Voor jezelf opkomen
maandag 16 september 2019 om 07:27
Over het algemeen ben ik iemand met een zacht karakter. Ik ben wat verlegen en geef niet snel tegengas. Ik ben denk ik vaak volgzaam. Maar ik kan niet tegen mensen die dominant zijn naar me toe. Wat waarschijnlijk nogal makkelijk kan gebeuren juist omdat ik wat volgzaam ben. Mensen walsen dan makkelijker over je heen. Zodra iemand bazig tegen me is kom ik wel voor mezelf op. En daar zit dan het probleem. Ik krijg dan eigenlijk vaak te horen dat ik te gevoelig ben, dingen verkeerd opneem en mensen op hun tenen moeten lopen voor mij. Terwijl in mijn ogen het gedrag van die ander echt niet oke was naar mij toe. En het juist terecht was dat ik wel tegengas gaf. Dit is iets waar ik mee worstel omdat het lijkt dat ik dus niet voor mezelf mag opkomen. Zijn er meer mensen die dit ook hebben (gehad)?
maandag 16 september 2019 om 11:26
Mee eens.dianaf schreef: ↑16-09-2019 11:11Ik moet zeggen dan ik de gemiddelde personen en de dominante/zelfverzekerde personen beter kan hebben, dan mensen die volgzaam, zachtaardig of onzeker zijn. Gewoon omdat ik bij de laatste soorten vaak slecht kan inschatten wat oké is en wat niet. Ik zal niet bewust over iemands grenzen heen gaan, maar als ik niet weet waar een grens ligt (en hier geen feedback over krijg), dan houd ik een normale grens aan. Zo'n uitbarsting is dan echt heel lullig, want dan krijg je toch vaak ineens te horen wat je allemaal niet goed hebt gedaan, terwijl je dingen best anders had willen doen als je het eerder had geweten.
To, het enige dat je kunt doen, is tijdig je grenzen aan blijven geven. Bij voorkeur op een normale/zakelijke toon.
maandag 16 september 2019 om 11:34
Wat doe je eigenlijk bij een assertiviteitscurus?snorriemorrie schreef: ↑16-09-2019 11:17Met gevoeligheid is niets mis, maar ik denk dat bepaald gedrag dat hiermee geassocieerd wordt niet echt op de werkvloer thuishoort. Het is niet professioneel om de pan uit te flippen of in huilen uit te barsten bij feedback. Daar kan een leidinggevende ook heel weinig mee. Ik denk dat je op de werkvloer toch wel als gezonde volwassenen met elkaar moet kunnen omgaan, ipv dat je in de rol van gekwetst of boos kind schiet zodra iets niet gaat zoals je zou willen. Zelfs als een ander zich niet professioneel opstelt denk ik dat het toch fijn is als het je zelf wel lukt om die emoties een beetje onder controle te houden.
Ik denk dat ik dit ook wel mag zeggen, aangezien ik zelf ook behoorlijk gevoelig ben. Het kost mij soms ook moeite om op de juiste manier te reageren. Maar een assertiviteitscursus heeft mij hier wel erg bij geholpen en ik ben enorm blij dat ik dat heb gedaan, want het heeft mijn leven echt véél makkelijker gemaakt, zeker op werkgebied.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
maandag 16 september 2019 om 11:53
Bij de cursus die ik heb gevolgd was het opgedeeld in verschillende thema's. Elke week kreeg je over een van de onderwerpen uitleg en gingen we het oefenen. Na afloop kreeg je dan één of meerdere oefeningen mee om thuis uit te proberen. De volgende les werd dat dan ook kort besproken, waar je tegenaan was gelopen, wat goed ging en wat beter kon.
De thema's die werden besproken waren o.a: grenzen leren herkennen, nee zeggen, hulp vragen, feedback ontvangen, feedback geven, je mening geven etc. Allemaal op een stevige maar nette manier. Je leerde bijvoorbeeld een bepaalde zinsopbouw daar die je dan kan aanpassen aan de situatie. En als je het op die manier zegt dan zorg je er ook voor dat de situatie minder snel escaleert. Terwijl je wel ervoor zorgt dat dingen opgelost worden.
Bij zo'n cursus is het wel zo: hoe meer je er zelf mee oefent, hoe meer het blijft hangen. Inmiddels gaat het bij mij redelijk vanzelf, al laat ik me nog steeds wel eens overrompelen. Maar over het algemeen heeft het me erg geholpen.