Relaties
alle pijlers
Wat moet ik doen?!!
dinsdag 16 juni 2009 om 15:57
Hey,
een tijdje geleden is mijn relatie uitgegaan.. wat me heel veel pijn en verdriet heeft bezorgd. Hij heeft het uitgemaakt, op een hele moeilijke manier.. wat voor mij nog steeds moeilijk te accepteren valt. Ik heb al die tijd geen contact met hem gehad.. de ergste pijn is wel weg... ik denk nog vaak aan hem maar ik heb mijn leventje weer kunnen oppakken, ik kan de dagelijks dingen weer doen.. en t ging vrij goed met me.. vandaag heb ik een oproep van m gemist. MIjn hart sloeg over.. een voicmailbericht.. of ik hem alsjeblieft terug wilde bellen.
WAT MOET IK DOEN? ik wil hem eigenlijk alleen spreken als hij mij terug wil.. sad but true... ik ben nu alweer helemaal in tranen en ik wil hem niet spreken omdat ik bang ben weer helemaal in paniek te raken en die pijn te voelen...
ik weet niet wat ik moet doen.. van de ene kant heb ik ook zoiets van dat ik helemaal niks meer van me wil laten horen, om hem terug te pakken zeg maar.. klinkt mss heel kinderachtig maar gewoon dat ik hem laat zien dat hij me niks doet en ik verder ben gegaan en heus wel zonder hem kan!
wat denken jullie?
een tijdje geleden is mijn relatie uitgegaan.. wat me heel veel pijn en verdriet heeft bezorgd. Hij heeft het uitgemaakt, op een hele moeilijke manier.. wat voor mij nog steeds moeilijk te accepteren valt. Ik heb al die tijd geen contact met hem gehad.. de ergste pijn is wel weg... ik denk nog vaak aan hem maar ik heb mijn leventje weer kunnen oppakken, ik kan de dagelijks dingen weer doen.. en t ging vrij goed met me.. vandaag heb ik een oproep van m gemist. MIjn hart sloeg over.. een voicmailbericht.. of ik hem alsjeblieft terug wilde bellen.
WAT MOET IK DOEN? ik wil hem eigenlijk alleen spreken als hij mij terug wil.. sad but true... ik ben nu alweer helemaal in tranen en ik wil hem niet spreken omdat ik bang ben weer helemaal in paniek te raken en die pijn te voelen...
ik weet niet wat ik moet doen.. van de ene kant heb ik ook zoiets van dat ik helemaal niks meer van me wil laten horen, om hem terug te pakken zeg maar.. klinkt mss heel kinderachtig maar gewoon dat ik hem laat zien dat hij me niks doet en ik verder ben gegaan en heus wel zonder hem kan!
wat denken jullie?
dinsdag 16 juni 2009 om 16:36
quote:MamaD schreef op 16 juni 2009 @ 16:34:
Ik ben het niet helemaal met keeprunning eens. Je bent hem (voorlopig) niets verschuldigd, ook niet dat je hem even niet wilt spreken. Eerst maar even aan je zelf denken. Doet hij immers ook.Misschien kwam wat ik schreef dan niet goed over, want ik bedoelde dit ook (en dacht ook dat ik dat had geschreven )
Ik ben het niet helemaal met keeprunning eens. Je bent hem (voorlopig) niets verschuldigd, ook niet dat je hem even niet wilt spreken. Eerst maar even aan je zelf denken. Doet hij immers ook.Misschien kwam wat ik schreef dan niet goed over, want ik bedoelde dit ook (en dacht ook dat ik dat had geschreven )
dinsdag 16 juni 2009 om 16:42
quote:lottie1987 schreef op 16 juni 2009 @ 16:25:
oke... geen soas oid..
hij wil met me praten, omdat hij nieuwsgierig is hoe het met me gaat... omdat hij ook niet stil heeft gezeten afgelopen weken en hij nog wat dingen te zeggen heeft, te verklaren heeft, die ons allebei zouden kunnen helpen..
Allereerst complimenten, goed gedaan.
Je geeft zelf aan dat jullie niet op een prettige manier uit elkaar zijn gegaan en dat het initiatief bij hem lag.
Nu wil hij erover praten en je acht de kans klein dat jullie weer samen komen.
Hoe groot is de kans dat zijn verklaren voor jou helpend zou zijn? Ben je nog nieuwschierig naar het waarom en hoe groot is de kans dat alle schuld dan jouw kant uit komt?
Hij heeft jou ook in je sop gaar laten koken tot nu toe en nu wil hij verklaren ... Waarom?
Ik vraag me af of je wilt weten wat hij te zeggen heeft. Wil je hem echt die mogelijkheid geven zich weer in je leven te mengen nadat hij zo is weggegaan?
oke... geen soas oid..
hij wil met me praten, omdat hij nieuwsgierig is hoe het met me gaat... omdat hij ook niet stil heeft gezeten afgelopen weken en hij nog wat dingen te zeggen heeft, te verklaren heeft, die ons allebei zouden kunnen helpen..
Allereerst complimenten, goed gedaan.
Je geeft zelf aan dat jullie niet op een prettige manier uit elkaar zijn gegaan en dat het initiatief bij hem lag.
Nu wil hij erover praten en je acht de kans klein dat jullie weer samen komen.
Hoe groot is de kans dat zijn verklaren voor jou helpend zou zijn? Ben je nog nieuwschierig naar het waarom en hoe groot is de kans dat alle schuld dan jouw kant uit komt?
Hij heeft jou ook in je sop gaar laten koken tot nu toe en nu wil hij verklaren ... Waarom?
Ik vraag me af of je wilt weten wat hij te zeggen heeft. Wil je hem echt die mogelijkheid geven zich weer in je leven te mengen nadat hij zo is weggegaan?
dinsdag 16 juni 2009 om 16:55
bedankt voor al jullie reacties! erg fijn!
nadat ik heb opgehangen, even HEEEL hard gehuild!!! mijn hele huis en de straat heeft mee kunnen genieten.. haha net mijn tranen gedroogd, toen ging de bel!!! ik wist het! dit is m (zoals ik al zei hij woont om de hoek) ik heb snel mijn deur op slot gedraaid, naar de badkamer gegaan... mijn huisgenoot deed open, ik hoorde hem zeggen is lotte er, hij kwam naar boven, ik heb snel de douche aangedraaid, en ben luidkeels gaan zingen, tot ie weg ging...
toen maar even gedoucht, de tranen wegwassen... kom ik eronder uit heb ik weer een voicemail.. dat hij langs is geweest maar dat ik stond te douchen.. of ik hem echt nog even wilde bellen...
waarom is ie zo eager om af te spreken, en komt ie, terwijl ik zeg van goed ik bel je terug, helemaal langs???
ik ben echt helemaal confused... van de ene kant zoals ik net al zei wil ik geen stapje terug doen...van de andere kant ben ik nu toch weer heel benieuwd wat ie te zeggen heeft en waarom ie langskomt en weer belt....
maar ik merk dat ik nu weer hoop krijg.. wat straks misschien weer keihard wordt weggeslagen...
ik heb de komende week geen tijd om hem te zien.. vanavond toevallig wel, hij ook..
toch maar vnv gaan?
nadat ik heb opgehangen, even HEEEL hard gehuild!!! mijn hele huis en de straat heeft mee kunnen genieten.. haha net mijn tranen gedroogd, toen ging de bel!!! ik wist het! dit is m (zoals ik al zei hij woont om de hoek) ik heb snel mijn deur op slot gedraaid, naar de badkamer gegaan... mijn huisgenoot deed open, ik hoorde hem zeggen is lotte er, hij kwam naar boven, ik heb snel de douche aangedraaid, en ben luidkeels gaan zingen, tot ie weg ging...
toen maar even gedoucht, de tranen wegwassen... kom ik eronder uit heb ik weer een voicemail.. dat hij langs is geweest maar dat ik stond te douchen.. of ik hem echt nog even wilde bellen...
waarom is ie zo eager om af te spreken, en komt ie, terwijl ik zeg van goed ik bel je terug, helemaal langs???
ik ben echt helemaal confused... van de ene kant zoals ik net al zei wil ik geen stapje terug doen...van de andere kant ben ik nu toch weer heel benieuwd wat ie te zeggen heeft en waarom ie langskomt en weer belt....
maar ik merk dat ik nu weer hoop krijg.. wat straks misschien weer keihard wordt weggeslagen...
ik heb de komende week geen tijd om hem te zien.. vanavond toevallig wel, hij ook..
toch maar vnv gaan?
dinsdag 16 juni 2009 om 16:59
Hmmm ik ben best onder de indruk van hoe je het aanpakt! (schouderklopje).
Goed gedaan meid!
Tsja. Houd je van hardlopen, rolschaatsen, sporten?
Even eruit, je gedachten op iets anders.
Toen ik zelf zoiets meemaakte had ik nogal de neiging mijn emoties alle beslissingen te laten nemen, wat natuurlijk vrijwel nooit optimaal uitpakte...
Misschien dat je even een uurtje iets anders kan doen en dan met frisse blik kan beslissen of wat hij van je wil ook goed voor jou is?
Goed gedaan meid!
Tsja. Houd je van hardlopen, rolschaatsen, sporten?
Even eruit, je gedachten op iets anders.
Toen ik zelf zoiets meemaakte had ik nogal de neiging mijn emoties alle beslissingen te laten nemen, wat natuurlijk vrijwel nooit optimaal uitpakte...
Misschien dat je even een uurtje iets anders kan doen en dan met frisse blik kan beslissen of wat hij van je wil ook goed voor jou is?
dinsdag 16 juni 2009 om 17:00
dinsdag 16 juni 2009 om 17:01
Lastig zeg! staat hij in een keer bij je op de stoep... dat vind ik dan weer wat minder netjes, wanneer je hebt gezegd dat je hem wel zou bellen. Zo blijf je natuurlijk denken wat hij nu wil...
Hoe kijk je nu zelf terug op je relatie met hem? Heeft hij het heel plotseling uitgemaakt of liep het een tijdje wat minder? Wat heeft hij als reden opgegeven.
Kan me voorstellen dat je nu ook wel wat nieuwsgierig wordt.
Hoe kijk je nu zelf terug op je relatie met hem? Heeft hij het heel plotseling uitgemaakt of liep het een tijdje wat minder? Wat heeft hij als reden opgegeven.
Kan me voorstellen dat je nu ook wel wat nieuwsgierig wordt.
dinsdag 16 juni 2009 om 17:05
thnx!!
toen het net uit was, heb ik m gebeld en helemaal hysterisch aan de lijn gehangen, waarom waarom? ben ik niet goed genoeg, ik doe alles voor je, alsjeblieft smeken neem me terug.. BELACHELIJK ik weet het ... ik was gewoon totaal in paniek...
dat wil ik echt nooit meer!!! ik wil me absoluut niet meer zo laten en ik wil me niet laten kennen.. Ik wil ook mijn trots kunnen houden. Ik denk dat ik gewoon ga.. en probeer net zo cool te doen als aan de lijn, aanhoor wat hij te zeggen heeft en dan zeg. bedankt voor je verhaal. en dat ik dan naar huis ga. kan ik nadenken wat ik daar terug op te zeggen heb.. waarschijnlijk niet zo veel als: neem me alsjeblieft terug! dus dat doe ik dan ook niet... ik jank weer een potje en ga weer verder met mijn leven wat ik de afgelopen tijd ook heb gedaan. 2 tentamens op t program.. hangt veel vanaf, ik kan me gewoon niet permiteren dat dit me nu weer zo ondersteboven haalt!
ik moet me concentreren op mijn studie, goede afleiding voor de komende dagen, heb een mooie reis naar india van 6 weken op het program!
i'll get there...
wat denken jullie, goed plan?
laat ik vnv even horen hoe het was...
toen het net uit was, heb ik m gebeld en helemaal hysterisch aan de lijn gehangen, waarom waarom? ben ik niet goed genoeg, ik doe alles voor je, alsjeblieft smeken neem me terug.. BELACHELIJK ik weet het ... ik was gewoon totaal in paniek...
dat wil ik echt nooit meer!!! ik wil me absoluut niet meer zo laten en ik wil me niet laten kennen.. Ik wil ook mijn trots kunnen houden. Ik denk dat ik gewoon ga.. en probeer net zo cool te doen als aan de lijn, aanhoor wat hij te zeggen heeft en dan zeg. bedankt voor je verhaal. en dat ik dan naar huis ga. kan ik nadenken wat ik daar terug op te zeggen heb.. waarschijnlijk niet zo veel als: neem me alsjeblieft terug! dus dat doe ik dan ook niet... ik jank weer een potje en ga weer verder met mijn leven wat ik de afgelopen tijd ook heb gedaan. 2 tentamens op t program.. hangt veel vanaf, ik kan me gewoon niet permiteren dat dit me nu weer zo ondersteboven haalt!
ik moet me concentreren op mijn studie, goede afleiding voor de komende dagen, heb een mooie reis naar india van 6 weken op het program!
i'll get there...
wat denken jullie, goed plan?
laat ik vnv even horen hoe het was...
dinsdag 16 juni 2009 om 17:10
Meid, ik vind je een kanjer!
(waarschijnlijk kan hij je daarom TOCH niet loslaten).
Ben trouwens benieuwd naar je India reis, maar dat terzijde.
Tranen bedwingen heb ik de fagelopen tijd (niet ivm relatie maar ivm ziekte) veel gedaan:
Mensen even niet aankijken, maar juist wegkijken en je fixeren op iets anders in de omgeving. Lippen op elkaar en mijn keel schrapen (hoesten , niezen, neussnuiten) als het je maar afleidt.
JE KANT HET!
(waarschijnlijk kan hij je daarom TOCH niet loslaten).
Ben trouwens benieuwd naar je India reis, maar dat terzijde.
Tranen bedwingen heb ik de fagelopen tijd (niet ivm relatie maar ivm ziekte) veel gedaan:
Mensen even niet aankijken, maar juist wegkijken en je fixeren op iets anders in de omgeving. Lippen op elkaar en mijn keel schrapen (hoesten , niezen, neussnuiten) als het je maar afleidt.
JE KANT HET!
dinsdag 16 juni 2009 om 17:14
En toch hé....weet je dit zeker?
Ga je nu niet alleen afspreken omdat hij zo volhoudt en je stiekem toch weer een beetje hoop krijgt?
Na volgende week kun je ook nog afspreken als je verder dez week geen tijd hebt....
Nogmaals doe wat je denkt wat goed voor jou is en wees zuinig op jezelf!!!
Wat je ook besluit....Succes en sterkte (want moeilijk zal het vast zijn...)
Ga je nu niet alleen afspreken omdat hij zo volhoudt en je stiekem toch weer een beetje hoop krijgt?
Na volgende week kun je ook nog afspreken als je verder dez week geen tijd hebt....
Nogmaals doe wat je denkt wat goed voor jou is en wees zuinig op jezelf!!!
Wat je ook besluit....Succes en sterkte (want moeilijk zal het vast zijn...)
dinsdag 16 juni 2009 om 17:16
haha, thnx!!
ja.. we hadden t er altijd over om naar india te gaan.. te backpacken... wilden we zo graag heen, ik durfde ook niet alleen. was alleen erg duur.. toen werd t thailand... lonelyplanet en alles gekocht.. ik was al bezig alle leuke dingen uit te zoeken.. maakt ie t uit...
en in een sterk moment dacht ik , fuck it ik ga gewoon lekker zelf naar india. bekijk het maar... (hij gaat sowieso niet op vakantie) ik heb een mooie reis van 4 weken, cultuur, natuur, strand en daarna 2 wk vrijwilligerswerk. Heerlijk!! ben dol op reizen, nieuwe mensen ontmoeten. Zal mijn aandacht van alles afleiden en ook t feit dat ik toch in mn eentje ga backpacken zal me weer sterker maken. Ik heb hem daar iig niet voor nodig!!
ja.. we hadden t er altijd over om naar india te gaan.. te backpacken... wilden we zo graag heen, ik durfde ook niet alleen. was alleen erg duur.. toen werd t thailand... lonelyplanet en alles gekocht.. ik was al bezig alle leuke dingen uit te zoeken.. maakt ie t uit...
en in een sterk moment dacht ik , fuck it ik ga gewoon lekker zelf naar india. bekijk het maar... (hij gaat sowieso niet op vakantie) ik heb een mooie reis van 4 weken, cultuur, natuur, strand en daarna 2 wk vrijwilligerswerk. Heerlijk!! ben dol op reizen, nieuwe mensen ontmoeten. Zal mijn aandacht van alles afleiden en ook t feit dat ik toch in mn eentje ga backpacken zal me weer sterker maken. Ik heb hem daar iig niet voor nodig!!
dinsdag 16 juni 2009 om 17:36
sterkte meid! hou he bij jezelf en probeer je niet mee te laten slepen door emotie! Hij heeft jou ook heel lang aan het lijntje gehouden en besef dat je straks ook weer terug bij af kunt zijn...
op papier zetten van je vragen is inderdaad een goede tip..
en mijn tip tegen janken is aan appeltaart denken....hihi... maar ik weet niet of dat bij iedereen helpt....
op papier zetten van je vragen is inderdaad een goede tip..
en mijn tip tegen janken is aan appeltaart denken....hihi... maar ik weet niet of dat bij iedereen helpt....
dinsdag 16 juni 2009 om 18:04
Meid, nog 1 tip van mij; kijk naar zijn wenkbrouwen ipv in zijn ogen, dan heb je in-directer contact, en geloof me hij zal het verschil niet eens merken!
Koppie omhoog, houdt je sterk, en laat merken dat je meneer die je op een walgelijke manier aan de kant heeft gezet, niet meer nodig hebt!Thuis kun je altijd nog even lekker grienen, maar niet in zijn bijzijn.....
Succes meisie! Ben net als de rest zeer benieuwd!
X Bar
Koppie omhoog, houdt je sterk, en laat merken dat je meneer die je op een walgelijke manier aan de kant heeft gezet, niet meer nodig hebt!Thuis kun je altijd nog even lekker grienen, maar niet in zijn bijzijn.....
Succes meisie! Ben net als de rest zeer benieuwd!
X Bar
dinsdag 16 juni 2009 om 20:36
dinsdag 16 juni 2009 om 21:49
hey lieverds,
ontzettend bedankt allereerste voor jullie lieve reacties!
Ik kom net thuis.. we hebben 2 en half uur gepraat... pfft wat moet ik zeggen... ik vond het erg moeilijk hem weer te zien... zodra hij de deur opendeed.. mijn hart sloeg over.. en zijn huisje, en zijn kamer.. ik heb mijn tranen gelukkig binnen kunnen houden..
ik ben op een stoel gaan zitten heb hem rustig gevraagd wat hij wilde vertellen.. hij heeft zijn verhaal gedaan.. ik heb mijn verhaal gedaan en daarna hebben we gewoon heel veel dingen uitgepraat, waarom zijn dingen zo gelopen, hij heeft eindelijk!!! wat ie al die tijd niet heeft gedaan zijn gevoelens kunnen uiten, eerlijk kunnen zijn... we hebben uitgesproken dat we elkaar onwijs misten, en dat we het gevoel hebben dat dit niet zo hoeft te zijn.. dat dit niet zo hoort...
eigenlijk kwamen we tot de conclusie dat we bij elkaar willen zijn... en we hebben t erover gehad hoe we dat aan kunnen pakken zonder weer in oude patronen te vervallen.. ik ben heel rustig gebleven, heel kalm.. ik verwachtte er ook helemaal niks van.. dit was wel het laatste wat ik had gedacht!
Ik heb hem wel heel duidelijk gezegd dat ik even tijd nodig had, ik heb een klap gehad en was al bezig met het verwerken, ik wil me hier niet weer in gaan storten en dat ik straks weer een klap krijg.
Ik verdien iemand die 100 procent voor me gaat.. en als dat nu nog steeds toch nog niet kan... dan moet ik maar zonder!
Ik ben wel blij dat ik het nu zo realitisch kan zijn, en dat ik hem dat ook heb gezegd... ik ben een heel emotioneel persoon en handel meestal met mijn hart. Maar ik weet ook dat ik mezelf nu een beetje moet beschermen.. en maar even kijken OF ik nog wel een relatie wil...
Hier hoopte ik vurig op... en nu het moment er is.. merk ik wel dat ik toch met een bepaald gevoel het verwerkingsproces ben in gegaan en dat ik zeker sterker ben geworden... En ik weet ook nu wat ik nodig heb in een relatie en als ik dat niet krijg, dan niet.. ik wil niet genoegen nemen met minder en blijven vechten om aandacht, om gezien en gehoord te worden, om geliefd te worden..
nu ben ik aan zet.. ik moet er maar eens heel goed overnadenken...
dit had ik echt niet verwacht...wat is de liefde toch raar...
ik heb altijd het gevoel gehad dat er meer inzat voor ons, hij ook... we zijn echt 2 handen op 1 buik... en ik heb een moeilijke periode gehad, was ook moeilijk voor hem.. maar daar zijn we ook samen doorheen gekomen.. Nu gaat er door mijn hoofd dat ik misschien wel iets weggooi...
maar ik moet wel eerlijk naar mezelf blijven, en ook voor mezelf kiezen, als dat nodig is...
laat ik het maar gewoon eens aankijken.. eerst die tentamens tackelen, sowieso een mooie reis!
Hebben jullie een breuk gehad, en daarna weer bij elkaar gekomen, hoe was dat? is dat goed gekomen en gebleven? of was het toch niet meer te lijmen...
Hoe kan ik me nu het beste opstellen volgens jullie?
ontzettend bedankt allereerste voor jullie lieve reacties!
Ik kom net thuis.. we hebben 2 en half uur gepraat... pfft wat moet ik zeggen... ik vond het erg moeilijk hem weer te zien... zodra hij de deur opendeed.. mijn hart sloeg over.. en zijn huisje, en zijn kamer.. ik heb mijn tranen gelukkig binnen kunnen houden..
ik ben op een stoel gaan zitten heb hem rustig gevraagd wat hij wilde vertellen.. hij heeft zijn verhaal gedaan.. ik heb mijn verhaal gedaan en daarna hebben we gewoon heel veel dingen uitgepraat, waarom zijn dingen zo gelopen, hij heeft eindelijk!!! wat ie al die tijd niet heeft gedaan zijn gevoelens kunnen uiten, eerlijk kunnen zijn... we hebben uitgesproken dat we elkaar onwijs misten, en dat we het gevoel hebben dat dit niet zo hoeft te zijn.. dat dit niet zo hoort...
eigenlijk kwamen we tot de conclusie dat we bij elkaar willen zijn... en we hebben t erover gehad hoe we dat aan kunnen pakken zonder weer in oude patronen te vervallen.. ik ben heel rustig gebleven, heel kalm.. ik verwachtte er ook helemaal niks van.. dit was wel het laatste wat ik had gedacht!
Ik heb hem wel heel duidelijk gezegd dat ik even tijd nodig had, ik heb een klap gehad en was al bezig met het verwerken, ik wil me hier niet weer in gaan storten en dat ik straks weer een klap krijg.
Ik verdien iemand die 100 procent voor me gaat.. en als dat nu nog steeds toch nog niet kan... dan moet ik maar zonder!
Ik ben wel blij dat ik het nu zo realitisch kan zijn, en dat ik hem dat ook heb gezegd... ik ben een heel emotioneel persoon en handel meestal met mijn hart. Maar ik weet ook dat ik mezelf nu een beetje moet beschermen.. en maar even kijken OF ik nog wel een relatie wil...
Hier hoopte ik vurig op... en nu het moment er is.. merk ik wel dat ik toch met een bepaald gevoel het verwerkingsproces ben in gegaan en dat ik zeker sterker ben geworden... En ik weet ook nu wat ik nodig heb in een relatie en als ik dat niet krijg, dan niet.. ik wil niet genoegen nemen met minder en blijven vechten om aandacht, om gezien en gehoord te worden, om geliefd te worden..
nu ben ik aan zet.. ik moet er maar eens heel goed overnadenken...
dit had ik echt niet verwacht...wat is de liefde toch raar...
ik heb altijd het gevoel gehad dat er meer inzat voor ons, hij ook... we zijn echt 2 handen op 1 buik... en ik heb een moeilijke periode gehad, was ook moeilijk voor hem.. maar daar zijn we ook samen doorheen gekomen.. Nu gaat er door mijn hoofd dat ik misschien wel iets weggooi...
maar ik moet wel eerlijk naar mezelf blijven, en ook voor mezelf kiezen, als dat nodig is...
laat ik het maar gewoon eens aankijken.. eerst die tentamens tackelen, sowieso een mooie reis!
Hebben jullie een breuk gehad, en daarna weer bij elkaar gekomen, hoe was dat? is dat goed gekomen en gebleven? of was het toch niet meer te lijmen...
Hoe kan ik me nu het beste opstellen volgens jullie?
dinsdag 16 juni 2009 om 21:59
hey!
wat goed van je dat je zo kalm bent!
Maar is het nou weer aan ? of ligt de bal nou bij jou?
ik zou er inderdaad heel goed over nadenken wat je wilt. hou je van hem? zie je jullie samen oud worden? (weet niet hoe oud je bent..?)
geef je zelf de tijd om hier over na te denken... het is niet niets en ik kan me voorstellen dat hij je vertrouwen heeft gekwetst. Laat hem nou maar wachten..
als je voelt dat jullie echt bij elkaar horen, zou ik er gewoon voor de volle 100% voor gaan.
Ik zelf heb geen breuk gehad maar wel bijna... en dan is het lastig wat je doet. heb wel een tijd gehad dat we niet zonder elkaar konden maar ook niet met elkaar.. en dat is lasig! wij zijn er uiteindelijk voor gegaan en we zijn inmiddels 9 jaar samen en ruim een jaar getrouwd
wat goed van je dat je zo kalm bent!
Maar is het nou weer aan ? of ligt de bal nou bij jou?
ik zou er inderdaad heel goed over nadenken wat je wilt. hou je van hem? zie je jullie samen oud worden? (weet niet hoe oud je bent..?)
geef je zelf de tijd om hier over na te denken... het is niet niets en ik kan me voorstellen dat hij je vertrouwen heeft gekwetst. Laat hem nou maar wachten..
als je voelt dat jullie echt bij elkaar horen, zou ik er gewoon voor de volle 100% voor gaan.
Ik zelf heb geen breuk gehad maar wel bijna... en dan is het lastig wat je doet. heb wel een tijd gehad dat we niet zonder elkaar konden maar ook niet met elkaar.. en dat is lasig! wij zijn er uiteindelijk voor gegaan en we zijn inmiddels 9 jaar samen en ruim een jaar getrouwd
dinsdag 16 juni 2009 om 22:17
dat is mooi om te horen..
ja weet je.. het heeft een halfjaar geduurd voordat we officieel iets kregen.. ik wilde hem eerste goed leren kennen voordat ik met iemand t bed induik... we zijn echt dikke maatjes geworden, hebben veel met elkaar gedeeld (hij was al 3 maanden verliefd op me) maar ik hield de boot af.. was nog niet klaar bla bla... uiteindelijk ging t vanzelf, met elkaar naar bed, onafscheidelijk.. toch de stap genomen.. we waren ect onafscheidelijk in het begin, zo in love... het was helemaal geweldig.. we maakten al plannen om volgend jaar samen te gaan wonen.. achteraf gezien vrij vroeg natuurlijk.. maar he dat doe je in die eerste roes van verliefdheid.. zoals ik al zei, moeilijke perioden gehad, toch samen doorgekomen.. en ik zag en zie ons echt wel samen oud worden.. we hadden samen een kat, wonen 100 mr van elkaar af... we zijn echt maatjes, vriendjes en geliefden. ik voel me 100 procent op mijn gemak bij hem, kan helemaal mezelf zijn... voel me veilig...
en ik wil er ook 100 procent voor gaan!! maar dat heb ik de afgelopen tijd ook gedaan, ik heb alles gegeven maar dat was toen niet genoeg... ik voelde die afstand en ik bleef maar vechten, dat heeft me echt gekwetst en ook het feit dat hij het uiteindelijk uitmaakte...
ik wil zeker weten dat hij ook voor mij wil gaan, dat hij ook het gevoel heeft van ja, lot is het meisje met wie ik samen verder wil...
ja weet je.. het heeft een halfjaar geduurd voordat we officieel iets kregen.. ik wilde hem eerste goed leren kennen voordat ik met iemand t bed induik... we zijn echt dikke maatjes geworden, hebben veel met elkaar gedeeld (hij was al 3 maanden verliefd op me) maar ik hield de boot af.. was nog niet klaar bla bla... uiteindelijk ging t vanzelf, met elkaar naar bed, onafscheidelijk.. toch de stap genomen.. we waren ect onafscheidelijk in het begin, zo in love... het was helemaal geweldig.. we maakten al plannen om volgend jaar samen te gaan wonen.. achteraf gezien vrij vroeg natuurlijk.. maar he dat doe je in die eerste roes van verliefdheid.. zoals ik al zei, moeilijke perioden gehad, toch samen doorgekomen.. en ik zag en zie ons echt wel samen oud worden.. we hadden samen een kat, wonen 100 mr van elkaar af... we zijn echt maatjes, vriendjes en geliefden. ik voel me 100 procent op mijn gemak bij hem, kan helemaal mezelf zijn... voel me veilig...
en ik wil er ook 100 procent voor gaan!! maar dat heb ik de afgelopen tijd ook gedaan, ik heb alles gegeven maar dat was toen niet genoeg... ik voelde die afstand en ik bleef maar vechten, dat heeft me echt gekwetst en ook het feit dat hij het uiteindelijk uitmaakte...
ik wil zeker weten dat hij ook voor mij wil gaan, dat hij ook het gevoel heeft van ja, lot is het meisje met wie ik samen verder wil...