Relaties
alle pijlers
weet het niet meer...
vrijdag 6 januari 2012 om 11:56
Lieve Forummers, ik moet toch even m´n verhaal kwijt, in de hoop dat jullie me hierbij kunnen helpen.
Picture this: 5 jaar een relatie en net een nieuw huis samen, maar de afgelopen tijd is me heel duidelijk geworden dat we allebei totaal verschillend zijn. Even heel kort door de bocht, zonder teveel verwijtend richting m’n partner te willen wijzen vind ik het toch wel heel moeilijk dat hij totaal geen ambities heeft, waar ik nog vol zit van dingen die ik zou willen bereiken. Zijn grootste doel is het krijgen van kinderen met mij, verder is het voor hem allemaal wel goed zo. Hij is volledig afhankelijk van me, zijn leven draait om mij, en ik krijg het er spaans benauwd van.
Ik zit voor m’n gevoel in 2 totaal verschillende werelden: thuis is het rustig, vrij gezapig, staat de wereld een beetje stil en leef ik in een vrij ‘bekrompen’ wereldje. Daarnaast werk ik bij een dynamisch bedrijf en heb veel verantwoordelijkheden, reis veel en heb fantastische, levenslustige collega’s. En daar zit ‘m nu net het probleem: ik heb gevoelens gekregen voor mijn baas. Misschien juist wel doordat hij me in laat zien dat het leven ook totaal anders kan zijn.
Laat ik voorop stellen dat ik jarenlang geforceerd afstand heb gehouden; de gevoelens zijn er al zo’n 6 jaar, van beide kanten, maar voor mij was het echt ‘not done’ om daar iets mee te doen. Naast het feit dat hij m’n baas is, is hij 15 jaar ouder, was hij getrouwd (inmiddels gescheiden), woont hij zo’n 100 km bij me vandaan en heeft hij kinderen. Een soort onmogelijke liefde dus. Maar ik heb me er toch in mee laten slepen, ben verliefd geworden en hij wil maar al te graag met mij verder. En ik weet gewoon echt niet waar ik goed aan doe.
Voor mij zit er een heel duidelijk verschil tussen gelukkig zijn en tevreden zijn. Ga ik genoegen nemen met mijn leventje nu, en tevreden zijn? Of ga ik proberen te streven naar geluk, met een soort onmogelijke liefde, waarvan het de vraag gaat zijn of ik daadwerkelijk gelukkiger ga worden? Het gras is groener waar je het zelf water geeft natuurlijk, maar ik denk dat de verschillen tussen mij en m’n partner zullen blijven (iemands karakter kun je nou eenmaal niet veranderen).
Ben ook ontzettend bang om m’n ouders pijn te doen. Heb ze wel verteld over mijn twijfels (niets verteld over m’n baas), maar die vinden dat ik gewoon tevreden moet zijn en moeten er niet aan denken dat ik straks met een restschuld kom te zitten als we uit elkaar zouden gaan. Tegelijkertijd hebben ze altijd aangegeven dat ze me liever met iemand hadden gezien die hoger geschoold was geweest, meer op mijn golflengte, heel tegenstrijdig dus.
Hoe nu verder? Zucht..
Picture this: 5 jaar een relatie en net een nieuw huis samen, maar de afgelopen tijd is me heel duidelijk geworden dat we allebei totaal verschillend zijn. Even heel kort door de bocht, zonder teveel verwijtend richting m’n partner te willen wijzen vind ik het toch wel heel moeilijk dat hij totaal geen ambities heeft, waar ik nog vol zit van dingen die ik zou willen bereiken. Zijn grootste doel is het krijgen van kinderen met mij, verder is het voor hem allemaal wel goed zo. Hij is volledig afhankelijk van me, zijn leven draait om mij, en ik krijg het er spaans benauwd van.
Ik zit voor m’n gevoel in 2 totaal verschillende werelden: thuis is het rustig, vrij gezapig, staat de wereld een beetje stil en leef ik in een vrij ‘bekrompen’ wereldje. Daarnaast werk ik bij een dynamisch bedrijf en heb veel verantwoordelijkheden, reis veel en heb fantastische, levenslustige collega’s. En daar zit ‘m nu net het probleem: ik heb gevoelens gekregen voor mijn baas. Misschien juist wel doordat hij me in laat zien dat het leven ook totaal anders kan zijn.
Laat ik voorop stellen dat ik jarenlang geforceerd afstand heb gehouden; de gevoelens zijn er al zo’n 6 jaar, van beide kanten, maar voor mij was het echt ‘not done’ om daar iets mee te doen. Naast het feit dat hij m’n baas is, is hij 15 jaar ouder, was hij getrouwd (inmiddels gescheiden), woont hij zo’n 100 km bij me vandaan en heeft hij kinderen. Een soort onmogelijke liefde dus. Maar ik heb me er toch in mee laten slepen, ben verliefd geworden en hij wil maar al te graag met mij verder. En ik weet gewoon echt niet waar ik goed aan doe.
Voor mij zit er een heel duidelijk verschil tussen gelukkig zijn en tevreden zijn. Ga ik genoegen nemen met mijn leventje nu, en tevreden zijn? Of ga ik proberen te streven naar geluk, met een soort onmogelijke liefde, waarvan het de vraag gaat zijn of ik daadwerkelijk gelukkiger ga worden? Het gras is groener waar je het zelf water geeft natuurlijk, maar ik denk dat de verschillen tussen mij en m’n partner zullen blijven (iemands karakter kun je nou eenmaal niet veranderen).
Ben ook ontzettend bang om m’n ouders pijn te doen. Heb ze wel verteld over mijn twijfels (niets verteld over m’n baas), maar die vinden dat ik gewoon tevreden moet zijn en moeten er niet aan denken dat ik straks met een restschuld kom te zitten als we uit elkaar zouden gaan. Tegelijkertijd hebben ze altijd aangegeven dat ze me liever met iemand hadden gezien die hoger geschoold was geweest, meer op mijn golflengte, heel tegenstrijdig dus.
Hoe nu verder? Zucht..
vrijdag 6 januari 2012 om 13:06
vrijdag 6 januari 2012 om 13:10
quote:leodin schreef op 06 januari 2012 @ 13:06:
@rozenstruikje: true, maar dan moet je dat elkaar ook gunnen. In mijn geval word ik iedere keer als ik weg ben bestookt met smsjes: met wie ben je? Is het leuk daar? Kom je snel naar huis? Enz.
En als je elkaar de vrijheid dan gunt, heb je dan nog wel voldoende met elkaar gemeen?
Dat zijn verschillende zaken. Je bent samen en het is fijn op de hoogte te zijn van elkaars leven. Dat houdt je betrokken en geinteresseerd. Dus vrijheden in de zin van 'je doet maar' zal je verwijderen van die persoon. Echter werkt verstikkend ook niet.
Je kunt weinig doen aan wat je partner doet in zijn leven, maar wel aan wat jij aan gedrag van hem naar jou toe accepteert. Dat is een kwestie van grenzen stellen op liefdevolle wijze. Dat betekent dat je soms heel duidelijk moet zijn, maar niet alleen dat. Ook kijken naar waar het vandaan komt en of hij stiekem aanleiding heeft om zo te gedragen. En dat heeft hij zo te horen.
@rozenstruikje: true, maar dan moet je dat elkaar ook gunnen. In mijn geval word ik iedere keer als ik weg ben bestookt met smsjes: met wie ben je? Is het leuk daar? Kom je snel naar huis? Enz.
En als je elkaar de vrijheid dan gunt, heb je dan nog wel voldoende met elkaar gemeen?
Dat zijn verschillende zaken. Je bent samen en het is fijn op de hoogte te zijn van elkaars leven. Dat houdt je betrokken en geinteresseerd. Dus vrijheden in de zin van 'je doet maar' zal je verwijderen van die persoon. Echter werkt verstikkend ook niet.
Je kunt weinig doen aan wat je partner doet in zijn leven, maar wel aan wat jij aan gedrag van hem naar jou toe accepteert. Dat is een kwestie van grenzen stellen op liefdevolle wijze. Dat betekent dat je soms heel duidelijk moet zijn, maar niet alleen dat. Ook kijken naar waar het vandaan komt en of hij stiekem aanleiding heeft om zo te gedragen. En dat heeft hij zo te horen.
vrijdag 6 januari 2012 om 13:12
@EB hai hai!!
TO Geluk is niet groots en meeslepend. Wanneer jij denkt dat het meer is dan tevredenheid dan weet je eigenlijk niet wat je zoekt. JIj zoekt spanning en verliefdheid wellicht, maar dat is iets heel anders dan geluk. Geluk is klein, allesomvattend. Als je zoekt naar spanning is er geen vrede met jezelf, is er geen innerlijke rust en is er geen geluk. Jij denkt je geluk te vinden in een nieuwe relatie, het gaat al mis met die gedachte, geluk staat namelijk los van je partner, het zit in jezelf.
TO Geluk is niet groots en meeslepend. Wanneer jij denkt dat het meer is dan tevredenheid dan weet je eigenlijk niet wat je zoekt. JIj zoekt spanning en verliefdheid wellicht, maar dat is iets heel anders dan geluk. Geluk is klein, allesomvattend. Als je zoekt naar spanning is er geen vrede met jezelf, is er geen innerlijke rust en is er geen geluk. Jij denkt je geluk te vinden in een nieuwe relatie, het gaat al mis met die gedachte, geluk staat namelijk los van je partner, het zit in jezelf.
vrijdag 6 januari 2012 om 13:58
Wow Meds, daar heb je duidelijk een punt. En daarom ben ik dus zo bang om een knoop door te hakken, bang om iets weg te gooien omdat ik er maar geen genoegen mee neem.
Maar hij gaat niet veranderen, en ik vraag me echt af of ik daarmee kan blijven leven..
Wanneer zou ik dan ooit rust vinden? De spanning niet meer op hoeven te zoeken? Altijd de lat maar weer hoger moeten leggen? Word daar ook zelf ontzettend moe van, die rusteloosheid. Maar wat ik absoluut wil voorkomen is dat ik straks denk dat kinderen en een stabiel, gestructureerd leven me rust gaan geven en het niet zo blijkt te zijn.
Maar hij gaat niet veranderen, en ik vraag me echt af of ik daarmee kan blijven leven..
Wanneer zou ik dan ooit rust vinden? De spanning niet meer op hoeven te zoeken? Altijd de lat maar weer hoger moeten leggen? Word daar ook zelf ontzettend moe van, die rusteloosheid. Maar wat ik absoluut wil voorkomen is dat ik straks denk dat kinderen en een stabiel, gestructureerd leven me rust gaan geven en het niet zo blijkt te zijn.
vrijdag 6 januari 2012 om 14:01
quote:leodin schreef op 06 januari 2012 @ 13:58:
Wow Meds, daar heb je duidelijk een punt. En daarom ben ik dus zo bang om een knoop door te hakken, bang om iets weg te gooien omdat ik er maar geen genoegen mee neem.
Maar hij gaat niet veranderen, en ik vraag me echt af of ik daarmee kan blijven leven..
Wanneer zou ik dan ooit rust vinden? De spanning niet meer op hoeven te zoeken? Altijd de lat maar weer hoger moeten leggen? Word daar ook zelf ontzettend moe van, die rusteloosheid. Maar wat ik absoluut wil voorkomen is dat ik straks denk dat kinderen en een stabiel, gestructureerd leven me rust gaan geven en het niet zo blijkt te zijn.
Natuurlijk kan hij wel wat veranderen... spoor hem aan om wat in het huishouden te gaan doen, om initiatief te nemen met het maken van plannen voor thuis, vakanties, jullie, leuke dingen....
Je kan hem inderdaad geen hobbies of vrienden gaan opdringen, maar het gesprek aan gaan over zijn passiviteit moet wel lukken.
Wow Meds, daar heb je duidelijk een punt. En daarom ben ik dus zo bang om een knoop door te hakken, bang om iets weg te gooien omdat ik er maar geen genoegen mee neem.
Maar hij gaat niet veranderen, en ik vraag me echt af of ik daarmee kan blijven leven..
Wanneer zou ik dan ooit rust vinden? De spanning niet meer op hoeven te zoeken? Altijd de lat maar weer hoger moeten leggen? Word daar ook zelf ontzettend moe van, die rusteloosheid. Maar wat ik absoluut wil voorkomen is dat ik straks denk dat kinderen en een stabiel, gestructureerd leven me rust gaan geven en het niet zo blijkt te zijn.
Natuurlijk kan hij wel wat veranderen... spoor hem aan om wat in het huishouden te gaan doen, om initiatief te nemen met het maken van plannen voor thuis, vakanties, jullie, leuke dingen....
Je kan hem inderdaad geen hobbies of vrienden gaan opdringen, maar het gesprek aan gaan over zijn passiviteit moet wel lukken.
vrijdag 6 januari 2012 om 14:11
quote:spectral schreef op 06 januari 2012 @ 14:01:
[...]
Natuurlijk kan hij wel wat veranderen... spoor hem aan om wat in het huishouden te gaan doen, om initiatief te nemen met het maken van plannen voor thuis, vakanties, jullie, leuke dingen....
Dat dacht ik ook bij mijn ex, veranderde geen steek! Uiteindelijk toch besloten om weg te gaan. Huis verkocht, restschuld. Hartstikke balen maar heb er geen seconde spijt van gehad. Toen het hoge woord er uit was viel (voor ons beiden overigens) alles op zijn plek. Ben nu véél gelukkiger dan toen ik zo piekerde over mijn relatie.
Je kan je vriend wel vragen om meer in het huishouden te doen/spontaner te zijn/meer leuke dingen met je te doen. En natuurlijk gaat hij dat doen! Twee weken, daarna vervalt hij weer in zijn oude patroon. De aard van het beestje.. Soms moet je gewoon accepteren dat je niet bij elkaar past. Ik wil geen vriend die 'romantisch' doet, alleen omdat ik het heb gevraagd. Weg romantiek! Ik zou ook geen vriend willen die steeds vraagt of ik spontaner/drukker/gezelliger/romantischer wil zijn. Take it or leave it. Kortom: accepteer hoe hij is óf ga bij hem weg. Heel veel sterkte!
[...]
Natuurlijk kan hij wel wat veranderen... spoor hem aan om wat in het huishouden te gaan doen, om initiatief te nemen met het maken van plannen voor thuis, vakanties, jullie, leuke dingen....
Dat dacht ik ook bij mijn ex, veranderde geen steek! Uiteindelijk toch besloten om weg te gaan. Huis verkocht, restschuld. Hartstikke balen maar heb er geen seconde spijt van gehad. Toen het hoge woord er uit was viel (voor ons beiden overigens) alles op zijn plek. Ben nu véél gelukkiger dan toen ik zo piekerde over mijn relatie.
Je kan je vriend wel vragen om meer in het huishouden te doen/spontaner te zijn/meer leuke dingen met je te doen. En natuurlijk gaat hij dat doen! Twee weken, daarna vervalt hij weer in zijn oude patroon. De aard van het beestje.. Soms moet je gewoon accepteren dat je niet bij elkaar past. Ik wil geen vriend die 'romantisch' doet, alleen omdat ik het heb gevraagd. Weg romantiek! Ik zou ook geen vriend willen die steeds vraagt of ik spontaner/drukker/gezelliger/romantischer wil zijn. Take it or leave it. Kortom: accepteer hoe hij is óf ga bij hem weg. Heel veel sterkte!
vrijdag 6 januari 2012 om 14:16
quote:missbean schreef op 06 januari 2012 @ 14:11:
[...]
Dat dacht ik ook bij mijn ex, veranderde geen steek! Uiteindelijk toch besloten om weg te gaan. Huis verkocht, restschuld. Hartstikke balen maar heb er geen seconde spijt van gehad. Toen het hoge woord er uit was viel (voor ons beiden overigens) alles op zijn plek. Ben nu véél gelukkiger dan toen ik zo piekerde over mijn relatie.
Je kan je vriend wel vragen om meer in het huishouden te doen/spontaner te zijn/meer leuke dingen met je te doen. En natuurlijk gaat hij dat doen! Twee weken, daarna vervalt hij weer in zijn oude patroon. De aard van het beestje.. Soms moet je gewoon accepteren dat je niet bij elkaar past. Ik wil geen vriend die 'romantisch' doet, alleen omdat ik het heb gevraagd. Weg romantiek! Ik zou ook geen vriend willen die steeds vraagt of ik spontaner/drukker/gezelliger/romantischer wil zijn. Take it or leave it. Kortom: accepteer hoe hij is óf ga bij hem weg. Heel veel sterkte!
Ben ik niet helemaal met je eens... aard van het beestje of niet.... hij moet het willen. Als hij het nl echt wil dan kan hij best een beetje veranderen.
Zie het als een wisselwerking tussen twee mensen. TO laat toe dat hij niets in het huishouden doet al 5 jaar, en hij doet dus ook niets (misschien vindt zij het ook wel nooit goed genoeg).
Zij lijkt mij het type dat zo energiek is en misschien ook wel zo eigengereid dat ze alles wil bepalen.... en dan doet hij vervolgens niets meer. Nogmaals twee mensen, twee schuld!
[...]
Dat dacht ik ook bij mijn ex, veranderde geen steek! Uiteindelijk toch besloten om weg te gaan. Huis verkocht, restschuld. Hartstikke balen maar heb er geen seconde spijt van gehad. Toen het hoge woord er uit was viel (voor ons beiden overigens) alles op zijn plek. Ben nu véél gelukkiger dan toen ik zo piekerde over mijn relatie.
Je kan je vriend wel vragen om meer in het huishouden te doen/spontaner te zijn/meer leuke dingen met je te doen. En natuurlijk gaat hij dat doen! Twee weken, daarna vervalt hij weer in zijn oude patroon. De aard van het beestje.. Soms moet je gewoon accepteren dat je niet bij elkaar past. Ik wil geen vriend die 'romantisch' doet, alleen omdat ik het heb gevraagd. Weg romantiek! Ik zou ook geen vriend willen die steeds vraagt of ik spontaner/drukker/gezelliger/romantischer wil zijn. Take it or leave it. Kortom: accepteer hoe hij is óf ga bij hem weg. Heel veel sterkte!
Ben ik niet helemaal met je eens... aard van het beestje of niet.... hij moet het willen. Als hij het nl echt wil dan kan hij best een beetje veranderen.
Zie het als een wisselwerking tussen twee mensen. TO laat toe dat hij niets in het huishouden doet al 5 jaar, en hij doet dus ook niets (misschien vindt zij het ook wel nooit goed genoeg).
Zij lijkt mij het type dat zo energiek is en misschien ook wel zo eigengereid dat ze alles wil bepalen.... en dan doet hij vervolgens niets meer. Nogmaals twee mensen, twee schuld!
vrijdag 6 januari 2012 om 14:22
@spectral: denk dat ik eigenlijk wel heel zorgzaam ben, zolang het ook gewaardeerd wordt. Tip nr 1 dames: nooit beginnen met iedere dag z'n brood smeren, haha, want nu is ie dus boos als ik het een keer niet doe!
Het zou juist hartstikke fijn zijn om noet alles alleen te hoeven doen en eens verrast te worden. En zodra je erom vraagt inderdaad klopt het eigenlijk al niet. Dan heb ik het niet zozeer over het huishouden, maar wat zou het bijvoorbeeld prettig zijn om ook eens een keer mee uit eten genomen te worden, of thuis te komen en de kaarsen zijn aangestoken, of leg eens een briefje bij m'n brood.. Allemaal dingen die ik al vaker gedaan heb, dus had ie ook eens af kunnen kijken. Hoeft geen geld te kosten, alleen wat moeite om alles eens te doorbreken!
Het zou juist hartstikke fijn zijn om noet alles alleen te hoeven doen en eens verrast te worden. En zodra je erom vraagt inderdaad klopt het eigenlijk al niet. Dan heb ik het niet zozeer over het huishouden, maar wat zou het bijvoorbeeld prettig zijn om ook eens een keer mee uit eten genomen te worden, of thuis te komen en de kaarsen zijn aangestoken, of leg eens een briefje bij m'n brood.. Allemaal dingen die ik al vaker gedaan heb, dus had ie ook eens af kunnen kijken. Hoeft geen geld te kosten, alleen wat moeite om alles eens te doorbreken!
vrijdag 6 januari 2012 om 14:27
quote:spectral schreef op 06 januari 2012 @ 14:16:
[...]
Ben ik niet helemaal met je eens... aard van het beestje of niet.... hij moet het willen. Als hij het nl echt wil dan kan hij best een beetje veranderen.
Zie het als een wisselwerking tussen twee mensen. TO laat toe dat hij niets in het huishouden doet al 5 jaar, en hij doet dus ook niets (misschien vindt zij het ook wel nooit goed genoeg).
Zij lijkt mij het type dat zo energiek is en misschien ook wel zo eigengereid dat ze alles wil bepalen.... en dan doet hij vervolgens niets meer. Nogmaals twee mensen, twee schuld!
Ik snap jouw punt, dat is precies hoe ik ook altijd dacht. Natuurlijk kun je bepaalde dingen doen om elkaar tevreden te houden. Maar als jij hele karakter moet veranderen, gaat dit niet werken. Mijn ex was niet romantisch. Punt. Dus al zou hij wel romantisch doen voor mij, haalt dat in mijn ogen de romantiek weg. Hetzelfde geldt bijv. voor spontaan zijn, of een heel sociaal type zijn. Daarom zei ik ook: óf je accepteert iemand zoals hij is en stelt je eisen bij, óf je gaat op zoek naar iemand die wel voldoet aan je eisen.
En om jouw voorbeeld te gebruiken wat betreft het huishouden, ook dit is mijn ervaring. Lief vragen, streng zeggen, smeken, huilen, boos worden, schreeuwen.. Alles geprobeerd. En nog liep hij vrolijk 5 keer langs de vuilniszak die naast de deur stond. Hij zág het gewoon niet, wilde niet begrijpen hoe belangrijk het voor me was en was dus te beroerd om het voor mij wel te gaan zien. Aard van het beestje..
[...]
Ben ik niet helemaal met je eens... aard van het beestje of niet.... hij moet het willen. Als hij het nl echt wil dan kan hij best een beetje veranderen.
Zie het als een wisselwerking tussen twee mensen. TO laat toe dat hij niets in het huishouden doet al 5 jaar, en hij doet dus ook niets (misschien vindt zij het ook wel nooit goed genoeg).
Zij lijkt mij het type dat zo energiek is en misschien ook wel zo eigengereid dat ze alles wil bepalen.... en dan doet hij vervolgens niets meer. Nogmaals twee mensen, twee schuld!
Ik snap jouw punt, dat is precies hoe ik ook altijd dacht. Natuurlijk kun je bepaalde dingen doen om elkaar tevreden te houden. Maar als jij hele karakter moet veranderen, gaat dit niet werken. Mijn ex was niet romantisch. Punt. Dus al zou hij wel romantisch doen voor mij, haalt dat in mijn ogen de romantiek weg. Hetzelfde geldt bijv. voor spontaan zijn, of een heel sociaal type zijn. Daarom zei ik ook: óf je accepteert iemand zoals hij is en stelt je eisen bij, óf je gaat op zoek naar iemand die wel voldoet aan je eisen.
En om jouw voorbeeld te gebruiken wat betreft het huishouden, ook dit is mijn ervaring. Lief vragen, streng zeggen, smeken, huilen, boos worden, schreeuwen.. Alles geprobeerd. En nog liep hij vrolijk 5 keer langs de vuilniszak die naast de deur stond. Hij zág het gewoon niet, wilde niet begrijpen hoe belangrijk het voor me was en was dus te beroerd om het voor mij wel te gaan zien. Aard van het beestje..
vrijdag 6 januari 2012 om 14:31
quote:leodin schreef op 06 januari 2012 @ 14:22:
@spectral: denk dat ik eigenlijk wel heel zorgzaam ben, zolang het ook gewaardeerd wordt. Tip nr 1 dames: nooit beginnen met iedere dag z'n brood smeren, haha, want nu is ie dus boos als ik het een keer niet doe!
Het zou juist hartstikke fijn zijn om noet alles alleen te hoeven doen en eens verrast te worden. En zodra je erom vraagt inderdaad klopt het eigenlijk al niet. Dan heb ik het niet zozeer over het huishouden, maar wat zou het bijvoorbeeld prettig zijn om ook eens een keer mee uit eten genomen te worden, of thuis te komen en de kaarsen zijn aangestoken, of leg eens een briefje bij m'n brood.. Allemaal dingen die ik al vaker gedaan heb, dus had ie ook eens af kunnen kijken. Hoeft geen geld te kosten, alleen wat moeite om alles eens te doorbreken!Expectation is the root of all heartache - William Shakespeare
Dus omdat jij deze dingen doet, moet hij dat ook doen? Zo werkt het niet in een relatie. Hij is niet zo.. Je kan hem vragen zo te zijn, maar dat haalt toch alle spontaniteit eruit?
Ik blijf erbij; óf je accepteert hem zoals hij is en stelt je eisen bij, óf je gaat op zoek naar iemand die wel voldoet aan je eisen.
@spectral: denk dat ik eigenlijk wel heel zorgzaam ben, zolang het ook gewaardeerd wordt. Tip nr 1 dames: nooit beginnen met iedere dag z'n brood smeren, haha, want nu is ie dus boos als ik het een keer niet doe!
Het zou juist hartstikke fijn zijn om noet alles alleen te hoeven doen en eens verrast te worden. En zodra je erom vraagt inderdaad klopt het eigenlijk al niet. Dan heb ik het niet zozeer over het huishouden, maar wat zou het bijvoorbeeld prettig zijn om ook eens een keer mee uit eten genomen te worden, of thuis te komen en de kaarsen zijn aangestoken, of leg eens een briefje bij m'n brood.. Allemaal dingen die ik al vaker gedaan heb, dus had ie ook eens af kunnen kijken. Hoeft geen geld te kosten, alleen wat moeite om alles eens te doorbreken!Expectation is the root of all heartache - William Shakespeare
Dus omdat jij deze dingen doet, moet hij dat ook doen? Zo werkt het niet in een relatie. Hij is niet zo.. Je kan hem vragen zo te zijn, maar dat haalt toch alle spontaniteit eruit?
Ik blijf erbij; óf je accepteert hem zoals hij is en stelt je eisen bij, óf je gaat op zoek naar iemand die wel voldoet aan je eisen.
vrijdag 6 januari 2012 om 14:37
quote:missbean schreef op 06 januari 2012 @ 14:31:
[...]
Expectation is the root of all heartache - William Shakespeare
Dus omdat jij deze dingen doet, moet hij dat ook doen? Zo werkt het niet in een relatie. Hij is niet zo.. Je kan hem vragen zo te zijn, maar dat haalt toch alle spontaniteit eruit?
Ik blijf erbij; óf je accepteert hem zoals hij is en stelt je eisen bij, óf je gaat op zoek naar iemand die wel voldoet aan je eisen.precies.. en stoppen met zijn brood smeren!
[...]
Expectation is the root of all heartache - William Shakespeare
Dus omdat jij deze dingen doet, moet hij dat ook doen? Zo werkt het niet in een relatie. Hij is niet zo.. Je kan hem vragen zo te zijn, maar dat haalt toch alle spontaniteit eruit?
Ik blijf erbij; óf je accepteert hem zoals hij is en stelt je eisen bij, óf je gaat op zoek naar iemand die wel voldoet aan je eisen.precies.. en stoppen met zijn brood smeren!
vrijdag 6 januari 2012 om 22:39
quote:leodin schreef op 06 januari 2012 @ 13:58:
Wow Meds, daar heb je duidelijk een punt. En daarom ben ik dus zo bang om een knoop door te hakken, bang om iets weg te gooien omdat ik er maar geen genoegen mee neem.
Maar hij gaat niet veranderen, en ik vraag me echt af of ik daarmee kan blijven leven..
Wanneer zou ik dan ooit rust vinden? De spanning niet meer op hoeven te zoeken? Altijd de lat maar weer hoger moeten leggen? Word daar ook zelf ontzettend moe van, die rusteloosheid. Maar wat ik absoluut wil voorkomen is dat ik straks denk dat kinderen en een stabiel, gestructureerd leven me rust gaan geven en het niet zo blijkt te zijn.Het begint bij in het hier en nu te blijven. Het heeft echt geen zin om je af te vragen of je morgen nog wel zo blij zal zijn, want dat is op geen enkele manier te voorspellen. Daarnaast zal je moeten leren om tevreden te zijn met wat er is. Liefde is iemand accepteren zoals hij is. Jij bent ambiteus, jouw vriend niet. Hij hoeft niet te veranderen omdat jij ambitieus bent. Als jij iets wilt bereiken met je carriere, moet jij dat najagen en niet verwachten dat je vriend dat (ook) zal doen. Hij is anders dan jij, misschien zijn jullie daarom al zolang samen. Evenwicht.
Wow Meds, daar heb je duidelijk een punt. En daarom ben ik dus zo bang om een knoop door te hakken, bang om iets weg te gooien omdat ik er maar geen genoegen mee neem.
Maar hij gaat niet veranderen, en ik vraag me echt af of ik daarmee kan blijven leven..
Wanneer zou ik dan ooit rust vinden? De spanning niet meer op hoeven te zoeken? Altijd de lat maar weer hoger moeten leggen? Word daar ook zelf ontzettend moe van, die rusteloosheid. Maar wat ik absoluut wil voorkomen is dat ik straks denk dat kinderen en een stabiel, gestructureerd leven me rust gaan geven en het niet zo blijkt te zijn.Het begint bij in het hier en nu te blijven. Het heeft echt geen zin om je af te vragen of je morgen nog wel zo blij zal zijn, want dat is op geen enkele manier te voorspellen. Daarnaast zal je moeten leren om tevreden te zijn met wat er is. Liefde is iemand accepteren zoals hij is. Jij bent ambiteus, jouw vriend niet. Hij hoeft niet te veranderen omdat jij ambitieus bent. Als jij iets wilt bereiken met je carriere, moet jij dat najagen en niet verwachten dat je vriend dat (ook) zal doen. Hij is anders dan jij, misschien zijn jullie daarom al zolang samen. Evenwicht.
vrijdag 6 januari 2012 om 22:42
quote:leodin schreef op 06 januari 2012 @ 14:22:
@spectral: denk dat ik eigenlijk wel heel zorgzaam ben, zolang het ook gewaardeerd wordt. Tip nr 1 dames: nooit beginnen met iedere dag z'n brood smeren, haha, want nu is ie dus boos als ik het een keer niet doe!
Het zou juist hartstikke fijn zijn om noet alles alleen te hoeven doen en eens verrast te worden. En zodra je erom vraagt inderdaad klopt het eigenlijk al niet. Dan heb ik het niet zozeer over het huishouden, maar wat zou het bijvoorbeeld prettig zijn om ook eens een keer mee uit eten genomen te worden, of thuis te komen en de kaarsen zijn aangestoken, of leg eens een briefje bij m'n brood.. Allemaal dingen die ik al vaker gedaan heb, dus had ie ook eens af kunnen kijken. Hoeft geen geld te kosten, alleen wat moeite om alles eens te doorbreken!waarom wil je dat? Of zie je dat als tekenen/symbolen van zijn liefde voor jou. Dan zou mijn vraag namelijk zijn, maar denk je dan dat hij niet van jou houdt? Waaruit blijkt dat dan? Of doet hij misschien andere dingen dan kaarsen aansteken om te laten zien dat hij gek met je is?
@spectral: denk dat ik eigenlijk wel heel zorgzaam ben, zolang het ook gewaardeerd wordt. Tip nr 1 dames: nooit beginnen met iedere dag z'n brood smeren, haha, want nu is ie dus boos als ik het een keer niet doe!
Het zou juist hartstikke fijn zijn om noet alles alleen te hoeven doen en eens verrast te worden. En zodra je erom vraagt inderdaad klopt het eigenlijk al niet. Dan heb ik het niet zozeer over het huishouden, maar wat zou het bijvoorbeeld prettig zijn om ook eens een keer mee uit eten genomen te worden, of thuis te komen en de kaarsen zijn aangestoken, of leg eens een briefje bij m'n brood.. Allemaal dingen die ik al vaker gedaan heb, dus had ie ook eens af kunnen kijken. Hoeft geen geld te kosten, alleen wat moeite om alles eens te doorbreken!waarom wil je dat? Of zie je dat als tekenen/symbolen van zijn liefde voor jou. Dan zou mijn vraag namelijk zijn, maar denk je dan dat hij niet van jou houdt? Waaruit blijkt dat dan? Of doet hij misschien andere dingen dan kaarsen aansteken om te laten zien dat hij gek met je is?
vrijdag 6 januari 2012 om 22:56
Leonin, jij geeft aan dat je van de ene relatie in de andere overging en nooit alleen hebt gewoond. Mag ik vragen hoe oud je bent, hoeveel relaties je op deze manier hebt gehad en hoe lang deze duurden? Misschien zit het hem niet in je vriend waar je niet tevreden mee bent, maar meer in je eigen onrust. Misschien streef jij teveel naar een bepaald gevoel van spanning en wil jij je daarom niet tevreden stellen met tevredenheid. Misschien vind jij de spanning van een nieuwe relatie in het begin juist adrenalinegevend en als de sjeu er af is wordt het saai en een sleur. Dat gaat natuurlijk ook gebeuren in de volgende relatie met je baas. Ook daar gaat de spanning er af.