan. Door gewoon misschien uit mezelf even niks te sturen en het even te laten zoals het is. Eerder hebben we ook over een middenweg gesproken en leken we het beide hiermee eens te zijn. Alleen zie ik het patroon erger worden en zie ik haar meer weg trekken.
Wil echt er door heen gaan en heb dit ook uitgesproken dat weet ze.. Maar met dit gedrag weet ik niet te handelen.
Zelf denk ik ook dat zei ook hulp nodig heeft hier in... Maar denk als ik dit uitspreek ze over de rooie gaat..
Ga voor mezelf alles nog eens op een rij zetten. het lijkt inderdaad op bindings/verlatingsangst ze heeft ook aangegeven dit te hebben gehad maar ze bij mij het gevoel heeft me te kunnen toelaten.. Het is pittig.
Bedankt voor je reactie
dinsdag 21 november 2017 om 13:05
dinsdag 21 november 2017 om 20:57
Goed dat je dingen even op een rij gaat zetten. Ook dat je patronen al doorziet. Maar ook zij moet hieraan werken,anders trek je aan een dood paard. Ik denk dat jouw vriendin iemand is van woorden,maar niet van daden. Ze zegt je toe te laten,maar uit alles blijkt dat ze dit niet doet. Woede komt voort uit angst. Ze is waarschijnlijk harstikke bang om een relatie aan te gaan.
Je wereld zal niet vergaan als je haar loslaat. Hij zal verrijken. Ze is helemaal niet leuk naar je, niet aardig of gezellig. Gun jezelf iemand die voor jou gaat en wie jou neemt zoals je bent.
Haar verleden is haar verleden. Jij kan daar niks aan veranderen, ook al wilt ze dat. Kies voor jezelf en niet voor een ander
Je wereld zal niet vergaan als je haar loslaat. Hij zal verrijken. Ze is helemaal niet leuk naar je, niet aardig of gezellig. Gun jezelf iemand die voor jou gaat en wie jou neemt zoals je bent.
Haar verleden is haar verleden. Jij kan daar niks aan veranderen, ook al wilt ze dat. Kies voor jezelf en niet voor een ander
woensdag 22 november 2017 om 18:12
Update:
We zijn er mee gestopt. Heb me uitgesproken naar haar toe waarop zei meteen heeft gereageerd dat het beter is dat we onze eigen weg gaan en dat ze geen zin heeft in gezeik. Beetje triest dat ze zo reageert. Maar heb wel meer duidelijkheid over haar gedrag.
Ik heb me ingelezen over de narcist, en veel is herkenbaar waar ik dan ook wel van geschrokken ben toen ik veel daarin herkende:
Psychische spelletjes spelen zoals o.a:
- Kinderachtig gedragen
- De stilte straf zoals dat benoemd word, uren en dagen niet reageren en doodzwijgen
-Alles wat ze zelf doet mij de schuld van geven
- Geen begrip voor andermans emoties
- Zichzelf perfect vinden
- Snel jaloers
En nou ja, zo kan ik nog wel een aantal dingen opnoemen, merkte ook dat ik psychisch hieraan begon te lijden wat dus ook blijkbaar de bedoeling was en dat doet best pijn omdat ik wel om haar gaf. Achteraf bekeken zijn er meer dingen wat ze compleet omgedraaid heeft. Zoals in het begin dat ze zei dat ze niet houd van mensen wat zich anders voor doen. Alles wat ze gezegd heeft heeft ze omgedraaid. Het is goed dat dit zo gelopen is. Ergens ook een opluchting en meer rust... maar ook wel gekwetst.
Bedankt voor jullie reacties !
We zijn er mee gestopt. Heb me uitgesproken naar haar toe waarop zei meteen heeft gereageerd dat het beter is dat we onze eigen weg gaan en dat ze geen zin heeft in gezeik. Beetje triest dat ze zo reageert. Maar heb wel meer duidelijkheid over haar gedrag.
Ik heb me ingelezen over de narcist, en veel is herkenbaar waar ik dan ook wel van geschrokken ben toen ik veel daarin herkende:
Psychische spelletjes spelen zoals o.a:
- Kinderachtig gedragen
- De stilte straf zoals dat benoemd word, uren en dagen niet reageren en doodzwijgen
-Alles wat ze zelf doet mij de schuld van geven
- Geen begrip voor andermans emoties
- Zichzelf perfect vinden
- Snel jaloers
En nou ja, zo kan ik nog wel een aantal dingen opnoemen, merkte ook dat ik psychisch hieraan begon te lijden wat dus ook blijkbaar de bedoeling was en dat doet best pijn omdat ik wel om haar gaf. Achteraf bekeken zijn er meer dingen wat ze compleet omgedraaid heeft. Zoals in het begin dat ze zei dat ze niet houd van mensen wat zich anders voor doen. Alles wat ze gezegd heeft heeft ze omgedraaid. Het is goed dat dit zo gelopen is. Ergens ook een opluchting en meer rust... maar ook wel gekwetst.
Bedankt voor jullie reacties !