Vind hem leuk maar.........
maandag 21 november 2011 om 08:33
Hoi,
Ik heb nu zo'n 2 maandjes veel en leuk met een man die ik via een datingsite heb leren kennen...
We sms-en, en bellen vrij veel en hebben elkaar ongeveer 2 x in de week gezien, soms een dagje en nachtje in het weekend, soms een avondje tusendoor, prima dus!
Maar je leert elkaar nu beter kennen en hebt dan ook meer behoefte aan contact...elkaar zien enz..
Nu is het zo dat we een uur bij elkaar vandaan wonen, hij 2 kindjes en een co-ouderschap heeft en ik 1 kindje en zoontje ook vaak bij mij is...
Afspreken is dus soms lastig en moet echt gepland worden...
Nu is er de komende weken weinig tijd om aftespreken, door de kindjes, werk, afstand etc....
Denk dat we elkaar de komende maand 2x gaan zien...
Ik wil hem eigenlijk vaker zien maar lukt dus niet, zal dit de toekomst zijn?!?!
Dat is eigenlijk niet wat ik wil...
En wanneer ga je elkaars kindjes zien? Dan word afspreken ook makkelijker, nu spreken we af als de kindjes er niet zijn...
En stiekem weet ik niet of dit toekomst zal hebben, ivm de kindjes en de afstand....
Maar vind hem wel heel leuk dus lastig pfff....
Groetjes nemo...
Ik heb nu zo'n 2 maandjes veel en leuk met een man die ik via een datingsite heb leren kennen...
We sms-en, en bellen vrij veel en hebben elkaar ongeveer 2 x in de week gezien, soms een dagje en nachtje in het weekend, soms een avondje tusendoor, prima dus!
Maar je leert elkaar nu beter kennen en hebt dan ook meer behoefte aan contact...elkaar zien enz..
Nu is het zo dat we een uur bij elkaar vandaan wonen, hij 2 kindjes en een co-ouderschap heeft en ik 1 kindje en zoontje ook vaak bij mij is...
Afspreken is dus soms lastig en moet echt gepland worden...
Nu is er de komende weken weinig tijd om aftespreken, door de kindjes, werk, afstand etc....
Denk dat we elkaar de komende maand 2x gaan zien...
Ik wil hem eigenlijk vaker zien maar lukt dus niet, zal dit de toekomst zijn?!?!
Dat is eigenlijk niet wat ik wil...
En wanneer ga je elkaars kindjes zien? Dan word afspreken ook makkelijker, nu spreken we af als de kindjes er niet zijn...
En stiekem weet ik niet of dit toekomst zal hebben, ivm de kindjes en de afstand....
Maar vind hem wel heel leuk dus lastig pfff....
Groetjes nemo...
maandag 21 november 2011 om 08:41
Ik zou na 2 mnd nog geen behoefte hebben om elkaar aan de kinderen voor te stellen, je bent elkaar immers nog volop aan eht ontdekken?
Verder valt me op dat je allemaal 'beredeneerde' zaken noemt, afstand, moet plannen, etc.
Waar is je gevoel in dit verhaal?
Hoe erg is het om in een drukke periode met sinterklaas, kerst, oud en nieuw tijd in jouw en zijn kinderen te investeren? Als het contact zo fijn is als jij zegt, dan is deze maand toch zo om?
En anders plan je maar wat vaker, als is het maar voor een kop koffie samen als de kinderen naar school zijn. Wees creatief.
Een uur is geen onoverkomelijke afstand. En geen van beiden hebben jullie full time je kinderen. Waar een wil is, is een weg. Maar als je niet bereid bent om er moeite voor te doen, dan zit er inderdaad geen toekomst in.
Verder valt me op dat je allemaal 'beredeneerde' zaken noemt, afstand, moet plannen, etc.
Waar is je gevoel in dit verhaal?
Hoe erg is het om in een drukke periode met sinterklaas, kerst, oud en nieuw tijd in jouw en zijn kinderen te investeren? Als het contact zo fijn is als jij zegt, dan is deze maand toch zo om?
En anders plan je maar wat vaker, als is het maar voor een kop koffie samen als de kinderen naar school zijn. Wees creatief.
Een uur is geen onoverkomelijke afstand. En geen van beiden hebben jullie full time je kinderen. Waar een wil is, is een weg. Maar als je niet bereid bent om er moeite voor te doen, dan zit er inderdaad geen toekomst in.
maandag 21 november 2011 om 08:42
Ik denk dat als je gek bent op elkaar dat je beide geen genoegen zal nemen met 2x elkaar zien in de maand. Druk of niet druk, kindjes of geen kindjes. Een uurtje of wat in de avond/nachtelijke uren is altijd mogelijk. Het gaat er nl om dat je bij elkaar bent en elkaar even vast kan pakken. Als het druk is zal je niet snel iets gaan ondernemen samen maar het elkaar willen zien en alles op alles zetten om elkaar ook te gaan zien vind ik wel iets wat bij een verliefdheid hoort.
maandag 21 november 2011 om 08:50
Ik ben ook alleen en heb 2 kinderen en persoonlijk zou ik wel weer prima kunnen leven met een (lat)relatie met iemand die ik 1x per 2 weken zou zien. Heeft niks met gevoel te maken, meer met dat je gewoon nog een heel gezin naast de relatie hebt wat gewoon prioriteit heeft, wat mij betreft.
Voor al die vragen moet je bij hem wezen... als hij er instaat zoals jij heb je geen probleem, als hij 2x per maand best vind en jij niet, dan heb je wel een probleem.
Voor al die vragen moet je bij hem wezen... als hij er instaat zoals jij heb je geen probleem, als hij 2x per maand best vind en jij niet, dan heb je wel een probleem.
maandag 21 november 2011 om 08:57
Herkenbaar topic. Op welke dagen van de week heeft hij zijn kinderen? Hij kan op bezoek komen als jouw zoon op bed ligt. Ik geloof wel dat de afstand moeilijk is, heb nm ook in zo'n situatie gezeten bij een vriendje. Die afstand brak mij (ons) op een gegeven moment ook op. Het wordt allemaal een stuk makkelijker als de kinderen elkaar leren kennen qua afspreken. Ik zou denk ik nog de boel afwachten en dan tzt de kinderen aan elkaar introduceren. Succes
maandag 21 november 2011 om 09:23
Ik weet niet hoe oud jouw zoontje is, maar kan je vriend niet op een avond langskomen als je zoontje al op bed ligt?
De decembermaand is vaak druk genoeg, soms heb je geen tijd om alles en iedereen aandacht te geven. Maar als jouw zoontje nog jong is, dan heeft hij deze maand even prioriteit, het is al spannend genoeg voor hem.
Ik heb zelf ook een latrelatie, 3 kinderen, mijn vriend heeft geen kinderen (heeft voor en-nadelen), maar mij vriend kent mijn kinderen ook al bijna 3 jaar, dus dat is prima samen te voegen, en dus iets makkelijker, maar even goed ben ik soms aan het schipperen. Dat ligt niet aan contact tussen mijn vriend en de kinderen, want die is ronduit prima. Mijn kinderen zijn nu inmiddels alle 3 in de tienerleeftijd, maar ik heb 1 dochter met een verstandelijke beperking dus kan de eerstvolgende jaren nog steeds niet gaan en staan waar ik wil. Moet toch altijd in de 1e plaats rekening houden met haar. En doe dat met liefde.
Nu wonen wij 10 min bij elkaar vandaan, dus dat is iets makkelijker, maar evengoed moet we soms even de agenda´s naast elkaar leggen. Mijn prioriteit ligt bij de kinderen, dat kan ook niet anders, mijn vriend heeft eigen zaak, dus hij heeft ook zo z´n prioriteiten, dus per dag kijken we wat doen we de volgende dag samen en wat niet. We eten ca 4/5 dagen per week bij elkaar, maar een enkele keer zien we elkaar wat minder. Het weekend dat de kinderen bij mij zijn, ben ik vooral overdag druk met de kinderen. Die moet daar sporten, die daar, bardienst hier draaien, rijdienst daar. Als ze dan bij mij zijn, gaan zij op dat moment voor, mijn vriend vindt dat niet zo erg, want vaak heeft hij ook gewoon nog genoeg te doen. ´s Avonds komt hij naar mij toe, dan eten we met z´n allen, maar soms moet er nog 1 naar feestje of iets anders.
Jullie zijn nog maar 2 maanden samen en dan heb je echt het gevoel dat je elkaar zoveel mogelijk wilt zien.
Mss is het een optie om jouw vriend een keertje ´s avonds langs te laten komen als jouw zoontje slaapt, of een keer zondagmiddag bij `toeval` afspreken bij een dierentuin, speeltuin oid. Kinderen mee, nog niet vertellen dat jullie iets hebben, maar gewoon voor de gezelligheid. Of een andere creatieve oplossing bedenken om elkaar even te zien.
En anders zit er niets anders op om je even door de decembermaand heen te bijten, en te kijken of jullie bv in januari meer tijd voor elkaar kunnen vrijmaken, en bv een weekendje weg samen.
De decembermaand is vaak druk genoeg, soms heb je geen tijd om alles en iedereen aandacht te geven. Maar als jouw zoontje nog jong is, dan heeft hij deze maand even prioriteit, het is al spannend genoeg voor hem.
Ik heb zelf ook een latrelatie, 3 kinderen, mijn vriend heeft geen kinderen (heeft voor en-nadelen), maar mij vriend kent mijn kinderen ook al bijna 3 jaar, dus dat is prima samen te voegen, en dus iets makkelijker, maar even goed ben ik soms aan het schipperen. Dat ligt niet aan contact tussen mijn vriend en de kinderen, want die is ronduit prima. Mijn kinderen zijn nu inmiddels alle 3 in de tienerleeftijd, maar ik heb 1 dochter met een verstandelijke beperking dus kan de eerstvolgende jaren nog steeds niet gaan en staan waar ik wil. Moet toch altijd in de 1e plaats rekening houden met haar. En doe dat met liefde.
Nu wonen wij 10 min bij elkaar vandaan, dus dat is iets makkelijker, maar evengoed moet we soms even de agenda´s naast elkaar leggen. Mijn prioriteit ligt bij de kinderen, dat kan ook niet anders, mijn vriend heeft eigen zaak, dus hij heeft ook zo z´n prioriteiten, dus per dag kijken we wat doen we de volgende dag samen en wat niet. We eten ca 4/5 dagen per week bij elkaar, maar een enkele keer zien we elkaar wat minder. Het weekend dat de kinderen bij mij zijn, ben ik vooral overdag druk met de kinderen. Die moet daar sporten, die daar, bardienst hier draaien, rijdienst daar. Als ze dan bij mij zijn, gaan zij op dat moment voor, mijn vriend vindt dat niet zo erg, want vaak heeft hij ook gewoon nog genoeg te doen. ´s Avonds komt hij naar mij toe, dan eten we met z´n allen, maar soms moet er nog 1 naar feestje of iets anders.
Jullie zijn nog maar 2 maanden samen en dan heb je echt het gevoel dat je elkaar zoveel mogelijk wilt zien.
Mss is het een optie om jouw vriend een keertje ´s avonds langs te laten komen als jouw zoontje slaapt, of een keer zondagmiddag bij `toeval` afspreken bij een dierentuin, speeltuin oid. Kinderen mee, nog niet vertellen dat jullie iets hebben, maar gewoon voor de gezelligheid. Of een andere creatieve oplossing bedenken om elkaar even te zien.
En anders zit er niets anders op om je even door de decembermaand heen te bijten, en te kijken of jullie bv in januari meer tijd voor elkaar kunnen vrijmaken, en bv een weekendje weg samen.
maandag 21 november 2011 om 10:11
De decembermaand is niet zo'n representatieve maand, voor de mogelijkheden.
Aangezien jullie waarschijnlijk veel tijd met familie doorbrengen, en 'de ander' daar nog niet bij hoort, blijft er in december weinig tijd over.
Verder weet ik niet of jullie veel 'verplichtingen' hebben zoals sport of clubs, die misschien verschoven of geschrapt kunnen worden als jullie na een aantal maanden echt met elkaar verder willen.
Wellicht zijn er veel dingen waar jullie nu nog niet samen heen gaan/ kunnen, zoals verjaardagen, familiedingen, feestjes van het werk, omdat het nog zo pril is.
Maar kijk eens hoe het zou zijn als je daar niet meer omheen hoeft te plannen.
(Niet dat dat nou leuke tijd samen is... maar dan heb je daarvoor en daarna wel evt tijd samen)
Aangezien jullie waarschijnlijk veel tijd met familie doorbrengen, en 'de ander' daar nog niet bij hoort, blijft er in december weinig tijd over.
Verder weet ik niet of jullie veel 'verplichtingen' hebben zoals sport of clubs, die misschien verschoven of geschrapt kunnen worden als jullie na een aantal maanden echt met elkaar verder willen.
Wellicht zijn er veel dingen waar jullie nu nog niet samen heen gaan/ kunnen, zoals verjaardagen, familiedingen, feestjes van het werk, omdat het nog zo pril is.
Maar kijk eens hoe het zou zijn als je daar niet meer omheen hoeft te plannen.
(Niet dat dat nou leuke tijd samen is... maar dan heb je daarvoor en daarna wel evt tijd samen)
maandag 21 november 2011 om 11:09
Ik denk dat dat zo wel zou blijven als ik je OP zo lees. Afstand, kinderen werk. Dat zijn geen dingen die je kunt veranderen.
Ik zou trouwens nog even wachten met het voorstellen aan de kinderen. Twee maanden is nu niet echt lang en ik vraag me af of dit de frequentie van afspreken omhoog zal krikken.
Hij heeft tenslotte ook zijn eigen leven een uur verderop.
Ik zou het er gewoon eens met hem over hebben. Wellicht zijn er andere oplossingen mogelijk. Als jij dit probleem niet aangeeft kan hij ook niet weten hoe jij hier instaat.
Ik zou trouwens nog even wachten met het voorstellen aan de kinderen. Twee maanden is nu niet echt lang en ik vraag me af of dit de frequentie van afspreken omhoog zal krikken.
Hij heeft tenslotte ook zijn eigen leven een uur verderop.
Ik zou het er gewoon eens met hem over hebben. Wellicht zijn er andere oplossingen mogelijk. Als jij dit probleem niet aangeeft kan hij ook niet weten hoe jij hier instaat.