Relaties
alle pijlers
Zoveel twijfel
woensdag 4 januari 2012 om 11:43
Met dit topic wil ik graag mijn verhaal kwijt en horen wat jullie ervan vinden. Ik weet niet zo goed wat ik moet doen in deze situatie.
Ik heb nu 10 jaar een relatie met mijn vriend, nadat we eerst al een paar jaar goede vrienden waren. Ik was smoor- en smoorverliefd op hem, liefde op het eerste gezicht, en het voelde zo goed! Meteen in het begin is er veel gebeurd, hij is vreemdgegaan met zijn ex en zij kreeg een kind van hem. Bij zijn ex van vóór die tijd had hij toen al 2 kinderen. Liefde maakt blind, dat is de enige reden die ik kan bedenken waarom ik toen bij hem ben gebleven.
Daarna ging het met ups en downs, ik kon hem niet meer 100% vertrouwen met zijn ex, maar dat ging steeds beter. Het werd me wel duidelijk dat hij heel veel van me hield en echt voor me wilde gaan. In de jaren daarna hebben we 2 kinderen gekregen, maar ik heb vanaf het begin het idee gehad dat ik er alleen voor stond. Hij werkt heel erg veel (eigen zaak, dus er is eigenlijk geen optie om minder te werken) en heeft veel tijd nodig voor zijn andere 3 kinderen, en ik moet altijd alles alleen doen met onze kinderen. Alles draait eigenlijk om zijn leven en ik moet me altijd aanpassen. Ik heb altijd het hele huishouden en alles met de kinderen gedaan, ook toen ik zelf nog 34 uur per week werkte. Dat deed ik zelf, dat weet ik, maar hij is zelf gewend om dag en nacht te werken, dus vond hij het vanzelfsprekend dat ik dat ook deed.
Hij heeft een heel dominante persoonlijkheid en dat is eigenlijk helemaal niet goed voor me. Bovendien erger ik me steeds meer aan van alles en nog wat, echt vervelende trekjes die hij heeft. Gewoon niet reageren als ik iets vertel, terwijl hij wel van mij verwacht dat ik heel geïntereseerd ben als hij weer een van de tig verhalen over zijn werk vertelt. Toen ik een tijd geleden een nieuwe baan had, vroeg iedereen er heel geïnteresseerd van alles over, maar hij vroeg alleen maar voor hoeveel uur het was en dat was dat. Ik durf bijna nergens meer over te beginnen omdat ik bang ben voor zijn reactie. Hij wordt soms boos om niets, en soms als ik denk dat hij wel kwaad zal reageren, is er juist niks aan de hand. Misschien is dat ook wel afreageren van werkstress. Ik heb door al deze dingen ook nauwelijks nog zin in seks, waardoor we steeds vaker ruzie hebben. Zin maken lukt me ongeveer eens per week, wat ik al heel wat vind, maar hij te weinig, en spontaan komt de zin bij mij sowieso niet.
Toch hou ik nog wel van hem, ik zie dat hij zijn best doet er meer voor ons te zijn, hij laat me merken dat hij me lief en lekker vindt en hij is een goed mens. Ik weet dat hij het ook anders zou willen, maar er zit nou eenmaal maar 24 uur in één dag. Ik vind het soms echt heel fijn om bij hem te zijn, maar steeds vaker wilde ik dat ik gewoon een huisje voor mezelf en de kinderen had. Dan zou het over zijn om áltijd maar rekening te houden met hem, zijn werk en zijn kinderen. Dan zou ik veel meer mezelf kunnen zijn en bovendien heb ik het idee dat hij er dan meer zou zijn voor de kinderen dan nu. Hij ziet ze 's ochtends 10 minuten en 's avonds heel even, dan gaat hij weer aan het werk. Hij speelt ook bijna nooit met ze, brengt ze niet naar bed, we gaan nóóit eens samen iets leuks doen met de kinderen. Ik vraag altijd maar weer familie of vriendinnen mee om ergens naartoe te gaan, omdat hij het nooit doet. 2x per jaar een verjaardag en een keer een weekje vakantie en daar houdt het echt mee op. Terwijl ik gewend ben om in het weekend lekker mijn allebei mijn ouders naar het bos, de speeltuin of het strand te gaan en mijn vader er altijd voor me was. Dat mis ik nu zo, ook voor mijn kinderen.
Een probleem is dat ik op dit moment zonder werk zit. De bedoeling is dat ik voor een dag of 2 a 3 per week een baan vind, maar als ik bij hem weg zou gaan (wat ik diep in mijn hart wel wil), zou ik bijna fulltime moeten werken. Dat zou ik er wel voor over hebben, maar ja, dan moet ik wel eerst helemaal zeker weten dat ik bij hem wegga en dat ook naar hem toe uitspreken. Als ik zeg dat ik twijfels heb, dan valt daar ook niet over te praten, want als ik het niet meer leuk met hem vind, dan moet ik maar weggaan. Maar ja, zonder baan kan ik sowieso niet bij hem weg. Dus moet ik nu op zoek gaan naar een baan voor 24 of 36 uur? Een huis is hier trouwens ook niet te vinden, dus geen idee hoe ik dat op zou moeten lossen.
Aan de andere kant krijg hebben we niet vaak ruzie, de kinderen krijgen niets mee van mijn gevoel en zijn hier volgens mij het beste af met beide ouders. Financieel zouden we het moeilijk krijgen en hoewel dat geen reden moet zijn om te blijven, speelt het natuurlijk wel mee als je toch al twijfelt.
Ergens speel ik met de gedachte om nog een paar jaar bij hem te blijven, wat geld proberen te sparen en als ik het dan nog wil, bij hem weg te gaan als ons jongste kind ook op school zit. Dan kan ik me nu ook inschrijven bij de woningbouwvereniging etc., ik heb dan ook een schuld aan de Belastingdienst afbetaald en zit er financieel weer wat ruimer bij. Maar ik vind dat ik dat ook weer niet kan maken tegenover hem. Ik wil niet bij hem blijven terwijl ik niet genoeg van hem hou, maar ik weet ook niet hoe ik het anders moet doen. Wat moet ik nou?
Ik heb nu 10 jaar een relatie met mijn vriend, nadat we eerst al een paar jaar goede vrienden waren. Ik was smoor- en smoorverliefd op hem, liefde op het eerste gezicht, en het voelde zo goed! Meteen in het begin is er veel gebeurd, hij is vreemdgegaan met zijn ex en zij kreeg een kind van hem. Bij zijn ex van vóór die tijd had hij toen al 2 kinderen. Liefde maakt blind, dat is de enige reden die ik kan bedenken waarom ik toen bij hem ben gebleven.
Daarna ging het met ups en downs, ik kon hem niet meer 100% vertrouwen met zijn ex, maar dat ging steeds beter. Het werd me wel duidelijk dat hij heel veel van me hield en echt voor me wilde gaan. In de jaren daarna hebben we 2 kinderen gekregen, maar ik heb vanaf het begin het idee gehad dat ik er alleen voor stond. Hij werkt heel erg veel (eigen zaak, dus er is eigenlijk geen optie om minder te werken) en heeft veel tijd nodig voor zijn andere 3 kinderen, en ik moet altijd alles alleen doen met onze kinderen. Alles draait eigenlijk om zijn leven en ik moet me altijd aanpassen. Ik heb altijd het hele huishouden en alles met de kinderen gedaan, ook toen ik zelf nog 34 uur per week werkte. Dat deed ik zelf, dat weet ik, maar hij is zelf gewend om dag en nacht te werken, dus vond hij het vanzelfsprekend dat ik dat ook deed.
Hij heeft een heel dominante persoonlijkheid en dat is eigenlijk helemaal niet goed voor me. Bovendien erger ik me steeds meer aan van alles en nog wat, echt vervelende trekjes die hij heeft. Gewoon niet reageren als ik iets vertel, terwijl hij wel van mij verwacht dat ik heel geïntereseerd ben als hij weer een van de tig verhalen over zijn werk vertelt. Toen ik een tijd geleden een nieuwe baan had, vroeg iedereen er heel geïnteresseerd van alles over, maar hij vroeg alleen maar voor hoeveel uur het was en dat was dat. Ik durf bijna nergens meer over te beginnen omdat ik bang ben voor zijn reactie. Hij wordt soms boos om niets, en soms als ik denk dat hij wel kwaad zal reageren, is er juist niks aan de hand. Misschien is dat ook wel afreageren van werkstress. Ik heb door al deze dingen ook nauwelijks nog zin in seks, waardoor we steeds vaker ruzie hebben. Zin maken lukt me ongeveer eens per week, wat ik al heel wat vind, maar hij te weinig, en spontaan komt de zin bij mij sowieso niet.
Toch hou ik nog wel van hem, ik zie dat hij zijn best doet er meer voor ons te zijn, hij laat me merken dat hij me lief en lekker vindt en hij is een goed mens. Ik weet dat hij het ook anders zou willen, maar er zit nou eenmaal maar 24 uur in één dag. Ik vind het soms echt heel fijn om bij hem te zijn, maar steeds vaker wilde ik dat ik gewoon een huisje voor mezelf en de kinderen had. Dan zou het over zijn om áltijd maar rekening te houden met hem, zijn werk en zijn kinderen. Dan zou ik veel meer mezelf kunnen zijn en bovendien heb ik het idee dat hij er dan meer zou zijn voor de kinderen dan nu. Hij ziet ze 's ochtends 10 minuten en 's avonds heel even, dan gaat hij weer aan het werk. Hij speelt ook bijna nooit met ze, brengt ze niet naar bed, we gaan nóóit eens samen iets leuks doen met de kinderen. Ik vraag altijd maar weer familie of vriendinnen mee om ergens naartoe te gaan, omdat hij het nooit doet. 2x per jaar een verjaardag en een keer een weekje vakantie en daar houdt het echt mee op. Terwijl ik gewend ben om in het weekend lekker mijn allebei mijn ouders naar het bos, de speeltuin of het strand te gaan en mijn vader er altijd voor me was. Dat mis ik nu zo, ook voor mijn kinderen.
Een probleem is dat ik op dit moment zonder werk zit. De bedoeling is dat ik voor een dag of 2 a 3 per week een baan vind, maar als ik bij hem weg zou gaan (wat ik diep in mijn hart wel wil), zou ik bijna fulltime moeten werken. Dat zou ik er wel voor over hebben, maar ja, dan moet ik wel eerst helemaal zeker weten dat ik bij hem wegga en dat ook naar hem toe uitspreken. Als ik zeg dat ik twijfels heb, dan valt daar ook niet over te praten, want als ik het niet meer leuk met hem vind, dan moet ik maar weggaan. Maar ja, zonder baan kan ik sowieso niet bij hem weg. Dus moet ik nu op zoek gaan naar een baan voor 24 of 36 uur? Een huis is hier trouwens ook niet te vinden, dus geen idee hoe ik dat op zou moeten lossen.
Aan de andere kant krijg hebben we niet vaak ruzie, de kinderen krijgen niets mee van mijn gevoel en zijn hier volgens mij het beste af met beide ouders. Financieel zouden we het moeilijk krijgen en hoewel dat geen reden moet zijn om te blijven, speelt het natuurlijk wel mee als je toch al twijfelt.
Ergens speel ik met de gedachte om nog een paar jaar bij hem te blijven, wat geld proberen te sparen en als ik het dan nog wil, bij hem weg te gaan als ons jongste kind ook op school zit. Dan kan ik me nu ook inschrijven bij de woningbouwvereniging etc., ik heb dan ook een schuld aan de Belastingdienst afbetaald en zit er financieel weer wat ruimer bij. Maar ik vind dat ik dat ook weer niet kan maken tegenover hem. Ik wil niet bij hem blijven terwijl ik niet genoeg van hem hou, maar ik weet ook niet hoe ik het anders moet doen. Wat moet ik nou?
woensdag 4 januari 2012 om 11:52
samenvatting: heeft relatie van 10 jaar met een man die vreemd ging met z'n ex, daar een kind van kreeg en al 2 kinderen had uit een vorige relatie.
TO heeft zelf 2 kinderen met vriend. TO vind dat ze alles alleen moet doen omdat vriend ook veel tijd met andere kids doorbrengt. Verder werkt vriend erg veel ivm eigen zaak.
TO wil rust en misschien een eigen huis. Denkt dat vriend dan misschien meer tijd voor haar heeft.
Vraagt nu advies.
TO heeft zelf 2 kinderen met vriend. TO vind dat ze alles alleen moet doen omdat vriend ook veel tijd met andere kids doorbrengt. Verder werkt vriend erg veel ivm eigen zaak.
TO wil rust en misschien een eigen huis. Denkt dat vriend dan misschien meer tijd voor haar heeft.
Vraagt nu advies.
woensdag 4 januari 2012 om 11:54
Flip wil eigenlijk weg bij vriend, maar kan dat financieel niet zo goed opbrengen. Moet ze nú een baan voor 36 uur zoeken en daarna aangeven dat ze bij hem weggaat, of moet ze voor de kinderen bij haar vriend blijven.
Ondanks dat het een ongeïnteresseerde, narcistische zak hooi is die veel vaker seks wil dan zij, houdt ze wel van hem.
Zoiets?
Ik zou voor jezelf en je eigen geluk kiezen Flip. Zoek die fulltime baan. Kinderen worden ook groot van iets minder dure kleding en worden veel gelukkiger als hun moeder dat ook is.
Ondanks dat het een ongeïnteresseerde, narcistische zak hooi is die veel vaker seks wil dan zij, houdt ze wel van hem.
Zoiets?
Ik zou voor jezelf en je eigen geluk kiezen Flip. Zoek die fulltime baan. Kinderen worden ook groot van iets minder dure kleding en worden veel gelukkiger als hun moeder dat ook is.
woensdag 4 januari 2012 om 11:54
quote:christina schreef op 04 januari 2012 @ 11:52:
samenvatting: heeft relatie van 10 jaar met een man die vreemd ging met z'n ex, daar een kind van kreeg en al 2 kinderen had uit een vorige relatie.
TO heeft zelf 2 kinderen met vriend. TO vind dat ze alles alleen moet doen omdat vriend ook veel tijd met andere kids doorbrengt. Verder werkt vriend erg veel ivm eigen zaak.
TO wil rust en misschien een eigen huis. Denkt dat vriend dan misschien meer tijd voor haar heeft.
Vraagt nu advies.
Goeie samenvatting...
Beetje vreemde manier om aandacht te vragen om een ander huis te zoeken...
samenvatting: heeft relatie van 10 jaar met een man die vreemd ging met z'n ex, daar een kind van kreeg en al 2 kinderen had uit een vorige relatie.
TO heeft zelf 2 kinderen met vriend. TO vind dat ze alles alleen moet doen omdat vriend ook veel tijd met andere kids doorbrengt. Verder werkt vriend erg veel ivm eigen zaak.
TO wil rust en misschien een eigen huis. Denkt dat vriend dan misschien meer tijd voor haar heeft.
Vraagt nu advies.
Goeie samenvatting...
Beetje vreemde manier om aandacht te vragen om een ander huis te zoeken...
woensdag 4 januari 2012 om 11:55
advies: wil niet rot doen maar je wist van te voren waar je aan begon. Een man met al 3 kinderen van 2 vrouwen heeft minder tijd.
Ik zou eens met hem praten over je gevoel en ook met hem in zijn agenda kijken om te plannen wanneer jullie iets gaan doen met jullie gezin.
Ik vind het een beetje raar dat je een paar jaar gaat sparen om op jezelf te gaan. Dat betekend eigelijk dat je een paar jaar deze relatie gaat uitzitten en als je genoeg geld hebt ben je vertrokken. Ik krijg niet echt het gevoel van liefde...
Ik zou eens met hem praten over je gevoel en ook met hem in zijn agenda kijken om te plannen wanneer jullie iets gaan doen met jullie gezin.
Ik vind het een beetje raar dat je een paar jaar gaat sparen om op jezelf te gaan. Dat betekend eigelijk dat je een paar jaar deze relatie gaat uitzitten en als je genoeg geld hebt ben je vertrokken. Ik krijg niet echt het gevoel van liefde...
woensdag 4 januari 2012 om 12:01
Vervelend hoor, deze situatie. Je bent nog niet klaar voor een scheiding volgens mij. Ok je vriend werkt veel, maar dat doen zoveel mannen. Die van mij werkt ook veel en soms is het gewoon moeilijk om even samen te zijn. Altijd is er wel wat, kinderen, telefoontjes, afspraken enz. Dat hoort ook wel een beetje bij deze tijd. Maar ben open en eerlijk tegen hem, vraag of hij een avondje in de week vrijmaakt voor jou en vraag wat tijd voor de kinderen. Probeer je gevoel niet kwijt te raken, maar haal het weer naar boven. We moeten allemaal moeite doen. Succes!
woensdag 4 januari 2012 om 12:02
quote:christina schreef op 04 januari 2012 @ 11:55:
advies: wil niet rot doen maar je wist van te voren waar je aan begon. Een man met al 3 kinderen van 2 vrouwen heeft minder tijd.
Hij had alleen 1 ex en 2 kinderen toen ik hem leerde kennen, ik denk dat veel vrouwen dat wel kennen. Hoeft helemaal geen probleem te zijn. Die eigen zaak had hij toen ook nog niet.
Ik zou eens met hem praten over je gevoel en ook met hem in zijn agenda kijken om te plannen wanneer jullie iets gaan doen met jullie gezin.
Ik vind het een beetje raar dat je een paar jaar gaat sparen om op jezelf te gaan. Dat betekend eigelijk dat je een paar jaar deze relatie gaat uitzitten en als je genoeg geld hebt ben je vertrokken.
Dat ben ik helemaal met je eens en voelt ook helemaal niet goed. Maar ik weet dus nog niet helemaal zeker of ik bij hem weg wil, er zijn nog steeds wel eens momenten dat ik het niet wil. En hij is zo, dat wanneer ik zeg dat ik niet meer verder wil, ik a la minute mag vertrekken (huis is van hem). En dan kan ik de kinderen niet meenemen en laat ik ze dus achter, terwijl hij dus altijd aan het werk is. Dat kan toch niet tegenover de kinderen? Bovendien heeft hij dan een mooie troef als hij de kinderen bij zich wil houden, dan kan hij zeggen dat ik mijn kinderen zomaar heb verlaten. Het is dus niet zo makkelijk....
Ik krijg niet echt het gevoel van liefde...
Daar twijfel ik dus aan, aan mijn liefde voor hem.
advies: wil niet rot doen maar je wist van te voren waar je aan begon. Een man met al 3 kinderen van 2 vrouwen heeft minder tijd.
Hij had alleen 1 ex en 2 kinderen toen ik hem leerde kennen, ik denk dat veel vrouwen dat wel kennen. Hoeft helemaal geen probleem te zijn. Die eigen zaak had hij toen ook nog niet.
Ik zou eens met hem praten over je gevoel en ook met hem in zijn agenda kijken om te plannen wanneer jullie iets gaan doen met jullie gezin.
Ik vind het een beetje raar dat je een paar jaar gaat sparen om op jezelf te gaan. Dat betekend eigelijk dat je een paar jaar deze relatie gaat uitzitten en als je genoeg geld hebt ben je vertrokken.
Dat ben ik helemaal met je eens en voelt ook helemaal niet goed. Maar ik weet dus nog niet helemaal zeker of ik bij hem weg wil, er zijn nog steeds wel eens momenten dat ik het niet wil. En hij is zo, dat wanneer ik zeg dat ik niet meer verder wil, ik a la minute mag vertrekken (huis is van hem). En dan kan ik de kinderen niet meenemen en laat ik ze dus achter, terwijl hij dus altijd aan het werk is. Dat kan toch niet tegenover de kinderen? Bovendien heeft hij dan een mooie troef als hij de kinderen bij zich wil houden, dan kan hij zeggen dat ik mijn kinderen zomaar heb verlaten. Het is dus niet zo makkelijk....
Ik krijg niet echt het gevoel van liefde...
Daar twijfel ik dus aan, aan mijn liefde voor hem.
woensdag 4 januari 2012 om 12:08
"En hij is zo, dat wanneer ik zeg dat ik niet meer verder wil, ik a la minute mag vertrekken (huis is van hem). En dan kan ik de kinderen niet meenemen en laat ik ze dus achter, terwijl hij dus altijd aan het werk is. Dat kan toch niet tegenover de kinderen? "
Sinds 1 maart 2009 is in de wet vastgelegd dat een paar alvorens te (echt)scheiden een Ouderschapsplan dient op te stellen waarin dit soort zaken geregeld zijn.
Kortom, ik zou, als je dit inderdaad wilt, contact gaan zoeken met een hulverlener (en die zijn er, google maar) die jullie praktisch én emotioneel kan bijstaan hierin.
Succes!
Sinds 1 maart 2009 is in de wet vastgelegd dat een paar alvorens te (echt)scheiden een Ouderschapsplan dient op te stellen waarin dit soort zaken geregeld zijn.
Kortom, ik zou, als je dit inderdaad wilt, contact gaan zoeken met een hulverlener (en die zijn er, google maar) die jullie praktisch én emotioneel kan bijstaan hierin.
Succes!
woensdag 4 januari 2012 om 12:25
woensdag 4 januari 2012 om 12:41
Is relatietherapie wel bespreekbaar met je vriend? Ik zou niet zeggen dat je weg wilt, maar dat je nu niet gelukkig bent in de relatie en dat juist wel weer wilt worden. Indien hij niet mee wil in therapie kun je dat natuurlijk ook alleen doen. En je dan richten op gelukkiger in de relatie of voor jezelf een plan maken voor de toekomst.
Je vriend verschuilt zich wel flink achter het werk, heb ik het idee. Als hij jou en jullie kinderen belangrijk genoeg zou vinden zou hij heus wel manieren vinden om wel meer tijd met jullie door te brengen. Wat zonde dat hij dat niet doet.
Je vriend verschuilt zich wel flink achter het werk, heb ik het idee. Als hij jou en jullie kinderen belangrijk genoeg zou vinden zou hij heus wel manieren vinden om wel meer tijd met jullie door te brengen. Wat zonde dat hij dat niet doet.
woensdag 4 januari 2012 om 12:45
quote:christina schreef op 04 januari 2012 @ 11:55:
Ik vind het een beetje raar dat je een paar jaar gaat sparen om op jezelf te gaan. Dat betekend eigelijk dat je een paar jaar deze relatie gaat uitzitten en als je genoeg geld hebt ben je vertrokken. Ik krijg niet echt het gevoel van liefde...
Tja, dat vind ik dus helemaal niet raar.... Je hart volgen, hem niet willen gebruiken bladiebla, allemaal hartstikke leuk maar je moet ook ergens wonen en eten. Jezelf in de financiele problemen helpen en bij je ouders op zolder moeten wonen met 2 kinderen daar voel ik dan weer geen zelfliefde en geen enkele ratio bij.. Het klinkt bovendien niet alsof hij nou zoveel liefde geeft...
Met goed zijn voor je ex en je gevoel volgen is menig vrouw in de bijstand gekomen. En nee, dat is bewezen niet goed voor je kinderen.
Ik vind het een beetje raar dat je een paar jaar gaat sparen om op jezelf te gaan. Dat betekend eigelijk dat je een paar jaar deze relatie gaat uitzitten en als je genoeg geld hebt ben je vertrokken. Ik krijg niet echt het gevoel van liefde...
Tja, dat vind ik dus helemaal niet raar.... Je hart volgen, hem niet willen gebruiken bladiebla, allemaal hartstikke leuk maar je moet ook ergens wonen en eten. Jezelf in de financiele problemen helpen en bij je ouders op zolder moeten wonen met 2 kinderen daar voel ik dan weer geen zelfliefde en geen enkele ratio bij.. Het klinkt bovendien niet alsof hij nou zoveel liefde geeft...
Met goed zijn voor je ex en je gevoel volgen is menig vrouw in de bijstand gekomen. En nee, dat is bewezen niet goed voor je kinderen.
woensdag 4 januari 2012 om 13:10
quote:power-women schreef op 04 januari 2012 @ 12:47:
Pfff zo een lange verhaal ga ik niet lezen. Als je twijfelt maak je het uit mannen zat op de wereldGa jij daar lekker je aandacht halen dan. Als je deze vorm van aandacht spannend vindt is e recht iets niet goed in je bovenkamer.
Pfff zo een lange verhaal ga ik niet lezen. Als je twijfelt maak je het uit mannen zat op de wereldGa jij daar lekker je aandacht halen dan. Als je deze vorm van aandacht spannend vindt is e recht iets niet goed in je bovenkamer.
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
woensdag 4 januari 2012 om 13:19
quote:ingmagh schreef op 04 januari 2012 @ 11:54:
Ik zou voor jezelf en je eigen geluk kiezen Flip. Zoek die fulltime baan. Kinderen worden ook groot van iets minder dure kleding en worden veel gelukkiger als hun moeder dat ook is.
Mee eens.
Flip, probeer orde te brengen in de chaos. Schroom ook niet om hulp te zoeken hierbij; de praktische zaken uitzoeken, wat je rechten zijn etc.. Alleen dat al zal je veel kracht kunnen geven om door te zetten. Nu zit je nog vast, bevrijd jezelf hieruit.
Ik zou voor jezelf en je eigen geluk kiezen Flip. Zoek die fulltime baan. Kinderen worden ook groot van iets minder dure kleding en worden veel gelukkiger als hun moeder dat ook is.
Mee eens.
Flip, probeer orde te brengen in de chaos. Schroom ook niet om hulp te zoeken hierbij; de praktische zaken uitzoeken, wat je rechten zijn etc.. Alleen dat al zal je veel kracht kunnen geven om door te zetten. Nu zit je nog vast, bevrijd jezelf hieruit.
woensdag 4 januari 2012 om 16:38
quote:Flip 04 januari 2012 :
Ik was smoor- en smoorverliefd op hem, liefde op het eerste gezicht, en het voelde zo goed!
Meteen in het begin is er veel gebeurd, hij is vreemdgegaan met zijn ex en zij kreeg een kind van hem. Bij zijn ex van vóór die tijd had hij toen al 2 kinderen.
Liefde maakt blind, dat is de enige reden die ik kan bedenken waarom ik toen bij hem ben gebleven.
Jammer dat je niet wakker werd geschud toen hij is vreemdgegaan met zijn ex.
Ik was smoor- en smoorverliefd op hem, liefde op het eerste gezicht, en het voelde zo goed!
Meteen in het begin is er veel gebeurd, hij is vreemdgegaan met zijn ex en zij kreeg een kind van hem. Bij zijn ex van vóór die tijd had hij toen al 2 kinderen.
Liefde maakt blind, dat is de enige reden die ik kan bedenken waarom ik toen bij hem ben gebleven.
Jammer dat je niet wakker werd geschud toen hij is vreemdgegaan met zijn ex.
Autopsies tonen onomstotelijk de injectieschade aan.
