Seks
alle pijlers
Minnaar deel 37
dinsdag 20 november 2018 om 18:26
Al 36 delen lang schrijven we over het wel en wee om en rond onze minnaars.
Vliegt jouw hart vrij rond, vangbaar met een netje voor elke jager met stoute ogen of ben je een stoere krijgster met pantser en harnas? Moeten de mannen hún hart beschermen omdat jij voor de lust gaat en niet voor de liefde?
Met andere woorden...
Kun jij een minnaar hebben zonder verliefd te worden? Blijf jij met het grootste gemak in de verlust fase hangen of verleg jij constant je grenzen? Dit topic is voornamelijk bedoeld voor gelijkgestemden, al staan we natuurlijk ook een beetje open voor andere meningen.
Het is fijn als je een avatar uploadt, zo blijven we kleurrijk en is het makkelijker om de verhalen bij de naam te plaatsen.
Probeer zo weinig mogelijk te QUOTEN, door het precaire onderwerp wensen sommige schrijf(st)ers hun postings later aan te passen. Bedankt!
Kleine AKL:
Een date is gewoon een date en géén PAK.
Een PAK is een porneauw aftel kalender.
Een PP is een porneauwpaal en de LR zijn de lage regionen.
Dan hebben we nog de Jonge God (JG) en dus ook de Oude God (OG)
Evt de GVGL oftewel God van gelijke leeftijd.
Hou het gezellig.
Vliegt jouw hart vrij rond, vangbaar met een netje voor elke jager met stoute ogen of ben je een stoere krijgster met pantser en harnas? Moeten de mannen hún hart beschermen omdat jij voor de lust gaat en niet voor de liefde?
Met andere woorden...
Kun jij een minnaar hebben zonder verliefd te worden? Blijf jij met het grootste gemak in de verlust fase hangen of verleg jij constant je grenzen? Dit topic is voornamelijk bedoeld voor gelijkgestemden, al staan we natuurlijk ook een beetje open voor andere meningen.
Het is fijn als je een avatar uploadt, zo blijven we kleurrijk en is het makkelijker om de verhalen bij de naam te plaatsen.
Probeer zo weinig mogelijk te QUOTEN, door het precaire onderwerp wensen sommige schrijf(st)ers hun postings later aan te passen. Bedankt!
Kleine AKL:
Een date is gewoon een date en géén PAK.
Een PAK is een porneauw aftel kalender.
Een PP is een porneauwpaal en de LR zijn de lage regionen.
Dan hebben we nog de Jonge God (JG) en dus ook de Oude God (OG)
Evt de GVGL oftewel God van gelijke leeftijd.
Hou het gezellig.
dinsdag 23 april 2019 om 13:29
Doe dr dan wat aan Pluis!pluisje1978 schreef: ↑23-04-2019 13:11denk dat deze vraag niet enkel voor de singles is... Ik heb ook het gevoel dat mijn leven al meer dan een jaar on hold staat ...
Hoeveel tips moet jij hier nog krijgen voor je eens actie gaat ondernemen?
dinsdag 23 april 2019 om 13:30
Nee hoor, ik zet mijn leven absoluut niet on-hold. Leef nog steeds mijn leven als voorheen, ga regelmatig lekker uit met vrienden en cancel zelfs ook weleens een date met minnaar, omdat mijn plannen onverwachts gewijzigd zijn. Vind namelijk dat ook ik niet altijd maar beschikbaar moet zijn omdat ik nu eenmaal single ben.
Als je je leven on-hold zet, dan doe je dat toch echt helemaal jezelf aan hoor, je eigen verantwoording dus.
anoniem_22918 wijzigde dit bericht op 23-04-2019 13:32
8.81% gewijzigd
dinsdag 23 april 2019 om 13:32
Waarom niet?
Wij latten en we spreken elkaar dagelijks over de app, dat schept natuurlijk een verwachtingspatroon en dat geeft ook niet. Ik zou het heel gek vinden om mijn lief hele dagen niet te "spreken". Dat heeft niks te maken met bevestiging dat het goed zit maar wel met het onderstrepen van de verbindingen die je hebt.
dinsdag 23 april 2019 om 13:33
Het is een paar dagen stil geweest. Geprobeerd om oprecht het weekend met mijn gezin door te brengen en je vragen in mijn hoofd te beantwoorden.Marana-- schreef: ↑19-04-2019 09:33Wat wil je nu Mereltje? Wat verwacht je van hem? Wat wil je met je eigen relatie? Heb je genoeg meegelezen om te zien dat het niet altijd alleen maar roze wolk is? Als het spel is, wil je dan echt dat spel meespelen? Besef je dat met deze stap de kans groot is dat je huidige relatie het niet overleeft? (of je partner er nu achter komt of niet: door seks te hebben met een ander kan het ook gebeuren dat jij zelf besluit om uit je relatie te stappen, ook al heeft je partner niets door)
Je hoeft deze vragen niet hier in dit topic te beantwoorden, maar stel ze aan jezelf en geef jezelf een eerlijk antwoord. Om te zien of je hier echt mee door moet gaan. Of dit is wat je wil en of dit je genoeg plezier brengt, of het plezier kan opwegen tegen de moeilijke zaken die het met zich meebrengt.
Ik krijg het niet uit mijn hoofd en vind het moeilijk. Kan mijn partner niet oprecht aankijken en een volwaardige hou van jou terug geven omdat ik me zo ontzettend slecht voel over wat ik heb gedaan.
Wil niets van de 'ander'. Zoals ik zei hebben we elkaar kort gesproken omdat we elkaar tegenkwamen. Hij is geschrokken van wat er is gebeurd maar is ok.
Ik vind het vervelend dat hij verder het contact niet zoekt, zou graag echt met hem uitspreken hoe we hier mee omgaan omdat we elkaar veel zien.
dinsdag 23 april 2019 om 13:48
Oei Mereltje... Klinkt als een eenmalige misstap waar je toch wel een beetje spijt van hebt, en waarvan je nu op de blaren moet zitten, moet leren hoe je er thuis mee om gaat.
Ook al word je vooraf hierover gewaarschuwd, je kunt het niet overzien. En als je eenmaal bent vreemdgegaan is de grens overschreden, gaat je geweten opspelen en is gedoe achteraf het misschien toch niet helemaal waard geweest. Lastig!
Je kunt drie dingen doen: het opbiechten thuis, om je geweten te sussen maar dan staat het wel tussen jou en je man in en worden de komende maanden heel lastig; doorgaan met je minnaar, nu ben je de grens overschreden en maakt het niet meer uit, en dan wegen de leuke momenten met je minnaar wellicht op tegen dit nare gevoel thuis; of mond houden, een weg zien te vinden om ermee te dealen dat je het een keer gedaan hebt en toch tegen je man 'ik hou van jou' kunnen zeggen, mocht hij ooit ernaar vragen dan alles ontkennen, zelf op je blaren zitten en hopen dat de tijd je milder maakt voor jezelf.
Meestal gebeurt het tweede. Ik heb dat ook gedaan, gewoon doorgaan met minnaren en thuis mijn mond houden en zien waar het schip strandt. Achteraf gezien is het de slechtste keuze. En toch kiest bijna iedereen hiervoor. Het is de slechtste keuze omdat het onherroepelijk uitmondt in een scheiding omdat je zelf niet meer door kunt met je man, met deze leugen in je achterhoofd, en/of mondt het uit in alsnog opbiechten, bijvoorbeeld omdat je betrapt wordt. En dan is het opbiechten van een hele affaire, een tweede leven naast je huwelijk, een heel stuk moeilijker dan nu het opbiechten van deze eenmalige misstap of het verzwijgen van deze eenmalige misstap.
Ook al word je vooraf hierover gewaarschuwd, je kunt het niet overzien. En als je eenmaal bent vreemdgegaan is de grens overschreden, gaat je geweten opspelen en is gedoe achteraf het misschien toch niet helemaal waard geweest. Lastig!
Je kunt drie dingen doen: het opbiechten thuis, om je geweten te sussen maar dan staat het wel tussen jou en je man in en worden de komende maanden heel lastig; doorgaan met je minnaar, nu ben je de grens overschreden en maakt het niet meer uit, en dan wegen de leuke momenten met je minnaar wellicht op tegen dit nare gevoel thuis; of mond houden, een weg zien te vinden om ermee te dealen dat je het een keer gedaan hebt en toch tegen je man 'ik hou van jou' kunnen zeggen, mocht hij ooit ernaar vragen dan alles ontkennen, zelf op je blaren zitten en hopen dat de tijd je milder maakt voor jezelf.
Meestal gebeurt het tweede. Ik heb dat ook gedaan, gewoon doorgaan met minnaren en thuis mijn mond houden en zien waar het schip strandt. Achteraf gezien is het de slechtste keuze. En toch kiest bijna iedereen hiervoor. Het is de slechtste keuze omdat het onherroepelijk uitmondt in een scheiding omdat je zelf niet meer door kunt met je man, met deze leugen in je achterhoofd, en/of mondt het uit in alsnog opbiechten, bijvoorbeeld omdat je betrapt wordt. En dan is het opbiechten van een hele affaire, een tweede leven naast je huwelijk, een heel stuk moeilijker dan nu het opbiechten van deze eenmalige misstap of het verzwijgen van deze eenmalige misstap.
dinsdag 23 april 2019 om 13:48
Ik bedoel ook niet elkaar dagen niet spreken, maar dat het geen probleem is elkaar een dag niet te sprekenRooss4.0 schreef: ↑23-04-2019 13:32Waarom niet?
Wij latten en we spreken elkaar dagelijks over de app, dat schept natuurlijk een verwachtingspatroon en dat geeft ook niet. Ik zou het heel gek vinden om mijn lief hele dagen niet te "spreken". Dat heeft niks te maken met bevestiging dat het goed zit maar wel met het onderstrepen van de verbindingen die je hebt.
Ik zou dat een partner nl niet willen opleggen, maar dat komt waarschijnlijk ook omdat ik die behoefte ook niet persé nodig heb om te weten en voelen dat die verbinding er tóch wel is.
Zo was minnaar bijv onlangs op vakantie en had hij daar nauwelijks tot geen verbinding mobiel. Hij vond dat erg vervelend, maar aan de andere kant vond hij het ook een geruststellend idee dat ik daarin niet zo ‘veeleisend’ ben. Ik vind het relaxte gevoel voor hem nl net zo belangrijk als dat ik dat voor mezelf vindt. Het leverde zelfs nog iets positiefs op, nl het feit dat hij besefte dat hij mij erg gemist had. Nu klinkt dat waarschijnlijk erg oppervlakkig en alsof hij dat normaal gesproken niet deed, maar hij is nogal rationeel en dit gevoel spreekt hij niet zo makkelijk uit normaal gesproken.
anoniem_22918 wijzigde dit bericht op 23-04-2019 14:01
30.07% gewijzigd
dinsdag 23 april 2019 om 13:52
Ik denk dat het voor bijv nevergiveup wel als je leven on hold zetten kan voelen, dat wachten op wat Grey gaat doen. In die levensfase, eind twintig, een paar jaar aan het werk en jezelf aan het settelen. Vriend(inn)en gaan samenwonen, evt een huis kopen of zwanger worden, en in je eentje met de hoop op een relatie ga je die beslissingen nu nog niet nemen.
Voor Lois, en voor Rooss en mij, 40+ en geen kinderwens meer, met een plek om te wonen etc, is het als single geen on hold zetten. Je leeft je single leven, en als hij tijd heeft voor een date kijk je of je dat ook in jouw agenda gepland krijgt, en anders moet hij maar een ander moment zien te plannen.
dinsdag 23 april 2019 om 14:06
Oei... die is herkenbaar. Ruim 2,5 jaar geleden afscheid moeten nemen van mijn lief, maar nog altijd moeite me écht loslaten.Rooss4.0 schreef: ↑22-04-2019 21:37Ik hoop alleen dat jij je verdriet toe kan laten, ik kon dat niet, zes jaar later pas kon ik hem écht loslaten, kon ik huilen om de arme Rooss die zoveel liefdesverdriet had gehad en het alsmaar "dapper" inslikte. Pas na zes jaar kon ik naakt dansen in het gras omdat ik vrij was, vrij van De Grote Onbereikbare!
Ik gun je een hevig maar kort liefdesverdriet. Ook voor jou schijnt de zon, kleren uit en gaan!
Wat maakte voor jou na 6 jaar het verschil waardoor het je toen wel lukte?
dinsdag 23 april 2019 om 14:26
Idd Marana zo bedoelde ik het. Als je jong bent, lijkt het me soms moeilijk om te wachten. Iedereen gaat door en jezelf blijft de minnares...
Nu, door de reacties op die vraag ben ik ook naar mezelf gaan kijken. Dat is dan weer het leuke aan dit forum! Ik heb mijn leven ook deels op pauze gezet. Ik merk de laatste 3 dagen dat mijn gsm niet meer deel uitmaakt van mezelf. Ik leefde van bericht tot bericht. Van date tot date. Het geeft weer wat stof tot nadenken!
Nu, door de reacties op die vraag ben ik ook naar mezelf gaan kijken. Dat is dan weer het leuke aan dit forum! Ik heb mijn leven ook deels op pauze gezet. Ik merk de laatste 3 dagen dat mijn gsm niet meer deel uitmaakt van mezelf. Ik leefde van bericht tot bericht. Van date tot date. Het geeft weer wat stof tot nadenken!
dinsdag 23 april 2019 om 14:27
Lois, voor mij zou het wél gek zijn elkaar een dag niet te spreken, dat komt door de gewoonte die we hebben ingebouwd. Sowieso is het mijn dagelijkse opdracht hem goedemorgen te wensen en ik krijg áltijd vrij snel antwoord terug. Geinig hè, hoe snel gewoontes erin sluipen.
Marana, ik kan me voorstellen dat het voor jonge mensen anders zou kunnen voelen inderdaad, op de relatiepijler lees je toch regelmatig van unhappy singles. Zeker als er een kinderwens is zou het on hold kunnen voelen, en je minnaressenpositie maakt dat nog een tikje sterker. Daar had ik als half twintiger dan ook zeker niet voor gekozen!
Maar zo na mijn scheiding een poosje single, nee hoor, niks on hold. Juist niet!
Marana, ik kan me voorstellen dat het voor jonge mensen anders zou kunnen voelen inderdaad, op de relatiepijler lees je toch regelmatig van unhappy singles. Zeker als er een kinderwens is zou het on hold kunnen voelen, en je minnaressenpositie maakt dat nog een tikje sterker. Daar had ik als half twintiger dan ook zeker niet voor gekozen!
Maar zo na mijn scheiding een poosje single, nee hoor, niks on hold. Juist niet!
dinsdag 23 april 2019 om 14:31
Ik heb jarenlang in een soort therapiegroepje gezeten. Therapie is eigenlijk niet het goede woord maar ik weet even geen ander, het is meer praten over "a way of life", omgaan met aardse zaken, met lastige zaken, met herhaaldelijke patronen.
We zaten in het zonnetje met onze voeten in het gras een beetje te mediteren en ineens kwamen de tranen. Toen we onze ogen weer openden was het voor de groep natuurlijk meer dan duidelijk dat ik een beetje zat te lekken daaro. Ik vertelde wat me nog altijd bezighield en ineens kon ik er heel hard om huilen, voor het eerst! En weet je wat zo mooi was? De (veel oudere dames) herkenden het! Er waren er meer die in hun jonge jaren een minnaar hadden gehad en waar ze op een bepaalde manier nog verdriet van hadden! En ze durfden het ook gewoon te zeggen daar onder die boom, in het zonnetje, met hun blote voeten in het gras.
Ik heb mijn tranen laten stromen en ineens was ik schoon. Ik was vrij. Dat gevoel, oh my! Ik kan het zo weer oproepen!
dinsdag 23 april 2019 om 14:37
Oef! Lastig!Mereltje191 schreef: ↑23-04-2019 13:33
Ik krijg het niet uit mijn hoofd en vind het moeilijk. Kan mijn partner niet oprecht aankijken en een volwaardige hou van jou terug geven omdat ik me zo ontzettend slecht voel over wat ik heb gedaan.
Doorgaan met deze vrijer is geen optie begrijp ik hieruit, dit was eens maar nooit weer. Hij laat het mooi afweten zo te lezen, inderdaad vreselijk naar dat je hem tegen blijft komen.
Ikzelf ben geen voorstander van opbiechten, je schuift, om je geweten schoon te vegen, zo de shit op het bord van je partner. Maar de voorwaarde is wel dat het leefbaar moet zijn voor je. Als je op deze manier écht niet door kunt omdat je aan het schuldgevoel onderdoor gaat dan is niet opbiechten vreselijk lastig.
Vandaar die bezint eer ge bemint... lullig maar helaas waar.
Te laat.
dinsdag 23 april 2019 om 14:49
Oh nee, totaal herkenbaar hoe gewoontes erin sluipen en misschien wel júist daarom dat ik daarin mbt minnaar (bewust) relaxter wilde worden. Hoe je het ook went of keert, het is en blijft een ander soort relatie dan een traditionele relatie. Ik wil(de) nl voorkomen dat ik in dezelfde positie kwam/kom als Lisanne, als hij bijv op vakantie zou gaan en niet in de gelegenheid was te chatten, ik mij daarvan zo afhankelijk en rot zou voelen zoals Lisanne deed. Dan voelt het voor mij nl wel als een soortemet van claimen en dat wil ik helemaal niet, zou dat zelf nl ook verre van prettig vinden en ongepast ook. Vandaar dusRooss4.0 schreef: ↑23-04-2019 14:27Lois, voor mij zou het wél gek zijn elkaar een dag niet te spreken, dat komt door de gewoonte die we hebben ingebouwd. Sowieso is het mijn dagelijkse opdracht hem goedemorgen te wensen en ik krijg áltijd vrij snel antwoord terug. Geinig hè, hoe snel gewoontes erin sluipen.
dinsdag 23 april 2019 om 14:56
Ja, heel herkenbaar.
Mijn eerste minnaar was in die zin ook echt een proeflapje, op vakantie gaan vond ik lastig hoor, hij wilde me met rust laten dus de SMSjes (100 jaar geleden) kwamen heeeel mondjesmaat, ik werd daar wel wat onzekerig van. In latere stadia heb ik dat veel beter los kunnen laten.
Binnenkort ga ik ook op vakantie, zonder H. Dan vind ik het toch wel fijn dat we onze afspraken hierover hebben, even verzekerd van een dagelijks contactmomentje.
Ach, ik ben en blijf gewoon een vieze aandachtsjunk!
Mijn eerste minnaar was in die zin ook echt een proeflapje, op vakantie gaan vond ik lastig hoor, hij wilde me met rust laten dus de SMSjes (100 jaar geleden) kwamen heeeel mondjesmaat, ik werd daar wel wat onzekerig van. In latere stadia heb ik dat veel beter los kunnen laten.
Binnenkort ga ik ook op vakantie, zonder H. Dan vind ik het toch wel fijn dat we onze afspraken hierover hebben, even verzekerd van een dagelijks contactmomentje.
Ach, ik ben en blijf gewoon een vieze aandachtsjunk!
dinsdag 23 april 2019 om 15:02
nevergiveup-_- schreef: ↑23-04-2019 12:29
@Marana, fijn dat het zo op die manier bij jullie gelopen is! En dat jij het kon “opbrengen” om toch rustig te blijven in de gehele situatie. En wat jij zegt, dat de keus voor hem zelf gemaakt moet worden en niet voor jou en in mijn geval voor mij.
Hebben jullie in die periode ook een stop / afstand gehad, of is het continu doorgegaan en heeft hij door jouw kalmte en rust alsnog een keus kunnen maken?
We hebben geen stop gehad in die tijd. We zagen elkaar ongeveer om de 2 weken denk ik. Hij wist eigenlijk vanaf onze eerste ontmoeting zijn keuze al, hij had alleen tijd nodig om daadwerkelijk de stap te zetten. We hebben elkaar wel de hele tijd benadrukt dat het geen vanzelfsprekendheid was dat we samen verder zouden gaan. Dat hij moest beseffen dat hij ook alleen zou kunnen komen te staan, als ik ondertussen een andere man zou ontmoeten, of als zou blijken dat we toch niet bij elkaar pasten. Net zoals ik kort daarvoor ook koos voor mijn scheiding, niet als keuze tussen man en minnaar-van-dat-moment, maar als keuze tussen met of zonder man doorgaan.
dinsdag 23 april 2019 om 15:08
Heb niet de illusie dat hij nog een keer zou willen ookal blijf ik het spannend vinden. Ergens ben ik ook een soort van boos op mezelf. Dat ik me heb mee laten slepen in die mooie praatjes en dat de deur dus nu keihard voor je neus wordt dichtgeslagen. Maar inderdaad te laat en eigen schuld.Rooss4.0 schreef: ↑23-04-2019 14:37Oef! Lastig!
Doorgaan met deze vrijer is geen optie begrijp ik hieruit, dit was eens maar nooit weer. Hij laat het mooi afweten zo te lezen, inderdaad vreselijk naar dat je hem tegen blijft komen.
Ikzelf ben geen voorstander van opbiechten, je schuift, om je geweten schoon te vegen, zo de shit op het bord van je partner. Maar de voorwaarde is wel dat het leefbaar moet zijn voor je. Als je op deze manier écht niet door kunt omdat je aan het schuldgevoel onderdoor gaat dan is niet opbiechten vreselijk lastig.
Vandaar die bezint eer ge bemint... lullig maar helaas waar.
Te laat.
Vind het heel egoïstisch om mijn probleem bij mijn partner neer te leggen. Heb in de afgelopen dagen nog nooit zoveel gepoetst, opgeruimd etc. Probeer het van me af te zetten en het een plek te geven. Zoals mijn vader vroeger al zei, eerst denken dan doen...
dinsdag 23 april 2019 om 15:31
Waarom de woorden ‘die dat eigenlijk gewoon niet verdient’? Ik neem aan (wellicht foute aanname) dat je van tevoren wist waar je aan begon en dat je ook vaak genoeg leest dat dit soort relaties eindig zijn en niet bepaald altijd netjes worden afgesloten?
dinsdag 23 april 2019 om 15:58
Alles heeft de waarde die je eraan geeft. Schijnbaar verdiende mijn ooit-minnaar deze waarde dus, anders was het er niet geweest en had het niet zo'n rol gespeeld.
Het zijn populaire uitspraken op dit forum "hij verdient dit niet" of "jij verdient beter" maar deze uitspraken zijn voor mij loos. Mijn verdriet was mijn verantwoording, hij had daar in wezen helemaal niets mee van doen.
En ik vond mezelf ook geen idioot eigenlijk. Ik snapte heel goed waarom het er zo inhakte en ik zag het allemaal als een aaneenschakeling van lessen voor de volgende keer. Ik mocht gewoon veel en veel beter voor mezelf zorgen. Ik zal overigens niet zeggen dat ik nooit meer in zo'n situatie terecht zal komen want ik weet dat de praktijk weerbarstiger is dan dat.
Wat heb jij nodig, Kalekip, om dit goed af te kunnen sluiten voor jezelf?
Het zijn populaire uitspraken op dit forum "hij verdient dit niet" of "jij verdient beter" maar deze uitspraken zijn voor mij loos. Mijn verdriet was mijn verantwoording, hij had daar in wezen helemaal niets mee van doen.
En ik vond mezelf ook geen idioot eigenlijk. Ik snapte heel goed waarom het er zo inhakte en ik zag het allemaal als een aaneenschakeling van lessen voor de volgende keer. Ik mocht gewoon veel en veel beter voor mezelf zorgen. Ik zal overigens niet zeggen dat ik nooit meer in zo'n situatie terecht zal komen want ik weet dat de praktijk weerbarstiger is dan dat.
Wat heb jij nodig, Kalekip, om dit goed af te kunnen sluiten voor jezelf?
dinsdag 23 april 2019 om 16:41
Dan heeft hij inderdaad de keus helemaal voor zich zelf gemaakt ja! Fijn zo. En ook dat jij voor jezelf de keus gemaakt hebt met welke uitkomst dan ook.Marana-- schreef: ↑23-04-2019 15:02We hebben geen stop gehad in die tijd. We zagen elkaar ongeveer om de 2 weken denk ik. Hij wist eigenlijk vanaf onze eerste ontmoeting zijn keuze al, hij had alleen tijd nodig om daadwerkelijk de stap te zetten. We hebben elkaar wel de hele tijd benadrukt dat het geen vanzelfsprekendheid was dat we samen verder zouden gaan. Dat hij moest beseffen dat hij ook alleen zou kunnen komen te staan, als ik ondertussen een andere man zou ontmoeten, of als zou blijken dat we toch niet bij elkaar pasten. Net zoals ik kort daarvoor ook koos voor mijn scheiding, niet als keuze tussen man en minnaar-van-dat-moment, maar als keuze tussen met of zonder man doorgaan.
Grey weet al een jaar of twee zijn keuze, alleen hij durft de stap niet te zetten. Voelt zich verantwoordelijk voor van alles. Bang voor de gevolgen, het geregel met kids etc. Het is al heel wat dat hij nu bij de prof zit.
dinsdag 23 april 2019 om 16:48
Als ik jouw leeftijd had en in deze situatie zou zitten, dan zou ik zeker niet mijn hoop vestigen op deze man.nevergiveup-_- schreef: ↑23-04-2019 16:41Dan heeft hij inderdaad de keus helemaal voor zich zelf gemaakt ja! Fijn zo. En ook dat jij voor jezelf de keus gemaakt hebt met welke uitkomst dan ook.
Grey weet al een jaar of twee zijn keuze, alleen hij durft de stap niet te zetten. Voelt zich verantwoordelijk voor van alles. Bang voor de gevolgen, het geregel met kids etc. Het is al heel wat dat hij nu bij de prof zit.
Stel dat hij ooit wél de stap zou durven zetten, wie zegt dat hij dan voor jou kiest? Daarnaast, het geregel met zijn kinderen dat eerst in rustiger vaarwater zal moeten komen en gaat hij zich daarbij happy voelen als het mss moeizaam verloopt. Je bent zo een aantal jaar verder en is hij de 50 al ruim gepasseerd.
Wil hij dan nog wel echt opnieuw aan kinderen beginnen? Allemaal extra risico’s voor jou, minder voor hem.
Ik vind het nogal wat hoor, jij niet?
dinsdag 23 april 2019 om 16:56
@Roos, lois en Marana, het gevoel leven “on hold” houden, op mijn leeftijd in de rol van minnares, er zijn zeker momenten dat ik dat gevoel heb. Wat Rooss zegt, vriendinnen met relatie, trouwen, kids etc.. en ik.. een aanhangsel?
Die gedachten helpen mij uit het “on hold” gevoel. Ratio komt dan op.
Juist om die on hold momenten zo min mogelijk te hebben, date ik verder. Beoordeel het zoals je wilt, mij helpt het. Maak ik dan misbbruik van? Ja soms heb ik dat idee wel, voel ik mij soms schuldig tegenover Grey? Ja ook.
Unhappy single ben ik niet, tuurlijk net als iedereen wel eens een avond dat ik mij alleen voel en lepeltje lepeltje lig met mijn kat. Toch ook genoeg leuke bezigheden en mensen om mij heen.
Het puntje dagelijks contact, net als Rooss, vind ik het elke dag wel fijn en is / was ook een gewoonte. Ondanks Grey zijn situatie appte en belde hij elke dag!
Hij gaat deze week op vakantie, heb hem sinds eergister niet meer gesproken.. dit zal de eerste periode sinds dag 1 zijn dat er geen contact is, juist omdat het een gewoonte was en vanzelfsprekend, is het nu afkicken.
Kan mij eigen ook wel vinden in jou hoor Lois, op 1 of andere manier claim je iemand onbewust. Als jij een bericht stuurt, verwacht je wat terug.. hoe vaker je dat doet hoe meer er onbewust geclaimd wordt. Merk dat ik dat ook deed, toen bewust minder geappt, waardoor hij weer begon te trekken. Soms ook niet maar als hij mij dan weer zag, weer wel.
Die gedachten helpen mij uit het “on hold” gevoel. Ratio komt dan op.
Juist om die on hold momenten zo min mogelijk te hebben, date ik verder. Beoordeel het zoals je wilt, mij helpt het. Maak ik dan misbbruik van? Ja soms heb ik dat idee wel, voel ik mij soms schuldig tegenover Grey? Ja ook.
Unhappy single ben ik niet, tuurlijk net als iedereen wel eens een avond dat ik mij alleen voel en lepeltje lepeltje lig met mijn kat. Toch ook genoeg leuke bezigheden en mensen om mij heen.
Het puntje dagelijks contact, net als Rooss, vind ik het elke dag wel fijn en is / was ook een gewoonte. Ondanks Grey zijn situatie appte en belde hij elke dag!
Hij gaat deze week op vakantie, heb hem sinds eergister niet meer gesproken.. dit zal de eerste periode sinds dag 1 zijn dat er geen contact is, juist omdat het een gewoonte was en vanzelfsprekend, is het nu afkicken.
Kan mij eigen ook wel vinden in jou hoor Lois, op 1 of andere manier claim je iemand onbewust. Als jij een bericht stuurt, verwacht je wat terug.. hoe vaker je dat doet hoe meer er onbewust geclaimd wordt. Merk dat ik dat ook deed, toen bewust minder geappt, waardoor hij weer begon te trekken. Soms ook niet maar als hij mij dan weer zag, weer wel.
