Vriend onzeker

Hallo allemaal,

Graag zou ik aan jullie mijn verhaal eens kwijt willen.
Nou, ik ben 3 jaar samen met mijn vriend. Ik ben 21, hij 24.
Door zijn ietwat oudere leeftijd, en mijn toenmalige moeilijke thuissituatie, hebben we samen besloten om samen een leuk appartementje te huren. (April 2017)

Zoals ik jullie al aangaf in mijn vorige topics, ben ik iemand met ADD.

Ik begrijp dat dit niet altijd even makkelijk is voor hem. Mede ADD-ers zullen dit waarschijnlijk ook wel begrijpen..

Ikzelf, ik ben iemand die erg panisch is. Ik kan jullie zeggen dat, wanneer er een nieuwe gebeurtenis plaats vindt in mijn leven, of ik sta voor een moeilijke keuze, ben ik erg prikkelbaar/angstig en panikeer ik. Ook heb ik geen zelfvertrouwen, dat is echt zo.. Hier werk ik inmiddels aan.

Mijn vriend is iemand die erg "chill" is. Hij geniet van het leven, probeert zich zo weinig mogelijk zorgen te maken om nutteloze dingen. Hij is heel lief, echt mijn grootste steun in het leven. Hij heeft tonnen geduld én heeft veel respect voor anderen. Zowat het perfecte plaatje (in mijn ogen dan toch.. )
Mijn vriend is een motorcrosser, zit zijn hele leven al op de moto & had zijn vaste vriendengroep, gingen elk weekend weg, etc.

Nu bots ik tegen het volgende aan..
Hij heeft al enkele keren aangetoond dat hij zich niet altijd even lekker in zijn vel voelt. Ik merk dat meteen.
Al enkele keren heb ik geprobeerd om deftig met hem te praten en te begrijpen waar zijn gevoelens vandaan komen.
Hij zegt me soms dat hij zijn leventje van vroeger mist. Ik ben zijn eerste liefde. Dus hij moest vroeger nooit aan iemand denken, was vrij in zijn doen en laten. Kortom: hij moest met niemand rekening houden. Ik weet ook dat dit een grote aanpassing was/is in zijn leven.
Nou, toch ligt dit op mijn hart.
Door financiele omstandigheden is het een tijd niet meer mogelijk geweest om nog verder te motorcrossen, waardoor hij dus in een routine viel: opstaan-eten-werken-slapen. De relaties met zijn toenmalige vriendengroep verwaterden (we spraken nog 2-3x af per jaar) én telkens we samen zaten werd er gepraat over de motorcross.
(Hé, het klinkt misschien wat vreemd, maar voor hem is dit écht een hobby én passie..)

Later begon hij aan te geven dat hij soms denkt aan een leventje alleen. Dat hij zichzelf écht nog als éénzaad ziet..
Hij wilt de dingen terug doen zoals hij deed in het verleden.
Ik probeer hem hier ook in te begrijpen.

Vroeger had hij zo'n twijfel-periode eens om de 2-3 maand, nu beginnen deze periodes in te korten en worden dit enkele weken.

Ook hebben wij soms erg weinig intimiteit in onze relatie, knuffelt hij heel erg weinig en /of heb ik het gevoel dat hij me soms niet meer ziet staan. Dit doet natuurlijk erg veel pijn en maakt dit mij als persoon nog onzekerder. Het geeft me een gevoel "niet goed genoeg" te zijn voor hem. Hoewel ik diep vanbinnen weet dat dit helemaal niet zo is.
Hij is zó moeilijk in het uiten van zijn gevoelens. Ik moet het er echt telkens uittrekken, wat er in zijn koppie omgaat.


Ik begin wat bang te worden om me nog volledig te geven aan hem, om mij volledig open te stellen.
Ik hou zielsveel van hem en zou door vuur gaan voor hem, maar ergens in mijn achterhoofd ben ik er wel mee bezig dat er kans is dat hij op een dag gewoon opstapt.

Hij zegt me meerdere malen dat hij zielsveel van me houdt, maar toch ergens onzeker is.

Na veel maanden sparen heeft hij terug opnieuw een moto gekocht, en kan hij zijn leventje van vroeger terug wat oppikken.

Ik vraag me soms af: ligt het echt aan mij, dat hij zich niet goed voelt? Of ligt het probleem meer bij zichzelf?

Ik wil geen 4 jaar huren, en zou stilaan willen kijken om eventueel een huisje te kopen. Samen..
Maar door al deze rotsituaties die gebeurd zijn de afgelopen maanden, voel ik mij belemmert in het nemen van dat soort beslissingen. En ik wil écht verder.

Ik ben even ten einde raad.
Ik hoef helemaal geen negatieve commentaar e.d, een luisterend oor is al een hele hoop voor mij.

Nu hij terug een moto gekocht heeft, en opnieuw aan het cross-seizoen kan beginnen, wil ik zien hoe het met hem gaat. En hoe het verder tussen ons gaat.

sinnombre schreef: ↑

23-01-2018 00:12

Oh, nu gaat het ineens wel goed tussen jullie?!
Die jongen maakt het aan de lopende band uit en geeft aan dat hij wat mist. Ook hebben jullie nauwelijks lichamelijk contact zeg je. Dat is geen goede relatie, dat klinkt als een aflopende relatie.

Je hoeft helemaal niet zo bot te reageren hoor. Ik geef jullie een korte schets van mijn situatie, dan kan jij nog steeds niet zeggen wat zijn plannen zijn. En nee hoor, hij maakt het helemaal niet aan de lopende band uit.
Hij kropt alles op, en communiceert niet goed over zijn gevoelens/gedachten.
Ik denk dat jij hier dan ook niet zoveel zin in zou hebben.
En ik had geen slechte commentaar gevraagd, dit kan ik echt missen

sinnombre schreef: ↑

23-01-2018 00:12

Oh, nu gaat het ineens wel goed tussen jullie?!
Die jongen maakt het aan de lopende band uit en geeft aan dat hij wat mist. Ook hebben jullie nauwelijks lichamelijk contact zeg je. Dat is geen goede relatie, dat klinkt als een aflopende relatie.

En inderdaad, nu gaat het terug goed tussen ons! Zoals ik aangaf in mijn topic ook.
Maar ik blijf wel met vragen zitten

S-Meds schreef: ↑

23-01-2018 00:26

dus die vriend heeft een vriendin zonder hobby's die altijd meegaat als hij naar zijn vrienden gaat, een huis wil kopen en hem zijn grote liefde: moto's ontzegt.
Ik denk dat jullie niet lang meer samewone

Ach man. Ga lekker slapen

Vixxen schreef: ↑

23-01-2018 00:17

Enig idee waarom het nu weer goed met hem gaat? Omdat hij weer zijn hobby kan uitoefenen?

Ik durf het bijna niet te zeggen. Daarom dat ik wil afwachten en zien hoe hij zich voelt.
Maar ik dénk van wel..

Vixxen schreef: ↑

23-01-2018 00:29

Ik denk inderdaad dat het goed is om zelf eens te kijken wat jij leuk zou vinden qua hobby's. Het klinkt nu inderdaad dat je vriend het wat benauwd had omdat jullie alles samen doen. Heb je ideeën over wat je leuk lijkt?

Ja, dat probeer ik. Ga binnenkort met vriendinnen Zumba volgen.
Niet voor hem, gewoon omdat ik het zelf ook lekker vindt

Moiren’ schreef: ↑

23-01-2018 00:24

Hij is echt de enige die jouw vragen kan beantwoorden.

Tuurlijk. Ik vraag ook niemand zijn mening, ik stort gewoon mijn hart even uit

Vixxen schreef: ↑

23-01-2018 00:34

Ik lees ook dat je onder behandeling bij een psych. Misschien kun je daar eens vragen naar systeemtherapie. Dan krijg je gesprekken met je psych en vriend erbij om te kijken hoe jullie communicatie loopt en wat er nog verbeterd kan worden. Ook krijgt je vriend dan een beter beeld van ADD en hoe hier mee om te gaan. Sommige psychologen bieden dit aan als je bij hen in behandeling bent.

Ik heb een andere behandelaar, gespecialiseerd in ADD, maar houdt zich ook bezig met relaties/communicatie in relaties, etc. Ik zal nog eens een afspraak maken bij hem & hem mee nemen. Die kan misschien wel wat duidelijkheid scheppen.
Mijn psychiater stelde voor om cognitieve gedragstherapie te volgen.

Moiren’ schreef: ↑

23-01-2018 00:35

Och hemel, relatietherapie als je nog geen 25 bent. Wat verdrietig.

Is helemaal geen relatie therapie. Integendeel. Maar er samen eens naartoe gaan, kan geen kwaad. Toch?

Moiren’ schreef: ↑

23-01-2018 00:42

Systeemtherapie wel.
En ik mag toch hopen dat hij zelf mag beslissen of hij dat wil.

Ga jij eerst maar eens jouw therapie doen. Als het je een beetje goed lukt zal je dat ook in het contact met hem merken.

Ik vind je opmerkingen echt bot. Jij weet helemaal niet wat mijn situatie is, dus heb je ook helemaal geen recht om dit op zo een manier te uiten.