Relaties
alle pijlers
Wat als je kind een hekel heeft aan je vriend?
woensdag 23 december 2009 om 23:50
Sinds een poos heb ik een lieve vriend.
In het begin accepteerde mijn dochter (14) mijn vriend helemaal, maar naarmate hij vaker over de vloer kwam ging het achteruit. Op dit moment wordt de situatie in huis alleen maar slechter. Ze accepteert mijn vriend niet, zegt hem amper gedag en zit alleen maar op haar kamer als hij er is en geeft me heel vaak grote monden. Ze zegt ronduit dat ze een hekel aan hem heeft en dat ze wil dat ik de relatie verbreek. Dit beinvloedt mijn relatie, zowel met mijn dochter als met mijn vriend. Ik voel me continue tussen twee muren geslingerd.
Wie kan me raad geven? Moet ik kiezen voor mijn kind en mijn relatie verbreken?
In het begin accepteerde mijn dochter (14) mijn vriend helemaal, maar naarmate hij vaker over de vloer kwam ging het achteruit. Op dit moment wordt de situatie in huis alleen maar slechter. Ze accepteert mijn vriend niet, zegt hem amper gedag en zit alleen maar op haar kamer als hij er is en geeft me heel vaak grote monden. Ze zegt ronduit dat ze een hekel aan hem heeft en dat ze wil dat ik de relatie verbreek. Dit beinvloedt mijn relatie, zowel met mijn dochter als met mijn vriend. Ik voel me continue tussen twee muren geslingerd.
Wie kan me raad geven? Moet ik kiezen voor mijn kind en mijn relatie verbreken?
woensdag 23 december 2009 om 23:55
woensdag 23 december 2009 om 23:56
Als je moet kiezen, als het echt zover is, dan kies je voor je kind.
lijkt me logisch.
Ik heb een stiefkind en mijn dochter heeft een stiefvader ( mijn Vriend dus ) en vanaf het begin hebben we tegen elkaar uitgesproken dat we als het met 1 van de kinderen niet gaat uit elkaar gaan.
lijkt me logisch.
Ik heb een stiefkind en mijn dochter heeft een stiefvader ( mijn Vriend dus ) en vanaf het begin hebben we tegen elkaar uitgesproken dat we als het met 1 van de kinderen niet gaat uit elkaar gaan.
Zo ! En dan kunnen we nu weer allemaal normaal doen....
woensdag 23 december 2009 om 23:56
Kan je niet aan haar vragen waar ze dat gevoel vandaan krijgt? Wie weet is jou gedrag naar haar toe wat veranderd sinds je vriend in beeld is? Of voelt ze zich niet zeker over haar positie in jullie gezin en heeft ze bevestiging nodig?
Praat is met haar, heeft hij iets gezegd wat in haar verkeerde keelgat is geschoten? Moet alles wijken voor hem?
Kortom er kunnen erg veel aanleidingen zijn voor haar gedrag, ga een gesprek met haar aan.
Of heb je dat al gedaan?
Praat is met haar, heeft hij iets gezegd wat in haar verkeerde keelgat is geschoten? Moet alles wijken voor hem?
Kortom er kunnen erg veel aanleidingen zijn voor haar gedrag, ga een gesprek met haar aan.
Of heb je dat al gedaan?
woensdag 23 december 2009 om 23:59
Oeh wat herken ik mijzelf hierin toen ik die leeftijd had.
in eerste instantie was de vriend van mijn moeder "nieuw" en "spannend" en dus leuk. Na een poosje had ik het idee dat hij mijn moeder van mij afpakte, dat ik niet meer de aandacht kreeg die ik gewend was om te krijgen, dus ik mocht haar vriend niet meer. Als hij bij ons thuis was was ik niet te genieten.
Uiteindelijk is de relatie tussen mijn moeder en haar vriend stukgelopen en heb ik dagenlang gehuild (omdat ik me ben gaan realiseren wat voor toffe peer het eigenlijk was)
Maar wat kun je er tegen doen? praten inderdaad, zoals Kadushi ook zegt, want ik wou mijn moeder zo graag vertellen hoe ik mij erbij voelde maar ik durfde het simpelweg niet.
Een lastige situatie maar ik hoop dat jullie hier doorheen komen!
in eerste instantie was de vriend van mijn moeder "nieuw" en "spannend" en dus leuk. Na een poosje had ik het idee dat hij mijn moeder van mij afpakte, dat ik niet meer de aandacht kreeg die ik gewend was om te krijgen, dus ik mocht haar vriend niet meer. Als hij bij ons thuis was was ik niet te genieten.
Uiteindelijk is de relatie tussen mijn moeder en haar vriend stukgelopen en heb ik dagenlang gehuild (omdat ik me ben gaan realiseren wat voor toffe peer het eigenlijk was)
Maar wat kun je er tegen doen? praten inderdaad, zoals Kadushi ook zegt, want ik wou mijn moeder zo graag vertellen hoe ik mij erbij voelde maar ik durfde het simpelweg niet.
Een lastige situatie maar ik hoop dat jullie hier doorheen komen!
donderdag 24 december 2009 om 00:02
Vanwege onverwerkte dingen in het verleden heeft hij me onbewust verdriet gedaan. Dat heeft ze hem kwalijk genomen. Op dit moment werkt hij daar hard aan en het gaat stukken beter, maar zij wordt wel nog steeds veel meer met hem geconfronteerd dan zijn kinderen met mij. Zijn kinderen vinden het heerlijk als ze alleen met hem zijn, en daar geeft hij gehoor aan. We eten bijvoorbeeld bijna nooit met zijn kids erbij. Dat stukje houdt hij voor zichzelf (vinden zijn kids ook fijn zo)
Vandaar dat ik overweeg om een aantal dingen terug te draaien. Op vrijdag ontbijt hij altijd mee, dus nu ook op eerste kerst, maar ze wil hem met het kerstontbijt er niet bij hebben. Dan ben ik nu geneigd om hem niet bij ons te laten slapen a.s. donderdag. Dus wordt ik beinvloed. Beide opties voelen niet goed.
Vandaar dat ik overweeg om een aantal dingen terug te draaien. Op vrijdag ontbijt hij altijd mee, dus nu ook op eerste kerst, maar ze wil hem met het kerstontbijt er niet bij hebben. Dan ben ik nu geneigd om hem niet bij ons te laten slapen a.s. donderdag. Dus wordt ik beinvloed. Beide opties voelen niet goed.
donderdag 24 december 2009 om 00:03
donderdag 24 december 2009 om 00:03
quote:borodini schreef op 23 december 2009 @ 23:56:
Als je moet kiezen, als het echt zover is, dan kies je voor je kind.
lijkt me logisch.
Meen je dat echt?
Want er kunnen zich zoveel verschillende situaties voordoen..
En al denk je er niet zo gauw aan bij je eigen kind, ze zijn tot een hoop toe in staat.. Niet nu, dan wel later!!
Een kind zal dit dan ook feilloos aanvoelen en daar zeker weten gebruik van maken!
Als je moet kiezen, als het echt zover is, dan kies je voor je kind.
lijkt me logisch.
Meen je dat echt?
Want er kunnen zich zoveel verschillende situaties voordoen..
En al denk je er niet zo gauw aan bij je eigen kind, ze zijn tot een hoop toe in staat.. Niet nu, dan wel later!!
Een kind zal dit dan ook feilloos aanvoelen en daar zeker weten gebruik van maken!
donderdag 24 december 2009 om 00:06
Ik denk dat dit onbegrip is van je dochter. Want jij hebt je niet goed laten behandelen door hem en nu is ze verward.. want als iemand je niet goed behandeld (en al helemaal je moeder) dan zorg je toch dat je zo ver mogenlijk bij zn iemand vandaan blijft?? En nu neem jij ''hem'' zomaar terug. Wat zegt dit haar over eigenwaarde, wat jij haar hebt geleerd?
Ik denk dat dit soort dingen in haar koppie rondgaan.. Ik zou ook boos worden eerlijk gezegd. Daarbij is ze nog wat jong om te begrijpen hoe complex een relatie kan zijn.
Ik denk dat dit soort dingen in haar koppie rondgaan.. Ik zou ook boos worden eerlijk gezegd. Daarbij is ze nog wat jong om te begrijpen hoe complex een relatie kan zijn.
donderdag 24 december 2009 om 00:07
quote:vlindertje09 schreef op 24 december 2009 @ 00:02:
Vanwege onverwerkte dingen in het verleden heeft hij me onbewust verdriet gedaan. Dat heeft ze hem kwalijk genomen. Op dit moment werkt hij daar hard aan en het gaat stukken beter,
laat hij ook aan haar zien dat hij daar aan werkt ?
maar zij wordt wel nog steeds veel meer met hem geconfronteerd dan zijn kinderen met mij. Zijn kinderen vinden het heerlijk als ze alleen met hem zijn, en daar geeft hij gehoor aan. en terecht. Ik geef ook exclusieve aandacht aan Mijn dochter. Dat is een stukje waar Vriend niet tussen kan en mag komen. En andersom ook. Hij neemt ook zijn tijd met zijn zoon, tijd waar ik bewust afstand van neem. De band met de biologische ouder is in weze van levensbelang voor een kind. Gun en geef ze de ruimte
We eten bijvoorbeeld bijna nooit met zijn kids erbij. Dat stukje houdt hij voor zichzelf (vinden zijn kids ook fijn zo)
Vandaar dat ik overweeg om een aantal dingen terug te draaien. Op vrijdag ontbijt hij altijd mee, dus nu ook op eerste kerst, maar ze wil hem met het kerstontbijt er niet bij hebben. Dan ben ik nu geneigd om hem niet bij ons te laten slapen a.s. donderdag. Lijkt mij heel prima. Op kerstavond wel, en kerstochtend niet, hij bij zijn kinderen en jij qualitytime met je eigen dochter. Dus wordt ik beinvloed. Beide opties voelen niet goed.Ik denk dat jij je prioriteiten goed moet gaan stellen.
Vanwege onverwerkte dingen in het verleden heeft hij me onbewust verdriet gedaan. Dat heeft ze hem kwalijk genomen. Op dit moment werkt hij daar hard aan en het gaat stukken beter,
laat hij ook aan haar zien dat hij daar aan werkt ?
maar zij wordt wel nog steeds veel meer met hem geconfronteerd dan zijn kinderen met mij. Zijn kinderen vinden het heerlijk als ze alleen met hem zijn, en daar geeft hij gehoor aan. en terecht. Ik geef ook exclusieve aandacht aan Mijn dochter. Dat is een stukje waar Vriend niet tussen kan en mag komen. En andersom ook. Hij neemt ook zijn tijd met zijn zoon, tijd waar ik bewust afstand van neem. De band met de biologische ouder is in weze van levensbelang voor een kind. Gun en geef ze de ruimte
We eten bijvoorbeeld bijna nooit met zijn kids erbij. Dat stukje houdt hij voor zichzelf (vinden zijn kids ook fijn zo)
Vandaar dat ik overweeg om een aantal dingen terug te draaien. Op vrijdag ontbijt hij altijd mee, dus nu ook op eerste kerst, maar ze wil hem met het kerstontbijt er niet bij hebben. Dan ben ik nu geneigd om hem niet bij ons te laten slapen a.s. donderdag. Lijkt mij heel prima. Op kerstavond wel, en kerstochtend niet, hij bij zijn kinderen en jij qualitytime met je eigen dochter. Dus wordt ik beinvloed. Beide opties voelen niet goed.Ik denk dat jij je prioriteiten goed moet gaan stellen.
Zo ! En dan kunnen we nu weer allemaal normaal doen....
donderdag 24 december 2009 om 00:09
donderdag 24 december 2009 om 00:11
Herkenbaar! Heb mij ook zo gedragen toen mijn moeder een vriend kreeg. Had deels met pubertijd te maken, maar vooral met aandacht (en het gevoel te weinig krijgen) en mijn moeder is in die tijd over een aantal dingen niet helemaal eerlijk geweest. Praten viel er ook niet met mijn moeder, want zij was volwassen en ik maar een kind.
Mijn tips zijn dan ook..wees eerlijk en praat en luister naar je kind. wil overigens niet zeggen dat je maar moet doen wat zij zegt. Maar je zou bijv wel iets specifiek alleen met haar kunnen doen zoals het kerstontbijt. Hij heeft zoiets ook met zijn kinderen en ik denk dat dat wel belangrijk is.
Mijn tips zijn dan ook..wees eerlijk en praat en luister naar je kind. wil overigens niet zeggen dat je maar moet doen wat zij zegt. Maar je zou bijv wel iets specifiek alleen met haar kunnen doen zoals het kerstontbijt. Hij heeft zoiets ook met zijn kinderen en ik denk dat dat wel belangrijk is.
Perfectionisme is niet perfect...
donderdag 24 december 2009 om 00:13
Ik denk dat jouw dochter je wil beschermen tegen die man die je zo'n verdriet heeft gedaan en in plaats dat je haar daar voor beloont blijf je bij hem en dus wijs je haar af.
Uiteraard is de wereld niet zo simpel, maar wel voor een 14 jarig meisje. Ik heb dan ook behoorlijke medelijden met haar in deze verwarrende tijd.
Geef haar wat meer quality time zonder hem erbij, want dat vergeten verliefde vrouwen nog al eens en laat haar merken hoe belangrijk ze voor je is. Je vriend zal hier heus wel begrip voor hebben.
Uiteraard is de wereld niet zo simpel, maar wel voor een 14 jarig meisje. Ik heb dan ook behoorlijke medelijden met haar in deze verwarrende tijd.
Geef haar wat meer quality time zonder hem erbij, want dat vergeten verliefde vrouwen nog al eens en laat haar merken hoe belangrijk ze voor je is. Je vriend zal hier heus wel begrip voor hebben.
donderdag 24 december 2009 om 00:14
Yath zegt het wat duidelijker
Nog niet zo heel lang geleden hebben vriend en ik op het punt gestaan om te gaan latten ivm zijn zoon ( de autist ) lang verhaal, maar we dachten dat het wellicht beter voor hem zou zijn.
Hierover uitvoerig met de behandelaars van A gepraat, conclusie is gelukkig dat het voor hem niet uitmaakt of we samen zijn of niet, maar als het wel beter was geweest hadden we dat gedaan. Dan hadden we een constructie moeten bedenken waarop wij gelukkig met elkaar waren, en de autist gelukkig met ons.
( En als het om Tut zou gaan , zou ik hetzelfde doen. Maar goed, zolang zij "geheime" briefjes aan Vriend schrijft met "jij bent de liefste Vriend van de wereld" maak ik me nog geen zorgen )
Nog niet zo heel lang geleden hebben vriend en ik op het punt gestaan om te gaan latten ivm zijn zoon ( de autist ) lang verhaal, maar we dachten dat het wellicht beter voor hem zou zijn.
Hierover uitvoerig met de behandelaars van A gepraat, conclusie is gelukkig dat het voor hem niet uitmaakt of we samen zijn of niet, maar als het wel beter was geweest hadden we dat gedaan. Dan hadden we een constructie moeten bedenken waarop wij gelukkig met elkaar waren, en de autist gelukkig met ons.
( En als het om Tut zou gaan , zou ik hetzelfde doen. Maar goed, zolang zij "geheime" briefjes aan Vriend schrijft met "jij bent de liefste Vriend van de wereld" maak ik me nog geen zorgen )
Zo ! En dan kunnen we nu weer allemaal normaal doen....
donderdag 24 december 2009 om 00:14
Ik zou hem minder zien, want zo zit je er ook tussenin en je kunt je dochter nu eenmaal niet weg doen. 14 is ook zo'n leeftijd dat je niet echt veel medeleven hebt en misschien heeft je dochter behoefte aan heel veel mamatijd. Jij hebt ook recht op een relatie, maar misschien kun je in een lagere frequentie wel zo doorgaan, zodat je beide hebt. Zoals iemand al zei: ze is 14 en over een paar maanden staat ze er misschien wel anders in en anders gaat ze over een paar jaar het huis uit.
donderdag 24 december 2009 om 00:20
donderdag 24 december 2009 om 01:19
Ik heb al veel met mijn dochter gepraat, maar nu wordt ze sneller boos. Ze wil gehoord worden over het feit dat mijn vriend me pijn gedaan heeft. Dus dat haar houding te maken heeft met het feit dat ze haar moeder iets veel beters gunt, zit er denk ik wel in.
Zojuist met mijn vriend gesproken over het door mijn dochter afgezegde familiebezoek aan zijn familie en heb ook het samen kerstontbijten met zijn kinderen op tweede kerstdag afgezegd.
In het verleden zijn er een aantal issues geweest, veroorzaakt door de houding van mijn vriend. Dit issue is er weer een, zegt hij en hij weet niet of hij daar zin in heeft. Hij zegt nu dat hij goed moet nadenken of hij wel met deze situatie met mijn dochter door wil gaan. Als blijkt dat zij hem niet accepteert, dan vindt hij dat we niet meer verder kunnen met onze relatie, omdat hij het daar erg moeilijk mee heeft en geen vooruitzichten ziet. Ik kan me zijn reactie wel voorstellen, want hij is altijd heel aardig voor/tegen haar, maar ze negeert hem de hele tijd. Nu probeer ik nogmaals het onderste bij haar uit de kan te krijgen om zo tot oplossingen te komen.
Ik ben bang dat mijn vriend het met haar gehad heeft (en dan ook met onze relatie) maar ik geef heel erg veel om hem en wil hem niet kwijt.
Zojuist met mijn vriend gesproken over het door mijn dochter afgezegde familiebezoek aan zijn familie en heb ook het samen kerstontbijten met zijn kinderen op tweede kerstdag afgezegd.
In het verleden zijn er een aantal issues geweest, veroorzaakt door de houding van mijn vriend. Dit issue is er weer een, zegt hij en hij weet niet of hij daar zin in heeft. Hij zegt nu dat hij goed moet nadenken of hij wel met deze situatie met mijn dochter door wil gaan. Als blijkt dat zij hem niet accepteert, dan vindt hij dat we niet meer verder kunnen met onze relatie, omdat hij het daar erg moeilijk mee heeft en geen vooruitzichten ziet. Ik kan me zijn reactie wel voorstellen, want hij is altijd heel aardig voor/tegen haar, maar ze negeert hem de hele tijd. Nu probeer ik nogmaals het onderste bij haar uit de kan te krijgen om zo tot oplossingen te komen.
Ik ben bang dat mijn vriend het met haar gehad heeft (en dan ook met onze relatie) maar ik geef heel erg veel om hem en wil hem niet kwijt.
donderdag 24 december 2009 om 01:39
Dus dan heeft je dochter maar pech?!? En het onderste uit de kan bij haar halen, maw ze moet niet zo moeilijk doen? Ook al doet je vriend GE-WEL-DIG tegen haar in haar ogen ben JIJ alleen belangrijk. Jammer dat jij je loyaliteit niet kenbaar maakt aan haar! Ze zal zich ws dan anders opstellen! Je vriend (die volwassener hoort te zijn) kan ook meer geduld tonen en 't tijd geven. Op een gegeven moment zal ze de relatie wel accepteren als het gewoon eenmaal zo is. De aanhouder wint maar wie houdt aan? Sterkte!
donderdag 24 december 2009 om 05:38
Je vriend zou ook kunnen bedenken dat zijn acties niet echt hebben bijgedragen aan het vertrouwen die je dochter in hem zou moeten hebben, Vlindertje. Ze wil je beschermen maar ook haar mening duidelijk maken, wat een beetje verloren gaat in de manier van nog-kind-zijn en volwassen-willen-zijn. Ze wil dat er naar haar geluisterd wordt. Zou je haar niet kunnen vertellen dat je het heel erg waardeert dat ze zo voor jou oppast en opkomt? En zou je vriend zich niet wat verantwoordelijker op kunnen stellen en kunnen accepteren dat het meer tijd kost om het vertrouwen weer te krijgen? Je vriend doet qua volwassenheid zo niet onder voor je puber. Jij bent maar weer piggy in the middle; lijkt me voor jou ook helemaal niet leuk. Hoop dat jullie alledrie een leuke kerst krijgen.
donderdag 24 december 2009 om 07:28
quote:vlindertje09 schreef op 24 december 2009 @ 01:19:
Ik ben bang dat mijn vriend het met haar gehad heeft (en dan ook met onze relatie) maar ik geef heel erg veel om hem en wil hem niet kwijt.Toch zou ik je relatie niet boven je kind stellen. Zeker niet omdat dit niet slechts pubertegendraadsheid is, maar ze voor haar gegronde redenen heeft om hem niet blindelings te vertrouwen (hij heeft je immers gekwetst).
Ik ben bang dat mijn vriend het met haar gehad heeft (en dan ook met onze relatie) maar ik geef heel erg veel om hem en wil hem niet kwijt.Toch zou ik je relatie niet boven je kind stellen. Zeker niet omdat dit niet slechts pubertegendraadsheid is, maar ze voor haar gegronde redenen heeft om hem niet blindelings te vertrouwen (hij heeft je immers gekwetst).
donderdag 24 december 2009 om 07:31
Zo te lezen, is dit niet zomaar een puber-actie.
Is het een idee dat je het voorlopig even rustig aan doet met je vriend? En dat jullie afspreken als zij er niet bij is? Ik snap dat jij er voor je gevoel nu midden in staat. Dat lijkt me erg lastig. Ik denk dat het ahndiger is om hierover wat uigebreider met je vriend te praten, hoe jullie dit als volwassenen op gaan lossen. Je dochter is al 14, dus heeft een eigen mening. Maar ze is ook nog steeds een kind en kan uiteindelijk niet beslissen hoe jouw (liefdes)leven eruit gaat zien. Is er ook een issue geweest met fysiek of verbaal geweld tussen jou en je vriend? Ik kan me voorstellen dat je dochter dat niet accepteert. Neem haar gevoelens serieus en probeer haar niet over te halen om met je vriend om te gaan, omdat jij dat graag wilt. Doe het nu even rustig aan. Als zij jouw vriend niet wil zien, hoeft dat niet.
Is het een idee dat je het voorlopig even rustig aan doet met je vriend? En dat jullie afspreken als zij er niet bij is? Ik snap dat jij er voor je gevoel nu midden in staat. Dat lijkt me erg lastig. Ik denk dat het ahndiger is om hierover wat uigebreider met je vriend te praten, hoe jullie dit als volwassenen op gaan lossen. Je dochter is al 14, dus heeft een eigen mening. Maar ze is ook nog steeds een kind en kan uiteindelijk niet beslissen hoe jouw (liefdes)leven eruit gaat zien. Is er ook een issue geweest met fysiek of verbaal geweld tussen jou en je vriend? Ik kan me voorstellen dat je dochter dat niet accepteert. Neem haar gevoelens serieus en probeer haar niet over te halen om met je vriend om te gaan, omdat jij dat graag wilt. Doe het nu even rustig aan. Als zij jouw vriend niet wil zien, hoeft dat niet.
Only dead fish go with the flow
