Relaties
alle pijlers
vivalalisa
dinsdag 13 april 2010 om 15:54
jezus waar moet ik beginnen2 ik ben 26 jaar vanaf mijn 16de bij hem, hij is mijn eerste en enige liefde
ja ik zeg nog steeds liefde want oo mijn god wat hou ik van hem
hij moest voor zijn werk naar het buitenland en net 3 weken terug van 8 maanden reis
daarvoor was die 3 maanden bij me ... en periode daarvoor ook buitenland
in de periode dat hij weg was heb ik mij zo rot gevoeld, ik kreeg en voelde geen liefde van zijn kant.. ik heb alles geprobeerd lief doen cadeaus sturen mailtjes bellen... om maar niet te scheiden van elkaar
nu is die terug en heeft die opgebiecht na 3 weken dat hij al een jaar een ander heeft, ze is zwanger van hem
ik heb niks gemerkt, niks niks niks
en ik ben zo verbaasd van mijn reactie ik heb gehuild moeten kotsten ik heb hem getroost!! we hebben gesproken tot half 7 in de ochtend, en geknuffeld gezoend...
en nu 3 dagen later huil ik alleen maar heb sinds ik het weet niet meer kunnen eten.
vanavond gaan we het aan zijn ouders vertellen.... ik kan hem ondanks dit niet loslaten zo erg! ik wil hem haten voel zoveel woede in mij, al; die leugens... maar ik blijf maar zo lief tegen hem!!
ik snap het niet
ik heb zoveel pijn, en doe mezelf meer pijn door liedjes te luisteren van marco bosato hart van een minaar
hij weet niet wat hij wil, of die verder wil met mij of haar... en ik weet niet wat ik wil
ik wil niet horen ren weg, ik wil weten waar mijn reactie vandaan komt hoe kan ik zo lief tegen hem blijven? ik bescherm hem nog steeds!! zeg tegen onze vrienden dat ze hem niet moeten laten vallen...
sorry als er veel taalfouten in staan ,
ja ik zeg nog steeds liefde want oo mijn god wat hou ik van hem
hij moest voor zijn werk naar het buitenland en net 3 weken terug van 8 maanden reis
daarvoor was die 3 maanden bij me ... en periode daarvoor ook buitenland
in de periode dat hij weg was heb ik mij zo rot gevoeld, ik kreeg en voelde geen liefde van zijn kant.. ik heb alles geprobeerd lief doen cadeaus sturen mailtjes bellen... om maar niet te scheiden van elkaar
nu is die terug en heeft die opgebiecht na 3 weken dat hij al een jaar een ander heeft, ze is zwanger van hem
ik heb niks gemerkt, niks niks niks
en ik ben zo verbaasd van mijn reactie ik heb gehuild moeten kotsten ik heb hem getroost!! we hebben gesproken tot half 7 in de ochtend, en geknuffeld gezoend...
en nu 3 dagen later huil ik alleen maar heb sinds ik het weet niet meer kunnen eten.
vanavond gaan we het aan zijn ouders vertellen.... ik kan hem ondanks dit niet loslaten zo erg! ik wil hem haten voel zoveel woede in mij, al; die leugens... maar ik blijf maar zo lief tegen hem!!
ik snap het niet
ik heb zoveel pijn, en doe mezelf meer pijn door liedjes te luisteren van marco bosato hart van een minaar
hij weet niet wat hij wil, of die verder wil met mij of haar... en ik weet niet wat ik wil
ik wil niet horen ren weg, ik wil weten waar mijn reactie vandaan komt hoe kan ik zo lief tegen hem blijven? ik bescherm hem nog steeds!! zeg tegen onze vrienden dat ze hem niet moeten laten vallen...
sorry als er veel taalfouten in staan ,
dinsdag 13 april 2010 om 16:36
Heb je geen vriendin waar je tijdelijk naar toe kunt? En als er echt niemand is, zou ik toch serieus overwegen om naar je vader te gaan. Hij zal ook willen dat jij zo snel mogelijk bij die klootzak weg bent. Je moet nu voor jezelf kiezen en afstand van hem nemen. Je hebt lang genoeg naar zijn pijpen gedanst, denk ik zo.
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?
dinsdag 13 april 2010 om 16:40
Wat ik ook erg vind om te horen vivalalisa, is dat je schrijft dat hij vanuit zijn werkplek 2 weken op vakantie gaat. Heb je je toen niet boos gemaakt over het feit dat hij die 2 weken niet naar huis kwam, omdat jullie elkaar zo lang niet hadden gezien?
Deze man heeft jou gewoon ontkend in je bestaan, gedaan alsof je niet bestond. Je eigen man die 2 weken niet voor jou bereikbaar is terwijl hij 8 maanden weg is, omdat hij daar wat aan het opbouwen was met een andere vrouw.
Deze man heeft jou gewoon ontkend in je bestaan, gedaan alsof je niet bestond. Je eigen man die 2 weken niet voor jou bereikbaar is terwijl hij 8 maanden weg is, omdat hij daar wat aan het opbouwen was met een andere vrouw.
dinsdag 13 april 2010 om 16:42
nee , wat heb ik mijn leven verneukt... ik heb alleen zijn vrienden nog... heb alles opgegeven voor hem. ik ben hier komen wonen, en wou niet naar vriendinnen wou altijd bij hem zijn... toen hij weg was voor 8 maanden heb ik in een put gezeten omdat ik hem zo miste...
ik kan niet naar mijn vader.. jeetje wat lijkt dit allemaal onwerkelijk wat ik opschrijf wat een confrontatie, mijn vader is zwaar deprisief, slaapt alleen maar, wil niks doen.. hij kan dit niet aan, echt niet.... kan ik hem niet aan doen deze pijn...als hij mij nu ziet, alleen maar huilen breek ik hem
ik kan hem er niet uit gooien. wonen in een duur huis. hij verdiend veel geld schijnt ha zag er nooit iets van .... ik heb niks...
ik heb niks meer
ik kan niet naar mijn vader.. jeetje wat lijkt dit allemaal onwerkelijk wat ik opschrijf wat een confrontatie, mijn vader is zwaar deprisief, slaapt alleen maar, wil niks doen.. hij kan dit niet aan, echt niet.... kan ik hem niet aan doen deze pijn...als hij mij nu ziet, alleen maar huilen breek ik hem
ik kan hem er niet uit gooien. wonen in een duur huis. hij verdiend veel geld schijnt ha zag er nooit iets van .... ik heb niks...
ik heb niks meer
dinsdag 13 april 2010 om 16:43
Keihard. De enige reden waarom hij haar niet naar NL kan halen is als hij onvoldoende (legaal) inkomen zou hebben. Krijg het idee dat jouw vriend 'n sjacheraar is. Ik begrijp dat hij jouw redder in de nood was. Vivalisa, dan is het nu tijd om zelfstandig te worden. Dat is moeilijk en pijnlijk maar als je dat doorzet kun je over 1 jaar terugkijken en trots op jezelf zijn. Ga aan je zelfrespect werken. Als je niemand in jouw omgeving hiermee wilt 'lastigvallen', zoek dan hulp bij maatschappelijk werk, dat zij een traject voor jou uitzetten zodat jij kunt uitgroeien tot 'n sterk persoon met eigen woonruimte als veilige haven.
dinsdag 13 april 2010 om 16:45
quote:Notebook schreef op 13 april 2010 @ 16:43:
Keihard. De enige reden waarom hij haar niet naar NL kan halen is als hij onvoldoende (legaal) inkomen zou hebben. Krijg het idee dat jouw vriend 'n sjacheraar is. Ik begrijp dat hij jouw redder in de nood was. Vivalisa, dan is het nu tijd om zelfstandig te worden. Dat is moeilijk en pijnlijk maar als je dat doorzet kun je over 1 jaar terugkijken en trots op jezelf zijn. Ga aan je zelfrespect werken. Als je niemand in jouw omgeving hiermee wilt 'lastigvallen', zoek dan hulp bij maatschappelijk werk, dat zij een traject voor jou uitzetten zodat jij kunt uitgroeien tot 'n sterk persoon met eigen woonruimte als veilige haven.Eens, word zelfstandig, zodat je dit doort mannen niet nodig hebt. Maar dat advies komt misschien een beetje te vroeg natuurlijk.
Keihard. De enige reden waarom hij haar niet naar NL kan halen is als hij onvoldoende (legaal) inkomen zou hebben. Krijg het idee dat jouw vriend 'n sjacheraar is. Ik begrijp dat hij jouw redder in de nood was. Vivalisa, dan is het nu tijd om zelfstandig te worden. Dat is moeilijk en pijnlijk maar als je dat doorzet kun je over 1 jaar terugkijken en trots op jezelf zijn. Ga aan je zelfrespect werken. Als je niemand in jouw omgeving hiermee wilt 'lastigvallen', zoek dan hulp bij maatschappelijk werk, dat zij een traject voor jou uitzetten zodat jij kunt uitgroeien tot 'n sterk persoon met eigen woonruimte als veilige haven.Eens, word zelfstandig, zodat je dit doort mannen niet nodig hebt. Maar dat advies komt misschien een beetje te vroeg natuurlijk.
dinsdag 13 april 2010 om 16:47
dinsdag 13 april 2010 om 16:48
Vivalalisa Je gevoel voor hem loopt nog meters achter bij de werkelijkheid. Niet zo heel raar toch, voor jou is het denk ik een soort donderdslag geweest.
Je hebt sinds zondag niet gegeten en het beproefde koffie en cigaretten dieet toegepast. Dwing jezelf iets te eten, maakt niet uit wat. Zorgen voor jezelf is nu het allerbelangrijkste. Moeilijk want zo te lezen is hij altijd het middelpunt van je bestaan geweest in plaats van jijzelf.
Het verdriet, de woede, de wanhoop en je hernieuwde kracht komen vanzelf, het een eerder als het ander. En jij hoeft trouwens niet een andere plek te zoeken. Als je alleen wilt zijn kan hij vast wel een andere plek vinden. Begin vanaf nu keuzes te maken die goed zijn voor jezelf, dat is stap 1.
Sterkte vanavond en de komende dagen die volgen.
Je hebt sinds zondag niet gegeten en het beproefde koffie en cigaretten dieet toegepast. Dwing jezelf iets te eten, maakt niet uit wat. Zorgen voor jezelf is nu het allerbelangrijkste. Moeilijk want zo te lezen is hij altijd het middelpunt van je bestaan geweest in plaats van jijzelf.
Het verdriet, de woede, de wanhoop en je hernieuwde kracht komen vanzelf, het een eerder als het ander. En jij hoeft trouwens niet een andere plek te zoeken. Als je alleen wilt zijn kan hij vast wel een andere plek vinden. Begin vanaf nu keuzes te maken die goed zijn voor jezelf, dat is stap 1.
Sterkte vanavond en de komende dagen die volgen.
dinsdag 13 april 2010 om 16:48
Ik begrijp dat je dus ook nog in een sociaal isolement zit, aangezien je eigenlijk alleen hem hebt? Tja, dat is niet best. Dit soort mannen hebben er een handje van om hun partner van de rest van de wereld af te sluiten, zodat ze nog afhankelijker van hen worden.
Meid, pak in godsnaam zo snel mogelijk je spullen, ga voor mijn part een paar nachtjes in een goedkoop hotel logeren. Of bel toch gewoon een vriendin van vroeger. Als je de situatie uitlegt, heb je best kans dat er iemand is die je wil opvangen. En heb je verder geen andere familie? Een tante ofzo, bij wie je tijdelijk terecht kunt?
Meid, pak in godsnaam zo snel mogelijk je spullen, ga voor mijn part een paar nachtjes in een goedkoop hotel logeren. Of bel toch gewoon een vriendin van vroeger. Als je de situatie uitlegt, heb je best kans dat er iemand is die je wil opvangen. En heb je verder geen andere familie? Een tante ofzo, bij wie je tijdelijk terecht kunt?
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?
dinsdag 13 april 2010 om 16:49
dinsdag 13 april 2010 om 16:49
quote:vivalalisa schreef op 13 april 2010 @ 16:48:
zwaar verbaasd? ik werk keihard heb goeie baan.. dus dat komt er wel...maar heb niks voor de rest
Oke, dan ben je op dat vlak iig niet afhankelijk van hem
Maar hebben jullie iets op papier? En die rest die komt wel weer.. Duurt even, maar je bouwt vanzelf wel weer iets op..
zwaar verbaasd? ik werk keihard heb goeie baan.. dus dat komt er wel...maar heb niks voor de rest
Oke, dan ben je op dat vlak iig niet afhankelijk van hem
Maar hebben jullie iets op papier? En die rest die komt wel weer.. Duurt even, maar je bouwt vanzelf wel weer iets op..
dinsdag 13 april 2010 om 16:50
dinsdag 13 april 2010 om 16:52
dinsdag 13 april 2010 om 16:52
Vivalalisa, je hebt een baan dus je kan handelen. Je bent afhankelijk van hem geworden maar daar kan je weer wat aan veranderen.
Je kan jezelf nu van alles kwalijk nemen maar de dingen zijn zo gelopen, toen dacht je dat je de juiste keuzes maakte, mede gebaseerd op jouw vertrouwen in hem.
Daarmee is je leven niet ten einde hoor, je kan weer een nieuwe weg inslaan, je zelfstandigheid terugpakken en nieuwe vriendschappen opbouwen. Dat is niet morgen geregeld en misschien heb je hulp nodig, maar het is mogelijk.
Je hebt altijd jezelf nog en dat is het meest waardevolle wat er is.
Je kan jezelf nu van alles kwalijk nemen maar de dingen zijn zo gelopen, toen dacht je dat je de juiste keuzes maakte, mede gebaseerd op jouw vertrouwen in hem.
Daarmee is je leven niet ten einde hoor, je kan weer een nieuwe weg inslaan, je zelfstandigheid terugpakken en nieuwe vriendschappen opbouwen. Dat is niet morgen geregeld en misschien heb je hulp nodig, maar het is mogelijk.
Je hebt altijd jezelf nog en dat is het meest waardevolle wat er is.
