Weet je wat, we geven het lekker geen naam.
vrijdag 30 april 2010 om 20:16
Sinds kort is de relatie met mijn vriend verbroken na 3 jaar. Net nadat het uit was heb ik een hele leuke man leren kennen. Het klikt echt op alle fronten: we kunnen goede gesprekken voeren, leuk samen shoppen, stappen of juist heel serieus ergens samen aan werken.
Normaal gesproken heb je na een tijdje (als je met iemand date) vaak het moment dat 'het gesprek' komt, waarin er vaak een soort van 'hoe gaat dit verder' conclusie wordt gesteld. Vaak is het zo dat één van de twee het dan meer ziet zitten dan de ander. En wat denk je? We zitten echt totaal op één lijn!
Hij heeft ook net een lange relatie gehad, en we vinden het super fijn om elkaar af en toe te zien, te daten, leuke dingen te doen samen en elkaars vrienden te leren kennen, maar het is absoluut geen relatie. En voorlopig willen we dit ook niet! (Of dat gaat lukken is de vraag, want volgens mij zijn we echt hoteldebotel op elkaar maar oké).
Vroeger zou ik snel geneigd zijn om er het label relatie op te plakken, maar die drang heb(ben) ik/we helemaal niet nu.
Op den duur kan het altijd nog gebeuren dat de een meer gaat voelen voor de ander, maar dat zien we dan wel.
Waar ik met dit verhaal heen wil weet ik niet echt, maar ik wilde even delen dat ik zo blij ben dat het vrijheid-blijheid is
en we het samen leuk kunnen hebben zonder drama of gedoe (wat bij mijn ex nog wel eens lastig was).
En ik ben benieuwd of jullie dit ook wel eens zo gehad hebben met een man? Gewoon leuk samen, maar nog niet echt toe aan een nieuwe relatie en daar gewoon allebei helemaal vrede mee hebben?
Normaal gesproken heb je na een tijdje (als je met iemand date) vaak het moment dat 'het gesprek' komt, waarin er vaak een soort van 'hoe gaat dit verder' conclusie wordt gesteld. Vaak is het zo dat één van de twee het dan meer ziet zitten dan de ander. En wat denk je? We zitten echt totaal op één lijn!
Hij heeft ook net een lange relatie gehad, en we vinden het super fijn om elkaar af en toe te zien, te daten, leuke dingen te doen samen en elkaars vrienden te leren kennen, maar het is absoluut geen relatie. En voorlopig willen we dit ook niet! (Of dat gaat lukken is de vraag, want volgens mij zijn we echt hoteldebotel op elkaar maar oké).
Vroeger zou ik snel geneigd zijn om er het label relatie op te plakken, maar die drang heb(ben) ik/we helemaal niet nu.
Op den duur kan het altijd nog gebeuren dat de een meer gaat voelen voor de ander, maar dat zien we dan wel.
Waar ik met dit verhaal heen wil weet ik niet echt, maar ik wilde even delen dat ik zo blij ben dat het vrijheid-blijheid is
En ik ben benieuwd of jullie dit ook wel eens zo gehad hebben met een man? Gewoon leuk samen, maar nog niet echt toe aan een nieuwe relatie en daar gewoon allebei helemaal vrede mee hebben?
vrijdag 30 april 2010 om 20:55
vrijdag 30 april 2010 om 21:23
Vrouwen zijn niet weggelegd voor vrijheid blijheid . Ja, in het begin vinden ze het nog wel spannend maar buiten de pot piesen durven ze niet. Totdat hij het wel een keer (bijna) doet en dat slaat de twijfel genadeloos toe. Het forum hier staat er vol van. Vrijheid blijheid is prima, zolang je er als een grote meid mee weet om te gaan.
vrijdag 30 april 2010 om 21:39
-Totdat hij straks het bed induikt met een ander, want "vrijheid, blijheid"
-Dit topic is volgens mij in de eerste plaats niet bedoeld om ons te laten meegenieten van jouw blijdschap, maar om jezelf er te van overtuigen dat je je hier goed bij voelt terwijl je waarschijnlijk heel goed weet dat dat niet het geval is.
-Als je echt zo hoteldebotel bent dan lijkt het mij toch juist het heerlijkste van de wereld om lekker samen te zijn? Ik vind het excuus "ik kom net uit een lange/drama/ellendige relatie" altijd zo'n bullshit. Alsof de volgende relatie en de volgende partner exact hetzelfde zijn. Je begint een relatie omdat dat toevallig voortvloeit uit het lekker samen zijn, verliefd zijn, dingen willen delen etc. Je begint niet een relatie door te zeggen: zo, nu beginnen we er één.
Excuses als je nu naast je roze wolk ligt
-Dit topic is volgens mij in de eerste plaats niet bedoeld om ons te laten meegenieten van jouw blijdschap, maar om jezelf er te van overtuigen dat je je hier goed bij voelt terwijl je waarschijnlijk heel goed weet dat dat niet het geval is.
-Als je echt zo hoteldebotel bent dan lijkt het mij toch juist het heerlijkste van de wereld om lekker samen te zijn? Ik vind het excuus "ik kom net uit een lange/drama/ellendige relatie" altijd zo'n bullshit. Alsof de volgende relatie en de volgende partner exact hetzelfde zijn. Je begint een relatie omdat dat toevallig voortvloeit uit het lekker samen zijn, verliefd zijn, dingen willen delen etc. Je begint niet een relatie door te zeggen: zo, nu beginnen we er één.
Excuses als je nu naast je roze wolk ligt
vrijdag 30 april 2010 om 21:55
Inderdaad, sommige vrouwen houden ook van vrijheid blijheid. Alleen is verliefdheid daarin geen handig ding, en TO is duidelijk verliefd. Als je dan met een man vrijheid blijheid afspreekt dan betekent dat maar 1 ding, nl. dat de man niet verliefd is (anders wil hij nl. helemaal geen vrijheid blijheid, of hij nu net uit een relatie komt of niet), en TO hierin ws. heel erg gekwetst gaat worden..
vrijdag 30 april 2010 om 22:04
Vroeg of laat gaat dat er toch wel van komen. Dan is er een avond waarop jij mss in gedachten had om samen een hapje te gaan eten en dan blijkt dat hij toch liever met z'n vrienden de kroeg bezoekt. Dat is een paar keer prima, maar op een gegeven moment ga je je toch afvragen of je überhaupt een (belangrijke) plaats in zijn leven hebt of dat je misschien pas na zijn vrienden, familie, voetbal, WNF en filatelie-club komt.
Vrijheid is heerlijk en belangrijk om het leuk te houden... althaans, zo werkt het voor mij iig wel. Eerst wat luchtig daten, dan graag wat duidelijkheid, de vlinders uit laten fladderen en daarna vind je je eigen ritme weer. Want laten we eerlijk zijn: in verliefde staat ben je tijdelijk ontoerekeningsvatbaar...
Vrijheid is heerlijk en belangrijk om het leuk te houden... althaans, zo werkt het voor mij iig wel. Eerst wat luchtig daten, dan graag wat duidelijkheid, de vlinders uit laten fladderen en daarna vind je je eigen ritme weer. Want laten we eerlijk zijn: in verliefde staat ben je tijdelijk ontoerekeningsvatbaar...
vrijdag 30 april 2010 om 22:09
Dat dacht ik dus ook: als je -niet- verliefd bent is vrijheid blijheid hartstikke leuk. dan kan er niet zo gek veel mis gaan, ook met je eigen gevoel niet. Wanneer je dat wél bent, heb je eerder de neiging om naar een relatie toe te werken en heb je er geen problemen mee dit zo te noemen wanneer je toch al al de relatie-dingetjes doet. En waarom zou je het -niet- zo noemen?
Ik zou zelf de voorkeur geven aan duidelijkheid, net wat Sam32 zegt dus. Ik heb geen behoefte aan de vrijheid blijheid, want dan weet ik niet waar ik aan toe ben. Doe mij maar dat label.
Ik heb ook eens een vriendje gehad die mij een 'uitgebreide vrienschap' voorstelde. Hij was niet verliefd op mij, maar wilde wel seks en samen dingetjes doen, op de bank hangen, uit eten gaan, etc. Maar de verplichtingen wilde hij niet. -En- hij wilde met andere vrouwen naar bed kunnen gaan.
Ik heb 't voorstel afgewezen; ik wilde een relatie, ook al had ik er al eentje achter de rug van 6 jaar.
Dus wat let je om het wél een naam te geven?
Ik zou zelf de voorkeur geven aan duidelijkheid, net wat Sam32 zegt dus. Ik heb geen behoefte aan de vrijheid blijheid, want dan weet ik niet waar ik aan toe ben. Doe mij maar dat label.
Ik heb ook eens een vriendje gehad die mij een 'uitgebreide vrienschap' voorstelde. Hij was niet verliefd op mij, maar wilde wel seks en samen dingetjes doen, op de bank hangen, uit eten gaan, etc. Maar de verplichtingen wilde hij niet. -En- hij wilde met andere vrouwen naar bed kunnen gaan.
Ik heb 't voorstel afgewezen; ik wilde een relatie, ook al had ik er al eentje achter de rug van 6 jaar.
Dus wat let je om het wél een naam te geven?
vrijdag 30 april 2010 om 22:30
quote:Lizzl schreef op 30 april 2010 @ 22:04:
Vroeg of laat gaat dat er toch wel van komen. Dan is er een avond waarop jij mss in gedachten had om samen een hapje te gaan eten en dan blijkt dat hij toch liever met z'n vrienden de kroeg bezoekt. Dat is een paar keer prima, maar op een gegeven moment ga je je toch afvragen of je überhaupt een (belangrijke) plaats in zijn leven hebt of dat je misschien pas na zijn vrienden, familie, voetbal, WNF en filatelie-club komt.
Ik schrik van je post Lizl,
Wat is er mis mee als een man liever met zijn vrienden in de kroeg hangt dan met je uit eten gaat? Dat kan de andere dag toch omgekeerd zijn?
Als een relatie zo benauwend moet zijn, dat je altijd maar zin moet hebben om tijd door te brengen met je partner, meer zin dan met een ander.. sorry maar dan bedank ik daarvoor. Het kan toch én en? En ik een vrijheid blijheid situatie weet je zeker dat de ander kiest om op dat moment bij je te zijn, ipv bij je is omdat dat moet ofzo.
En andersom. Als je zelf wat anders wilt doen mag dat, kan dat, en hoef je geen gezeur, gezeik of gezever te verwachten want die ander heeft niets te claimen
Ik zie er serieus de voordelen wel van in.
Vroeg of laat gaat dat er toch wel van komen. Dan is er een avond waarop jij mss in gedachten had om samen een hapje te gaan eten en dan blijkt dat hij toch liever met z'n vrienden de kroeg bezoekt. Dat is een paar keer prima, maar op een gegeven moment ga je je toch afvragen of je überhaupt een (belangrijke) plaats in zijn leven hebt of dat je misschien pas na zijn vrienden, familie, voetbal, WNF en filatelie-club komt.
Ik schrik van je post Lizl,
Wat is er mis mee als een man liever met zijn vrienden in de kroeg hangt dan met je uit eten gaat? Dat kan de andere dag toch omgekeerd zijn?
Als een relatie zo benauwend moet zijn, dat je altijd maar zin moet hebben om tijd door te brengen met je partner, meer zin dan met een ander.. sorry maar dan bedank ik daarvoor. Het kan toch én en? En ik een vrijheid blijheid situatie weet je zeker dat de ander kiest om op dat moment bij je te zijn, ipv bij je is omdat dat moet ofzo.
En andersom. Als je zelf wat anders wilt doen mag dat, kan dat, en hoef je geen gezeur, gezeik of gezever te verwachten want die ander heeft niets te claimen
Ik zie er serieus de voordelen wel van in.
vrijdag 30 april 2010 om 22:47
vrijdag 30 april 2010 om 23:59
@Madhe:
Schrikken is niet nodig hoor... Ik ben voor m'n werk 5 tot 14 dagen (al dan niet aaneengesloten) per maand in het buitenland en wij spenderen dus veel tijd apart. Ook als ik gewoon thuis ben, zijn wij geen siameese tweeling. Sterker nog: we slapen zelfs apart, want ik slaap erg licht en word al van het minst geringste wakker.
Als ik naar vriendinnen kijk, dan doen mijn vriend en ik weinig samen... Zo zou ik voor een relatie bedanken als ik samen zou moeten slapen of als ik een man zou treffen die graag zou willen dat ik een andere baan zou zoeken omdat hij het niet ok zou vinden dat ik vaak in het buitenland vertoef (je hebt ze erbij...... ) Er zijn vast genoeg meiden die dat heel lief/romantisch vinden.......
Een vriendin van mij was een paar weken geleden voor het eerst sinds een half jaar een weekendje alleen en ze keek er serieus tegenop. Dát begrijp ik dus niet...
Dat hij liever met zijn vrienden de kroeg in wil dan samen happen, is dan ook prima. Ik ben niet zo'n type dat dan moeilijk doet.... tenzij... hij keer op keer liever de kroeg in wil. Dus niet 1,2,3,4,5 keer, maar eigenlijk gewoon altijd. Ik heb zo'n vriend gehad. Dat begon net zo relaxt en leuk en lekker zoals TO omschrijft, maar uiteindelijk kwamen er weldegelijk bepaalde verwachtingen omdat er sprake was van verliefdheid (van mijn kant). En ja, dan is het dus niet 'een relaxte vorm van vrijheid' als het eigenlijk neerkomt op alleen samen zijn als hij daar zin in heeft.
quote:Madhe schreef op 30 april 2010 @ 22:30:
[...]
Ik schrik van je post Lizl,
Wat is er mis mee als een man liever met zijn vrienden in de kroeg hangt dan met je uit eten gaat? Dat kan de andere dag toch omgekeerd zijn?
Als een relatie zo benauwend moet zijn, dat je altijd maar zin moet hebben om tijd door te brengen met je partner, meer zin dan met een ander.. sorry maar dan bedank ik daarvoor. Het kan toch én en? En ik een vrijheid blijheid situatie weet je zeker dat de ander kiest om op dat moment bij je te zijn, ipv bij je is omdat dat moet ofzo.
En andersom. Als je zelf wat anders wilt doen mag dat, kan dat, en hoef je geen gezeur, gezeik of gezever te verwachten want die ander heeft niets te claimen
Ik zie er serieus de voordelen wel van in.
Schrikken is niet nodig hoor... Ik ben voor m'n werk 5 tot 14 dagen (al dan niet aaneengesloten) per maand in het buitenland en wij spenderen dus veel tijd apart. Ook als ik gewoon thuis ben, zijn wij geen siameese tweeling. Sterker nog: we slapen zelfs apart, want ik slaap erg licht en word al van het minst geringste wakker.
Als ik naar vriendinnen kijk, dan doen mijn vriend en ik weinig samen... Zo zou ik voor een relatie bedanken als ik samen zou moeten slapen of als ik een man zou treffen die graag zou willen dat ik een andere baan zou zoeken omdat hij het niet ok zou vinden dat ik vaak in het buitenland vertoef (je hebt ze erbij...... ) Er zijn vast genoeg meiden die dat heel lief/romantisch vinden.......
Een vriendin van mij was een paar weken geleden voor het eerst sinds een half jaar een weekendje alleen en ze keek er serieus tegenop. Dát begrijp ik dus niet...
Dat hij liever met zijn vrienden de kroeg in wil dan samen happen, is dan ook prima. Ik ben niet zo'n type dat dan moeilijk doet.... tenzij... hij keer op keer liever de kroeg in wil. Dus niet 1,2,3,4,5 keer, maar eigenlijk gewoon altijd. Ik heb zo'n vriend gehad. Dat begon net zo relaxt en leuk en lekker zoals TO omschrijft, maar uiteindelijk kwamen er weldegelijk bepaalde verwachtingen omdat er sprake was van verliefdheid (van mijn kant). En ja, dan is het dus niet 'een relaxte vorm van vrijheid' als het eigenlijk neerkomt op alleen samen zijn als hij daar zin in heeft.
quote:Madhe schreef op 30 april 2010 @ 22:30:
[...]
Ik schrik van je post Lizl,
Wat is er mis mee als een man liever met zijn vrienden in de kroeg hangt dan met je uit eten gaat? Dat kan de andere dag toch omgekeerd zijn?
Als een relatie zo benauwend moet zijn, dat je altijd maar zin moet hebben om tijd door te brengen met je partner, meer zin dan met een ander.. sorry maar dan bedank ik daarvoor. Het kan toch én en? En ik een vrijheid blijheid situatie weet je zeker dat de ander kiest om op dat moment bij je te zijn, ipv bij je is omdat dat moet ofzo.
En andersom. Als je zelf wat anders wilt doen mag dat, kan dat, en hoef je geen gezeur, gezeik of gezever te verwachten want die ander heeft niets te claimen
Ik zie er serieus de voordelen wel van in.