Seks
alle pijlers
Minnaar deel 37
dinsdag 20 november 2018 om 18:26
Al 36 delen lang schrijven we over het wel en wee om en rond onze minnaars.
Vliegt jouw hart vrij rond, vangbaar met een netje voor elke jager met stoute ogen of ben je een stoere krijgster met pantser en harnas? Moeten de mannen hún hart beschermen omdat jij voor de lust gaat en niet voor de liefde?
Met andere woorden...
Kun jij een minnaar hebben zonder verliefd te worden? Blijf jij met het grootste gemak in de verlust fase hangen of verleg jij constant je grenzen? Dit topic is voornamelijk bedoeld voor gelijkgestemden, al staan we natuurlijk ook een beetje open voor andere meningen.
Het is fijn als je een avatar uploadt, zo blijven we kleurrijk en is het makkelijker om de verhalen bij de naam te plaatsen.
Probeer zo weinig mogelijk te QUOTEN, door het precaire onderwerp wensen sommige schrijf(st)ers hun postings later aan te passen. Bedankt!
Kleine AKL:
Een date is gewoon een date en géén PAK.
Een PAK is een porneauw aftel kalender.
Een PP is een porneauwpaal en de LR zijn de lage regionen.
Dan hebben we nog de Jonge God (JG) en dus ook de Oude God (OG)
Evt de GVGL oftewel God van gelijke leeftijd.
Hou het gezellig.
Vliegt jouw hart vrij rond, vangbaar met een netje voor elke jager met stoute ogen of ben je een stoere krijgster met pantser en harnas? Moeten de mannen hún hart beschermen omdat jij voor de lust gaat en niet voor de liefde?
Met andere woorden...
Kun jij een minnaar hebben zonder verliefd te worden? Blijf jij met het grootste gemak in de verlust fase hangen of verleg jij constant je grenzen? Dit topic is voornamelijk bedoeld voor gelijkgestemden, al staan we natuurlijk ook een beetje open voor andere meningen.
Het is fijn als je een avatar uploadt, zo blijven we kleurrijk en is het makkelijker om de verhalen bij de naam te plaatsen.
Probeer zo weinig mogelijk te QUOTEN, door het precaire onderwerp wensen sommige schrijf(st)ers hun postings later aan te passen. Bedankt!
Kleine AKL:
Een date is gewoon een date en géén PAK.
Een PAK is een porneauw aftel kalender.
Een PP is een porneauwpaal en de LR zijn de lage regionen.
Dan hebben we nog de Jonge God (JG) en dus ook de Oude God (OG)
Evt de GVGL oftewel God van gelijke leeftijd.
Hou het gezellig.
zondag 21 april 2019 om 20:22
Ik hen hem leren kennen op een stomme chatsite. Het was eigenlijk liefde op het 1ste woord. We werden enorm naar elkaar toegetrokken. We gaven al snel onze telefoonnummers en ik denk een week later dat hij op mijn werk stond. Ik had op dat moment al een minnaar, dus had echt niet behoefte aan een ander. Maar, wat heeft hij een moeite gedaan... na een paar maanden ben ik overstag gegaan.
Zijn vrouw heeft voor deze keer 2 maal iets door gehad. Ze had een paar berichten gelezen die onschuldig waren, dus daar gaf hij een draai aan. De laatste keer had ze te veel gelezen om er een draai aan te kunnen geven. Dus ja...
We hebben een onrustige periode meegemaakt. Dat de angst om zijn vrouw te verliezen erg groot was. We zijn toen gestopt, voor de volle 3 uur. Na 3 uren lagen we terug in elkaars armen. Hij had soms erg veel stress dat het zou uitkomen. Had hij een slecht gevoel, dan stelden we uit. Ook omdat ik weet dat stress erg nefast is voor zijn ziekte.
Zijn vrouw heeft voor deze keer 2 maal iets door gehad. Ze had een paar berichten gelezen die onschuldig waren, dus daar gaf hij een draai aan. De laatste keer had ze te veel gelezen om er een draai aan te kunnen geven. Dus ja...
We hebben een onrustige periode meegemaakt. Dat de angst om zijn vrouw te verliezen erg groot was. We zijn toen gestopt, voor de volle 3 uur. Na 3 uren lagen we terug in elkaars armen. Hij had soms erg veel stress dat het zou uitkomen. Had hij een slecht gevoel, dan stelden we uit. Ook omdat ik weet dat stress erg nefast is voor zijn ziekte.
zondag 21 april 2019 om 20:25
@Lisanne, nee was niet op zoek naar een mr Grey, die boeken heb ik jaren geleden al gelezen haha. Maar hij heeft wel de looks etc van de mr Grey die ik mij eigen toen voorstelde. Fantasie man zeg maar.
De reden van afstand is denk ik omdat we er beide te diep in zitten qua gevoelens. Ik ben vrijgezel, hij is gebonden in een relatie waar alles wat zakelijk is. Hij moet (zoals hij vanmiddag ook zei) het gesprek met zijn vriendin aan gaan, om aan te geven hoe hij zich voelt in hun relatie. Maar hij zit ook op een wachtstoel want hij geeft aan dat lastige gesprekken altijd vanuit hem moeten komen en dat is hij zat
...dus hij “wacht” totdat zij erover begint. Egoistisch is dat, heb hem dat ook gezegd.
Hij weet niet of hij verder wilt met haar, hij probeert uit te vinden waar dat aan ligt. Zoals aangegeven krijgt hij professionele hulp om op zoek te gaan naar antwoorden. Juist ook omdat ik niet zijn eerste nr2 ben. Ben mijzelf ook gaan afvragen “ben ik wel geschikt om een nr2 vrouw te zijn? Ben ik daarvoor niet teveel een gevoelsmens?”
Alles begon met lust, er was 1 aanraking waardoor er een “elektrisch schokje” door ons beiden ging en we beiden zoiets hadden van wat is dit? In eerste instantie niets mee gedaan, totdat er meer contact was, diepe gesprekken. Het bekende riedeltje.
We weten het beiden niet meer, wat we wel weten is dat hij dat gesprek niet op een eerlijke manier aan kan gaan als ik “er nog ben”. En de gevoelens tegenover elkaar zijn ook duidelijk. Al neemt hij soms meer afstand omdat dan de ratio het overneemt.
Maar hem kennende, hij houdt niet van conflicten, vind het lastig keuzes te maken omdat hij met sommige keuzes andere pijn zal doen. (Hij wilde het liefste uit mijn mond horen dat ik er mee wilde stoppen). Maarja hij doet nu drie partijen pijn, waar 1 partij niet eens weet dat er pijn is / zal zijn.
Het is gewoon zo pijnlijk, hij zei vanmiddag ook nadat hij rationeel gesproken had: “jij zou echt mijn vriendin kunnen zijn want op alles klikt het, zowel of gevoelsniveau als op het geestelijke niveau, alleen daar heb je nu niets aan. Ik weet zelf nog niet eens wat ik allemaal moet doen”
Ik denk dat ik het het lastigst vind dat hij nooit gezegd heeft niet weg te gaan bij zijn vriendin. Waaruit ik dus hoop haal.
Heb een keer eerder een paar maanden wat gehad met een gebonden man, hij had aan het begin al gezegd: ik zal mijn gezin nooit verlaten. Daardoor was het voor mij heel makkelijk om afstand te houden en verder te daten.
Bij mr Grey is dit anders omdat hij zelf niet weet of hij wel zijn relatie wilt redden.
Pfff weet niet meer wat ik moet doen...
Heb al jullie persoonlijke verhalen gelezen, de ene net wat intenser dan de ander. Sommige van jullie hebben mij aan het denken gezet, dan nam mijn ratio het ook over. Kregen dan ook ruzie en toen kwamen de emoties en het gevoel weer..
De reden van afstand is denk ik omdat we er beide te diep in zitten qua gevoelens. Ik ben vrijgezel, hij is gebonden in een relatie waar alles wat zakelijk is. Hij moet (zoals hij vanmiddag ook zei) het gesprek met zijn vriendin aan gaan, om aan te geven hoe hij zich voelt in hun relatie. Maar hij zit ook op een wachtstoel want hij geeft aan dat lastige gesprekken altijd vanuit hem moeten komen en dat is hij zat
...dus hij “wacht” totdat zij erover begint. Egoistisch is dat, heb hem dat ook gezegd.Hij weet niet of hij verder wilt met haar, hij probeert uit te vinden waar dat aan ligt. Zoals aangegeven krijgt hij professionele hulp om op zoek te gaan naar antwoorden. Juist ook omdat ik niet zijn eerste nr2 ben. Ben mijzelf ook gaan afvragen “ben ik wel geschikt om een nr2 vrouw te zijn? Ben ik daarvoor niet teveel een gevoelsmens?”
Alles begon met lust, er was 1 aanraking waardoor er een “elektrisch schokje” door ons beiden ging en we beiden zoiets hadden van wat is dit? In eerste instantie niets mee gedaan, totdat er meer contact was, diepe gesprekken. Het bekende riedeltje.
We weten het beiden niet meer, wat we wel weten is dat hij dat gesprek niet op een eerlijke manier aan kan gaan als ik “er nog ben”. En de gevoelens tegenover elkaar zijn ook duidelijk. Al neemt hij soms meer afstand omdat dan de ratio het overneemt.
Maar hem kennende, hij houdt niet van conflicten, vind het lastig keuzes te maken omdat hij met sommige keuzes andere pijn zal doen. (Hij wilde het liefste uit mijn mond horen dat ik er mee wilde stoppen). Maarja hij doet nu drie partijen pijn, waar 1 partij niet eens weet dat er pijn is / zal zijn.
Het is gewoon zo pijnlijk, hij zei vanmiddag ook nadat hij rationeel gesproken had: “jij zou echt mijn vriendin kunnen zijn want op alles klikt het, zowel of gevoelsniveau als op het geestelijke niveau, alleen daar heb je nu niets aan. Ik weet zelf nog niet eens wat ik allemaal moet doen”
Ik denk dat ik het het lastigst vind dat hij nooit gezegd heeft niet weg te gaan bij zijn vriendin. Waaruit ik dus hoop haal.
Heb een keer eerder een paar maanden wat gehad met een gebonden man, hij had aan het begin al gezegd: ik zal mijn gezin nooit verlaten. Daardoor was het voor mij heel makkelijk om afstand te houden en verder te daten.
Bij mr Grey is dit anders omdat hij zelf niet weet of hij wel zijn relatie wilt redden.
Pfff weet niet meer wat ik moet doen...
Heb al jullie persoonlijke verhalen gelezen, de ene net wat intenser dan de ander. Sommige van jullie hebben mij aan het denken gezet, dan nam mijn ratio het ook over. Kregen dan ook ruzie en toen kwamen de emoties en het gevoel weer..
zondag 21 april 2019 om 20:34
Dixi en Lisanne, ik zie de verzuchting tot het hebben van een single minnaar, romantiseren jullie dat niet al te hard? Juist een single lijkt, bij heel veel gevoelens zoals jullie dat beiden ambiëren, zomaar je ideale partner, wat de weg van je partner naar je minnaar alleen maar kleiner en gemakkelijker maakt.
Daar komt bij dat veel single minnaars zo onbetrouwbaar zijn as hell. Ze willen je vaak graag best beloven dat je de enige bent als je dat graag wilt horen maar de praktijk leert dat de meesten er meerdere liefjes op na houden. Trekken jullie hartjes dat?
Nevergiveup, wat is toch een gevoelsmens? Kan me serieus niks voorstellen bij die term. We hebben allemaal gevoelens, gedachten en een lijf. Maak je dit niet te groot?
Je lijkt jezelf nu een beetje aan de kant te zetten tot Grey zijn prut op orde heeft in het hoofd dan, wat wil jij? En hoe lang ben je bereid te wachten en hoe ver wil jij je grenzen van bijvrouw rekken?
Een collega, oh my, ontzettend onhandig. Kun je daar nog blijven werken als Grey zo ongeveer voor zijn vrouw kiest maar de banden met jou lekker warm blijft houden? Zie je jezelf -als gevoelsmens- daar tussendoor laveren?
Daar komt bij dat veel single minnaars zo onbetrouwbaar zijn as hell. Ze willen je vaak graag best beloven dat je de enige bent als je dat graag wilt horen maar de praktijk leert dat de meesten er meerdere liefjes op na houden. Trekken jullie hartjes dat?
Nevergiveup, wat is toch een gevoelsmens? Kan me serieus niks voorstellen bij die term. We hebben allemaal gevoelens, gedachten en een lijf. Maak je dit niet te groot?
Je lijkt jezelf nu een beetje aan de kant te zetten tot Grey zijn prut op orde heeft in het hoofd dan, wat wil jij? En hoe lang ben je bereid te wachten en hoe ver wil jij je grenzen van bijvrouw rekken?
Een collega, oh my, ontzettend onhandig. Kun je daar nog blijven werken als Grey zo ongeveer voor zijn vrouw kiest maar de banden met jou lekker warm blijft houden? Zie je jezelf -als gevoelsmens- daar tussendoor laveren?
zondag 21 april 2019 om 20:34
@depten, zie mijn bericht welke ik aan Lisanne had gericht.
Zag jouw berichtje pas daarna.
In ieder geval bedankt voor jouw reactie!
Ikzelf ben 27, dus jong inderdaad. Qua toekomst, of hij daarin zou passen met twee kids, hebben we het wel eens over gehad.
En wat je zegt, alles is vrij hard gegaan, sinds januari.. misschien te hard? Beiden niet verwacht dit alles. In mijn vorige berichtje kun je een beetje lezen hoe en wat.
Heb jouw “minnaarverleden” niet helemaal meegelezen. Maar hoe ben jij eroverheen gekomen of hoe ben jij ermee omgegaan?
Lastige is dat ik elke dag met hem geconfronteerd zal worden, zullen elkaar elke dag zien en ook moeten samenwerken. Misschien een voordeel dat hij bijna op vakantie gaat..
Zag jouw berichtje pas daarna.
In ieder geval bedankt voor jouw reactie!
Ikzelf ben 27, dus jong inderdaad. Qua toekomst, of hij daarin zou passen met twee kids, hebben we het wel eens over gehad.
En wat je zegt, alles is vrij hard gegaan, sinds januari.. misschien te hard? Beiden niet verwacht dit alles. In mijn vorige berichtje kun je een beetje lezen hoe en wat.
Heb jouw “minnaarverleden” niet helemaal meegelezen. Maar hoe ben jij eroverheen gekomen of hoe ben jij ermee omgegaan?
Lastige is dat ik elke dag met hem geconfronteerd zal worden, zullen elkaar elke dag zien en ook moeten samenwerken. Misschien een voordeel dat hij bijna op vakantie gaat..
zondag 21 april 2019 om 20:43
@Rooss, ja een collega, zeker weten niet handig
Bedoel “gevoelsmens” in de zin van dat ik vaker alleen mijn gevoel achterna ga en gewoon niet nadenk. Terwijl het soms beter is om gevoel even weg te zetten en mijn verstand achterna ga.
Terechte vraag die jij stelt en terechte opmerking: ik wil dit zoals het nu is in ieder geval niet. Het liefste wil ik hem. Maarja dat gaat nu niet en er is geen garantie dat dat ooit gaat lukken.
Daarom ben in gaan daten met een single man (hier open en eerlijk over geweest tegenover Grey, had het er moeilijk mee) echt een goede vent, zou mij kunnen geven wat ik wil..vind hem leuk, het klikt echter voel ik “het” niet. Ik voel niet wat ik bij Grey voel.. wat maakt die Grey zo “de ideale man”? Zijn looks? De seks? De humor? Het mysterieuze?
I dont know
Bedoel “gevoelsmens” in de zin van dat ik vaker alleen mijn gevoel achterna ga en gewoon niet nadenk. Terwijl het soms beter is om gevoel even weg te zetten en mijn verstand achterna ga.
Terechte vraag die jij stelt en terechte opmerking: ik wil dit zoals het nu is in ieder geval niet. Het liefste wil ik hem. Maarja dat gaat nu niet en er is geen garantie dat dat ooit gaat lukken.
Daarom ben in gaan daten met een single man (hier open en eerlijk over geweest tegenover Grey, had het er moeilijk mee) echt een goede vent, zou mij kunnen geven wat ik wil..vind hem leuk, het klikt echter voel ik “het” niet. Ik voel niet wat ik bij Grey voel.. wat maakt die Grey zo “de ideale man”? Zijn looks? De seks? De humor? Het mysterieuze?
I dont know
anoniem_206507 wijzigde dit bericht op 21-04-2019 20:53
Reden: Wat toegevoegd.
Reden: Wat toegevoegd.
4.80% gewijzigd
zondag 21 april 2019 om 21:29
Mijn gevoelens zijn ook prominent aanwezig maar mijn gedachten nog prominenter. Ben ik dan een een gevoelsmens of een gedachtenmens? Dat laatste lees ik nooit maar dat eerste lijkt een excuus te zijn voor ondoordachte acties. Daar val ik een beetje over.
Als je bij je single man niet voelt wat je voor Grey voelt dan vind je m eenvoudigweg niet leuk genoeg. Misschien klinkt het in gesprek maar goed, ik klik met zoveel mensen in gesprek, betekent niet dat ik een relatie met ze aan moet gaan.
Je legt je potentiële mannen nu langs de Greymeetlat, dat is sowieso wat onhandig want niemand kan natuurlijk tippen aan hem, niet op dit moment.
En natuurlijk maakt het feit dat hij onbereikbaar is hem onweerstaanbaar.
Wel bijzonder dat Grey in gesprek gaat met een prof terwijl hij het vertikt om eea aan te snijden bij zijn vrouw omdat hij vindt dat het maar eens bij haar vandaan moet komen.
En eerlijk, dit zijn natuurlijk patronen. Hij zou jou waarschijnlijk ook zo behandelen als jullie in relatie zitten. Besef je dat?
Als je bij je single man niet voelt wat je voor Grey voelt dan vind je m eenvoudigweg niet leuk genoeg. Misschien klinkt het in gesprek maar goed, ik klik met zoveel mensen in gesprek, betekent niet dat ik een relatie met ze aan moet gaan.
Je legt je potentiële mannen nu langs de Greymeetlat, dat is sowieso wat onhandig want niemand kan natuurlijk tippen aan hem, niet op dit moment.
En natuurlijk maakt het feit dat hij onbereikbaar is hem onweerstaanbaar.
Wel bijzonder dat Grey in gesprek gaat met een prof terwijl hij het vertikt om eea aan te snijden bij zijn vrouw omdat hij vindt dat het maar eens bij haar vandaan moet komen.
En eerlijk, dit zijn natuurlijk patronen. Hij zou jou waarschijnlijk ook zo behandelen als jullie in relatie zitten. Besef je dat?
zondag 21 april 2019 om 21:57
Ik lees hierboven wat over single minnaars. Mijn minnaar is single en eerlijk gezegd denk ik weleens: had hij ook maar relatie. Waarom? Omdat het, gek genoeg, misschien fijner zou voelen als hij dit óók stiekem moest doen (ik heb een relatie, man weet dit niet).
Dat ik niet de enige ben die thuis soms dingen moet verzinnen, of stress heeft voor een afspraak.
Hij ziet ook anderen, daar is hij redelijk open over. Al ga ik er nu nog niet vanuit dat hij àlles met me deelt. Op dit moment maakt me dat echt niet uit dat hij ook anderen ziet, dat weet je met een single minnaar, maar je weet natuurlijk niet hoe je er in de toekomst tegenaan gaat kijken.
De andere kant van zijn single zijn is dat we thuis bij hem kunnen afspreken en hij heel flexibel is met onze dates.
Best heel fijn.
Dat ik niet de enige ben die thuis soms dingen moet verzinnen, of stress heeft voor een afspraak.
Hij ziet ook anderen, daar is hij redelijk open over. Al ga ik er nu nog niet vanuit dat hij àlles met me deelt. Op dit moment maakt me dat echt niet uit dat hij ook anderen ziet, dat weet je met een single minnaar, maar je weet natuurlijk niet hoe je er in de toekomst tegenaan gaat kijken.
De andere kant van zijn single zijn is dat we thuis bij hem kunnen afspreken en hij heel flexibel is met onze dates.
Best heel fijn.
maandag 22 april 2019 om 06:43
Mijn man is voor 2 weken vertrokken. 2 weken alleen thuis. Ik weet niet hoe ik die ga doorkomen.
Mja, idd dat is wel het nadeel van een single minnaar, het feit dat hij ook anderen ziet. Ik denk dat ik het daar moeilijk mee zou hebben als het zo'n intense relatie is. Ik denk sowieso dat ik niet klaar ben voor iemand nieuw. Dan zou ik mezelf voorbij hollen.
Mja, idd dat is wel het nadeel van een single minnaar, het feit dat hij ook anderen ziet. Ik denk dat ik het daar moeilijk mee zou hebben als het zo'n intense relatie is. Ik denk sowieso dat ik niet klaar ben voor iemand nieuw. Dan zou ik mezelf voorbij hollen.
maandag 22 april 2019 om 06:46
Niet flauw bedoeld, maar jij ziet toch ook een ander?officediva schreef: ↑21-04-2019 21:57Op dit moment maakt me dat echt niet uit dat hij ook anderen ziet, dat weet je met een single minnaar, maar je weet natuurlijk niet hoe je er in de toekomst tegenaan gaat kijken.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
maandag 22 april 2019 om 10:59
Goed punt! Eerlijk, nee als hij er in dat geval allerlei scharrels op na zou houden, zou ik dat zeker geen optie vinden..Rooss4.0 schreef: ↑21-04-2019 20:34Dixi en Lisanne, ik zie de verzuchting tot het hebben van een single minnaar, romantiseren jullie dat niet al te hard? Juist een single lijkt, bij heel veel gevoelens zoals jullie dat beiden ambiëren, zomaar je ideale partner, wat de weg van je partner naar je minnaar alleen maar kleiner en gemakkelijker maakt.
Daar komt bij dat veel single minnaars zo onbetrouwbaar zijn as hell. Ze willen je vaak graag best beloven dat je de enige bent als je dat graag wilt horen maar de praktijk leert dat de meesten er meerdere liefjes op na houden. Trekken jullie hartjes dat?
Sowieso is dat hele minnaar gebeuren eigenlijk niks voor mij...Het is dat ik mijn hart verloren ben en mijn nr2 niet meer wil missen, maar alle gedoe eromheen vind ik sowieso eigenlijk zelfmarteling.. daar bewust opnieuw voor kiezen is geen optie.
maandag 22 april 2019 om 11:08
Gek is dat hè? Ik denk er terugkijkend net zo over. Wat een gedoe eigenlijk allemaal! Wat heb ik mezelf "aangedaan" door jarenlang een tweede viool te spelen, willens en wetens hoor, dat wel.
Toen H en ik elkaar een poosje kende voelde ik ook al snel dat mijn hart mijn borstkas uitgleed. En hij, gladde prater als hij is kon mij enorm het gevoel geven dat hij me écht zag en heel stiekem durfde ik te denken dat er misschien wel geen anderen zouden zijn. Hij was zo enorm aandachtsvol, daar konden toch haast geen andere dames bij?? Oh boy, was I wrong. En natuurlijk vertelde hij dat niet, hij keek wel uit. Hij wist en voelde heus wel dat ik m leuker vond dan heel gezond voor me was en wist dat ik meteen vandoor zou fietsen. En dat klopte ook.
En nu weet ik ook pas dat ik maar een fractie van de H heb gezien dan ik nu zie. Hij kan nog veel liever, nog veel aandachtsvoller zijn, er nóg mooiere woorden uitpersen. Tja, wat ken je je minnaar nu helemaal hè? Ik denk dat ze vaak een flink stuk lieten zien maar ook een stuk niet. En ik denk dat ik dat zelf ook deed. Niet heel bewust maar toch..
Toen H en ik elkaar een poosje kende voelde ik ook al snel dat mijn hart mijn borstkas uitgleed. En hij, gladde prater als hij is kon mij enorm het gevoel geven dat hij me écht zag en heel stiekem durfde ik te denken dat er misschien wel geen anderen zouden zijn. Hij was zo enorm aandachtsvol, daar konden toch haast geen andere dames bij?? Oh boy, was I wrong. En natuurlijk vertelde hij dat niet, hij keek wel uit. Hij wist en voelde heus wel dat ik m leuker vond dan heel gezond voor me was en wist dat ik meteen vandoor zou fietsen. En dat klopte ook.
En nu weet ik ook pas dat ik maar een fractie van de H heb gezien dan ik nu zie. Hij kan nog veel liever, nog veel aandachtsvoller zijn, er nóg mooiere woorden uitpersen. Tja, wat ken je je minnaar nu helemaal hè? Ik denk dat ze vaak een flink stuk lieten zien maar ook een stuk niet. En ik denk dat ik dat zelf ook deed. Niet heel bewust maar toch..
anoniem_69302932269ed wijzigde dit bericht op 22-04-2019 11:25
0.09% gewijzigd
maandag 22 april 2019 om 11:23
Never give up, uit jou berichten maak ik op dat heel erg graag zou willen dat hij voor jou kiest...
Ook schrijf je dat je hem leuk vindt vanwege de seks, de humor en het mysterieuze.
Je bent 27, hij dus 46.
Heb je al wel eens een echte langdurige relatie met iemand gehad, samen gewoond?
Ik denk dat je vast niet wilt horen, maar dat mysterieuze verdwijnt als sneeuw voor de zon zodra je een vaste relatie aan zou gaan, zo gauw je met elkaar moet overleggen over wie de boodschappen doet, het eten kookt en de vaat doet, komt er veel meer bij kijken dan seks, humor en mysterie.. om nog het feit dat hij 2 kinderen heeft niet eens te benoemen.. Ook gezien je hem Grey noemt en de dingen die je schrijft vraag ik me af in hoeverre jouw beeld van met hem in een vaste relatie realistisch is.
Ik denk dat hij vooral heel spannend is omdat hij onbereikbaar is, ouder is, hij je alles vertelt en toch mysterieus is.. maar een vaste relatie met kinderen erbij, is echt een heel ander verhaal dan een sprookje uit een boek of film.. Ga maar eens na hoe zijn dagelijks leven thuis met zijn gezin eruit ziet.
Daarnaast kampt hij ook nog eens met psychische problemen.
Romantiseer je niet een beetje te veel?
Ook schrijf je dat je hem leuk vindt vanwege de seks, de humor en het mysterieuze.
Je bent 27, hij dus 46.
Heb je al wel eens een echte langdurige relatie met iemand gehad, samen gewoond?
Ik denk dat je vast niet wilt horen, maar dat mysterieuze verdwijnt als sneeuw voor de zon zodra je een vaste relatie aan zou gaan, zo gauw je met elkaar moet overleggen over wie de boodschappen doet, het eten kookt en de vaat doet, komt er veel meer bij kijken dan seks, humor en mysterie.. om nog het feit dat hij 2 kinderen heeft niet eens te benoemen.. Ook gezien je hem Grey noemt en de dingen die je schrijft vraag ik me af in hoeverre jouw beeld van met hem in een vaste relatie realistisch is.
Ik denk dat hij vooral heel spannend is omdat hij onbereikbaar is, ouder is, hij je alles vertelt en toch mysterieus is.. maar een vaste relatie met kinderen erbij, is echt een heel ander verhaal dan een sprookje uit een boek of film.. Ga maar eens na hoe zijn dagelijks leven thuis met zijn gezin eruit ziet.
Daarnaast kampt hij ook nog eens met psychische problemen.
Romantiseer je niet een beetje te veel?
maandag 22 april 2019 om 11:29
Als je 27 bent mag dat 
Poeh, als ik denk aan die tijd allemachtig. Ik leefde een veel serieuzer leven dan ik nu doe, had me enorme verantwoordelijkheden op mn hals gehaald, ik trouwde op die leeftijd en een jaar later kwam kind 1. Terugkijkend denk ik dat ik beter af was geweest met een 20 jaar oude lover woeha!
Nah, gekkigheid. Ik lees dat overgeromantiseer natuurlijk ook. De luiken gaan wel een keer open bij Nevergiveup denk ik zo.
Dixi, wat is er in dit stadium lastig aan 2 weken alleen thuis zijn? Mis je de afleiding die je man normaliter geeft? Het lijkt mij juist ergens wel fijn om het verlies van je minnaar echt ruimte te kunnen geven zonder dat je je moet inhouden omdat je man om je heen drentelt of heb je die behoefte niet zo? Zijn er ook kindjes bij jou?
Poeh, als ik denk aan die tijd allemachtig. Ik leefde een veel serieuzer leven dan ik nu doe, had me enorme verantwoordelijkheden op mn hals gehaald, ik trouwde op die leeftijd en een jaar later kwam kind 1. Terugkijkend denk ik dat ik beter af was geweest met een 20 jaar oude lover woeha!
Nah, gekkigheid. Ik lees dat overgeromantiseer natuurlijk ook. De luiken gaan wel een keer open bij Nevergiveup denk ik zo.
Dixi, wat is er in dit stadium lastig aan 2 weken alleen thuis zijn? Mis je de afleiding die je man normaliter geeft? Het lijkt mij juist ergens wel fijn om het verlies van je minnaar echt ruimte te kunnen geven zonder dat je je moet inhouden omdat je man om je heen drentelt of heb je die behoefte niet zo? Zijn er ook kindjes bij jou?
anoniem_69302932269ed wijzigde dit bericht op 22-04-2019 11:43
0.32% gewijzigd
maandag 22 april 2019 om 11:40
Rooss, die zin: 'wat heb ik mezelf aangedaan', die heb ik me het afgelopen half jaar wel honderd keer gesteld ja...
Wat heb ik vaak op t punt gestaan weg te fietsen, vanwege gemis of pijn, dingen waar ik geen last van zou hebben gehad als ik het niet was aangegaan. Maar de liefde voor hem bleek elke keer net wat sterker in combi dat hij ook álles deed het in stand te houden. Ook steeds weer te zien hoeveel hij om mij geeft, houdt me op de been door te zetten.. Hij heeft niet de meest makkelijke getroffen
bij menig ander was het al lang stuk gelopen.. feit dat hij nooit is weggerend maakt hem ook waard zelf door te vechten..
Wat vind ik het bewonderingswaardig dat jij nadat het uitkwam met H , toch gebleven bent, ik was echt al lang weg geweest zou zoiets mij overkomen.. twijfel je nooit?
Wat heb ik vaak op t punt gestaan weg te fietsen, vanwege gemis of pijn, dingen waar ik geen last van zou hebben gehad als ik het niet was aangegaan. Maar de liefde voor hem bleek elke keer net wat sterker in combi dat hij ook álles deed het in stand te houden. Ook steeds weer te zien hoeveel hij om mij geeft, houdt me op de been door te zetten.. Hij heeft niet de meest makkelijke getroffen
bij menig ander was het al lang stuk gelopen.. feit dat hij nooit is weggerend maakt hem ook waard zelf door te vechten..Wat vind ik het bewonderingswaardig dat jij nadat het uitkwam met H , toch gebleven bent, ik was echt al lang weg geweest zou zoiets mij overkomen.. twijfel je nooit?
maandag 22 april 2019 om 11:57
Jazeker twijfel ik. Vaak ook. Niet aan zijn liefde, dat beslist niet maar ik betwijfel wel vaak of ik op termijn genoeg voor hem zal zijn, of zijn ego-erectie-verslaving de kop weer op komt steken als er een leuke dame om de hoek komt gluren. Of ik voldoende in zijn behoeften kan voorzien. Of ik mooi, leuk, lekker en spannend genoeg ben.
Ik zie hem nog steeds als een soort van halfgod, als gods gift to women, zo übermannelijk, enorm goed in bed, grappig, slim en enorm aandachtsvol. En ik...ja, ik ben gewoon Rooss met al mijn nukken en emoties en een lijf dat kindertjes gedragen en gebaard heeft.
Toen al zijn geheimen op tafel kwamen ben ik door diepe dalen gegaan. Hij vertelde mondjesmaat hoe ons minnaarjaar eruit had gezien, er kwamen steeds meer vrouwen, geheimen en lulverhalen bij. Natuurlijk ben ik in gedachten 1000 keer weggerend, bij hem vandaan, van de onveiligheid naar de stabiliteit van mijn singlebestaan want ik wás een superstabiele single maar mijn hart bleef dralen, die had geen zin om mee te rennen met mijn kop. Gelukkig ben ik geen gedachtenmens
Ik had dondersgoed in de gaten dat de pijn om de leugens en zijn versnippering niet weg zouden gaan als ik weg zou rennen, die pijn rende gewoon gezellig mee.
Alleen... hem opgeven zou nog meer pijn meebrengen, waarom zou ik het niet gewoon proberen, hem het voordeel van de twijfel gunnen?
Aan zijn liefde twijfel ik niet. Aan zijn trouw ook niet. Soms heb ik nog last van het verleden, dan steekt die duivel het kopje even op door een verkeerd geplaatste opmerking of een fout begrepen grapje. Ik wil hem niet monddood maken maar ik wil ook niet dat er constant willens en wetens op pijnpunten wordt geduwd. Dat brengt wel eens wat onbalans mee tussen ons. Aan de andere kant zorgen dat soort pijnmomentjes er ook voor dat het een onderwerp blijft. Ik mag H heel vaak vertellen hoeveel pijn het deed, hoe onzeker ik er soms nog steeds van word. Hij wijst me nooit af, biedt altijd een luisterend oor en vertelt me hoe zeer hij zijn best nú doet om de betrouwbare lover te zijn die hij is. Hij doet daar echt nog steeds enorm zijn best voor!
En dat allemaal bij elkaar maakt het enorm de moeite waard dat ik gebleven ben. "Emotioneel robuust" zoals hij mij in die tijd noemde. Het is zo lekker leerzaam allemaal.
Ik zie hem nog steeds als een soort van halfgod, als gods gift to women, zo übermannelijk, enorm goed in bed, grappig, slim en enorm aandachtsvol. En ik...ja, ik ben gewoon Rooss met al mijn nukken en emoties en een lijf dat kindertjes gedragen en gebaard heeft.
Toen al zijn geheimen op tafel kwamen ben ik door diepe dalen gegaan. Hij vertelde mondjesmaat hoe ons minnaarjaar eruit had gezien, er kwamen steeds meer vrouwen, geheimen en lulverhalen bij. Natuurlijk ben ik in gedachten 1000 keer weggerend, bij hem vandaan, van de onveiligheid naar de stabiliteit van mijn singlebestaan want ik wás een superstabiele single maar mijn hart bleef dralen, die had geen zin om mee te rennen met mijn kop. Gelukkig ben ik geen gedachtenmens
Ik had dondersgoed in de gaten dat de pijn om de leugens en zijn versnippering niet weg zouden gaan als ik weg zou rennen, die pijn rende gewoon gezellig mee.
Alleen... hem opgeven zou nog meer pijn meebrengen, waarom zou ik het niet gewoon proberen, hem het voordeel van de twijfel gunnen?
Aan zijn liefde twijfel ik niet. Aan zijn trouw ook niet. Soms heb ik nog last van het verleden, dan steekt die duivel het kopje even op door een verkeerd geplaatste opmerking of een fout begrepen grapje. Ik wil hem niet monddood maken maar ik wil ook niet dat er constant willens en wetens op pijnpunten wordt geduwd. Dat brengt wel eens wat onbalans mee tussen ons. Aan de andere kant zorgen dat soort pijnmomentjes er ook voor dat het een onderwerp blijft. Ik mag H heel vaak vertellen hoeveel pijn het deed, hoe onzeker ik er soms nog steeds van word. Hij wijst me nooit af, biedt altijd een luisterend oor en vertelt me hoe zeer hij zijn best nú doet om de betrouwbare lover te zijn die hij is. Hij doet daar echt nog steeds enorm zijn best voor!
En dat allemaal bij elkaar maakt het enorm de moeite waard dat ik gebleven ben. "Emotioneel robuust" zoals hij mij in die tijd noemde. Het is zo lekker leerzaam allemaal.
maandag 22 april 2019 om 12:00
Ik snap dat je kan vallen over het “gevoelsmens” dingetje. Val daar zelf ook steeds over (maar dan op een andere manier als jou)... altijd maar dat gevecht tussen ratio en gevoel.. ik volg altijd mijn gevoel.. betekent vaak vallen, opstaan, pijn maar daarnaast ook intens genieten van de dingen die wel kloppen.Rooss4.0 schreef: ↑21-04-2019 21:29Mijn gevoelens zijn ook prominent aanwezig maar mijn gedachten nog prominenter. Ben ik dan een een gevoelsmens of een gedachtenmens? Dat laatste lees ik nooit maar dat eerste lijkt een excuus te zijn voor ondoordachte acties. Daar val ik een beetje over.
Als je bij je single man niet voelt wat je voor Grey voelt dan vind je m eenvoudigweg niet leuk genoeg. Misschien klinkt het in gesprek maar goed, ik klik met zoveel mensen in gesprek, betekent niet dat ik een relatie met ze aan moet gaan.
Je legt je potentiële mannen nu langs de Greymeetlat, dat is sowieso wat onhandig want niemand kan natuurlijk tippen aan hem, niet op dit moment.
En natuurlijk maakt het feit dat hij onbereikbaar is hem onweerstaanbaar.
Wel bijzonder dat Grey in gesprek gaat met een prof terwijl hij het vertikt om eea aan te snijden bij zijn vrouw omdat hij vindt dat het maar eens bij haar vandaan moet komen.
En eerlijk, dit zijn natuurlijk patronen. Hij zou jou waarschijnlijk ook zo behandelen als jullie in relatie zitten. Besef je dat?
Je hebt ook wel gelijk wat betreft single man.. moet hem ook niet gaan gebruiken zodat ik mij eigen niet teveel focus op Grey.
Wat ik begrijp van Grey, is dat er thuis vooral praktische zaken worden besproken. Maar als zij vraagt “hoe gaat het” hij zelf wat gereserveerder is en niet alles verteld omdat, naar zijn zeggen, gesprekken op dieper niveau vanuit haar snel worden afgekapt..
Dat is natuurlijk niet mijn probleem, daar moet hij met haar uitkomen als hij dat wilt.
En wat je zegt over die patronen, die heb ik gezien. Vooral gezien, het besef is er nog niet. En moet dat wel meer doen zodat ik afstand kan nemen.
maandag 22 april 2019 om 12:17
@Lisanne,
Haha sommige dingen wil je inderdaad niet horen, maar aan gepamper heb je ook niks. Waarheid is soms hard wordt er ook wel eens gezegd he, het helpt om na te denken..
Het feit dat hij ouder is maakt niet uit, daar wordt hij niet aantrekkelijker door, mijn laatste twee exen, waar ik een lange relatie mee had, waren beide ook 10 jaar ouder waarvan er 1 een kind had.
De reden dat ik hem Grey noem, is puur omdat hij de looks heeft van de Grey die ik mij eigen had voorgesteld in die boeken, daarom heen helemaal niks. Ook niet het verhaal of de seks die in dat boek wordt beschreven.
Wat je vraagt: romantiseer je het niet te veel?
Ja dat doe ik, 100%. En daar baal ik ook van! Zit op dit moment flink in mijn ratio en denk het is goed zo! Echter morgen zie ik hem op het werk.. dan maar zien hoe het dan is.
En dat mysterieuze, hij is niet een “what you see is what you get” man. Er schuilt veel achter zijn ogen, hij lacht veel weg. Echter zie ik dat en confronteer ik hem er mee. Dat vindt hij lastig.. maar ook fijn.
Dan is er de vraag: moet ik dat wel doen? Moet zijn vriendin niet die “rol” hebben?
Punt is, zij ziet dat niet. Beide een verschillend leven, zij druk met haar baan, hij in tussen tijd een eigen leven gevormd. En die twee levens zijn al een paar jaar op twee paden. Beide nemen niet de stap om dat weer op 1 pad proberen te krijgen.. wie ben ik dan om dat wel te proberen? Die vraag stel ik mij eigen nu even..
@Rooss, in rationele zin zijn die luiken allang bijna volledig open. Op gevoelsgebied, zijn ze dicht met flinke sloten erop.
Normaal ben ik een nuchter persoon (ook moeten leren na een zware periode in mijn leven, heb mijzelf opnieuw leren kennen). Er werd weleens gezegd: je bent te goed in het nemen van afscheid.
Was dat nu ook maar zo
Moet wel zeggen, dat jij echt veel rake dingen zegt. Uit eigen ervaringen dan wel, maar sommige dingen helpen echt om goed na te denken over bepaalde punten!
Haha sommige dingen wil je inderdaad niet horen, maar aan gepamper heb je ook niks. Waarheid is soms hard wordt er ook wel eens gezegd he, het helpt om na te denken..
Het feit dat hij ouder is maakt niet uit, daar wordt hij niet aantrekkelijker door, mijn laatste twee exen, waar ik een lange relatie mee had, waren beide ook 10 jaar ouder waarvan er 1 een kind had.
De reden dat ik hem Grey noem, is puur omdat hij de looks heeft van de Grey die ik mij eigen had voorgesteld in die boeken, daarom heen helemaal niks. Ook niet het verhaal of de seks die in dat boek wordt beschreven.
Wat je vraagt: romantiseer je het niet te veel?
Ja dat doe ik, 100%. En daar baal ik ook van! Zit op dit moment flink in mijn ratio en denk het is goed zo! Echter morgen zie ik hem op het werk.. dan maar zien hoe het dan is.
En dat mysterieuze, hij is niet een “what you see is what you get” man. Er schuilt veel achter zijn ogen, hij lacht veel weg. Echter zie ik dat en confronteer ik hem er mee. Dat vindt hij lastig.. maar ook fijn.
Dan is er de vraag: moet ik dat wel doen? Moet zijn vriendin niet die “rol” hebben?
Punt is, zij ziet dat niet. Beide een verschillend leven, zij druk met haar baan, hij in tussen tijd een eigen leven gevormd. En die twee levens zijn al een paar jaar op twee paden. Beide nemen niet de stap om dat weer op 1 pad proberen te krijgen.. wie ben ik dan om dat wel te proberen? Die vraag stel ik mij eigen nu even..
@Rooss, in rationele zin zijn die luiken allang bijna volledig open. Op gevoelsgebied, zijn ze dicht met flinke sloten erop.
Normaal ben ik een nuchter persoon (ook moeten leren na een zware periode in mijn leven, heb mijzelf opnieuw leren kennen). Er werd weleens gezegd: je bent te goed in het nemen van afscheid.
Was dat nu ook maar zo
Moet wel zeggen, dat jij echt veel rake dingen zegt. Uit eigen ervaringen dan wel, maar sommige dingen helpen echt om goed na te denken over bepaalde punten!
maandag 22 april 2019 om 13:20
Ik lees veel rake dingen in de laatste posts en vooral aan de posts van Marana en Roos heb ik heel veel gehad en nóg. Ik houd enorm van jullie directheid en het beestje bij de naam noemen, heb niet zoveel met bepaalde zweverigheid en woorden als ‘gevoelsmens’ en ‘verbinding’. Ik heb me afgevraagd waarom en wellicht ligt dit aan het feit dat bij mij en minnaar deze verbondenheid zo vanzelfsprekend is geworden en gegroeid in ruim 2 jaar tijd.
Ik heb in deze 2 jaar ook enorm veel geleerd over mezelf, ik dacht nl dat ik als single zijnde best seks kon hebben uit pure lust. Dat was het ook in het begin, maar kwam er ook al heel snel achter dat ik alleen op deze manier seks kon hebben, omdat ik hem meer dan leuk vond. En ja, dan komen er ook weer andere obstakels en gevoelens bij.
Nu, na 2 jaar, merk ik dat ik goed weet wat ik aan hem heb en dat geeft zoveel rust. Wij bespreken werkelijk alles met elkaar, soms ook over zijn huwelijk en daardoor voel ik ook totaal geen jaloezie richting dat deel van zijn leven. Als hij op vakantie gaat met zijn vrouw, wens ik hen ook oprecht veel plezier samen. Ik weet nl dat zijn gevoel voor mij totaal losstaat van zijn huwelijk of vrouw.
Het is niet meer alleen lust wat ons bindt en dat heb ik vooral gemerkt tijdens een periode dat ik een wrak was door een enorme rugblessure. Ik cancelde onze dates, maar daar wilde hij niks van horen, hij kwam toch. Ipv stomende seks stond hij mijn woonkamer te stofzuigen of mijn keuken te schrobben
Dat was toch het minst wat hij voor mij kon doen zei hij dan, heerlijk!
Waar ik mezelf eerst nog ontzettend in bescherming nam, durf ik nu te zeggen dat ik van hem houd. Mocht het ooit eindigen tussen ons, dan ben ik hem dankbaar dat ik mezelf na 15 jaar weer heb durven openstellen voor een man. Al hoop ik dat wij nog heel lang samen kunnen genieten van wat wij delen en opgebouwd hebben.
Ik heb in deze 2 jaar ook enorm veel geleerd over mezelf, ik dacht nl dat ik als single zijnde best seks kon hebben uit pure lust. Dat was het ook in het begin, maar kwam er ook al heel snel achter dat ik alleen op deze manier seks kon hebben, omdat ik hem meer dan leuk vond. En ja, dan komen er ook weer andere obstakels en gevoelens bij.
Nu, na 2 jaar, merk ik dat ik goed weet wat ik aan hem heb en dat geeft zoveel rust. Wij bespreken werkelijk alles met elkaar, soms ook over zijn huwelijk en daardoor voel ik ook totaal geen jaloezie richting dat deel van zijn leven. Als hij op vakantie gaat met zijn vrouw, wens ik hen ook oprecht veel plezier samen. Ik weet nl dat zijn gevoel voor mij totaal losstaat van zijn huwelijk of vrouw.
Het is niet meer alleen lust wat ons bindt en dat heb ik vooral gemerkt tijdens een periode dat ik een wrak was door een enorme rugblessure. Ik cancelde onze dates, maar daar wilde hij niks van horen, hij kwam toch. Ipv stomende seks stond hij mijn woonkamer te stofzuigen of mijn keuken te schrobben
Dat was toch het minst wat hij voor mij kon doen zei hij dan, heerlijk!
Waar ik mezelf eerst nog ontzettend in bescherming nam, durf ik nu te zeggen dat ik van hem houd. Mocht het ooit eindigen tussen ons, dan ben ik hem dankbaar dat ik mezelf na 15 jaar weer heb durven openstellen voor een man. Al hoop ik dat wij nog heel lang samen kunnen genieten van wat wij delen en opgebouwd hebben.
maandag 22 april 2019 om 15:49
Rooss: Waarom zet je hem op een voetstuk en haal je jezelf zo naar beneden?
Is het niet vermoeiend om je best te blijven doen leuk en spannend te blijven uit angst dat hij anders op een dag een ander boven jou verkiest?
Ik snap heel goed dat het pijnlijk is nog steeds verhalen over zijn verleden en exen te horen, zeker als jij toen ook in die tijd met hem samen was. Waarom wil hij dit zo graag blijven vertellen? Zou het niet kunnen dat hij dit (on)bewust doet om te voeden hoe gewild hij wel niet is/was, en hoe blij je met hem zou moeten zijn dat hij voor jou is gegaan?
Jij met nukken en emoties en een lijf dat kindertjes gedragen en gebaard heeft.. er zijn vast vrouwen die meer nukken, emoties hebben en kindertjes gedragen en gebaard hebben, bij wie de mannen ook niet weghollen.. Dat is zeker geen graadmeter Sterker nog hij zet alle anderen voor je aan de kant, heeft 100% voor je gekozen en hij blijft je bevestigen. Misschien dat nukken en emoties zelfs in je voordeel kunnen werken, met jou is het vast nooit saai en het maakt je misschien in zijn ogen helemaal op en top vrouwelijk 
Is het niet vermoeiend om je best te blijven doen leuk en spannend te blijven uit angst dat hij anders op een dag een ander boven jou verkiest?
Ik snap heel goed dat het pijnlijk is nog steeds verhalen over zijn verleden en exen te horen, zeker als jij toen ook in die tijd met hem samen was. Waarom wil hij dit zo graag blijven vertellen? Zou het niet kunnen dat hij dit (on)bewust doet om te voeden hoe gewild hij wel niet is/was, en hoe blij je met hem zou moeten zijn dat hij voor jou is gegaan?
Jij met nukken en emoties en een lijf dat kindertjes gedragen en gebaard heeft.. er zijn vast vrouwen die meer nukken, emoties hebben en kindertjes gedragen en gebaard hebben, bij wie de mannen ook niet weghollen.. Dat is zeker geen graadmeter
Sterker nog hij zet alle anderen voor je aan de kant, heeft 100% voor je gekozen en hij blijft je bevestigen. Misschien dat nukken en emoties zelfs in je voordeel kunnen werken, met jou is het vast nooit saai en het maakt je misschien in zijn ogen helemaal op en top vrouwelijk
maandag 22 april 2019 om 16:59
Ik ben nog lekker samen met mijn minnaar en geniet, alleen als de kust echt veilig is, volop van hem.nevergiveup-_- schreef: ↑21-04-2019 20:34@depten, zie mijn bericht welke ik aan Lisanne had gericht.
Zag jouw berichtje pas daarna.
In ieder geval bedankt voor jouw reactie!
Ikzelf ben 27, dus jong inderdaad. Qua toekomst, of hij daarin zou passen met twee kids, hebben we het wel eens over gehad.
En wat je zegt, alles is vrij hard gegaan, sinds januari.. misschien te hard? Beiden niet verwacht dit alles. In mijn vorige berichtje kun je een beetje lezen hoe en wat.
Heb jouw “minnaarverleden” niet helemaal meegelezen. Maar hoe ben jij eroverheen gekomen of hoe ben jij ermee omgegaan?
Lastige is dat ik elke dag met hem geconfronteerd zal worden, zullen elkaar elke dag zien en ook moeten samenwerken. Misschien een voordeel dat hij bijna op vakantie gaat..
Mijn man heeft Erectieproblemen en een laag libido waardoor ik de begeerte steeds meer ging missen. Mijn minnaar heeft heel erg zijn best moeten doen en uiteindelijk ben ik overstag gegaan. Beste keus ever alhoewel ik ook mijn momenten wel heb waarop de twijfel toeslaat en ik me een enorme bedrieger voel. Mijn minnaar is inmiddels gescheiden en wil heel graag een toekomst met mij. Voor mij geen optie en daarin ben ik vanaf het begin, heel duidelijk over geweest. Dat maakt wel dat ik wat op de rem sta omdat ik hem geen valse verwachtingen wil geven. Zoveel mensen, zoveel verhalen met ieder een eigen reden om voor ene minnaar te kiezen. Ik veroordeel niks. We zijn volwassen mensen en blijkbaar hebben we deze levenslesjes nodig.
Nevergiveup, houden jullie het afstand nemen nog vol?
maandag 22 april 2019 om 17:20
Omdat ik het lekker vind om hem op een voetstuk te hebben en houden. En ook redelijk nieuw voor me, ik stond altijd op het voetstuk en pleurde er ook altijd af. Hem als halfgod zien maakt dat ik het nooit als vanzelfsprekend zie, ik vind het fijn om mijn best voor hem te doen en inderdaad, het stukje spanning dat hij ervoor zou kunnen kiezen om een deur verderop te gaan houdt me wakker en scherp en op een verknipte manier vind ik dat fijn.Lisanne804 schreef: ↑22-04-2019 15:49Rooss: Waarom zet je hem op een voetstuk en haal je jezelf zo naar beneden?
Mezelf naar beneden halen doe ik inderdaad ook, een oud mechanisme dat me wel eens behoorlijk in de weg zit. Levensles 14 wordt dan ook om hiermee af te rekenen maar die tools bezit ik nog even niet, dat komt wel. Ik besef het dus stap 1 is gezet.
Het is beslist niet zo dat hij oude verhalen oprakelt en het is dus ook niet zo dat hij dat gebruikt om mij te laten weten hoe goed hij in de markt ligt. Het is gewoon een gespreksonderwerp tussen ons, het woelige begin en die toch o zo leuke minnaartijd. En heel soms komt er dan nog een staartje van een lijkje uit de kast, een minileugentje dat nog niet opgebiecht was en dat doet dan tóch weer even pijn. Of een grapje dat bij mij verkeerd valt, humor is sowieso wel eens een lastig ding tussen ons, en hij snapt dan niet hoe ik dingen zo negatief uit kan leggen terwijl hij me constant de liefde en de trouw verklaart.
Je laatste alinea is de spijker op de kop, hij vindt me met al mijn nukjes en pijnpuntjes juist enorm onweerstaanbaar, de leukste vrouw die hij ooit heeft ontmoet.
Ik kan slecht geloven dat de man waar ik zó naar opkijk zo enorm voor me gekozen heeft en dat ook constant laat merken en laat voelen. Heel gek is dat. Ik ben er sinds een paar weken ook achter waar dat aan ligt, ik heb mezelf zomaar iets horen uitroepen in emotie en ik dacht even "huh, zei ik dat? Heb ik daar nou nóg niet mee afgerekend??". Schijnbaar niet. En zo blijf ik lerende.
maandag 22 april 2019 om 19:14
nevergiveup-_- schreef: ↑22-04-2019 12:00
Wat ik begrijp van Grey, is dat er thuis vooral praktische zaken worden besproken. Maar als zij vraagt “hoe gaat het” hij zelf wat gereserveerder is en niet alles verteld omdat, naar zijn zeggen, gesprekken op dieper niveau vanuit haar snel worden afgekapt..
Dat is natuurlijk niet mijn probleem, daar moet hij met haar uitkomen als hij dat wilt.
Die eerste paar woorden in het stukje wat ik quote, dat is zegt het al he. 'Wat ik begrijp van hem'. Je hoort maar 1 kant van het verhaal. Dat zie je goed. Hoezo is zij druk met haar werk? Hij niet dan? En de kinderen?
Jammer dat hij het zelf al afkapt bij de vraag hoe het gaat, dan kom je ook nooit dieper. Hij zou daar ook anders mee om kunnen gaan, als zij iets afkapt aangeven dat hij het gesprek vanavond/in het weekend op een rustig moment wel voort wil zetten bijvoorbeeld.
Wat iemand anders ook al schreef: bijzonder dat hij liever met een professional spreekt dan met zijn vrouw. Dat geeft wel aan dat het thuis niet goed zit.
Ik zie nog wel meer alarmbellen mbt deze man. Het leeftijdsverschil is an sich misschien niet zo'n probleem, wel het feit dat hij in een andere levensfase zit en (puber?)kinderen heeft. Heb jij een kinderwens, en heeft hij die behoefte nog wel? Zou hij het nog eens aan kunnen, gebroken nachten en zo? Daarnaast is het een collega, en ben jij niet de eerste waarmee hij is vreemdgegaan.
Mijn vriend heeft tijdens zijn huwelijk voor dat hij met mij datete ook een paar andere minnaressen gehad (kortdurend). Net als ik tijdens mijn huwelijk meerdere minnaren heb gehad (ik lag in scheiding toen ik mijn vriend ontmoette). Ik geloof niet in 'eens een vreemdganger altijd een vreemdganger'. Maar de combi met thuis niet het gesprek aan durven gaan en het leeftijdsverschil is het wel een extra drempel.
Tussen onze eerste ontmoeting en zijn besluit om te gaan scheiden zat een maand of 8. In die tijd heb ik wel met andere mannen gechat en soms gedate, maar net als jij vond ik die mannen toen lang niet zo leuk als mijn minnaar. Tot ik op een zaterdag via een website in contact kwam met een leuke man, en zondag met hem ben gaan lunchen en wandelen. Mijn minnaar wist niet dat ik die date had (in het weekend hadden we weinig contact). Dit was de eerste man die me deed wankelen sinds mijn minnaar. En juist dat weekend hakte mijn minnaar thuis de knoop door, zette hij de scheiding in gang, en zijn we het toch samen gaan proberen.
Het kan dus wel, een andere leuke man ontmoeten waar je de kriebels voor kunt krijgen, ondanks je gevoel voor je minnaar. Ik zou je zeker aanraden om te blijven daten, niet te gaan zitten wachten op Grey.
Lois, thnx, graag gedaan en
Je bent een ontzettend toffe lieve mooie vrouw, de mannen voor H hebben jou niet voor niets op een voetstuk geplaatst. Je bent H waard!
maandag 22 april 2019 om 19:29
Ja!
Maarreh, ik heb werkelijk geen idee hoe! Ik kom van ver en ben 3/4 denk ik ofzo. Ik vrees dat ik de schoone leeftijd van 88 moet halen met alle bijbehorende rimpels én wijsheid om compleet zelfvertrouwend te zijn.
maandag 22 april 2019 om 21:11
@rooss4.0 ik ben langs de ene kant idd opgelucht dat ik gewoon kan janken wanneer ik dat wil. Langs de andere kant mis ik nu ook wel warme armen waar ik in kan kruipen. Er lopen hier 2 kinderen rond van 8 en 11 jaar, die helpen ook mijn gedachten te verzetten.
Ik merk dat ik me bij de situatie heb neergelegd. Ik heb toch niets in de hand. Wat komt, dat komt. Ik denk nu vooral aan het stukje van jou rooss4.0, dat je blij bent dat je van dat 'gedoe' af bent. Ik denk dat ik dit gevoel nu vooral heb. Ik heb behoefte aan rust. Innerlijke rust, rust die ik ook vond bij mijn minnaar. Ik wil nu vooral andere manieren zoeken om die rust te vinden. Ik ga eens heel diep naar mezelf moeten kijken.
Ik merk dat ik me bij de situatie heb neergelegd. Ik heb toch niets in de hand. Wat komt, dat komt. Ik denk nu vooral aan het stukje van jou rooss4.0, dat je blij bent dat je van dat 'gedoe' af bent. Ik denk dat ik dit gevoel nu vooral heb. Ik heb behoefte aan rust. Innerlijke rust, rust die ik ook vond bij mijn minnaar. Ik wil nu vooral andere manieren zoeken om die rust te vinden. Ik ga eens heel diep naar mezelf moeten kijken.
