Relaties
alle pijlers
Woonwagenkamp.
vrijdag 8 juli 2011 om 01:21
Lieve forummers,
Ik post onder een nieuwe nick, vanwege herkenbaarheid. Ik zit met een dilemma.
Ik heb 2 jaar een relatie met de meest geweldige man, mijn grote liefde. So far so good. We zijn toe aan samenwonen. Ik heb zelf een leuk appartement en had verwacht dat hij bij mij in zou trekken. Dat gaat hem niet worden. Hij woont op een woonwagenkamp en wil dolgraag dat ik bij hem kom wonen. Heel zijn familie klit daar bij elkaar. Het zijn beste mensen, mijn schoonouders zijn heel lief. Ik zie het totaal niet zitten om daar te gaan wonen. Ik ben erg op mijn privacy gesteld en zou er niet tegen kunnen dat iedereen bij me binnen loopt. Daarbij is het een totaal ander slag mensen. Niet minder dan ik, maar gewoon zó anders. Hij kan niet zonder zijn familie. Zijn grootouders, ouders, broers en zussen en diens kinderen wonen daar. Ik wil hem niet kwetsen, maar hoe zeg ik hem dat ik daar absoluut niet kan aarden?
Heeft iemand sowieso ervaring met relaties uit een heel ander milieu? En hoe is dat gegaan. Goede en ook slechte ervaringen zijn welkom.
Ik post onder een nieuwe nick, vanwege herkenbaarheid. Ik zit met een dilemma.
Ik heb 2 jaar een relatie met de meest geweldige man, mijn grote liefde. So far so good. We zijn toe aan samenwonen. Ik heb zelf een leuk appartement en had verwacht dat hij bij mij in zou trekken. Dat gaat hem niet worden. Hij woont op een woonwagenkamp en wil dolgraag dat ik bij hem kom wonen. Heel zijn familie klit daar bij elkaar. Het zijn beste mensen, mijn schoonouders zijn heel lief. Ik zie het totaal niet zitten om daar te gaan wonen. Ik ben erg op mijn privacy gesteld en zou er niet tegen kunnen dat iedereen bij me binnen loopt. Daarbij is het een totaal ander slag mensen. Niet minder dan ik, maar gewoon zó anders. Hij kan niet zonder zijn familie. Zijn grootouders, ouders, broers en zussen en diens kinderen wonen daar. Ik wil hem niet kwetsen, maar hoe zeg ik hem dat ik daar absoluut niet kan aarden?
Heeft iemand sowieso ervaring met relaties uit een heel ander milieu? En hoe is dat gegaan. Goede en ook slechte ervaringen zijn welkom.
zaterdag 9 juli 2011 om 09:41
Ik vind het niet raar om het eens een maandje te proberen. Gewoon je eigen huisje aan te houden. Misschien is het minder erg dan je denkt. Vind je het toch niet kunnen dan heb aan hem laten zien dat je wel bereid bent geweest om het te proberen. En misschien vinden jullie dan wel een tussenweg. Anders vrees ik dat deze relatie geen toekomst heeft.
zaterdag 9 juli 2011 om 09:44
quote:tanti schreef op 09 juli 2011 @ 09:43:
Wat ik vaak wel raar vind is dat mensen er niet van dat bij ekaar over de vloer komen houden, maar wel 's zomers op een camping zitten en daar ineens heel anders zijn..
Elke dag is iets anders dan een weekje in de zomer.... wat veel mensen overigens ook niet doen.
Maar gaat hij het ook een maand proberen?
En waarom moet je godsnaam naar elkaar bewijzen dat je het hebt geprobeerd? Wat is er mis met respecteren van elkaars wensen.
Wat ik vaak wel raar vind is dat mensen er niet van dat bij ekaar over de vloer komen houden, maar wel 's zomers op een camping zitten en daar ineens heel anders zijn..
Elke dag is iets anders dan een weekje in de zomer.... wat veel mensen overigens ook niet doen.
Maar gaat hij het ook een maand proberen?
En waarom moet je godsnaam naar elkaar bewijzen dat je het hebt geprobeerd? Wat is er mis met respecteren van elkaars wensen.
zaterdag 9 juli 2011 om 09:48
quote:tanti schreef op 09 juli 2011 @ 09:41:
Ik vind het niet raar om het eens een maandje te proberen. Gewoon je eigen huisje aan te houden. Misschien is het minder erg dan je denkt. Vind je het toch niet kunnen dan heb aan hem laten zien dat je wel bereid bent geweest om het te proberen. En misschien vinden jullie dan wel een tussenweg. Anders vrees ik dat deze relatie geen toekomst heeft.
Waarom zou ze?Ze irriteert zich nu al aan dat die mensen constant binnen lopen en zich met alles bemoeien, die zit een maand lang zich kapot te ergeren voor niks.
Gaat hij dan ook een maand bij haar wonen? Nee want hij gaat niet weg uit dat kamp.
Ik haat campings trouwens, daar lopen mensen ook steeds bij elkaar de tent in en uit. brrr.
Ik vind het niet raar om het eens een maandje te proberen. Gewoon je eigen huisje aan te houden. Misschien is het minder erg dan je denkt. Vind je het toch niet kunnen dan heb aan hem laten zien dat je wel bereid bent geweest om het te proberen. En misschien vinden jullie dan wel een tussenweg. Anders vrees ik dat deze relatie geen toekomst heeft.
Waarom zou ze?Ze irriteert zich nu al aan dat die mensen constant binnen lopen en zich met alles bemoeien, die zit een maand lang zich kapot te ergeren voor niks.
Gaat hij dan ook een maand bij haar wonen? Nee want hij gaat niet weg uit dat kamp.
Ik haat campings trouwens, daar lopen mensen ook steeds bij elkaar de tent in en uit. brrr.
zaterdag 9 juli 2011 om 09:49
quote:superstar_2 schreef op 09 juli 2011 @ 07:35:
[...]
Jammer dat het gesprek zo verlopen is..
Heb je de mogelijkheid om een huis vlakbij het kamp te zoeken ook bespreekbaar gemaakt?
Als jij dat natuurlijk ook ziet zitten,dan kan dat een oplossing zijn.
Als ik het zo lees gaat dit het ook niet worden. Bovendien moet er dan ook maar een (net zo leuk/betaalbaar) huis zijn dichterbij het kamp, anders gaat vriend terug naar het kamp als hij het niet ziet zitten, en is TO haar huidige leuke huisje kwijt.
[...]
Jammer dat het gesprek zo verlopen is..
Heb je de mogelijkheid om een huis vlakbij het kamp te zoeken ook bespreekbaar gemaakt?
Als jij dat natuurlijk ook ziet zitten,dan kan dat een oplossing zijn.
Als ik het zo lees gaat dit het ook niet worden. Bovendien moet er dan ook maar een (net zo leuk/betaalbaar) huis zijn dichterbij het kamp, anders gaat vriend terug naar het kamp als hij het niet ziet zitten, en is TO haar huidige leuke huisje kwijt.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
zaterdag 9 juli 2011 om 09:51
quote:tanti schreef op 09 juli 2011 @ 09:43:
Wat ik vaak wel raar vind is dat mensen er niet van dat bij ekaar over de vloer komen houden, maar wel 's zomers op een camping zitten en daar ineens heel anders zijn..
Ik hou van beiden niet, ik ga dus ook nooit naar campings. Maar 'n camping is dan nog 'n tijdelijke situatie als je vrij bent. Gewoon in 't dagelijkse leven waarin je je verplichtingen hebt lijkt 't me nog vervelender als tante Truus de hele tijd onaangekondigt langs komt.
De controle lijkt me ook gewoon heel erg benauwend. Stel dat mijn ouders tegenover/naast me zouden wonen, dan zou ik het al niet op prijs stellen als ze 'n onschuldige opmerking zouden maken over de auto van 'n vriend(in) die hier stond. Zoiets van goh, was hij/zij er nu al weer? Lijkt me gewoon niet fijn.
En dat heb je op 'n kamp natuurlijk nog erger. En als mensen daar dan ook nog de gewoonte hebben om de hele tijd bij elkaar binnen te lopen, ik zou gillend gek worden. Daar hoef ik 't echt niet 'n maandje voor te proberen.
Wat ik vaak wel raar vind is dat mensen er niet van dat bij ekaar over de vloer komen houden, maar wel 's zomers op een camping zitten en daar ineens heel anders zijn..
Ik hou van beiden niet, ik ga dus ook nooit naar campings. Maar 'n camping is dan nog 'n tijdelijke situatie als je vrij bent. Gewoon in 't dagelijkse leven waarin je je verplichtingen hebt lijkt 't me nog vervelender als tante Truus de hele tijd onaangekondigt langs komt.
De controle lijkt me ook gewoon heel erg benauwend. Stel dat mijn ouders tegenover/naast me zouden wonen, dan zou ik het al niet op prijs stellen als ze 'n onschuldige opmerking zouden maken over de auto van 'n vriend(in) die hier stond. Zoiets van goh, was hij/zij er nu al weer? Lijkt me gewoon niet fijn.
En dat heb je op 'n kamp natuurlijk nog erger. En als mensen daar dan ook nog de gewoonte hebben om de hele tijd bij elkaar binnen te lopen, ik zou gillend gek worden. Daar hoef ik 't echt niet 'n maandje voor te proberen.
zaterdag 9 juli 2011 om 09:53
Er zijn zat mensen die bijv een vaste plek op de camping hebben en er bijna elke weekend en vakantie zitten hoor.
Er is niks mis met het respecteren van elkaars wensen, maar als beide en andere wens hebben wordt het toch wel moeilijk. En je weet van te voren dat een woonwagenbewoner toch een ander milieu is. Dan moet je van bepaalde dingen niet raar opkijken. Hetzelfde is dat het geval met iemand uit een andere cultuur. Vaak zit er niks anders op dan of aan te passen of de relatie te verbreken. Dat in onze cultuur de man/vrouw verhouding gelijk is wil dat niet zeggen dat dat automatisch overal maar zo is. TO is niet wereldvreemd na 2 jr had ze wel kunnen weten hoe de verhoudingen lagen.
Er is niks mis met het respecteren van elkaars wensen, maar als beide en andere wens hebben wordt het toch wel moeilijk. En je weet van te voren dat een woonwagenbewoner toch een ander milieu is. Dan moet je van bepaalde dingen niet raar opkijken. Hetzelfde is dat het geval met iemand uit een andere cultuur. Vaak zit er niks anders op dan of aan te passen of de relatie te verbreken. Dat in onze cultuur de man/vrouw verhouding gelijk is wil dat niet zeggen dat dat automatisch overal maar zo is. TO is niet wereldvreemd na 2 jr had ze wel kunnen weten hoe de verhoudingen lagen.
zaterdag 9 juli 2011 om 09:56
Eens met Nien.
Mijn ex schoonouders hadden een huis te koop staan in hun straat wat mijn schoonmoeder telkens zat aan te prijzen ( ze wist dat we een huis zochten en wilde dat we tegenover ze gingen wonen ) nou geen haar op mijn hoofd die er aan dacht om daar te gaan wonen. Ex vriend leek het wel leuk, ik zei: prima maar ik ga dan niet mee.
Ik ga niet tegenover je moeder wonen, dan loopt ze helemaal de hele dag in en uit.
En in hun buurt had ik al een slechte reputatie aangezien ik haar zoon al een keer gedumpt had ( de woorden van de buurvrouw ), dat had mijn schoonmoeder de hele buurt verteld want iedereen kent daar iedereen.
Toen ik mijn kindje net verloren was, ging mijn schoonvader fietsen naar spanje. Dus wij hem utizwaaien, was de hele buurt daar aanwezig. Wildvreemde kwamen naar me toe om te zeggen: wat naar he voor je.
Ik vraag wat ze bedoelt. Wat erg van je kindje he.
Ik zeg: en u bent?
De buurvrouw van hierachter. Zo zijn er nog 6 mensen naar me toegekomen die ik nog nooit had gezien die dat soort opmerkingen maakten. Vond dat echt niet leuk.
Mijn ex schoonouders hadden een huis te koop staan in hun straat wat mijn schoonmoeder telkens zat aan te prijzen ( ze wist dat we een huis zochten en wilde dat we tegenover ze gingen wonen ) nou geen haar op mijn hoofd die er aan dacht om daar te gaan wonen. Ex vriend leek het wel leuk, ik zei: prima maar ik ga dan niet mee.
Ik ga niet tegenover je moeder wonen, dan loopt ze helemaal de hele dag in en uit.
En in hun buurt had ik al een slechte reputatie aangezien ik haar zoon al een keer gedumpt had ( de woorden van de buurvrouw ), dat had mijn schoonmoeder de hele buurt verteld want iedereen kent daar iedereen.
Toen ik mijn kindje net verloren was, ging mijn schoonvader fietsen naar spanje. Dus wij hem utizwaaien, was de hele buurt daar aanwezig. Wildvreemde kwamen naar me toe om te zeggen: wat naar he voor je.
Ik vraag wat ze bedoelt. Wat erg van je kindje he.
Ik zeg: en u bent?
De buurvrouw van hierachter. Zo zijn er nog 6 mensen naar me toegekomen die ik nog nooit had gezien die dat soort opmerkingen maakten. Vond dat echt niet leuk.
zaterdag 9 juli 2011 om 10:06
quote:tanti schreef op 09 juli 2011 @ 09:53:
Er zijn zat mensen die bijv een vaste plek op de camping hebben en er bijna elke weekend en vakantie zitten hoor.
Er is niks mis met het respecteren van elkaars wensen, maar als beide en andere wens hebben wordt het toch wel moeilijk. En je weet van te voren dat een woonwagenbewoner toch een ander milieu is. Dan moet je van bepaalde dingen niet raar opkijken. Hetzelfde is dat het geval met iemand uit een andere cultuur. Vaak zit er niks anders op dan of aan te passen of de relatie te verbreken. Dat in onze cultuur de man/vrouw verhouding gelijk is wil dat niet zeggen dat dat automatisch overal maar zo is. TO is niet wereldvreemd na 2 jr had ze wel kunnen weten hoe de verhoudingen lagen.Maar haar vriend wist ook net zo goed dat haar cultuur anders is. Ik zie niet in waarom zij zich dan maar alleen moet aanpassen. Een relatie is geven en nemen...niet alleen geven.
Er zijn zat mensen die bijv een vaste plek op de camping hebben en er bijna elke weekend en vakantie zitten hoor.
Er is niks mis met het respecteren van elkaars wensen, maar als beide en andere wens hebben wordt het toch wel moeilijk. En je weet van te voren dat een woonwagenbewoner toch een ander milieu is. Dan moet je van bepaalde dingen niet raar opkijken. Hetzelfde is dat het geval met iemand uit een andere cultuur. Vaak zit er niks anders op dan of aan te passen of de relatie te verbreken. Dat in onze cultuur de man/vrouw verhouding gelijk is wil dat niet zeggen dat dat automatisch overal maar zo is. TO is niet wereldvreemd na 2 jr had ze wel kunnen weten hoe de verhoudingen lagen.Maar haar vriend wist ook net zo goed dat haar cultuur anders is. Ik zie niet in waarom zij zich dan maar alleen moet aanpassen. Een relatie is geven en nemen...niet alleen geven.
zaterdag 9 juli 2011 om 10:09
zaterdag 9 juli 2011 om 10:24
Sterkte TO, moeilijk, maar goed dat je hebt aangegeven waar jouw grens ligt.
Ik geloof niet in iets gaan proberen (op het kamp wonen) waarvan je aanvoelt dat het niet bij je past (been there, done that, didn't work). Vind ook 'had je kunnen weten' een beetje onzinnig. Liefde is nou eenmaal blind, je gaat door diverse fases van 'aftasten' wat het is en of het leuk is, en daarnaast heeft ze misschien gewoon een mooie leuke tijd gehad met deze jongen. Je hebt toch niet perse een relatie 'voor later', als het goed voelt is het goed op dat moment.
Nog even over die moederskindjes, niet alleen erg onaantrekkelijk, maar gaat dus ook vaak vergezeld met een wat beperkt vrouwbeeld. Veridealiseren betekent eigenlijk niet realistisch naar iemands positive en negatieve kanten kunnen kijken, en dus van iemand houden zoals hij/zij echt is. Vrouwen worden dan vaak of als ideale moeder of als oneerbare vrouw gezien. En verder dus als bron van zorg/voedsel/het vervullen van je wensen. Mooi voorbeeld hierboven van maar bij mama gaan eten als het hier niet lekker genoeg is, en zeggen 'je houdt niet van mij' als je me niet (precies) geeft wat ik wil. Voor mij is dat echt peuternivo, zou ik niet serieus kunnen nemen in een partner.
Ik geloof niet in iets gaan proberen (op het kamp wonen) waarvan je aanvoelt dat het niet bij je past (been there, done that, didn't work). Vind ook 'had je kunnen weten' een beetje onzinnig. Liefde is nou eenmaal blind, je gaat door diverse fases van 'aftasten' wat het is en of het leuk is, en daarnaast heeft ze misschien gewoon een mooie leuke tijd gehad met deze jongen. Je hebt toch niet perse een relatie 'voor later', als het goed voelt is het goed op dat moment.
Nog even over die moederskindjes, niet alleen erg onaantrekkelijk, maar gaat dus ook vaak vergezeld met een wat beperkt vrouwbeeld. Veridealiseren betekent eigenlijk niet realistisch naar iemands positive en negatieve kanten kunnen kijken, en dus van iemand houden zoals hij/zij echt is. Vrouwen worden dan vaak of als ideale moeder of als oneerbare vrouw gezien. En verder dus als bron van zorg/voedsel/het vervullen van je wensen. Mooi voorbeeld hierboven van maar bij mama gaan eten als het hier niet lekker genoeg is, en zeggen 'je houdt niet van mij' als je me niet (precies) geeft wat ik wil. Voor mij is dat echt peuternivo, zou ik niet serieus kunnen nemen in een partner.
zaterdag 9 juli 2011 om 10:52
quote:tanti schreef op 09 juli 2011 @ 09:43:
Wat ik vaak wel raar vind is dat mensen er niet van dat bij ekaar over de vloer komen houden, maar wel 's zomers op een camping zitten en daar ineens heel anders zijn..
Dat zijn maar een paar werken per jaar. Eerlijk gezegd zou ik er ook niet tegen kunnen als mensen maar binnen zouden komen lopen, ook al is het familie.
Ik denk inderdaad dat het best goed is om het gewoon eens een maand te proberen. Misschien wil die familie er best rekening mee houden dat jij niet van het kamp komt en al die dingen dus niet gewent bent?
Wat ik vaak wel raar vind is dat mensen er niet van dat bij ekaar over de vloer komen houden, maar wel 's zomers op een camping zitten en daar ineens heel anders zijn..
Dat zijn maar een paar werken per jaar. Eerlijk gezegd zou ik er ook niet tegen kunnen als mensen maar binnen zouden komen lopen, ook al is het familie.
Ik denk inderdaad dat het best goed is om het gewoon eens een maand te proberen. Misschien wil die familie er best rekening mee houden dat jij niet van het kamp komt en al die dingen dus niet gewent bent?
zaterdag 9 juli 2011 om 11:17
quote:tanti schreef op 09 juli 2011 @ 09:43:
Wat ik vaak wel raar vind is dat mensen er niet van dat bij ekaar over de vloer komen houden, maar wel 's zomers op een camping zitten en daar ineens heel anders zijn..Wat een vreemde generalisering. Er zijn heel veel mensen die ook niets van campings moeten hebben, waaronder ikzelf. Ik ben overal op mijn privacy gesteld.
Wat ik vaak wel raar vind is dat mensen er niet van dat bij ekaar over de vloer komen houden, maar wel 's zomers op een camping zitten en daar ineens heel anders zijn..Wat een vreemde generalisering. Er zijn heel veel mensen die ook niets van campings moeten hebben, waaronder ikzelf. Ik ben overal op mijn privacy gesteld.
zaterdag 9 juli 2011 om 11:47
quote:medaillon schreef op 08 juli 2011 @ 17:03:
Ik ben bang dat ik hem kwijtraak als ik zeg dat ik niet op het kamp wil wonen. Hij kan niet zonder kamp. Ik kan niet zonder privacy. Ik ben niet eerlijk geweest en als we over samenwonen praatten hield ik de boot altijd een beetje af. Tijd zat zei ik dan luchtig.
Ik weet niet wat ik moet doen. Zonder hem in mijn omgeving, of met hem in zijn omgeving. Beiden maken me ongelukkig. Als hij een paar dagen bij mij is wordt hij al onrustig.
Vanavond zie ik hem. Ik zal het proberen aan te kaarten.
Ik moet hier zelf uit zien te komen. In ieder geval bedankt voor het luisteren en de adviezen.
Weet je, ik denk dat je jullie beiden een dienst bewijst als je de relatie beeindigt. Dat klinkt mss hard en je kunt je vast geen leven zonder hem voorstellen - want je bent erg verliefd schrijf je - maar vlgs mij liggen jullie levensvisies en toekomstplannen mijlenver uit elkaar. Jij wil blijven werken, hij wil dat jij thuis blijft als jullie getrouwd zijn. Hij wil niet op vakantie, jij wel.
Hij geeft niets om privacy, jij wel. Jij wilt niet op het kamp wonen, hij wil er niet weg. Vlgs mij zijn dat te veel obstakels om samen gelukkig te kunnen worden.
Ik heb de indruk dat het allemaal erg om hem draait en dat jij je maar moet aanpassen. Wat doet hij om jou tegemoet te komen?
Je kunt nog zo verliefd zijn, maar als de ene persoon (jij) veel te veel moet opgeven om bij de ander te kunnen zijn, dan is dat ongelijkwaardig imho.
En nu gaat hij alles met zijn moeder bespreken? Ik zou hier heel snel klaar mee zijn. Jullie hebben nu blijkbaar al geen privacy.
Ik ben bang dat ik hem kwijtraak als ik zeg dat ik niet op het kamp wil wonen. Hij kan niet zonder kamp. Ik kan niet zonder privacy. Ik ben niet eerlijk geweest en als we over samenwonen praatten hield ik de boot altijd een beetje af. Tijd zat zei ik dan luchtig.
Ik weet niet wat ik moet doen. Zonder hem in mijn omgeving, of met hem in zijn omgeving. Beiden maken me ongelukkig. Als hij een paar dagen bij mij is wordt hij al onrustig.
Vanavond zie ik hem. Ik zal het proberen aan te kaarten.
Ik moet hier zelf uit zien te komen. In ieder geval bedankt voor het luisteren en de adviezen.
Weet je, ik denk dat je jullie beiden een dienst bewijst als je de relatie beeindigt. Dat klinkt mss hard en je kunt je vast geen leven zonder hem voorstellen - want je bent erg verliefd schrijf je - maar vlgs mij liggen jullie levensvisies en toekomstplannen mijlenver uit elkaar. Jij wil blijven werken, hij wil dat jij thuis blijft als jullie getrouwd zijn. Hij wil niet op vakantie, jij wel.
Hij geeft niets om privacy, jij wel. Jij wilt niet op het kamp wonen, hij wil er niet weg. Vlgs mij zijn dat te veel obstakels om samen gelukkig te kunnen worden.
Ik heb de indruk dat het allemaal erg om hem draait en dat jij je maar moet aanpassen. Wat doet hij om jou tegemoet te komen?
Je kunt nog zo verliefd zijn, maar als de ene persoon (jij) veel te veel moet opgeven om bij de ander te kunnen zijn, dan is dat ongelijkwaardig imho.
En nu gaat hij alles met zijn moeder bespreken? Ik zou hier heel snel klaar mee zijn. Jullie hebben nu blijkbaar al geen privacy.
zaterdag 9 juli 2011 om 12:00
quote:medaillon schreef op 08 juli 2011 @ 17:03:
Ik ben bang dat ik hem kwijtraak als ik zeg dat ik niet op het kamp wil wonen. Hij kan niet zonder kamp. Ik kan niet zonder privacy. Ik ben niet eerlijk geweest en als we over samenwonen praatten hield ik de boot altijd een beetje af. Tijd zat zei ik dan luchtig.
Ik weet niet wat ik moet doen. Zonder hem in mijn omgeving, of met hem in zijn omgeving. Beiden maken me ongelukkig. Als hij een paar dagen bij mij is wordt hij al onrustig.quote:medaillon schreef op 09 juli 2011 @ 00:49:
Hij is weg. Hij zou heel het weekend bljiven. Maar is hevig teleurgesteld in mij. Ik heb aangegeven dat ik een leven op het kamp niet trek. Hij verwijt mij dat ik niet van hem houd. Anders..bla bla. Hij wil pertinent niet bij mij intrekken. Hij houdt dus ook niet van mij. Dat laatste had ik niet mogen zeggen. Ik weet niet waar ik over praat zegt hij. Hij moet nadenken en praten met zijn moeder.
Heb je het gehad over waarin hij jou tegemoed kan komen? En zijn er dingen, toekomst fantasieën, dromen, hobbies die jullie wel delen?
Ik denk dat zowel 'proef samenwonen' daar als de beslissing langer uitstellen zonde van je tijd is. Denk dat weggaan na het proef samenwonen één groot drama kan worden, waar je helemaal niet op zit te wachten. Nu je 'verlies' nemen is rot, maar over een tijd is het nog moeilijker...
Ik ben bang dat ik hem kwijtraak als ik zeg dat ik niet op het kamp wil wonen. Hij kan niet zonder kamp. Ik kan niet zonder privacy. Ik ben niet eerlijk geweest en als we over samenwonen praatten hield ik de boot altijd een beetje af. Tijd zat zei ik dan luchtig.
Ik weet niet wat ik moet doen. Zonder hem in mijn omgeving, of met hem in zijn omgeving. Beiden maken me ongelukkig. Als hij een paar dagen bij mij is wordt hij al onrustig.quote:medaillon schreef op 09 juli 2011 @ 00:49:
Hij is weg. Hij zou heel het weekend bljiven. Maar is hevig teleurgesteld in mij. Ik heb aangegeven dat ik een leven op het kamp niet trek. Hij verwijt mij dat ik niet van hem houd. Anders..bla bla. Hij wil pertinent niet bij mij intrekken. Hij houdt dus ook niet van mij. Dat laatste had ik niet mogen zeggen. Ik weet niet waar ik over praat zegt hij. Hij moet nadenken en praten met zijn moeder.
Heb je het gehad over waarin hij jou tegemoed kan komen? En zijn er dingen, toekomst fantasieën, dromen, hobbies die jullie wel delen?
Ik denk dat zowel 'proef samenwonen' daar als de beslissing langer uitstellen zonde van je tijd is. Denk dat weggaan na het proef samenwonen één groot drama kan worden, waar je helemaal niet op zit te wachten. Nu je 'verlies' nemen is rot, maar over een tijd is het nog moeilijker...
zaterdag 9 juli 2011 om 12:16
quote:wereldmeid schreef op 09 juli 2011 @ 11:47:
[...]
Weet je, ik denk dat je jullie beiden een dienst bewijst als je de relatie beeindigt. Dat klinkt mss hard en je kunt je vast geen leven zonder hem voorstellen - want je bent erg verliefd schrijf je - maar vlgs mij liggen jullie levensvisies en toekomstplannen mijlenver uit elkaar. Jij wil blijven werken, hij wil dat jij thuis blijft als jullie getrouwd zijn. Hij wil niet op vakantie, jij wel.
Hij geeft niets om privacy, jij wel. Jij wilt niet op het kamp wonen, hij wil er niet weg. Vlgs mij zijn dat te veel obstakels om samen gelukkig te kunnen worden.
Ik heb de indruk dat het allemaal erg om hem draait en dat jij je maar moet aanpassen. Wat doet hij om jou tegemoet te komen?
Je kunt nog zo verliefd zijn, maar als de ene persoon (jij) veel te veel moet opgeven om bij de ander te kunnen zijn, dan is dat ongelijkwaardig imho.
En nu gaat hij alles met zijn moeder bespreken? Ik zou hier heel snel klaar mee zijn. Jullie hebben nu blijkbaar al geen privacy.
Ik ben het wel eens met Wereldmeid.
Heel erg jammer dat het zo loopt, maar bij zulke tegenstellingen in wensen en verwachtingen is liefde alleen soms niet genoeg.
[...]
Weet je, ik denk dat je jullie beiden een dienst bewijst als je de relatie beeindigt. Dat klinkt mss hard en je kunt je vast geen leven zonder hem voorstellen - want je bent erg verliefd schrijf je - maar vlgs mij liggen jullie levensvisies en toekomstplannen mijlenver uit elkaar. Jij wil blijven werken, hij wil dat jij thuis blijft als jullie getrouwd zijn. Hij wil niet op vakantie, jij wel.
Hij geeft niets om privacy, jij wel. Jij wilt niet op het kamp wonen, hij wil er niet weg. Vlgs mij zijn dat te veel obstakels om samen gelukkig te kunnen worden.
Ik heb de indruk dat het allemaal erg om hem draait en dat jij je maar moet aanpassen. Wat doet hij om jou tegemoet te komen?
Je kunt nog zo verliefd zijn, maar als de ene persoon (jij) veel te veel moet opgeven om bij de ander te kunnen zijn, dan is dat ongelijkwaardig imho.
En nu gaat hij alles met zijn moeder bespreken? Ik zou hier heel snel klaar mee zijn. Jullie hebben nu blijkbaar al geen privacy.
Ik ben het wel eens met Wereldmeid.
Heel erg jammer dat het zo loopt, maar bij zulke tegenstellingen in wensen en verwachtingen is liefde alleen soms niet genoeg.
zaterdag 9 juli 2011 om 12:19
quote:Anna37 schreef op 09 juli 2011 @ 10:24:
Nog even over die moederskindjes, niet alleen erg onaantrekkelijk, maar gaat dus ook vaak vergezeld met een wat beperkt vrouwbeeld. Veridealiseren betekent eigenlijk niet realistisch naar iemands positive en negatieve kanten kunnen kijken, en dus van iemand houden zoals hij/zij echt is. Vrouwen worden dan vaak of als ideale moeder of als oneerbare vrouw gezien. En verder dus als bron van zorg/voedsel/het vervullen van je wensen. Mooi voorbeeld hierboven van maar bij mama gaan eten als het hier niet lekker genoeg is, en zeggen 'je houdt niet van mij' als je me niet (precies) geeft wat ik wil. Voor mij is dat echt peuternivo, zou ik niet serieus kunnen nemen in een partner.Mooi gezegd, dit lijkt mij ook een onoverkomelijk punt.
Nog even over die moederskindjes, niet alleen erg onaantrekkelijk, maar gaat dus ook vaak vergezeld met een wat beperkt vrouwbeeld. Veridealiseren betekent eigenlijk niet realistisch naar iemands positive en negatieve kanten kunnen kijken, en dus van iemand houden zoals hij/zij echt is. Vrouwen worden dan vaak of als ideale moeder of als oneerbare vrouw gezien. En verder dus als bron van zorg/voedsel/het vervullen van je wensen. Mooi voorbeeld hierboven van maar bij mama gaan eten als het hier niet lekker genoeg is, en zeggen 'je houdt niet van mij' als je me niet (precies) geeft wat ik wil. Voor mij is dat echt peuternivo, zou ik niet serieus kunnen nemen in een partner.Mooi gezegd, dit lijkt mij ook een onoverkomelijk punt.
zaterdag 9 juli 2011 om 12:29
medaillon schreef op 09 juli 2011 @ 00:49:
Hij is weg. Hij zou heel het weekend bljiven. Maar is hevig teleurgesteld in mij. Ik heb aangegeven dat ik een leven op het kamp niet trek. Hij verwijt mij dat ik niet van hem houd. Anders..bla bla. Hij wil pertinent niet bij mij intrekken. Hij houdt dus ook niet van mij. Dat laatste had ik niet mogen zeggen. Ik weet niet waar ik over praat zegt hij. Hij moet nadenken en praten met zijn moeder.
Ik vind dat je dit goed hebt gedaan TO. Als je niet op een woonwagenkamp wilt wonen is dat jouw goed recht. Ik zou er ook niet aan moeten denken, ben namelijk ook erg gesteld op mijn privacy. Wil hij niet in een huis, dan is dat ook prima.
Jullie hebben dan een verschillende kijk op deze dingen en het is dus de vraag of jullie wel echt bij elkaar passen.
Overigens vind ik hem wel een moederskindje dat hij zijn moeder hierbij inschakelt. Dat zou me al tegenstaan. Want grote kans dat als je samen zou gaan wonen, de beslissingen in de toekomst door zijn moeder worden genomen en dat jij niets in te brengen hebt. Vooral gezien in het licht dat het een gemeenschap is waar iedereen zich met iedereen bemoeit
Hij is weg. Hij zou heel het weekend bljiven. Maar is hevig teleurgesteld in mij. Ik heb aangegeven dat ik een leven op het kamp niet trek. Hij verwijt mij dat ik niet van hem houd. Anders..bla bla. Hij wil pertinent niet bij mij intrekken. Hij houdt dus ook niet van mij. Dat laatste had ik niet mogen zeggen. Ik weet niet waar ik over praat zegt hij. Hij moet nadenken en praten met zijn moeder.
Ik vind dat je dit goed hebt gedaan TO. Als je niet op een woonwagenkamp wilt wonen is dat jouw goed recht. Ik zou er ook niet aan moeten denken, ben namelijk ook erg gesteld op mijn privacy. Wil hij niet in een huis, dan is dat ook prima.
Jullie hebben dan een verschillende kijk op deze dingen en het is dus de vraag of jullie wel echt bij elkaar passen.
Overigens vind ik hem wel een moederskindje dat hij zijn moeder hierbij inschakelt. Dat zou me al tegenstaan. Want grote kans dat als je samen zou gaan wonen, de beslissingen in de toekomst door zijn moeder worden genomen en dat jij niets in te brengen hebt. Vooral gezien in het licht dat het een gemeenschap is waar iedereen zich met iedereen bemoeit
zaterdag 9 juli 2011 om 12:39
quote:tanti schreef op 09 juli 2011 @ 09:43:
Wat ik vaak wel raar vind is dat mensen er niet van dat bij ekaar over de vloer komen houden, maar wel 's zomers op een camping zitten en daar ineens heel anders zijn..
Mensen brengen ook weleens een weekje door in een tent.
Ook raar dat ze dan thuis weer in een huis willen wonen
Wat ik vaak wel raar vind is dat mensen er niet van dat bij ekaar over de vloer komen houden, maar wel 's zomers op een camping zitten en daar ineens heel anders zijn..
Mensen brengen ook weleens een weekje door in een tent.
Ook raar dat ze dan thuis weer in een huis willen wonen
zaterdag 9 juli 2011 om 12:46
Quote
tanti, 3 uur geleden
Wat ik vaak wel raar vind is dat mensen er niet van dat bij ekaar over de vloer komen houden, maar wel 's zomers op een camping zitten en daar ineens heel anders zijn.
No way in hell dat ik op een camping ga staan! Precies om die reden: geen privacy.
Sterker nog: als ik in een hotel slaap wil ik niet eens dat er tijdens mijn verblijf een kamermeisje de kamer opruimt of schoonmaakt. Ik bel zelf wel voor handdoeken.
tanti, 3 uur geleden
Wat ik vaak wel raar vind is dat mensen er niet van dat bij ekaar over de vloer komen houden, maar wel 's zomers op een camping zitten en daar ineens heel anders zijn.
No way in hell dat ik op een camping ga staan! Precies om die reden: geen privacy.
Sterker nog: als ik in een hotel slaap wil ik niet eens dat er tijdens mijn verblijf een kamermeisje de kamer opruimt of schoonmaakt. Ik bel zelf wel voor handdoeken.
zaterdag 9 juli 2011 om 12:50
Trouwens... ik zou het echt niet trekken als mijn vriend 'eerst met zijn moeder moet praten'
Afschuwelijk zo'n vent. Sorry, maar ik zou het zo'n afknapper vinden...
Het is nu dus afwachten wat de mamma van TO's vriend van deze situatie vindt............... Misschien zegt ze tegen hem dat hij het maar moet proberen en dan doet hij dat....... Dat is toch absurd?
Afschuwelijk zo'n vent. Sorry, maar ik zou het zo'n afknapper vinden...
Het is nu dus afwachten wat de mamma van TO's vriend van deze situatie vindt............... Misschien zegt ze tegen hem dat hij het maar moet proberen en dan doet hij dat....... Dat is toch absurd?
zaterdag 9 juli 2011 om 12:57
Even over het verwijt dat jij niet genoeg van hem houdt. Dat komt op mij heel onvolwassen over. Hiermee speelt hij jou namelijk de zwarte piet toe, en hoeft hij niet na te denken over z'n eigen aandeel in de relatie.
Ik vind het manipulatief dat hij zo op je gevoel speelt. Op het moment dat dingen niet precies gaan zoals hij in gedachten heeft, gaat hij verwijten maken. Dat is vlgs mij erg onvolwassen en heeft niets met de woonwagenkamp cultuur te maken.
Ik vind het manipulatief dat hij zo op je gevoel speelt. Op het moment dat dingen niet precies gaan zoals hij in gedachten heeft, gaat hij verwijten maken. Dat is vlgs mij erg onvolwassen en heeft niets met de woonwagenkamp cultuur te maken.
zaterdag 9 juli 2011 om 15:04
quote:wereldmeid schreef op 09 juli 2011 @ 12:57:
Even over het verwijt dat jij niet genoeg van hem houdt. Dat komt op mij heel onvolwassen over. Hiermee speelt hij jou namelijk de zwarte piet toe, en hoeft hij niet na te denken over z'n eigen aandeel in de relatie.
Ik vind het manipulatief dat hij zo op je gevoel speelt. Op het moment dat dingen niet precies gaan zoals hij in gedachten heeft, gaat hij verwijten maken. Dat is vlgs mij erg onvolwassen en heeft niets met de woonwagenkamp cultuur te maken.Helemaal mee eens. En als hij volwassen zou zijn zou hij ook zijn mammie niet bij zijn beslissing betrekken. :puke:
Even over het verwijt dat jij niet genoeg van hem houdt. Dat komt op mij heel onvolwassen over. Hiermee speelt hij jou namelijk de zwarte piet toe, en hoeft hij niet na te denken over z'n eigen aandeel in de relatie.
Ik vind het manipulatief dat hij zo op je gevoel speelt. Op het moment dat dingen niet precies gaan zoals hij in gedachten heeft, gaat hij verwijten maken. Dat is vlgs mij erg onvolwassen en heeft niets met de woonwagenkamp cultuur te maken.Helemaal mee eens. En als hij volwassen zou zijn zou hij ook zijn mammie niet bij zijn beslissing betrekken. :puke:
