Relaties
alle pijlers
vriend, kinderen, ex...
woensdag 24 augustus 2011 om 13:29
Hallo allemaal,
Ik heb wat luisterende oren en als het kan advies nodig.
Sinds 9 maanden heb ik, 33 jaar, een super lieve vriend, 39 jaar.
Uit zijn vorige relatie heeft hij 3 kinderen (9, 6 en 4 jaar). Dit is geen probleem voor mij. Mijn vriend en ik hebben ruim de tijd genomen voor ik de kids heb ontmoet. We wilden eerst zeker zijn van onze gevoelens voor elkaar en elkaar goed leren kennen voordat we kinderen opzadelen met een nieuwe vriendin van hun papa.
Een paar weken geleden heb ik ze voor het eerst ontmoet, we zijn een dag naar de Efteling geweest. Het was een gezellige en ontspannen dag, mijn vriend en ik hadden er een fijn gevoel over en de kinderen waren vrolijk. Mijn vriend heeft zijn ex verteld dat ik de kinderen heb ontmoet en zij is nogal geflipt. Het zou niet goed zijn voor de kinderen, hij zou ze niet meer mogen zien en heel veel verwijten naar hem toe, vreselijk. Ik was daar erg verdrietig over want we hebben alles zo rustig aangepakt en altijd aan de kinderen gedacht. Voor mijn vriend komen zijn kinderen (terecht!) op de eerste plaats en daarom maakt haar reactie mij verdrietig. Bovendien weet ze van onze relatie en als volwassen vrouw kun je er dan vanuit gaan dat een nieuwe relatie van de ex de kinderen een keer gaat ontmoeten. Sterker nog, zij heeft een korte nieuwe relatie gehad en hij sliep na twee weken al een heel weekend daar... Ik kan me voorstellen dat zij moet wennen aan een andere vrouw in het leven van haar ex en haar kinderen, maar ik vind wel dat ze op een normale manier zou moeten reageren. Ik heb voorgesteld elkaar een keer te ontmoeten zodat ze in ieder geval weet wie ik ben. Daar zou ze over nadenken.
Maar goed, sinds die tijd houdt mijn vriend de boot nogal af wat betreft een tweede ontmoeting met zijn kinderen en dat voelt heel vervelend. Ik ben geen type dat zich opdringt aan hun kinderen, ik zal nooit hun moeder worden en dat wil ik ook niet, maar ik wil wel een band met ze opbouwen, ze leren kennen. Omdat ik van hun vader hou en zijn kinderen een groot deel van zijn leven uitmaken. Nu is het zo dat als ik bij hem heb geslapen ik weer om half zeven weg moet omdat hij naar zijn kinderen moet of zij naar hem komen en ik zie hem de weekenden dat hij de kinderen heeft helemaal niet. Dit hebben we zo 8 maanden gedaan, maar ik wil dit niet meer. Ik had het gevoel dat we een stapje verder gingen nu ik zijn kinderen had ontmoet, dat ik bijvoorbeeld een keer zou blijven eten of zo.
We hebben al eens gesproken over samenwonen, dat we dat graag willen, en dat ik dan rustig de kinderen ga leren kennen, maar ik denk dat ik op deze manier nog wel een paar jaar kan wachten.
Om een lang verhaal kort te maken:ik baal ervan dat mijn vriend zich zo non-assertief opstelt naar zijn ex (er zijn meer voorvalletjes geweest), ik voel me niet helemaal meetellen in zijn leven, een beetje op een zijspoor gezet en ik voel me daar verdrietig over. Stel ik mij aan? Moet ik niet zo zeuren? Moet ik het tijd geven? Ik zie door mijn gepieker even door de bomen het bos niet meer...
Ik heb wat luisterende oren en als het kan advies nodig.
Sinds 9 maanden heb ik, 33 jaar, een super lieve vriend, 39 jaar.
Uit zijn vorige relatie heeft hij 3 kinderen (9, 6 en 4 jaar). Dit is geen probleem voor mij. Mijn vriend en ik hebben ruim de tijd genomen voor ik de kids heb ontmoet. We wilden eerst zeker zijn van onze gevoelens voor elkaar en elkaar goed leren kennen voordat we kinderen opzadelen met een nieuwe vriendin van hun papa.
Een paar weken geleden heb ik ze voor het eerst ontmoet, we zijn een dag naar de Efteling geweest. Het was een gezellige en ontspannen dag, mijn vriend en ik hadden er een fijn gevoel over en de kinderen waren vrolijk. Mijn vriend heeft zijn ex verteld dat ik de kinderen heb ontmoet en zij is nogal geflipt. Het zou niet goed zijn voor de kinderen, hij zou ze niet meer mogen zien en heel veel verwijten naar hem toe, vreselijk. Ik was daar erg verdrietig over want we hebben alles zo rustig aangepakt en altijd aan de kinderen gedacht. Voor mijn vriend komen zijn kinderen (terecht!) op de eerste plaats en daarom maakt haar reactie mij verdrietig. Bovendien weet ze van onze relatie en als volwassen vrouw kun je er dan vanuit gaan dat een nieuwe relatie van de ex de kinderen een keer gaat ontmoeten. Sterker nog, zij heeft een korte nieuwe relatie gehad en hij sliep na twee weken al een heel weekend daar... Ik kan me voorstellen dat zij moet wennen aan een andere vrouw in het leven van haar ex en haar kinderen, maar ik vind wel dat ze op een normale manier zou moeten reageren. Ik heb voorgesteld elkaar een keer te ontmoeten zodat ze in ieder geval weet wie ik ben. Daar zou ze over nadenken.
Maar goed, sinds die tijd houdt mijn vriend de boot nogal af wat betreft een tweede ontmoeting met zijn kinderen en dat voelt heel vervelend. Ik ben geen type dat zich opdringt aan hun kinderen, ik zal nooit hun moeder worden en dat wil ik ook niet, maar ik wil wel een band met ze opbouwen, ze leren kennen. Omdat ik van hun vader hou en zijn kinderen een groot deel van zijn leven uitmaken. Nu is het zo dat als ik bij hem heb geslapen ik weer om half zeven weg moet omdat hij naar zijn kinderen moet of zij naar hem komen en ik zie hem de weekenden dat hij de kinderen heeft helemaal niet. Dit hebben we zo 8 maanden gedaan, maar ik wil dit niet meer. Ik had het gevoel dat we een stapje verder gingen nu ik zijn kinderen had ontmoet, dat ik bijvoorbeeld een keer zou blijven eten of zo.
We hebben al eens gesproken over samenwonen, dat we dat graag willen, en dat ik dan rustig de kinderen ga leren kennen, maar ik denk dat ik op deze manier nog wel een paar jaar kan wachten.
Om een lang verhaal kort te maken:ik baal ervan dat mijn vriend zich zo non-assertief opstelt naar zijn ex (er zijn meer voorvalletjes geweest), ik voel me niet helemaal meetellen in zijn leven, een beetje op een zijspoor gezet en ik voel me daar verdrietig over. Stel ik mij aan? Moet ik niet zo zeuren? Moet ik het tijd geven? Ik zie door mijn gepieker even door de bomen het bos niet meer...
woensdag 24 augustus 2011 om 14:35
TO, heel herkenbaar. Het is een ontzettend moeilijke situatie, want voor jouw vriend zijn zijn kinderen natuurlijk zijn alles. En zijn ex heeft hem daarmee lekker in zijn macht, wat een fijn gevoel zal dat zijn . Dit zal van jullie samen veel kracht en doorzettingsvermogen kosten. Heel oneerlijk, maar ja, het is in Ned. nog steeds zo dat de moeder na een scheiding het een vader ontzettend moeilijk kan maken om de kinderen te zien. Ik heb niet gauw een hekel aan mensen, maar zulke vrouwen.... dat die zich moeder durven noemen, want ze hebben er ook hun kinderen mee en dat alles vanwege hun eigen kwetsbare ego.
woensdag 24 augustus 2011 om 14:37
Koffie,
Ik wil je dan weer niet aanraden om op bepaalde fora voor stiefmoeders te kijken. Er was een fora met siefmoeders die allemaal zowat een hekel aan de stiefkinderen hadden. Het was echt geen pretje om te lezen
Enne, ons verhaal is nou niet echt een lekker voorbeeld. Wij zijn nu zo'n 3 jaar samen. Ondertussen heeft mijn partner zn kinderen al heel erg lang niet meer gezien, langer dan een jaar nu. Maar goed, bij jou kan het anders gaan natuurlijk! Geef ex ook een beetje tijd, heb geduld. De meeste exen zijn zo vreselijk nog niet, ze hebben vaak gewoon tijd nodig...net als jij, je partner en de kinderen. Verder eens met Roosje, sta vooral sterk met zn tweeen!
Ik wil je dan weer niet aanraden om op bepaalde fora voor stiefmoeders te kijken. Er was een fora met siefmoeders die allemaal zowat een hekel aan de stiefkinderen hadden. Het was echt geen pretje om te lezen
Enne, ons verhaal is nou niet echt een lekker voorbeeld. Wij zijn nu zo'n 3 jaar samen. Ondertussen heeft mijn partner zn kinderen al heel erg lang niet meer gezien, langer dan een jaar nu. Maar goed, bij jou kan het anders gaan natuurlijk! Geef ex ook een beetje tijd, heb geduld. De meeste exen zijn zo vreselijk nog niet, ze hebben vaak gewoon tijd nodig...net als jij, je partner en de kinderen. Verder eens met Roosje, sta vooral sterk met zn tweeen!
woensdag 24 augustus 2011 om 14:39
Maar uiteindelijk zal jouw vriend toch gewoon samen met jou een grens moeten stellen. Dus gewoon jullie eigen leven leiden, daar heeft ex niets mee te maken. Als dat als consequentie heeft dat jouw vriend zijn kinderen niet meer ziet, dan is dat voor haar verantwoording. Op deze manier doorgaan maakt jouw vriend als maar meer chantabel en kan hij uiteindelijk toch nog aan het kortste eind trekken. Mijn advies: wees duidelijk naar de buitenwereld. Wij horen bij elkaar, wen er maar aan! (ex dan he?) Uiteindelijk komt het waarschijnlijk wel goed met de kinderen, maar dat gaat een hoop tijd en bloed, zweet en tranen kosten.
woensdag 24 augustus 2011 om 14:40
Even advocaat van de duivel spelen hoor, maar begrijp ik goed dat jij zijn kinderen ontmoet hebt zonder dat hun moeder dat van te voren wist? Ik denk dat het heel veel kan schelen als dit soort dingen van te voren besproken worden, want het achteraf horen is altijd rot/raar.
Verder, sterkte ermee, lijkt me niet makkelijk.
Verder, sterkte ermee, lijkt me niet makkelijk.
Het is zoals het is
woensdag 24 augustus 2011 om 14:43
quote:Youk79 schreef op 24 augustus 2011 @ 14:40:
Even advocaat van de duivel spelen hoor, maar begrijp ik goed dat jij zijn kinderen ontmoet hebt zonder dat hun moeder dat van te voren wist? Ik denk dat het heel veel kan schelen als dit soort dingen van te voren besproken worden, want het achteraf horen is altijd rot/raar.
Verder, sterkte ermee, lijkt me niet makkelijk.Wij hadden het ook niet aan ex verteld. Anders hadden de kinderen echt niet mogen komen....
Even advocaat van de duivel spelen hoor, maar begrijp ik goed dat jij zijn kinderen ontmoet hebt zonder dat hun moeder dat van te voren wist? Ik denk dat het heel veel kan schelen als dit soort dingen van te voren besproken worden, want het achteraf horen is altijd rot/raar.
Verder, sterkte ermee, lijkt me niet makkelijk.Wij hadden het ook niet aan ex verteld. Anders hadden de kinderen echt niet mogen komen....
woensdag 24 augustus 2011 om 14:48
Als hij maar 1 weekend per 2 weken z'n kids heeft, kun je daar toch rekening mee houden? Doe dat weekend lekker iets met vriendinnen of ga naar familie. En samenwonen met iemand die bagage heeft in de vorm van kids en 'n vervelende ex, is sowieso 'n groot risico. Lekker blijven latten en genieten van je vrije weekend om de week.
woensdag 24 augustus 2011 om 14:54
Heel erg dit, en heel herkenbaar. Ik heb 10 jaar in dit schuitje gezeten voordat het allemaal beter ging. Ik mocht de kinderen van mijn vriend niet zien en hij pikte dit, omdat zijn ex ook dreigde de kinderen bij hem weg te houden. Ik heb het allemaal laten gebeuren, kon verder ook niks, maar ik weet wel dat ik niet bij hem was gebleven als ik het van tevoren had geweten. Het is het echt niet waard, 10 jaar ellende. Ik denk dat hij op zijn strepen moet staan bij zijn ex, jullie zijn al 9 maanden samen en hij heeft al die tijd neem ik aan goed voor zijn kinderen gezorgd. Zijn ex heeft volgens mij geen poot om op te staan als ze niet wil dat hij de kinderen ziet. Als jullie dit pikken, ga je volgens mij net zoveel ellende tegemoet, alleen duurt het langer. Ze zal vast wel weer iets nieuws proberen om je dwars te zitten.
Heel veel sterkte en succes!
Heel veel sterkte en succes!
woensdag 24 augustus 2011 om 14:57
quote:elninjoo schreef op 24 augustus 2011 @ 14:48:
Als hij maar 1 weekend per 2 weken z'n kids heeft, kun je daar toch rekening mee houden? Doe dat weekend lekker iets met vriendinnen of ga naar familie. En samenwonen met iemand die bagage heeft in de vorm van kids en 'n vervelende ex, is sowieso 'n groot risico. Lekker blijven latten en genieten van je vrije weekend om de week.Ik denk dat het ook om het idee gaat. Dat hij het pikt van zijn ex en dus de kinderen bij TO weghoudt. Bij mij was dat ook het geval en geloof me: je voelt je héél erg op de laatste plaats gezet. Ik heb me regelmatig afgevraagd hoe belangrijk hij mij eigenlijk vond, dat hij toegaf aan zijn ex en ik nooit eens mee mocht als ze wat leuks gingen doen. Nu wonen we samen en zijn de kinderen er om het weekend, dat is ook niet altijd feest. Maar ik heb wel het gevoel dat ik erbij hoor en niet het gevoel buitengesloten te worden, wat ik eerst wel had.
Als hij maar 1 weekend per 2 weken z'n kids heeft, kun je daar toch rekening mee houden? Doe dat weekend lekker iets met vriendinnen of ga naar familie. En samenwonen met iemand die bagage heeft in de vorm van kids en 'n vervelende ex, is sowieso 'n groot risico. Lekker blijven latten en genieten van je vrije weekend om de week.Ik denk dat het ook om het idee gaat. Dat hij het pikt van zijn ex en dus de kinderen bij TO weghoudt. Bij mij was dat ook het geval en geloof me: je voelt je héél erg op de laatste plaats gezet. Ik heb me regelmatig afgevraagd hoe belangrijk hij mij eigenlijk vond, dat hij toegaf aan zijn ex en ik nooit eens mee mocht als ze wat leuks gingen doen. Nu wonen we samen en zijn de kinderen er om het weekend, dat is ook niet altijd feest. Maar ik heb wel het gevoel dat ik erbij hoor en niet het gevoel buitengesloten te worden, wat ik eerst wel had.
woensdag 24 augustus 2011 om 14:58
quote:lila01 schreef op 24 augustus 2011 @ 14:39:
Maar uiteindelijk zal jouw vriend toch gewoon samen met jou een grens moeten stellen. Dus gewoon jullie eigen leven leiden, daar heeft ex niets mee te maken. Als dat als consequentie heeft dat jouw vriend zijn kinderen niet meer ziet, dan is dat voor haar verantwoording. Op deze manier doorgaan maakt jouw vriend als maar meer chantabel en kan hij uiteindelijk toch nog aan het kortste eind trekken. Mijn advies: wees duidelijk naar de buitenwereld. Wij horen bij elkaar, wen er maar aan! (ex dan he?) Uiteindelijk komt het waarschijnlijk wel goed met de kinderen, maar dat gaat een hoop tijd en bloed, zweet en tranen kosten.Helemaal mee eens!
Maar uiteindelijk zal jouw vriend toch gewoon samen met jou een grens moeten stellen. Dus gewoon jullie eigen leven leiden, daar heeft ex niets mee te maken. Als dat als consequentie heeft dat jouw vriend zijn kinderen niet meer ziet, dan is dat voor haar verantwoording. Op deze manier doorgaan maakt jouw vriend als maar meer chantabel en kan hij uiteindelijk toch nog aan het kortste eind trekken. Mijn advies: wees duidelijk naar de buitenwereld. Wij horen bij elkaar, wen er maar aan! (ex dan he?) Uiteindelijk komt het waarschijnlijk wel goed met de kinderen, maar dat gaat een hoop tijd en bloed, zweet en tranen kosten.Helemaal mee eens!
woensdag 24 augustus 2011 om 15:01
Ben het eens met je Flip, daarom zei ik ook dat ze met partner moet praten. Ze moeten op 1 lijn zitten en met zn tweeen achter de beslissingen staan. Als mijn partner niet naar mijn mening en gevoel had geluisterd en ook alleen maar naar de pijpen van zn ex danste, had ik het denk ik niet volgehouden. Natuurlijk komen zn kinderen voor alles, maar een ex gaat niet mijn leven beheersen..
woensdag 24 augustus 2011 om 15:43
En ze gaat zelf uitleggen aan de kinderen waarom ze niet naar papa mogen neem ik aan. Geduld vrouw, heeft inderdaad tijd nodig. Blijf wel je eigen grenzen bewaken en af en toe wat tegengas geven anders ben je over 5 jaar nog bezig.
Jij moet om half 7 weg want dan komen de kinderen? Ik zou blijven tot 7 uur zodat je ze even gedag kunt zeggen en dan gaan. Maar goed, ik ben dan ook niet bang van een confrontatie en ik laat me ook niet voorschrijven wat ik wel en niet mag doen door een ex (ook niet als zij het speelt via mijn lief).
Inmiddels na een aantal jaren is ex hier volledig haar greep op lief kwijt en maken de kinderen hun eigen keuzes. Is natuurlijk niet zonder bloed, zweet en tranen gegaan......
Jij moet om half 7 weg want dan komen de kinderen? Ik zou blijven tot 7 uur zodat je ze even gedag kunt zeggen en dan gaan. Maar goed, ik ben dan ook niet bang van een confrontatie en ik laat me ook niet voorschrijven wat ik wel en niet mag doen door een ex (ook niet als zij het speelt via mijn lief).
Inmiddels na een aantal jaren is ex hier volledig haar greep op lief kwijt en maken de kinderen hun eigen keuzes. Is natuurlijk niet zonder bloed, zweet en tranen gegaan......
woensdag 24 augustus 2011 om 15:45
quote:Youk79 schreef op 24 augustus 2011 @ 14:40:
Even advocaat van de duivel spelen hoor, maar begrijp ik goed dat jij zijn kinderen ontmoet hebt zonder dat hun moeder dat van te voren wist? Ik denk dat het heel veel kan schelen als dit soort dingen van te voren besproken worden, want het achteraf horen is altijd rot/raar.
Verder, sterkte ermee, lijkt me niet makkelijk.De nieuwe vriend van ex bleef na twee weken slapen, daar heeft de vriend van TO toch ook niets over te zeggen.
Even advocaat van de duivel spelen hoor, maar begrijp ik goed dat jij zijn kinderen ontmoet hebt zonder dat hun moeder dat van te voren wist? Ik denk dat het heel veel kan schelen als dit soort dingen van te voren besproken worden, want het achteraf horen is altijd rot/raar.
Verder, sterkte ermee, lijkt me niet makkelijk.De nieuwe vriend van ex bleef na twee weken slapen, daar heeft de vriend van TO toch ook niets over te zeggen.
woensdag 24 augustus 2011 om 15:53
quote:Dani71 schreef op 24 augustus 2011 @ 15:52:
Dat is anders, het zijn nl HAAR kinderen... Been there, got the t-shirt....
Huh, het zijn toch ook ZIJN kinderen. Dus ik vind dat zijn ex niet perse hoeft te weten wanneer hij TO zou gaan voorstellen. Het is wel handi, maar moeten, neuh.
To, hou er rekening mee dat het jaren duurt voordat een samengesteld gezin werkt. En daarbij zul je nog vele hobbels over moeten. Laat je niet klein krijgen en geef meteen je grenzen aan. Als je dat niet doet ben je lang bezig om dat te herstellen.
Dat is anders, het zijn nl HAAR kinderen... Been there, got the t-shirt....
Huh, het zijn toch ook ZIJN kinderen. Dus ik vind dat zijn ex niet perse hoeft te weten wanneer hij TO zou gaan voorstellen. Het is wel handi, maar moeten, neuh.
To, hou er rekening mee dat het jaren duurt voordat een samengesteld gezin werkt. En daarbij zul je nog vele hobbels over moeten. Laat je niet klein krijgen en geef meteen je grenzen aan. Als je dat niet doet ben je lang bezig om dat te herstellen.
woensdag 24 augustus 2011 om 16:01
Als ik zo de reacties lees vind ik dat jullie behoorlijk hard zijn naar de moeder toe. Ik ken de redenen van de scheiding niet maar ik weet (helaas uit ervaring) hoe zwaar een all. moeder het heeft als ze de verzorgende ouder is. Om dan te moeten zien hoe de ex-man in no time weer een vrouw opduikelt en aan iets nieuws begint terwijl je zelf loopt te overleven (en ook minder in de markt ligt vanwege die kids) is dat zuur. Heel erg zuur. Zoals iemand al zei, het heeft tijd nodig, zij heeft het nodig om te wennen. Ik heb niet gelezen dat de moeder dreigt de kinderen af te nemen, dus ik neem het even voor haar op nu. Verder denk ik dat jouw vriend idd bang is om de moeder aan te spreken omdat hij bang is dat ze hem via de kids gaat pakken.
You can fool all the people some of the time, and some of the people all the time, but you cannot fool all the people all the time.
woensdag 24 augustus 2011 om 16:15
quote:roosje4 schreef op 24 augustus 2011 @ 15:45:
[...]
De nieuwe vriend van ex bleef na twee weken slapen, daar heeft de vriend van TO toch ook niets over te zeggen.
Maar dat vond hij toch vast ook niet prettig? Omdat iemand anders zich debiel gedraagt is nog geen reden om dat zelf ook maar te gaan doen.
Het kan best zijn dat de ex in kwestie een echte heks is die alles onmogelijk probeert te maken. Maar het zou ook best kunnen dat ze nog erg zit met de scheiding en dat ze zich vreselijk gefrustreerd voelt dat het haar niet lukt om een nieuwe goede relatie te vinden en haar ex wel en dat het dan net even de druppel is om achteraf te horen dat die nieuwe vriendin een leuke dag met haar kinderen heeft gehad.
TO: ik snap heel erg goed dat je je rot voelt onder deze situatie. En ik vind ook zeker niet dat je maar alles moet doen was ex wil. Ik denk dat het goed is om, zoals al eerder gezegd, duidelijk tegen je partner te zeggen hoe je je hieronder voelt. En ik denk zelf dat het misschien goed kan zijn om iets gas terug te nemen. qua kinderen. Niet voor ex, maar voor jezelf, door zelf gas terug te nemen bepaal je toch meer zelf het tempo.
Een samengesteld gezin is gewoon heel lastig, neem daar vooral de tijd voor.
Ik hoop dat jij en jouw vriend snel een goed gesprek met zijn ex kunnen hebben en dat ze dan wat makkelijker meewerkt.
[...]
De nieuwe vriend van ex bleef na twee weken slapen, daar heeft de vriend van TO toch ook niets over te zeggen.
Maar dat vond hij toch vast ook niet prettig? Omdat iemand anders zich debiel gedraagt is nog geen reden om dat zelf ook maar te gaan doen.
Het kan best zijn dat de ex in kwestie een echte heks is die alles onmogelijk probeert te maken. Maar het zou ook best kunnen dat ze nog erg zit met de scheiding en dat ze zich vreselijk gefrustreerd voelt dat het haar niet lukt om een nieuwe goede relatie te vinden en haar ex wel en dat het dan net even de druppel is om achteraf te horen dat die nieuwe vriendin een leuke dag met haar kinderen heeft gehad.
TO: ik snap heel erg goed dat je je rot voelt onder deze situatie. En ik vind ook zeker niet dat je maar alles moet doen was ex wil. Ik denk dat het goed is om, zoals al eerder gezegd, duidelijk tegen je partner te zeggen hoe je je hieronder voelt. En ik denk zelf dat het misschien goed kan zijn om iets gas terug te nemen. qua kinderen. Niet voor ex, maar voor jezelf, door zelf gas terug te nemen bepaal je toch meer zelf het tempo.
Een samengesteld gezin is gewoon heel lastig, neem daar vooral de tijd voor.
Ik hoop dat jij en jouw vriend snel een goed gesprek met zijn ex kunnen hebben en dat ze dan wat makkelijker meewerkt.
Het is zoals het is
woensdag 24 augustus 2011 om 16:15
Is het erg om op de tweede plaats te komen na de kinderen? Ik zou niet anders verwachten of respecteren van een man met kinderen.
Iets anders is of je genoeg uit de relatie krijgt. Dat wordt niet bepaald door de ex maar door je partner. Hij moet zijn grenzen bij haar aangeven, jij bij hem. Jouw probleem is niet met haar, jij hebt geen band met haar. De verstandhouding met haar is zijn zaak. Jouw probleem is met hem.
Moeilijke situatie. Je gaat heel omzichtig te werk en dat siert je, maar verlies niet uit het oog wat jij nodig hebt. Zijn kinderen of ex hoeven een gelijkwaardige relatie niet in de weg te staan, maar een gebrek aan assertiviteit van je vriend kan dat wel. Als jij je behoeften tijdelijk (deels) opzij kan zetten, geen probleem, zolang je weet dat jij daarvoor kiest en het niet wordt bepaald door je vriend of zijn ex. Je kiest voor deze man met deze 'bagage' en daar moet je zelf de consequenties van aanvaarden, de leuke en minder leuke. Maar doe jezelf geen geweld aan.
Iets anders is of je genoeg uit de relatie krijgt. Dat wordt niet bepaald door de ex maar door je partner. Hij moet zijn grenzen bij haar aangeven, jij bij hem. Jouw probleem is niet met haar, jij hebt geen band met haar. De verstandhouding met haar is zijn zaak. Jouw probleem is met hem.
Moeilijke situatie. Je gaat heel omzichtig te werk en dat siert je, maar verlies niet uit het oog wat jij nodig hebt. Zijn kinderen of ex hoeven een gelijkwaardige relatie niet in de weg te staan, maar een gebrek aan assertiviteit van je vriend kan dat wel. Als jij je behoeften tijdelijk (deels) opzij kan zetten, geen probleem, zolang je weet dat jij daarvoor kiest en het niet wordt bepaald door je vriend of zijn ex. Je kiest voor deze man met deze 'bagage' en daar moet je zelf de consequenties van aanvaarden, de leuke en minder leuke. Maar doe jezelf geen geweld aan.
Ga in therapie!
woensdag 24 augustus 2011 om 16:20
Beste Cameron, mijn vriend en ex hebben co-ouderschap, moeder hoeft bij lange na niet alles zelf te doen. En reden van scheiding is uit elkaar gegroeid en moeder die als antwoord daarop met andere kerel het bed induikt....
De scheiding is nu twee jaar geleden, lijkt me best tijd om het leven weer op te pakken. Vriend en ik zijn niet in no time iets begonnen.
Flip, ik denk inderdaad dat het voor mijzelf belangrijk is om mijn grenzen aan te geven. En laar ik dat nou net heel erg moeilijk vinden! Ik wil een leven opbouwen met mijn vriend, inclusief het leren kennen van zijn kinderen en ik verwacht dat hij dat ook zo ziet en niet zomaar aan de grillen van zijn ex toegeeft. Je hebt het zo bij het rechte eind dat ik me buitengesloten voel. Pas ging hij een middag met zijn broer en diens vrouw en kind naar een leuke speeltuin en ik dahct echt meteen "waarom mag ik niet mee? waarom vraagt hij me niet ook of ik meega?"
Ik denk dat ik zo vriend maar s bel of sms dat ik vanavond met m wil praten.
De scheiding is nu twee jaar geleden, lijkt me best tijd om het leven weer op te pakken. Vriend en ik zijn niet in no time iets begonnen.
Flip, ik denk inderdaad dat het voor mijzelf belangrijk is om mijn grenzen aan te geven. En laar ik dat nou net heel erg moeilijk vinden! Ik wil een leven opbouwen met mijn vriend, inclusief het leren kennen van zijn kinderen en ik verwacht dat hij dat ook zo ziet en niet zomaar aan de grillen van zijn ex toegeeft. Je hebt het zo bij het rechte eind dat ik me buitengesloten voel. Pas ging hij een middag met zijn broer en diens vrouw en kind naar een leuke speeltuin en ik dahct echt meteen "waarom mag ik niet mee? waarom vraagt hij me niet ook of ik meega?"
Ik denk dat ik zo vriend maar s bel of sms dat ik vanavond met m wil praten.
woensdag 24 augustus 2011 om 16:29
Ik vind dat er nogal gemakkelijk gezegd wordt dat de vriend van TO maar eens wat assertiever moet zijn naar zijn ex. Heel wat vaders zijn terecht (soms ook onterecht, dat is waar) bang dat ze hun kinderen niet meer te zien krijgen als ze hun ex niet 'behagen'. En dat gebeurt ook als de ex zelf vanwege een nieuwe vlam het huwelijk beëindigde.
Ik denk dat de vriend van TO in een behoorlijke spagaat zit. Het gaat hier wel om het behouden van contact met zijn kinderen.
Ik denk dat de vriend van TO in een behoorlijke spagaat zit. Het gaat hier wel om het behouden van contact met zijn kinderen.
woensdag 24 augustus 2011 om 16:30
quote:koffie1978 schreef op 24 augustus 2011 @ 16:20:
Beste Cameron, mijn vriend en ex hebben co-ouderschap, moeder hoeft bij lange na niet alles zelf te doen. En reden van scheiding is uit elkaar gegroeid en moeder die als antwoord daarop met andere kerel het bed induikt....
De scheiding is nu twee jaar geleden, lijkt me best tijd om het leven weer op te pakken. Vriend en ik zijn niet in no time iets begonnen.
.
Koffie, dan wordt het verhaal wel iets anders inderdaad. Dan riekt het eerder naar pesterijen/jaloezie. Kan het zijn dat ze gewoon geschrokken is en later toch wel bijtrekt? Ik hoop het voor iedereen, in het bijzonder de kids.
Twee jaar is niet altijd genoeg tijd om alles te verwerken, maar dat even terzijde.
Beste Cameron, mijn vriend en ex hebben co-ouderschap, moeder hoeft bij lange na niet alles zelf te doen. En reden van scheiding is uit elkaar gegroeid en moeder die als antwoord daarop met andere kerel het bed induikt....
De scheiding is nu twee jaar geleden, lijkt me best tijd om het leven weer op te pakken. Vriend en ik zijn niet in no time iets begonnen.
.
Koffie, dan wordt het verhaal wel iets anders inderdaad. Dan riekt het eerder naar pesterijen/jaloezie. Kan het zijn dat ze gewoon geschrokken is en later toch wel bijtrekt? Ik hoop het voor iedereen, in het bijzonder de kids.
Twee jaar is niet altijd genoeg tijd om alles te verwerken, maar dat even terzijde.
You can fool all the people some of the time, and some of the people all the time, but you cannot fool all the people all the time.
