Relaties
alle pijlers
Vriendin vergeven?
donderdag 12 augustus 2010 om 01:34
Hoi,
ik heb al 15 jaar 1 hele goede vriendin. We hebben elkaar leren kennen toen we 14 jaar oud waren en sindsdien hebben we lief en leed gedeeld. We kwamen vaak wekelijks bij elkaar over de vloer en mocht dit door een drukke agenda niet lukken, dan belden we elkaar om zo toch op de hoogte te blijven.
Nu ben ik sinds oktober vorig verhuisd(i.v.m. samenwonen), en woon nu zo'n anderhalf uur rijden van haar vandaan. We hebben in de tussentijd elkaar maar 3 keer gezien. Ik heb haar meerdere maken aangegeven haar te missen en graag meer dingen met haar te ondernemen, zelfs al zou dat betekenen dat ik naar haar zou moeten afreizen. Ze gaf aan het erg druk te hebben en dus volgde er geen nieuwe afspraak. Als ik haar een sms stuur, duurt het soms dagen voordat ze erop reageert, mailtjes beantwoord ze wel, maar vaak erg kort en wederom met de opmerking dat ze het erg druk heeft. Nu heeft ze het ook wel druk, ook zij is namelijk recentelijk gaan samenwonen met haar vriend ( ook naar de andere kant van Nederland, maar net niet in de richting waarin ik woon ). Alleen is zij gaan samenwonen terwijl het huis wat ze gezamelijk gekocht hebben nog helemaal opgeknapt moet worden. Zijn huis staat nog steeds te koop en haar huis is ondanks pas verkocht. Best stressvol dus.
Maar goed, nu komt dus mijn vraag/probleem.
Afgelopen maandag ben ik getrouwd en uiteraard heb ik haar ook uitgenodigd voor deze dag. Ze heeft mij echter opgebeld dat ze niet zou komen, omdat ze dan zouden gaan klussen aan het nieuwe huis. Ik vertelde haar dat ik daarin wel teleurgesteld was, deze dag was enorm speciaal voor mij en mijn man. Kon ze dat klussen niet 1 dagje later oppakken? Op de dag zelf heeft ze mij niet meer gebeld, ook geen mailtje of sms-je meer van haar ontvangen. Slechts een kaartje met een felicitatie lag er gisteren in de bus. Ben ik ondankbaar? Of moet ik accepteren dat deze vriendschap wel eens zijn beste tijd gehad heeft?
ik heb al 15 jaar 1 hele goede vriendin. We hebben elkaar leren kennen toen we 14 jaar oud waren en sindsdien hebben we lief en leed gedeeld. We kwamen vaak wekelijks bij elkaar over de vloer en mocht dit door een drukke agenda niet lukken, dan belden we elkaar om zo toch op de hoogte te blijven.
Nu ben ik sinds oktober vorig verhuisd(i.v.m. samenwonen), en woon nu zo'n anderhalf uur rijden van haar vandaan. We hebben in de tussentijd elkaar maar 3 keer gezien. Ik heb haar meerdere maken aangegeven haar te missen en graag meer dingen met haar te ondernemen, zelfs al zou dat betekenen dat ik naar haar zou moeten afreizen. Ze gaf aan het erg druk te hebben en dus volgde er geen nieuwe afspraak. Als ik haar een sms stuur, duurt het soms dagen voordat ze erop reageert, mailtjes beantwoord ze wel, maar vaak erg kort en wederom met de opmerking dat ze het erg druk heeft. Nu heeft ze het ook wel druk, ook zij is namelijk recentelijk gaan samenwonen met haar vriend ( ook naar de andere kant van Nederland, maar net niet in de richting waarin ik woon ). Alleen is zij gaan samenwonen terwijl het huis wat ze gezamelijk gekocht hebben nog helemaal opgeknapt moet worden. Zijn huis staat nog steeds te koop en haar huis is ondanks pas verkocht. Best stressvol dus.
Maar goed, nu komt dus mijn vraag/probleem.
Afgelopen maandag ben ik getrouwd en uiteraard heb ik haar ook uitgenodigd voor deze dag. Ze heeft mij echter opgebeld dat ze niet zou komen, omdat ze dan zouden gaan klussen aan het nieuwe huis. Ik vertelde haar dat ik daarin wel teleurgesteld was, deze dag was enorm speciaal voor mij en mijn man. Kon ze dat klussen niet 1 dagje later oppakken? Op de dag zelf heeft ze mij niet meer gebeld, ook geen mailtje of sms-je meer van haar ontvangen. Slechts een kaartje met een felicitatie lag er gisteren in de bus. Ben ik ondankbaar? Of moet ik accepteren dat deze vriendschap wel eens zijn beste tijd gehad heeft?
donderdag 12 augustus 2010 om 01:39
Ik heb ervaring met het naar de andere kant van het land verhuizen. Ik heb er bewust voor gekozen mij op contacten "hier"te richten, ipv dat ik van mensen verwacht dat ze helemaal hierheen komen.
Bij jou is dat niet aan de orde, omdat je zelf aangeeft die kant op te komen. Bij mij zijn mensen dan (gelukkig) helemaal enthousiast.
Ik had ook zoiets toen ik het begin van je post las van; tja, het is toch anders als je zo ver weg woont. Toen las ik dat je zelf die kant op wilde gaan en nog amper respons had. Toen las ik dat over je huwelijk toen stond ik echt versteld; dit is geen vriendin. Klussen voorop stellen voor DE bruiloft van je vriendin die je al zo lang kent?
Niet te geloven. Ik denk idd dat je moet accepteren dat deze 'vriendschap'' zijn langste tijd heeft gehad.
Veel sterkte ( virtuele knuffel, smileys kwijt)
Bij jou is dat niet aan de orde, omdat je zelf aangeeft die kant op te komen. Bij mij zijn mensen dan (gelukkig) helemaal enthousiast.
Ik had ook zoiets toen ik het begin van je post las van; tja, het is toch anders als je zo ver weg woont. Toen las ik dat je zelf die kant op wilde gaan en nog amper respons had. Toen las ik dat over je huwelijk toen stond ik echt versteld; dit is geen vriendin. Klussen voorop stellen voor DE bruiloft van je vriendin die je al zo lang kent?
Niet te geloven. Ik denk idd dat je moet accepteren dat deze 'vriendschap'' zijn langste tijd heeft gehad.
Veel sterkte ( virtuele knuffel, smileys kwijt)
donderdag 12 augustus 2010 om 02:46
Niet naar de bruiloft van een goede vriendin omdat je 'moet' klussen??? Nou, op die smoes had ze toch wel even beter haar best mogen doen...
En stel je eens voor dat ze echt iets heel erg belangrijks heeft waardoor ze niet kan komen. Dan verwacht je toch wel dat een goede vriendin jou in ieder geval duidelijk laat merken hoe vervelend ze dat vindt (voor haar en voor jou) en hoe graag ze er bij had willen zijn. Nu krijg je alleen een beleefd kaartje, uit niks blijkt dat ze er bij wilde zijn.
Uit het feit dat je hier een post over opent terwijl het nu wel heel erg duidelijk is, vraag ik me ook af of je niet te vaak je 'vriendin' het voordeel van de twijfel hebt gegeven en je deze dode vriendschap te lang in leven probeert te houden. Zou dat kunnen?
En stel je eens voor dat ze echt iets heel erg belangrijks heeft waardoor ze niet kan komen. Dan verwacht je toch wel dat een goede vriendin jou in ieder geval duidelijk laat merken hoe vervelend ze dat vindt (voor haar en voor jou) en hoe graag ze er bij had willen zijn. Nu krijg je alleen een beleefd kaartje, uit niks blijkt dat ze er bij wilde zijn.
Uit het feit dat je hier een post over opent terwijl het nu wel heel erg duidelijk is, vraag ik me ook af of je niet te vaak je 'vriendin' het voordeel van de twijfel hebt gegeven en je deze dode vriendschap te lang in leven probeert te houden. Zou dat kunnen?
donderdag 12 augustus 2010 om 05:56
Wat niet helemaal duidelijk is in je verhaal is hoe lang van tevoren je haar hebt uitgenodigd voor jouw trouwdag. Als dat zoals normaal een paar maanden van tevoren is geweest, dan vind ik het niet goed te begrijpen dat ze als vriendin een klusdag laat voorgaan. Dat is dan een reden om van jouw kant geen energie meer te steken in deze vriendschap.
donderdag 12 augustus 2010 om 07:40
Nadat ik zelf nogal wat heftige dingen had meegemaakt, vertelde een goede vriendin me dat zij het gevoel had dat de vriendschap meer van haar kant kwam en ze vroeg me of ik nog wel energie wilde stoppen in deze vriendschap. Dat was heel confronterend, maar heeft goed uitgepakt. Ik heb nagedacht over mijn rol in vriendschappen en omdat ze het zo eerlijk en open speelde, ik haar absoluut niet kwijt wilde, maar me niet bewust was van mijn rol, zijn we nu nog steeds hele goede vriendinnen.
Dus ik raad dit aan, maak een afspraak, ga erheen, desnoods om een dagje te klussen en kaart het aan. Benoem je gevoel en vraag hoe zij dit ervaart.
Dus ik raad dit aan, maak een afspraak, ga erheen, desnoods om een dagje te klussen en kaart het aan. Benoem je gevoel en vraag hoe zij dit ervaart.
donderdag 12 augustus 2010 om 08:15
Ook eens met DGS.
Het houdt een keer op en bij jullie was jouw verhuizing de nekslag voor jullie vriendschap. Jammer maar helaas.
Geen energie meer in stoppen, zonde van je tijd.
Ik had in mijn vorige woonplaats ook vriendinnen. Naar mij toe komen is ze te veel moeite, andersom was ik er na drie keer heengaan en geen bezoek terugkrijgen ook wel een keer klaar mee. Niet dat ik niet vaker hun kant op wil komen dan zij naar mij maar intussen was ik ook de enige die belde, mailde of op een andere manier contact probeerde te onderhouden.
Lieve meiden maar de geologische afstand heeft er voor gezorgd dat de vriendschap over is. Heel vervelend maar zo gaat dat bij veel mensen, dat zie je aan jou nu ook weer. Soms zorgt een letterlijke afstand voor te veel figuurlijke afstand om de vriendschap in stand te kunnen houden.
Heb je meer vrienden? Die er wél voor je zijn?
Mijn beste vrienden (vier stuks) die zie, hoor, schrijf ik regelmatig. Ik zie ze misschien wat minder maar onze vriendschap is nog net zo sterk als altijd. En om die mensen gaat het uiteindelijk.
Het houdt een keer op en bij jullie was jouw verhuizing de nekslag voor jullie vriendschap. Jammer maar helaas.
Geen energie meer in stoppen, zonde van je tijd.
Ik had in mijn vorige woonplaats ook vriendinnen. Naar mij toe komen is ze te veel moeite, andersom was ik er na drie keer heengaan en geen bezoek terugkrijgen ook wel een keer klaar mee. Niet dat ik niet vaker hun kant op wil komen dan zij naar mij maar intussen was ik ook de enige die belde, mailde of op een andere manier contact probeerde te onderhouden.
Lieve meiden maar de geologische afstand heeft er voor gezorgd dat de vriendschap over is. Heel vervelend maar zo gaat dat bij veel mensen, dat zie je aan jou nu ook weer. Soms zorgt een letterlijke afstand voor te veel figuurlijke afstand om de vriendschap in stand te kunnen houden.
Heb je meer vrienden? Die er wél voor je zijn?
Mijn beste vrienden (vier stuks) die zie, hoor, schrijf ik regelmatig. Ik zie ze misschien wat minder maar onze vriendschap is nog net zo sterk als altijd. En om die mensen gaat het uiteindelijk.
donderdag 12 augustus 2010 om 08:23
quote:Verkademeisje schreef op 12 augustus 2010 @ 07:40:
Nadat ik zelf nogal wat heftige dingen had meegemaakt, vertelde een goede vriendin me dat zij het gevoel had dat de vriendschap meer van haar kant kwam en ze vroeg me of ik nog wel energie wilde stoppen in deze vriendschap. Dat was heel confronterend, maar heeft goed uitgepakt. Ik heb nagedacht over mijn rol in vriendschappen en omdat ze het zo eerlijk en open speelde, ik haar absoluut niet kwijt wilde, maar me niet bewust was van mijn rol, zijn we nu nog steeds hele goede vriendinnen.
Dus ik raad dit aan, maak een afspraak, ga erheen, desnoods om een dagje te klussen en kaart het aan. Benoem je gevoel en vraag hoe zij dit ervaart.Nadat ze niet naar het huwelijk van haar is geweest omdat ze moest klussen?? Denk je werkelijk dat zij zich niet bewust is van haar rol?
Nadat ik zelf nogal wat heftige dingen had meegemaakt, vertelde een goede vriendin me dat zij het gevoel had dat de vriendschap meer van haar kant kwam en ze vroeg me of ik nog wel energie wilde stoppen in deze vriendschap. Dat was heel confronterend, maar heeft goed uitgepakt. Ik heb nagedacht over mijn rol in vriendschappen en omdat ze het zo eerlijk en open speelde, ik haar absoluut niet kwijt wilde, maar me niet bewust was van mijn rol, zijn we nu nog steeds hele goede vriendinnen.
Dus ik raad dit aan, maak een afspraak, ga erheen, desnoods om een dagje te klussen en kaart het aan. Benoem je gevoel en vraag hoe zij dit ervaart.Nadat ze niet naar het huwelijk van haar is geweest omdat ze moest klussen?? Denk je werkelijk dat zij zich niet bewust is van haar rol?
donderdag 12 augustus 2010 om 08:50
In eerste instantie begreep ik het wel dat ze het een beetje druk heeft op dit moment, maar toen je over je bruiloft begon (nog gefeliciteerd) was ik er klaar mee.
Zou wel tegen haar zeggen dat je gekwetst bent door het feit dat ze niet is verschenen en of ze nog wel door wil gaan met jullie vriendschap. En de vraag is natuurlijk, wil jij nog wel doorgaan.
Zou wel tegen haar zeggen dat je gekwetst bent door het feit dat ze niet is verschenen en of ze nog wel door wil gaan met jullie vriendschap. En de vraag is natuurlijk, wil jij nog wel doorgaan.
donderdag 12 augustus 2010 om 08:59
Bij de weg; een vriendin die niet op mijn trouwdag komt omdat ze moet klussen, dat zou mijn vriendin niet meer zijn.
Of ze moet het een paar dagen van te voren pas gehoord hebben en onmogelijk weg kunnen bij de verbouwing. Anders zou ze wat mij betreft mooi de boom in kunnen.
Op de trouwdag van iemand die je je vriendin noemt ben je natuurlijk gewoon aanwezig.
Of ze moet het een paar dagen van te voren pas gehoord hebben en onmogelijk weg kunnen bij de verbouwing. Anders zou ze wat mij betreft mooi de boom in kunnen.
Op de trouwdag van iemand die je je vriendin noemt ben je natuurlijk gewoon aanwezig.
donderdag 12 augustus 2010 om 09:06
donderdag 12 augustus 2010 om 10:21
Als een vriendin niet in de hoogtepunten van je leven wil delen, wat blijft er dan van een vriendschap over?
Ik kan veel begrip opbrengen dat het contact (tijdelijk) minder is doordat je in een heel drukke periode van je leven zit, maar er moet wel een basis voor vriendschap overblijven.
De geboorte van mijn kind heeft mij twee vriendschappen gekost. 1 van 31 jaar en 1 van 28 jaar. 1 is nooit op kraamvisite geweest en de ander vond een kaartje teveel moeite, die deed het af met een hyveskrabbel (nu woont zij in het buitenland, dus logisch dat ze niet op kraamvisite komt). We zijn nu kennissen en hebben sporadisch contact. Het deed pijn, maar als ik het belangrijkste in mijn leven niet met hen delen kan, is voor mij de koek op. Op sommige vriendschappen zit een houdbaarheidsdatum.
Ik denk dat je moet accepteren dat de vriendschap over is en dat je moet beslissen of je nog op een of andere wijze contact wilt houden, of helemaal niet meer.
Ik kan veel begrip opbrengen dat het contact (tijdelijk) minder is doordat je in een heel drukke periode van je leven zit, maar er moet wel een basis voor vriendschap overblijven.
De geboorte van mijn kind heeft mij twee vriendschappen gekost. 1 van 31 jaar en 1 van 28 jaar. 1 is nooit op kraamvisite geweest en de ander vond een kaartje teveel moeite, die deed het af met een hyveskrabbel (nu woont zij in het buitenland, dus logisch dat ze niet op kraamvisite komt). We zijn nu kennissen en hebben sporadisch contact. Het deed pijn, maar als ik het belangrijkste in mijn leven niet met hen delen kan, is voor mij de koek op. Op sommige vriendschappen zit een houdbaarheidsdatum.
Ik denk dat je moet accepteren dat de vriendschap over is en dat je moet beslissen of je nog op een of andere wijze contact wilt houden, of helemaal niet meer.
donderdag 12 augustus 2010 om 11:54
Ik ben het met de voorgangers eens. Een goede vriendin hoort op je bruiloft te zijn. Maar toch, wellicht is er sprake van een misverstand. Misschien heeft je vriendin wel gedacht dat je tijd zou vrij maken om naar haar nieuwe huis te kijken of dat je er eens een weekendje een handje zou helpen. Misschien had zij wel op dit vlak (of een ander vlak) verwachtingen van jou, waaraan je niet tegemoet bent gekomen. Ikzelf vind een zo'n belangrijke vriendschap in je leven te waardevol om zomaar zonder slag of stoot te laten lopen. Mijn actie zou zijn om een ontmoeting met haar te regelen en te kijken wat er aan de hand is (zonder meteen met verwijten te komen) en samen af te tasten of er nog genoeg basis is om de vriendschap voort te zetten. Is die basis er niet meer, dan heb je er iiig alles aan gedaan.
donderdag 12 augustus 2010 om 12:11
Wat vervelend dat ze niet op je bruiloft was.
Tuurlijk als je allebei net verhuisd bent heb je het gewoon druk, maar niet op de bruiloft komen omdat je gaat klussen, vind ik toch wel heel erg.
Dat werk loopt heus niet weg en morgen is er weer een dag, maar een goede vriendin trouwt (vaak) maar 1 keer.
Tuurlijk als je allebei net verhuisd bent heb je het gewoon druk, maar niet op de bruiloft komen omdat je gaat klussen, vind ik toch wel heel erg.
Dat werk loopt heus niet weg en morgen is er weer een dag, maar een goede vriendin trouwt (vaak) maar 1 keer.
donderdag 12 augustus 2010 om 12:15
quote:dangeensuus schreef op 12 augustus 2010 @ 07:50:
Tot aan de laatste alinea vond ik het wel meevallen, druk zijn we allemaal wel eens, maar niet op je bruiloft komen??? Dat vind ik echt not done als goede vriendin zijnde.
Ik zou stoppen met het steken van energie in deze eenzijdige relatie.Eens
Tot aan de laatste alinea vond ik het wel meevallen, druk zijn we allemaal wel eens, maar niet op je bruiloft komen??? Dat vind ik echt not done als goede vriendin zijnde.
Ik zou stoppen met het steken van energie in deze eenzijdige relatie.Eens
donderdag 12 augustus 2010 om 13:10
Ik ben 500 km verderop gaan wonen, 3 jaar geleden.
Weet je hoeveel vrienden/vriendinnen (vriendschappen van 5 tot 15 jaar) me zijn komen op zoeken?
1..
En die beschouw ik notabene meer als kennis dan vriend!
O ja, en nog 2 op doorreis, die kamen om 20 uur aan en gingen om 9 uur de dag daarop weer weg.
Daarentegen ben ik al zeker 20 keer daarheen gereden voor afspraken met vrienden/vriendinnen. Waarvan zeker 5 op het laatste moment werden geannuleerd door niet belangrijke redenen.
Vriendschap is nogal relatief blijkbaar. Jammer inderdaad. MAAR, er wordt mij telkens door mijn vriendinnen aangemoedigd wanneer ik in NL ben om te gaan trouwen waar ik woon. DAN, komen ze allemaal wel. Yeah right. Ik zie het al voor me, 10 mensen in de kerk met eten voor 60 man wegens massale afzegging op de laatste dag.
Weet je hoeveel vrienden/vriendinnen (vriendschappen van 5 tot 15 jaar) me zijn komen op zoeken?
1..
En die beschouw ik notabene meer als kennis dan vriend!
O ja, en nog 2 op doorreis, die kamen om 20 uur aan en gingen om 9 uur de dag daarop weer weg.
Daarentegen ben ik al zeker 20 keer daarheen gereden voor afspraken met vrienden/vriendinnen. Waarvan zeker 5 op het laatste moment werden geannuleerd door niet belangrijke redenen.
Vriendschap is nogal relatief blijkbaar. Jammer inderdaad. MAAR, er wordt mij telkens door mijn vriendinnen aangemoedigd wanneer ik in NL ben om te gaan trouwen waar ik woon. DAN, komen ze allemaal wel. Yeah right. Ik zie het al voor me, 10 mensen in de kerk met eten voor 60 man wegens massale afzegging op de laatste dag.