Voel me ellendig...
donderdag 6 oktober 2011 om 14:18
Ik durf het niet tegen man uit te spreken maar wat voel ik me ellendig en verdrietig.
Inmiddels zijn we al 5 jaar aan het knokken om uit de financiele zooi te komen en er komt geen eind aan. Man werkt zich een slag in de rondte en telkens komen er weer nieuwe, grote rekeningen aan. Ik werk voor zover het lukt, we zien elkaar bijna niet
Ik zie het even niet meer zitten. Telkens als we wat af kunnen betalen, komt er weer iets, waardoor we het weer op moeten nemen.
Zijn druk aan het zoeken naar woonruimte, maar op papier komen we alleen voor de duurdere woningen in aanmerking. Dat gaat hem dus niet worden. We hebben kleine kindjes en ik heb net genoeg om de boodschappen te doen, en dat is soms zelfs moeilijk
Vrienden van ons hebben het ook heel zwaar, maar hen lijkt alles aan te komen waaien. Ze krijgen eten, kleding enz van allerlei mensen. En verdienen per maand net zoveel als wij.
Dat komt omdat 1 van hen zwart werkt, zo krijgen ze een volledig maandloon extra. Ik gun het ze, ze hebben het ook zo hard nodig.
Maar het doet me zoveel pijn als ik hoor dat ze weer dozen vol kleding hebben gehad, toeslagen aanvragen en krijgen, en ik gewoon niet eens winterschoenen voor onze oudste kan kopen.. Mijn hart breekt op z'on moment. Ik ben zo verdrietig hierom en voel me zo ontzettend moedeloos. We hebben de afgelopen jaren zoveel meegemaakt qua ziekte van man en kinderen, opnames, operaties ed. Zo ontzettend ons best gedaan en nog steeds doen, en we hebben niet eens een kledingkast voor man en mij.
Ik weet niet wat ik hiermee wil, gewoon even mijn hart luchten, ik voel me vreselijk dat ik zo reageer op iets wat zij ook nodig hebben. Maar wij verdienen ook wat geluk..
Inmiddels zijn we al 5 jaar aan het knokken om uit de financiele zooi te komen en er komt geen eind aan. Man werkt zich een slag in de rondte en telkens komen er weer nieuwe, grote rekeningen aan. Ik werk voor zover het lukt, we zien elkaar bijna niet
Ik zie het even niet meer zitten. Telkens als we wat af kunnen betalen, komt er weer iets, waardoor we het weer op moeten nemen.
Zijn druk aan het zoeken naar woonruimte, maar op papier komen we alleen voor de duurdere woningen in aanmerking. Dat gaat hem dus niet worden. We hebben kleine kindjes en ik heb net genoeg om de boodschappen te doen, en dat is soms zelfs moeilijk
Vrienden van ons hebben het ook heel zwaar, maar hen lijkt alles aan te komen waaien. Ze krijgen eten, kleding enz van allerlei mensen. En verdienen per maand net zoveel als wij.
Dat komt omdat 1 van hen zwart werkt, zo krijgen ze een volledig maandloon extra. Ik gun het ze, ze hebben het ook zo hard nodig.
Maar het doet me zoveel pijn als ik hoor dat ze weer dozen vol kleding hebben gehad, toeslagen aanvragen en krijgen, en ik gewoon niet eens winterschoenen voor onze oudste kan kopen.. Mijn hart breekt op z'on moment. Ik ben zo verdrietig hierom en voel me zo ontzettend moedeloos. We hebben de afgelopen jaren zoveel meegemaakt qua ziekte van man en kinderen, opnames, operaties ed. Zo ontzettend ons best gedaan en nog steeds doen, en we hebben niet eens een kledingkast voor man en mij.
Ik weet niet wat ik hiermee wil, gewoon even mijn hart luchten, ik voel me vreselijk dat ik zo reageer op iets wat zij ook nodig hebben. Maar wij verdienen ook wat geluk..
vrijdag 7 oktober 2011 om 16:41
zaterdag 8 oktober 2011 om 12:20
De nieuwe auto komt er eind vd maand. We gaan deze auto inruilen op een kleiner, benzine autootje. Man was hete r helemaal mee eens. Nu nog even kijken of het ford of fiat word.
Wat ik heb gevonden is dat het ons 200 euro per kwartaal gaat schelen!! Vanmorgen helaas niet de 1e bij de kledingbeurs, maar voor heeeeel weinig een paar shirtjes voor de jongste en vast een 5-12 kadootje kunnen scoren. Ben dr blij mee!!
Wat ik heb gevonden is dat het ons 200 euro per kwartaal gaat schelen!! Vanmorgen helaas niet de 1e bij de kledingbeurs, maar voor heeeeel weinig een paar shirtjes voor de jongste en vast een 5-12 kadootje kunnen scoren. Ben dr blij mee!!