Relaties
alle pijlers
Woonwagenkamp.
vrijdag 8 juli 2011 om 01:21
Lieve forummers,
Ik post onder een nieuwe nick, vanwege herkenbaarheid. Ik zit met een dilemma.
Ik heb 2 jaar een relatie met de meest geweldige man, mijn grote liefde. So far so good. We zijn toe aan samenwonen. Ik heb zelf een leuk appartement en had verwacht dat hij bij mij in zou trekken. Dat gaat hem niet worden. Hij woont op een woonwagenkamp en wil dolgraag dat ik bij hem kom wonen. Heel zijn familie klit daar bij elkaar. Het zijn beste mensen, mijn schoonouders zijn heel lief. Ik zie het totaal niet zitten om daar te gaan wonen. Ik ben erg op mijn privacy gesteld en zou er niet tegen kunnen dat iedereen bij me binnen loopt. Daarbij is het een totaal ander slag mensen. Niet minder dan ik, maar gewoon zó anders. Hij kan niet zonder zijn familie. Zijn grootouders, ouders, broers en zussen en diens kinderen wonen daar. Ik wil hem niet kwetsen, maar hoe zeg ik hem dat ik daar absoluut niet kan aarden?
Heeft iemand sowieso ervaring met relaties uit een heel ander milieu? En hoe is dat gegaan. Goede en ook slechte ervaringen zijn welkom.
Ik post onder een nieuwe nick, vanwege herkenbaarheid. Ik zit met een dilemma.
Ik heb 2 jaar een relatie met de meest geweldige man, mijn grote liefde. So far so good. We zijn toe aan samenwonen. Ik heb zelf een leuk appartement en had verwacht dat hij bij mij in zou trekken. Dat gaat hem niet worden. Hij woont op een woonwagenkamp en wil dolgraag dat ik bij hem kom wonen. Heel zijn familie klit daar bij elkaar. Het zijn beste mensen, mijn schoonouders zijn heel lief. Ik zie het totaal niet zitten om daar te gaan wonen. Ik ben erg op mijn privacy gesteld en zou er niet tegen kunnen dat iedereen bij me binnen loopt. Daarbij is het een totaal ander slag mensen. Niet minder dan ik, maar gewoon zó anders. Hij kan niet zonder zijn familie. Zijn grootouders, ouders, broers en zussen en diens kinderen wonen daar. Ik wil hem niet kwetsen, maar hoe zeg ik hem dat ik daar absoluut niet kan aarden?
Heeft iemand sowieso ervaring met relaties uit een heel ander milieu? En hoe is dat gegaan. Goede en ook slechte ervaringen zijn welkom.
zaterdag 9 juli 2011 om 00:52
quote:medaillon schreef op 09 juli 2011 @ 00:49:
Hij is weg. Hij zou heel het weekend bljiven. Maar is hevig teleurgesteld in mij. Ik heb aangegeven dat ik een leven op het kamp niet trek. Hij verwijt mij dat ik niet van hem houd. Anders..bla bla. Hij wil pertinent niet bij mij intrekken. Hij houdt dus ook niet van mij. Dat laatste had ik niet mogen zeggen. Ik weet niet waar ik over praat zegt hij. Hij moet nadenken en praten met zijn moeder.
Nou, ik zou genoeg weten.
Kut voor je TO
Hij is weg. Hij zou heel het weekend bljiven. Maar is hevig teleurgesteld in mij. Ik heb aangegeven dat ik een leven op het kamp niet trek. Hij verwijt mij dat ik niet van hem houd. Anders..bla bla. Hij wil pertinent niet bij mij intrekken. Hij houdt dus ook niet van mij. Dat laatste had ik niet mogen zeggen. Ik weet niet waar ik over praat zegt hij. Hij moet nadenken en praten met zijn moeder.
Nou, ik zou genoeg weten.
Kut voor je TO
zaterdag 9 juli 2011 om 01:03
Ah rot voor je medaillon. Dikke knuffel. Heb net even alles gelezen en snap dat je je echt klote voelt nu.
Hij klinkt een beetje als mijn ex, alleen woonde hij niet in zo'n kamp. Mijn ex was ook zo'n echt moederskindje, vreselijk. Echt zo onaantrekkelijk, zijn moeder deed alles voor hem, bemoeide zich met alles, streek zijn kleren, deed zijn hele huishouden ( hij is 29 ) en kwam constant bij ons binnen vallen zonder waarschuwing.
Op langer termijn zou ik daar niet mee kunnen leven, en jij denk ik ook niet.
Veel sterkte met het verwerken
Hij klinkt een beetje als mijn ex, alleen woonde hij niet in zo'n kamp. Mijn ex was ook zo'n echt moederskindje, vreselijk. Echt zo onaantrekkelijk, zijn moeder deed alles voor hem, bemoeide zich met alles, streek zijn kleren, deed zijn hele huishouden ( hij is 29 ) en kwam constant bij ons binnen vallen zonder waarschuwing.
Op langer termijn zou ik daar niet mee kunnen leven, en jij denk ik ook niet.
Veel sterkte met het verwerken
zaterdag 9 juli 2011 om 01:25
quote:mrfluf schreef op 09 juli 2011 @ 01:17:
laten we nu niet over elk kamp met mentaliteiten/normen en waarden, dezelfde kam scheren, want het ene kamp is het andere niet.
net zoals elke buurt of wijk dat is.
het gaat nu over deze vriend en dit kamp.
Je wijsheden zijn dus totaal overbodig en ongepast.
laten we nu niet over elk kamp met mentaliteiten/normen en waarden, dezelfde kam scheren, want het ene kamp is het andere niet.
net zoals elke buurt of wijk dat is.
het gaat nu over deze vriend en dit kamp.
Je wijsheden zijn dus totaal overbodig en ongepast.
zaterdag 9 juli 2011 om 07:22
Tja, als uiterste oplossing zou ik overwegen om een proefperiode van 3 maanden ofzo daar op het kamp te gaan wonen. Kleine kans dat het 'meevalt', een grotere kans dat je het zo Spaans benauwd krijgt dat je gillend weg rent en op de koop toe neemt dat je je vriend kwijt bent.
Voor geen enkele man zou ik mijn vrijheid kunnen inleveren, denk ik....
Voor geen enkele man zou ik mijn vrijheid kunnen inleveren, denk ik....
zaterdag 9 juli 2011 om 07:35
quote:medaillon schreef op 09 juli 2011 @ 00:49:
Hij is weg. Hij zou heel het weekend bljiven. Maar is hevig teleurgesteld in mij. Ik heb aangegeven dat ik een leven op het kamp niet trek. Hij verwijt mij dat ik niet van hem houd. Anders..bla bla. Hij wil pertinent niet bij mij intrekken. Hij houdt dus ook niet van mij. Dat laatste had ik niet mogen zeggen. Ik weet niet waar ik over praat zegt hij. Hij moet nadenken en praten met zijn moeder.
Jammer dat het gesprek zo verlopen is..
Heb je de mogelijkheid om een huis vlakbij het kamp te zoeken ook bespreekbaar gemaakt?
Als jij dat natuurlijk ook ziet zitten,dan kan dat een oplossing zijn.
Is de relatie nu voorbij of is er nog wel kans dat jullie na het weekend nog weer tot een gesprek komen?
Hij is weg. Hij zou heel het weekend bljiven. Maar is hevig teleurgesteld in mij. Ik heb aangegeven dat ik een leven op het kamp niet trek. Hij verwijt mij dat ik niet van hem houd. Anders..bla bla. Hij wil pertinent niet bij mij intrekken. Hij houdt dus ook niet van mij. Dat laatste had ik niet mogen zeggen. Ik weet niet waar ik over praat zegt hij. Hij moet nadenken en praten met zijn moeder.
Jammer dat het gesprek zo verlopen is..
Heb je de mogelijkheid om een huis vlakbij het kamp te zoeken ook bespreekbaar gemaakt?
Als jij dat natuurlijk ook ziet zitten,dan kan dat een oplossing zijn.
Is de relatie nu voorbij of is er nog wel kans dat jullie na het weekend nog weer tot een gesprek komen?
zaterdag 9 juli 2011 om 08:28
Toch is het een raar verhaal, je bent al 2 jaar bij elkaar en hebt absoluut de toekomst ideeën niet met elkaar afgestemd.
Lijkt mij dat de basis voor een goede relatie wel een min of meer gelijk toekomstbeeld is.
Ik zou overigens niet gaan proberen om daar te gaan wonen, dat geeft achteraf bij niet gewenst resultaat alleen maar meer ellende.
Lijkt mij dat de basis voor een goede relatie wel een min of meer gelijk toekomstbeeld is.
Ik zou overigens niet gaan proberen om daar te gaan wonen, dat geeft achteraf bij niet gewenst resultaat alleen maar meer ellende.
zaterdag 9 juli 2011 om 08:37
quote:medaillon schreef op 09 juli 2011 @ 00:49:
Hij is weg. Hij zou heel het weekend bljiven. Maar is hevig teleurgesteld in mij. Ik heb aangegeven dat ik een leven op het kamp niet trek. Hij verwijt mij dat ik niet van hem houd. Anders..bla bla. Hij wil pertinent niet bij mij intrekken. Hij houdt dus ook niet van mij. Dat laatste had ik niet mogen zeggen. Ik weet niet waar ik over praat zegt hij. Hij moet nadenken en praten met zijn moeder.
Hij meet met 2 maten dus. Hij verwacht wel totale overgave van jou, maar wil zelf niets inleveren.
Dit heeft geen toekomst, tenzij je jezelf helemaal zou wegcijferen. Hij moet gewoon op zoek naar 'n kampmeisje dat kinderen baren en thuisblijven als ideaal ziet en jij naar 'n normale man van de wereld.
En kinderen krijgen met iemand uit zo'n totaal verschillende cultuur is natuurlijk sowieso 'n heel slecht idee. Als je als kindvrije zo'n relatie aangaat is er geen man overboord zodra je relatie strandt want dan kun je die cultuur gewoon de rug toe keren, met kinderen blijf je er altijd aan vast zitten.
Hij is weg. Hij zou heel het weekend bljiven. Maar is hevig teleurgesteld in mij. Ik heb aangegeven dat ik een leven op het kamp niet trek. Hij verwijt mij dat ik niet van hem houd. Anders..bla bla. Hij wil pertinent niet bij mij intrekken. Hij houdt dus ook niet van mij. Dat laatste had ik niet mogen zeggen. Ik weet niet waar ik over praat zegt hij. Hij moet nadenken en praten met zijn moeder.
Hij meet met 2 maten dus. Hij verwacht wel totale overgave van jou, maar wil zelf niets inleveren.
Dit heeft geen toekomst, tenzij je jezelf helemaal zou wegcijferen. Hij moet gewoon op zoek naar 'n kampmeisje dat kinderen baren en thuisblijven als ideaal ziet en jij naar 'n normale man van de wereld.
En kinderen krijgen met iemand uit zo'n totaal verschillende cultuur is natuurlijk sowieso 'n heel slecht idee. Als je als kindvrije zo'n relatie aangaat is er geen man overboord zodra je relatie strandt want dan kun je die cultuur gewoon de rug toe keren, met kinderen blijf je er altijd aan vast zitten.
zaterdag 9 juli 2011 om 08:50
zaterdag 9 juli 2011 om 08:51
Ik ben met een zigeuner getrouwd geweest. Familie woonde welliswaar in huizen, maar dicht bij elkaar en idd mijn schoonmoeder was heilig voor mijn man.
Ik als burgermeisje ben zeer close met mijn familie ik zie mijn moeder en zusje dagelijks, woon nu ook weer een paar straten van beide af. Maar om de een of andere reden werkte het niet tussen mijn schoonfamilie en mij.
Uiteindelijk zijn we dan ook gescheiden.
Dus ook al ben je zelf zeer familiar het is altijd een gok. Ik zou geen problemen ermee hebben om op het kamp te wonen, mijn ex wilde ook graag weer een wagen maarja nergens plaats.
Ik kan alleen maar zeggen, probeer het eens uit, en ja wat zijn moeder betreft.. Daar zal je nooit boven komen te staan..
Ik als burgermeisje ben zeer close met mijn familie ik zie mijn moeder en zusje dagelijks, woon nu ook weer een paar straten van beide af. Maar om de een of andere reden werkte het niet tussen mijn schoonfamilie en mij.
Uiteindelijk zijn we dan ook gescheiden.
Dus ook al ben je zelf zeer familiar het is altijd een gok. Ik zou geen problemen ermee hebben om op het kamp te wonen, mijn ex wilde ook graag weer een wagen maarja nergens plaats.
Ik kan alleen maar zeggen, probeer het eens uit, en ja wat zijn moeder betreft.. Daar zal je nooit boven komen te staan..
zaterdag 9 juli 2011 om 09:16
Het is idd ook wel een beetje vreemd dat jullie het in die 2 jaar nooit over jullie beider toekomstverwachtingen hebben gehad.
Als jullie nou 2 maanden met elkaar gingen dan is dat logisch dat het nog niet ter sprake is gekomen,maar na 2 jaar?
Of hebben jullie beiden het onderwerp een beetje vermeden in de hoop dat er in de tussentijd vanzelf een oplossing zou komen.
Als jullie nou 2 maanden met elkaar gingen dan is dat logisch dat het nog niet ter sprake is gekomen,maar na 2 jaar?
Of hebben jullie beiden het onderwerp een beetje vermeden in de hoop dat er in de tussentijd vanzelf een oplossing zou komen.
zaterdag 9 juli 2011 om 09:20
Mijn tante had ook zo'n soort situatie. Die woont in Marken bij haar vriend, ze leerde elkaar kennen en mijn tante wist vanaf het begin dat hij nooit weg zou gaan uit Marken omdat dat niet acceptabel was daar. Hij moest per se in zijn geboortedorp blijven en voor zijn familie was het ondenkbaar dat hij daar weg zou gaan.
Dus is mijn tante daarheen verhuisd, nu wonen ze daar met 2 kinderen en de hele familie loopt elke dag in en uit bij ze.
Dat vind mijn tante vreselijk, maar ze kan er niks tegen doen. Zo werkt het daar nou eenmaal.
Ik had er al moeite mee bij mijn ex dat zjin schoonouders af en toe onaangekondigd binnen kwamen stormen.
Dus is mijn tante daarheen verhuisd, nu wonen ze daar met 2 kinderen en de hele familie loopt elke dag in en uit bij ze.
Dat vind mijn tante vreselijk, maar ze kan er niks tegen doen. Zo werkt het daar nou eenmaal.
Ik had er al moeite mee bij mijn ex dat zjin schoonouders af en toe onaangekondigd binnen kwamen stormen.
zaterdag 9 juli 2011 om 09:21
quote:tanti schreef op 09 juli 2011 @ 08:51:
Ik ben met een zigeuner getrouwd geweest. Familie woonde welliswaar in huizen, maar dicht bij elkaar en idd mijn schoonmoeder was heilig voor mijn man.
Ik als burgermeisje ben zeer close met mijn familie ik zie mijn moeder en zusje dagelijks, woon nu ook weer een paar straten van beide af. Maar om de een of andere reden werkte het niet tussen mijn schoonfamilie en mij.
Uiteindelijk zijn we dan ook gescheiden.
Dus ook al ben je zelf zeer familiar het is altijd een gok. Ik zou geen problemen ermee hebben om op het kamp te wonen, mijn ex wilde ook graag weer een wagen maarja nergens plaats.
Ik kan alleen maar zeggen, probeer het eens uit, en ja wat zijn moeder betreft.. Daar zal je nooit boven komen te staan..
probeer het eens... wat een dom advies.
Ze zegt zelf al dat ze altijd familie om zich heen niet zo prettig vindt. Ze vindt wonen op het kamp niet relaxt. Daarnaast wil ze graag blijven werken en misschien zelfs af en toe op vakantie, haar eigen kinderen opvoeden.....
En dan ga jij zeggen... probeer het eens?????
Door het te proberen schep je verwachtingen bij de tegenpartij. Om daar dan op terug te komen is niet alleen nog veel moeilijker, maar wordt hoogstwaarschijnlijk ook niet zo makkelijk geaccepteerd en gezien als ontzettend zwak.
Ik ben met een zigeuner getrouwd geweest. Familie woonde welliswaar in huizen, maar dicht bij elkaar en idd mijn schoonmoeder was heilig voor mijn man.
Ik als burgermeisje ben zeer close met mijn familie ik zie mijn moeder en zusje dagelijks, woon nu ook weer een paar straten van beide af. Maar om de een of andere reden werkte het niet tussen mijn schoonfamilie en mij.
Uiteindelijk zijn we dan ook gescheiden.
Dus ook al ben je zelf zeer familiar het is altijd een gok. Ik zou geen problemen ermee hebben om op het kamp te wonen, mijn ex wilde ook graag weer een wagen maarja nergens plaats.
Ik kan alleen maar zeggen, probeer het eens uit, en ja wat zijn moeder betreft.. Daar zal je nooit boven komen te staan..
probeer het eens... wat een dom advies.
Ze zegt zelf al dat ze altijd familie om zich heen niet zo prettig vindt. Ze vindt wonen op het kamp niet relaxt. Daarnaast wil ze graag blijven werken en misschien zelfs af en toe op vakantie, haar eigen kinderen opvoeden.....
En dan ga jij zeggen... probeer het eens?????
Door het te proberen schep je verwachtingen bij de tegenpartij. Om daar dan op terug te komen is niet alleen nog veel moeilijker, maar wordt hoogstwaarschijnlijk ook niet zo makkelijk geaccepteerd en gezien als ontzettend zwak.
zaterdag 9 juli 2011 om 09:25
quote:superstar_2 schreef op 09 juli 2011 @ 09:16:
Het is idd ook wel een beetje vreemd dat jullie het in die 2 jaar nooit over jullie beider toekomstverwachtingen hebben gehad.
Als jullie nou 2 maanden met elkaar gingen dan is dat logisch dat het nog niet ter sprake is gekomen,maar na 2 jaar?
Of hebben jullie beiden het onderwerp een beetje vermeden in de hoop dat er in de tussentijd vanzelf een oplossing zou komen.
Dat vermoed ik wel, struisvogelpolitiek..... ik denk dat TO dondersgoed weet hoe het allemaal in elkaar steekt, maar dat nooit onder ogen heeft willen of durven zien.
Als ze een voor haar "normaal" leven wilt leiden dan moet ze niet bij deze kerel blijven.
En anders zit ze haar hele leven vast aan een kamp met alles wat daar bij hoort. En ook eventuele kinderen die door de rest van het land gestigmatiseerd worden (al dan niet terecht)....
Het is idd ook wel een beetje vreemd dat jullie het in die 2 jaar nooit over jullie beider toekomstverwachtingen hebben gehad.
Als jullie nou 2 maanden met elkaar gingen dan is dat logisch dat het nog niet ter sprake is gekomen,maar na 2 jaar?
Of hebben jullie beiden het onderwerp een beetje vermeden in de hoop dat er in de tussentijd vanzelf een oplossing zou komen.
Dat vermoed ik wel, struisvogelpolitiek..... ik denk dat TO dondersgoed weet hoe het allemaal in elkaar steekt, maar dat nooit onder ogen heeft willen of durven zien.
Als ze een voor haar "normaal" leven wilt leiden dan moet ze niet bij deze kerel blijven.
En anders zit ze haar hele leven vast aan een kamp met alles wat daar bij hoort. En ook eventuele kinderen die door de rest van het land gestigmatiseerd worden (al dan niet terecht)....
zaterdag 9 juli 2011 om 09:27
quote:spectral schreef op 09 juli 2011 @ 09:21:
[...]
probeer het eens... wat een dom advies.
Ze zegt zelf al dat ze altijd familie om zich heen niet zo prettig vindt. Ze vindt wonen op het kamp niet relaxt. Daarnaast wil ze graag blijven werken en misschien zelfs af en toe op vakantie, haar eigen kinderen opvoeden.....
En dan ga jij zeggen... probeer het eens?????Idd ik neem aan dat medaillon intussen al wel een heel goed beeld heeft van hoe het daar op het kamp en in zijn familie toegaat en als haar dat niets lijkt dan helpt het niet zoveel om het dan toch maar te proberen.
[...]
probeer het eens... wat een dom advies.
Ze zegt zelf al dat ze altijd familie om zich heen niet zo prettig vindt. Ze vindt wonen op het kamp niet relaxt. Daarnaast wil ze graag blijven werken en misschien zelfs af en toe op vakantie, haar eigen kinderen opvoeden.....
En dan ga jij zeggen... probeer het eens?????Idd ik neem aan dat medaillon intussen al wel een heel goed beeld heeft van hoe het daar op het kamp en in zijn familie toegaat en als haar dat niets lijkt dan helpt het niet zoveel om het dan toch maar te proberen.
zaterdag 9 juli 2011 om 09:28
Ik heb niet alles gelezen, maar hij zegt wel tegen jou dat hij doodgaat in een huis, maar jij durft niet tegen hem te zeggen dat je niet in een woonwagenkamp wilt wonen? Ergens gaat dan al iets fout, zelfs hier is al sprake van ongelijkheid. Dat wordt straks alleen nog maar erger als je samenwoont, misschien wel kinderen hebt etc. Ik zou er nog eens héél goed over nadenken of dit is wat je wilt. Waarom niet eerst nog een tijdje latten en heel goed over de toekomst nadenken? Je hoeft toch nog helemaal niet te gaan samenwonen?
zaterdag 9 juli 2011 om 09:29
quote:flip123456789 schreef op 09 juli 2011 @ 09:28:
Ik heb niet alles gelezen, maar hij zegt wel tegen jou dat hij doodgaat in een huis, maar jij durft niet tegen hem te zeggen dat je niet in een woonwagenkamp wilt wonen? Ergens gaat dan al iets fout, zelfs hier is al sprake van ongelijkheid. Dat wordt straks alleen nog maar erger als je samenwoont, misschien wel kinderen hebt etc. Ik zou er nog eens héél goed over nadenken of dit is wat je wilt. Waarom niet eerst nog een tijdje latten en heel goed over de toekomst nadenken? Je hoeft toch nog helemaal niet te gaan samenwonen?
Ook een dom advies... de keuze gaat er echt niet anders op worden.
Je kan beter nu de knoop doorhakken en verder proberen te gaan met je leven dan de beslissing nog 3 jaar uitstellen.
Ik heb niet alles gelezen, maar hij zegt wel tegen jou dat hij doodgaat in een huis, maar jij durft niet tegen hem te zeggen dat je niet in een woonwagenkamp wilt wonen? Ergens gaat dan al iets fout, zelfs hier is al sprake van ongelijkheid. Dat wordt straks alleen nog maar erger als je samenwoont, misschien wel kinderen hebt etc. Ik zou er nog eens héél goed over nadenken of dit is wat je wilt. Waarom niet eerst nog een tijdje latten en heel goed over de toekomst nadenken? Je hoeft toch nog helemaal niet te gaan samenwonen?
Ook een dom advies... de keuze gaat er echt niet anders op worden.
Je kan beter nu de knoop doorhakken en verder proberen te gaan met je leven dan de beslissing nog 3 jaar uitstellen.
zaterdag 9 juli 2011 om 09:31
Nou ben het met je eens hoor flip, maar die vriend wil waarschijnlijk wel samenwonen, hij wil ook snel kinderen. Dus denk dat latten helemaal geen optie is.
Ik zou voor geen goud in zo'n kamp willen wonen, ik kan er echt niet tegen als mensen zomaar bij mij in en uit lopen.
Vriend wil veel dingen die TO nog niet wil. Dat ze daar nooit over gehad hebben is vreemd idd.
Ik zou voor geen goud in zo'n kamp willen wonen, ik kan er echt niet tegen als mensen zomaar bij mij in en uit lopen.
Vriend wil veel dingen die TO nog niet wil. Dat ze daar nooit over gehad hebben is vreemd idd.
zaterdag 9 juli 2011 om 09:36
quote:rogue_25 schreef op 09 juli 2011 @ 09:31:
Nou ben het met je eens hoor flip, maar die vriend wil waarschijnlijk wel samenwonen, hij wil ook snel kinderen. Dus denk dat latten helemaal geen optie is.
Ik zou voor geen goud in zo'n kamp willen wonen, ik kan er echt niet tegen als mensen zomaar bij mij in en uit lopen.
Vriend wil veel dingen die TO nog niet wil. Dat ze daar nooit over gehad hebben is vreemd idd.Ik heb nu ook de rest gelezen en je kan al merken dat de man-vrouw verhouding daar helemaal anders is. Jij moet je aanpassen aan hem, andersom is geen optie voor hem, dan hou je niet van hem. Ik ben bang dat wanneer je met hem in het kamp gaat wonen, dit alleen maar erger wordt. Nu kan hij nog begrijpen dat je je baan niet op wilt geven, straks zal dat toch een probleem worden (of het zal langzaamaan steeds verder gaan). Ik kan me niet voorstellen dat dit een probleem is dat opgelost kan worden, sorry...
Nou ben het met je eens hoor flip, maar die vriend wil waarschijnlijk wel samenwonen, hij wil ook snel kinderen. Dus denk dat latten helemaal geen optie is.
Ik zou voor geen goud in zo'n kamp willen wonen, ik kan er echt niet tegen als mensen zomaar bij mij in en uit lopen.
Vriend wil veel dingen die TO nog niet wil. Dat ze daar nooit over gehad hebben is vreemd idd.Ik heb nu ook de rest gelezen en je kan al merken dat de man-vrouw verhouding daar helemaal anders is. Jij moet je aanpassen aan hem, andersom is geen optie voor hem, dan hou je niet van hem. Ik ben bang dat wanneer je met hem in het kamp gaat wonen, dit alleen maar erger wordt. Nu kan hij nog begrijpen dat je je baan niet op wilt geven, straks zal dat toch een probleem worden (of het zal langzaamaan steeds verder gaan). Ik kan me niet voorstellen dat dit een probleem is dat opgelost kan worden, sorry...