Relaties
alle pijlers
Vriend kwijt?
vrijdag 23 maart 2018 om 09:54
Even onder een andere nick vanwege herkenbaarheid.
En een beetje lang verhaal vrees ik... maar ik ben echt verdrietig.
Mijn man heeft al meer dan 20 jaar een goede vriend. Mijn man ziet hem als een van zijn beste vrienden, en voelt een close band met hem. Deze vriend heeft echter een flink belast verleden. Dit heeft wel zijn weerslag gehad op deze vriend: hij kan zich aan de ene kant aan iemand vastklampen om vervolgens ineens weer weg te waaien. Verder heeft hij opmerkelijke relaties met vrouwen. Dit liep vaak helemaal mis en kwam hij verschillende keren in hele destructieve relaties terecht. Dit heeft jarenlang geduurd, uiteraard steunden mijn man en andere vrienden hem volledig. Financieel is hij helemaal uitgekleed. Hij bleef echter nog lang achter deze vrouwen aanlopen, ook al lieten zij heel duidelijk merken dat ze van hem af wilden. Dit gebeurde steeds weer, heel sneu.
En toen kwam vorige zomer weer een nieuwe vriendin. Uiteraard had iedereen wel wat reserves. Want de vriend van mijn man is niet zo heel handig in goede levenspartners uitkiezen zeg maar
. En ook bij deze dame rezen er al snel twijfels bij ons. Waar het feitelijk op neerkomt is dat mijn mans vriend vooral moet dienen als een provider en zaaddonor. Ook nu blijft hij zich aan haar vastklemmen terwijl zij allerlei (haast onmogelijke) eisen aan hem stelt. En hij hier zelf over moppert tegen zijn vrienden. We zien de geschiedenis zich opnieuw herhalen...
Mijn man heeft hierover met zijn vriend gesproken, en zijn zorgen geuit. We voorzien dat zij straks met een kind ergens aan de andere kant van Nederland woont, en hij vooral alimentatie mag betalen. Mijn man heeft hem hier subtiel een paar keer voor gewaarschuwd. Maar goed, het is zijn eigen keuze natuurlijk hoe hij leeft en wat hij doet.
Het gekke is, dat mijn man ineens weinig meer van zijn vriend hoort. Het beeld dat we hebben van deze vriendin, hebben we uit de verhalen van mijn mans vriend. Want, we hebben haar nog nooit echt ontmoet. Verder is iedereen al aan haar voorgesteld, en we weten dat ze bij andere vrienden (die verder weg wonen dan wij) regelmatig over de vloer komen. Op onze voorstellen en uitnodigingen gaat de vriend echter niet in. Ik heb hem ook niet meer bij ons thuis gezien, ook al liep hij voorheen letterlijk de deur bij ons plat. Hij was de suikeroom van mijn kind, kwam regelmatig over de vloer. Ineens is dat over.
De vriend is onze executeur en zal toeziend voogd zijn voor ons kind als er wat met ons gebeurt. Mijn man is executeur gemaakt voor zijn vriend. Echter heeft de vriend afgelopen week gevraagd of een andere vriend executeur wil zijn, en niet meer mijn man. Hij kwam met een vaag doorzichtig excuus. Het executeurschap is blijkbaar ook allemaal al officieel veranderd. Dit voelt heel raar en heel naar.
Ook wordt het samen afspreken met de vriendin weer afgehouden, druk enzo. Terwijl hij twee weken geleden zelf met haar bij mijn mans ouders is geweest.. die veel verder weg wonen dan wij. De vriend bezoekt hen twee keer per jaar. Mijn man en zijn vader hebben geen hele goede band, en mijn schoonmoeder is niet zo dol op mij. Prima, ik kom er zelden. Maar we hebben de indruk dat zij mogelijk ook een vinger in de pap hebben gehad. Ook al weten we dat niet zeker.
Ik voel me echt naar en verdrietig over wat er nu gebeurt. Niet eens zozeer voor mezelf, maar voor mijn man. Als hij vraagt wat er aan de hand is dan hoort mijn man dat er niks aan de hand is. En dat het allemaal niet persoonlijk is. En heel toevallig is maar niets betekent. Het spijt me, maar dat gaat er bij mij nu even niet in. Er komt een nieuw grietje binnen, en ineens wordt mijn man afgeserveerd zonder tekst of uitleg...
Wat moeten we hier nu mee??
(Tekst is ingekort in verband met herkenbaarheid)
En een beetje lang verhaal vrees ik... maar ik ben echt verdrietig.
Mijn man heeft al meer dan 20 jaar een goede vriend. Mijn man ziet hem als een van zijn beste vrienden, en voelt een close band met hem. Deze vriend heeft echter een flink belast verleden. Dit heeft wel zijn weerslag gehad op deze vriend: hij kan zich aan de ene kant aan iemand vastklampen om vervolgens ineens weer weg te waaien. Verder heeft hij opmerkelijke relaties met vrouwen. Dit liep vaak helemaal mis en kwam hij verschillende keren in hele destructieve relaties terecht. Dit heeft jarenlang geduurd, uiteraard steunden mijn man en andere vrienden hem volledig. Financieel is hij helemaal uitgekleed. Hij bleef echter nog lang achter deze vrouwen aanlopen, ook al lieten zij heel duidelijk merken dat ze van hem af wilden. Dit gebeurde steeds weer, heel sneu.
En toen kwam vorige zomer weer een nieuwe vriendin. Uiteraard had iedereen wel wat reserves. Want de vriend van mijn man is niet zo heel handig in goede levenspartners uitkiezen zeg maar
. En ook bij deze dame rezen er al snel twijfels bij ons. Waar het feitelijk op neerkomt is dat mijn mans vriend vooral moet dienen als een provider en zaaddonor. Ook nu blijft hij zich aan haar vastklemmen terwijl zij allerlei (haast onmogelijke) eisen aan hem stelt. En hij hier zelf over moppert tegen zijn vrienden. We zien de geschiedenis zich opnieuw herhalen... Mijn man heeft hierover met zijn vriend gesproken, en zijn zorgen geuit. We voorzien dat zij straks met een kind ergens aan de andere kant van Nederland woont, en hij vooral alimentatie mag betalen. Mijn man heeft hem hier subtiel een paar keer voor gewaarschuwd. Maar goed, het is zijn eigen keuze natuurlijk hoe hij leeft en wat hij doet.
Het gekke is, dat mijn man ineens weinig meer van zijn vriend hoort. Het beeld dat we hebben van deze vriendin, hebben we uit de verhalen van mijn mans vriend. Want, we hebben haar nog nooit echt ontmoet. Verder is iedereen al aan haar voorgesteld, en we weten dat ze bij andere vrienden (die verder weg wonen dan wij) regelmatig over de vloer komen. Op onze voorstellen en uitnodigingen gaat de vriend echter niet in. Ik heb hem ook niet meer bij ons thuis gezien, ook al liep hij voorheen letterlijk de deur bij ons plat. Hij was de suikeroom van mijn kind, kwam regelmatig over de vloer. Ineens is dat over.
De vriend is onze executeur en zal toeziend voogd zijn voor ons kind als er wat met ons gebeurt. Mijn man is executeur gemaakt voor zijn vriend. Echter heeft de vriend afgelopen week gevraagd of een andere vriend executeur wil zijn, en niet meer mijn man. Hij kwam met een vaag doorzichtig excuus. Het executeurschap is blijkbaar ook allemaal al officieel veranderd. Dit voelt heel raar en heel naar.
Ook wordt het samen afspreken met de vriendin weer afgehouden, druk enzo. Terwijl hij twee weken geleden zelf met haar bij mijn mans ouders is geweest.. die veel verder weg wonen dan wij. De vriend bezoekt hen twee keer per jaar. Mijn man en zijn vader hebben geen hele goede band, en mijn schoonmoeder is niet zo dol op mij. Prima, ik kom er zelden. Maar we hebben de indruk dat zij mogelijk ook een vinger in de pap hebben gehad. Ook al weten we dat niet zeker.
Ik voel me echt naar en verdrietig over wat er nu gebeurt. Niet eens zozeer voor mezelf, maar voor mijn man. Als hij vraagt wat er aan de hand is dan hoort mijn man dat er niks aan de hand is. En dat het allemaal niet persoonlijk is. En heel toevallig is maar niets betekent. Het spijt me, maar dat gaat er bij mij nu even niet in. Er komt een nieuw grietje binnen, en ineens wordt mijn man afgeserveerd zonder tekst of uitleg...
Wat moeten we hier nu mee??
(Tekst is ingekort in verband met herkenbaarheid)
anoniem_366829 wijzigde dit bericht op 24-03-2018 12:38
30.89% gewijzigd
zaterdag 24 maart 2018 om 06:14
Helaas kun je je vriend niet dwingen de dingen te zien zoals jij ze ziet. Hoe gelijk je ook hebt. Dat hij jullie bovendien nu links laat liggen is pijnlijk en dat daar zogenaamd geen reden voor is, ook. Ik zou daar wel moeite mee hebben, want het komt enigzins ondankbaar van hem over. Als er problemen zijn wist hij jullie in het verleden immers wel te vinden.
Al met al een situatie waaraan je weinig kunt veranderen nu. Dan blijft over: accepteren dat het is zoals het nu is. En bedenk wat je wilt doen als hij plots weer voor de deur zou staan. Ooit.
Als jullie nu toch met hem naar de notaris moeten dan zou ik dat moment aangrijpen om ook zijn rol als toeziend voogd te schrappen. En bij die gelegenheid te benoemen dat het jullie verdriet doet dat de vriendschap aan het verwateren is, maar dat jullie hem al het geluk van de wereld gunnen en de deur altijd open zal staan. Als jullie dat nog zo voelen tenminste.
Al met al een situatie waaraan je weinig kunt veranderen nu. Dan blijft over: accepteren dat het is zoals het nu is. En bedenk wat je wilt doen als hij plots weer voor de deur zou staan. Ooit.
Als jullie nu toch met hem naar de notaris moeten dan zou ik dat moment aangrijpen om ook zijn rol als toeziend voogd te schrappen. En bij die gelegenheid te benoemen dat het jullie verdriet doet dat de vriendschap aan het verwateren is, maar dat jullie hem al het geluk van de wereld gunnen en de deur altijd open zal staan. Als jullie dat nog zo voelen tenminste.
zaterdag 24 maart 2018 om 09:24
Nee. Dit is voor mij de eerste keer dat zoiets gebeurt. Maar er zijn vast wel meer mensen die dit hebben meegemaakt.Judy_Hopps schreef: ↑23-03-2018 20:49Het verhaal kwam me sowieso al bekend voor. Alleen was het toen nog vriendin 1 of 2.
Heb je er als eens eerder over gepost TO?
En nee ik ben ook geen troll
zaterdag 24 maart 2018 om 09:30
Dit is het enige wat ik echt van het hele verhaal vind.
Verder snap ik dat het rot is voor je man, maar die vriend is nou eenmaal labiel en het viel te verwachten dat het zo zou lopen. Hij doet toch wat hij zelf wil en zit niet te wachten op jullie goedbedoelde adviezen.
zaterdag 24 maart 2018 om 09:31
Dank je wel voor alle lieve en steunende reacties verder. Het doet wel zeer maar ik denk inderdaad dat mijn man (of ik) weinig kunnen doen. Ik ben wel een beetje boos over hoe het nu loopt. En ja goede kans dat de vriend van mijn man beinvloedt wordt door de nieuwe vriendin en/of mijn schoonouders. Maar dan nog maakt hij zijn eigen keuzes. Vind ik
En nee hij heeft zich eigenlijk nooit veel aangetrokken van onze adviezen (of die van de andere vrienden uit deze groep. Want wij zijn niet de enigen die wel eens opmerkingen hebben gemaakt. Daarom snap ik ook niet zo goed waarom dan juist mijn man nu ineens zo uit de gratie is).
Op dit moment weet ik eigenlijk niet zo goed of ik de deur nog wel open wil zetten voor deze vriend. Maar goed, het is ook feitelijk niet mijn vriend natuurlijk. Mijn man zal zelf moeten beslissen wat hij hiermee wil. Ik zal alleen wel een stuk voorzichtiger zijn om hem weer zo dicht bij mijn gezin en kind te laten komen, dat wel.
Bedankt allemaal, jullie bemoedigende woorden zijn heel fijn.
En nee hij heeft zich eigenlijk nooit veel aangetrokken van onze adviezen (of die van de andere vrienden uit deze groep. Want wij zijn niet de enigen die wel eens opmerkingen hebben gemaakt. Daarom snap ik ook niet zo goed waarom dan juist mijn man nu ineens zo uit de gratie is).
Op dit moment weet ik eigenlijk niet zo goed of ik de deur nog wel open wil zetten voor deze vriend. Maar goed, het is ook feitelijk niet mijn vriend natuurlijk. Mijn man zal zelf moeten beslissen wat hij hiermee wil. Ik zal alleen wel een stuk voorzichtiger zijn om hem weer zo dicht bij mijn gezin en kind te laten komen, dat wel.
Bedankt allemaal, jullie bemoedigende woorden zijn heel fijn.
zaterdag 24 maart 2018 om 10:11
Kan me voorstellen dat dit heel rot voelt, TO, maar er is eigenlijk niks wat je kunt doen. Hopen dat de relatie niets wordt misschien. Dan heb je kans dat die vriend wel weer bijtrekt. Maar de vraag is of je dat wilt. Iemand die zo makkelijk een jarenlange, diepe vriendschap opzij zet en totaal geen ruggengraat heeft, ik weet niet of ik die voogd over mijn kinderen zou willen laten zijn. Sterkte.