Relaties
alle pijlers
Waarom veranderen vrouwen zo als ze een kind hebben gekregen
dinsdag 22 december 2009 om 17:35
Ik heb altijd een leuke vriendinnen-groep gehad. Zes meiden die altijd lol met elkaar hadden, maar ook altijd goede gesprekken met elkaar konden hebben. We gingen veel stappen, dansen, uiteten, winkelen, kookten voor elkaar enz. Maar de laatste paar jaren is hier bijna niets meer van over... want de een is zwanger geworden, een paar hebben een kind gekregen en sommigen zijn alweer bezig aan de tweede. Geeft niks zul je denken... Maar nu komt het... ze zijn stuk voor stuk ingekakt. Er zit werkelijk niks meer bij!
Stappen doen ze niet meer, uiteten is vaak ook een probleem, want geen oppas en geen zin. Zelf geven ze ook geen etentjes meer, want te veel gedoe. Een verjaardag wordt nu op de zondagmiddag om 13.00 uur gevierd. Met taart en koffie en langzamerhand zijn de flessen wijn ingeruild voor flessen spa blauw, dansen vinden ze nu ook stom en gek, terwijl ze vroeger niet van de dansvloer waren af te slaan.
Ik herken ze bijna niet meer! Vroeger waren het wilde, stoere meiden met een eigen mening en verhaal, maar daar is niks meer van over, want ze zijn truttig geworden!
De gespreksonderwerpen gaan alleen nog maar over luiers, kinderprakjes, kinderkleertjes, de creche enz. enz. Ik begrijp best dat de kinderen belangrijk voor ze zijn, maar kom op zeg, je hoeft toch niet een compleet ander persoon te worden?
Ik heb zelf geen kinderen, maar ik probeer me zeker te interesseren voor hun kinderen en praat daar dan gerust een uurtje met ze over. Maar nu heb ik al een paar keer geprobeerd om het gesprek na dat uurtje op een ander onderwerp te brengen, maar het lukt niet! Ze willen het de hele middag of avond over hun schattige hummeltjes hebben.
Ik word er gek van en voel me buitengesloten, want ik ben de enige die nog geen kinderen heeft. En het ergste is nog dat ik nu niet meer weet of ik zelf wel aan kinderen wil beginnen, omdat ik zie hoe ze ten nadele zijn veranderd.
Bleehhh ik baal ervan!
Stappen doen ze niet meer, uiteten is vaak ook een probleem, want geen oppas en geen zin. Zelf geven ze ook geen etentjes meer, want te veel gedoe. Een verjaardag wordt nu op de zondagmiddag om 13.00 uur gevierd. Met taart en koffie en langzamerhand zijn de flessen wijn ingeruild voor flessen spa blauw, dansen vinden ze nu ook stom en gek, terwijl ze vroeger niet van de dansvloer waren af te slaan.
Ik herken ze bijna niet meer! Vroeger waren het wilde, stoere meiden met een eigen mening en verhaal, maar daar is niks meer van over, want ze zijn truttig geworden!
De gespreksonderwerpen gaan alleen nog maar over luiers, kinderprakjes, kinderkleertjes, de creche enz. enz. Ik begrijp best dat de kinderen belangrijk voor ze zijn, maar kom op zeg, je hoeft toch niet een compleet ander persoon te worden?
Ik heb zelf geen kinderen, maar ik probeer me zeker te interesseren voor hun kinderen en praat daar dan gerust een uurtje met ze over. Maar nu heb ik al een paar keer geprobeerd om het gesprek na dat uurtje op een ander onderwerp te brengen, maar het lukt niet! Ze willen het de hele middag of avond over hun schattige hummeltjes hebben.
Ik word er gek van en voel me buitengesloten, want ik ben de enige die nog geen kinderen heeft. En het ergste is nog dat ik nu niet meer weet of ik zelf wel aan kinderen wil beginnen, omdat ik zie hoe ze ten nadele zijn veranderd.
Bleehhh ik baal ervan!
dinsdag 22 december 2009 om 17:38
dinsdag 22 december 2009 om 17:43
Hoi pijboompit.
Hoe oud zijn die kinderen? In mijn omgeving zie ik dat het vaak even duurt voordat je weer goed in je vel zit en weer behoefte hebt om verder te kijken dan je (kleine) wereld. Omdat het moederschap vaak veel losmaakt en het best aanpoten is
Echter, sommige vrouwen blijven daarin hangen en anderen gaan vanzelf wel wel meer hun blik "verruimen". Je kan niet altijd zeggen hoe dat uitpakt. Ik heb vriendinnen die nog steeds graag gaan stappen (tot diep in de nacht). Tuurlijk niet zo vaak meer als voorheen, maar toch. Andere vriendinnen zijn huiselijker en dan zou ik ervoor kiezen om dan 's avonds langs te gaan, dan heb je samen ook nog wat tijd zonder de kinderen erbij.
Feit blijft dat je beiden water bij de wijn moet doen, zowel jij begrip tonen voor haar nieuwe 'rol' als je vriendinnen. Je kunt het er best eens met ze over hebben.
Hoe oud zijn die kinderen? In mijn omgeving zie ik dat het vaak even duurt voordat je weer goed in je vel zit en weer behoefte hebt om verder te kijken dan je (kleine) wereld. Omdat het moederschap vaak veel losmaakt en het best aanpoten is
Echter, sommige vrouwen blijven daarin hangen en anderen gaan vanzelf wel wel meer hun blik "verruimen". Je kan niet altijd zeggen hoe dat uitpakt. Ik heb vriendinnen die nog steeds graag gaan stappen (tot diep in de nacht). Tuurlijk niet zo vaak meer als voorheen, maar toch. Andere vriendinnen zijn huiselijker en dan zou ik ervoor kiezen om dan 's avonds langs te gaan, dan heb je samen ook nog wat tijd zonder de kinderen erbij.
Feit blijft dat je beiden water bij de wijn moet doen, zowel jij begrip tonen voor haar nieuwe 'rol' als je vriendinnen. Je kunt het er best eens met ze over hebben.
dinsdag 22 december 2009 om 17:43
Herkenbaar hoor,aan de ene kant is het begrijpelijk omdat hun leven natuurlijk ontzettend veranderd is maar aan de andere kant baal ik ook dat er 0,0 interesse nog is voor mijn leven en bezigheden....
(zie dat bij vrienden maar ook bij schoonouders die sinds een klein jaar opa en oma zijn een gewoon gesprek voeren is er niet meer bij...)
Ik weet wel onze vrienden die inmiddels oudere kinderen hebben(8+) die zien we nu weer meer dus misschien moet je even geduld hebben...
(zie dat bij vrienden maar ook bij schoonouders die sinds een klein jaar opa en oma zijn een gewoon gesprek voeren is er niet meer bij...)
Ik weet wel onze vrienden die inmiddels oudere kinderen hebben(8+) die zien we nu weer meer dus misschien moet je even geduld hebben...
dinsdag 22 december 2009 om 17:44
dinsdag 22 december 2009 om 17:45
Zoek andere vriendinnen...
Even zonder gekheid. Je hoeft deze vriendinnen niet te laten vallen natuurlijk, maar ze hebben gewoon minder tijd voor je en op het moment andere interesses. Zoek mensen die in dezelfde (levens)fase zitten als jij. Daar zijn er genoeg van die nog wel steeds lekker gaan stappen.
Even zonder gekheid. Je hoeft deze vriendinnen niet te laten vallen natuurlijk, maar ze hebben gewoon minder tijd voor je en op het moment andere interesses. Zoek mensen die in dezelfde (levens)fase zitten als jij. Daar zijn er genoeg van die nog wel steeds lekker gaan stappen.
dinsdag 22 december 2009 om 17:48
@gelukkigmeisje...bereid je maar voor op euforie op de babyafdeling van ieder willekeurig warenhuis. Je gaat vol trots bellen met iedereen die het maar horen wil hoe geweldig leuk je kind is ,en hoe schattig ie een boer laat ( en over een jaar of 14 zeg je tegen dat zelfde schattige kind ; Hallo doe eens ff lekker normaal, je zit niet in een bouwkeet...)
dinsdag 22 december 2009 om 17:48
quote:DeKenau schreef op 22 december 2009 @ 17:46:
de types die ik dan voor ogen heb zijn vaak als ze gaan samenwonen al helemaal 'vermutst'Juist! En het ergste zijn die "Je weet niet wat je mist-moeders" en de "Zou het niet wat voor jou zijn-moeders". Die moeders die kinderlozen opeens niet meer serieus nemen, want ZIJ HEBBEN HET LICHT GEZIEN EN WETEN WAAR HET OM GAAT IN HET LEVEN.
de types die ik dan voor ogen heb zijn vaak als ze gaan samenwonen al helemaal 'vermutst'Juist! En het ergste zijn die "Je weet niet wat je mist-moeders" en de "Zou het niet wat voor jou zijn-moeders". Die moeders die kinderlozen opeens niet meer serieus nemen, want ZIJ HEBBEN HET LICHT GEZIEN EN WETEN WAAR HET OM GAAT IN HET LEVEN.
dinsdag 22 december 2009 om 17:49
Waarom veranderen vrouwen zo? Omdat de belangen in hun leven enorm wijzigen met de komst van een kind. Ineens is stappen niet zo vreselijk belangrijk meer. Waarom? Omdat stappen nu eenmaal niet zo vreselijk belangrijk is.
Nu ben ik zelf redelijk allergisch voor roze wolkjes en baby praat, maar ik kan niet ontkennen dat mijn prioriteiten drastisch zijn gewijzigd.
Nu ben ik zelf redelijk allergisch voor roze wolkjes en baby praat, maar ik kan niet ontkennen dat mijn prioriteiten drastisch zijn gewijzigd.
dinsdag 22 december 2009 om 17:50
Nou ik heb kinderen ( jaja ik weet het....) maar ik snap nog steeds niet waar het om gaat in het leven hoor. Je gaat mij niet wijsmaken dat het gaat om MAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAMMMMM hij heeft de afstandbediening van de WII afgepakt, ik wil Mario doen, ja maar ik was eerst met de hutseflutsbarbienogwat, mam mijn band is lek, kun je me brengen, hebbie even een euro, waar zijn mijn sleutels, ik heb een vier voor frans, MAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAM hij pakt um weer af
dinsdag 22 december 2009 om 17:51
quote:domnaiefmutsje schreef op 22 december 2009 @ 17:49:
Waarom veranderen vrouwen zo? Omdat de belangen in hun leven enorm wijzigen met de komst van een kind. Ineens is stappen niet zo vreselijk belangrijk meer. Waarom? Omdat stappen nu eenmaal niet zo vreselijk belangrijk is.
Nu ben ik zelf redelijk allergisch voor roze wolkjes en baby praat, maar ik kan niet ontkennen dat mijn prioriteiten drastisch zijn gewijzigd.Dat laatste lijkt me vrij normaal, maar je kunt -als de roze wolk een beetje is weggetrokken- toch nog wel met iemand afspreken? En dat hoeft natuurlijk niet stappen tot het ochtendgloren te zijn.
Waarom veranderen vrouwen zo? Omdat de belangen in hun leven enorm wijzigen met de komst van een kind. Ineens is stappen niet zo vreselijk belangrijk meer. Waarom? Omdat stappen nu eenmaal niet zo vreselijk belangrijk is.
Nu ben ik zelf redelijk allergisch voor roze wolkjes en baby praat, maar ik kan niet ontkennen dat mijn prioriteiten drastisch zijn gewijzigd.Dat laatste lijkt me vrij normaal, maar je kunt -als de roze wolk een beetje is weggetrokken- toch nog wel met iemand afspreken? En dat hoeft natuurlijk niet stappen tot het ochtendgloren te zijn.
dinsdag 22 december 2009 om 17:51
Ik heb 4 kinderen waarvan de jongste 5 weken....nu i smijn wereldje klein....maar geloof me zodra hij wat ouder is ( maandje of 3) dan ga ik weer eens lekker de bloemetjes buiten zetten....met mijn vriendinnen......het is geven en nemen.
Maar ja de een denkt daar anders over dan de ander.
Hoe oud zijn de kinderen van je vriendinnen?
Ik ga overigens alleen flink stappen als de kinderen uit logeren zijn anders is het geen doen.
Maar ja de een denkt daar anders over dan de ander.
Hoe oud zijn de kinderen van je vriendinnen?
Ik ga overigens alleen flink stappen als de kinderen uit logeren zijn anders is het geen doen.
dinsdag 22 december 2009 om 17:51
Gek is dat toch...iedereen roept altijd van tevoren dat "zij noooit zo zullen worden" maar 9 van de 10 keer gebeurt dat toch. Ik kan mij de frustratie van TO wel voorstellen...ik zou van alleen maar gezeik over kinderen ook compleet simpel worden.
Ook die voorbeelden van verjaardagen op zondag en geen wijn meer op tafel etc...Als ik dan denk aan vroeger, was het dan ook zo? Werden verjaardagen gewoon op zaterdagavond gevierd. De kinderen speelden met elkaar en de volwassenen praatten. Er werd gegeten, gedronken (alcohol). Ome Ton werd dronken maar dat gaf niet, dan reed zijn vrouw gewoon. En de kinderen waren er gewoon, die kregen af en toe wat aandacht en een aai over hun bol en dan hup....weer lekker spelen.
Soms lijkt het wel of de laatste jaren alles alleen nog maar om kinderen draait. Ik heb zo ook een paar vriendinnen verloren die alleen en uitsluitend alleen nog maar over hun kind konden praten. Had je het bij wijze van spreke over de postbode, dan werd het gesprek zo gedraaid dat het weer over dat "wondertje" ging en kijk...daar heb ik geen zin in op een gegeven moment.
Heb niet zoveel op met "momzilla's". Je moet in een vriendschap over alles kunnen praten en niet alleen over "het kind".
Ook die voorbeelden van verjaardagen op zondag en geen wijn meer op tafel etc...Als ik dan denk aan vroeger, was het dan ook zo? Werden verjaardagen gewoon op zaterdagavond gevierd. De kinderen speelden met elkaar en de volwassenen praatten. Er werd gegeten, gedronken (alcohol). Ome Ton werd dronken maar dat gaf niet, dan reed zijn vrouw gewoon. En de kinderen waren er gewoon, die kregen af en toe wat aandacht en een aai over hun bol en dan hup....weer lekker spelen.
Soms lijkt het wel of de laatste jaren alles alleen nog maar om kinderen draait. Ik heb zo ook een paar vriendinnen verloren die alleen en uitsluitend alleen nog maar over hun kind konden praten. Had je het bij wijze van spreke over de postbode, dan werd het gesprek zo gedraaid dat het weer over dat "wondertje" ging en kijk...daar heb ik geen zin in op een gegeven moment.
Heb niet zoveel op met "momzilla's". Je moet in een vriendschap over alles kunnen praten en niet alleen over "het kind".
De beste stuurlui, zitten op het Viva forum.
dinsdag 22 december 2009 om 17:52
Kan het me helemaal indenken! Ik zie het ook in mn omgeving, gelukkig beginnen ze allemaal pas net aan kinderen.
Mn twee beste vriendinnen, de een is net moeder de andere bijna, daar kan ik gelukkig nog wel goed mee praten. De ene was al niet van het uitgaan en de andere is al ingestort toen ze ging samenwonen.
Nu is die alleen maar idd een met de kleine bezig, maar toen we samen naar Er komt een vrouw bij de dokter gingen, is er geen woord gesproken over de kleine. Ik merk het alleen als ik er naar toe ga of als we telefoneren en de kleine heeft even alle aandacht nodig (waar ze overigens naar kan fluiten). Die andere wordt denk ik de meest nuchtere moeder die ik me kan indenken.
Tuurlijk veranderen er dingen, tuurlijk staat hun leven op de kop...maar ik heb wel gemerkt dat ze geregeld met mij zouden willen ruilen. Dus het komt wel goed, probeer ze ook eens uit te nemen: uit lunchen, high tea en dan kan je er zelfs een Girls Only uitje van maken.
Succes!
Mn twee beste vriendinnen, de een is net moeder de andere bijna, daar kan ik gelukkig nog wel goed mee praten. De ene was al niet van het uitgaan en de andere is al ingestort toen ze ging samenwonen.
Nu is die alleen maar idd een met de kleine bezig, maar toen we samen naar Er komt een vrouw bij de dokter gingen, is er geen woord gesproken over de kleine. Ik merk het alleen als ik er naar toe ga of als we telefoneren en de kleine heeft even alle aandacht nodig (waar ze overigens naar kan fluiten). Die andere wordt denk ik de meest nuchtere moeder die ik me kan indenken.
Tuurlijk veranderen er dingen, tuurlijk staat hun leven op de kop...maar ik heb wel gemerkt dat ze geregeld met mij zouden willen ruilen. Dus het komt wel goed, probeer ze ook eens uit te nemen: uit lunchen, high tea en dan kan je er zelfs een Girls Only uitje van maken.
Succes!
