Relaties
alle pijlers
vriend, kinderen, ex...
woensdag 24 augustus 2011 om 13:29
Hallo allemaal,
Ik heb wat luisterende oren en als het kan advies nodig.
Sinds 9 maanden heb ik, 33 jaar, een super lieve vriend, 39 jaar.
Uit zijn vorige relatie heeft hij 3 kinderen (9, 6 en 4 jaar). Dit is geen probleem voor mij. Mijn vriend en ik hebben ruim de tijd genomen voor ik de kids heb ontmoet. We wilden eerst zeker zijn van onze gevoelens voor elkaar en elkaar goed leren kennen voordat we kinderen opzadelen met een nieuwe vriendin van hun papa.
Een paar weken geleden heb ik ze voor het eerst ontmoet, we zijn een dag naar de Efteling geweest. Het was een gezellige en ontspannen dag, mijn vriend en ik hadden er een fijn gevoel over en de kinderen waren vrolijk. Mijn vriend heeft zijn ex verteld dat ik de kinderen heb ontmoet en zij is nogal geflipt. Het zou niet goed zijn voor de kinderen, hij zou ze niet meer mogen zien en heel veel verwijten naar hem toe, vreselijk. Ik was daar erg verdrietig over want we hebben alles zo rustig aangepakt en altijd aan de kinderen gedacht. Voor mijn vriend komen zijn kinderen (terecht!) op de eerste plaats en daarom maakt haar reactie mij verdrietig. Bovendien weet ze van onze relatie en als volwassen vrouw kun je er dan vanuit gaan dat een nieuwe relatie van de ex de kinderen een keer gaat ontmoeten. Sterker nog, zij heeft een korte nieuwe relatie gehad en hij sliep na twee weken al een heel weekend daar... Ik kan me voorstellen dat zij moet wennen aan een andere vrouw in het leven van haar ex en haar kinderen, maar ik vind wel dat ze op een normale manier zou moeten reageren. Ik heb voorgesteld elkaar een keer te ontmoeten zodat ze in ieder geval weet wie ik ben. Daar zou ze over nadenken.
Maar goed, sinds die tijd houdt mijn vriend de boot nogal af wat betreft een tweede ontmoeting met zijn kinderen en dat voelt heel vervelend. Ik ben geen type dat zich opdringt aan hun kinderen, ik zal nooit hun moeder worden en dat wil ik ook niet, maar ik wil wel een band met ze opbouwen, ze leren kennen. Omdat ik van hun vader hou en zijn kinderen een groot deel van zijn leven uitmaken. Nu is het zo dat als ik bij hem heb geslapen ik weer om half zeven weg moet omdat hij naar zijn kinderen moet of zij naar hem komen en ik zie hem de weekenden dat hij de kinderen heeft helemaal niet. Dit hebben we zo 8 maanden gedaan, maar ik wil dit niet meer. Ik had het gevoel dat we een stapje verder gingen nu ik zijn kinderen had ontmoet, dat ik bijvoorbeeld een keer zou blijven eten of zo.
We hebben al eens gesproken over samenwonen, dat we dat graag willen, en dat ik dan rustig de kinderen ga leren kennen, maar ik denk dat ik op deze manier nog wel een paar jaar kan wachten.
Om een lang verhaal kort te maken:ik baal ervan dat mijn vriend zich zo non-assertief opstelt naar zijn ex (er zijn meer voorvalletjes geweest), ik voel me niet helemaal meetellen in zijn leven, een beetje op een zijspoor gezet en ik voel me daar verdrietig over. Stel ik mij aan? Moet ik niet zo zeuren? Moet ik het tijd geven? Ik zie door mijn gepieker even door de bomen het bos niet meer...
Ik heb wat luisterende oren en als het kan advies nodig.
Sinds 9 maanden heb ik, 33 jaar, een super lieve vriend, 39 jaar.
Uit zijn vorige relatie heeft hij 3 kinderen (9, 6 en 4 jaar). Dit is geen probleem voor mij. Mijn vriend en ik hebben ruim de tijd genomen voor ik de kids heb ontmoet. We wilden eerst zeker zijn van onze gevoelens voor elkaar en elkaar goed leren kennen voordat we kinderen opzadelen met een nieuwe vriendin van hun papa.
Een paar weken geleden heb ik ze voor het eerst ontmoet, we zijn een dag naar de Efteling geweest. Het was een gezellige en ontspannen dag, mijn vriend en ik hadden er een fijn gevoel over en de kinderen waren vrolijk. Mijn vriend heeft zijn ex verteld dat ik de kinderen heb ontmoet en zij is nogal geflipt. Het zou niet goed zijn voor de kinderen, hij zou ze niet meer mogen zien en heel veel verwijten naar hem toe, vreselijk. Ik was daar erg verdrietig over want we hebben alles zo rustig aangepakt en altijd aan de kinderen gedacht. Voor mijn vriend komen zijn kinderen (terecht!) op de eerste plaats en daarom maakt haar reactie mij verdrietig. Bovendien weet ze van onze relatie en als volwassen vrouw kun je er dan vanuit gaan dat een nieuwe relatie van de ex de kinderen een keer gaat ontmoeten. Sterker nog, zij heeft een korte nieuwe relatie gehad en hij sliep na twee weken al een heel weekend daar... Ik kan me voorstellen dat zij moet wennen aan een andere vrouw in het leven van haar ex en haar kinderen, maar ik vind wel dat ze op een normale manier zou moeten reageren. Ik heb voorgesteld elkaar een keer te ontmoeten zodat ze in ieder geval weet wie ik ben. Daar zou ze over nadenken.
Maar goed, sinds die tijd houdt mijn vriend de boot nogal af wat betreft een tweede ontmoeting met zijn kinderen en dat voelt heel vervelend. Ik ben geen type dat zich opdringt aan hun kinderen, ik zal nooit hun moeder worden en dat wil ik ook niet, maar ik wil wel een band met ze opbouwen, ze leren kennen. Omdat ik van hun vader hou en zijn kinderen een groot deel van zijn leven uitmaken. Nu is het zo dat als ik bij hem heb geslapen ik weer om half zeven weg moet omdat hij naar zijn kinderen moet of zij naar hem komen en ik zie hem de weekenden dat hij de kinderen heeft helemaal niet. Dit hebben we zo 8 maanden gedaan, maar ik wil dit niet meer. Ik had het gevoel dat we een stapje verder gingen nu ik zijn kinderen had ontmoet, dat ik bijvoorbeeld een keer zou blijven eten of zo.
We hebben al eens gesproken over samenwonen, dat we dat graag willen, en dat ik dan rustig de kinderen ga leren kennen, maar ik denk dat ik op deze manier nog wel een paar jaar kan wachten.
Om een lang verhaal kort te maken:ik baal ervan dat mijn vriend zich zo non-assertief opstelt naar zijn ex (er zijn meer voorvalletjes geweest), ik voel me niet helemaal meetellen in zijn leven, een beetje op een zijspoor gezet en ik voel me daar verdrietig over. Stel ik mij aan? Moet ik niet zo zeuren? Moet ik het tijd geven? Ik zie door mijn gepieker even door de bomen het bos niet meer...
zondag 4 september 2011 om 15:22
Ik wilde dat als mijn kinderen iets vertelde over haar dat ik daar een beeld bij had, Ik wilde weten wie er voor mijn kinderen zorgde als ex was werken!
Ik wilde weten waar mijn kinderen waren, bij wie!
Ik ben veel te meegaand geweest de eerste jaren....alles gedaan voor de lieve vrede. Maar nu mijn kinderen zelf hun verhaal kunnen vertellen, heb ik echt moordneigingen gehad.
Dat een 3e persoon.......zoveel invloed kon hebben en zoveel schade kon aanbrengen. Mijn jongste dochter heeft dit besproken met een hulpverleenster. Zij heeft mijn kinderen schade aangebracht. Met haar eisen, zeiken.....opjutten.
Wij zijn blij dat mijn ex is gaan scheiden. Want hij kon kiezen, of zij...of de meiden kwamen daar niet meer. Ze wilde niet meer.
Hadden er genoeg van.....en mijn ex heeft een nieuwe vriendin, leuk mens, en die weet haar plaats. Gewoon nergens mee bemoeien.!... Nu zijn mijn kinderen wel inmiddels jong volwassen.
Ik wilde weten waar mijn kinderen waren, bij wie!
Ik ben veel te meegaand geweest de eerste jaren....alles gedaan voor de lieve vrede. Maar nu mijn kinderen zelf hun verhaal kunnen vertellen, heb ik echt moordneigingen gehad.
Dat een 3e persoon.......zoveel invloed kon hebben en zoveel schade kon aanbrengen. Mijn jongste dochter heeft dit besproken met een hulpverleenster. Zij heeft mijn kinderen schade aangebracht. Met haar eisen, zeiken.....opjutten.
Wij zijn blij dat mijn ex is gaan scheiden. Want hij kon kiezen, of zij...of de meiden kwamen daar niet meer. Ze wilde niet meer.
Hadden er genoeg van.....en mijn ex heeft een nieuwe vriendin, leuk mens, en die weet haar plaats. Gewoon nergens mee bemoeien.!... Nu zijn mijn kinderen wel inmiddels jong volwassen.
zondag 4 september 2011 om 15:32
Ja, door de scheiding ben ik toen wel het verkeerde pad opgegaan.
verkeerde vrienden omgaan, vrienden die je beinvloeden op de verkeerde manier zeg maar.
Ik heb de scheiding als kind niet verwerkt en kreeg geen steun van mijn moeder en mijn vader zag ik helemaal niet.
Lang lang verhaal. Enigst kind ook nog.
Moeder vaak weg want ja die moest werken want er moet toch brood op de plank komen.
Me moeder had af en toe een relatie maar was nooit lang in stand.
Kijk niet iedereen is het zelfde gelukkig iedereen is anders maar ik heb mijn hart beetje kunnen luchten en hopelijk jullie misschien beetje mijn ervaringen kunnen delen.
Maargoed nog ff terug te komen op de vraag of ik verkeerde pad op ben gegaan.
Nogmaals ja dat ben ik ook gegaan.
Doordat ik geen contact met mijn vader had en heb gehad en mijn moeder er niet echt voor mijn was heb ik een Borderline-syndroom ontwikkelt.
Borderline is heel erg groot (zoek maar op internet).
Bij scheidingen komen zoveel dingen bij kijken pffff.
Dus wil je het zo leuk mogelijk laten lopen voor de kids moet je met mekaar goede afspraken maken.
En mekaar het licht in de ogen gunnen. En niet praten over grote mensen zaken waar kinderen bij zijn, gaat de kids niks aan want ze hebben er al zoveel last van van de scheiding.
De scheiding voor kinderen is al niet goed dus je moet ze niet meer belasten dan wat ze al hebben.
En idd niet ieder kind wil dat de ouders misschien toch wel bij mekaar zijn ligt er ook aan hoe oud ze zijn als de ouders scheiden en wat er allemaal is gebeurt.
Maar toch voor 90 procent denk ik toch wel dat de kids diep van binnen wel de ouders bij mekaar zien blijven.(wat ik in vorige reactie zei).
maarja succes allemaal verder mensen.
Zowel voor de kinderen als voor de ouders is scheiden moeilijk.
Het is ook niet niks.
xxxxx
verkeerde vrienden omgaan, vrienden die je beinvloeden op de verkeerde manier zeg maar.
Ik heb de scheiding als kind niet verwerkt en kreeg geen steun van mijn moeder en mijn vader zag ik helemaal niet.
Lang lang verhaal. Enigst kind ook nog.
Moeder vaak weg want ja die moest werken want er moet toch brood op de plank komen.
Me moeder had af en toe een relatie maar was nooit lang in stand.
Kijk niet iedereen is het zelfde gelukkig iedereen is anders maar ik heb mijn hart beetje kunnen luchten en hopelijk jullie misschien beetje mijn ervaringen kunnen delen.
Maargoed nog ff terug te komen op de vraag of ik verkeerde pad op ben gegaan.
Nogmaals ja dat ben ik ook gegaan.
Doordat ik geen contact met mijn vader had en heb gehad en mijn moeder er niet echt voor mijn was heb ik een Borderline-syndroom ontwikkelt.
Borderline is heel erg groot (zoek maar op internet).
Bij scheidingen komen zoveel dingen bij kijken pffff.
Dus wil je het zo leuk mogelijk laten lopen voor de kids moet je met mekaar goede afspraken maken.
En mekaar het licht in de ogen gunnen. En niet praten over grote mensen zaken waar kinderen bij zijn, gaat de kids niks aan want ze hebben er al zoveel last van van de scheiding.
De scheiding voor kinderen is al niet goed dus je moet ze niet meer belasten dan wat ze al hebben.
En idd niet ieder kind wil dat de ouders misschien toch wel bij mekaar zijn ligt er ook aan hoe oud ze zijn als de ouders scheiden en wat er allemaal is gebeurt.
Maar toch voor 90 procent denk ik toch wel dat de kids diep van binnen wel de ouders bij mekaar zien blijven.(wat ik in vorige reactie zei).
maarja succes allemaal verder mensen.
Zowel voor de kinderen als voor de ouders is scheiden moeilijk.
Het is ook niet niks.
xxxxx
zondag 4 september 2011 om 16:48
Koffie,
Wat fijn dat het zo leuk is gegaan. Ik heb ook leuk nieuws, mijn stiefjes mogen volgend weekend een dag komen
@Claudje,
Ik begrijp dat je ook stiefmoeder was? Je hebt het over grote monden, opstoken door eigen moeder etc. Maar waar is jouw (ex)partner in dit verhaal? Ik bedoel, het contact met de moeder van mn stiefjes is op zn zachts gezegd erg slecht. En natuurlijk (en helaas) krijgen de kinderen dit mee..Maar dat heeft er niet voor gezorgd dat ze mij respectloos behandelen. En zouden ze dat wel doen dan is hun vader er om ze terug te fluiten. (Maar goed, ik heb dan ook de leukste man en de leukste stiefjes ter wereld)
Wat fijn dat het zo leuk is gegaan. Ik heb ook leuk nieuws, mijn stiefjes mogen volgend weekend een dag komen
@Claudje,
Ik begrijp dat je ook stiefmoeder was? Je hebt het over grote monden, opstoken door eigen moeder etc. Maar waar is jouw (ex)partner in dit verhaal? Ik bedoel, het contact met de moeder van mn stiefjes is op zn zachts gezegd erg slecht. En natuurlijk (en helaas) krijgen de kinderen dit mee..Maar dat heeft er niet voor gezorgd dat ze mij respectloos behandelen. En zouden ze dat wel doen dan is hun vader er om ze terug te fluiten. (Maar goed, ik heb dan ook de leukste man en de leukste stiefjes ter wereld)
zondag 4 september 2011 om 16:53
Niet alle kinderen van gescheiden ouders gaan het verkeerde pad op. Godzijdank niet, want ik zou niet graag door een verbitterde vrouw als Peecee geholpen worden.
En niet alle kinderen van gescheiden ouders raken verbitterd, ontspoord, beschadigd etc. etc. Er zijn ook situaties waarin het goed gaat, al kan het een aantal jaar duren voordat er een nwe balans is gekomen. Het ligt er maar net aan hoe de ouders en nwe partners zich opstellen.
Ik ben blij dat m'n ouders zijn gescheiden. Ze zijn zonder elkaar weer gelukkig geworden. Ook wij kinderen zijn er beter van geworden.
En niet alle kinderen van gescheiden ouders raken verbitterd, ontspoord, beschadigd etc. etc. Er zijn ook situaties waarin het goed gaat, al kan het een aantal jaar duren voordat er een nwe balans is gekomen. Het ligt er maar net aan hoe de ouders en nwe partners zich opstellen.
Ik ben blij dat m'n ouders zijn gescheiden. Ze zijn zonder elkaar weer gelukkig geworden. Ook wij kinderen zijn er beter van geworden.
zondag 4 september 2011 om 17:04
quote:peecee schreef op 04 september 2011 @ 15:22:
Ik wilde dat als mijn kinderen iets vertelde over haar dat ik daar een beeld bij had, Ik wilde weten wie er voor mijn kinderen zorgde als ex was werken!
Ik wilde weten waar mijn kinderen waren, bij wie!
Ik ben veel te meegaand geweest de eerste jaren....alles gedaan voor de lieve vrede. Maar nu mijn kinderen zelf hun verhaal kunnen vertellen, heb ik echt moordneigingen gehad.
Dat een 3e persoon.......zoveel invloed kon hebben en zoveel schade kon aanbrengen. Mijn jongste dochter heeft dit besproken met een hulpverleenster. Zij heeft mijn kinderen schade aangebracht. Met haar eisen, zeiken.....opjutten.
Wij zijn blij dat mijn ex is gaan scheiden. Want hij kon kiezen, of zij...of de meiden kwamen daar niet meer. Ze wilde niet meer.
Hadden er genoeg van.....en mijn ex heeft een nieuwe vriendin, leuk mens, en die weet haar plaats. Gewoon nergens mee bemoeien.!... Nu zijn mijn kinderen wel inmiddels jong volwassen.
Dus alleen jij en ex mogen zich ergens mee bemoeien? Dus als kinderen bij opa's/oma's/leraren zijn dan hoefen ze dus niet te luisteren?
Deze negatieve houding heeft ook invloed om kinderen, die dan wellicht jong volwassen worden.
Ik wilde dat als mijn kinderen iets vertelde over haar dat ik daar een beeld bij had, Ik wilde weten wie er voor mijn kinderen zorgde als ex was werken!
Ik wilde weten waar mijn kinderen waren, bij wie!
Ik ben veel te meegaand geweest de eerste jaren....alles gedaan voor de lieve vrede. Maar nu mijn kinderen zelf hun verhaal kunnen vertellen, heb ik echt moordneigingen gehad.
Dat een 3e persoon.......zoveel invloed kon hebben en zoveel schade kon aanbrengen. Mijn jongste dochter heeft dit besproken met een hulpverleenster. Zij heeft mijn kinderen schade aangebracht. Met haar eisen, zeiken.....opjutten.
Wij zijn blij dat mijn ex is gaan scheiden. Want hij kon kiezen, of zij...of de meiden kwamen daar niet meer. Ze wilde niet meer.
Hadden er genoeg van.....en mijn ex heeft een nieuwe vriendin, leuk mens, en die weet haar plaats. Gewoon nergens mee bemoeien.!... Nu zijn mijn kinderen wel inmiddels jong volwassen.
Dus alleen jij en ex mogen zich ergens mee bemoeien? Dus als kinderen bij opa's/oma's/leraren zijn dan hoefen ze dus niet te luisteren?
Deze negatieve houding heeft ook invloed om kinderen, die dan wellicht jong volwassen worden.
zondag 4 september 2011 om 18:04
Dat nergens mee bemoeien vind ik ook een beetje raar.
Dus ook al bevinden de kinderen zich ook in haar huis zij mag nergens iets van zeggen?
Houd zich nergens mee bemoeien ook in dat de nieuwe vriendin dus ook niet bijvoorbeeld de kleding wast maar dat vader of de kinderen zelf dat doen?
Dat zij niet hun eten kookt maar alleen voor zichzelf en vader voor de kinderen of de kinderen voor zichzelf?
Dat vriendin dus ook niet de rommel opruimt en ik noem maar wat hun bedden verschoont maar dat de kinderen of vader dat allemaal zelf regelen?
Dat zij niet hun kopjes borden en bestek afwast maar dat ze ook dat zelf regelen?
Dit klinkt misschien wat overdreven maar als ik de nieuwe vriendin was en ik mocht me totaal nergens mee bemoeien dan zou ik me met dit soort dingen ook niet meer willen bemoeien.
Dus ook al bevinden de kinderen zich ook in haar huis zij mag nergens iets van zeggen?
Houd zich nergens mee bemoeien ook in dat de nieuwe vriendin dus ook niet bijvoorbeeld de kleding wast maar dat vader of de kinderen zelf dat doen?
Dat zij niet hun eten kookt maar alleen voor zichzelf en vader voor de kinderen of de kinderen voor zichzelf?
Dat vriendin dus ook niet de rommel opruimt en ik noem maar wat hun bedden verschoont maar dat de kinderen of vader dat allemaal zelf regelen?
Dat zij niet hun kopjes borden en bestek afwast maar dat ze ook dat zelf regelen?
Dit klinkt misschien wat overdreven maar als ik de nieuwe vriendin was en ik mocht me totaal nergens mee bemoeien dan zou ik me met dit soort dingen ook niet meer willen bemoeien.
zondag 4 september 2011 om 18:54
zondag 4 september 2011 om 19:05
Wat een kind nodig heeft is liefde, veiligheid en steun. Daarnaast willen kinderen serieus genomen worden en gehoord/gezien worden. Eigenlijk heel vanzelfsprekende zaken.
Dat een scheiding schade toebrengt aan kinderen is vaak een gevolg van de ouders die emotioneel zo met elkaar en zichzelf overhoop liggen, dat ze even geen ruimte hebben om het kind te horen.
Er zijn zat scheidende ouders die dit wel goed oppikken. Er zijn ook zat ouders niet scheiden en het toch zwaar verprutsen.
Dat een scheiding schade toebrengt aan kinderen is vaak een gevolg van de ouders die emotioneel zo met elkaar en zichzelf overhoop liggen, dat ze even geen ruimte hebben om het kind te horen.
Er zijn zat scheidende ouders die dit wel goed oppikken. Er zijn ook zat ouders niet scheiden en het toch zwaar verprutsen.
zondag 4 september 2011 om 19:09
quote:superstar_2 schreef op 04 september 2011 @ 18:04:
Dat nergens mee bemoeien vind ik ook een beetje raar.
Dus ook al bevinden de kinderen zich ook in haar huis zij mag nergens iets van zeggen?
Houd zich nergens mee bemoeien ook in dat de nieuwe vriendin dus ook niet bijvoorbeeld de kleding wast maar dat vader of de kinderen zelf dat doen?
Dat zij niet hun eten kookt maar alleen voor zichzelf en vader voor de kinderen of de kinderen voor zichzelf?
Dat vriendin dus ook niet de rommel opruimt en ik noem maar wat hun bedden verschoont maar dat de kinderen of vader dat allemaal zelf regelen?
Dat zij niet hun kopjes borden en bestek afwast maar dat ze ook dat zelf regelen?
Dit klinkt misschien wat overdreven maar als ik de nieuwe vriendin was en ik mocht me totaal nergens mee bemoeien dan zou ik me met dit soort dingen ook niet meer willen bemoeien.
Dat nergens mee bemoeien vind ik ook een beetje raar.
Dus ook al bevinden de kinderen zich ook in haar huis zij mag nergens iets van zeggen?
Houd zich nergens mee bemoeien ook in dat de nieuwe vriendin dus ook niet bijvoorbeeld de kleding wast maar dat vader of de kinderen zelf dat doen?
Dat zij niet hun eten kookt maar alleen voor zichzelf en vader voor de kinderen of de kinderen voor zichzelf?
Dat vriendin dus ook niet de rommel opruimt en ik noem maar wat hun bedden verschoont maar dat de kinderen of vader dat allemaal zelf regelen?
Dat zij niet hun kopjes borden en bestek afwast maar dat ze ook dat zelf regelen?
Dit klinkt misschien wat overdreven maar als ik de nieuwe vriendin was en ik mocht me totaal nergens mee bemoeien dan zou ik me met dit soort dingen ook niet meer willen bemoeien.
zondag 4 september 2011 om 19:23
quote:roosje4 schreef op 04 september 2011 @ 19:10:
Maar ja Superstar, dat zijn praktische zaken, en ja dat behoort wel tot de taken van stiefmoeders. Want dat is 'anders' wordt er vaak gezegd.
O oké ik snap het weer een goede reden om vooral geen stiefmoeder te worden..
Het is heel simpel,als mijn dochter bij haar vader is dan gelden de regels die hij en zijn nieuwe vriendin daar hebben en daar heeft ze zich maar aan te houden.
De opvoedkundige dingen regelt haar vader zelf maar het is niet zo dat zijn vriendin zich nergens mee mag bemoeien.
Maar ja Superstar, dat zijn praktische zaken, en ja dat behoort wel tot de taken van stiefmoeders. Want dat is 'anders' wordt er vaak gezegd.
O oké ik snap het weer een goede reden om vooral geen stiefmoeder te worden..
Het is heel simpel,als mijn dochter bij haar vader is dan gelden de regels die hij en zijn nieuwe vriendin daar hebben en daar heeft ze zich maar aan te houden.
De opvoedkundige dingen regelt haar vader zelf maar het is niet zo dat zijn vriendin zich nergens mee mag bemoeien.
zondag 4 september 2011 om 19:31
zondag 4 september 2011 om 19:38
Uiteraard mag zij over klein lullige dingen iets zeggen.
Maar niet bemoeien met opvoeden...schoolkeuze haar....kleding....piercings tato. Dat beslissen de ouders.
Geen kritiek leveren op de ouders van het kind, eigen kind niet voorop stellen. ( had je maar geen relatie moeten aangaan met een man met kinderen)
Niet zeiken over hoe de kinderen zijn...niet over de bezoekregeling....jajajaj soms wel 2 weken achter elkaar.
Ook je partner eens alleen laten met zijn kinderen...dus...opzouten soms.
Ook zijn kinderen mee op vakantie.........
Ik las hier pas een topic....eigen kind mocht 3 weken mee op vakantie en de stiefkinderen 1 week....en die moesten dan maar de trein naar Frankrijk komen.
Zo vrouw zou je toch aanvliegen.
Leuk he stiefmoeder zijn.
Maar niet bemoeien met opvoeden...schoolkeuze haar....kleding....piercings tato. Dat beslissen de ouders.
Geen kritiek leveren op de ouders van het kind, eigen kind niet voorop stellen. ( had je maar geen relatie moeten aangaan met een man met kinderen)
Niet zeiken over hoe de kinderen zijn...niet over de bezoekregeling....jajajaj soms wel 2 weken achter elkaar.
Ook je partner eens alleen laten met zijn kinderen...dus...opzouten soms.
Ook zijn kinderen mee op vakantie.........
Ik las hier pas een topic....eigen kind mocht 3 weken mee op vakantie en de stiefkinderen 1 week....en die moesten dan maar de trein naar Frankrijk komen.
Zo vrouw zou je toch aanvliegen.
Leuk he stiefmoeder zijn.
zondag 4 september 2011 om 19:48
quote:Oriane schreef op 04 september 2011 @ 19:43:
Andersom dus ook. Als de stiefmoeder kinderen heeft, dan dient jouw ex zijn/jouw kinderen dus ook niet voorop te stellen. Of werkt dat niet zo en geldt dat weer alleen voor de nieuwe vriendin van je ex???
Ja waarschijnlijk wel...
Ik heb dit vaker gezien,de stiefmoeder mocht zich nergens mee bemoeien maar de nieuwe man van moeder uiteraard wel want dat was iets heel anders..
Als vader dat niet aanstond dan had hij het gezin maar niet in de steek moeten laten..
Ja serieus dat soort vrouwen bestaan echt.
Andersom dus ook. Als de stiefmoeder kinderen heeft, dan dient jouw ex zijn/jouw kinderen dus ook niet voorop te stellen. Of werkt dat niet zo en geldt dat weer alleen voor de nieuwe vriendin van je ex???
Ja waarschijnlijk wel...
Ik heb dit vaker gezien,de stiefmoeder mocht zich nergens mee bemoeien maar de nieuwe man van moeder uiteraard wel want dat was iets heel anders..
Als vader dat niet aanstond dan had hij het gezin maar niet in de steek moeten laten..
Ja serieus dat soort vrouwen bestaan echt.
zondag 4 september 2011 om 19:54
Ik ben bewust weer gaan daten toen mijn meiden de deur uit waren.
Ik wilde mijn kinderen niet confronteren met Pietje...Thomas...of Klaas. Ik noem maar wat.
Een bewuste keuze...of als de kinderen weg waren dan een date.
Nooit hun voorgesteld aan een vriendje....heel bewust.
1 Stiefouder is al een ramp laat staan 2.
Ik wilde dat mijn kinderen een echt thuis hadden, ons huis.
En niet zich moesten aanpassen omdat ik toevallig een vriend had. Kinderen zouden dan weer moeten omschakelen...die vragen daar niet om.
Ik wilde mijn kinderen niet confronteren met Pietje...Thomas...of Klaas. Ik noem maar wat.
Een bewuste keuze...of als de kinderen weg waren dan een date.
Nooit hun voorgesteld aan een vriendje....heel bewust.
1 Stiefouder is al een ramp laat staan 2.
Ik wilde dat mijn kinderen een echt thuis hadden, ons huis.
En niet zich moesten aanpassen omdat ik toevallig een vriend had. Kinderen zouden dan weer moeten omschakelen...die vragen daar niet om.
zondag 4 september 2011 om 20:04
quote:peecee schreef op 04 september 2011 @ 19:54:
Ik ben bewust weer gaan daten toen mijn meiden de deur uit waren.
Ik wilde mijn kinderen niet confronteren met Pietje...Thomas...of Klaas. Ik noem maar wat.
Een bewuste keuze...of als de kinderen weg waren dan een date.
Nooit hun voorgesteld aan een vriendje....heel bewust.
1 Stiefouder is al een ramp laat staan 2.
Ik wilde dat mijn kinderen een echt thuis hadden, ons huis.
En niet zich moesten aanpassen omdat ik toevallig een vriend had. Kinderen zouden dan weer moeten omschakelen...die vragen daar niet om.
Dat ben ik dan weer wel met je eens dat is ook 1 van de redenen dat ik bewust alleen blijf tot mijn kinderen hun eigen weg in dit leven hebben gevonden en ik date dus ook niet.
Maar goed niet iedereen kan en/of wil dat en dat hoeft ook niet.
Ik ben bewust weer gaan daten toen mijn meiden de deur uit waren.
Ik wilde mijn kinderen niet confronteren met Pietje...Thomas...of Klaas. Ik noem maar wat.
Een bewuste keuze...of als de kinderen weg waren dan een date.
Nooit hun voorgesteld aan een vriendje....heel bewust.
1 Stiefouder is al een ramp laat staan 2.
Ik wilde dat mijn kinderen een echt thuis hadden, ons huis.
En niet zich moesten aanpassen omdat ik toevallig een vriend had. Kinderen zouden dan weer moeten omschakelen...die vragen daar niet om.
Dat ben ik dan weer wel met je eens dat is ook 1 van de redenen dat ik bewust alleen blijf tot mijn kinderen hun eigen weg in dit leven hebben gevonden en ik date dus ook niet.
Maar goed niet iedereen kan en/of wil dat en dat hoeft ook niet.
zondag 4 september 2011 om 20:51
Niets dan complimenten voor TO! Wat ben jij hier op een goede manier mee bezig. Had graag een stiefmoeder als jij gehad voor mijn zoon, helaas ziet hij zijn vader niet meer omdat stiefmoeder de situatie maar lastig en vervelend vond. Ex had de ballen niet om haar te vertellen dat zoon op nr 1 stond. Hij koos voor makkelijk en ziet nu zijn bloedeigen kind niet meer. Voor mij onbegrijpelijk. Gelukkig heb ik een nieuwe partner die fantastisch is met mijn zoon.
TO veel succes, jullie komen er wel!
TO veel succes, jullie komen er wel!
zondag 4 september 2011 om 21:00
quote:jemida schreef op 04 september 2011 @ 20:51:
Niets dan complimenten voor TO! Wat ben jij hier op een goede manier mee bezig. Had graag een stiefmoeder als jij gehad voor mijn zoon, helaas ziet hij zijn vader niet meer omdat stiefmoeder de situatie maar lastig en vervelend vond. Ex had de ballen niet om haar te vertellen dat zoon op nr 1 stond. Hij koos voor makkelijk en ziet nu zijn bloedeigen kind niet meer. Voor mij onbegrijpelijk. Gelukkig heb ik een nieuwe partner die fantastisch is met mijn zoon.
TO veel succes, jullie komen er wel!
Wordt nogal over stiefmoeders gezeurd maar de vader laat dit toch gebeuren? Het ligt dan niet aan de vrouw maar aan de man toch.
Als een vrouw bij binnenkomst de keuze stelt of zij of mijn dochter dan leidt ik haar vriendelijk gelijk via de achterdeur weer naar buiten.
Neemt niet weg dat bij een nieuwe relatie ze toch ook een rol speelt ook niet ontkomt om ook opvoedkundige ruimte te krijgen. Lijkt me ook zo als een moeder een nieuwe man heeft deze die ruimte hoort te krijgen.
Niets dan complimenten voor TO! Wat ben jij hier op een goede manier mee bezig. Had graag een stiefmoeder als jij gehad voor mijn zoon, helaas ziet hij zijn vader niet meer omdat stiefmoeder de situatie maar lastig en vervelend vond. Ex had de ballen niet om haar te vertellen dat zoon op nr 1 stond. Hij koos voor makkelijk en ziet nu zijn bloedeigen kind niet meer. Voor mij onbegrijpelijk. Gelukkig heb ik een nieuwe partner die fantastisch is met mijn zoon.
TO veel succes, jullie komen er wel!
Wordt nogal over stiefmoeders gezeurd maar de vader laat dit toch gebeuren? Het ligt dan niet aan de vrouw maar aan de man toch.
Als een vrouw bij binnenkomst de keuze stelt of zij of mijn dochter dan leidt ik haar vriendelijk gelijk via de achterdeur weer naar buiten.
Neemt niet weg dat bij een nieuwe relatie ze toch ook een rol speelt ook niet ontkomt om ook opvoedkundige ruimte te krijgen. Lijkt me ook zo als een moeder een nieuwe man heeft deze die ruimte hoort te krijgen.
zondag 4 september 2011 om 21:09
Amani,
Helemaal met je eens, vader is ook gewoon de laffe hond in dit verhaal. Neemt niet weg dat zij een heel grote factor in al dit gedoe is. Zij schreef bijvoorbeeld letterlijk naar mij dat ze zich doodergerde aan kind die steeds met papa wilde knuffelen. (vreemd voor een jochie van toen een jaar of 6, die papa 1 keer in de 2 weken zag)
Als zij niet zo jaloers was geweest en zich iets meer in kind had verplaatsy was dit wellicht niet zo ver gekomen. Alhoewel vader nooit echt zijn best heedt gedaan en dus ook zonder moeite voor nieuwe vriendin koos.
(even voor de duidelijkheid, ik ben geen verlaten rancuneuze boze mama)
Helemaal met je eens, vader is ook gewoon de laffe hond in dit verhaal. Neemt niet weg dat zij een heel grote factor in al dit gedoe is. Zij schreef bijvoorbeeld letterlijk naar mij dat ze zich doodergerde aan kind die steeds met papa wilde knuffelen. (vreemd voor een jochie van toen een jaar of 6, die papa 1 keer in de 2 weken zag)
Als zij niet zo jaloers was geweest en zich iets meer in kind had verplaatsy was dit wellicht niet zo ver gekomen. Alhoewel vader nooit echt zijn best heedt gedaan en dus ook zonder moeite voor nieuwe vriendin koos.
(even voor de duidelijkheid, ik ben geen verlaten rancuneuze boze mama)
zondag 4 september 2011 om 21:21
Jemida, dat zij jaloers was staat los van hoe vader met kind had moeten omgaan. Vind het dan ook ronduit belachelijk dat zij naar jou schrijft dat ze zich doodergert. Dit is volgens mij een relatie issue en dat had ze dan met je ex moeten bespreken. Dat is iets wat ik ieg nooit doe, ik bespreek dingen over mijn dochter alleen met moeder en niet met haar vriendjes/mannen. Btw als mijn kind verlaten zou zijn zal ik heel boos en rancuneus worden en dan met extra liefde er nog meer voor haar zijn. (en helaas is zoiets al voorgekomen). Dus rancune en boosheid kan ik heel goed begrijpen, maar ik begrijp ook dat een kind hier absoluut niks mee kan en zeker niet iets mee moet.
zondag 4 september 2011 om 21:43
Zij mailde mij regelmatig met commentaar op mijn opvoeding en over de omgang tussen vader en zoon. Niets was goed volgens haar, ze had toen zelf nog niet eens kinderen. Er is ook nooit voorzichtig kennis gemaakt, ze kenden elkaar een week en toen sliep zij al daar in de weekenden dat kind bij vader was.
En ja, natuurlijk maak ik mij kwaad om de situatie, maar ik probeer mijn energie op ons gezin te richten. Wij hebben het erg fijn samen. Heb 2 jaar een relatie maar wonen nog niet samen. Juist omdat we heel voorzichtig zijn omdat zoon het al moeilijk genoeg heeft met jet feit dat papa hem "niet meer moet"
En ja, natuurlijk maak ik mij kwaad om de situatie, maar ik probeer mijn energie op ons gezin te richten. Wij hebben het erg fijn samen. Heb 2 jaar een relatie maar wonen nog niet samen. Juist omdat we heel voorzichtig zijn omdat zoon het al moeilijk genoeg heeft met jet feit dat papa hem "niet meer moet"
zondag 4 september 2011 om 22:48
quote:jemida schreef op 04 september 2011 @ 21:43:
Zij mailde mij regelmatig met commentaar op mijn opvoeding en over de omgang tussen vader en zoon. Niets was goed volgens haar, ze had toen zelf nog niet eens kinderen. Er is ook nooit voorzichtig kennis gemaakt, ze kenden elkaar een week en toen sliep zij al daar in de weekenden dat kind bij vader was.
En ja, natuurlijk maak ik mij kwaad om de situatie, maar ik probeer mijn energie op ons gezin te richten. Wij hebben het erg fijn samen. Heb 2 jaar een relatie maar wonen nog niet samen. Juist omdat we heel voorzichtig zijn omdat zoon het al moeilijk genoeg heeft met jet feit dat papa hem "niet meer moet"
Zij mailde mij regelmatig met commentaar op mijn opvoeding en over de omgang tussen vader en zoon. Niets was goed volgens haar, ze had toen zelf nog niet eens kinderen. Er is ook nooit voorzichtig kennis gemaakt, ze kenden elkaar een week en toen sliep zij al daar in de weekenden dat kind bij vader was.
En ja, natuurlijk maak ik mij kwaad om de situatie, maar ik probeer mijn energie op ons gezin te richten. Wij hebben het erg fijn samen. Heb 2 jaar een relatie maar wonen nog niet samen. Juist omdat we heel voorzichtig zijn omdat zoon het al moeilijk genoeg heeft met jet feit dat papa hem "niet meer moet"