Vriendin vergeven?

Hoi,



ik heb al 15 jaar 1 hele goede vriendin. We hebben elkaar leren kennen toen we 14 jaar oud waren en sindsdien hebben we lief en leed gedeeld. We kwamen vaak wekelijks bij elkaar over de vloer en mocht dit door een drukke agenda niet lukken, dan belden we elkaar om zo toch op de hoogte te blijven.

Nu ben ik sinds oktober vorig verhuisd(i.v.m. samenwonen), en woon nu zo'n anderhalf uur rijden van haar vandaan. We hebben in de tussentijd elkaar maar 3 keer gezien. Ik heb haar meerdere maken aangegeven haar te missen en graag meer dingen met haar te ondernemen, zelfs al zou dat betekenen dat ik naar haar zou moeten afreizen. Ze gaf aan het erg druk te hebben en dus volgde er geen nieuwe afspraak. Als ik haar een sms stuur, duurt het soms dagen voordat ze erop reageert, mailtjes beantwoord ze wel, maar vaak erg kort en wederom met de opmerking dat ze het erg druk heeft. Nu heeft ze het ook wel druk, ook zij is namelijk recentelijk gaan samenwonen met haar vriend ( ook naar de andere kant van Nederland, maar net niet in de richting waarin ik woon ). Alleen is zij gaan samenwonen terwijl het huis wat ze gezamelijk gekocht hebben nog helemaal opgeknapt moet worden. Zijn huis staat nog steeds te koop en haar huis is ondanks pas verkocht. Best stressvol dus.

Maar goed, nu komt dus mijn vraag/probleem.

Afgelopen maandag ben ik getrouwd en uiteraard heb ik haar ook uitgenodigd voor deze dag. Ze heeft mij echter opgebeld dat ze niet zou komen, omdat ze dan zouden gaan klussen aan het nieuwe huis. Ik vertelde haar dat ik daarin wel teleurgesteld was, deze dag was enorm speciaal voor mij en mijn man. Kon ze dat klussen niet 1 dagje later oppakken? Op de dag zelf heeft ze mij niet meer gebeld, ook geen mailtje of sms-je meer van haar ontvangen. Slechts een kaartje met een felicitatie lag er gisteren in de bus. Ben ik ondankbaar? Of moet ik accepteren dat deze vriendschap wel eens zijn beste tijd gehad heeft?

Hoi,



dankjulliewel voor al jullie reacties!

Ik ben inderdaad een persoon welke veel aandacht besteed aan vriendschappen onderhouden, wellicht meer als dat ik ervoor terugkrijg. Zo zit ik nou eenmaal in elkaar, ik vind het fijn om mensen die mij erg dierbaar zijn te verrassen met een cadeautje of kaartjes te sturen wanneer ik weet dat ze een steuntje in de rug kunnen gebruiken.

Ik heb mijn vriendin als 1 van de eerste ingelicht ( telefonisch ) over mijn bruiloft, ze was dus zeker ruim van te voren ingelicht over deze dag. Ik heb van haar daarop anderhalve week later een telefoontje gekregen waarin ze aangaf niet te komen. Ik heb haar vervolgens toch nog een uitnodiging gestuurd, in de hoop dat ze zich zou bedenken, maar goed, dat heeft ze dus niet gedaan. Ik vind het erg moeilijk om haar als vriendin los te laten, we hebben zoveel met elkaar meegemaakt, met elkaar gedeeld. Grote kans dat zij daarmee wellicht minder moeite heeft en liever tijd wil stoppen in haar huis en relatie.

Ik heb nog wel een paar andere vrienden, die jammer genoeg ook ver weg wonen zodat ik ze niet meer zo vaak zie, maar zij waren wel op mijn bruiloft. Dat zegt misschien ook wel genoeg.