Relaties
alle pijlers
Vind het zo erg...
zondag 4 september 2011 om 00:50
zondag 4 september 2011 om 00:55
quote:mimimama schreef op 04 september 2011 @ 00:41:
Relatietherapie zit er hier niet in. Er wordt toch niet gepraat. De antwoorden zijn alleen;" ja is goed" "ja zeg ik toch" "weet ik niet" "zeg jij het maar" "ik wil het gewoon zo laten"
Een goede therapeut weet ook raad met gesloten mensen.
Je lijkt veel in te vullen en al tien stappen verder te zijn dan je man.
Nogmaals: hebben jullie al hulp gezocht?
Relatietherapie zit er hier niet in. Er wordt toch niet gepraat. De antwoorden zijn alleen;" ja is goed" "ja zeg ik toch" "weet ik niet" "zeg jij het maar" "ik wil het gewoon zo laten"
Een goede therapeut weet ook raad met gesloten mensen.
Je lijkt veel in te vullen en al tien stappen verder te zijn dan je man.
Nogmaals: hebben jullie al hulp gezocht?
zondag 4 september 2011 om 01:11
quote:mimimama schreef op 04 september 2011 @ 01:06:
@helene, dat klopt ook wel dat ik dingen zelf invul. Moet ik ook niet doen. Ik weet me geen raad meer. Vandaar dat ik nog maar 1 oplossing zie. En ook daarop is de reactie hetzelfde
ik vind het echt heel erg hoor! Hou zoveel van hem!!!!! Maar dit is toch niet goed voor de kinderen? Ik en m'n man maken alleen maar ruzie. Echt iedere dag.
En daarom roept hier praktisch iedereen: ga in relatietherapie. Jullie zijn samen de verantwoordelijkheid voor een gezin aangegaan. Je bent het jezelf en jullie kinderen verschuldigd om je relatie een laatste kans te geven.
Ik vind ook dat je dat best tegen je man mag zeggen. Dat je een punt hebt bereikt waarop het kiezen of delen is. Of in therapie of uit elkaar. Want zo kun je niet blijven doorgaan.
@helene, dat klopt ook wel dat ik dingen zelf invul. Moet ik ook niet doen. Ik weet me geen raad meer. Vandaar dat ik nog maar 1 oplossing zie. En ook daarop is de reactie hetzelfde
ik vind het echt heel erg hoor! Hou zoveel van hem!!!!! Maar dit is toch niet goed voor de kinderen? Ik en m'n man maken alleen maar ruzie. Echt iedere dag.En daarom roept hier praktisch iedereen: ga in relatietherapie. Jullie zijn samen de verantwoordelijkheid voor een gezin aangegaan. Je bent het jezelf en jullie kinderen verschuldigd om je relatie een laatste kans te geven.
Ik vind ook dat je dat best tegen je man mag zeggen. Dat je een punt hebt bereikt waarop het kiezen of delen is. Of in therapie of uit elkaar. Want zo kun je niet blijven doorgaan.
zondag 4 september 2011 om 01:26
quote:mimimama schreef op 04 september 2011 @ 01:23:
@Helene, dat soort dingen heb ik al vaker gezegd. Helaas helpt dit niet. En het doet ook heel veel zeer, en schaam me er ook voor, dat het is mislukt. Want zo voelt het. Die laatste kans heb ik het nu zovaak gegeven. En dat ik in de "ik-vorm" spreek komt ook doordat ik het gevoel heb dit allemaal alleen te moeten doen.
Dan was je of niet duidelijk of je koos het verkeerde moment.
Zoiets moet je niet in een vlaag van boosheid roepen, maar op een rustig moment bespreken.
@Helene, dat soort dingen heb ik al vaker gezegd. Helaas helpt dit niet. En het doet ook heel veel zeer, en schaam me er ook voor, dat het is mislukt. Want zo voelt het. Die laatste kans heb ik het nu zovaak gegeven. En dat ik in de "ik-vorm" spreek komt ook doordat ik het gevoel heb dit allemaal alleen te moeten doen.
Dan was je of niet duidelijk of je koos het verkeerde moment.
Zoiets moet je niet in een vlaag van boosheid roepen, maar op een rustig moment bespreken.
zondag 4 september 2011 om 01:29
Je blijft om de hete brei heendraaien. Dat het geen prater is wist je waarschijnlijk al lang. Jullie zijn wellicht blind gaan varen, zoals het 'hoort': samen trouwen en kids krijgen.
Tot ineens doordringt dat je dingen mist in je leven.
Ga eerst eens zitten met je man, en probeer hem te zeggen wat je hier schrijft. Ik denk dat jullie pogingen tot praten niet zijn gelukt, doordat jullie je beiden niet volledig open kunnen stellen tot elkaar. Met rust praten, je wensen en gedachten voorleggen; niet hysterisch worden, zou kunnen helpen.
Tot ineens doordringt dat je dingen mist in je leven.
Ga eerst eens zitten met je man, en probeer hem te zeggen wat je hier schrijft. Ik denk dat jullie pogingen tot praten niet zijn gelukt, doordat jullie je beiden niet volledig open kunnen stellen tot elkaar. Met rust praten, je wensen en gedachten voorleggen; niet hysterisch worden, zou kunnen helpen.
zondag 4 september 2011 om 01:31
Volgens mij las ik ergens dat ze al in relatietherapie geweest zijn en vanuit deze therapie kwam het advies dat man alleen hulp nodig had. Deze is opgestart en TO geeft aan dat ze geen verandering ervaart ondanks de hulp die man krijgt.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
